De uitnodiging kwam pas een paar weken later, kort en bijna achteloos. Een diner in het donker, had Kurt geschreven, feestelijke kledij. Geen verwachting, wel aandacht. Ilse las het bericht twee keer en legde haar telefoon daarna met het scherm naar beneden op tafel. Vroeger zou ze meteen iets brutaals hebben teruggestuurd om de spanning voor te zijn. Nu bleef ze even zitten. Lucy was inmiddels niet meer alleen een avond geweest, maar een herinnering die af en toe terugkwam wanneer ze haar schouders ontspande of merkte dat ze niet meteen de regie hoefde te nemen. Ze dacht aan warme olie, gesloten ogen, Kurts hand in de straat na afloop. Misschien was juist daarom dit diner niet langer een test van haar moed, maar een logisch vervolg: kijken of ze ook tussen onbekenden kon blijven voelen zonder alles te hoeven controleren.

Die avond stond ze voor de spiegel en trok voor de derde keer aan de zoom van haar zwarte cocktailjurkje. Het jurkje was chic, eenvoudig gesneden en precies brutaal genoeg om haar eigen wenkbrauwen even omhoog te laten gaan. Het jurkje was ook kort, misschien wel erg kort, en liet haar lange benen alle ruimte om de aandacht op te eisen. Ze droeg hoge hakken, haar blonde krullen los en een donkere rode lippenstift die ze alleen gebruikte als ze wist dat de avond iets van haar zou vragen. Toen Kurt aanbelde, deed ze open zonder haar gewone bravoure helemaal te vinden. Hij stond in smoking voor haar deur: zwart jasje, wit overhemd, strik, glad gepoetste schoenen. Strakker had hij er niet uit kunnen zien en juist daardoor leek zijn rustige blik nog gevaarlijker. Ilse keek hem van boven tot onder aan. “Nou,” zei ze langzaam, “jij hebt blijkbaar besloten om indruk te maken.” Kurt glimlachte. “Ik dacht dat jij dat al van plan was.” Zijn blik bleef even bij haar benen hangen, niet lang genoeg om onbeleefd te zijn, maar precies lang genoeg om haar te laten voelen dat hij het gezien had.

Het diner vond plaats in een monumentaal pand aan een stille singel, achter hoge ramen waar warm licht doorheen viel. Nog voor ze de eetzaal bereikten, werden ze ontvangen in een stille hal waar een vrouw met een zachte stem hen welkom heette. Op een smalle tafel lagen zwarte zijden blinddoeken klaar. “Vanaf hier ziet niemand elkaar,” zei ze. “Niet bij binnenkomst, niet tijdens het diner. Vanavond gaat het om luisteren, voelen, ruiken, aanwezig zijn.” Ilse keek even naar Kurt. Zijn hand raakte kort de hare. Na Lucy voelde dat gebaar niet als sturing, maar als bevestiging. Daarna liet ze toe dat de stof voor haar ogen werd geknoopt.

Vanaf dat moment bestond de avond uit geluiden. Het zachte schuiven van stoelen. Een lach links van haar, laag en warm. Het tikken van glas tegen glas ergens verderop. Er waren vijf andere stellen, dat hadden ze vooraf gehoord, maar Ilse zag niemand. Namen werden alleen aarzelend gewisseld: Claire met haar kalme stem, Daan die droog kon antwoorden; Noor, die kort lachte alsof ze zichzelf betrapte; Elias, bedachtzaam; Tess en Mark, speels in toon; Julia en Victor, met een onderlinge plaaglust die zelfs zonder blik zichtbaar leek; Marleen en Sven, bijna fluisterend op elkaar afgestemd. Ilse nam alles op zonder iets te kunnen controleren. Dit keer vocht ze daar minder tegen.

Kurt legde zijn hand kort onderaan haar rug toen ze naar hun plaats werden geleid. Nu ze niets zag, voelde ze dat kleine gebaar veel sterker dan normaal. De dunne stof van haar jurk, de warmte van zijn hand, het geluid van zijn adem naast haar: alles leek dichterbij. “Gaat het?” vroeg hij zacht. “Beter dan ik dacht,” zei ze. Dat antwoord verraste haar zelf. Kurt zei niets, maar zijn vingers streken heel even langs haar hand. Niet bezitterig. Niet ongeduldig. Aanwezig.

