Ik zat op mijn bed met mijn telefoon in mijn hand toen de mail binnenkwam.
Gefeliciteerd Laura, je bent aangenomen. Kom morgen om 14:00 langs voor de laatste verificatie. Dan kunnen we alles afronden.
Mijn hart maakte een sprongetje zo hard dat ik even mijn hand op mijn borst legde. Aangenomen. Op een superjacht. Als stewardess. Voor de hele zomer. De vergoeding… absurd. Zo hoog dat ik twee keer moest kijken, naar buiten staarde en toen weer terugkeek alsof de cijfers opeens anders zouden zijn. Ik rolde op mijn rug, beet hard op mijn onderlip en schopte met mijn blote voeten tegen het dekbed van blijdschap.
Beneden hoorde ik mijn broer weer lachen om iets stoms. Ik sprong van bed, trok mijn nieuwe rokje recht over mijn heupen en bleef voor de grote spiegel staan.
Hardlopen vond ik nog steeds kut, maar het had duidelijk gewerkt. In de spiegel keek een slank, lenig meisje terug met lange blonde haren die net iets te veel slag hadden. Lichtblauwe ogen die oplichtten. Ik draaide me een beetje en keek over mijn schouder. Mijn heupen en kontje… daar was ik stiekem best trots op. Stevig, rond, precies goed. Mijn borsten daarentegen wilden maar niet meegroeien. Stevige 70B. Mooi stevig wel, dat wel. Ik had eigenlijk geen bh nodig voor de ondersteuning. Maar die extra vulling en push-up… die gaf me toch dat fijne gevoel dat er nét wat meer was als ik bewoog.
Ik trok mijn topje recht, voelde hoe mijn tepels even over de stof schuurden, en rende de trap af.
“Lauraaa!” riep Tom zodra hij me zag. “Weer aan het dagdromen over je toekomstige vriendje? Haha, heb je er überhaupt al één gehad?” Hij gaf me een duw tegen mijn schouder, precies hard genoeg om irritant te zijn.
“Fuck off, Tom.”
Hij grinnikte die grijns die ik zo goed kende. Twee jaar ouder en hij had er letterlijk een sport van gemaakt om elke jongen in mijn buurt subtiel te verjagen. Achteraf soms grappig. Op het moment zelf wilde ik hem het liefst van de trap duwen.
Mijn moeder keek op van de keukentafel. “Tom, laat je zus. Laura, je gezicht straalt. Goed nieuws?”
Ik plofte op de stoel, trok mijn benen op en zette mijn kin op mijn knieën. “Ik ga de hele zomer op een superjacht werken! Als stewardess. Echt, mam.” Ik hield mijn telefoon onder haar neus. “En ze betalen fucking goed. Ik kan daar bijna mijn hele studie van betalen.”
Mijn vader keek op van zijn krant en fronste. “Schoonmaken en opruimen op een superjacht? Jij? Je krijgt je eigen kamer al niet opgeruimd. En je bent negentien. Weet je zeker dat dit klopt?”
“Ja, pap. Serieus bureau. Ik hoef morgen alleen nog langs te komen voor de laatste dingen. Kom op, dit krijg ik nooit meer.”
Mijn ouders wisselden die blik die ouders altijd wisselen. Mijn moeder legde haar hand op mijn knie. “We zijn trots op je. Maar bel of app elke avond. Belofte.”
Mijn vader leunde naar voren, las de mail mee over mijn schouder en knijpte in mijn schouder. “Als er ook maar iets niet klopt, bel je. Dan kom ik je persoonlijk ophalen. En als iemand iets doet wat jij niet wilt…” Hij maakte een gebaar alsof hij een boot liet zinken.
Ik lachte, gaf ze allebei een snelle kus en rende alweer naar boven. Mijn vriendinnen moesten dit horen. We zouden filosoferen over hotte bemanningsleden zoals in Below Deck en of mijn bikini’s nog sexy genoeg waren.
De volgende middag zat ik in een veel te chique kantoor. De vrouw tegenover me was begin veertig, netjes gekleed, kalme vriendelijke stem. Ze glimlachte toen ik binnenkwam.
“Laura, fijn dat je er bent. We zijn blij met je profiel. Foto’s komen overeen, dat is mooi. Klopt het dat je dit werk voor het eerst doet?”
“Ja.”
“Vertel nog eens waarom je dit wilt.”
Ik wipte zenuwachtig met mijn voet. “Gewoon… spannend. Superjacht. De ervaring. De wereld zien. En… ja. Superjacht.”
Ze lachte zacht toen ik het woord voor de tweede keer gebruikte. “Goed. Ondanks je geringe ervaring heeft de eigenaar je persoonlijk uitgekozen. Je zit nog steeds aan de pil, neem ik aan? We hebben straks een SOA-test voor je gepland. Kleding en lingerie regelen wij. Als je aan boord iets mist, app of bel me gewoon.”
Ik fronste. “Een SOA-test? Is dat nodig dan?”
“Absoluut. Voor jou én voor de gasten. Iedereen moet negatief getest zijn. Zo niet, dan mag je een condoom eisen. Of de intieme service weigeren als je het niet vertrouwt.”
