Dit verhaal is geschreven door Rdam en bedacht en verbeterd door mij. Het is lang geleden al eens geplaatst op een andere site, die nu verloren lijkt te gaan. Daarom plaats ik de reeks hier nog eens.

Inges Winkelhulpje - 6

'Weet je al wat je wilt Kim?' Vroeg Ron aan Kim die samen met Pieter was gekomen naar de winkel. Het was inmiddels de volgende dag geworden. Inge had in de ochtend gewerkt en tegen de middag had Ron haar afgelost. Tegen de middag toen Pieter en Kim samen waren had Pieter aan Kim verteld over de verrassing. Dat de eigenaars van de winkel blij waren met de hulp van hem. Dat ze hem een cadeau wilden geven. Dat hij of Kim iets uit de winkel konden zoeken. Pieter zei maar dat ze hadden gezegd hij of Kim. Want nu Pieter de verrassing aan Kim gaf, zette dat hem in een mooi daglicht. Kim was hier blij mee. Ergens was ze trots op Pieter. En graag nam ze de verrassing aan. En nu halverwege de middag stonden samen in de winkel. Kim had gedacht dat Inge er zou staan. Ze had dan wel niet het dure, kleine bikinietje uitgekozen, maar ze had het graag willen passen. Weer zou ze er niet aan toekomen.

'Ik kijk even rond als u het niet erg vindt meneer.' Zei Kim. 'Tuurlijk. Neem je tijd. Al doe je er uren over, al wil je eerst de hele winkel passen.' Zei Ron om haar gerust te stellen. Pieter was vrolijker dan vrolijk omdat zijn vriendin erg blij was hier mee. Ron zei dat hij net even koffie wilde zetten, maar een klant kwam binnen. 'Ik zet wel koffie meneer.' Zei Pieter en liep naar achteren. Hij zou zo dadelijk wel van Kim horen waar ze interesse in had en wat ze zou willen passen.

Ron stond achter de kassa. Hij hield de klant in de gaten, maar ook Kim. Heel even had ze door de lingerie afdeling gelopen, maar daar liep ze snel weer vandaan. Waarschijnlijk zou ze daar wel iets van willen, maar natuurlijk durfde ze dat niet voor te stellen omdat hij er nu was en niet Inge. Ze bekeek hier en daar wat zomerse shirts en zwembakken. Net als voorheen bleek ze weer interesse te tonen in het minuscule bikinietje. Rons hoofd was gericht naar de klant, maar zijn ogen keken naar Kim. Hij zag haar kijken naar de kassa. Snel pakte ze de bikini en hing ze het voor haar lichaam voor de spiegel. Jammer dat ze het niet aan zou doen, dacht Ron, het zou haar ontzettend mooi en geil hebben gestaan. Meteen legde ze het terug en keek nogmaals naar de kassa om vervolgens verder in de andere rekken te kijken.

Ron kreeg een harde paal in zijn linnen broek. Hij keek even achterom. Geen Pieter die stiekem door het gordijntje naar de kassa keek. Hij kneep in zijn kruis nu. Het voelde heerlijk aan aangezien hij zijn short had uitgedaan nadat Inge was weggegaan. Uitgedaan voor deze reden. Uitgedaan omdat hij Pieter en Kim verwachtte. Uitgedaan omdat hij een klein plannetje had.

'Met melk en suiker toch, meneer.' Hoorde hij Pieter achter zich en hij kwam naast hem staan en legde zijn mok neer. Gelukkig had Ron net zijn paal losgelaten. Maar als hij zou omdraaien, was er niks meer te verbergen en niks voor de verbeelding over. 'Dank je Pieter. Kim heeft al een en ander uitgekozen zo te zien.' En ze keken samen naar Kim. Pieter zag dat ze een paar hangertjes in haar hand had met daaraan een paar shirts en bikini's. 'Ik denk dat het nog wel even duurt, haar kennende.' Lachte Pieter. 'Nu ze weet dat ze alle tijd heeft, gaat ze er gebruik van maken ook.' -'Ze gaat haar gang maar. Net als dat jij graag mooie dames hier ziet winkelen, zie ik dat ook graag.' Zei Ron maar keek hierbij Pieter niet aan, maar bleef Kim aankijken. Pieter was hier even stil van. Wat bedoelde hij daar precies mee?

'Zeg Pieter…' -'J…ja.a…meneer…' Zei Pieter en zag hem wel erg lang naar zijn vriendin kijken. Maar dat was nog geen eens zo zeer zijn grote angst. 'Als je straks er nou voor zorgt dat ze de kleren past in de achterste, rechter pashokje, en dat je ervoor zorgt dat het gordijntje net niet helemaal dicht is, dan ben ik je wel erg dankbaar hoor.' Pieters hard bonkte hard in zijn borstkas. Wat moest hij hierop zeggen? 'Ma..maarre…, ,me..neer..' Ron draaide zijn hoofd om en keek serieus naar Pieter. Hier werd Pieter bang van. Waarom keek hij zo….serieus? 'Alleen kijken Pieter. Ik beloof haar niet aan te raken. Ze hoeft het niet te weten.' Zei Ron met een knipoog. Ergens ging een opluchting door Pieter heen toen hij zijn knipoog zag. Maar wat bedoelde hij met niet aanraken? 'Maar….ik…euuh..' Ron keek terug naar de 'winkelende' Kim. 'Je hebt goede smaak Pieter, dat geef ik eerlijk toe. Je bent zeker een goede aanwinst voor de winkel. Ik neem aan dat je hier ook graag werkt.' Zei Ron lachend en keek Pieter aan of hij hier iets anders mee bedoelde. "Was…was…dat een bedreiging met zijn baantje?" Dacht Pieter.

Pieter durfde er niet op in te gaan. Al was het geen bedreiging met zijn baan, wat hij wel heel graag wilde behouden. Door de opmerking van zijn baas wist hij vrijwel zeker dat Ron wist dat zijn vriendin hem had afgetrokken. Als zijn baas dat niet erg vond, waarom moest hijzelf dan zo moeilijk doen over het feit dat hij Kim wilde zien omkleden? Het voelde vreemd aan. Pieter voelde een jaloezie opkomen. Nee, dat mocht niet. Inge had hem afgetrokken, hij had Inge naakt gezien. Hij had in haar short afgetrokken. Hij had een short van haar gekregen, wat hij onder zijn matras had gelegd. Hij mocht niet jaloers zijn. Hij had het recht niet.

'Heb je niet genoeg schat? Kom probeer deze alvast.' Zei Pieter aan Kim nadat hij naar haar was toegelopen. 'Er zijn hier zoveel leuke, mooie dingen.' Zei Kim vrolijk. 'Ik begrijp je helemaal.' Lachte Pieter een beetje gemaakt omdat zijn gedachten bij Ron waren. 'Kies hier wat uit. Je kan altijd een ander keertje nog wat uitzoeken. Ik kan heus ook wel betalen hoor.' Zei Pieter. Kim was wel erg vrolijk en liet zich door Pieter naar een pashokje begeleiden. Helemaal naar de achterste. Pieter hield het gordijntje vast terwijl ze erin stapte en trok het net niet helemaal dicht. Pieter stak zijn hoofd erlangs en keek naar Kim. 'Welke ga je als eerste aandoen?' -'Begin met de bikini denk ik.' Zei Kim en liet het zien.' -'Perfect lieverd. Maar je weet wel, vanuit hygiënische oogpunt kan je je string eronder niet uitdoen he!' Zei Pieter beetje angstig omdat hij wist dat Ron anders haar helemaal naakt zou zien.' -'Ben je gek? Wie gaat dat weten. Ik heb me nooit hierdoor laten tegenhouden. Gewoon je mond dicht houden.' Zei Kim vlug. 'En nu naar buiten met je hoofd. Wat moet je baas wel niet denken.' Zei Kim en duwde hem terug. Pieter wilde heel graag het gordijntje dicht trekken, maar hij had weinig keus. Met opzet bleef hij in het gezichtsveld van Ron staan. Tussen hem en de spiegel in. Tot Kim op haar minst haar string uit had en de bikini aan. Nonchalant bleef hij staan waar hij was. Niet durven te kijken naar Ron. Heel even hoopte hij. Hij zelf zag Kim haar kleren uitdoen. Ze had al haar kleren uit op haar string en bh na. Waarom deed ze haar string nu niet uit, waar wachtte ze op? Ze bekeek haar eigen ondergoed in de spiegel. Of alles goed zat. Waarom? Ze zou het toch zo uitdoen?

