De zware voordeur van het appartement valt dicht met een dof, doordringend geluid dat het geluid van de liftschacht onmiddellijk afsluit. Ik sta in de hal, mijn benen trillen lichtjes, niet alleen van de fysieke inspanning van de wandeling vanuit de auto, maar van de constante, pulserende aanwezigheid van de metalen plug die mijn binnenste bezit houdt. De lucht in de hal is stil en koel, een schril contrast met de hitte die door mijn lichaam giert, een mengeling van opwinding, schaamte en uitputting. Sophie staat voor me, haar houding ontspannen maar haar ogen scherp, scannen me alsof ze een kunstwerk inspecteert op foutjes. Ze sluit de deur met een sierlijke beweging van haar pols, het slot klikt thuis met een definitief, metaalachtig geluid dat klinkt als een vonk.

Ze draait zich langzaam naar me om, haar lippen krullen in een bijna onmerkbare glimlach die meer belooft dan ze zegt. "Kleed je uit," beveelt ze, haar stem kalm, maar doordrenkt van een autoriteit die geen ruimte laat voor interpretatie. "Alles. Laat de plug zitten."

Ik knik, een kleine, trillende beweging van mijn kin. Mijn vingers voelen klauwig en onhandig terwijl ze naar de rits van mijn rok reiken. Het ritsje zakt naar beneden met een zoemend geluid, en de rok glijdt over mijn heupen en landt zacht op de vloer. De koude lucht van de appartement raakt mijn blote benen onmiddellijk, waardoor de haartjes overeind komen. Ik trek het strakke topje over mijn hoofd, de stof schuurt langs mijn tepels, die al hard en gevoelig zijn. Ik laat het topje vallen naast de rok. Dan de panty, die kleeft aan mijn huid door de opbouwende zweetlaag van de dag. Ik rol hem langzaam naar beneden, de stof glijdt over mijn enkels, en ik stap eruit. Ik sta nu volledig naakt in de hal, behalve de zware, metalen plug die mijn anus gevuld en uitgerekt houdt.

Sophie staart me aan, haar blik glijdt langzaam over mijn lichaam, van mijn voeten omhoog naar mijn gezicht. Ze neemt haar tijd, alsof ze elke centimeter van mijn huid in zich opneemt, elke litteken, elke ader. "Je ziet eruit als een slet," zegt ze zachtjes, bijna als een fluistering, maar de woorden raken me harder dan een klap. "Versleten. Gebruikt. Vol."

Haar ogen landen op mijn billen, en ze knikt langzaam. "Kom. Naar de slaapkamer."

Ik loop achter haar aan, mijn bewegingen zijn onwennig, mijn pas wordt gedwongen door de plug. De koude vloer van de hal gaat over in het zachte tapijt van de woonkamer, en vervolgens het nog zachtere tapijt van de slaapkamer. Sophie loopt naar de kast en opent een lade. Ik hoor het schuiven van hout op hout, het geratel van plastic en metaal. Ze haalt iets tevoorschijn, maar ik kan het nog niet zien. Ze draait zich om, en in haar handen houdt ze een opvallend groot, zwart dildo-gordelcomplex. De dildo zelf is lang en dik, gemaakt van een glad, zwart silicone dat het dimlicht van de kamer reflecteert. Aan de basis is een stevige riem bevestigd, ontworpen om om haar heupen te passen.

Sophie legt het ding neer op het bed en begint de riem vast te maken. Ze trekt de banden strak om haar middel, haar bewegingen zijn efficiënt en geoefend. De dildo staat nu recht vooruit, een imposante, grote toren die vanuit haar heupen lijkt te groeien. Ze giet een grote hoeveelheid glijmiddel op haar hand en smeert het langzaam over de lengte van de dildo, haar handen glijden over het oppervlak met een sensuele, ritmische beweging. Het glijmiddel is helder en dik, het vangt het licht en maakt de dildo er glanzend en smerig uit.

"Buk voorover," beveelt ze, en wijst naar het bed. "Handen en knieën. Je kont in de lucht."