Intieme service.
De woorden bleven hangen. Mijn gezicht moet van alles hebben laten zien, want haar blik werd zachter.
“Was dit niet duidelijk tijdens je sollicitatie? Je bent aangenomen om voor de eigenaar en zijn gasten intieme diensten te verlenen. Daarom die vergoeding.”
Mijn mond viel open. Warmte sloeg in mijn wangen. Mijn hart klopte opeens veel te hard in mijn keel.
Seks. Ze bedoelde seks.
Die vragen… of ik op meisjes en jongens viel. Wat ik al had gedaan. Mijn spannendste ervaring. Hoe ik over mijn eigen lichaam dacht. Of ik openstond voor bepaalde dingen. Ik had ze ingevuld midden in de nacht, half nat tussen mijn benen, opgewonden en niet meer in staat om te slapen. Te eerlijk. Veel te eerlijk.
De vrouw leunde achterover. “Ik zie dat je iets anders had verwacht. Eerlijk gezegd had ik zelf iemand met meer ervaring gekozen. Maar de eigenaar wilde jou. En wat je hebt ingevuld… past perfect. Speels. Avontuurlijk. Slim. Gewoon een leuke jonge meid.”
Ze glimlachte een beetje nostalgisch. “Ik heb dit zelf vroeger gedaan. De meeste keren waren écht leuk. Je doet mee met de gasten, je ervaart de luxe die de crew nooit ziet. Mannen zullen je aanbidden. En een groot deel is gewoon gezellig zijn, praten, meelachen. Je Engels is prima.”
Ik wilde opstaan. Wegrennen. Tegelijk zat ik vastgeplakt aan die stoel. Haar woorden kriebelden ergens laag in mijn buik. Precies de dingen waar ik ’s nachts over las met één hand tussen mijn benen. En ik had mezelf al rijk gerekend. Nieuwe kleren. Vrijheid. Misschien durfde ik ook gewoon geen nee meer te zeggen.
Ze zag de strijd op mijn gezicht. “Probeer het voor de eerste charter. Daarna praten we. En als het echt niet gaat, stop je per direct. De crew en de gasten zullen knorrig kijken, maar het mag.”
Ik knikte. Langzaam. En zette mijn handtekening.
Vijf minuten later lag ik halfnaakt op een onderzoekstafel terwijl een vriendelijke arts wattenstaafjes gebruikte op plekken die meestal alleen ik aanraakte. Mijn wangen gloeiden. Ik staarde naar het plafondlampje en probeerde niet te denken aan hoe belachelijk kwetsbaar ik me voelde. Negentien. Benen wijd. Een volslagen vreemde die netjes en professioneel deed alsof dit de normaalste zaak van de wereld was. Mijn tepels waren hard van de kou en de zenuwen. De uitslag was negatief, natuurlijk.
Daarna volgden de maten. Borst, taille, heupen, binnenbeen, schoenmaat. Elke centimeter werd genoteerd. Alsof ze me al in een nieuw jasje aan het passen waren.
Thuis zat ik uren later met gekruiste benen tussen een chaos van kleren. Ik hield twee setjes van de Hunkemöller omhoog en bekeek de kant. Leuk genoeg? Spannend genoeg? (Alsof het ertoe deed. Ze zouden alles regelen. Maar mijn hoofd was duidelijk nog niet helemaal bij de les.)
Hoe was ik hier beland?
Mijn ervaring met jongens was bijna niets. Op vakantie, onder een warme douche, handen over natte huid, zijn stijve lul die tegen me aankwam… tot hij hoger wilde. Ik was de douche uitgerend alsof er brand was, terug naar de tent en de veiligheid van mijn vriendinnen. Mijn enige échte keer met een jongen was dat trio met mijn beste vriendin en haar vriendje. Verder had ik een half jaar een meisje gehad. Tot ze een maand geleden besloot dat ze toch weer een jongen wilde.
En nu dit.
Ik dacht aan de verhalen die ik ’s nachts las. Hoe makkelijk mijn lichaam reageerde. Of ik die fantasieën nu echt ging beleven.
Er werd op de deur geklopt. “Hé prinses, taxi is er bijna. Of ben je bang dat die rijke gasten in je kont gaan knijpen?”
“Rot op, Tom!”
Hij had geen idee hoe dicht hij bij de waarheid zat.
Ik sleept mijn koffer naar beneden. Mijn moeder fronste meteen. “Je ziet bleek, schat. Alles oké?”
“Ik ga jullie missen,” mompelde ik. “En het is ver.”
Tom lachte in zijn vuist. “Zie je wel. Ze durft niet.”
Precies die lach. Precies die toon. Iets koppigs en eigenwijs flitste door me heen. Ik keek hem strak aan, gaf mijn ouders een stevige knuffel en een kus, zette mijn kin omhoog en stapte met zoveel geveinsde zelfverzekerdheid de taxi in dat ik mezelf bijna overtuigde.
Urszela (27)
Zwannique (67)
Hijlkje (51)