Pieter hoorde een klant de winkel binnen komen. Mooi. Dan zou Ron afgeleid worden. Een mannelijke klant liep linéa recta naar de balie toe. Perfect, dacht Pieter. Pieter keek weer naar het pashokje. Kim had haar bh uit. Haar borsten hingen er heerlijk bij. Haar borsten leken groter dan die van Inge. Maar dat was schijn. Ze was wat kleiner wat lengte betreft dan Inge. Haar borsten leken hierdoor groter. Maar inmiddels wist Pieter dat die van Kim ietsjes kleiner was. Maar dan nog steeds groot. Terwijl hij keek, dacht Pieter aan Inge. Zijn pik begon langzaam te schokken.

'Pieter.' Hoorde hij van de balie komen. Pieter draaide om en zag Ron een gebaar maken om naar de balie te komen. Zenuwachtig liep hij ernaartoe. Al die tijd proberend in de lijn te lopen voor het zicht van Ron. 'Ja meneer.' Zei Pieter bij de balie gekomen. 'Deze meneer wilde graag onze nieuwste collectie zwemshorts zien. Aangezien je gisteren nog de nieuwste hebt uitgepakt, kan je het ze tonen alsjeblieft.' -'Euuh, ja ja…natuurlijk. Komt u maar mee meneer.' Zei Pieter balend. De eerste stapjes was nog richting de pashokjes. Even zag hij snel Kim gebukt staan. Ze was bezig haar string uit te doen. Maar toen moest hij een paar rekken opzij lopen. Dat was het moment dat zijn baas Kim helemaal naakt zou zien.

Met maar halve aandacht hielp Pieter de klant. De andere helft was op Ron gericht. Pieter zag hem duidelijk naar het pashokjes van zijn vriendin kijken. Pieter zag duidelijk hoe hij met een hand zo nu en dan onder de balie verdween en in zijn kruis kneep. Hij wilde graag weten wat hij nu zag. Maar de klant leek een moeilijke smaak te hebben. De klant had Pieter een kwartier beziggehouden voordat hij eindelijk een keuze had gemaakt en samen terug naar de balie liepen. De klant had twee zwemshorts uitgekozen en Pieter had ze bij zich. 'Deze twee meneer.' Zei Pieter aan Ron toen hij ernaast stond. Maar Ron leek afgeleid. De ogen van Pieter keken richting Kim en zag haar een topje aandoen. Een topje aandoen terwijl ze enkel in een string stond. Toen ze haar armen de lucht in had gestoken, staken haar borsten nog verder vooruit. Waarom had ze geen bh aan? 'Reken jij af Pieter? Je moet dit ook onder de knie krijgen, he!' Zei Ron met een glimlach en gaf een knipoog naar de klant. De klant maakte hierop uit dat hij een nieuweling was en begreep het. Hij lachte mee. En juist omdat Ron dit gezegd had nam de klant de tijd ervoor om Pieter bezig te houden. Langzaam telde de klant het geld mee. Lette op de handelingen van Pieter. Gaf een tip aan het eind, denkende zo behulpzaam te zijn. Uiteindelijk bedankte de klant en groette. Tijdens het wegdraaien zag de klant Ron naar het pashokje kijken, waar hij ook even naar keek en zag daar de blonde Kim in haar topje. Ze had haar borsten in haar handen en leek ze goed te keuren in haar topje. 'Zo zo. Als ik dat geweten had, dan had ik mijn zwemshorts erna gekozen….' Zei de klant op een verrassende, amicale toon. Ron keek om. Zag de klant kijken en knikken met goedkeuring. 'Wilt u koffie erbij?' Zei Ron grappend. Hij was misschien een beetje betrapt, maar echt schaamde hij zich niet ervoor. En om de klant maar geen verkeerd beeld te geven van de winkel, bood hij zo een dienst terug. 'Misschien volgende keer.' Zei de klant vrolijk. 'Mijn vrouw wacht al te lang. Ze is alleen op het strand. Maar bedankt. Ik zal jullie maar alleen laten.' Bedankte de klant en vertrok.

Pieter kon het niet geloven wat er net was gebeurd. Niet alleen gluurde en verlekkerde zijn baas aan zijn vriendin, waar hij vreemd genoeg zijn toestemming voor had gegeven, maar ook bood zijn baas zijn vriendin aan een klant om mee te gluren. Wat moest hiervan zeggen? Hij moest toch iets van zeggen? 'Haar bikinibroekje gaat weer uit.' Hoorde Pieter Ron zeggen. Aan zijn opmerking wat hij klaar had om aan Ron te zeggen over de klant, kreeg Pieter geen tijd voor. Toen hij Ron had horen zeggen over Kim haar broekje, keek hij gelijk mee. Ze stond alweer overeind. Enkel in haar topje. Ron had haar bloemetje nu zeker tweemaal gezien. Er kwam toch wat woede in hem op. Maar was die woede gericht naar Ron of naar zichzelf? 'Nu haar topje. Kijk Pieter. Ze zal zo helemaal naakt staan.' Zei Ron stilletjes. En Pieter moest toezien hoe ze haar topje uitdeed en nu naakt voor de spiegel stond. Ze streelde haar borsten, haar tepels, langs haar buik en liezen. 'Jeetje, lijkt of ze weet dat ze begluurd wordt.' Zei Ron opgewonden en wist dat Pieter hier moeite mee had. Maar ja, Pieter had meer van Inge kunnen genieten, dan hijzelf nu van Kim. 'Ze is wel netjes geschoren zeg. Ik denk dat ik dat ook maar aan Inge ga vragen.' Zei Ron. Maar Pieter vond die van Inge juist heel mooi sexy staan. Eens weer wat anders, vond Pieter.

Kim begon aan haar tweede setje bikini aan te doen. Een topje en een broekje. 'Dat staat haar ook best goed, vind je niet Pieter?' En gaf Pieter een zetje tegen zijn schouder. 'Euuh, ja….best wel.' Klonk er uit zijn mond. Hij kon zich voor zijn kop schieten. Was dat alles? Net had hij een groot mond en nu? 'Pieter, ik weet niet welke zij het mooiste vond, maar ik zal haar overhalen om deze te kiezen.' Zei Ron en keek naar haar lichaam in haar bikini. Haar bikini was net te klein voor haar borsten. 'Is…is…net te klein, denk ik….meneer.' Zei Pieter. 'Nee joh, juist is zo bedoeld. Lekker die rondingen die allemaal nog te zien zijn. Vrouwen kleden zich steeds gewaagder, steeds opener. Ze hebben steeds minder taboe. En de jongeren van tegenwoordig hebben daar een leidende rol in. En deze valt nog mee hoor. Er zijn nog kleinere.' Lachte Ron en Pieter kon wel raden welke dat was. 'Kom, laat haar haar keuze maken. We moeten sluiten. Ik sluit alles af en breng jullie erna naar huis. Als jullie ten minste naar huis gaan!' Zei hij ironisch en keek Pieter aan. Pieter begreep het niet. 'Je kan ook hier blijven. Dan sluit jij maar af. Ik kan begrijpen dat je graag een keer wat spannends wilt meemaken met je vriendin. Misschien wil je je vriendin neuken in het pashokje? Als hier alles afgesloten is? Als er niemand is?' Zei Ron. 'Maar…ik..euuh..ik heb wel eens…in een…pashokje…u weet wel..' Stotterde Pieter. Ron lachte hierom. Hij pakte zijn bos sleutels en haalde de sleutel en de afstandsbediening van het rolluik eruit. 'Hier. Ik heb nog reserve thuis. Hou maar. Ik vertrouw erop dat je alles zorgvuldig en veilig achterlaat. Je hebt dan wel misschien in een pashokje stiekem gedaan. Maar dit is anders he. En ik meen dat je zoiets nog een keer zou willen meemaken toch? Nu heb je het rijk helemaal alleen voor jezelf. En doe maar zo wild als dat je wilt.' En Ron gaf een knipoog. Van binnen werd hij blijer toen Pieter langzaam naar het sleutel en de afstandsbediening reikte. 'Goed zo jongen, maak je stoute dromen maar waar. Ik pak mijn spullen en ik ben weg. En ik raad je echt aan dat Kim deze uitkiest.' En Ron lachte en ging naar achteren.

