“Nou, Karin,” nam Linda het woord, terwijl ze de kring rondkeek en haar blik op mij vestigde. “We hadden daarstraks afgesproken dat jij als initiatiefneemster en gastvrouw als laatste aan de beurt komt met jouw verhaal. Dat betekent dat er nu nog twee van ons overblijven.” Ze wees om de beurt naar Jaklin en zichzelf. “Weet je wat, Annelies… Jij bent voorlopig dé erotica-koningin van de avond. Aan jou de eer, meid. Wie mag na jouw spektakelstuk haar kaarten op tafel leggen? Wordt het Jaklin, of ben ik aan de beurt?”

Het werd meteen weer muisstil. Jaklin hield haar adem in en Linda keek Annelies uitdagend aan. Annelies liet haar blik theatraal tussen de twee dames heen en weer pendelen, zichtbaar genietend van de machtspositie die ze zojuist had gekregen. Een ondeugend lachje speelde om haar lippen. Blijkbaar wist ze donders goed wie ze ging kiezen… Haar vinger bewoog langzaam door de lucht, passeerde de opgeluchte Jaklin en bleef toen onverbiddelijk naar Linda wijzen.

“Jij bent de klos, Linda,” zei Annelies met een triomfantelijke fonkeling in haar ogen. “Je zat me net zo scherp te ondervragen over hoe het na die nacht verder ging met Remco. Je zit er nu wel heel erg stoer en zelfverzekerd bij met die uitdagende blik van je, maar ik weet wel zeker dat jij thuis ook een jonge snaak hebt rondlopen die de boel flink op stelten kan zetten. Ik ben ontzettend benieuwd of jij je challenge net zo vlot hebt binnengehaald als je praatjes aan deze tafel doen uitschijnen. Dus kom maar op met jouw verhaal.”

Er viel een korte, geladen stilte. De zelfverzekerde grijns op Linda’s gezicht bevroor heel even, alsof ze niet had verwacht dat de spotlights zo snel en genadeloos op haar gericht zouden worden. Monique begon meteen hardop te grinniken en Noortje stootte Linda plagerig aan met haar hand.

“Moet je haar zien,” lachte Monique. “Haar grote mond is ineens een heel stuk kleiner!”

Linda herpakte zich echter bewonderenswaardig snel. Ze rechtte haar schouders, wat haar elegante postuur extra goed uitkwam. Met haar 38 jaar was Linda absoluut een mooie verschijning. Een Limburgse vrouw met een natuurlijke, vanzelfsprekende sensualiteit die onmogelijk te negeren viel. Haar witgele, zomerse jurkje sloot perfect aan op haar vrouwelijke vormen, waarbij de speelse, geschulpte rand van het decolleté haar boezem op een verleidelijke manier accentueerde. De dubbele bandjes rustten op haar gebruinde schouders en haar lange, bruine haar, doorweven met subtiele, zonnige highlights, viel in soepele lokken langs haar gezicht.

Het was echter haar blik die de ruimte om haar heen pas echt vulde met warmte. Met een zachte, tikkeltje mysterieuze glimlach keek ze om zich heen, alsof ze een geheim met ons deelde zonder een woord te spreken. Haar open maar tegelijkertijd uitdagende houding straalde een ongedwongen zelfverzekerdheid uit. Ze was een intrigerende verschijning die elegantie en pure aantrekkingskracht feilloos combineerde. Een vrouw die mij zeker fascineerde en uitnodigde om naar haar te luisteren.

We wisten allemaal dat haar man als hoofdingenieur op een booreiland in de Noordzee werkte, in een vaste frequentie van drie maanden op zee en één maand thuis. Telkens weer had ze in hun riante villa in de buurt van Hasselt het rijk gedurende drie maanden alleen met haar knappe, 19-jarige stiefzoon Alex. Een gevaarlijke combinatie, dat wisten we intussen allemaal wel heel zeker.

Linda nam een stevige slok en zette haar glas met een resolute tik op het tafelblad. Haar blik werd milder dan mild en haar zwoele, uitdagende glimlach keerde helemaal terug.

“Oké, je hebt je punt gemaakt, Annelies,” gaf Linda toe. “Maar als jullie denken dat ik schrik heb om met de billen bloot te gaan, dan hebben jullie het mis. Mijn verhaal is misschien anders dan dat van Annelies en bijlange niet zo spectaculair, maar geloof me dames… Aan de nodige erotische insteek zal het jullie de komende minuten zeker niet ontbreken. Schenk mijn glas nog maar eens vol, Karin, want voor wat ik jullie dadelijk ga opbiechten, heb ik alle moed van de wereld nodig.”

Dat deed ik, en tegelijkertijd schonk ik ieders glas maar weer eens bij. Toen ik daarmee klaar was, stak ze meteen van wal.

>LINDA<

Meiden, om helemaal te begrijpen hoe het zover is kunnen komen met die fascinatie voor mijn stiefzoon, moet ik misschien eerst en vooral iets over Alex zelf vertellen. Zoals jullie al weten is Alex negentien, en geloof me… Die jongen is een absoluut mooie verschijning. Maar wat de situatie bij ons thuis pas écht gevaarlijk maakt, is het feit dat hij ondertussen uitgegroeid is tot de levende, jongere versie van zijn vader. Toen ik destijds voor zijn vader viel, was dat vanwege die brede, sterke schouders, die doordringende blik en die rauwe, mannelijke nonchalance… Wel, Alex heeft dat allemaal overgeërfd, maar dan met de ongetemde, vitale energie van een jonge god van negentien. Hetzelfde golvende, donkere haar, dezelfde kaaklijn die altijd strak lijkt te staan en diezelfde diepe, grijsblauwe ogen die je het gevoel geven dat hij dwars door je kleren heen kijkt.

Omdat hij intensief aan atletiek doet, is zijn lichaam werkelijk om door een ringetje te halen. Geen greintje vet, alleen maar strakke spieren en een torso die zo uit een adonis-magazine weggelopen lijkt. Als zijn vader dan voor drie maanden op zee zit, en ik die jongen dag in, dag uit door het huis zie lopen… Tja, meiden, hou je dan maar eens flink. Telkens wanneer Alex in de keuken zijn T-shirt uittrok na een training, of in zijn sportshort voorbij het zwembad slenterde, zag ik gewoon de man voor me op wie ik jaren geleden zo smoorverliefd werd. Maar dan steviger, strakker, jonger, en vooral… Helemaal binnen handbereik. De verleiding zat dus niet alleen in zijn knappe kop, maar in de constante, levende herinnering aan de man die ik omwille van zijn job op dat booreiland zo vreselijk moest missen. Het was alsof het lot een jongere, hitsigere versie van mijn eigen echtgenoot in mijn schoot had geworpen, met de dwingende vraag of ik er wel aan kon weerstaan.

Eerlijk gezegd… Op den duur kon ik dat gewoon helemaal niet meer. Ik wilde die jongen zo ontzettend graag, maar die subtiele trucjes waarover ik jullie destijds vertelde in de chat… Ach, dat was best een leuk voorspel, maar het bleef allemaal veel te onschuldig. Het bood bitter weinig uitzicht op échte seks. Ik wilde niet langer gewoon zijn stiefmoeder zijn die een beetje flirtte. Nee, ik wilde dat hij bezeten van me zou raken. Ik wilde dat hij me ging achtervolgen. Dus nadat we hier drie maanden geleden allemaal akkoord gingen met de challenge, heb ik de intensiteit van mijn spelletjes drastisch opgevoerd. Vanaf toen heb ik werkelijk élk moment aangegrepen om ervoor te zorgen dat hij me steeds meer als vrouw zag. De subtiele hints maakten plaats voor het zwaardere geschut. Als hij aan het zwembad lag, voegde ik me bij hem in het allerkleinste, zwarte bikinietje dat ik kon vinden. Een ding dat zo schandalig weinig om het lijf had dat Alex wel móést kijken. En geloof me, meiden, die grijsblauwe ogen van hem pinden zich meteen vast op mijn contouren. Onder de douche zorgde ik er wel eens voor dat ik de deur ‘per ongeluk’ op een kier liet staan, zodat hij me in een flard van stoom poedelnaakt kon zien wegglippen.

Mijn meest favoriete spelletje werd echter gaandeweg de psychologische verleiding. Als ik zogezegd een avondje uitging met vriendinnen, hulde ik me in de meest uitdagende, nauwsluitende jurkjes, uiteraard met een push-up bh eronder die mijn boezem bijna over de rand duwde. Dan liep ik naar zijn kamer, adembenemend geparfumeerd, om zijn mening over mijn outfit te vragen.

“Staat dit niet te uitdagend, Alex?” vroeg ik dan met mijn meest onschuldige stem.

Vlak voor ik vertrok, riep ik hem er steevast bij om de rits op mijn blote rug te sluiten. Terwijl hij daar met zijn grote handen stond te klungelen, hield ik mijn adem in. Ik voelde zijn hitte, zijn zware ademhaling in mijn nek, en in de spiegel zag ik hoe zijn blik hulpeloos naar beneden gleed, recht mijn diepe decolleté in. Hij trilde op zijn benen, meiden. De spanning tussen ons was op zo’n momenten soms zo dik dat je ze met een mes kon snijden. Het was wachten op de vonk die de hele boel in brand zou steken.

“Je ziet er geweldig uit, mam,” zei hij op een avond in het voorbijgaan. Ik hield meteen mijn pas in en keek hem gecharmeerd en glimlachend aan.

“O ja?” vroeg ik, terwijl ik quasi-onschuldig naar mijn eigen, vrij eenvoudige jurkje keek. “Dank je, schat. Ik mag hopen dat je het meent.”

“Natuurlijk!” reageerde hij prompt, waarna hij doorliep naar zijn kamer. Maar vlak bij de deur draaide hij zich nog eens naar me om. Ik voelde zijn warme, donkere blik als het ware over mijn contouren glijden. De zaadjes die ik overal zo zorgvuldig had geplant om hem aan het idee te doen wennen dat ik er niet alleen ‘voor’ hem was, maar ook ‘van’ hem wilde zijn, begonnen blijkbaar eindelijk te kiemen. Voor het eerst voelde ik met elke vezel in mijn lijf dat ik voor hem niet langer alleen maar zijn stiefmoeder was, maar een begerenswaardige, aantrekkelijke vrouw.

De absolute bevestiging daarvan kreeg ik toen ik hem een paar dagen later stiekem gadesloeg in de wasplaats. Hij was bezig met het sorteren van zijn eigen wasgoed. Net toen hij zijn gedragen sportkleding in de daarvoor bestemde mand gooide, hield hij plots in en boog diep voorover. Het volgende moment stond mijn stiefzoon daar, met mijn gedragen, blauwe lingeriesetje in zijn handen. Met twee handen in de cups hield hij mijn bh omhoog, waarna hij die met een subtiel hoofdschudden terug liet vallen. Wat had ik op dat moment ontzettend graag zijn gedachten willen lezen… Maar het werd pas echt adembenemend toen hij daarna mijn kanten slipje tussen zijn vingers uitrekte, het langzaam naar zijn neus bracht en diep inademde. Hij rook aan mijn ondergoed, meiden. Dat had ik hem werkelijk nog nooit zien doen!

Toen we die avond samen in de bank voor de tv hingen, repte ik daar uiteraard met geen woord over. Wel had ik een opvallende armband omgedaan die Alex, voor zover ik wist, nog nooit had gezien. Toen ik hem quasi-terloops vroeg of die wel bij mijn rode jurk zou passen, pakte hij mijn hand vast en trok die zachtjes naar zich toe. Zogenaamd om het sieraad beter te kunnen bestuderen. In werkelijkheid legde hij mijn hand pal op zijn gespannen dij.

Zonder zelfs maar één blik op die armband te werpen, noemde hij het met een hese stem een prachtstuk. Nog nooit had het oogcontact tussen ons zo lang geduurd. Minstens twee volle minuten bleven onze blikken hopeloos in elkaar verstrikt en het was precies op dat moment dat ik me realiseerde dat mijn stiefzoon openstond voor zoveel meer. Alex was te pakken, zoals dat heet. Dat wist ik, en dat wist hij zelf waarschijnlijk ook donders goed.

Blijkbaar schrok hij daar op datzelfde moment zo hard van zijn eigen brutaliteit, dat hij prompt weer achteruit week. In plaats van verder toenadering te zoeken, liet hij mijn hand haast paniekerig los en draaide zijn hoofd abrupt terug naar het tv-scherm. Met een plotseling heel tastbare ‘passende’ afstand tussen ons in, bleef ik redelijk teleurgesteld naast hem in de bank hangen. We keken zwijgend naar een serie die me eigenlijk niet eens kon boeien, terwijl de lucht tussen ons zinderde van alles wat er ‘net niet’ was gebeurd…

Eerlijk gezegd had ik er me die avond al niet meer aan verwacht, maar net toen er een reclameblok op het scherm verscheen, voelde ik plots zijn warme hand weer op de mijne. Toen ik mijn hoofd naar hem toedraaide, zag ik weer die verleidelijke glimlach op zijn gezicht die me minuten eerder ook al had doen smelten.

“Mam…” begon hij aarzelend. “Ik… ik heb een vraag en ik weet niet zo goed hoe je erop gaat reageren, maar ik vroeg me af of jij misschien…”

“Zeg het maar, Alex,” zei ik zacht. Ik wilde hem o zo graag over zijn aarzeling heen helpen. God, meiden, mijn hart bonsde in mijn keel. Als zijn vraag was waar ik op dat moment vurig aan dacht, dan ging mijn antwoord een onvoorwaardelijke ‘ja’ zijn. “Herinner jij je Lara nog?” vroeg hij toen.

“Dat meisje dat hier vorig jaar was voor die gemeenschappelijke schooltaak van jullie?” vroeg ik, plotseling heel erg op mijn hoede. Mijn hele lijf verstrakte. “Wat is er met haar?”

“Wel, mam… Wij zijn de laatste weken heel erg naar elkaar toe gegroeid. Dus ik vroeg me af… Kun jij me helpen om papa te overtuigen dat Lara volgend weekend hier mag blijven slapen?”