Het eerste gerecht werd opgediend in kleine kommen die door onbekende handen precies voor hen werden neergezet. Ilse rook gepofte biet, zachte kaas en iets scherps van citrus voordat ze iets proefde. Er werd gelachen, geproost en langzaam afgetast, maar zonder gezichten werd elk woord belangrijker. De gesprekken gingen niet meteen over grenzen of verlangens, maar over reizen, muziek, ouder worden, controle loslaten. Juist daardoor werd het spannender. Ilse merkte dat niemand haar iets vroeg waar ze geen antwoord op wilde geven, maar dat iedereen luisterde alsof er onder elk antwoord een tweede betekenis lag.

De stem van Claire klonk op een gegeven moment dichterbij, alsof ze iets naar Ilse was toegebogen over Daan heen die aan de andere kant van haar zat. “Eerste keer?” vroeg ze vriendelijk. Ze wilde direct ontkennen, maar dat zou kinderachtig zijn geweest. “Bij een diner als dit wel.” Claire knikte misschien; Ilse kon het niet zien, maar hoorde de warmte in haar antwoord. “Dan is het belangrijkste dat je nergens sneller hoeft te gaan dan je zelf wilt.” Ilse draaide haar hoofd iets naar Kurt. Ze zag hem niet, maar voelde zijn aandacht. Dat merkte ze aan de manier waarop hij juist niets invulde. Niet lang daarna voelde ze aan hand op haar knie, niet die van Kurt want die zou ze zo herkennen. Dit moest Daan zijn die aan de andere kant naast haar zat. Ze liet het toe en alleen dit maakte dan Daan verder durfde te gaan. Ze vond het bloed spannend. Een man die ze niet kon zien maakte avances. Ze hoorde Claire weer zeggen ‘als je stop zegt stopt het ook, niets wat je nog niet wilt.’ Maar ze zei niets, de hand die van Daan zou moeten zijn streelde langs haar dijen en vond haar stringetje. Sterker nog met een paar vingers schoof deze hand haar string opzij en beroerde haar lipjes. Ilse was inmiddels erg nat en dat moedigde Daan om om twee vingers bij haar naar binnen te brengen. Het duurde maar kort en toen waren ze weer verdwenen. Daarna voelde ze een hand in haar nek en rook ze haar eigen geil onder haar neus. Ze opende haar mond en zoog zacht op de vingers van Daan. Weer maakte een blinddoek dat ze intens kon genieten van deze erotiek. Dezelfde vrouw die hen aan tafel had gebracht fluisterde in haar oor dat ze Kurt ging verplaatsen en dat de stellen nu gemixt werden. Even schrok ze daarvan maar snel kwam het vertrouwen terug. Vlak voor hij vertrok fluisterde hij iets n haar oor. “Je geniet hiervan,” zei hij zacht. “Misschien,” zei ze. “Het is geen bekentenis.” “Nog niet.” Ze glimlachte in het donker. “Pas op, smokingman.”