Heel snel keek Ron achterom. Pieter keek gefixeerd naar zijn Kim. Dit zou precies aflopen als dat Ron hoopte. Volgende keer dat hij weer met Pieter zou werken zou hij verslag vragen aan Pieter. Hij zou er zorg vragen dat Pieter geen keus had dan alles duidelijk vertellen hoe, wat en waar hij het gedaan zal hebben. Ron kneep in zijn kruis. Hij zou zich hier zo willen aftrekken. Nee. Zijn sperma was voor zijn Inge bedoeld. Die zou het waarderen ook. Ron pakte zijn schoudertas en liep terug de winkel in. 'Is al sluitingstijd. Sluit maar af als ik de deur uit ben. Laat de kassa zo staan Pieter. Inge lost het morgenochtend wel op voor opening. Je leert dit ook stap voor stap. Volgende keer zul je meer moeten doen enkel afsluiten.' -'Ja…ja..is goed.' Zei Pieter verbazend. Hij was zo makkelijk in vertrouwen. Pieter waardeerde het wel. Maar het voelde vreemd aan dat wat Ron had voorgesteld, hij ook echt wilde doen. Zijn baas zou weten wat hij hier met Kim zou doen, als hij weg was. Wilde Kim wel? Hij moest het tactisch over brengen.

'Pieter…' Klonk er vanuit het pashokje. 'Euuh, jaa…' Schreeuwde Pieter terug. 'Kom eens even. Ik weet het niet hoor.' Hoorden ze Kim zeggen. Ron lachte naar Pieter. 'Ik ga. Succes. En zo te zien wil jij ook heel graag naar haar toe gaan.' Zei Ron en wierp een blik op zijn kruis. Pieter werd rood en draaide half om. Hij had een stijve. Hij wist het, voelde het. Toen Ron naar de deur liep, liep Pieter mee. Bij de deur net voordat Ron naar buiten wilde stappen, draaide hij om. 'En niet te veel aan Inge denken als je Kim neukt he.' Grapte hij met opzet. Pieter schrok. 'Wa..tte?' -'Grapje. Maar je mag wel. Ik ga vanavond Inge neuken en ik zal aan Kim denken als je niet erg vindt.' Grapte hij weer maar menend. En Ron verliet de winkel, Pieter met een verrassende blik achter latend.

'Welke heeft Inge uitgekozen?' Vroeg Inge aan Pieter toen ze enkele dagen later samen werkten. Pieter moest een beetje lachen en wees naar een bikini setje die hij van een afstand zag hangen. Hij zat op zijn knieën een doos uit te pakken tussen de paden in. Inge keek ernaar, ze stond niet ver van Pieter vandaan, tegen de voorkant van de balie aangeleund. 'Mooie keuze hoor.' -'Dank je.' Zei Pieter. 'Maar waarom heeft ze niet die ene uitgekozen die precies voor je hangt? Of heb jij het niet aanbevolen?' Vroeg Inge en Pieter wist welke ze bedoelde. Hij keek nog even vooruit en zag daar een setje van het minuscule bikinietje hangen. Terwijl zijn fantasie op hol sloeg en het graag gewild zou hebben, was het gewoon te opwindend voor zijn Kim. Hij kon het wellicht niet verdragen dat Kim zoiets sexy zou dragen en anderen, onbekenden of niet, haar zouden bekijken. 'Ik weet het niet. Euuh…ze heeft…ze begon er ook niet over. Ik denk dat ze ook wel weet dat het te duur is mevrouw, om het als een cadeau te accepteren.' Was zijn excuus. 'Welnee. Het was toch aangeboden. Wat ze wilde kon ze krijgen, dankzij jou.' En Inge lachte hierbij een beetje te veel. Het was Inge opgevallen dat hij minder verlegen werd dan voorheen.

'Hoe laat zijn jullie weggegaan?' Zei Inge met een grijns. Nu zag ze hem wel wat rood worden. Pieter keek naar de inhoud van zijn doos. 'Nou, jullie hebben er in ieder geval van genoten zo te zien.' Pieter knikte. 'Meerder keren…?' Vroeg Inge zachtjes. Weer knikte Pieter zonder haar aan te kijken. 'Ik hoop dat je er ook van genoten hebt terwijl ze haar cadeautje aan had?' Pieter bleef knikken en Inge zag hem steeds meer glunderen. Ze wist dat de beelden van gisteravond door hem heen gingen en dat was ook zo. 'Was je ook niet even nieuwsgierig geweest hoe dat bikinietje haar gestaan zou hebben?' Vroeg Inge nieuwsgierig en zag zichzelf erin staan voor Pieter. Pieter was stil geworden. 'Heb je ooit een dame in zo'n pak gezien? Behalve dan op foto's.' Pieter dacht na, maar nee. Hoe vaak hij er wel eens over gefantaseerd had, zeker na het zien van de serie Baywatch, in het echt had hij het bij een dame nog nooit gezien. Langzaam schudde hij zijn hoofd. 'Jammer.' Hoorde Pieter Inge zachtjes zeggen, maar met een verstopte lachtoon erin.

Pieter stond op. De doos was leeg en wilde het naar achteren brengen. Hij zag Inge tegen de balie aangeleund staan met haar billen. Haar armen waren gekruist. Ze keek hem aan terwijl hij naar de balie liep. Haar ogen zakten even omlaag. 'Komt dat door de gedachten aan Kim gisteren, of door het bikinietje?' Zei ze lachend. Pieter wist dat hij een stijve had en dat ze het gezien had. Zoveel moeite als eerst deed hij het niet meer om het te verbergen. 'Beiden.' Zei Pieter met een glimlach en liep om de balie heen naar achteren. Maar het was meer dan alleen beide!

Inge was opgewonden zoals altijd als ze maar even met Pieter was. Graag zou ze hier zichzelf staande willen vingeren, maar dat was onmogelijk in het open, in de winkel. Haar kutje was al vochtig. Misschien kon ze het bordje dicht even omdraaien. Misschien kon ze Pieter even een handje helpen. Niet alleen was het een te veel gehoopte gedachten, maar er kwamen ook net enkele klanten binnen. Inge kon ze gelijk helpen. Het verbaasde dat Pieter er even over deed om haar ook te komen helpen. Omdat zijn bult duidelijk weg was, dacht ze misschien dat hij zich ervan had afgeholpen. Of gewacht tot het was weggezakt. Ze hoopte op het laatste.

'Ik heb je ondergoed bij me.' Zei Pieter stilletjes toen ze even langs elkaar heen liepen in de drukte. Inge moest lachen en opwindend om het te horen. Wanneer zij nu langs hem liep fluisterde ze ook terug. 'Ondergoed klinkt zo ouderwets. Was toch een mooi shortje?' Inge zag Pieter met een glimlach knikken. Wanneer hij naast haar moest komen staan naast de kassa om een artikel voor een klant af te rekenen, zei Inge weer wat. 'Of heb je liever een string van me?' -'Alles is goed….van jou.' Zei Pieter. Nu hij meer lef had, durfde hij nu toch niet naar Inge te kijken. Er stonden klanten voor de kassa. Ze waren meer bezig met hun portemonnee en hun tassen. Maar Pieter was nu toch even bang geworden dat hij misschien rood zou aanslaan als hij naar Inge zou kijken.