Het was alsof mijn mooiste droom in één klap in rook opging. De grond zakte letterlijk onder mijn voeten vandaan.

“Moet dat echt hier?” kreeg ik er met enige moeite uit, terwijl ik probeerde mijn stem onder controle te houden. “Kan jij niet gewoon bij háár blijven slapen?”

“Nee… Lara heeft twee broers en drie zussen,” zei Alex op een ontwapenende toon. “Bij haar thuis hebben we echt geen enkele kans op een beetje privacy, en bovendien deelt ze haar kamer nog met een van haar zussen ook. Als we eens fatsoenlijk samen willen zijn, dan zal dat echt hier moeten gebeuren, snap je?”

Dat begreep ik uiteraard, maar dan nog bleef het een emotionele uppercut van jewelste. Het huilen stond me plots oneindig veel nader dan het lachen...

***

Toen Linda een moment van pauze liet vallen, klonk er aan de eettafel een collectieve zucht van pure ontgoocheling. Monique sloeg theatraal haar hand tegen haar mond, terwijl Jaklin wild begon te schudden met haar hoofd. Noortje, die net een slok van haar wijn wilde nemen, verslikte zich bijna en zette haar glas met een harde klap neer.

“Nee!” riep Monique uit, haar stem vol ongeloof. “Meen je dat nu, Linda? Zit je daar op de bank in je allermooiste jurkje, met je hand op de dij van die jonge god… en dan begint die snotneus over een schoolliefje?”

“Jezes, wat een ijskoude douche,” pufte Noortje, terwijl ze haar kaken rood voelde aanlopen van louter plaatsvervangende frustratie. “Ik dacht echt dat hij je ging kussen. Wat een afknapper van jewelste.”

Zelf keek ik Linda bemoedigend glimlachend aan. “En wat heb je toen gedaan? Heb je die Lara meteen virtueel buitengetrapt, of heb je het spelletje tactisch meegespeeld?”

Linda liet een bittere, maar tegelijkertijd vlijmscherpe grijns om haar lippen spelen. De lichte teleurstelling die zonet nog op haar gezicht te lezen was, maakte al snel weer plaats voor die bekende, Limburgse trots van haar.

“Geloof me, meiden,” zei Linda, terwijl ze haar blik uitdagend over de tafel liet glijden. “Op dat moment wilde ik die Lara het liefst van al hoogstpersoonlijk naar de andere kant van de wereld verbannen. Mijn ego lag immers in duizend scherven, maar toen ik naar die grote, vragende grijsblauwe ogen van Alex keek, drong plots een nieuw besef tot me door. Die kleine stoorzender van een Lara hoefde niet mijn ondergang te betekenen. Misschien werd zij wel mijn ticket naar de overwinning. Als Alex al dacht dat zijn stiefmoeder zomaar de brave koppelaarster ging spelen, zonder er iets voor terug te verwachten, dan kende hij zijn stiefmoeder nog niet…

Het gemompel rondom de tafel ging crescendo, dus leunde ik glimlachend naar voren. Met mijn nagels tikte ik tegen de rand van mijn glas om de opgewonden meiden weer wat tot de orde te roepen.

“Oké, dames, rustig maar, de frustratie spat hier bijna van de muren,” grijnsde ik. “Laat haar nu maar snel verder vertellen voor we hier allemaal hyperventileren. Linda, we zitten terug bij jou op de bank in Hasselt, meid. Die jongen vraagt je net om te helpen bemiddelen voor zijn logeerpartijtje met zijn meisje... Wat heb je hem in godsnaam geantwoord?”

Linda zette haar glas neer en pikte de draad weer op.

***

>LINDA<

’t Ja Karin… Ik slikte de bittere smaak van de ontgoocheling uiteindelijk maar weg. Mijn eerste, impulsieve reactie was er een van pure, gekrenkte trots. In mijn hoofd flitsten de meest gemene wraakplannetjes voorbij om die Lara buitenspel te zetten en Alex eens flink te straffen voor deze ijskoude douche. Toen ik echter in die grote, vragende ogen van hem keek, smolt mijn boosheid als sneeuw voor de zon. De realiteit was simpel. Ik hield veel te veel van mijn stiefzoon om hem bewust pijn te doen. Ik gunde hem zijn geluk met Lara, echt waar… Alleen betekende dat niet dat ik mijn eigen challenge zomaar ging opgeven. Als ik hem wilde overtuigen, moest ik dat niet doen met valse trucjes of wraak, maar door hem te laten voelen wat hij écht bij mij kon vinden. Ik dwong mezelf om zachtjes te glimlachen en kneep even teder in zijn hand.

“Natuurlijk wil ik je daarbij helpen, schat,” zei ik met mijn warmste stem. “Je weet dat je papa naar mij luistert. Als ik zeg dat Lara van mij mag komen logeren, dan mag dat van hem absoluut zeker ook.”

De opluchting die op zijn gezicht verscheen, was goud waard.

“Echt, mam? Super, dankjewel!” riep hij uit. Voor ik het goed en wel besefte, sloeg hij zijn sterke armen om mijn nek en trok me mee in een spontane, stevige knuffel. Het was een pure, dankbare omhelzing van een tienerzoon naar zijn stiefmoeder toe, maar terwijl zijn gespierde borstkas tegen de mijne werd gedrukt en de vertrouwde geur van zijn huid mijn zintuigen prikkelde, wist ik dat de kaarten vanaf nu definitief anders lagen. Hij dacht dat hij een bondgenoot had gevonden voor zijn ontluikend liefdesleven met Lara. Wat Alex niet besefte, was dat deze knuffel voor mij de ultieme start betekende van een heel nieuw, veel intiemer spel tussen ons tweeën.

Die avond besloot ik maar vroeg naar bed te gaan, want de muren van onze riante villa leken die avond wel extra hard op me af te komen. Voor het slapengaan liep ik snel nog even langs de wasplaats om de wasmachine op te starten. Daar lag de bezwete atletiekoutfit die Alex die middag tijdens zijn training had gedragen bovenin de wasmand. Het was simpelweg sterker dan mezelf, dames. Vraag me niet waarom, maar ik griste zijn sportkleding mee en haastte me naar mijn slaapkamer. Als ik ‘mijn’ jongen niet fysiek bij me kon hebben, dan wilde ik in ieder geval zijn pure, mannelijke zweetgeur om mijn eigen lijf ruiken én voelen.

Voor de spiegel kleedde ik me volledig uit en trok ik zijn sportkleding aan. Het strakke, nylon shortje spande perfect om mijn billen, maar het singletje was me veel te ruim. Hoe ik ook worstelde met de brede schouderbandjes, telkens weer vielen mijn borsten er aan de zijkanten uit. Na enkele vergeefse pogingen om de boel min of meer bedekt te houden, gaf ik het maar op. Wat maakte het ook uit? Ik was weer maar eens volledig op mezelf aangewezen.

Alleen al de intense geur van Alex, die uit de stof omhoog kringelde, zorgde voor een plotselinge, heftige opstoot van opwinding waaraan ik onmogelijk kon weerstaan. Eenmaal ik achterover op het bed lag, liet ik zowel mijn gedachten als mijn handen de vrije loop. In mijn fantasie lag mijn stiefzoon nu brutaal en warm boven op me en waren het zijn grote handen die mijn borsten en tepels flink onder handen namen.

Tegen de tijd dat mijn eigen hand in het nylon shortje van Alex gleed, was de realiteit al lang naar een verre achtergrond verdreven. In mijn intense beleving waren het zijn ervaren vingers die mijn zwellende schaamlippen en mijn klit streelden. Het was zijn vingertop die trefzeker mijn diepste gevoelige plekjes vond. Pas toen ik met heftige, schokkerige golven klaarkwam en ergens onbewust zijn naam door de stille kamer fluisterde, daalde het besef pas echt in van wat ik zojuist had gedaan. Ergens schaamde ik me diep, maar anderzijds was dit rondje met mezelf door die loeiharde, levensechte fantasiebeelden veel minder een eenzaam gebeuren gebleken dan anders. Ik had even tijd nodig om weer helemaal tot rust te komen. Net toen ik mijn ademhaling weer min of meer op een normaal niveau had gekregen, rinkelde plotseling mijn telefoon...

Het was mijn man die, zoals gewoonlijk op woensdagavond, wilde beeldbellen. Door alle commotie rondom Alex was het me helemaal ontgaan dat Jan die avond nog niet had gebeld. Maar zoals ik er daar bij lag, net uit gehijgd en in het bezwete atletiekplunje van zijn eigen zoon, mocht hij me via die camera uiteraard niet zien. Ik schrok me kapot en drukte het gesprek dan ook direct weg, om hem een fractie van een seconde later via een gewoon telefoongesprek terug te bellen.

Toen Jan opnam, excuseerde ik me meteen en vertelde dat ik te laat was omdat ik nog snel even bezig was in de wasplaats. Het was een leugentje dat ik ter plekke verzon, maar mijn brave echtgenoot slikte het voor zoete koek. Wat volgde was het gebruikelijke, wekelijkse gesprek over en weer tussen twee echtelieden. Veel schokkends nieuws hadden we geen van beiden te melden, maar net toen het gesprek dreigde stil te vallen, greep ik mijn kans. Ik slikte even en besloot om die door mij zo vervloekte wens van Alex meteen aan zijn vader voor te leggen.

“Jan,” begon ik, mijn stem bewust zo neutraal en gemoedelijk mogelijk houdend. “Alex vroeg me daarstraks iets. Hij zou volgend weekend graag zijn schoolvriendinnetje Lara hier laten logeren. Ze deelt thuis haar kamer met haar zus en ze hebben daar blijkbaar nul privacy. Wat denk jij daarvan?”

Aan de andere kant van de lijn bleef het even stil, afgezien van het zachte ruisen van de satellietverbinding. Weldra hoorde ik Jan aan zijn kant van de lijn diep inademen.

“Goh, Lin,” reageerde hij verrassend nuchter. “Alex is negentien, hè. Die jongen wordt volwassen. Wat mij betreft is dat prima, hoor. Ik ben er de komende weken toch niet, dus ik heb er geen last van. Het is vooral aan jou om te beslissen of je die twee tortelduifjes daar over de vloer wil hebben. Jij bent degene die er eventuele hinder van ondervindt, niet ik.”

“Ik vind het niet erg, Jan,” zei ik quasi-laconiek, terwijl ik met mijn vrije hand zachtjes over de gladde stof van Alex’ sportshort op mijn dij streek. “Het is een braaf meisje en ik heb liever dat ze hier onder ons eigen dak zitten dan dat ze ergens op een achterbank van een auto moeten gaan kamperen.”

“Daar heb je gelijk in, schat,” antwoordde Jan gerustgesteld. “Regel het maar zoals jij het wil. Ik ga stilaan afronden hier, mijn shift begint vroeg morgen.”

“Slaapwel, Jan. Ik mis je,” zei ik, en ik meende het ergens nog ook, al was het meer de Jan van jaren geleden dan die van nu.”

“Ik jou ook, Lin. Tot volgende week, schat.”

Na een hoorbare luchtkus via de speaker verbrak mijn man de verbinding. Ik liet mijn hand met de telefoon langzaam op het matras zakken en bleef in de plotselinge stilte van mijn slaapkamer naar het plafond staren. Daar lag ik dan. De perfecte echtgenoot zat driehonderd kilometer verderop op een stalen eiland in de Noordzee, terwijl hij me zojuist met één nuchtere opmerking carte blanche had gegeven in mijn eigen huis. Terwijl ik diep inademde en de indringende, mannelijke zweetgeur van Alex’ atletiekshirt mijn longen vulde, kon ik een vlijmscherp glimlachje niet onderdrukken. Jan dacht dat hij zijn zoon een groot plezier deed met die privacy voor zijn weekend met Lara. Wat mijn brave ingenieur niet besefte, was dat hij zojuist ongewild én onbedoeld de deur had opengezet voor míjn ultieme kans om heel dicht bij zijn zoon te komen...

Alex wist donders goed dat ik elke woensdagavond met zijn vader belde. De volgende ochtend was hij blijkbaar zo razend nieuwsgierig naar het antwoord van zijn vader, dat hij alle fatsoensregels prompt overboord gooide. Ik hoorde een snelle, ongeduldige klop op mijn kamerdeur, maar nog voor ik ‘binnen’ kon roepen, stormde hij mijn slaapkamer al binnen. In een reflex die mijn redding bleek te zijn, greep ik het laken vast en trok het in een gehaaste beweging tot strak onder mijn kin. Mijn hart maakte een gigantische sprong van de pure adrenaline.

Als ik een fractie van een seconde trager was geweest, had hij zijn stiefmoeder daar zien liggen in zijn eigen, bezwete atletiekoutfit... Ik mag er niet aan denken wat er dan door die jongen zijn hoofd was gegaan. Alex merkte gelukkig niets. Hij was veel te hyperactief en kwam ongevraagd pardoes op de rand van mijn bed zitten. Zijn grijsblauwe ogen stonden blinkend van de hoop.

“En, mam?” vroeg hij gejaagd, terwijl hij zich naar me toe boog. “Heb je papa gisteravond aan de lijn gehad? Wat zei hij over Lara? Mag ze komen?”

Ik dwong mezelf om rustig te ademen, hoewel de vertrouwde geur van zijn huid, die nu ook letterlijk uit het shortje onder de lakens omhoog kringelde, me bijna bedwelmde. Ik liet een mysterieuze glimlach op mijn lippen spelen om hem bewust een paar seconden te laten spartelen.

“Wel, schat,” begon ik traag. “Je vader reageerde eigenlijk heel nuchter. Hij vindt dat je negentien bent en stilaan volwassen wordt. Dus ja... Je hebt zijn akkoord. Lara mag volgend weekend hier komen logeren.”

Het enthousiasme sloeg bij Alex meteen in als een bom. Zijn hele gezicht lichtte op en zijn ademhaling versnelde van pure euforie. “Echt waar?! Zalig, mam! Jij bent echt de beste stiefmoeder ooit!” riep hij uit.

