Het was een uur of vijf in de middag. De zon stond nog hoog, maar de schaduwen werden langer. Sophie zette haar lege glas op de bar en mompelde iets over het toilet. Ze wilde even weg. Even alleen zijn. Niet omdat ze spijt had — fuck nee. Spijt was het niet. Bang om veroordeeld te worden was het ook niet, niet echt. Ze was meer bang voor het moment dat iemand het hardop zou vragen of zeggen. Dat Lisa haar naam en het woord slet in een zin zou leggen. Of dat Tom het zou vragen met een vermanende toon waarop ze ja moest zeggen. Zolang het bij blikken bleef, bleef het van haar. En die blikken waren er. Tom stond dichtbij met een glas dat niet voor hemzelf leek. Lisa’s ogen bleven een tel te lang op de zoom van haar jurk hangen, alsof ze zocht naar een vlek. Emma giechelde scherp naar Joris. Lucas keek niet eens weg; hij grijnsde alsof hij het verhaal al kende. Mike stootte hem aan. Niemand zei iets. Ze hoefden het niet. Hun gedrag zei het: we zien je Sophie. We zien zelfs bijna hoe je ruikt. Sophie voelde haar wangen warm worden en haatte het hoe goed dat bij het plaatje paste. Ze dacht na over wat ze zelf zou zien als ze zichzelf in de spiegel zou bekijken. Ineens viel het haar op dat haar lichtblauwe jurkje scheef zat, aan een kant een stuk lager dan de bedoeling was. Haar borst zat er nog maar net in. Het leek alsof er een hand in had gezeten. De stof was dun. Te dun, nu ze zweette? Tussen haar borsten voelde ze een klein spoor vocht — geen zee, geen cava, gewoon haar lijf dat nog niet tot rust was. Een paar druppels gleden in haar decolleté en verdwenen in de split. Droogt dat op in de zon, of maakte het de stof donkerder? Scheen het jurkje door als ze zo in het licht stond? Zelf zag ze de schaduw van haar tepels, de piercing. En zonder bh — viel dat nu meer op? Lager was het erger. Aan de binnenkant van haar rechterdij voelde ze duidelijk een vochtige, kleverige veeg. Restanten van Juan? Haar eigen vocht? Misschien allebei. Het bewoog als ze een stap zette. Bleef het onder de zoom? Of glansde het als de wind de stof tegen haar been drukte? Ze waagde geen blik naar beneden. Als ze nu keek, keken zij mee. Een hete steek trok door haar buik. God, een deel van haar wilde van de daken schreeuwen. Niet netjes. Niet voorzichtig. Gewoon roepen hoe fucking lekker het was geweest. Hoe hard Juan haar had genomen, zijn dikke, kromme lul die haar tot de wortel vulde terwijl Lotte haar borsten kneedde, in haar billen kneep en een natte vinger diep in haar kont duwde tot ze bijna niet meer kon staan. Dat ze was klaargekomen alsof haar lijf openbrak. Dat ze nog steeds geil was. Dat zaad nog steeds langzaam uit haar zakte terwijl ze hier tussen haar vrienden stond. Ze slikte een kreet in. Die was voor later. Of voor nooit. Wat ze wél wilde — nu, meteen — was weten wat zij zagen. Niet raden. Weten. Weten of het jurkje haar verraadde. Hoe rood haar mond was. Of haar ogen die wazige, tevreden blik hadden die je niet kunt nadoen als je alleen maar hebt gedanst. Dus toilet. Alstublieft, laat daar een goede spiegel hangen. Geen kapot stukje boven een gootsteen, maar iets groots. Iets waarin ze zichzelf kon bekijken zoals zij haar bekeken. Eerst zelf lezen. Dan weten, en dan pas terug naar hen. Ze duwde zich los van de bar, voelde opnieuw die natte veeg langs haar dij, en volgde de pijlen naar de toiletten.