Tijdens het hoofdgerecht zat ze tussen Julia en Marleen. Blijkbaar was de klassieke man vrouw setting verlaten. De drie vrouwen konden het goed vinden, alle drie rap van de tongriem gesneden, scherp in woorden. Julia zat rechts van haar, ze had een lage maar toch vrouwelijke stem die haar enorm intrigeerde. Ilse had besloten wat brutaler te worden en legde haar hand op de dij van Julia en ondertussen boog ze haar hoofd wat haar kant op. Ze voelde een lange satijnen jurk en rook een parfum wat haar raakte. Langzaam ging haar hand omhoog, via de taille van Julia naar haar borsten. Door de jurk heen voelde ze de tepels van Julia hard worden. Dit ware lekkere grote zachte borsten dacht Ilse. Ze boog weer richting Julia en voelde haar adem langs haar lippen glijden. Een mengeling van wijn en eten, maar toch fris en uitnodigend. Ze boog verder voorover en hun lippen vonden elkaar in een zoen die overging in een diepe tongzoen. Ook Julia had de borsten van Ilse gevonden en streelde ze allebei. Links van haar hoorde ze Marleen kirren en zeggen ‘ga door Kurt’. Blijkbaar zat Kurt naast haar en was hij lekkere dingen met Marleen aan het doen. Ilse voelde dat dat haar goed deed en ze gunde Kurt zijn plezier met Marleen, sterker nog het wond haar op en Julia moest dit merken. Inmiddels had Ilse ontdekt dat ze een laag decolleté droeg en had één van haar tepels uit haar BH weten te wurmen zodat ze ze kon likken.

Voor het te ver kon gaan was daar onze gastvrouw weer en kreeg Ilse weer nieuwe buren voor het dessert. Victor en Sven dit keer. Met Victor had ze al gelijk een geanimeerd gesprek over onze stad. Hij daagde haar uit en was zeer ad rem. Een soort man waar ze voor Kurt gelijk voor gevallen zou zijn, misschien wel te veel hetzelfde als zij zelf was. Voor nu was het leuk en een beetje een herinnering aan oude tijden. Victor was dus ook brutaal en had de onderkant van haar jurkje al gevonden met zijn handen. Ze besloot hem eens even goed te pakken te nemen en ritste zijn gulp open, haalde met moeite zijn half harde pik uit zijn broek en begon hem tijdens de conversatie langzaam af te trekken. Victor bleek te beschikken over een fors formaat piemel die ook nog eens erg dik was. Victor zijn praatjes werden minder en ze hoorde hem achteroverleunen en zacht kreunen. Het dessert was inmiddels opgediend en Ilse nam een flinke hap van haar ijs en liet dat door haar mond gaan. Daarna boog ze voorover en op de tast nam ze de pik van Victor in één beweging in haar mond. ‘Verdomme Ilse, wat doe je nu voor lekkers?’ riep hij iets te hard door de ruimte. De tafel viel stil en het eerste wat Ilse hoorde was de hartelijke lach van Kurt.

Kurt was inmiddels naast Julia beland die hem gelijk vertelde dat Ilse zo heerlijk haar tepels had bewerkt. ‘Zal ik dan doorgaan waar mijn vriendin gebleven is’ zei Kurt uitdagend. Julia lachte hartelijk en fluisterde in zijn oor ‘wat als ik jou nu eens liet merken hoe geil zij mij gemaakt heeft’ om vervolgens hem diep te zoenen en haar hand op zijn kruis te leggen. Zijn broek was zo open en terwijl hij haar grote tieten masseerde nam zij zijn pik in haar mond.

Aan tafel gebeurde inmiddels van alles en dat werd ruw onderbroken door een klein belletje en de komst van onze gastvrouw. ‘Dames en heren, we gaan zo naar een andere ruimte. Ik breng u daarheen met uw eigen partner. Als iedereen daar is hoort u weer een belletje en mag u de blinddoek afdoen, de avond is daarna van u, geen regels meer. Ik wil u vragen nu even stil te blijven zitten.’ Daarna werd het ook stil. Geen zicht, geen haast, alleen ademhaling, kaarsengeur en zachte jazz uit een ruimte verderop. De stellen werden één voor één opgehaald, ook Kurt en Ilse, nog steeds geblinddoekt. Kurt vond Ilse’s vingers voordat zij naar de zijne hoefde te zoeken. “Blijf bij mij,” fluisterde hij. “Dat was ik van plan,” zei ze. Deze keer klonk het minder stoer, maar ook echter.

Iedereen werd ergens in de ruimte neergezet. Kurt en Ilse zat op een fluwelen sofa. De deuren sloten zacht achter de groep. Ze hoorden stoelen verschuiven, iemand die nerveus lachte, glazen die voorzichtig werden neergezet. Pas toen sprak de gastvrouw opnieuw. “Jullie zijn nu allemaal in dezelfde ruimte. De blinddoeken mogen nu af.” Kurt stond zat naast haar. Ze zag hem nog steeds niet, maar voelde zijn aanwezigheid als een vaste lijn door de onbekende ruimte.