Voor ik er erg in had, boog hij zich over me heen, sloeg zijn sterk gespierde armen wild om mijn bovenlichaam en trok me in een intense, dolenthousiaste knuffel. Hij drukte me stevig tegen zich aan. De pure, rauwe warmte van zijn jonge lijf stroomde dwars door het laken heen, recht mijn lichaam in. Terwijl ik daar zo klem zat in zijn dankbare omhelzing, sloot ik heel even mijn ogen en hield mijn adem in. Alex dacht dat hij zijn stiefmoeder knuffelde uit pure dankbaarheid voor zijn weekend met Lara. Wat hij niet wist, was dat de vrouw in zijn armen op dat eigenste moment zijn eigen sportkleding tegen haar naakte huid voelde schuren, en dat deze intense omhelzing mijn verlangen naar hem alleen maar onbarmhartig hard deed exploderen!”

Terwijl ik daar zo lag, gevangen in die intense omhelzing, wist ik dat ik hem zo snel mogelijk mijn kamer uit moest krijgen. Die sportkleding onder het laken voelde plots aan als een tikkende tijdbom. Ik duwde hem zachtjes maar beslist een stukje achteruit.

“Oké, flinke jongen, het is wel goed zo,” lachte ik plagerig. “Maar als je wilt dat Lara volgend weekend hier echt met open armen wordt ontvangen, zul je vanaf nu wel extra braaf moeten zijn. Maak dat je wegkomt en zet beneden de ontbijttafel al maar klaar. Dan kom ik er zo aan.”

“Komt in orde, mam!” riep hij enthousiast. Hij sprong van het bed en beende met grote, vrolijke stappen mijn kamer uit, de deur achter zich dichttrekkend. Ik slaakte een diepe zucht van pure opluchting, smeet het laken van me af en bekeek mezelf nog één keer in de spiegel in zijn strakke sportbroekje, vooraleer ik snel onder de douche ging.

Een kwartier later zat ik fris gewassen en gekleed aan de ontbijttafel, waar Alex de pistolets en de koffie al had klaargezet. Hij straalde nog altijd aan alle kanten. Terwijl hij een flinke hap van zijn broodje nam, keek hij me plotseling een beetje verlegen aan.

“Zeg, mam…” begon hij, zijn stem ineens een pak braver dan normaal. “Ik vroeg me af… Zou jij tegen vrijdagavond mijn kamer misschien een grondige schoonmaakbeurt willen geven? Ik wil echt dat alles er spik en span uitziet als Lara komt. Jij kunt dat nu eenmaal veel beter dan ik.”

Ik hield mijn koffietas halverwege mijn mond stil en keek hem over de rand aan. Mijn hart maakte stiekem een klein sprongetje. Vroeg hij me echt om zijn slaapkamer, zijn allerheiligste domein, te komen poetsen en in te richten voor zijn weekend met zijn meisje!? Op die manier zette hij de deur naar zijn privacy zelf wagenwijd voor me open.

Heel even flitste er een ontzettend vinnig wraakplannetje door mijn hoofd. Wat als ik een flinke dosis jeukpoeder tussen zijn verse lakens zou strooien? Dan was het waarschijnlijk heel snel gedaan met de romantiek tussen die twee!

Ik moest inwendig lachen om de gedachte, maar ik verwierp het idee natuurlijk meteen. Nee, ik hield veel te veel van mijn stiefzoon om zijn weekend met zoiets te verpesten.

“Natuurlijk, schat,” antwoordde ik met mijn meest meelevende stem, en nam nog een slok van mijn warme koffie. “Ik zal ervoor zorgen dat je kamer er vrijdag kraaknet uitziet. Lara zal haar ogen niet geloven.” Nog terwijl ik het zei, smeulde er echter al een ander plannetje in mijn hoofd

De dagen kropen voorbij, maar die vrijdagmiddag sloeg ik mijn slag. Alex was nog gaan trainen en Lara zou pas over een goed uur arriveren. Ik trok een comfortabel, maar bewust een uiterst nauwsluitend topje aan en trok naar zijn kamer met de mand verse lakens. Terwijl ik zijn bed opmaakte, markeerde ik subtiel mijn territorium. Net voor ik het dekbed gladstreek, nam ik mijn favoriete parfum en vernevelde een aantal gulle sprays over het textiel. Waar die twee vanavond ook zouden liggen, geen enkele ademteug zouden hij kunnen nemen zonder het favoriete geurtje van zijn stiefmoeder te inhaleren.

Ik was net klaar met het straktrekken van het hoeslaken toen de slaapkamerdeur plotseling openging. Ik keek over mijn schouder en mijn adem stokte. Daar stond Alex, op een kleine handdoek, die losjes om zijn heupen was geknoopt na, compleet naakt.

Hij was vroeger terug van zijn atletiektraining. Zijn torso glansde nog van het zweet en zijn donkere krullen hingen wild om zijn gezicht.

“Oei mam… Sorry,” bracht hij schor uit, terwijl hij halverwege de kamer bleef staan. Zijn blik gleed onwillekeurig over de strakke lijnen van mijn topje terwijl ik voorovergebogen over zijn matras stond. “Ik dacht dat je al klaar was. Ik wilde nog snel douchen voor Lara er is.”

De beslotenheid van de kamer sloeg meteen als een warme deken om ons heen. De lucht was dik van de geur van fris wasgoed, mijn exclusieve parfum en zijn pure, mannelijke zweet. Ik kwam langzaam overeind, streek mijn jurkje glad en deed bewust een stapje in zijn richting, waardoor de afstand tussen ons gevaarlijk klein werd.

“Geeft niet, schat,” fluisterde ik, mijn stem plots een pak lager. Ik strekte mijn arm en alsof het de normaalste zaak van de wereld was, streek ik een verdwaalde, natte krul van zijn voorhoofd. Mijn vingertoppen schampten heel even zijn warme kaaklijn.

“Ik ben net klaar,” zei ik, warm glimlachend. “Je kamer ligt er kraaknet bij voor je vriendinnetje. Ruikt het niet heerlijk?”

Alex slikte hoorbaar. Zijn grijsblauwe ogen flitsten van mijn lippen naar mijn decolleté, en ik zag hoe de handdoek om zijn heupen door een plotselinge, heftige reactie daaronder gevaarlijk strak begon te spannen. Hij trilde op zijn benen, gevangen tussen het schuldgevoel voor Lara die elk moment kon aanbellen, en de blijkbaar zinnenprikkelende aanwezigheid van de vrouw die op dat moment, in zijn eigen kamer nog wel, vlak voor hem stond.

Alex bleef daar maar staan, met die mooie grijsblauwe ogen van hem wijd opengesperd. Ik zag zijn verwarring en besloot er meteen nog een schepje bovenop te doen.

“Nou,” zei ik met een plagerig pruilmondje. “Krijg ik geen bedankje voor al dat harde labeur hier? Je kamer ligt er stralend bij, ja toch?”

Alex slikte opnieuw en zette een ietwat ongemakkelijke stap naar voren. Hij boog zich schuchter naar me toe om me een vluchtige, brave zoen op mijn wang te drukken, maar daar nam ik natuurlijk geen vrede mee. Net voor zijn lippen mijn huid zouden raken, draaide ik mijn gezicht trefzeker om.

“Nee, schat,” fluisterde ik recht tegen zijn lippen. “Een kus op de mond, net zoals we de laatste tijd op de bank al vaker hebben gedaan. Dat heb ik wel verdiend, niet?”

“Mam, alsjeblieft… Lara kan elk moment…” sputterde hij nog zachtjes tegen, maar zijn stem klonk al bijna machteloos. Ik gaf hem geen schijn van een kans om achteruit te wijken. Met een trefzekere beweging deed ik de laatste stap vooruit en duwde mijn lichaam strak tegen zijn naakte, bezwete bast aan.

Mijn borsten drukten plat tegen zijn torso en door die intense, fysieke nabijheid werd het voor Alex meteen mathematisch onmogelijk om zijn reactie nog langer te verbergen. Onder die flinterdunne handdoek, pal tegen mijn onderbuik aan, voelde ik zijn jongeheer met een schokjes tot leven komen. Ik sloeg mijn armen om zijn nek en perste mijn lippen vol overgave op de zijne. De zoen was heet, vochtig en dwingend. Alex verstijfde heel even van puur schuldbesef, maar de hitte van mijn lichaam werd hem te veel. Zijn lippen openden zich en hij begon me wild en hongerig terug te zoenen, terwijl ik onder die handdoek iets voelde groeien tot een paal van hier tot ginder.

Precies op het moment dat hij zijn grote handen in mijn lendenen wilde klauwen om me nóg strakker tegen zich aan te trekken, verbrak ik de kus resoluut. Ik trok me achteruit, stapte met een triomfantelijke glimlach buiten zijn bereik en streek mijn jurkje koelbloedig glad. Alex bleef verdwaasd achter in het midden van zijn kamer, zwaar ademhalend, met een overduidelijke, gigantische tent in zijn handdoek.

Nog één keer keek ik spottend naar zijn kruis, knipoogde naar hem en liep naar de deur. “Alsjeblieft, schat,” zei ik met een zwoele stem, vlak voor ik de klink naar beneden duwde. “Volgens mij ben je nu wel voldoende opgewarmd om je vriendinnetje te ontvangen. Veel plezier dit weekend.”

Terwijl ik de deur zachtjes achter me dichttrok en alleen in de stille gang stond, kon ik een vlijmscherpe, triomfantelijke glimlach niet onderdrukken. Mijn hart bonsde nog na in mijn keel, maar de bittere smaak van de jaloezie was volledig verdwenen. Lara mocht dan wel op het punt staan om te arriveren, en Alex mocht dan wel denken dat hij trouw was aan zijn schoolliefje, maar de ware realiteit was zojuist onomstotelijk bewezen. Ondanks de komst van dat jonge meisje was het effect dat ik op hem had nog altijd even groot. De aantrekkingskracht die ik naar hem toe uitstraalde bleef overeind en werkte nog steeds feilloos. Onder die handdoek was Alex op dat eigenste moment méér van mij dan hij ooit van haar zou kunnen zijn… Heel misschien nam ik mijn wens op dat moment net iets te veel voor werkelijkheid, maar hoe dan ook, in mijn aanvoelen was dat in dat ogenblik voor mij de enige, zalig aanvoelende waarheid die ik wilde kennen.

Lara wilde wel een glaasje fris zodra we in de keuken zaten. Ik had de twijfelachtige eer om haar te ontvangen, aangezien Alex nog niet klaar was met douchen. Ze begroette me even vriendelijk als beleefd. Als ik al had gedacht dat ze zich ongemakkelijk zou voelen, dan had ik het volledig mis. Ze bedankte me zowaar meteen omdat ik toestond dat ze meteen het hele weekend mocht blijven slapen. Op mijn verzoek nam ze plaats aan de keukentafel, nadat ze eerst haar goed gevulde weekendtas op de vloer had neergezet.

Terwijl ik een fles uit de koelkast nam en voor haar en mezelf een colaatje inschonk, maakte ik in stilte de bedenking wat voor een waanzinnige metamorfose dit meisje had doorgemaakt. Het schriele tienermeisje dat hier vorig jaar over de vloer kwam voor die schooltaak, had destijds nauwelijks tieten en kont. Ze droeg toen een brilletje dat liet vermoeden hoe bijziend ze wel moest zijn, en haar lange, gevlochten staart zette het meisjesachtige van haar verschijning alleen maar extra in de verf. De Lara die nu aan mijn keukentafel zat was een prachtige, zelfzekerheid uitstralende jonge vrouw. Ze was gezegend met perfecte, vrouwelijke rondingen, een modieuze bril die als een sieraad haar gezicht kleurde, en de pony in haar schouderlange haren maakte het plaatje compleet. Dit meisje was in amper een jaar tijd uitgegroeid tot het absolute droombeeld van een jonge vrouw. Haar getinte huidskleur, die ze ongetwijfeld had geërfd van haar moeder met Spaanse roots, maakte van haar een bijzonder aantrekkelijke verschijning. En dít meisje zou de komende twee nachten onder míjn dak slapen… Bij míjn stiefzoon!

Mijn euforische gevoel van nog geen half uur geleden, toen ik de kamer van Alex met die triomfantelijke glimlach had verlaten, versmolt als sneeuw voor de zon. Dat mijn stiefzoon als een blok voor die knappe meid viel, was vanzelf makkelijk te begrijpen. Toch werd ik tegelijkertijd compleet overdonderd door het ijskoude besef dat ik er in de strijd om ‘de gunsten’ van mijn stiefzoon zojuist een uiterst te duchten tegenstander had bijgekregen. Ik haalde diep adem, riep mijn gekrenkte trots tot de orde en zette geforceerd mijn beste gastvrouw-gezicht op, vooraleer ik me omdraaide en het glas cola voor haar op de keukentafel zette. Ik nam plaats tegenover haar, nam een slok van mijn cola en dwong mezelf om wat over koetjes en kalfjes te praten.

“En Lara, vlot tot hier gefietst? Geen last gehad van die felle tegenwind die hier vandaag over de velden waait?” vroeg ik quasi-geïnteresseerd.

“Nee hoor, het viel heel goed mee, mevrouw,” antwoordde ze met die heldere, zelfverzekerde stem van haar. “Met die e-bike van mijn moeder was ik er in een zucht. Alex had me trouwens de kortere weg via de binnenwegen uitgelegd. Hij is echt een schat.

Het woord ‘schat’ bleef heel even als een visgraat in mijn keel steken, maar dan nog zei ik haar dat die mevrouw zo stijf klonk en dat ze me gerust Linda mocht noemen.

“Fijn,” glimlachte ze. “Ik zal het onthouden… Linda.”

Linda had het nauwelijks gezegd toen we de snelle stappen van Alex op de trap hoorden. Weldra was hij daar, fris gedoucht, zijn haren nog lichtjes vochtig, gekleed in een propere jeans en een strak T-shirt. Hij rook heerlijk naar de douchegel die ik voor hem kocht. Zodra hij Lara zag zitten, verscheen er een brede, dolgelukkige lach op zijn gezicht. Mijn hart maakte een venijnig sprongetje toen hij recht op haar af liep. Lara kwam elegant overeind en ze vielen elkaar in de armen. De begroeting had iets oprecht romantisch. Al helemaal toen hij een teder kusje op haar lippen drukte en haar even stevig vasthield. Toch lag het er ook weer niet al té dik bovenop. Je voelde aan alles dat ze zich allebei bewust waren van mijn aanwezigheid in de keuken.