Ik klim op het bed, de matras veert lichtjes onder mijn gewicht. Ik positioneer mezelf op handen en knieën, mijn hoofd laag, mijn billen omhoog gestuwd in een positie van totale overgave. Ik voel me bloot, kwetsbaar, dierlijk. De plug voelt zwaarder dan ooit, zwaartekracht trekt eraan, duwt het dieper naar binnen, waardoor een diepe, doffe pijn gemengd met een tintelende genot door mijn onderbuik trekt. Ik kan Sophie achter me horen bewegen, het schuiven van de lakens, het zachte geluid van haar voeten op het tapijt.

"Luister goed," zegt ze, haar stem is nu dichterbij, recht achter me. Ik voel haar hand op mijn linker bil, haar vingers grijpen in mijn vlees, haar nagels drukken lichtjes in mijn huid. "Je gaat die plug eruit duwen. Geen handen. Alleen je spieren. Je gaat je anus gebruiken om hem uit te werpen, net als een goed getrainde teef."

Ze pauzeert, en ik voel de koude top van de glijmiddel-gecoate dildo tegen mijn natte schaamlippen drukken. De sensatie is elektrisch, een schok van kou en hitte die door mijn hele bekken stroomt. "En terwijl je dat doet," gaat ze verder, haar stem lager, bijna brutaal, "zal ik je neuken. Ik zal je kutje vullen met deze lul, en ik zal niet stoppen totdat die plug op de grond ligt. Maar..." Ze trekt de dildo een stukje terug en laat hem dan weer met een klap tegen mijn lippen slaan, een nat, plakkerig geluid dat de stilte in de kamer doorbreekt. "...je mag niet klaarkomen. Je mag niet spuiten, je mag niet hard kreunen, je mag niet eens denken aan een orgasme. Je moet focussen. Je moet die plug eruit werken, ongeacht wat ik met je kutje doe. Begrepen?"

"Ja, Meesteres," antwoord ik, mijn stem is broos, een fluistering dat bijna wegvalt in de stilte. Mijn hart bonst in mijn keel, mijn adem hapert.

"Begrepen?" vraagt ze harder, en ze geeft mijn bil een harde klap. De pijn schiet door me heen, maar verdwijnt snel in een warme gloed.

"Ja, Meesteres!" schreeuw ik, mijn stem trilt.

"Goed. Dan beginnen we."

Ik voel de dildo langzaam naar binnen glijden. Hij is groot, veel groter dan de plug, en hij rekt mijn kutje open tot het uiterste. De wrijving is intens, het glijmiddel maakt het glad, maar de druk is overweldigend. Hij glijdt dieper, centimeter voor centimeter, mijn wanden gedwongen om zich aan te passen aan zijn grootte. Ik kreun onwillekeurig, mijn rug buigt, mijn vingers grijpen in het laken onder me.

"mond toe," siste Sophie. "En duw. Duw die plug eruit."

Ik probeer me te concentreren. Ik probeer mijn aandacht te verleggen van de vullende sensatie in mijn kutje naar de spieren in mijn anus. Het is moeilijk, bijna onmogelijk. Mijn lichaam wil zich overgeven aan het neuken, wil genieten van de ritmische beweging, de druk, de wrijving. Maar ik moet gehoorzamen. Ik span mijn anale spieren aan, probeer de plug naar buiten te dwingen. De plug is groot en zwaar, met een brede basis die weigert te passeren. Ik voel hem bewegen, een fractie van een centimeter, een langzame, pijnlijke vooruitgang.

Sophie begint te bewegen. Ze trekt de dildo terug, bijna helemaal eruit, en stoot dan weer naar binnen, hard en diep. De kracht van haar stoot duwt me naar voren, mijn kin botst zachtjes tegen het kussen. De dildo raakt mijn G-plek, een directe, verblindende schot van genot die door mijn hele lichaam schiet. Mijn benen trillen, mijn adem versnelt.

"Pers!" beveelt ze, en ze geeft me weer een harde stoot.

Ik kreun, mijn ogen knijpen dicht. Ik span mijn spieren weer aan, pushen, duwen. De plug glijdt een beetje verder naar beneden, ik voel de breedste punt tegen mijn ringpersing drukken. Het brandt, het strekt, het voelt alsof ik scheur. Maar tegelijkertijd vult de dildo me opnieuw, een golf van genot die de pijn overspoelt. Het is een verwarrende mix van sensaties, pijn en genot, vernedering en opwinding, die door elkaar lopen in een warboel van fysieke reacties.