De blinddoeken gingen bijna tegelijk af. Het licht was gedempt, warm en amberkleurig. De ruimte was groter dan Ilse had verwacht: lage fauteuils in een ruime kring, hier en daar een sofa, een lange tafel met water, glazen en kleine schaaltjes, zware gordijnen langs de ramen en overal kaarsen die de gezichten zachter maakten. Voor het eerst zag ze de vijf andere stellen die ze de hele avond alleen had gehoord en sommigen daarvan geproefd. Kurt zat naast haar in zijn smoking, iets minder onaantastbaar nu zijn strik scheef zat. Hij keek naar haar alsof hij haar al de hele avond had gevoeld en haar nu pas opnieuw mocht zien. “Daar ben je,” zei hij zacht.

Ilse streek haar korte jurkje glad en hief haar kin, meer uit gewoonte dan uit noodzaak. Ze voelde zich zichtbaar, maar anders dan ze vooraf had gevreesd. Niemand keek hongerig of oordelend. De blikken waren nieuwsgierig, warm, een beetje gespannen misschien. Tegenover hen, op een grote sofa, zaten twee stellen die het blijkbaar al erg gezellig hadden met zijn vieren. Welke namen daarbij hoorden, of ze een van hen al gekust hadden, of meer, een groot vraagteken voor hen beiden. Kurt en Ilse spraken zacht over hun ervaringen aan tafel en lieten niets weg. Ilse vertelde over de heerlijk grote borsten van Julia en de forse pik van Victor. Kurt over Marleen en ook over Julia. Samen waren ze het meest benieuwd naar Julia en hun ogen gingen de ruimte door. Bijna tegelijkertijd viel hun oog op een struise roodharige dame met een strakke smaragdgroene jurk en een diep decolleté. Naast haar zat een brede vent, zwart haar, baardje en natuurlijk in smoking. Ilse en Kurt keken elkaar aan en glimlachten. Dat moest Julia zijn. Ze stonden op en liepen haar kant op. Het stel was nog in een intiem gesprek verwikkeld maar keken nieuwsgierig op toen zij aan kwamen lopen, ‘Julia’ zei Ilse vragend. ‘Ja meid, en gezien jouw korte rokje moet jij Ilse zijn en dit is Victor’. ‘Aha die ken ik ook al’ zei Ilse met een grijns. ‘Dit is Kurt trouwens’. Door de wederzijdse herkenning was het ijs gebroken en nodigden Victor en Julia ons uit om naast hen op de bank te gaan zitten. Kurt naast Julia en Ilse naast Victor. Het gesprek was kort, over hoe we hadden genoten tijdens het diner, niet alleen van het eten, dat zij een gelegenheidsstel waren en dat ze een toetje met zijn vieren wel zag zitten. Julia was hierin duidelijk de regisseur.

De sfeer in de ruimte was het beste te omschrijven als broeierig. Links van hen zat een stelletje intens te zoenen, schuin tegenover hen zaten twee stellen op een sofa eveneens elkaar te zoenen en te betastten, onduidelijk wie nou bij wie hoorde. Rechts van hen was een stel al een fase verder. Voor onze ogen speelde zich een heerlijk tafereel af. De blonde vrouw had haar jurk al uit en was nog slechts gekleed in haar donkerblauwe lingerie en hakken. Ze zat op haar knieën. De man, of haar man, zat achter haar en neukte haar in een rustig tempo. Vanuit onze bank keken we ernaar om daarna elkaars blikken weer te vangen. Het was duidelijk, ook bij ons nam de lust de overhand, het voorspel was duidelijk al gespeeld.