Alex wierp me over Lara’s schouder heen een snelle, ietwat zenuwachtige blik toe. Zijn kaken stonden strak. Hij wist donders goed wat er zich amper een kwartiertje geleden in zijn slaapkamer had afgespeeld en hoe dicht hij toen tegen mijn lichaam aangedrukt had gestaan. Ik liet mijn gastvrouw-masker niet vallen, stond op en verbrak de intieme bubbel door het gesprek kordaat op het eten te brengen.

“Allez jongelui, jullie zullen wel honger hebben,” zei ik vlot. “Ik dacht dat we er vanavond gewoon een gezellige broodmaaltijd van zouden maken. De pistolets zijn dagvers en het beleg staat al klaar in de frigo.”

“Oh, super,” reageerde Lara meteen spontaan. “Dat klinkt heerlijk,” Ze keek Alex met twinkelende ogen aan. “Kom schat, ik help je wel even met het klaarzetten van de tafel.”

Wat er daarna gebeurde, sneed werkelijk door mijn ziel. Alex betrok haar er direct bij en begon haar wegwijs te maken in mijn keuken alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

“De borden staan in die kast links, Lara, en het bestek ligt in de bovenste schuif daar,” wees hij. Lara bewoog zich zo moeiteloos en trefzeker door de ruimte dat het leek alsof ze hier al jaren over de vloer kwam. Ze lachten zachtjes naar elkaar, deelden kleine, intieme blikken en vormden in een mum van tijd een perfect op elkaar ingespeeld team, notabene in mijn keuken!

Ik hield het niet meer uit om toe te kijken, draaide me abrupt om en begon met overdreven ijver het koffiezetapparaat op te starten. Met mijn rug naar de jongelui toe, starend naar het water dat langzaam in het apparaat liep, kreeg ik eindelijk de kans om mijn gezicht in de plooi te laten vallen. Ik kneep mijn ogen stijf dicht en slikte de bittere brok in mijn keel weg. De teleurstelling was loodzwaar, maar er stroomde ook iets anders door mijn aderen, namelijk een vlijmscherpe, brandende jaloezie die ik met man en macht moest verbijten. Terwijl het pruttelen van de koffie het zachte geklets achter mijn rug overstemde, wist ik één ding heel zeker. Dit weekend ging een lange, slopende psychologische oorlog worden, en ik was nog lang niet van plan om met de witte vlag te zwaaien...

Ondanks dat ikzelf niet bepaald honger had, lukte het me al bij al aardig om mee te gaan in het gemoedelijke gesprek van de jongelui. Ook al omdat Lara zich geenszins schroomde om mijn vragen omtrent haar achtergrond openhartig te beantwoorden. Wat me vooral trof, was haar oprechte bezorgdheid om haar opa in Spanje die, getroffen door een beroerte, was opgenomen in het ziekenhuis. Daar zat echt geen greintje valsheid in.

In alle eerlijkheid was Lara zonder meer een verstandige, mooie en leuke meid. Maar toen ze na het eten spontaan aanbood om te helpen bij het afruimen en het inladen van de vaatwasser, voelde ik me ergens opnieuw pijnlijk buitenspel gezet. Het was een gevoel dat me even later helemaal in een wurggreep leek te nemen, toen ik hen door de openstaande keukendeur arm in arm de trap zag oplopen. Haar hand, die niet te missen stevig in de kont van mijn stiefzoon kneep, liet aan duidelijkheid werkelijk niets te wensen over… Zonder Lara had dat zomaar míjn hand op die gespannen billen kunnen zijn. Het was nog lang geen bedtijd, maar het zou vast niet lang duren vooraleer ze samen op Alex’ bed lagen. En niet om te slapen, dat wist ik ook wel! Die wrange gedachte sneed door mijn lijf en op dat eigenste moment, starend naar die lege trap, besefte ik met een schok dat het slagen voor mijn challenge me genadeloos door de vingers dreigde te glippen.

***

Toen Linda even pauzeerde en de kring rondkeek, viel er aan de eettafel prompt een diepe, respectvolle stilte. Monique zette haar wijnglas zo voorzichtig neer, alsof het van flinterdun kristal was. Noortje sloeg geschokt een hand voor haar mond. De ademloze spanning in mijn eetkamer was haast tastbaar.

“Miljaar, Linda!” verbrak Monique uiteindelijk het stilzwijgen, haar stem vol oprechte verontwaardiging en compassie. “Wat een vreselijke uppercut. Die Spaanse furie pakt daar in jouw eigen huis, recht voor jouw neus, gewoon even de volledige controle over jouw mannetje. Ik zou gek geworden zijn!”

“Echt hè,” vulde Jaklin aan, terwijl ze zuchtend achteroverleunde. “Eerst warm je hem die middag nog op in zijn handdoek en een goed uur later zie je hem met een ander de trap op huppelen. Hoe hield je jezelf in godsnaam rustig, Linda? Ben je niet stiekem achter hen aan geslopen om aan de deur te gaan luisteren?”

Linda liet een vlijmscherpe, raadselachtige glimlach om haar lippen spelen. De lichte weemoed die daarnet nog in haar stem klonk, maakte op slag plaats voor die ongetemde, Limburgse trots waar we haar ondertussen allemaal om kenden. Ze nam een klein, theatraal slokje van haar wijn.

“Nou, meiden, onderschat Linda niet,” brak Annelies lachend in, terwijl ze veelzeggend met haar ogen rolde. “Volgens mij laat die haar eigen challenge echt niet zomaar kapotmaken door een tiener met Spaanse roots. Linda kennende, heeft die daar beneden in de living echt niet braaf met een breiwerkje zitten wachten.”

Ik knikte lachend naar Annelies en sloeg met mijn nagels een zacht tikje tegen de rand van mijn glas om de spotlights weer volledig op Linda te richten. “Inderdaad, dames, laat Linda nu maar gewoon zelf vertellen wat haar plan was. Als ik Linda een beetje kan inschatten, was ze absoluut niet van plan om daar de hele avond als een zielige, eenzame stiefmoeder te blijven zitten kniezen.”

Linda keek Annelies met een dankbaar knikje aan en leek de draad van haar verhaal direct weer te willen oppikken.

“Inderdaad, Annelies,” knikte ze resoluut. “Ik peinsde er niet over om daar beneden lijdzaam te gaan zitten afwachten tot ik hier of daar een zacht gekreun zou horen. Mijn besluit stond die middag bij het koffiezetapparaat trouwens al vast.. Als jullie het goedvinden, vertel ik hoe het verder ging, oké?”

Na wat goedkeurend gemompel, pakte ze de draad weer op waar ze die had losgelaten.

***

>LINDA<

Nu ja, veel zin om die hele vrijdagavond thuis te blijven en daarboven hun intieme geluiden te moeten aanhoren, had ik dus niet. Een telefoontje naar een vriendin bood gelukkig meteen de oplossing. Zij had die avond niets om handen en samen naar de nieuwste film van onze gemeenschappelijke favoriete acteur gaan kijken, zag ze direct zitten. Na de bioscoop zijn we als vanouds nog een terrasje gaan meepikken in de stad. Mijn vriendin merkte natuurlijk wel dat ik ergens mee zat, maar gelukkig drong ze niet al te fel aan en hoefde ik haar niets op te biechten wat ik liever voor mezelf hield.

Toen ik tegen middernacht weer thuiskwam, brandde er nergens nog licht in de villa. Blijkbaar had hun liefdesspel zijn tol geëist, want het hele huis was in een diepe, serene rust gehuld. Om vooral niemand wakker te maken, sloop ik op mijn tenen de trap op en kroop stilletjes in mijn eigen, koude bed.

De volgende ochtend werd ik wakker door het geluid van stromend water en wellustig gekir vanuit de badkamer. Er was bitter weinig fantasie nodig om mezelf een voorstelling te maken van wat die twee jongelui daar samen onder de douche aan het uitspoken waren. Liever dan daar lijdzaam naar te liggen luisteren, besloot ik maar direct op te staan. Met mijn kamerjas strak om het lijf liep ik alvast naar beneden om de ontbijttafel te dekken en verse koffie te zetten. Tegen de tijd dat ik daarmee klaar was, waren zij blijkbaar ook klaar met hun waterpret en weldra schoven Alex en Lara goedgemutst aan.

Hoewel ik diep vanbinnen zowat verteerd werd door jaloezie bij het zien van hun verliefde blikken en de kleine, intieme aanrakingen over en weer, liet ik uiteraard niets merken. Mijn gastvrouw-masker zat weer rotsvast op zijn plek.

Toen ik polste naar hun plannen voor de dag, bleek dat een uitstapje naar Bobbejaanland te zullen worden. Alex vroeg met zijn meest charmante glimlach of ze mijn auto mochten lenen, en tja… Wat kon ik anders dan daar braaf "ja" op zeggen..?

Met het hele huis eindelijk voor mij alleen, ging een groot stuk van de zaterdag op aan allerlei huishoudelijke klusjes. Pas rond zestien uur settelde ik me met een goed glas wijn en een boek op het terras. Eindelijk tijd voor een beetje me-time, vooraleer de jongelui weer thuis zouden komen.

Die planning liep echter net ietsje anders. Een paar uur later stuurde Alex me een sms’je dat ze nog een ommetje langs Turnhout gingen maken om daar snel iets te eten en nog een film mee te pikken. Het was al bijna middernacht toen de voordeur eindelijk openging en ze weer thuiskwamen. Ik zat ondertussen al een hele tijd alleen voor de tv en hoopte vurig dat ze me nog even gezelschap zouden houden, maar niets was minder waar. Een summier, haastig verslagje van hun leuke dag, daar moest ik het mee doen. Een soort verplicht beleefdheidsrelaas in sneltreinvaart was het, waarna Alex droogweg verkondigde dat ze doodmoe waren en direct naar bed wilden.

De kille achteloosheid waarmee Alex me afscheepte, was de druppel die mijn emmer deed overlopen. De deur van zijn slaapkamer viel daarboven met een droge klik in het slot en beneden in de living bleef ik achter in een ijzingwekkende, beledigend aanvoelende stilte. Ik keek naar het flikkerende scherm van de tv, maar ik zag er niets meer van. Het enige wat ik voor ogen kreeg, was het beeld van Alex in zijn kamer. ‘Mijn’ Alex, die daarnet nog zo droogweg had beweerd dat hij ‘doodmoe’ was, maar die nu ongetwijfeld met zijn grote handen die warmbloedige Lara uit haar zomerse kleedje aan het pellen was. En dat allemaal in míjn huis. In het bed dat ík die middag nog met zoveel zorg had opgemaakt, op de lakens die ík had doordrenkt met mijn eigen parfum.

Ik schonk mezelf nog een flink glas wijn in, maar de alcohol bracht geen rust. Het wakkerde het vuur in mijn schoot alleen maar harder aan. De herinnering aan de vorige middag, toen die jongen poedelnaakt, op die handdoek na, voor mijn neus stond te trillen en groter werd tegen mijn onderbuik, schoot als een bliksemschicht door mijn lijf. Hij was van mij geweest, die seconden in zijn kamer… En nu lag hij daar met haar!

Rond middernacht begon de houten roostering van de villa plotseling zachtjes te werken. In de diepe stilte van de benedenverdieping werden mijn zintuigen plotseling vlijmscherp geprikkeld. Eerst was er het ritmische, doffe kraken van het plafond boven mijn hoofd als het onmiskenbare geluid van een bed dat in beweging kwam. Ik hield mijn adem in en mijn hele lichaam stond snaar strak gespannen. Toen hoorde ik het, heel gedempt maar pijnlijk duidelijk. Een kort, wellustig lachje van Lara, direct gevolgd door het diepe, smachtende gekreun van mijn stiefzoon. Het reikte tot diep in mijn vezels.

Die geluiden waren de genadeslag. De muren van de living leken op me af te komen en ik hield het simpelweg niet meer uit. Mijn verstand schreeuwde dat ik in de zetel moest blijven zitten en dat ik me moest gedragen als de volwassen echtgenote van Jan. De hitsige, jaloerse vrouw in mij weigerde echter nog langer te luisteren. Ik móést weten of Lara mijn stiefzoon kon geven wat ik hem zo graag had willen bieden. Ik móést horen of die Spaanse roots van haar hem écht zo wild maakten als ik vreesde.

Met mijn hart bonzend in mijn keel als een dolgedraaide zuiger, drukte ik de tv uit. De duisternis slikte de living in. Ik trapte mijn sandaaltjes uit, zodat mijn blote voeten nul komma nul geluid zouden maken op het parket. Stap voor stap sloop ik de gang in naar de overloop. Mijn besluit stond vast. Ik zette mijn voet op de onderste trede, klaar om de trappengang op te sluipen naar zijn gesloten kamerdeur...

Elke trede van de trap voelde aan als een overgang naar een andere wereld. Ik meed angstvallig de plekken waarvan ik wist dat het hout kon kraken. Mijn blote voeten gleden geruisloos over de treden, totdat ik eindelijk boven op de pikdonkere overloop stond. De deur van Alex’ slaapkamer was angstwekkend dichtbij. Er viel een smalle, warme streep licht onder de spleet vandaan, recht over de donkere vloer.

Ik hield mijn adem in, zette die paar laatste stappen en leunde met mijn hele lichaam naar voren tot mijn oor plat tegen het koele hout van zijn kamerdeur rustte. Mijn hart sloeg zo hard in mijn borstkas dat ik even bang was dat ze het daarbinnen konden horen… Maar wat ik toen te horen kreeg, sneed me de adem af. Het hout filterde de geluiden wel, maar het maakte de passie daarbinnen dadelijk akelig intiem. Het was niet zomaar wat onschuldig tienergestoei. Ik hoorde het diepe, ritmische en rauwe gehijg van mijn stiefzoon. Het was een zwaar, bezeten geluid dat ik nog nooit uit zijn keel had horen komen. Toch was het vooral Lara die me compleet overdonderde. Haar Spaanse roots braken daarbinnen met een verwoestende kracht door. Ze fluisterde niet. Ze kreunde in een razendsnel, zinderend Spaans, met haar stem zwaar van pure, onversneden geiligheid, afgewisseld met hitsige, dwingende bevelen aan Alex.