"Je kunt het," zegt Sophie, haar stem is nu hijgend, een beetje ruw door de inspanning. "Je bent een slet. Je bent gemaakt om dit te doen. Duw hem eruit."

Ze neemt een hoger tempo, haar heupen bewegen ritmisch, haar dijen botsen tegen mijn billen met een nat, klappend geluid. De dildo ramt in me, uit en in, uit en in. Ik voel mijn opwinding stijgen, een warme golf die vanuit mijn bekken omhoog stroomt. Ik voel de rand van een orgasme naderen, een dreigende, onontkoombare kracht.

"Nee," fluister ik, tegen mezelf, tegen mijn lichaam. "Nee, nog niet."

Ik concentreer me weer op de plug. Ik visualiseer de beweging, ik voel de spieren werken. Ik duw, met al mijn kracht, met alles wat ik heb. De plug schuift verder, de breedste punt dwingt mijn ring open. Het is een intense, brandende pijn, maar ook een soort triomf. Ik doe het. Ik gehoorzaam.

"Zo is het goed," moedigt Sophie me, haar hand glijdt over mijn rug, naar beneden naar mijn staartbeen. Ze grijpt mijn haar en trekt mijn hoofd omhoog, dwingt me om recht te kijken. "Kijk naar jezelf. Kijk wat een slet je bent."

Ik kijk in de spiegel aan de overkant van de kamer. Ik zie mezelf, op handen en knieën, mijn gezicht rood en bezweet, mijn ogen wijd open, een uitdrukking van pure lust en pijn. Ik zie Sophie achter me, haar heupen bewegend, haar gezicht gefocust, dominant. Het beeld is krachtig, het is verontrustend, en het is ongelooflijk opwindend.

De plug is er nu bijna helemaal uit. Ik voel de koudere lucht tegen mijn uitgerekte anus, een verlichting na de druk. Nog één laatste duw, één laatste inspanning. Ik span mijn spieren aan tot het uiterste, ik duw, en met een nat, ploppend geluid glipt de plug uit mijn lichaam en valt op het laken onder me.

De opluchting is onmiddellijk. De druk verdwijnt, mijn anus sluit zich langzaam weer, hoewel het nog steeds open en gevoelig aanvoelt. Maar de rust duurt niet lang. Sophie stopt niet met neuken. Integendeel, ze voert de tempo nog op. Ze pakt mijn heupen vast en ramt de dildo in me, harder en dieper dan ooit. De sensatie is overweldigend, zonder de afleiding van de plug voel ik elke beweging, elke wrijving, elke centimeter van de dildo.

"Ongelooflijk," kreunt ze, haar stem is zwaar van opwinding. "Je deed het. Je liet hem vallen. Wat een goed meisje."

Ze buigt zich over me heen, haar borsten drukken tegen mijn rug, haar adem warm in mijn oor. "Maar we zijn nog niet klaar," fluistert ze. "Ik heb je nog niet genoeg geneukt. En jij... je mag niet klaarkomen totdat ik het zeg."

Ze recht zich weer op en pakt een kleine, trillende vibrator van het nachtkastje. Ze schakelt hem aan en houdt hem tegen mijn clitoris terwijl ze me blijft neuken. De vibraties zijn intens, een directe, pulserende stimulatie die door mijn hele clitoris schiet. Ik gil, mijn hele lichaam schudt. De combinatie van de dildo in mijn kutje en de vibrator op mijn clitoris is te veel. Het is een overvloed aan sensaties, een storm van genot die niet te stoppen is.

"Probeer het niet," waarschuwt Sophie, haar stem is streng. "Als je klaarkomt zonder toestemming, zal het je spijten."

Ik probeer me te beheersen, ik probeer de vibraties te negeren, maar het is onmogelijk. Mijn lichaam reageert onafhankelijk van mijn wil. Mijn spieren spannen zich aan, mijn adem stokt, mijn zicht vervaagt. Ik voel het orgasme naderen, als een tsunami die op me afkomt.

"Nee, alsjeblieft," smeek ik, mijn stem is gebroken. "Meesteres, alsjeblieft, laat me..."

"Nee," antwoordt ze koud. "Nog niet."

Ze trekt de vibrator weg, net op het moment dat het orgasme op het punt van uitbarsten staat. De plotselinge stop van de stimulatie is pijnlijk, een kater die door mijn lichaam trekt. Ik kreun van frustratie, mijn lichaam trilt van de onvervulde behoefte. Het is een marteling, een kwellende, heerlijke marteling.