Natuurlijk was het Julia die het eerste initiatief nam en Kurt begon te zoenen. Hij legde zijn hand in haar zij en de andere in haar nek en trok haar tegen zich aan. Hij vond de rits van haar jurk en bevrijde snel haar borsten. Zij trok zijn broek naar beneden en bevrijde zij harde dikke pik. Meer hadden ze beiden niet nodig en Kurt schoof haar string opzij om zijn pik vrij baantje geven. Kurt neukte Julia terwijl zij op haar rug op de sofa lag. Haar grote borsten deinde heen en weer in het ritme dat Kurt bepaalde. Kurt boog voorover om weer haar tepels te likken en via de zachte huid van haar nek vond hij haar mond in een diepe en gulzige kus. Julia legde zijn hand in zijn nek, likte zijn oor en sprak hem toe hoe lekker ze hem vond. Daarna fluisterde ze nog iets in zijn oor wat alleen voor hen beiden hoorbaar was. Terwijl Kurt en Julia versmolten in hun ritme, was Ilse niet langer een toeschouwer. Met een hongerige blik had ze Victor alvast naar zich toegetrokken. Ze zakte op haar knieën om zijn pik voor de tweede keer die avond in haar mond te nemen. Haar blonde krullen dansten wild heen en weer, terwijl ze Victor volledig in haar macht nam. De rest van de ruimte was inmiddels gevuld met het geluid van zware ademhalingen en het zachte, natte geluid van hun overgave aan elkaar.

Op een gegeven moment verschoof de dynamiek. Julia gleed van de sofa af, haar blik vastgenageld op Victor. Ze nam het over van Ilse, waarbij ze zijn pik aanvalt met een zorgvuldige, maar intense precisie. De twee vrouwen wisselden elkaar af, hun lippen en tongen die samenwerkten om Victor tot het uiterste te drijven. Kurt keek toe met een mengeling van bewondering en lust, terwijl hij zijn hand naar Julia uitstrekte en haar clitoris met twee vingers ritmisch begon te bewerken, De overgave aan het moment was compleet toen Julia, drijvend op een golf van lust, zich boven Victor plaatste en langzaam op zijn harde lid zakte. Ilse, die nu als toeschouwer aan de zijlijn stond, kon haar ogen niet van het tafereel houden. Ze was zo geil dat ze haar eigen benen wijd spreidde en met twee vingers haar eigen clitoris begon te bewerken, haar ademhaling zwaar en onregelmatig terwijl ze toekeek hoe Julia ritmisch op en neer bewoog. Kurt liet zich niet langer buiten het spel houden. Hij schoof naar voren en ging op zijn knieën achter Julia zitten, waardoor hij een perfect zicht had op haar deinende vormen. Zijn handen sloten zich bezitterig om haar volle borsten, waarbij hij haar stevig in haar tepels kneep terwijl Julia zich over Victor boog.

Terwijl Julia zich naar voren boog, voelde Kurt de hitte van haar huid tegen zijn eigen lichaam. ‘Nu Kurt’ riep ze hem toe. Kurt had blijkbaar instructies gehad want hij drukte gelijk zijn harde lid tegen haar zachte billen en begon door te duwen. De warmte en de druk van haar reet omsloten hem als een warme, stevige klem, waardoor hij een diepe zucht van genot slaakte. Voor Julia was het gevoel overweldigend; ze werd nu van beide kanten volledig gevuld, een intense sensatie die haar deed trillen van genot. Ze hield zich vast aan Victor's schouders, haar nagels die zachtjes in zijn huid graven terwijl ze het ritme van de twee mannen probeerde te synchroniseren. Victor, die volledig overgeleverd was aan de bewegingen van Julia, sloot zijn ogen en liet zijn hoofd naar achteren vallen. Hij voelde hoe Julia's nauwe wanden hem stevig vasthielden, terwijl hij tegelijkertijd de kracht van Kurt achter haar voelde aandringen. Het was een perfecte symbiose van beweging en lust. Ilse, die nog steeds haar eigen clitoris bewerkte keek met open mond toe hoe hun lichamen in elkaar grepen, haar vingers bewogen razendsnel en haar ademhaling werd een reeks korte, staccato gekerm.