Bijna een uur later stond er nog een enkele klanten in de winkel, maar die keken even rond. Hulp was aangeboden, maar ze keken liever eerst zelf even rond. Pieter kwam met twee glazen thee aanlopen en legde ze op de balie. Ze keken beiden de winkel in en stonden naast elkaar. 'Straks eerlijk omruilen?' Zei Inge amicaal en keek naar een klant. 'Omruilen? Wat bedoelt u?' Vroeg Pieter. 'Mijn shortje tegen de string die ik nu aan heb.' Pieter was verrast. 'Heeft….heeft…u een …string aan..nu?' Hij moest ervan stotteren. 'Ja.' Zei Inge of het iets normaals was. 'Zit best lekker. Zeker met deze warme weer, is me opgevallen. Ik zal ze ook vaker dragen denk ik.' -'U..u..wilde het omruilen…met uw short?' Pieter vond het geil om het te horen, nog geiler om het zelf te herhalen naar deze mooie, geile, sexy dame toe. 'Ja graag. Dat had ik vorige keer toch al voorgesteld.' -'Ja..ja…dat klopt.' -'En waar is het? Achter in je tas?' Vroeg Inge, zodat ze het later kon omruilen als ze naar de keuken zou lopen. 'Euuh, nee….ik..euuh…hier…' Zei Pieter en Inge keek hem verrast aan. Ze zag een hand van hem in zijn zak gaan en trok met zijn vingers een stukje van haar short eruit. Ze moest een beetje proesten van wat ze zag. Ze was net bezig met een slok van haar thee. 'Je hebt het op zak bij je. Zei ze en legde haar thee terug. Pieter werd rood en keek voor zich, Gelukkig kwamen er geen klanten naar de balie. Hij schaamde zich toch wel een beetje dat hij zich zo had laten overkomen dat hij een beetje pervers was. Waarom had hij toch ook gezegd, laten zien dat hij het in zijn zak had. Ze hoefde dat toch ook niet te weten. 'Vind je dat opwindend om met mijn short in je zak rond te lopen? Altijd bij de hand.' Lachte ze. 'Euuh…nee…ik bedoel. Het was makkelijk. En…ik zou…het je vandaag gegeven hebben. Had het daarom bij me.' -'Maar wat zou je zeggen als Kim het toevallig zou vinden? Als zij nu hier in de winkel was voor sluit?' -'Euuh, ja…euuh…daar heb ik niet aan..gedacht. Maar ze komt vandaag niet.' Verdedigde hij zich zodat het leek of zijn handeling een logica had. 'Je weet het niet he! Ze kan spontaan naar het strand zijn gegaan, of spontaan jou opzoeken.' -''Euuh, ja…dat…kan.' Pieter wist dat zijn excuus niet echt waterdicht was. 'Nou, geef het dan maar alvast hoor. Dan heb ik het alvast. Ben jij veilig.' Zei Inge.

Pieter stak zijn vingers in zijn zak en trok haar short er helemaal uit.'Alstublieft.' Zei Pieter en gaf het onder balie langs aan Inge. Inge nam het aan. Pieter zag haar ermee in de hand frommelen. Ze leek een beetje verrast te zijn. Plots zag Pieter Inge haar hand omhoogtillen en ze rook aan haar eigen short die Pieter paar dagen bij zich had. Even schrok hij en keek de winkel in. Geen klant die naar hun keken. Gelukkig. 'Is er iets?' Vroeg Pieter snel. 'Oh nee, niks. Het voelde zo schoon aan. En nu ik ruik…is dit pas gewassen en niet mee gebruikt erna. Heb je het wel gebruikt Pieter?' Zei Inge en keek naar Pieter. 'Ja…jaa…wel. Bijna elke dag…soms….tweemaal…' Zei hij stilletjes. Dat vond Inge alweer beter om te horen. 'Wanneer heb je het dan gewassen?' -'Gisteravond. Ik wilde het bij voorbaat vandaag brengen en heb het toen niet meer….gebruikt….' En Pieter keek opzij toen hij dit zei. 'En je hebt het daarna, bijna een hele dag niet meer gebruikt?' Pieter knikte. Dat vond Inge bijna zielig. 'Maar dat hoefde toch niet. Als je vanochtend weer wilde of later hier op de wc, had je het gewoon kunnen gebruiken hoor.' -'Ja..maar…u zei toch..wanneer ik hem wilde opruilen, dat ik…eerst moest wassen….' Ja, dat klopte, dacht Inge. Dat had ze gezegd. 'Nou voortaan, als je vindt dat je te lang moet wachten tussen wassen en omruilen, moet je het gewoon gebruiken. Ik kan ook wel wassen hoor.' Zei ze met een glimlach en een knipoog. Pieter werd, rood, maar was ook al een tijdje opgewonden. Hij verbaasde even over zichzelf. Hij maakte zich druk over zijn perversiteit, terwijl deze dame nog meer pervers leek te zijn.

'Welke kleur is het?' Zei Pieter met wat zelfvertrouwen nu. 'Dat is een verrassing. Dat zie je wel.' Lachte Inge. 'Heb je voorkeuren?' Zei ze snel. 'Nee…niet echt. Alles is lekk..leuk, als het van u…komt..' En de laatste woorden slikte hij wat in. Misschien ging hij toch te ver. 'Dus vanavond krijg ik het mee.' Zei hij ook snel achteraan. Inge zei niks, maar Pieter hoorde haar lachen. Had ze het begrepen wat hij eerder zei? Of dacht ze aan iets geinigs? Eventjes draaide hij zijn hoofd naar haar. Ze nam weer een slok van haar glas en legde het neer. 'Ik ga het je nu geven.' Zei Inge toen ze hem ook even aankeek. Pieter was verbaasd. Had ze het ook bij haar in haar zak? Had ze een zak? Even baalde hij. Deze was dus superschoon net uit de kast gepakt van haar thuis. Dus het zou wellicht naar wasmiddel ruiken. Voor eventjes dan totdat hij het eenmaal om zijn paal had gewonden. Maar toch, het idee dat het niet rechtstreeks van haar afkwam, was minder.

Pieter keek weer opzij, afgeleid door de bewegingen van Inge. Ze boog voorover. Haar handen verdwenen onder haar rok. Pieter zag haar dijen deels bloot komen. Hij schrok. Wat deed ze. Van schrik keek hij de winkel in. Klanten waren bezig met hun zelf. Nog! Meteen keek hij terug. Hij wilde niks missen. Wat deed ze? Ze stapte ietsjes opzij en stond weer overeind. 'Rood!' Zei ze met een glimlach en reikte het aan. Pieter kon het niet geloven. Ze had haar string in de winkel, naast hem, voor de klanten, uitgetrokken. Ze stond nu naakt onder haar rok, naast hem. Zijn vleespaal was al hard, nu klopte het letterlijk tegen zijn gulp. Ze had het aan hem gereikt boven de balie. Meteen greep Pieter ernaar en stopte het in zijn zak. 'Zeker je favoriete kleur.' Lachte Inge. Pieter werd rood. 'Be…be..dankt,…mevrouw.' Zei Pieter en durfde haar niet aan te kijken. Maar alweer werd zijn aandacht afgeleid door haar nieuwe handelingen. Een excuus om weer naar haar te kijken. Haar dijen waren deels bloot. Heerlijke warme, stevige vlees gaven mooie uitzicht op zijn blik. Toen ze plots overeind stond en hem aankeek, was hij betrapt. Zo voelde het ten minste. 'Zo…dan voelt het niet zo raar aan als ik loop. Heb ik ten minste wat aan.' Grapte ze. Maar het liefst liep ze zonder. Ze was enkel bang dat haar vochtige kutje langs haar dijen zou lekken. Pieter knikte sprakeloos.

'Sorry, kunt u me helpen, mevrouw.' Hoorden ze een vrouwenstem voor zich. Beiden keken snel om. Het was de dame van vorige week en de week ervoor. Inmiddels bijna een vaste klant geworden, leek het. Het was de dame die met haar kind in de winkel was gekomen. Diegene die spontaan een bikini kocht zonder er eerst naar te kijken. Diegene die een strandlaken had gekocht, maar volgens haar zoontje wel hadden meegenomen. Ze stond daar, voor hun, wachtend op haar antwoord in haar witte linnenbroek en een luchtige blouseje. De knopen bovenaan stonden open en ze leek een bikinitopje eronder aan te hebben. Niet datgene wat ze had gekocht, maar de inkijk leek er niet minder op.

'Hoe kan ik u helpen mevrouw?' Zei Inge als eerste. Op Pieter hoefde ze niet te wachten. Ze had allang gezien dat hij alweer een stijve in zijn linnen broek had. Nu met deze klant erbij, met het uitzicht voor zijn neus, zou het er niet minder van zijn gekomen. De dame zette een plastic tas op de balie. Ik had deze set vorige week gekocht en het is niet precies wat ik zocht.' Zei ze beleefd. Inge bleef lachen en nam het tasje aan en zou er eerst in kijken. Zonder het gezien te hebben kon ze wel raden wat erin zou zitten. Ze haalde het eruit en legde het op de balie. En ze had gelijk. Daar lag het minuscule bikinietje wat ze blindelings had gepakt. De label hing er nog aan. 'Wat is er mis mee, mevrouw? Verkeerde kleur, te groot….of?' En Inge keek de klant aan, bedenkend dat dat laatste wat ze zei misschien een beetje verkeerd uitkwam. De klant lachte juist. Gelukkig. 'Nee, juist niet. Juist te klein.' Zei ze. 'Maar ik hoef mijn geld niet terug hoor. Een tegoedbon is ook goed. Misschien kijk ik nu nog even rond. Ik weet het nog niet. Maar zoiets is misschien niet echt passelijk hier op het strand.' Zei ze haar schouders lichtelijk ophalend. 'Ik begrijp het.' Zei Inge en Pieter knikte mee met hun gesprek. Zo vaak als hij kon probeerde Pieter naar haar borsten te gluren. Inge won van haar. Inge won van iedereen, leek het wel.