"Je hebt het goed gedaan," zegt ze, haar stem is nu zachter, bijna vol met trots. "Je hebt de plug eruit geduwd terwijl je geneukt werd. Dat is niet makkelijk. Maar we moeten je trainen. We moeten je leren je genot te controleren."

Ze stopt met neuken, maar laat de dildo diep in me zitten. Ze streelt mijn billen, haar vingers glijden over mijn huid, koel en rustgevend. "Rust nu even uit. Adem diep in. Adem diep uit."

Ik probeer mijn ademhaling onder controle te krijgen. Ik haal diepe, hapende ademhalingen, mijn borstkas op en neer gaat. Mijn hart bonst in mijn borst, mijn bloed suist in mijn oren. Ik voel me uitgeput, maar ook levendiger dan ooit. Mijn lichaam tintelt, mijn zintuigen zijn hypergevoelig.

Sophie trekt de dildo langzaam uit me. Het voelt alsof een deel van me wordt weggenomen, een leegte die achterblijft. Ze maakt de riem los en legt het ding naast me op het bed. Ze klimt naast me, haar lichaam warm en zacht tegen de mijne. Ze streelt mijn haar, duwt een plukje achter mijn oor.

"Je bent zo mooi," zegt ze zachtjes. "Zo mooi als je bezig bent met je overgave."

Ze kust me op mijn wang, haar lippen zijn zacht en warm. De kus is teder, een contrast met de brutaliteit van wat er net gebeurd is. Het is een herinnering dat we niet alleen slet en meesteres zijn, maar ook Sophie en Lara. Dat er menselijkheid is in deze dynamiek, zorg en genegenheid.

Maar de rust is maar tijdelijk. Sophie reikt naar haar telefoon die op het nachtkastje ligt. Ze kijkt naar het scherm, een glimlach verschijnt op haar gezicht.

"Meester is blij," zegt ze, zonder het scherm aan me te laten zien. "Hij zegt dat je een goed meisje bent geweest."

Haar woorden triggelen een mengeling van gevoelens in me. Er is opluchting dat ik Meester's goedkeuring heb gekregen, maar ook een diepe schaamte dat mijn vernedering en mijn genot door hem worden gemonitord. Dat ik een speelgoed ben in hun spel, een pop die wordt verplaatst en gebruikt voor hun plezier.

"Hij heeft een nieuwe opdracht voor ons," gaat Sophie verder. Ze kijkt me aan, haar ogen stralen van opwinding. "Vanavond gaan we uit. Naar een club."

Een club. Het woord hangt in de lucht, zwaar en beladen. Een club betekent mensen, muziek, duisternis, maar ook de mogelijkheid om gezien te worden. De mogelijkheid om weer blootgesteld te worden, maar nu op een grotere, chaotischere schaal.

"Maar eerst," zegt ze, en ze streelt mijn wang, "moeten we je voorbereiden. We moeten je eruit laten zien als de perfecte slet. Een slet die klaar is voor alles."

Ze staat op van het bed en loopt naar de kledingkast. Ze opent de deur en begint door de kleren te bladeren. Ik lig op het bed, mijn lichaam nog steeds trillend van de onvervulde opwinding, en kijk naar haar. Ze is zo zelfverzekerd, zo in controle. Ik benijd haar kracht, maar ik vrees haar ook.

Ze haalt een kort, zwart jurkje tevoorschijn, gemaakt van een dunne, bijna doorzichtige stof. "Dit," zegt ze, en ze houdt het tegen zichzelf aan. "Dit is wat je zult dragen."

Ze legt het jurkje op het bed en haalt vervolgens een paar zwarte hoge hakken erbij. De hakken zijn extreem hoog, minstens tien centimeter, en ze hebben een dunne, naaldvormige hak. "En deze," voegt ze eraan toe. "Je moet leren lopen op hakken. Het maakt je houding beter. Het dwingt je om je kont uit te steken."

Dan haalt ze een klein doosje tevoorschijn. Ze opent het en toont me de inhoud: een setje van metalen klemmetjes. "En deze," zegt ze met een gemene glimlach. "Voor je tepels. Ze zullen je gevoelig maken, de hele avond lang."