Kurt versnelde zijn tempo, zijn heupen die krachtig tegen Julia’s zachte billen botsten. De synchronisatie tussen hem en Victor werd een razendsnel spel van geven en nemen; elke stoot van Kurt duwde Julia dieper op Victor, waardoor de druk in haar centrum bijna ondraaglijk groot werd. Ze slaakte een schorre kreet die door de kamer galmde, haar rug krommend als een boog terwijl ze de dubbele stimulatie probeerde te verwerken. De wrijving was intens, de hitte tussen hen vier oplopend tot een kookpunt dat geen weg terug meer kende.

Ilse kon het niet langer volhouden als louter toeschouwer. Terwijl ze haar eigen clitoris in een razend tempo bewerkte, schoof ze naar voren en boog ze zich naar Julia. Ze kuste haar gepassioneerd op de lippen, hun tongen die in een wilde dans verstrengelden, terwijl ze tegelijkertijd haar hand uitstak om Julia’s borst te kleden. De aanraking van Ilse, gecombineerd met de brute kracht van de twee mannen, bracht Julia op de rand van een explosie. Ze begon te trillen, haar spieren die zich onwillekeurig aanspanden rondom Victor, wat hem deed kreunen van puur genot. Julia’s ademhaling werd kort, bijna wanhopig, terwijl de golf van genot haar volledig overspoelde. De druk van Kurt tegen haar achterzijde en de diepte van Victor in haar binnenste versmolten tot één enkel, overweldigend punt van extase. Met een laatste, krachtige stoot van Kurt en een tegengestelde beweging van Victor, explodeerde ze. Haar hele lichaam verstrakte, haar nagels kramden zich in de schouders van Victor en een lange, trillende kreet ontsnapte aan haar lippen terwijl ze in golven van extase naar beneden zakte. Victor kon de intensiteit van Julia's climax niet langer weerstaan. De manier waarop ze hem nu klemde, alsof ze hem nooit meer wilde loslaten, was de definitieve trigger. Hij boog zijn rug, zijn spieren gespannen als een snaar, en liet een diepe kreun horen terwijl hij haar volspoot. De explosie in zijn onderbuik was zo heftig dat het hem hem voor een moment deed vergeten waar hij was. Kurt voelde hoe de spanning in Julia’s lichaam overging in een ritmische trilling die hem naar de rand dreef. Hij zette zijn laatste, krachtige stoten in. De hitte van Julia's achterzijde was nu bijna vloeibaar, en met een laatste, diepe duw spoot hij haar kontje vol. Een storm van genot spoelde door zijn hele lijf, waardoor hij zijn gezicht in haar nek drukte en zware, snelle ademhalingen slaakte terwijl hij zich volledig in haar overgaf. Ilse, die het hele spektakel van dichtbij had gevolgd terwijl ze zichzelf tot het uiterste had gedreven, kon de spanning in haar eigen lichaam niet langer negeren. De aanblik van de drie versmolten lichamen en het geluid van hun gezamenlijke ontlading waren de laatste druppels. Met een laatste beweging van haar vingers boog ze haar rug krom en slaakte ze een schorre kreet. De extase sloeg als een bliksemstraal door haar heen terwijl ze naar voren zakte, volledig uitgeput maar voldaan.

De stilte die volgde was zwaar en warm, slechts onderbroken door het geluid van vier mensen die probeerden hun ademhaling weer onder controle te krijgen. De kamer, die kort daarvoor nog een strijdtoneel van passie was, voelde nu loom aan. Julia lag verslagen maar gelukkig over Victor heen, haar hoofd rustend op zijn borst, terwijl Kurt zijn armen nog steeds beschermend en bezitterig om haar middel geslagen hield. De hitte van hun lichamen stroomde nog na, een gloeiende herinnering aan de explosie die hen zojuist had weggevaagd.