De toiletten van de beachclub waren verrassend luxe. Spiegels van muur tot muur, zacht geel licht, marmer en de geur van bijna zoete zeep. Sophie trok een wenkbrauw op. Nogal overdreven voor een strandtent. Toen realiseerde ze zich dat aan de andere kant van de muur de disco lag. Als de wc’s al zo waren, moest die club wel iets heel bijzonders zijn. Ze bleef staan voor de grootste spiegel en keek zichzelf aan. Ze schrok een beetje, maar voelde tegelijkertijd een felle geile steek van opwinding. Wat ze zag, kwam precies overeen met haar gevoelens en vermoedens. Haar jurk plakte tegen haar huid. Haar naaktheid was zichtbaar door wat er niet was: geen bh-bandjes, geen randen van een string. Alleen pure, ronde vormen. Ze was nog klam van de warme personeelsruimte en van de intense seks. Een dun, glanzend laagje zweet lag in haar decolleté en liep in een smalle, zoute streep tussen haar borsten naar beneden. Haar haar was een chaos. Haar lippen waren dikker dan normaal, licht gezwollen en rood. Haar ogen hadden een warme, benevelde blik die hoorde bij de extase na een orgasme. Haar wangen gloeiden nog. Sophie staarde naar haar eigen spiegelbeeld. Even spoelde er een golf van schaamte door haar heen — heet en stekend. Dit was dus wat ze zagen toen ik terugkwam. Dit. Een meisje dat eruit zag alsof ze net keihard was geneukt, gebruikt, volgespoten en nog steeds nat was. De binnenkant van haar dijen voelde nog kleverig. Juans zaad had zich vermengd met haar eigen vocht; het mengsel droogde langzaam op tot een dun, glanzend laagje dat ze bij elke beweging voelde. 

Maar meteen onder die schaamte kwam iets anders opborrelen. Een warme, bekende geilheid, laag in haar buik, die zich langzaam spreidde tot tussen haar benen. Dit was dus hoe ze eruitzag. Als een gebruikt sletje. Ondeugend. Lekker. En vooral niet netjes. Iemand die je in een oogopslag kon lezen: zojuist geneukt, kut nog open, nog nat, nog vol zaad. En het rare was: ze vond het geil. Ze wist precies hoe haar kutje er nu uitzag. Licht gezwollen, nog open van Juans dikke, kromme lul. Lottes vinger had daarstraks nog diep in haar aars gezeten terwijl hij haar neukte. De herinnering alleen al liet haar tepels pijnlijk hard worden tegen de dunne stof. Ze tilde langzaam de zoom van haar jurkje op, net genoeg om in de spiegel te kijken. Haar gladgeschoren schaamlippen stonden een beetje open, glanzend. Een dun draadje zaad, gemengd met haar eigen natheid, hing tussen haar dijen en bewoog als ze haar knieën iets spreidde. Fuck. Zo zag ze er dus nu uit. Alsof ze er nog steeds klaar voor was. Haar lichaam was een stille smeekbede om weer een harde pik. Om diep genomen te worden, tot het zaad er opnieuw uitliep. Ze keek zichzelf meewarig aan. Maar ook genoot ze ervan. Van haar sletterige look. Van hoe makkelijk je haar kon lezen. Was ze nu toch geworden waar ze al dagen bang voor was? Had dat trio het laatste restje twijfel eraf geschuurd? Ze schudde haar hoofd en wilde het jurkje laten zakken. Straks stond ze weer tussen haar vrienden; die hadden al meer dan genoeg gezien. Haar rechterhand dacht er anders over. Die bleef onder de zoom, eerst gedachteloos, over de binnenkant van haar dij, door het drogende, kleverige spoor van haarzelf en Juan. Toen verder. In de spiegel zag ze het pas: hoe