'Kunt u me helpen, mevrouw?' Klonk er weer. Een andere vrouwelijke klant kwam naast de andere klant te staan die zij nu hielp. Inge en Pieter keken naar haar. Deze klant keek duidelijk naar Inge, maar Inge was nu hiermee bezig. Pieter begreep dit ook en sprak deze nieuwe klant aan. 'Waar kan ik mee helpen mevrouw?' Zei hij beleefd. 'Nou, ja…ik zocht een ondergoed…setje…en ik…denk..' Zei ze beetje verwarrend. Inge en Pieter begrepen het al. 'Help jij deze mevrouw verder Pieter.' Zei Inge en schoof het bikinietje naar Pieter toe. 'Misschien wilt mevrouw eerst nog even rondkijken, dan kan je het verrekenen. Het verschil kan ze bijleggen of anders moet je het teruggeven met deze tegoedbon.' Zei Inge en haalde een tegoedbon boekje uit een lade. 'Dank u wel.' Zei de dame van het bikinietje. 'Graag gedaan. Als u me kunt excuseren ga ik nu deze dame helpen. Hij zal u verder van dienst zijn. Als er iets waar u niet over uitkomt, help ik zo dadelijk verder.' Zei Inge beleefd. De dame bedankte nogmaals en Inge ging de winkel in richting de lingerie samen met de andere klant. Nog een andere klant wat in de winkel rondliep en rondkeek, liep net de winkel uit.

'Vind jij het zelf ook niet te klein?' Vroeg de dame voor de kassa aan Pieter toen Inge met de andere klant van de balie was verwijderd. Pieter voelde zich verstijven, maar probeerde het niet te laten merken. Hij keek haar aan, terwijl hij netjes het setje opzij legde. 'Klein? Klein, deze set bedoelt u?' En Pieter keek in de ogen van de klant. Ze had mooie, grote, ronde ogen. Lichtblauw waren ze en ze straalden. Hij zag haar knikken. Kennelijk dacht hij te lang na waarop de vrouw verder ging met haar vragen. 'Ik zal het zo zeggen. Zou je willen dat je vriendin zoiets zou dragen?' Vroeg de dame en Pieter kon ergens een glimlach bespeuren. Tja, willen…wel.. Maar ik weet niet of ik dat zou aankunnen. Aan durven dat ze er zo bij…liep. Begrijpt u me?' Zei Pieter voorzichtig waarna haar glimlach nu zeker te zien was. 'Ik denk dat ik het helemaal begrijp. Heeft je vriendin het wel eens aan gehad zodat je ook zag hoe het haar stond?' Pieter moest hierop nee zeggen. 'Oh, waarom niet?' Reageerde ze verbaast. 'Zou je niet willen weten hoe het haar zou staan? Hoe het in het echt zou staan bij een vrouw? Mocht je het nog niet in het echt gezien hebben.' -'Oh jawel, dat wel. Heel graag zelfs. Maar ik ben bang dat het zo mooi is, of dat zij het zo mooi vindt, dat ik geen keuze meer heb erna.' Zei Pieter met een beetje onschuldig gezicht. De dame moest hierop weer lachen. 'Ik snap het ja. Dus, al zou je het vinden dat het haar staat, dan nog is er het probleem van dat je haar moet delen met de blikken van andere mannen die haar zien?' Pieter knikte hierop. 'Ja, dat klopt zo ongeveer.' Zei Pieter. 'Maar zoiets koop je toch ook om aan te doen ergens op vakantie. Weg van bekenden of weg van je bekende plekkie.' Zei de dame als vanzelfsprekend. 'Euuh, jaa….ik denk het.' Zei Pieter die zich ongemakkelijk begon te voelen. 'Dus…als het je vriendin zou staan, als jij het mooi zou vinden, dan zou je het eigenlijk voor haar kunnen kopen. Natuurlijk als jullie ook afspreken om niet hier te dragen.' Pieter wist niet wat hij hierop moest zeggen. Net of de klant bezig was hem een bikini setje te verkopen.

'Nou ja, hoe dan ook, mijn probleem was dat ik vond dat het te klein was voor mij.' Zei de dame en leek van onderwerp te veranderen. Gelukkig dacht Pieter. 'Vind jij het ook niet te klein?' Vroeg ze en ze leek haar voorgevel naar voren te drukken. Pieter kon het niet helpen toen zijn ogen naar haar borsten richtten. 'Euuh, ne…nee…niet klein nee.' Zei Pieter stotterend. Door de verwarring bedoelde Pieter hiermee haar borsten. 'Nee? Niet te klein?' Zei de dame en pakte het setje en hing het voor haar borsten tegen haar blouse aan. Pieter kon nog volop van haar inkijk genieten. Het setje lag tegen haar blouse en verhulde nu niks van haar inkijk en zou ook niks verhullen als ze het aan had. "Shit", dacht hij, "ze bedoelde de bikini." Wat moest Pieter nu zeggen. Hij kon nu niet een ander antwoord geven anders voelde hij zich betrapt. 'Nee, precies goed eigenlijk mevrouw. Zo hoort deze model ook. Mijn vriendin heeft ook zo ongeveer….als uw….maat.' Pieter probeerde een professioneel antwoord te geven, maar het ging niet zoals hij gehoopt had. Eventjes was de dame verbaasd, maar ze besefte dat dat nergens voor nodig was. 'Nou….als man zijnde heb jij er kennelijk meer kijk op. Jij hebt er meer van verkocht, neem ik aan.' -'Ja, dat klopt mevrouw.' Zei Pieter. 'Misschien had ik het toch eerst even moeten proberen, eer ik het terug wilde brengen.' Pieter knikte. 'Maar het geeft niet mevrouw. Als u het wilt omruilen of terug wilt brengen, dan is het goed hoor.' De dame dacht nog even na. Ze keek de winkel in. Pieter wist niet waarom, maar ze leek Inge op te zoeken. 'Anders probeer ik het nu toch even, denk ik. Lijkt me het verstandigste.' -'So..rr..y?' Peter begreep het niet. 'Ja, misschien was ik toch te impulsief en kennelijk heb jij er meer verstand van. En ik waardeer je advies ook. Dit komt zo allemaal beter uit.' -'Oh…is dat zo?' Pieter leek haar meer geholpen te hebben dan verwacht. Maar wat kwam beter uit? 'Ik zal het topje even passen. Dat is het belangrijkste voor me. En misschien is het handig als je dan nogmaals een serieuze blik op werpt. Dan kan ik gelijk je mening erover vragen. En eigenlijk heb je er ook baat bij. Dan kan je gelijk zien hoe je het vindt staan voor je vriendin zonder dat zij het aandoet. Aangezien we dezelfde maat hebben.' Zei de dame met een knipoog.

Bij deze woorden, deze idee van deze dame, was Pieter helemaal van slag geraakt. Zijn hart klopte in zijn keel. Alles ging in een fractie van een seconde in zijn hoofd voorbij. Ze wilde het minuscule topje aan doen en het hem tonen. Hij geilde nu al op haar borsten omdat ze groot waren en nu al veel kon zien. Laat staan in dat kleine topje. Hij moest zijn oordeel vellen over haar "borsten". Zijn paal stond op klappen. God zij dank stond hij achter de balie. Maar hij moest er vandaan komen. Hij moest wat verzinnen. Zich heel eventjes excuseren, zodat hij snel in de wc kon aftrekken. Een minuut of twee moest voldoende zijn. Dan kon hij zich beter concentreren op een slappe, voor even dan. Maar dat zou genoeg moeten zijn. Maar wat voor excuus had hij om even naar achteren te gaan. Er was geen!