Langzaam begon de realiteit weer terug te keren. Kurt kuste Julia zachtjes op haar schouderblad, een teder gebaar dat schril afstak tegen de intensiteit van enkele minuten geleden. Victor lachte zachtjes en streek door de blonde krullen van Ilse, die nog steeds halfbewust naast hen op de bank lag, haar ogen dromerig en haar lippen lichtjes gezwollen. Ze keken elkaar aan met een gedeelde wetenschap; er waren geen woorden nodig om de elektrische lading van deze ontmoeting te beschrijven.

Nog voor de loomheid helemaal kon veranderen in nieuwe verwachting, klonk opnieuw het kleine belletje van de gastvrouw. Dit keer was het geluid zachter dan eerder op de avond, bijna verontschuldigend. Ze had blijkbaar alles goed in de gaten gehouden zodat ze de stellen niet midden in iets zou onderbreken. Ze stond in de deuropening, elegant en rustig, met diezelfde beheerste vriendelijkheid waarmee ze hen aan het begin van de avond had ontvangen. “Dames en heren,” zei ze, “ik ga u zo vragen om de avond langzaam af te ronden. Neem vooral de tijd om nog iets te drinken, u op te frissen en afscheid te nemen. Er staat water klaar in de hal en wie een taxi nodig heeft, kan dat bij mij aangeven. Dank dat u vanavond zo zorgvuldig met elkaar bent omgegaan.”

Haar woorden haalden de kamer niet ruw uit de sfeer, maar gaven haar een rand. Alsof iemand een prachtig glas voorzichtig terug op tafel zette. Mensen kwamen langzaam overeind. Jurken werden rechtgetrokken, overhemden dichtgeknoopt, haren met vingers in model gebracht. Er werd zacht gelachen, soms wat onhandig, soms juist opvallend vertrouwd. De stellen zochten elkaar weer op, maar niet meer helemaal zoals ze waren binnengekomen. Er waren blikken die iets bewaarden, handen die nog even bleven liggen en afscheidszoenen die net iets langer duurden dan beleefdheid vroeg.

Julia was de eerste die weer helemaal zichzelf leek. Ze trok haar smaragdgroene jurk recht, streek haar rode haar over één schouder en keek Ilse aan met een glimlach waarin plagerij en nieuwsgierigheid samenkwamen. “Dit was geen gewoon diner,” zei ze. Ilse lachte zacht. “Dat is mogelijk de understatement van de avond.” Victor stond naast Julia, zijn overhemd weer keurig genoeg om de schijn te redden, al verried zijn blik dat hij niets van de avond vergeten was. Kurt kwam naast Ilse staan en legde kort zijn hand op haar onderrug. “We moeten dit niet laten verdwijnen in een mooie herinnering,” zei Julia. Ze pakte haar telefoon uit een klein tasje. “Nummers?” Ilse keek even naar Kurt, niet om toestemming te vragen maar om de lijn tussen hen te voelen. Hij knikte nauwelijks merkbaar. Daarna gaf ze haar nummer door. Kurt wisselde met Victor gegevens uit, terwijl Julia haar telefoon even ophield naar Ilse. “Voor als je weer eens denkt dat jij de enige bent die de regie mag nemen.” “Pas op,” zei Ilse. “Ik neem ook revanche via app.” Julia glimlachte breed. “Ik hoop het.”

In de hal namen de stellen één voor één afscheid. Sommige mensen verdwenen samen de nacht in, anderen wachtten op een taxi of bleven nog even praten alsof ze het einde wilden uitstellen.

Toen Ilse en Kurt uiteindelijk hun jassen aantrokken, keek Ilse nog één keer om. Julia stak haar hand op. Victor glimlachte alsof er al een vervolg in de lucht hing. Buiten was de straat koel en stil. Kurt bood Ilse zijn arm aan. Ze haakte in zonder commentaar. Pas na een paar stappen zei ze: “Dus dit was een diner.” Kurt keek opzij. “Met een bijzonder dessert.” Ilse lachte, moe en warm tegelijk. “En blijkbaar met afspraken voor later.” Ze kneep zacht in zijn arm terwijl ze samen de nacht in liepen, allebei wetend dat sommige ontmoetingen niet eindigen wanneer de gastvrouw de avond sluit.