“Sí, así... más duro, Álex, más duro...!” gierde haar stem me gedempt maar vlijmscherp tegemoet.

De letterlijke vertaling zou ik nooit kunnen geven, maar de hartstocht die Lara in haar woorden liet doorklinken maakte heel veel duidelijk. Die warmbloedige Spaanse passie die door het hout heen vibreerde, joeg een allesverzengende schokgolf doorheen mijn hele lijf. Mijn ademhaling sloeg op hol en alleen maar luisteren was plotseling niet meer genoeg. Het was alsof een onzichtbare, dwingende hand me naar voren duwde. De jaloezie en de pure, opgezweepte lust weigerden nog langer genoegen te nemen met louter geluid. Ik móést die Spaanse furie zien. Ik móést met mijn eigen ogen aanschouwen hoe mijn stiefzoon op haar reageerde. Het risico om betrapt te worden vervloog volledig uit mijn bewustzijn. Er was alleen nog maar die allesoverheersende drang om te kijken.

Mijn hand bewoog als in een trance naar de klink. Ik pakte het koude metaal met mijn vingertoppen vast en begon de hendel millimeter voor millimeter, naar beneden te duwen, tot deurrand geruisloos uit de sponning glipte. Ik zette mijn vingers tegen het hout en duwde de kamerdeur op een kiertje. Een brede straal warm licht sneed door het duister van de overloop, maar door die smalle opening kreeg ik wel een vrij zicht op het bed… En op wat daar bovenop gebeurde!

Alex lag op zijn rug in de lengterichting van het bed, met zijn hoofd op het hoofdkussen. Lara zat over hem heen. Haar handen steunden op zijn borst, terwijl ze driftig op en neer wipte op de paal van mijn stiefzoon, die telkens weer tot aan zijn strakgespannen balzak in haar van het vocht glimmende poesje verdween. Met zijn grote handen stevig om haar heupen geklemd ging Alex vol overgave mee in de wilde galop die zij er op nahield. Haar bh was tot onder haar borsten gezakt, waardoor haar jonge, sierlijke tieten driftig met elke schok mee stuiterden.

Terwijl hun gehijg, gezucht en gekreun me door merg en been ging, hadden die twee daarbinnen vanzelfsprekend alleen maar oog voor elkaar. Het was precies omdat ze zo diep in elkaar verloren waren, dat ik het aandurfde om de slaapkamerdeur nóg iets verder open te duwen. De lichtbundel die de gang in scheen werd daardoor wel wat breder, en de kans dat ik alsnog betrapt zou worden uiteraard groter.

Natuurlijk had ik op dat moment de deur moeten sluiten en stilletjes moeten weggaan, maar geen haar op mijn hoofd dat daar ook maar één seconde aan dacht. In plaats daarvan zette ik een paar voorzichtige stapjes achteruit, zodat ik net buiten de felle lichtbundel in de duisternis van de overloop stond. Met mijn rug tegen de tegenoverliggende muur leunend, keek ik ademloos toe hoe Lara haar opwippende bewegingen af en toe kort onderbrak, om eventjes traag met haar heupen te draaien. Ze bewoog haar poesje met een soort van schroevend ritme over zijn loeiharde lul heen en weer. Hoe waanzinnig lekker mijn stiefzoon dat vond, viel makkelijk af te leiden aan de luide, rauwe grom die hij dan telkens uitkraamde.

Die rauwe, mannelijke grommen van mijn stiefzoon deden iets dol met mijn hele lijf. Het was alsof de hitte uit de slaapkamer rechtstreeks bezit nam van mijn vingers. In een soort trance, zonder er zelfs maar bij na te denken, zochten mijn handen de bovenste knippertjes van mijn zomerjurkje op. Het was zo’n model dat over de hele lengte met kleine klikknoopjes samengehouden werd, en voor ik het goed en wel besefte, had ik de eerste vier of vijf exemplaren al losgetrokken. Ik glipte met mijn handen door de gladde stof naar binnen, pakte mijn eigen borsten vast en begon ze stevig te kneden. Mijn tepels stonden inmiddels zo hard als steen als gevolg van de pure opwinding die doorheen mijn lijf gierde. Ik zat zo diep in mijn eigen zinderende bubbel verzonken, dat ik pas besefte wat ik aan het doen was toen de stem van Alex ineens door de kier van de deur sneed.

“God, Lara… Oh… Wat ben jij waanzinnig strak… Dit is zo lekker!” pufte hij, met een hese, bijna smachtende stem.

Ik verstijfde tegen de muur, maar wel met mijn handen nog steeds diep in mijn decolleté geklauwd. Mijn hart sloeg een slag over. Het horen van zijn genot deed mijn eigen vingers nog net dat tikkeltje steviger in mijn borsten knijpen, maar voor ik dieper in die sensatie kon wegzinken, deelde Lara de genadeslag uit. Zij onderbrak haar schroevende bewegingen, leunde naar voren en liet een uitdagend, warmbloedig lachje horen.

“Het kan altijd nóg lekkerder, schatje,” hoorde ik haar wellustig reageren. “Wil je me nog eens lekker hard achterlangs nemen… Net zoals gisteren?”

De geur van mijn eigen parfum die me vanuit Alex’ slaapkamer tegemoet walmde, zat de jongelui duidelijk geen seconde in de weg. Alex aarzelde werkelijk geen moment toen Lara van hem af gleed en zich onmiddellijk op handen en knieën naast hem op het matras positioneerde. Haar holle rug en haar omhooggestoken Spaans-bruine, strakke kontje lieten niets aan de verbeelding over. Op het moment dat Alex met zijn staalharde pik in de aanslag ook op zijn knieën kroop en zich tussen Lara's gespreide onderbenen nestelde, verloor ik daar op de gang mijn allerlaatste restje terughoudende schaamte. De opgezweepte lust werd me simpelweg teveel.

Met een wilde, dwingende ruk trok ik mijn zomerjurkje aan de voorkant in één keer helemaal open. De lange rij drukknopjes schoot met een snel, opeenvolgend ‘kets-kets-kets’ geluid los, waardoor de stof tot op mijn schouders gleed en mijn volledig naakte voorkant aan de koele nachtlucht werd blootgesteld.

“Kom maar, schatje,” hoorde ik Lara daarbinnen met een hese, smachtende stem zeggen. “Ik wil je diep in mij voelen… Neem me, hard en heet.”

Terwijl Alex zijn pure geiligheid luidruchtig uit kreunde, klemde hij met zijn ene hand haar heupen stevig vast, terwijl hij met zijn andere hand zijn harde paal voor haar natte tunneltje positioneerde. Mijn ademhaling sloeg volledig op hol. Mijn rechterhand gleed in een reflex mijn broekje in, mijn vingers direct wegzinkend in mijn eigen, overvloedige vocht.

Lara slaakte een luide, verhitte kreet op het moment dat mijn stiefzoon zijn mannelijkheid met één brutale, diepe stoot helemaal in haar ramde. Die kreet kwam me verdomd goed uit. Het maskeerde perfect het zachte, ingetogen geluidje dat uit míjn keel ontsnapte toen ik, synchroon met de brute stoot van Alex, twee vingers diep in mijn eigen, bloedhete schoot joeg.

Op het ritme van hun rauwe geklets daarbinnen gingen mijn eigen gedachten en vingers volledig met me op de loop. Het was een bizarre, waanzinnige mix van alles verblindende jaloezie en pure, dierlijke opwinding. Ik schaamde me niet eens meer. Terwijl ik mezelf koortsachtig bleef strelen, liet ik de realiteit volledig varen. In mijn opgezweepte fantasie was Lara er niet eens. In mijn beleving waren het de grote handen van Alex die míjn heupen hardhandig klemvast hielden. Het was zijn staalharde pik die ik met elke stoot diep in mijn eigen lijf voelde beuken en het was zijn mannelijke geur die me in de richting van een adembenemend kookpunt dreef.

Het ritmische gekir van Lara, wat alsmaar luider klonk, deden me de ogen weer openen en toekijken. Ik zag hoe ze haar vingers diep in het onderlaken klauwde, waarna haar hele lichaam zich aanspande. Allicht was ik niet de enige die begreep dat Lara nog slechts een zucht van haar extasemoment verwijderd was, want mijn stiefzoon liet nu echt alle remmen los. Als een bezetene ramde hij zijn jongeheer in een razend tempo in en uit haar en toen mijn vingers in mijn schoot vanzelf meegingen in het ritme van Alex, begreep ik pas wat mijn lichaam wilde. Alles in mij verlangde naar een orgasme, synchroon met dat van Lara... En het lukte me nog ook. Precies op het moment dat Lara met een langgerekte, schelle kreet haar genot uitschreeuwde, joeg ik mezelf daar op de gang ingetogen kreunend ook over de kling. Seconden later zag ik ook Alex verkrampen. Met een haast dierlijke grom perste hij zich een laatste keer heel erg diep in haar en aan het samentrekken van zijn spieren zag ik hoe hij, puls na puls, zijn jonge, vruchtbare zaadjes diep in zijn meisje pompte.

Tegen de tijd dat de storm daarbinnen eindelijk ging liggen en de stilte als een zware deken over de overloop viel, sloeg de realiteit bij me in als een ijskoude bliksem. De adrenaline die me minutenlang had verblind, verdween in een zucht uit mijn lijf. Wat overbleef was een loodzwaar, verstikkend schuldgevoel. Wat had ik in godsnaam zojuist gedaan?

Ik stond daar bijna naakt tegen de gangmuur, trillend op mijn benen van de emoties. Het zachte, tevreden gefluister van Alex en Lara dat door de kier van de deur sijpelde, voelde ineens aan als een vlijmscherpe beschuldiging. Met trillende, onhandige vingers begon ik een voor een die verdomde drukknopjes van mijn zomerjurkje weer te sluiten. Elk klikje van het metaal klonk in mijn oren als de hamerslag van een rechter die me definitief veroordeelde.

Ik voelde me plots zo ontzettend klein en oneindig vies. Ik was de volwassen echtgenote van Jan, een algemeen gerespecteerde vrouw… maar ik had daar zojuist wel als een ziekelijke voyeur staan gluren naar zijn negentienjarige zoon en zijn liefje. Op mijn blote voeten, alsof ik op eieren liep, vluchtte ik de donkere gang door naar mijn eigen slaapkamer. Ik trok de deur geruisloos achter me dicht, smeet mijn jurkje op een stoel naast het bed en kroop haast paniekerig diep onder mijn eigen lakens. De rust keerde echter niet terug. De eenzaamheid in die grote, riante slaapkamer sneed me werkelijk de adem af.

Terwijl Jan driehonderd kilometer verderop op zijn booreiland zat te zwoegen, lag ik hier te rillen van de eenzaamheid, met mijn eigen foute, koortsachtige gedachten als wrede metgezellen. Mijn hele schoot gloeide nog na, maar mijn hart was ijskoud. In mijn hoofd bleven de beelden zich op een sadistische manier herhalen. Ik had daar op de gang mijn foute verlangens misschien wel fysiek tot een hoogtepunt gebracht, maar psychologisch lag ik in duizend scherven. Hoe moest ik die twee in godsnaam de volgende ochtend aan de ontbijttafel onder ogen komen?

Uiteindelijk heeft de vermoeidheid het die nacht toch gewonnen van mijn malende gedachten, en de zondagochtend bracht een heel andere realiteit dan de donkere spoken die me ’s nachts hadden gekweld. Ik was al vroeg naar beneden geslopen, vastbesloten om mezelf te hullen in de rol van de zorgzame, brave stiefmoeder. Terwijl de geur van verse koffie en afgebakken pistolets de keuken vulde, hoorde ik hen de trap af komen. Mijn maag kromp even pijnlijk samen en het schuldgevoel stak meteen weer de kop op. Hoe moest ik hen in godsnaam op een normale manier recht in de ogen kijken…?

Maar de jongelui hielpen me, volledig onbewust weliswaar, sneller over mijn kommer en kwel heen dan ik ooit had durven hopen. Ze stormden de keuken binnen als een wervelwind van pure, aanstekelijke levensvreugde. Alex straalde van oor tot oor en Lara zag er met haar getinte Spaanse huid en haar speelse pony fris en adembenemend uit. Er hing totaal geen zware, geheimzinnige sfeer om hen heen. Ze blonken gewoon van hun jeugdige geluk.

“Goeiemorgen,” zei Alex enthousiast. Voor ik er erg in had, stapte hij op me af, sloeg zijn sterke armen om mijn schouders en plantte een warme kus op mijn wang. “Het ruikt hier zalig. Je bent echt een schat dat je dit weer voor ons hebt klaargezet, mam!”

“Echt wél, Linda. Super hard bedankt!” vulde Lara direct aan met haar warme, zelfverzekerde stem. Ze kwam naast Alex staan, pakte een stapel borden en begon die met een natuurlijke vanzelfsprekendheid op het keukeneiland te zetten. “We hebben gisteren zo’n geweldige dag gehad in Bobbejaanland, en die film in Turnhout was ook echt de max. We hebben onderweg non-stop over je auto zitten stoefen, die rijdt echt fantastisch.”

Terwijl Alex lachend de frigo opentrok en Lara vlot de glazen neerzette, voelde ik de loodzware druk die op mijn borstkas lag langzaam verdwijnen. Hun oprechte, jeugdige enthousiasme was zo ontwapenend dat er simpelweg geen ruimte meer overbleef voor mijn donkere, nachtelijke wroeging. In hun beleving was ik hun ultieme heldin, de gulle gastvrouw die hun droomweekend mogelijk maakte. In hun woorden en hun daden lieten ze me zo hard voelen dat ik er honderd procent bij hoorde, dat de schaamte in mijn lijf plaatsmaakte voor een heel warme, familiale trots.