haar vingertoppen haar open, nog slordige schaamlippen vonden, hoe twee vingers als vanzelf bij haar naar binnen gleden tot aan de knokkel, en hoe er een glanzend draadje mee naar buiten kwam. Warm. Dikker dan alleen haar eigen natheid. Ze voelde hem nog. Pas toen werd het bewust. Ze duwde dieper, zocht naar het opgerekte gevoel van daarnet, en trok de bovenkant van haar jurkje naar beneden zodat haar linkerhand haar tepel kon pakken. Ze rolde het harde puntje tussen duim en wijsvinger tot het pijnlijk lekker was.  Een kleine kreun ontsnapte haar. Haar tasje lag op het marmer. Als ze zo terugging, zag iedereen het. Het verwarde haar. Haar blik. Ze haalde de kleine borstel eruit en tilde hem naar haar hoofd. In de spiegel zag ze dat het gek stond: De ene hand die netjes probeerde te doen, de andere nog in haar kut, jurk omhoog, zaad dat glom om haar vingers. Het leek alsof ze zichzelf wilde redden en tegelijk zich te kijk zette. De steel rustte tegen haar pols. Glad. Dichter bij haar natte hand dan bij haar haar. Ze hoefde hem alleen maar lager te laten zakken. Niet omdat ze een speeltje zocht. Omdat het beeld nog erger werd. Nog sletteriger. Een meisje dat zichzelf klaarmaakt met het ding waarmee ze zich fatsoenlijk wilde maken. Ze schoof de steel tussen haar vingers door, tegen haar clitpiercing, lager, tot het plastic haar nattigheid oppikte en makkelijk naar binnen gleed. Juan zat er nog. Ze voelde het. Een hokjes deur klikte. Sophie schrok van het geluid. Een seconde lang wilde ze de steel uit haar kut trekken. Ze deed het niet. Ze was te dicht bij haar hoogtepunt. In de spiegel verscheen achter haar een vrouw van midden dertig, donker haar, kalme ogen. De vrouw zag de hand op haar borst, de opgetrokken zoom, de steel die glom tussen haar benen. Sophie kneep haar ogen halfdicht. Tussen haar benen trok alles samen om de steel; ze kon niet meer stoppen, en ze keek de vrouw met een glazige blik aan in de spiegel terwijl ze licht schokkend, bijna geluidloos kwam. De vrouw glimlachte, allesbehalve gemeen.

“Mooi,” zei ze alleen. Haar blik zakte kort naar Sophie’s borst. “Ik dacht al dat ik je herkende van het podium zojuist.” Sophie slikte, haar hart bonsde in haar keel. “U heeft… alles gezien?” De vrouw zette haar tas op de marmeren wastafel. Rustig, alsof dit het meest normale gesprek ter wereld was. “Ja. Je ging topless. Het publiek werd gek, maar jij? Geen schaamrood, geen armen voor je borsten. Je stond daar alsof dat blote lijf de normaalste zaak van de wereld was. Trots. Comfortabel. Alsof je dacht: kijk maar. En god, wat een plaatje.” Een hete steek trok door Sophie’s buik. De schaamte smolt direct weg en maakte plaats voor een hernieuwde, trotse geilheid. “En nu sta je hier,” ging de vrouw zachter verder, terwijl ze een stap dichterbij deed en Sophie via de spiegel aankeek. “Jezelf aan te raken. Alsof vanmiddag nog lang niet klaar is.” Haar mondhoek krulde ondeugend. “Ik geef je geen ongelijk. Als ik er nog zo uitzag, zou ik ook niet ophouden. Dat is geen sletterigheid, schat. Dat is lef. En het staat je verdomd goed.” Sophie voelde de intense gloed op haar wangen, en daaronder diezelfde natte, kleverige tinteling tussen haar benen. De vrouw pakte haar tas, gaf Sophie een laatste, goedkeurende knik en liep richting de deur. 

