Ik ben een man van 43 en mijn naam is Bob! Ik woon al jaren samen met mijn vrouw, en haar naam is Ellis. Ellis is een weekje weg met vriendinnen naar Spanje, dus ik heb het rijk alleen. Natuurlijk mis ik Ellis supererg. Voordat ze vertrok, drukte ze me op het hart: "Hou de boel netjes, want als je dat niet doet, ben ik niet blij.""Veel plezier, schat," zei ik nog snel en ik gaf haar een zoen."Of moet ik mijn moeder af en toe langssturen?" dreigde ze nog."Nee hoor, dat is niet nodig, ik red me wel."Na drie dagen moet ik toegeven dat ik Ellis wel erg mis. Ook is het huis niet zo netjes als normaal, maar ik denk bij mezelf: ik heb nog vijf dagen om het op te ruimen. Ik besluit vanavond eens heel vroeg naar bed te gaan. Toen ik eenmaal in bed lag, dacht ik bij mezelf: de dekens moeten toch nog in de was, ik kan nog wel een keer hetzelfde doen als vroeger. Ik ga op mijn buik liggen en begin te rijden op het matras. Ik ben daar zo intensief mee bezig, dat ik niet in de gaten heb dat mijn schoonmoeder ineens in de slaapkamer staat."BOB!" schreeuwt ze. Ze is woest en trekt me aan mijn haren uit bed. "Jij kan dus op deze leeftijd niet alleen zijn! Hier zul je spijt van krijgen! Bah, viespeuk, de vlekken zitten in je onderbroek en wat nog erger is: in het matras!"Ik moet rechtop gaan staan voor de foto. Ook van het matras wordt een foto gemaakt en die wordt gelijk naar Ellis gestuurd. Ik word aan mijn haren meegesleurd naar de badkamer. Daar moet ik op de grond gaan zitten en wachten. "Ik wacht tot Ellis antwoord geeft, en dan ga ik je straffen zoals je nog nooit hebt meegemaakt." Ik durf niks te zeggen.Na een lange tijd komt mijn schoonmoeder de badkamer weer in. Ik hoor haar bellen met Ellis; ze zijn aan het videobellen. Ellis steekt gelijk van wal: "Vies, walgelijk pisventje, dit zal je berouwen! Je kunt dus niet alleen thuis zijn? Man, ma, je krijgt mijn toestemming: heb geen medelijden met hem en straf hem zwaar! O ja, Bob, ons bed is nu míjn bed. Ik wil niet met een viespeuk als jij in bed liggen!" Waarna Ellis de verbinding verbreekt."Je hoort het, viespeuk. Ik ga je straf nu starten." Ik moet meekomen naar beneden en word opgesloten in de trapkast. "Hier blijf je staan tot morgen, dan zal je zien wat er gebeurt."De volgende ochtend hoor ik de deur opengaan en veel gerommel. Ik kan niet goed thuisbrengen wat het is. Het blijkt dat mijn schoonmoeder op zoek is geweest naar een sekswinkel, en die heeft ze gevonden. Dan vliegt de deur van de trapkast open. Ik word weer aan mijn haren uit de kast getrokken en krijg, zodra ik in de gang sta, een paar trappen in mijn ballen. "Volgen, viespeuk!"Ik moet in alleen mijn boxer mee naar buiten; de witte vlekken zijn goed zichtbaar. Mijn schoonmoeder opent de kofferbak. "Liggen, en snel!" Ik neem plaats en de kofferbak wordt gesloten. We rijden wel een paar uur. Als we voor langere tijd stilstaan, wordt de kofferbak geopend."Weer volgen!" We lopen een sekswinkel binnen waar het heel druk is. Het duurt een tijdje voor we aan de beurt zijn. Iedereen kijkt me aan en maakt opmerkingen over de witte vlekken in mijn boxer."Vertel maar eens hoe stout je was, viespeuk!" briest mijn schoonmoeder.Stotterend vertel ik dat ik op mijn matras heb gereden totdat ik klaarkwam."Ja, ik zie het," zegt de verkoper.Mijn schoonmoeder neemt het over: "Daarom moet hij een kooitje hebben, hij verdient zijn vrijheid niet meer.""Welke maat moet u hebben?" wordt er gevraagd.Echt groot is het niet, denk ik, waarop mijn boxer zonder pardon naar beneden wordt getrokken. Hier sta ik dan, naakt."Ik zie het al," krijg ik te horen, "dat is een XS. Ik denk dat roze je super zal staan."Ik krijg gelijk een kooitje om mijn pik. O, hij knelt wel een beetje. "Daar wordt hij hard van," zegt mijn schoonmoeder, "deze nemen we." Ik moet de boxer weer aan en ik moet betalen.De kofferbak wordt weer geopend en we rijden nu een klein stukje. Als ik weer uit de kofferbak gehaald word, zie ik dat we bij een tattooshop zijn. Ik moet meelopen naar binnen. Mijn schoonmoeder praat met de medewerkster en vraagt: "Kun je in mooie, roze glitter-sierletters boven zijn kooitje 'BUITENGEBRUIK' zetten?""O ja, dat kan zeker wel!"De boxer wordt bij mij uitgedaan en de vrouw begint hard te lachen. "Ik zal maar snel beginnen." Na ongeveer een uur of vier is ze klaar. "Mag ik dit op onze socials plaatsen?""Doen we natuurlijk onherkenbaar," zeg ik."O ja, dat mag zeker, maar het hoeft niet onherkenbaar hoor!" zegt mijn schoonmoeder.Ik