Alex ging zitten, pakte Lara’s hand over het tafelblad vast en knipoogde daarna dankbaar naar mij. “We hebben vandaag eigenlijk geen grote plannen, mam. We dachten erover om gewoon gezellig hier rond het zwembad te hangen. Als je wilt, mag je er straks gerust bij komen liggen? Dan maken we er een luie zondag van met ons drietjes.”

Ik keek naar mijn knappe stiefzoon, naar de open blik van zijn vriendinnetje, en haalde voor het eerst sinds uren weer écht diep adem. De kommer en kwel was compleet weg. De kaarten lagen er weer helemaal open bij.

“Dat vind ik een fantastisch plan, schat,” antwoordde ik met mijn warmste, meest oprechte glimlach, terwijl ik de dampende koffie inschonk. “Laat ons er met z’n drietjes een heel gezellige zondag van maken.”

Die zondag werd uiteindelijk een verrassend mooie, haast idyllische dag. We hebben urenlang met ons drietjes rond het zwembad gehangen, in een sfeer die ongedwongen was en warm. Alex en Lara zwommen wat, dolden met elkaar in het water, terwijl ik op mijn ligbed lag te genieten van de zon en hun aanstekelijke energie.

Natuurlijk kon ik het niet laten om af en toe een veelzeggende blik met mijn stiefzoon te wisselen als Lara even niet keek. Aan de lichte blos op zijn wangen merkte ik dat Alex nog altijd donders goed wist wat er zich die vrijdagnamiddag vlak voor zijn vriendinnetje arriveerde had afgespeeld. Toch voelde dat voor mij op geen moment ongemakkelijk. De donkere wroeging van de voorbije nacht was inmiddels volledig naar de achtergrond verdreven. Ik voelde me weer helemaal de koningin in mijn eigen huis.

Tegen dat het donker zou worden, begon Lara haar spullen in te pakken. Wat later liepen we met z’n drietjes naar de oprit, waar haar e-bike netjes tegen de muur stond te wachten. Nadat ze haar weekendtas stevig op de bagagedrager had gebonden, draaide ze zich met een grote, dankbare glimlach naar mij om en gaf me een hartelijke afscheidsknuffel.

“Linda, echt duizendmaal dank voor alles,” zei ze oprecht, terwijl ze haar modieuze bril even recht duwde. “Het was echt een droomweekend. Ik vond het zo gezellig met jou erbij.”

Ze stapte op haar fiets, hield haar voeten nog even aan de grond en keek me toen met blinkende ogen aan.

“Zeg Linda… Ik vroeg me af… Zou het heel erg zijn als ik volgend weekend wéér hier kom slapen? Alex en ik zouden dat echt supergraag willen.”

Geloof me of niet, meiden, maar op dat moment stortte mijn pas herwonnen wereldje opnieuw compleet in. Mijn gastvrouw-glimlach bevroor op mijn gezicht en de brok zat direct weer loodzwaar in mijn keel. Ik knikte maar wat en mompelde dat het wel in orde zou komen, waarna ze zich naar mijn stiefzoon draaide voor een behoorlijk intieme afscheidskus. Na een vrolijke zwaai fietste ze even later de straat uit, met naast mij een dolgelukkige Alex die haar lachend nakeek.

Op dat moment, daar op onze oprit dacht ik echt dat de kans om te slagen voor de challenge definitief voorbij was. Ik dacht echt dat ik de strijd om mijn stiefzoon voor mij te winnen definitief had verloren van die mooie, Spaanse verschijning...

***

Linda hield even in, net alsof ze de emoties van dat moeilijke moment opnieuw doormaakte. Rondom de eetkamertafel hielden we allemaal onze adem in. Noortje keek haar met grote, meelevende ogen aan, maar zei niets.

“Miljaar, Linda!” sprak Monique, bijna gewoontegetrouw als eerste, met een stem waar ongeloof doorheen klonk. “Ga je ons nu vertellen dat je dat alles nóg een weekend hebt moeten aanzien? Dat is toch nooit vol te houden!”

“Nou, onderschat Linda niet,” brak Annelies lachend in, terwijl ze haar glas quasi-plechtig ophief naar Linda. “Wat mij betreft laat die haar eigen challenge echt niet zomaar kapotmaken door een tiener met Spaanse roots.

Ik knikte lachend naar Annelies en sloeg met mijn nagels een zacht tikje tegen de rand van mijn glas om de spotlights weer volledig op Linda te richten.

“Inderdaad, dames,” zei ik, “laat Linda nu maar gewoon zelf vertellen wat er daarna gebeurde. Weet je wat… Ik stel voor dat we haar niet meer onderbreken tot ze met haar verhaal klaar is.”

Linda stuurde me een dankbare knipoog en een haast onmerkbaar opstoken duimpje toe. Daarna liet ze een warme glimlach om haar lippen spelen, waarin haar ongetemde, Limburgse trots meteen weer te lezen was. Ze nam een slokje en zette haar glas met een resolute tik terug op het tafelblad en na een dankbaar knikje in mijn richting, pakte ze de draad van haar verhaal weer op.

***

>LINDA<

Geloof me, dames, de dagen die volgden waren een hel. In mijn hoofd was ik non-stop scenario's aan het bedenken over hoe ik dat tweede weekend in godsnaam moest overleven zonder gek te worden van jaloezie, maar de kaarten werden plots veel sneller en vooral heel anders geschud dan ik had gedacht. Het was die donderdagavond, net toen ik in de keuken stond te koken, dat Alex in de woonkamer dat voor mij o zo verlossende telefoontje kreeg...

Toen hij na het gesprek bij me in de keuken kwam, stond het gezicht van mijn stiefzoon op onweer. Hij keek oprecht diepbedroefd toen hij me vertelde dat Lara samen met haar moeder halsoverkop naar Spanje ging vertrekken. Blijkbaar voor een week, en misschien wel langer, om haar opa bij te staan bij zijn verhuizing naar een revalidatiecentrum. Die arme man had minstens zes maanden intensief herstel voor de boeg.

Tijdens het eten was er die avond maar één gespreksonderwerp. Alles draaide om Lara en hoe hard hij haar nu al miste… Ondanks dat werkelijk alles in mijn lijf jubelde bij de onverwachte kans die ik zomaar in de schoot geworpen kreeg, speelde ik heel bewust de rol van de meelevende, zorgzame stiefmoeder. Ik probeerde Alex te troosten door Lara de hemel in te prijzen en haar plichtsbesef te roemen. Ik stelde zelfs laconiek voor dat hij van de gelegenheid gebruik zou maken om nog eens ouderwets door te zakken met zijn vrienden.

“Als het echt serieus wordt tussen jou en Lara, is dit misschien je allerlaatste kans,” grapte ik plagerig.

Ik bood zelfs aan dat ik hem met de auto zou brengen en weer ophalen, zodat hij zich eens schandelijk goed kon laten gaan.

Het bracht allemaal bitter weinig zoden aan de dijk. Alex bleef zijn trieste, futloze zelf en besloot al heel vroeg naar bed te gaan. Voor het eerst sinds weken kroop hij onder de wol zonder dat ik een knuffel of een nachtzoen kreeg. Dat voelde best pijnlijk aan… Niet veel later hield ik het ook voor gezien en zocht ik mijn eigen bed op.

De voorbije nachten had ik amper geslapen en die uitputting eiste nu haar tol. Ik realiseerde me terdege dat ik onverwacht een uitgelezen kans kreeg om alsnog te slagen voor de challenge, maar nog voor ik er ook maar aan toekwam om een concreet plannetje uit te broeden voor het komende weekend, dommelde ik al in.

Op vrijdagavond kondigde Alex tijdens het avondeten aan dat hij mijn raad ter harte ging nemen. Hij ging tóch een avondje uit met zijn vrienden. Ik hoefde hem niet te brengen, want hij zei dat hij met de fiets ging. Dan kon hij gewoon lekker naar huis wanneer hij er genoeg van had.

Aangezien ik absoluut geen zin had om weer een hele avond alleen in die riante villa te gaan zitten kniezen, besloot ik om eindelijk eens in te gaan op de uitnodiging van mijn buurvrouw om nog eens op de koffie te komen. Haar man, met wie ik het eerlijk gezegd niet zo heel goed kon vinden, had die nacht de late shift op zijn werk, dus dat kwam me goed uit.

Toen ik rond halftien terug thuiskwam, zag ik door het raam dat de schemerlamp in de hoek van de woonkamer brandde. Dat kon niets anders betekenen dan dat mijn stiefzoon alweer thuis was. Het feit dat de achterdeur niet op slot bleek te zitten, sterkte me alleen maar in die overtuiging.

Eenmaal in de woonkamer trof ik Alex inderdaad aan. Hij lag languit op zijn rug op de bank, in zijn blote bovenlijf. Zelfs zijn sokken had hij uitgetrokken, alleen zijn jeansbroek had hij nog aan.

Een zacht, ritmisch snurkgeluidje maakte duidelijk dat hij in een diepe slaap was verzonken. Zou het een dronkemansslaapje zijn, vroeg ik me af? Ik liep op mijn tenen naar de bank, boog me voorzichtig over hem heen en liet zijn warme adem mijn gezicht strelen. Tot mijn grote vreugde was er geen spoor van een alcoholluchtje te bekennen. Hij was gewoon doodmoe, en zijn hoofd stond waarschijnlijk simpelweg niet naar feesten zonder zijn meisje.

Ik keek naar die stoere, op en neer bewegende borstkas van hem en voelde het vuur in mijn eigen lendenen meteen weer gevaarlijk hard oplaaien. Dit was het moment van nu of nooit...!

Ik sloop de trap op naar mijn slaapkamer en wist exact wat me te doen stond. De alledaagse kleren die ik droeg, gooide ik op een stoel en dook in mijn kleerkast. Diep vanachter haalde ik die ene specifieke outfit tevoorschijn waarvan ik wist dat Alex er me een paar jaar geleden eens een compliment over had gemaakt. Het was een melkwit, glanzend satijnen minijurkje, waar ik alleen maar om die ene specifieke reden nooit afstand van had kunnen doen.

Ik had het al een hele tijd niet meer gedragen, simpelweg omdat het door een paar extra pondjes inmiddels wel heel erg strak om mijn lichaam zat. Alex had me destijds, toen hij me er voor het eerst in zag, met blinkende ogen verteld dat ik er ongelooflijk sexy in uitzag. Die woorden was ik nooit vergeten.

Toen ik me met een flinke dosis moeite in dat krap zittende jurkje had geworsteld, bleek er aan die uitspraak van mijn stiefzoon van toen nog steeds geen woord gelogen. De glanzende stof zat werkelijk om mijn rijpere vormen gegoten, om daaronder uit te lopen in een flirterig, ultrakort rokje dat bij elke stap mijn hele bovenbenen blootgaf. Toch was het vooral de bovenkant die het meest in het oog sprong. De jurk had een adembenemend diep uitgesneden cup-decolleté, waarbij de stof over mijn borsten in fijne, sensuele plooitjes was getrokken. Het duwde mijn borsten zo uitdagend en voluptueus omhoog dat het leek alsof ze elk moment onder de rand vandaan konden floepen. De flinterdunne spaghettibandjes liepen over mijn blote schouders en kruisten op mijn rug, waardoor de hele voorkant één grote, dwingende uitnodiging leek…

Met bonzend hart begaf ik me weer naar beneden. Toen ik de woonkamer weer binnenstapte, lag Alex nog altijd in dezelfde positie op de bank. Naast zijn blote voeten was er op de lange bank nog net voldoende ruimte en dus nam ik daar plaats. Minstens twee volle minuten bewoog ik geen sikkepit. Ik hield mijn adem in en keek alleen maar vol oprechte bewondering naar het prachtige bovenlijf van de knappe jongeman die ik officieel mijn stiefzoon mocht noemen… En met wie ik op dat eigenste moment dolgraag naar bed wilde…

Met trillende vingers bewoog ik mijn hand naar zijn rechtervoet, plooide mijn warme vingerkootjes voorzichtig rond zijn fris aanvoelende tenen en kneep ze zachtjes samen. In zijn slaap trok Alex instinctief zijn voet wat terug, maar toen ik niet losliet en nog iets steviger kneep, opende hij traag één oog en keek me fronsend aan.

In een fractie van een seconde vloog ook zijn tweede oog open, en ik zag hoe zijn blik onwillekeurig over mijn lichaam begon te dwalen. Was het louter verwondering wat ik in die grijsblauwe ogen las, of zat er stiekem ook al een flinke dosis bewondering bij voor mijn figuur in die strakke, witte satijnstof? Ik mocht vurig hopen van wel...

“Mam...?” mompelde hij met een hese slaapstem.

“Hey lieverd,” fluisterde ik. Zuinigjes glimlachend liet ik mijn hand van zijn tenen via de wreef van zijn voet onder de rand van zijn jeanspijp glijden en begon zijn gespannen onderbeen zachtjes te strelen. “Je bent al zo vroeg thuis, schat. Gaat het wel goed met je?”

Alex had mijn niet alledaagse streling nauwelijks in de gaten, maar het belangrijkste was dat hij het wel gewoon toeliet. Dat gaf deze burger alvast veel moed. Hij haalde slapjes zijn schouders op en kruiste zijn gespannen armen over zijn blote borstkas.

“Ach, ik vond mijn draai niet vanavond,” bevestigde hij precies datgene wat ik al vermoedde. “Maar verder ben ik wel oké, denk ik,” voegde hij er met een diepe zucht aan toe.

“Het lukte je dus niet om je zonder haar te amuseren?” vroeg ik zacht.

Alex knikte laconiek. “Wat had ik dit weekend Lara weer graag bij me willen hebben, mam. Ik mis haar echt zo hard.”

Nu was het mijn beurt om diep te zuchten, maar toen ik zag dat ik zijn aandacht had, wist ik dat het moment was gekomen om het gesprek te sturen naar waar ik het hebben wilde.