'Even kijken. Ja daar zijn de pashokjes.' Zei de dame en keek achterom. Toen ze omdraaide dacht Pieter snel even een boekje in zijn hand te pakken van de balie, zodat hij er nonchalant mee in zijn handen zou lopen, voor zijn kruis. Met trillende handen pakte hij wat hij als eerste zag. De agenda. Zo nerveus als hij was stootte hij per ongeluk met zijn hand tegen zijn theeglas. Het viel om over de balie, deels over de agenda. 'Oh shit…' Zei Pieter. De dame draaide meteen om door de knal en Pieters reactie. 'Oh sorry, sorry. Ik bedoel, de thee…God nee he.' Zei Pieter en pakte gelijk de agenda op. Er was thee tegen de rand aangekomen en de bladzijden waren deels nat. Pieter wist dat het belangrijk was en kon zich niet permitteren dat het straks niet te lezen was doordat de bladzijden aan elkaar zouden plakken. 'Jezus nee he.' Zei Pieter. Hij pakte snel een theedoek onder balie vandaan en veegde alle nattigheid van de balie weg. 'Ik moet even naar achteren mevrouw. Even snel de bladzijdes drogen.' -'Oh jeetje, hoe is het gekomen? Zag je het niet?' Zei de dame beetje geschrokken. 'Ik zag het echt niet nee. Maar komt goed. U kunt alvast het aan doen als u wilt. Ik kom zo bij u.' Zei Pieter die er gelijk misbruik van wilde maken om van zijn stijve af te komen. Het was zelfs goed dat het zo was gegaan. De schade viel reuze mee. Hij zou het binnen een minuut de nodige bladzijdes afdrogen en dan had hij een minuut of twee in de wc nodig. Inge was bezig met een klant. Hij zou het makkelijk redden. Pieter verontschuldigde zich nogmaals en vertrok naar achteren.

Inge had gehoord at er was gebeurd en had het van een afstand gevolgd. Het kon gebeuren en Pieter zou het wel oplossen. Inge zag de dame voor de balie opnieuw met het kleine bikinietje in haar handen. Wilde ze het toch niet inleveren? Wat was er gebeurd? Gelukkig had de klant die Inge aan het helpen was net klaar. Ze had een keuze gemaakt en ze liepen samen terug naar de balie. Inge liep om de balie heen en keek vriendelijk naar de dame die Pieter had geholpen. Ze stond er nog. Wilde ze nog wat vragen aan Pieter? Of aan haar? Maar ze leek zo afwezig een beetje rond te kijken. Ze hield zich even bezig met andere zwemkleding aan het rek naast de balie en dan snuffelde ze even weer aan de accessoires op de balie.

Ze rekende af met de klant waar Inge mee bezig was. Ze bedankte en ze liep weg. 'Hij stootte zijn thee om.' Zei de klant die nog steeds bij de balie rondhing. 'Ja, ik hoorde het. Maar het valt wel mee zo te zien.' Zei Inge. 'Dacht het ook ja. Alleen de agenda. Hij is even naar achteren om het zoveel mogelijk te drogen.' Zei de klant en stond nu voor de balie, voor Inge. 'Maar hij heeft u nog geen tegoedbon ervoor gegeven?' Zei Inge en wees netjes naar het bikinietje in haar hand. De dame keek even naar achteren en terug. 'Ja kijk, ik heb toch besloten na het advies van uw collega om het even aan te doen. Misschien is het toch niet zo klein als dat ik denk. Misschien zit het tussen mijn oren. En hij vond het geen probleem om zijn mening erover te geven.' Zei de klant met een knipoog. Inge keek eerst verbaasd, maar toen begon ze ook langzaam een glimlach te vertonen. 'U begrijpt me, denk ik.' Zei de dame. Inge knikte. 'Ik denk het wel. Sorry als u denkt dat het u opgedrongen is, mevrouw.' -'Integendeel. Het was mijn idee.' Zei de dame. 'Oh, oke. Als u dat wilt.' Zei Inge. 'Graag zelfs en ik dacht…als u niet erg vindt….' Zei de dame nu wat stilletjes en ze opende haar schoudertasje. Ze pakte haar portemonnee uit. Ze knipte het open en haalde er twee briefjes van 100 euro eruit. Terwijl ze nu Inge in de ogen aankeek, schoof ze het over de balie naar Inge toe. 'En dit is?' Zei Inge niet begrijpend. 'Dit is voor de extra service van uw personeelslid. Voor het advies die hij me gegeven heeft en nog gaat geven.' Inge begreep het nog steeds niet. 'Advies is gratis mevrouw. Ik denk dat ik u niet begrijp.' De dame keek weer achterom. Net of ze controleerde of er geen andere klanten binnen waren. Daarna keek ze over de schouder van Inge naar het halletje. 'Ik kan soms veeleisend zijn. Misschien neem ik zijn tijd te veel in beslag. En ik begrijp, ik zie, dat u hier een drukke winkel heeft. Mocht u ineens handen te kort hebben, dan hoop ik dat u uw personeelslid alsnog even kunt missen. Mij even de privacy gunt met hem samen. Alvast als dank, dacht ik. Tijd is geld natuurlijk.' Zei de dame bijna op fluisterniveau. Bij haar laatste woorden boog ze haar hoofd lichtelijk schuin naar voren, haar wimpers omhoog fronsend.

Inge begreep dat ze op een antwoord wachtte. De eerste seconde had ze het nog niet helemaal door. Ze dacht aan Pieter. Aan de dame. Het feit dat ze hier vaak kwam sinds Pieter hier werkte. Wat haar kind laatst zei over het strandlaken. Inge wist dat ze met Pieter flirtte. Wist Pieter dit ook? Maar wat ze nu vroeg…..dat leek duidelijk of ze meer wilde. En van haar toestemming vroeg. Toestemming voor wat precies? Aan Pieter haar bikini tonen? Zijn mening vragen hoe het haar staat? Misschien zou hij hierna het wel aan Kim aanbevelen. Hij had al urenlang een stijve in zijn broek. Hierna zou het nog pijnlijker hard zijn. Als hij dan zou aftrekken, zou hij gigantisch hard en veel spuiten. Wie weet zou ze hem zelf weer aftrekken. Dat wilde Inge heel graag.

Terwijl de dame haar aankeek begon Inge lichtjes met haar hoofd te knikken en te lachen. Zonder haar blikken van de klant af te wenden, plaatste ze haar hand op de twee briefjes van 100. Wanneer elkaars vingertoppen elkaar raakten, trok de dame haar hand terug. 'Tijd is zeker geld.' Zei Inge en plaatste het geld in de kassa. Ze had het geld niet nodig. Ze had het niet voor het geld gedaan. Maar ze kon moeilijk aan de klant laten blijken dat ze het heel graag wilde wat ze vroeg. 'Dan ga ik me alvast omkleden.' Zei de dame beleefd en liep weg.

Inge hoopte dat er geen klanten het komende moment binnen zou komen. Misschien kon ze het op afstand volgen. Ze keek achterom. Pieter was nog niet terug. Ineens schoot er een kleine angst door haar heen. Hij zou zich toch niet aftrekken om van zijn stijve af te komen? Dat is niet de bedoeling. Hij moest juist alles voor haar bewaren. Meteen liep Inge naar achteren. Trok het gordijn opzij en zag de agenda op het keukenblad openliggen. Een theedoek ernaast. Hij was ermee klaar. Maar hij was er niet. De wc! Met een paar stappen stond ze ernaast en klopte er paar keer hard op. 'De klant wacht op je.' Zei Inge. Pieter stond erachter. In de wc. Hij schrok zich wezenloos. Hij had nog geen tien seconde nodig. Zijn paal verslapte. 'Godver.' Zei hij stilletjes en hield zijn halve harde vast. Hij kon nu niks meer. Baalde enorm. Hij dacht zo lekker aan de tieten van de klant. Meteen stopte hij zijn halve slappe paal terug en knoopte zijn broek dicht. Hij wachtte nog een klein ogenblik. Trok de wc door. Spoelde zijn handen en stapte uit de wc. Weer schrok hij wezenloos. Inge stond er nog, tegen het keukenblad aangeleund. Ze was niet teruggegaan. Hij trok bijna wit weg van de schrik. 'Zijn er geen…klanten?' Zei hij zo spontaan mogelijk. 'Nog niet.' Zei Inge lachend. 'Maar je moet opschieten. Ik wilde enkel zeggen dat er een klant op je staat te wachten in het pashokje. Een goede, vaste klant.' -'Euuh, ja…euuh..ik weet het.' Zei Pieter. 'Okee, als je het weet, waarom laat je haar dan zo lang wachten?' -'Ik, euuh…moest de agenda drogen en…' -'En wat? Snel aftrekken op de wc?' Zei Inge. Pieter werd rood. Ze wist het. Oké, ze wist het al van eerder. Maar nu zo weer betrapt worden door haar, hoe en waarom hij het precies deed, zorgde ervoor dat hij zich alsnog schaamde. 'Sorry,…ik…euuh..moest echt snel. Ik was bang…dat ze mijn….u weet wel…zou zien..' Zei Pieter en keek opzij. 'Ik snap het. Maar ik zeg het je, het is zonde. En toch kan je de klant niet zo lang laten wachten.' -'Ja maar, ze dacht toch dat ik naar achteren ging wegens de agenda en…' -'Pieter, alsjeblieft, help de klant. Handel het goed af, probeer je te bedwingen en misschien vanavond zal ik je persoonlijk er zelf mee helpen.' Pieters ogen werden groot toen hij dit hoorde. Zijn paal schokte omhoog. Shit, dacht hij weer. Shit, maar wel lekker geil. Hij moest de gok wagen. 'Ik ga haar meteen helpen.' Zei hij en liep de winkel in.