moet netjes gaan staan en er worden veel foto's gemaakt. Daarna moet ik weer in de kofferbak.Na een lange tijd rijden komen we weer thuis aan. Tot mijn grote verbazing staat Ellis ineens ook voor het huis! "Ha viespeuk, ik ben maar eerder naar huis gekomen. Je kunt dus niet voor jezelf zorgen? Snel naar binnen jij!"In de woonkamer trekt Ellis met een ruk mijn boxer naar beneden. "Wauw mam, dit had ik je niet kunnen verbeteren! Bob, je bent beroemd geworden. Je verrichtingen van de winkel zijn al meer dan 20.000 keer geliket. Maar omdat je nu moeilijker kunt plassen, krijg je van mij een luier aan. Naar de wc kun je toch niet."Ik krijg een hele dikke, roze luier aan en ook een strakke broek, zodat de luier erg opvalt. Gelukkig krijg ik wel een normaal shirt aan."Maar Bob," zegt Ellis, "op dat matras slaap ik niet meer, we gaan nu een nieuwe halen. Mam, ga je mee?""Ja, is goed, Ellis."Omdat ik nu een luier draag, mag ik op de achterbank. We komen na een tijdje rijden aan bij een matrassenwinkel. Ook daar moet ik aan de medewerker vertellen wat ik gedaan heb. Na lang zoeken vindt Ellis een geschikt matras. "Kunt u het oude matras ook innemen?""Ja, dat kan zeker wel," zegt de medewerker, "alleen dat vieze ding nemen wij niet mee in onze bus. Daar wil ik mijn medewerkers ook niet mee belasten. Die moet dus gebracht worden.""O, Bob brengt dat matras wel even. Mooi zo. O ja, heeft u nog een matras voor die viespeuk?" terwijl Ellis naar mij wijst."O, dat denk ik wel," zegt de man. "Loop maar door de winkel en kies er maar een uit.""O, maar dat hoeft geen nieuwe te zijn hoor.""O, maar dan heeft u geluk. In de container ligt nog een heel dun, oud matras dat hier gedumpt is. Er zitten wel veel vlekken op en het is een beetje nat.""Doe die maar, dat is meer dan genoeg," zegt Ellis. "Kunnen we die gelijk meenemen dan?""Ja, dat is geen probleem. Kan Bob hier een karretje lenen? Dan kan hij lopend naar huis met dat matras, en kan hij op de terugweg het oude matras hier brengen.""Ja, dat mag wel. Bob," zegt de man, "dat ding wil ik niet in de winkel, dus gooi hem maar gelijk in de container als je hier bent.""Oké," zeg ik dan."Even kijken," zegt de man. "Eén keer het supermatras plus bezorgkosten, dan het andere matras plus bezorgkosten, daarna nog de inname van het oude matras met afvoerkosten, plus dubbele bezorgkosten. En dan komt er nog bij: het lenen van het karretje voor drie dagen. Dat wordt in totaal 5499 euro."Ik moet betalen. "Vanavond rond 20:00 uur zijn we bij u met het nieuwe matras," zegt de man.Ik moet meelopen naar buiten. Ook Ellis loopt mee. "Hier heb je een karretje." Aangekomen bij de container zie ik een redelijk smal, dun matras liggen vol gaten en vlekken."O Bob," zegt Ellis, "dat matras past wel bij jou." Waarna ze samen met mijn schoonmoeder naar haar auto loopt.Ik moet zelf het matras uit de container halen, wat met moeite lukt. Ik begin maar met lopen. Ondertussen moet ik plassen, dus doe ik dat maar in de luier. Ik krijg wederom veel spottende opmerkingen onderweg. Ik zie op mijn telefoon dat ik nog 7 kilometer lopen moet vanaf de winkel naar huis.Na 4 uur lopen kom ik thuis aan. Ellis komt eraan lopen als ze me ziet. "Leg je mooie matras maar in de schuur, daar slaap je vanaf nu. Dat ding komt mijn huis niet in! Haal nu dat andere matras maar op van boven."Het is echt moeilijk voor mij en het kost me bijna 2 uur om het matras buiten te krijgen. Ook op het karretje past het matras nauwelijks; telkens valt het eraf. Daardoor duurt het lopen nu veel langer. Als ik aankom bij de winkel en het matras in de container heb gegooid, lever ik het karretje in."Je bent veel te laat," zegt de verkoper. "Je moet nu extra betalen voor het karretje en ook zie ik dat het wiel kapot is.""Die was al kapot van tevoren! Ik had de kar toch voor 3 dagen?""Nee hoor, 3 uur!"Ik moet nu nog 250 euro bijbetalen, wat ik dan maar snel doe. Omdat ik nu niks mee te nemen heb, doe ik er nu twee en een half uur over om terug te lopen naar huis.Daar aangekomen zegt Ellis: "Ga maar even rusten op je luxe matras." Ik ga maar in de schuur op het matras liggen.Na een tijdje hoor ik de deurbel; ze komen het matras brengen. Ik hoor Ellis zeggen: "Ja, het matras moet inderdaad wel getest worden, kom maar mee naar boven."Dan schreeuwt ze: "Bob, melden!"Ik moet voor het bed op mijn knieën toekijken hoe het nieuwe matras ingewijd wordt. Vanaf die dag mag ik alleen nog maar in de slaapkamer komen als Ellis een man over de vloer heeft.