“Ach jongen,” zei ik poeslief, terwijl ik ondertussen onder de jeansstof zachtjes de warme huid van zijn onderbeen begon te kneden. “Als er iemand op deze wereld is die weet hoe ellendig het voelt om die ene persoon die je het liefst bij je wil hebben te moeten missen, dan is het je eigen stiefmoedertje wel. Ja toch?”

Alex sloot zijn ogen en ik hield mijn adem in. Even was ik doodsbang dat hij op dit cruciale punt zou afhaken, maar toen hij zijn oogleden weer opsloeg, meende ik een flits van begrip in zijn blik te ontwaren. Dat bleek ook zo te zijn.

“Je bedoelt mijn vader?” vroeg hij.

“De nagel op de kop,” antwoordde ik met een weemoedige glimlach.

“Ach mam, schei uit,” grijnsde hij ineens. Met een nonchalante beweging tilde hij zijn linkervoet op en legde die pardoes op mijn schouder. Het was verdomd fijn om zijn tenen zachtjes over mijn blote bovenarm op en neer te voelen gaan. “Papa houdt zielsveel van jou, dat weet ik wel honderd procent zeker.”

“Dat weet ik ook wel, en ik hou ook nog steeds zielsveel van hem,” bekende ik eerlijk. “Nou dan?” vroeg Alex, terwijl hij één wenkbrauw vragend optrok. “Ik hoorde jullie soms lelijk tekeergaan in de eerste nacht dat pa weer thuiskwam van dat booreiland... Als ik jou was, zou ik me niet al te veel zorgen maken over zijn liefde voor jou.”

Ik slaakte een diepe zucht. Mijn brein draaide op volle toeren. Hoe ver kon en mocht ik gaan in mijn eerlijkheid omtrent de intimiteit met zijn vader? Na amper twee seconden had ik mijn keuze echter al gemaakt. Eerlijk duurt nu eenmaal altijd het langst… “Eigenlijk is dit geen onderwerp dat ik met mijn stiefzoon zou moeten bespreken, maar je hebt wel gelijk wat die eerste nacht betreft, telkens wanneer je vader weer thuiskomt,” zei ik, hem recht in de ogen kijkend. “Die eerste nacht is er altijd een van urenlange, liefdevolle inhaalseks, maar daarna wordt het de laatste jaren al heel snel veel minder. Ach ja, dat gaat nu eenmaal zo in een huwelijk. Je trouwt, en de eerste maanden is het alleen maar vonken en vuur. Daarna sluipt de routine in je relatie en langzaamaan wordt het allemaal een pak minder heftig.”

“Jeetje mam,” onderbrak hij me. “Ik wist niet dat…”

“Alex…!” snoerde ik hem kordaat maar met een smekende blik de mond. “Alsjeblieft, laat me eerst uitpraten, anders durf ik dadelijk niet meer… Wat ik bedoel… Ach, misschien ben ik wel te streng voor je vader. Hij is echt een goeie, lieve man voor me. Hij werkt keihard zodat jij en ik niets tekortkomen. Maar soms… Soms mis ik die pure heftigheid van vroeger écht enorm.”

“Bedoel je…?”Alex aarzelde om de dingen bij hun naam te noemen en de spanning tussen ons daar op de bank werd haast tastbaar.

“Ik bedoel dat ik de pure passie van vroeger mis,” zei ik dus maar. “Ik mis het dat een man me, bij wijze van spreken dan, tegen de muur kwakt en me keihard laat voelen welke verlangens ik in hem losmaak. Snap je dat?”

Alex knikte traag en het was alsof ik de raderen in zijn hoofd koortsachtig zag draaien. Hij zocht duidelijk naar de juiste woorden, twijfelend of het antwoord dat hij in gedachten had wel door de beugel kon.

“Lieverd, ik nam zojuist ook geen blad voor de mond,” prikkelde ik hem subtiel, terwijl ik mijn arm wat strakker tegen zijn strelende voet aandrukte. “Zeg het dus maar gewoon.”

“Wat gewoon?” vroeg hij met een slikteug.

“Gewoon wat je denkt, schat… Nu we toch zo openhartig bezig zijn, moet alles kunnen tussen ons,” stelde ik hem fluisterend gerust.

“Nou, mam… Ik bedoel maar dat er vast genoeg mannen zijn die een bloedmooie vrouw als jij wat graag tegen de muur zouden willen gooien. Heb je… Heb je er nooit aan gedacht om eens buiten de deur te kijken?” vroeg hij met een bange glinstering in zijn ogen.

“Ja zeg… Waar zie jij me voor aan!?” vroeg ik, bewust een tikkeltje strenger dan ik het bedoelde. “Ik wil absoluut geen man buiten de deur, Alex!”

Mijn hele lijf schreeuwde ‘binnen de deur wel!’ maar mijn gezond verstand deed me die woorden net op tijd inslikken.

Het plotse besef van wat hij zojuist over zijn lippen had laten rollen, drong nu pas echt goed tot hem door. In minder dan twee seconden liep zijn hele gezicht vuurrood aan.

“Oeps…” stamelde hij, terwijl hij zijn voet snel van mijn schouder haalde. “Sorry mam… Dat floepte er zomaar uit… Kunnen we alsjeblieft afspreken dat we mijn vader niet gaan vertellen wat ik zojuist heb gezegd?”

“Dat kunnen we zeker, Alex, maar wel op één voorwaarde,” antwoordde ik alert, zijn blik vliegensvlug fixerend zodat hij niet kon wegkijken.

“En die is?” wilde hij weten.

“We zullen het hem absoluut niet vertellen, als jij ermee akkoord gaat dat we hem óók niet gaan vertellen dat je mij ongelooflijk blij en intens gelukkig maakte met wat je me zojuist zei,” antwoordde ik, terwijl ik hem mijn warmste, meest zwoele glimlach toestuurde.

“Heu… Meen je dat euh… écht?” vroeg hij, zijn wenkbrauwen diep gefronst van iets wat op verbijstering leek. “Wil jij… Wil jij écht dat ik je tegen de muur gooi?”

“Nou ja, niet letterlijk natuurlijk,” reageerde ik gevat. Ik trok mijn hand terug uit de pijp van zijn jeansbroek en innerlijk giechelend om zijn heerlijk verbouwereerde gezicht, legde ik mijn hand stevig op zijn knie. “Maar als je dat zou doen in de figuurlijke betekenis… Dan zeg ik daar absoluut geen ‘nee’ tegen, schat.”

Ik was er van overtuigd dat ik mijn stiefzoon definitief over de streep had getrokken, maar ik had het mis. De blik waarmee Alex me aankeek was er een vol ongeloof.

“Krijg nou wat!” lispelde hij binnensmonds, maar voor mij nog net verstaanbaar. “Zoals ik dat ‘tegen de muur kwakken’ interpreteer zou dat betekenen dat jij geen nee zou zeggen als ik je zou willen neuken.”

Ik humde. “Je zou het neuken kunnen noemen, maar wat ik voor ogen heb is meer dan dat, Alex. Ik zou het eerder vrijen noemen, met alles erop en eraan, als je begrijpt wat ik bedoel… Uiteraard te beginnen met een goeie zoen.”

Om mijn woorden extra kracht bij te zetten, duwde ik zijn benen in die stugge jeansbroek een stukje uit elkaar en knielde er resoluut tussen. Via kusjes op zijn navel, zijn buik, zijn tepels en zijn hals kwam ik uit bij zijn mond. Ik vleide mezelf boven op hem en met mijn tong zijn lippen likkend, nodigde ik hem onverbloemd uit om mee te gaan in een tongzoen. Alhoewel nooit in een liggende positie, hadden we dat in de voorafgaande weken op diezelfde bank in de living immers al vaker gedaan. Een intieme kus voelde voor ons allebei inmiddels vertrouwd aan en hij weerde me dan ook niet af. Na een hese, diepe “Djezus, mam!” kwam hij me halverwege tegemoet.

Misschien lag het aan de plotselinge adrenaline, of aan zijn gretig knedende handen die onder mijn opgetrokken, witte satijnen minirokje gleden en stevig in mijn billen knepen… maar wat volgde, was met voorsprong de meest perfecte, intense tongkus die we tot dan toe hadden uitgewisseld.”

Minutenlang gingen we volledig in elkaar op. Ik voelde me werkelijk zalig bij alle onversneden passie die zowel mijn stiefzoon als ik in onze opzwepende tongzoen legden. Alleen had ik nooit verwacht dat Alex er plots abrupt een einde aan zou maken, net op het moment dat ik een hand tussen onze lichamen in bracht en de zware bobbel in zijn jeans wilde gaan strelen.

Met zijn grote handen stevig op mijn schouders duwde hij me resoluut omhoog en keek me met glazige, verwarde ogen aan.

“Mam..!” hijgde hij, zijn borstkas wild op en neer gaand. “Dit kunnen we echt niet maken! Ik bedoel… Jij bent getrouwd met mijn vader, en ik… ik heb sinds kort…”

“Jij hebt Lara.” Met een stem die net niet oversloeg, vulde ik aan wat Alex zelf niet over zijn lippen kreeg.

“Ach, sinds vanavond ben ik daar eigenlijk niet meer zo zeker van,” zuchtte hij.

“Hoe bedoel je, schat?” vroeg ik direct. Mijn nieuwgierigheid was uiteraard meteen gewekt.

“Nou… Jij was daarnet zo ontzettend open en eerlijk over jouw relatie met mijn vader,” zei hij, terwijl hij me weer twijfelend aankeek. “Misschien moet ik dat dan ook maar zijn als het over Lara gaat. De echte reden dat ik vanavond mijn draai niet vond tussen mijn maten, lag helemaal niet bij hen. Het was een appje van Lara… Het bracht me zo van streek dat ik me simpelweg niet langer kon amuseren. Om te begrijpen wat er aan de hand is, moet ik het jou misschien maar eens laten lezen, mam.”

Terwijl ik tussen zijn benen rechtop ging zitten en toekeek hoe mijn stiefzoon zijn bekken een beetje kantelde zodat hij zijn telefoon uit zijn kontzak kon vissen, voelde ik hoe het rokgedeelte van mijn sexy, witte satijnen jurkje weer traag over mijn billen zakte. Ik zag hoe Alex zijn scherm ontgrendelde en het bewuste appje zocht.

“Hier, lees maar,” zei hij, waarna hij de telefoon met een gelaten gebaar in mijn hand legde.

Woordelijk weet ik het uiteraard niet meer precies, meiden, maar wat Lara in dat bericht vertelde, raakte me tot in mijn ziel. Het kwam er in grote lijnen op neer dat ze enorm had genoten van haar weekend met Alex. Ze schreef dat ze er oprecht naar had verlangd, en er ook van was uitgegaan, dat hun intieme samenzijn de komende weken een even passioneel vervolg zou krijgen. Alleen had ze nooit verwacht dat ze daar in Spanje Manuel, haar jeugdliefje, opnieuw tegen het lijf zou lopen. De vonk was blijkbaar direct opnieuw overgeslagen. Haar Spaanse ex had haar overdonderd met een uitnodiging om die avond samen uit eten te gaan, en ze was daar op ingegaan. Naar Alex toe excuseerde ze zich uitgebreid, maar het was iets waar ze naar eigen zeggen niet aan had kunnen weerstaan. Ze kon hem dan ook niet beloven dat ze Manuel zou afschepen als hij avances zou maken en meer wilde dan alleen maar haar handje vasthouden… Ter vergoelijking merkte ze terloops op dat Alex en zij allebei nog erg jong waren. Een leeftijd waarop jongelui nu eenmaal horen te experimenteren, zo noemde ze het vlotjes. Afronden deed ze met de boodschap dat ze vurig hoopte dat Alex in de loop van dit weekend zélf een leuk meisje zou tegenkomen... Ze beloofde zelfs plechtig dat ze het hem geen seconde kwalijk zou nemen als de vonk oversloeg en hij met haar naar bed zou gaan. Juist omdat ze zich dan zelf een pak minder schuldig zou voelen over haar avontuurtje met Manuel...!

Ik staarde naar het oplichtende scherm in mijn hand en hield mijn adem in. Mijn gedachten tolden in het rond. Diep vanbinnen voelde ik een intense, oprechte vlaag van medeleven met de jongen die daar zo kwetsbaar voor me lag. Mijn moederhart bloedde voor zijn jonge, gekrenkte trots. Ik zag hoe hard deze emotionele uppercut hem had geraakt en hoe zijn hele droombeeld over zijn schoolliefje in één klap was verbrijzeld. Het deed oprecht pijn om hem zo te zien lijden, maar tegelijkertijd schreeuwde de hitsige, jaloerse vrouw in mij het uit van pure euforie. Lara had zojuist de deur niet alleen op een kier gezet, ze had de morele kettingen die Alex aan zijn trouw aan haar bonden hoogstpersoonlijk doorgeknipt. Ze gaf hem een vrijkaartje. Ze smeekte hem bijna om met een ander naar bed te gaan. Ik slikte de brok in mijn keel weg en dwong mijn triomfantelijke gedachten met man en macht naar de achtergrond. Dit mocht mijn stiefzoon absoluut niet merken. Ik moest in de eerste plaats de meelevende stiefmoeder blijven, de veilige haven waar Alex zijn verdriet kon stallen, vooraleer ik de rest van zijn verdediging definitief zou slopen.

Ik legde zijn telefoon op het salontafeltje en keek hem aan. Alex staarde met een doffe, gekwetste blik naar het plafond. De kwetsbaarheid van die grote, sterke jongen sneed me door de ziel en de meelevende stiefmoeder in mij nam het heel natuurlijk over. Ik boog me wat verder naar voren en legde mijn hand teder op zijn naakte borstkas, precies daar waar zijn hart wild tekeerging.

“Lieverd toch,” fluisterde ik met mijn zachtste, meest meelevende stem. “Wat een ontzettend gemene uppercut. Het spijt me zo hard voor je. Dit had je echt niet verdiend. Zeker niet na dat fantastisch weekend wat jullie samen hadden.”