Sophie draaide de kraan open en liet koud water over haar polsen lopen. Een laatste blik in de grote spiegel: mond nog rood en gezwollen, tepels nog pijnlijk hard, en een kutje dat onder haar jurk onophoudelijk klopte. Met een kleine, zelfverzekerde glimlach liet ze het toilet achter zich. Ze liep terug het terras op, de warme Spaanse lucht in. In de verte stond Tom. Hij had een glas cava dat nog bruiste in zijn hand. Hij zag het. Sophie had haar haar bijgewerkt. Het jurkje rechtgetrokken. Maar de gloed op haar wangen was gebleven. Haar blik ook: tevreden, hongerig, nog niet uit. Tom zette het glas op de bar toen ze bij hem was. Zijn ogen gleden langzaam over haar, niet haastig, alsof hij las wat de vrouw op het toilet al hardop had gezegd. Hij leunde iets dichterbij. Warm, speels, net te wetend. “Was Juan zo lekker dat je ogen zo schitteren,” vroeg hij zacht, “of was het Lotte die je deze blik bezorgde?”

Sophie keek hem aan. Een klein lachje trok om haar mond. Ze pakte het glas cava van de bar, nam een slok en zette het terug zonder te antwoorden. In plaats van te antwoorden greep ze zijn hand en trok hem mee richting de kleine dansvloer van de beachclub. “Tom, Tom…” murmelde ze, half lachend. Op de dansvloer trok ze Tom tegen zich aan. De muziek was zomers, een diepe beat die door hun lichamen trilde. Sophie voelde Toms hand voorzichtig naar haar zij glijden, vingers die warm over de dunne stof streken. Ze ging met haar hand ernaartoe, kneep er licht in en legde zijn hand op haar linkerbil. Zo dat zijn vingers over de rand van haar jurk heen gingen en ze konden spelen met de onderkant van haar billen. Daarna drukte ze haar borsten tegen zijn borstkas. Hij kon voelen hoe hard haar tepels waren. Ze kuste hem diep en intens, tong tegen tong, en fluisterde hees tegen zijn mond: “Ik ben er nog steeds voor je Tom. Ik ben nog niet klaar met jou… verre van.” Het voelde rustgevend en tegelijk spannend, alsof haar lichaam nog steeds op scherp stond.  

Na het nummer kwam Lotte aangelopen, Juan vlak achter haar. Ze bleven allebei een moment staan. Toms hand lag open op haar linkerbil, vingers over de zoom. Hij haalde hem niet weg toen hij Lotte zag. Lotte glimlachte. Eerst naar die hand. Toen naar Sophie. Toen, een tel langer, naar Tom. “Hé jullie twee.” Haar stem was licht, bijna luchtig. “Vanavond is het Wrong Glam Night in de club. Dresscode: een beetje fout, een beetje sexy. Komen jullie ook?” Juan stapte naast haar. Zijn blik was vriendelijk, open. “Jullie samen zouden daar perfect passen,” zei hij. “Lotte vindt jullie allebei interessant.” Lotte haalde haar schouders op. “Juan en ik… we houden het niet zo strak.” Ze keek hen recht aan, zonder te knipperen, “Vanmiddag, dat was niet een uitglijder." Ze liet het hangen. Haar blik gleed weer naar Tom. “En jij stond vanmiddag aan de kant. Sorry.” Sophie draaide zich om, nog steeds dicht tegen Tom aan, en lachte. “Lijkt me leuk vanavond, Tom. Jou ook?” Tom knikte. Zijn hand bleef waar die was op haar bil en kneep er kort in. “Klinkt als ons soort avond.” Juan glimlachte breed. “En als jullie komen… beloof ik dat het heel leuk kan worden.” Ze dansten het tweede nummer uit. Toms duim streek traag over de onderkant van Sophie’s bil. Daarna zocht de groep elkaar weer op. Sophie vertelde kort over de Wrong Glam Night. Er werd meteen enthousiast gereageerd. “Dan eerst terug naar de villa,” stelde Sven voor. “Even wat eten, douchen, op adem komen. En vanavond een lekker fout feest.”