Mijn maag draait om. De gedachte aan die klemmetjes, de pijn, de constante herinnering aan mijn status, maakt me bang. Maar tegelijkertijd voel ik een warmte in mijn onderbuik, een opwinding die ik niet kan negeren. Ik wil dit. Ik wil de pijn, de vernedering, de controle.

"Sta op," beveelt Sophie. "Laten we je aankleden."

Ik krabbel overeind, mijn benen zijn nog steeds zwak. Ik trek het jurkje aan. Het past strak, omhult mijn lichaam als een tweede huid. De stof is dun en koel, en mijn tepels zijn duidelijk zichtbaar erdoorheen. De rok is kort, nauwelijks mijn billen bedekkend. Ik voel me bloot, hoewel ik gekleed ben.

Sophie gaat op haar hurken zitten voor me. "Kom dichterbij," zegt ze. "Spreid je benen."

Ik doe wat ze zegt, mijn voeten uit elkaar. Ze pakt een van de klemmetjes. Ze opent het en plaatst het rond mijn linker tepel. De klem is koud, metaal tegen mijn warme huid. Ze laat het los, en de klem knipt dicht. Een scherpe pijn schiet door mijn tepel, gevolgd door een doffe, bonzende pijn die zich verspreidt over mijn hele borst. Ik kreun, mijn handen grijpen instinctief naar mijn borst.

"Nee," zegt Sophie, en ze slaat mijn handen weg. "niet aanraken."

Ze doet hetzelfde met mijn rechter tepel. De pijn is hetzelfde, intens en overweldigend. Ik adem diep in, probeer de pijn te accepteren, het te omarmen als onderdeel van mijn rol.

"Nu de hakken," zegt ze. Ze schuift de schoenen naar me toe. Ik zet mijn voeten in de schoenen en doe de riempjes vast. Ik sta op, en ik wankel onmiddellijk. De hakken zijn onstabiel, dwingen me om mijn balans te vinden in een nieuwe, onnatuurlijke houding. Sophie grijpt mijn arm om me te ondersteunen.

" Rug recht," beveelt ze. "Kijk vooruit. Kin omhoog."

Ik probeer me te corrigeren, mijn schouders naar achteren, mijn borst naar voren. De beweging trekt aan de klemmetjes, waardoor de pijn verscherpt. Ik kreun zachtjes.

"Zo is het goed," zegt Sophie. "Je ziet eruit als een hoer. Een dure hoer."

Ze loopt om me heen, inspecteert me vanuit alle hoeken. "Draai je om," zegt ze. "Laat me je kont zien."

Ik draai me om. Sophie slaat mijn billen, hard. De pijn gemengd met de klap van haar hand op mijn blote huid onder de dunne stof van het rokje stuurt een schok door me heen.

"Mooi," zegt ze. "Klaar voor gebruik."

Ze loopt terug naar het bed en pakt haar telefoon. "We gaan een foto maken," zegt ze. "Voor Meester. Hij moet zien wat voor een slet hij heeft."

Ze stelt zich op voor me. "Positie," beveelt ze. "Handen op je rug. Benen gespreid. Kijk naar de camera."

Ik neem de positie aan. Ik voel me vernederd, opgesteld als een object voor de lens. Maar ik voel me ook opgewonden, mijn kutje is nog steeds nat, mijn klit tintelt van de eerdere stimulatie.

Sophie maakt een paar foto's. Het flitslicht verblindt me even. Ze kijkt naar de beelden op haar scherm en knikt tevreden. "Deze zijn goed," zegt ze. "Hij zal ze leuk vinden."

Ze stuurt de foto's en legt haar telefoon weg. "Nu," zegt ze, haar stem wordt serieuzer. "We gaan naar de club. Maar er zijn regels."

Ze kijkt me recht in de ogen. "Eerst, je spreekt niet, tenzij ik tegen je spreek. Twee, je kijkt niemand anders in de ogen aan dan mij. Drie, je doet alles wat ik zeg, direct en zonder aarzeling. En vier..." Ze pauzeert, haar hand glijdt naar beneden naar mijn rokje. "...je mag je rokje niet ophogen. Als iemand je aanraakt, laat je het toe. Maar je reageert niet. Je blijft stil, je blijft passief. Begrepen?"