Enkele seconden later liep Inge de winkel in samen met de agenda. Daar zag ze Pieter staan voor een gesloten pashokje. Pieter keek naar Inge en Inge lachte toe. Hij stond te wachten totdat de dame klaar was. Inge zag dat Pieter zenuwachtig was. Ze boog haar hoofd voorover en bladerde in de agenda en maakte nog droog wat ze nog kon drogen. Inge richtte haar ogen continue omhoog. Ook zij wachtte op wat er zou komen. Het gordijntje ging open en de dame bleef erbinnen staan. Maar Inge kon haar nog net zien. De dame keek eerst richting de balie eer ze naar Pieter keek. Pieter stond er vanaf de eerste seconde sprakeloos te kijken. Ze stond daar in haar witte linnenbroek. Haar zongebruinde huid, haar buik stak erboven mooi uit. Ze had geen strakke buik maar lekkere houvast vlees, net als Inge, maar ze was absoluut niet dik. Ze had heerlijke vlees om erin te knijpen en daarboven….daarboven kwam de boosdoener van Pieters erectieproblemen onder andere. Haar tieten waren amper bedekt. Een klein driehoekje over elk haar tepel heen. Zo klein dat haar tepel en haar tepelhof misschien hooguit driemaal onder pasten. De rest….was onbedekt. Alle kanten van haar borsten was te zien. Ze werden met twee hele dunne schouderbandjes strak tegen haar borsten gehouden. De dame ademde zwaar en bleef Pieter aankijken. Was ze zenuwachtig? Was ze opgewonden?

'Wat vind je ervan? Te klein toch!' Zei de dame. Pieter zei niks en keek er met open mond naar. Ze waren alle behalve klein. Maar hij wist wat ze nu bedoelde. Enkel praten ging niet. Ze waren waanzinnig mooi en dat wist de dame. Ze zei ook even niks. Ze genoot ervan hoe Pieter ervan genoot. Ze keek naar zijn bobbel Een flinke bult verraadde aan de dame dat Pieter niet klein was bedeeld. Dat zou ze graag voor hem tussen haar borsten willen leggen, ertussen klemmen. Ze vroeg zich af hoe lang hij zijn zaad dan zou binnen houden. Ze keek opzij, naar de balie. Hoewel ze naar de balie keek en Pieter haar opzij zag kijken, bleef hij nog steeds gefixeerd naar haar borsten kijken. De tekenen van haar tepels waren te zien. Haar tepelhoven waren groot.

Inge zag haar kijken. Ze keek zogenaamd nog in haar agenda. Ze was nieuwsgierig wat de klant nu van plan was. Maar helaas werd ze afgeleid. Een klant kwam binnen en instinctief keek ze op voor een beleefd oogcontact. Een mevrouw, ouder dan haar, kwam naar haar toe lopen. Inge wist dat ze een stuk van het plezier zou missen.

De dame in de bikini top keek naar Pieter terug. Het antwoord op haar eerste vraag was haar al duidelijk. Ze stapte terug het pashokje en bekeek zichzelf in de spiegel. Ze tilde haar borsten op en wreef met haar vingers over haar stijve tepels. Ze zuchtte ervan. Duidelijk. Het was ook niet de bedoeling om het geheim te houden. 'Misschien moet het iets losser hangen. Kan je me helpen jongeman? Als je even van achteren los kan maken en wat losser kan strikken.' Vroeg ze zonder om te kijken en streelde over haar gehele borsten. Pieter was sprakeloos en stijf bevroren. Nu keek de dame om. 'Lukt dat, denk je?' Vroeg ze en keek hem in de ogen aan. Pieter werd langzaam wakker. 'Euuh wat? Ja….na..tuurlijk.' Zei Pieter en stapte langzaam het hokje binnen. Deed hij nou het echt? "Loop ik nou het pashokje in!", zei hij tegen zichzelf. Hij stond nu daadwerkelijk in het hokje samen met deze ongelooflijk hete dame. Precies achter haar. Hij kon makkelijk over haar schouders heen kijken. Pieter zag haar via de spiegel naar hem kijken. Ze lachte. Ze had haar handen op haar borsten. Niet om haar borsten te verbergen, dat was toch onmogelijk. Maar om het klein stukje stof vast te houden, terwijl hij haar strikje eerst moest losmaken en dan weer binden.

'Je hebt toch wel eerder strikjes bij dames en bij je vriendin bijvoorbeeld, los en vastgemaakt?' Met bijna zweet op zijn voorhoofd knikte Pieter. Maar dat was een leugen. Enkel bij zijn vriendin en zeker nooit bij een klant in welk winkel dan ook. En helemaal niet bij zo'n geile milf, zei hij in zijn gedachten. Pieter reikte zijn handen naar haar strik achter haar rug. Met trillende vingers pakte hij het strikje beet en trok er langzaamaan. Hij keek omlaag. Omlaag naar haar billen waar op tiental centimeter afstand zijn giga bult in zijn broek zat. Het strikje was bijna losgetrokken, toen Pieter zijn ogen de linkerhand van de dame volgde. Ze strekte het uit en greep met de puntjes van haar vingers naar het gordijntje en trok het langzaam dicht. Helemaal. Zijn hoofd draaide mee met het gordijntje tot het helemaal tegen de rand aan dicht was getrokken. Net op dat moment voelde hij hoe hij het strikje open had. Zijn vingers lieten het los, wetende dat hij het nu ook weer moest strikken. Maar dan losser. Even keek hij over haar schouders naar de spiegel. Niet alleen zag hij de dame lachend naar hem kijken, maar ook dat haar hand nog niet terug was gekomen van het gordijntje naar haar topje. Langzaam volgden zijn ogen haar hand die langzaam weer terugkwam naar haar linkerborst. Ze plaatste het eronder en nu pas besefte Pieter dat de linkerborst van haar onbedekt was. Haar topje was links omlaag gevallen toen hij het strikje los had getrokken. En zo geschiedde dat hij naar een van de lekkerste borsten ter wereld keek.

'Alstublieft mevrouw. En een prettige dag verder.' Zei Inge tegen de klant die ze geholpen had en erdoor helaas Pieter en de dame niet meer had gevolgd. Ze keek naar de pashokjes. Pieter was niet te zien en de gordijn was dicht. Had ze hem naar binnen gelokt? Had Pieter zich niet kunnen bedwingen? Wat deed hij nu binnen in het hokje? Was hij wel in het hokje? Dit moest ze weten. Ze liep snel, maar stilletjes achter de balie vandaan richting het pashokje. Onderweg pakte ze een paar kledingstukken van de haak en liep verder. Had ze wat in haar handen en kon ze wat zeggen, mochten ze haar zien.