"Ja, Meesteres," antwoord ik, mijn stem is trillend.

"Goed. Dan gaan we."

Ze pakt haar jas en haar tas. Ik pak mijn tas, mijn handen trillen. We lopen naar de deur. Sophie opent de deur en wacht tot ik naar buiten ben. Ik stap de gang in, de hakken klikken luid op de stenen vloer. Het geluid echoot door de hal, een auditieve herinnering aan mijn aanwezigheid.

We lopen naar de lift. De deuren openen zich en we stappen binnen. Sophie drukt op de knop voor de begane grond. De lift daalt, de cijfers op het display tellen achteruit. Ik sta in de hoek, mijn handen voor me, mijn ogen op de grond gericht. Sophie staat tegenover me, haar armen over elkaar, haar blik gefocust op me.

"Zenuwen?" vraagt ze, haar stem is bijna sarcastisch.

"Ja, Meesteres," antwoord ik eerlijk.

"Goed," zegt ze. "Zenuwen houden je scherp. Zenuwen maken je gehoorzaam."

De lift bereikt de begane grond. De deuren openen zich en we lopen de hal uit, naar de buitenlucht. Het is donker, de straatlantaarns verlichten de stoep. Een koele nachtwind waait door mijn jurkje, waardoor mijn huid kippenvel krijgt. De klemmetjes op mijn tepels worden harder door de kou, de pijn is een constante, doffe kloppen.

Sophie parkeert de auto vlakbij. Ze opent de passagiersdeur voor me. "Stap in," zegt ze.

Ik klim in de auto, de bekende geur van leer en Sophie's parfum vult mijn neus. Sophie sluit de deur en loopt naar de bestuurderskant. Ze stapt in en start de motor. De auto komt tot leven, de motor bromt zachtjes.

"Doe je gordel aan," beveelt ze.

Ik trek de gordel om en klik hem vast. De gordel snijdt in mijn schouder, drukt tegen mijn borst, tegen de klemmetjes. Een scherpe pijn schiet door me heen. Sophie kijkt naar me en glimlacht.

"Pijnlijk?" vraagt ze.

"Ja, Meesteres," antwoord ik.

"Goed," zegt ze. "Herinnert je eraan wie je bent."

Ze rijdt weg, de auto glijdt soepel het verkeer in. De stad is levendig, de lichten van de winkels en auto's strepen voorbij. Ik kijk naar buiten, mijn blik verloren in de bewegende wereld. Ik voel me vervreemd, losgekoppeld van de realiteit. Ik ben in een bubbel van Sophie's controle, een wereld van pijn en genot, van vernedering en opwinding.

We rijden naar het centrum van de stad, naar het uitgaansgebied. De straten zijn vol met mensen, jong en oud, lachend, pratend, feestend. Sophie parkeert de auto in een parkeergarage. We lopen naar de uitgang, de hakken klikken op het beton. De geluiden van de stad worden sterker, muziek, geroezemoes, gelach.

We staan voor de club. De naam van de club is in neonletters boven de deur geschreven: "The Velvet Box". Een rij mensen wacht voor de deur, een mix van goed geklede mannen en vrouwen in opvallende outfits. Sophie loopt naar de portier, een grote, gespierde man in een zwart pak.

Ze fluistert iets in zijn oor. Hij knikt en opent de deur voor ons. We lopen naar binnen, de muziek slaat ons tegemoet, een zware, dreunende bas die door mijn hele lichaam trilt. Het licht is gedimd, met flitsende laserstralen die door de ruimte snijden. De lucht hangt vol met de geur van zweet, parfum en alcohol.

Sophie grijpt mijn hand en trekt me mee de dansvloer op. De menigte is dicht, lichamen persen tegen elkaar. Ik voel handen tegen mijn rug, tegen mijn benen, opzettelijk of per ongeluk, ik kan het niet zeggen. Sophie stopt midden op de dansvloer en begint te bewegen op de beat. Ze beweegt met gratie, haar heupen zwaaien, haar armen in de lucht.

"Dans," beveelt ze, en ze kijkt me aan.

Ik begin te bewegen,eer ongemakkelijk, mijn bewegingen stijf door de hakken en de klemmetjes. Maar langzaam laat ik me meenemen door de muziek, door de sfeer. Ik sluit mijn ogen en voel de bas in mijn borst, in mijn buik.

Sophie komt dichterbij. Ze danst tegen me aan, haar lichaam wrijft tegen het mijne. Ik voel haar warmte, haar geur. Ze draait zich om en duwt haar kont tegen mijn bekken. Ik leg mijn handen op haar heupen, zoals ze me heeft geleerd.

Mensen om ons heen kijken naar ons. Ik zie hun blikken, nieuwsgierig, begerig, oordelend. Ik voel de hitte van hun blikken op mijn huid, het versterkt mijn gevoel van blootstelling. De klemmetjes op mijn tepels doen pijn bij elke beweging, een constante herinnering aan mijn status.

Sophie draait zich weer naar me toe. Ze kust me op mijn lippen, een harde, dominante kus. Ze bijt in mijn onderlip, een kleine pijnprikkel die mijn opwinding verhoogt.

"Ik wil dat je iemand kiest," fluistert ze in mijn oor, haar stem hoorbaar boven de muziek uit. "Kies een man. Iemand die je wilt neuken."

Ik kijk om me heen, door de menigte. Er zijn zoveel mannen, van alle soorten en maten. Mijn blik valt op een man die aan de bar staat. Hij is lang, donker haar, een strak pak. Hij drinkt een glas whisky. Hij kijkt rond, zijn blik is doordringend.

"Hem," wijs ik aan.

Sophie kijkt naar hem en knikt. "Goede keuze. Ga naar hem toe. Praat met hem."

"M... Meesteres?" stamel ik. "Praten?"

"Ja," zegt ze. "Vertel hem wat je bent. Vertel hem dat je een slet bent. Vraag hem of hij je wil gebruiken."

Mijn maag draait om. De gedachte om een vreemde aan te spreken, om hem mijn meest intieme geheimen te vertellen, is beangstigend. Maar Sophie's blik laat geen ruimte voor weigering.

"Ga nu," beveelt ze, en ze duwt me zachtjes tegen mijn rug.

Ik loop naar de bar, mijn benen trillen. De man ziet me aankomen. Hij draait zich om en leunt op de bar, zijn glas in zijn hand. Hij kijkt me aan, een kleine glimlach om zijn lippen.

"Hoi," zeg ik, mijn stem is nauwelijks hoorbaar boven de muziek.

"Hoi," antwoordt hij. Hij heeft een diepe, rustige stem.

"Ik... Ik ben Lara," zeg ik. Ik weet niet wat ik moet zeggen, hoe ik moet beginnen.

"Mijn naam is Mark," zegt hij. "Kan ik je een drankje aanbieden?"

"Nee," zeg ik snel. "Ik bedoel... dank je, maar nee."

Ik neem een diepe adem. Ik moet het doen. Ik moet Sophie gehoorzamen. "Ik ben een slet," zeg ik, de woorden komen stotterend uit mijn mond. "Ik ben... ik ben een slet voor mijn Meesteres."

Mark kijkt me verbaasd aan, zijn wenkbrauwen gaan omhoog. "Echt?" zegt hij. Hij kijkt me van top tot teen, zijn blik glijdt over mijn korte jurkje, mijn hoge hakken. "Je ziet er inderdaad uit als... speelgoed."

De vernedering brandt door mijn wangen, maar mijn kutje wordt er nat van. "Ze wil dat ik... dat ik iemand vind om me te gebruiken," ga ik verder. "Iemand zoals jij."

Mark lacht, een korte, harde lach. "Je Meesteres weet wat ze wil," zegt hij. Hij zet zijn glas neer op de bar. "Waar wachten we dan nog op?"

Hij grijpt mijn arm en trekt me mee, weg van de bar, naar een donkere hoek van de club. Sophie volgt ons op afstand. Ik voel haar blik in mijn rug, een constante, controlerende aanwezigheid.

Mark duwt me tegen de muur. Hij drukt zijn lichaam tegen het mijne, zijn hand glijdt onder mijn rokje. Zijn vingers zijn ruw, direct. Hij vindt mijn kutje, dat nog steeds nat is van de eerdere neuken. Hij grijnst.

"Zo nat," zegt hij. "Je wilt dit zeker."

"Ja," antwoord ik, mijn stem is een fluistering. "Ik wil het."