Inge keek nogmaals de winkel binnen en liep naar het hokje. Ze stond er enkele meters van verwijderd. Ze hoorde wat en zag het gordijntje langzaam heen en weer gaan. Ze wilde horen wat er werd gezegd. Werd er wel gepraat, of…? Ze nam kleine stapjes en bleef de winkel inkijken terwijl ze het des betreffende pashokje naderde. 'Je kan ook aan de andere trekken, dan wordt het ook even groot.' Hoorde ze de dame zeggen. Geile gedachten schoten ineens door Inges hoofd heen. Als ze zoiets zei tegen Pieter in een pashokje met een minuscuul topje aan, dan kon dat maar een ding betekenen. Toch? Inge hoorde de dame lichtjes kreunen. Pieter moest wel aan haar tepel trekken. Misschien wel beiden tegelijk. Inge werd geiler en geiler terwijl ze door luisterde. Het gekke was dat ze alleen al geil werd door enkel de dame te horen. Van Pieter had ze enkel een beeld van wat hij deed. Zou hij naakt staan? Vroeg Inge zich af. 'Oooo, jaa..mmm….aauuaa…..' Klonk er. 'Doe…doe ik…u pijn?' Hoorde Inge hierna Pieter zeggen. 'Nee schat, ze zijn gevoelig. Maar ze kunnen het hebben. Jij gaat toch ook geen pijn voelen als ik zo flink aan jou trek?' Hoorde Inge de dame zeggen. Godver, wat geil, dacht Inge. En het ergste was, was dat zij het niet was die daarbinnen stond en dat ze hier ook niet aan haar eigen kutje kon zitten. 'Mmm…jaa…. Dat dacht ik al. Zullen we dan maar eens kijken of hij nog groter kan worden als ik eraan trek?' Hoorde Inge de spannende woorden zachtjes tot haar oren komen. Even kneep Inge haar hand klem tussen haar benen. Drukte haar handpalm tegen haar kutje aan en stopte gelijk. Dit kon ze niet doen hier. En gelukkig besefte ze dat op tijd. Ze hoorde een klant de winkel binnen komen.

Balend stond Inge achter. Een klant die rondkeek. Een stel. Beiden in zwemkleding. Leuk stel vond ze. Haar fantasie ging even zijn eigen leven leiden. Ze zag het stel in gedachten in een ander hokje ernaast neuken, terwijl Pieter met de andere dame nog bezig was. Het zou wat zijn, een orgie hier. Toen het stel in de buurt van de pashokjes liep, was Inge toch een beetje bang. Stel dat deze klant ook wat wilde passen. Was Pieter en de dame wel stil genoeg. Inge kon ze horen de net. Maar dan als alles erg stil was en haar oor tegen het gordijntje hield. Ze hoopte op het beste. En nog beter, ze hoopte dat ze snel weggingen.

Het duurde amper twee minuten, maar een eeuwigheid voor Inge, dat het stel na een vriendelijk gebaar de winkel verlieten. Inge pakte de kledingstukken dat ze eerder had gepakt voor de show weer op van de balie. Snel weer teruggaan, dacht ze. Maar het was te laat. Het gordijntje schoof open. Pieter stapte eruit. Of er niks was keek hij weer achterom. 'Dus u houdt het mevrouw? Ben blij dat ik u heb kunnen helpen.' Zei Pieter en liep verder de winkel in. Inge kon zien dat hij rood was geworden. Van de opwinding of verlegenheid. Hij liep langs de balie. Durfde Inge niet eens aan te kijken. Zei niks. Liep verder naar wat stellingen om het op te ruimen. Inge moest lachen. En de klant? Ze liep toch richting de pashokken. Halverwege zag ze de dame naar buiten kijken. Ze verkende gelijk met haar ogen de winkel zover ze het kon zien. Beetje zenuwachtig kwam ze eruit. Ze liep met wat snelle, korte pasjes de winkel in en knikte vriendelijk met haar hoofd naar Inge. Inge kon een bedankje van haar lippen aflezen en ze maakte aanstalten om naar de uitgang te lopen

'Mevrouw, ogenblikje.' Zei Inge. En net of ze betrapt was, bevroor de dame op haar plek en draaide om. 'Euuh, ja…?' Zei de dame met haar handtas en het plastic tasje in haar handen. Inge liep met een paar stappen naar haar toe en lachte vriendelijk. 'U gaat naar het strand neem ik aan?' De dame knikte, klein beetje zenuwachtig. Omdat er verder geen klanten waren, kon Inge wel zien dat ze langzaamaan kalmer werd. Er was Inge wat opgevallen net voordat ze omdraaide om naar de uitgang te lopen. Nu ze hier voor haar stond, zag ze dat ze het goed had. Er glansde wat tussen haar haren ter hoogte van haar hals. 'Sorry hoor. Mag ik…' Zei Inge en stak haar hand langzaam uit. De dame volgde haar hand hoe ze het naar haar hals bracht en hoe Inge ertussen streek. Inge trok haar hand terug en liet het zien. Een sperma klodder zat geplakt tussen enkele vingers. 'Ik denk niet dat het wijs is als uw man dit zou zien.' Zei Inge met een glimlach. Even dacht Inge dat ze haar opmerking als grapje niet zou waarderen. Ze leek geschrokken en betrapt naar te kijken. Toen kwam er een glimlach. 'Nee, zeker niet. Dank u wel. En noem me Natasha alstublieft.' Zei de dame en vertrok.

Inge bleef haar nakijken tot ze weg was. Ze draaide om en liep terug naar de balie. De kleren aan de hangers lagen over de balie. 'Pieter.' Riep Inge. Pieter kwam eraan maar je kon zien dat hij haar liever voor nu vermeed. 'Ruim jij deze kleren op lieverd. Ik ga even naar de keuken, mijn hand wassen.' En Inge toonde haar hand. Pieter keek ernaar maar begreep niet wat hij zag. Inge wreef het lichtjes tussen twee vingers uit. 'Je had je favoriete klant bijna een groot probleem bezorgd bij haar man.' Zei ze lachend en liep naar achteren. Pas toen Inge de keuken in was, begreep Pieter het. Hij kon door de grond zakken. Mijn God, wat een blunder. Niet alleen naar de dame toe, maar ook dat Inge nu precies wist wat daarbinnen gebeurd was. Hoe moest hij Inge nog aankijken? Hij had geen keuze. Inge lachte. Ze had het dus vast niet erg gevonden. Meteen pakte hij de kleren om in zijn werk te verdiepen. Dat leek nu het verstandigste.

Inge stond in de keuken voor een lopende kraan. Ze keek naar haar sperma besmeurde vingers. Had Pieter in haar mond gespoten, in haar gezicht? Had ze hem enkel afgetrokken, gepijpt? Of misschien geneukt? Dat laatste betwijfelde ze. Het was allemaal te snel gegaan vanaf het moment dat de gordijn dicht was getrokken. Ze stond nog met haar broek aan. Dan zou ze binnen die paar minuten Pieter verleid hebben, beiden uitgekleed zijn en geneukt hebben. Hoewel Inge zelfs snellere momenten in haar verleden kan herinneren. Ze kon het ook fout hebben, maar uit jaloezie hoopte ze van niet. Hoe dan ook, de dame Natasha, kende Pieter korter dan haarzelf en ze had nu al meer genoten van Pieter. Kennelijk was vreemdgaan voor haar minder probleem dan voor Inge. Hoewel zijzelf ook niet helemaal heilig was.

Inge deed de kraan uit. Niet afspoelen, dat verdiende deze spermaslierten niet. Niet die van Pieter althans. Ze liep naar de wc toe. Opende het en stapte naar binnen. Ze pakte een stukje wc-rol en wilde het eraf smeren en doorspoelen. Dit leek waardiger aangezien Pieter hier vaker in had gespoten. In gedachten zag ze hem ook staan aftrekken. Wat was dat een geil gezicht, dacht ze. Maar waardig of niet, Inge vond het zonde. Met haar droge hand trok ze haar rok omhoog. Tot over haar billen. Ze ging wijder staan en frommelde het stukje wc-rol in haar hand en trok met haar vingers haar string opzij. Langzaam bracht ze haar vingers met het sperma tussen haar lippen. Zachtjes wreef ze over haar kittelaar. Gladjes gleed haar vingers met het sperma over haar klitje en tussen haar lipjes. Het sperma op haar vingers was net glijmiddel. Ze had het enkel niet nodig. Ze was natter dan nat. Inge kreunde en zuchtte. Twee vingers gleden er makkelijk diep in en ze trok het gauw weer uit. Het was het moment niet ervoor. Ze keek naar haar vingers. Nergens zag ze meer sperma. Ze likte het alsnog schoon en fatsoeneerde haar rok. De wc trok ze door met het stukje wc-rol erin.

In de winkel bij de balie zag ze Pieter eindje verderop werken. Was hij bewust op afstand? Inge moest ervan lachen. Pieter vermeed zo te zien elke oogcontact. Ene moment dacht ze aan de geile Pieter, andere moment voelde ze zo nu en dan jaloezie naar de dame toe. Wat had zij allemaal bij Pieter gedaan wat zij niet had gedaan?