Hij draait me om, zodat ik met mijn gezicht naar de muur sta. Hij trekt mijn rokje omhoog. De koele lucht raakt mijn blote billen. Hij trekt zijn rits open. Ik hoor het geratel van metaal, het schuiven van stof.

Hij duwt zijn harde lul tegen mijn kutje. Hij is groot, groot genoeg om me te vullen. Hij duwt naar binnen, zonder waarschuwing, zonder voorbereiding. Ik kreun, mijn vingers krabben tegen de muur.

Hij neukt me hard, wild, zonder enige zachtheid. Zijn heupen botsen tegen mijn billen, zijn lul ramt diep in me. De pijn van de klemmetjes op mijn tepels wordt versterkt door elke stoot, een mix van pijn en genot die me duizelig maakt.

Ik zie Sophie staan aan de rand van de schaduw. Ze kijkt naar ons, haar armen over elkaar, een tevreden glimlach op haar gezicht. Ze geniet van het schouwspel. Ze geniet van mijn vernedering.

Mark kreunt achter me, zijn ademhaling zwaar en onregelmatig. "Wat een slet," mompelt hij. "Wat een geile slet."

Zijn woorden slaan in als hamers, ze versterken mijn gevoel van minderwaardigheid, maar ook mijn opwinding. Ik ben een slet. Ik ben hier om gebruikt te worden.

Hij komt klaar met een lage grom, zijn sperma spuit diep in me. Hij blijft even stil staan, zijn lul nog steeds in me, zijn ademhaling kalmeert. Dan trekt hij zich terug. Hij doet zijn broek omhoog en zet zijn rits dicht.

"Bedankt," zegt hij, en hij wrijft over mijn haar. "Dat was lekker."

Hij loopt weg, terug naar de bar, alsof er niets is gebeurd. Ik blijf tegen de muur leunen, mijn benen zwak, mijn kutje lekkend van zijn sperma en mijn eigen opwinding.

Sophie komt naar me toe. "Goed gedaan," zegt ze. "Je hebt hem jou goed laten gebruiken."

Ze veegt een traan van mijn wang. "Maar we zijn nog niet klaar. De nacht is nog jong."

Ze grijpt mijn hand en trekt me mee de dansvloer weer op. De muziek is nog steeds luid, de bas nog steeds zwaar. Maar nu voel ik me anders. Ik voel me gebruikt, vies, maar ook krachtig. Ik heb mijn rol gespeeld. Ik ben een slet. En ik ben trots op mijn slet-zijn.

De nacht vloeit voort in een waas van muziek, alcohol en anonieme aanrakingen. Sophie laat me dansen, laat me praten met vreemden, laat me gebruiken door wie ze maar wilt. Ik verlies het besef van tijd, van ruimte. Ik ben slechts een lichaam, een vat voor genot en pijn.

Uiteindelijk, als de nacht ten einde loopt en de club begint leeg te lopen, besluit Sophie dat het tijd is om naar huis te gaan. We lopen naar de auto, de frisse ochtendlucht voelt koel aan mijn huid. Ik ben uitgeput, mijn lichaam is stijf en pijnlijk.

In de auto is het stil. Sophie rijdt terug naar het appartement. Ik leun mijn hoofd tegen het raam en kijk naar de opkomende zon. De lucht is oranje en roze, een nieuwe dag die aanbreekt.

Als we aankomen bij het appartement, stappen we uit. Sophie opent de deur en we gaan naar binnen. De stilte van het appartement is een verademing na de herrie van de club.

"Kleed je uit," beveelt Sophie. "En ga op bed liggen."

Ik doe wat ze zegt. Ik trek het jurkje uit, de hakken uit. De klemmetjes op mijn tepels zijn nog steeds pijnlijk, een constante herinnering aan de nacht. Ik klim in bed en trek de dekens over me heen.

Sophie gaat naast me liggen. Ze streelt mijn haar, haar vingers zijn zacht. "Je hebt het goed gedaan," zegt ze zachtjes. "Ik ben trots op je."

Ze kust me op mijn voorhoofd. "Slaap nu. Morgen is er nog een dag."

Ik sluit mijn ogen. De vermoeidheid overspoelt me als een golf. Ik val in een diepe, droomloze slaap, dankbaar voor de rust, dankbaar voor de warmte van Sophie naast me. Ik ben haar slet. En ik ben gelukkig.

Wordt vervolgt

Bjarne