Alex zuchtte diep en sloot zijn ogen. Onder mijn hand voelde ik zijn ademhaling langzaam wat rustiger worden. “Ik snap het gewoon niet, mam,” bracht hij er schor uit. “Ik dacht echt dat we iets speciaals hadden en nu gooit ze dat blijkbaar zomaar overboord voor een jeugdliefje.”

“Lara is nog erg jong, schat,” reageerde ik sussend, terwijl ik met mijn vingertoppen langzaam over zijn warme huid begon te strelen, omhoog naar zijn sleutelbeen. “Ze laat zich blijkbaar meeslepen door de Spaanse zon en oude herinneringen, maar dan nog is het ontzettend egoïstisch van haar om haar eigen schuldgevoel op deze manier bij jou te dumpen. Die zogenaamde ‘vrijheid’ die ze je geeft om dit weekend een ander meisje te zoeken… Dat doet ze alleen maar zodat ze vanavond met een gesust geweten met die Manuel de koffer in kan duiken.”

Alex opende zijn ogen en keek me twijfelend aan. De pijn in zijn blik maakte stilaan plaats voor een mix van opgekropte frustratie en ontwakende trots.

“Ze daagt me bijna uit, hè?” mompelde hij hees. “Ze doet net alsof het een spelletje is. Alsof het haar echt niets kan schelen wat ik dit weekend doe.”

Ik liet een klein, mysterieus lachje om mijn lippen spelen. Mijn vingers gleden zachtjes via zijn hals naar zijn kaaklijn en ik dwong hem om me recht in de ogen te kijken. De hitte tussen onze lichamen op die bank was inmiddels om te snijden. Het witte satijn van mijn jurkje spande gevaarlijk strak bij elke ademteug die ik nam.

“Weet je, Alex… Lara schreef daar iets heel interessants,” fluisterde ik, mijn stem plotseling een pak lager en zwaarder van de onderhuidse passie. “Ze vindt dat jullie de leeftijd hebben om te experimenteren. Ze hoopt zo hard dat jij dit weekend een leuk meisje tegenkomt om mee naar bed te gaan, zodat zij zich minder schuldig hoeft te voelen.”

Alex slikte hoorbaar en ik zag zijn blik onwillekeurig weer wegzinken in mijn diepe decolleté. Hij trilde heel lichtjes onder mijn aanraking. Ik bracht mijn gezicht nog een stukje dichter bij het zijne, tot mijn lippen zijn oorlel bijna raakten. “Nou, lieverd… Als jij bereid bent om vanavond even niet naar míjn leeftijd te kijken… dan wil ik met alle plezier van de wereld dat meisje voor jou zijn.”

Tot mijn verrassing duwde Alex me krachtig van zich af en omhoog, waardoor ik niet anders kon dan terug rechtop naast hem gaan zitten in de bank. Het gevoel dat hij me afwees deed pijn, maar dan volgde een nog grotere verrassing. Ook hij kwam rechtop zitten en schoof tegen me aan. Vooraleer ik goed en wel begreep wat er gebeurde, lag zijn linkerarm al rond mijn schouders, terwijl de vingers van zijn rechterhand mijn onderarm streelden.

“Zeg zoiets niet, mam!” zei hij, luid en duidelijk. “Papa wordt volgende maand zesenvijftig, dat is oud. Jij bent amper achtendertig en dus in de volle fleur van je tweede jeugd. Zo zie ik dat… Al helemaal als jij zo verleidelijk prikkelend gekleed bent als vanavond. Zeg eens eerlijk, heb je dat sexy jurkje speciaal voor mij aangetrokken?”

Uiteraard was een onomwonden ‘ja’ hierop het enige juiste antwoord, maar toch…

“Ach, ik had gewoon zin om nog eens iets sexy aan te trekken,” hield ik het bewust wat vaag.

“Ja dus,” concludeerde mijn stiefzoon terecht. “Maar dan nog moet jij je vooral niet in je hoofd halen dat je te oud zou zijn voor mij. Zelfs als jij jezelf in een jutezak zou hullen, dan nog blijf je voor mij een droom van een vrouw.”

“Vleier!” reageerde ik per direct. “Je zegt dat nu wel, maar…”

“Geen ‘maar’, mam!” onderbrak hij me resoluut. “Laat mij nu ook maar eens uitspreken voor ik niet meer durf...” Alex hand bewoog vanaf mijn arm naar omhoog. Het volgende moment lag mijn kin in de palm van zijn hand en dwong hij me zachtjes om hem recht in de ogen te kijken. “Al die keren dat we hier de laatste weken op deze bank hebben zitten knuffelen en zoenen voor we naar bed gingen… Dacht jij echt dat ik zomaar met jou een tongetje zou draaien als ik niet veel meer in jou zag dan zomaar mijn lieve stiefmoeder? Het aantal keren dat jij de hoofdrol speelde in mijn natte dromen is al lang niet meer op twee handen te tellen. Om maar te zwijgen over al die keren dat ik na ons rondje van intens zoenen met mezelf aan de slag ben gegaan, met alleen maar jou op mijn netvlies… Dit alles om maar te zeggen dat jij een heel groot plezier zou doen als jij vanavond mijn meisje zou willen zijn.”

“Niets liever dan dat, lieverd…” Er was nog zoveel meer wat ik op dat moment had willen zeggen. Ik had hem wat graag willen vragen waarom hij dat niet eerder had gezegd, maar ik kreeg geen woord over mijn lippen. Mijn gemoed schoot vol en wat met woorden niet lukte, toonde ik dan maar met daden.

Ik haalde zijn hand van mijn kin en stuurde zijn vingers onder het flinterdunne spaghettibandje wat de rechter-cup van mijn bovenstukje omhoog hield. Een uitnodiging die Alex perfect begreep. Geen twee tellen later lag mijn borst open bloot in zijn gezichtsveld en sloot hij zijn lippen rond mijn tintelende, vooruit priemende nippel.

De eerste gedachte die door mijn hoofd flitste op het moment dat hij mijn tepel tussen zijn lippen zoog was ‘eindelijk!’ Te gek voor woorden uiteraard, maar eindelijk had ik de lieve jongen waarvan ik het al jaren zo jammer vond die ik hem nooit als ‘mijn kind’ had mogen voeden, aan mijn borst. Toen hij ook mijn andere borst ontblootte en die dezelfde behandeling gaf, verdween die misplaatste moederwens-gedachte vanzelf snel weer naar de achtergrond. Al helemaal toen zijn hand via de binnenkant van mijn dij onder mijn jurkje gleed en zijn vingers doorheen de stof van mijn slipje mijn tintelende lipjes begonnen te strelen.

Uiteraard wilde ik niet achterblijven. Tot mijn tevredenheid reageerde hij dit keer allesbehalve afwijzend toen ik mijn hand strelend over de niet te missen bobbel in zijn kruis liet gaan. Toen hij wat onderuit zakte, zodat ik er beter bij kon om de knoop en ritsluiting van zijn jeans los te maken, zag ik al gauw de kans om zijn slip in te glijden en mijn vingers stevig rond zijn keiharde erectie te plooien. Alex kreunde zachtjes zodra ik mijn hand op en neer over zijn harde lans bewoog, waarna hij mijn borst liet voor wat ze was en me meenam in een onwijs lekkere tongzoen. Dat zijn vingers ook hun weg vonden onder mijn slipje en mijn eigen nattigheid over mijn flamoesje uitsmeerden, maakte het moment helemaal perfect.

Zodra we, naar adem happend, een einde maakten aan onze hete kus gleed ik van de bank en knielde tussen zijn gespreide benen. Woorden waren niet nodig. Mijn vingers achter de rand van zijn jeans haken was voor Alex voldoende als uitnodiging om zich even op te drukken van de bank. Het volgende moment hingen zijn broeken ter hoogte van zijn knieën en vanaf dan was het een koud kunstje om ze helemaal uit te trekken.

Ik duwde zijn benen nog iets verder uit elkaar, nestelde me er helemaal tussen en boog voorover.

De ‘Oh mam..!’ die hij uitkraamde op het moment dat ik met mijn lippen zijn voorhuid naar achteren duwde en zijn van het voorvocht glimmende top in mijn mond zoog, klonk me als muziek in de oren…

“Doe ik het goed lieverd?” vroeg ik, nadat ik mijn mond enkele keren krachtig zuigend over zijn kloppende paal op en neer had bewogen.

“Oh ja… Dit is écht fantastisch, mam!” reageerde hij direct.

“Doe ik het beter dan Lara?” wilde ik weten.

“Cho…” gromde Alex zacht. “Dat weet ik niet. Lara wil dit niet… euh… doen.”

“Nou… Aan jouw paal kan dat nooit liggen,” reageerde ik poeslief, maar inwendig maakte ik de triomfantelijke, mentale ‘één-nul voor Linda’ notitie. “Je hebt duidelijk de genen van jouw vader, schat. Je hebt echt een heel mooie, grote pik. Ik kan bijna niet wachten om je in me te voelen, maar eerst ga ik jou eens lekker verwennen… Ga maar lekker languit op de bank liggen. Je mag op me vertrouwen, mam gaat goed voor je zorgen, lieverd.”

Alex gehoorzaamde meteen. Met zijn hoofd op de zijleuning, één arm op de rugleuning rustend en de andere losjes naast de bank, lag hij daar weldra in al zijn naakte glorie uitgestrekt voor me. Wat een prachtig strak, mannelijk lichaam had mijn stiefzoon toch en toen hij zijn benen spreidde, kon ik er niet aan weerstaan om ertussen plaatst te nemen. Zijn trotse paal wees dan al uitnodigend in mijn richting. Ik sloot mijn rechterhand eromheen, boog voorover en begeleid door een zachte, verwachtingsvolle kreun van mijn stiefzoon, hapte ik toe. In de volgende minuten haalde ik alle truckjes boven waarmee ik zijn vader, in de eerste jaren van ons huwelijk welteverstaan, zo vaak helemaal gek van geilheid had gemaakt.

Ik was het pijpen niet verleerd, stelde ik verheugd vast toen ‘mijn jongen’ zijn ogen dichtkneep en zacht grommend aan het kreunen ging. Zijn spieren spanden aan en weldra drukte hij zijn heupen lichtjes van de bank naar me op, telkens ik hem weer diep in mijn mond nam.

Plots voelde ik zijn hand stevig in mijn bovenarm knijpen. Gelijk liet ik zijn paal helemaal uit mijn mond ontsnappen. Terwijl ik mijn hand op en neer bewoog over zijn harde lans en zijn glanzende eikel sensueel likte, stuurde ik hem mijn allerliefste glimlach toe.

“Djezus,” pufte hij. “Hoe goed jij er ook uitziet met mijn lul in jouw mond… Ik trek dit niet langer, mam… Alsjeblieft, ik wil nog niet…”

Wat hij nog niet wilde was overduidelijk. Alex wilde zijn kruit vooral niet te vroeg verschieten, maar dan nog was het een genot om hem nog net iets langer te plagen en dus bleef ik mijn natte tong op en neer bewegen over de top van zijn op springen staande erectie.

“Please mam!” kreunde hij, waarna hij rechtop kwam zitten, mij omhoog trok en meenam in een korte, vrij dwingende zoen, die in mijn aanvoelen zijn opgekropte furie en jeugdige ongeduld verraadde.

Dat ik mij daarin niet vergiste, werd al snel duidelijk. Alex duwde me voorover op de bank en nadat hij mijn heupen optilde, knielde hij tussen mijn benen. Gelukkig was mijn opwinding al aardig op niveau. Ik kon het dus wel hebben toen hij zichzelf positioneerde en zijn harde paal met één krachtige stoot helemaal in mij joeg.

Mijn rug spande zich in een boog en een rauwe schreeuwtje ontsnapte aan mijn keel, terwijl mijn nauwe wanden zich wanhopig probeerden aan te passen aan de omvang van zijn lul. Het gevoel was overweldigend. Hij vulde me volledig op, tot aan mijn baarmoedermond.

Alex begon gelijk te pompen, ruw en meedogenloos. Elke stoot was een mokerslag die mijn bovenlichaam over het leder van de bank deed schuiven. Terwijl hij mijn heupen stevig vastgreep en zijn vingers diep in mijn vlees drukten, was het geluid van zijn ballen die tegen mijn clitoris en schaamlippen aan kletsten even ritmisch als vulgair.

Aanvankelijk voelde het een beetje pijnlijk, maar vrij snel werd ik overrompeld door een verwoestende lust. Zijn jonge, keiharde penis stimuleerde werkelijk elke zenuw in mijn vagina en ik voelde hoe de druk in mij zich razendsnel opbouwde. De wrijving was dan ook onwijs intens. Een storm van genot was het, die mijn verstand behoorlijk vertroebelde.

Mijn ademhaling ging over een reeks korte, hijgerige snikken. De hitte van zijn lichaam en de brute kracht van zijn stoten stuwden me in zevenmijlslaarzen naar de rand. Daar zou ik ongetwijfeld ook overheen zijn geflikkerd, ware het niet dat Alex zich een met een luide brul een laatste keer heel diep in mij stootte. De dunne dam die hem tot dan toe overeind had gehouden, hield simpelweg geen stand meer tegen de vloedgolf die ik in zijn tienerlijf had ontketend. Alex kon zich niet langer inhouden. De laatste restjes beheersing smolten in een fractie van een seconde weg en maakten plaats voor een rauwe, instinctieve drang waaraan hij simpelweg niet meer kon weerstaan.

Hoewel ikzelf niet klaarkwam, was er in mijn hele wezen geen spoortje van afkeuring te bekennen, integendeel. Vanuit mijn eigen, diepe vergevingsgezindheid had ik er geen moeite mee dat hij bezweek voor zijn eigen verlangen. Hoe kon ik het die jonge god in godsnaam kwalijk nemen dat hij bezweek onder de hitte van de tondeldoos die ik in mijn uitdagende witte outfit voor zijn neus had neergezet? Het voelde zelfs fijn zoals hij bovenop mijn rug lag uit te hijgen.

Verrassend snel had Alex zichzelf echter alweer onder controle. Hij gleed van me af en in diezelfde beweging lukte het hem om mij op mijn rug te draaien. Voor ik goed en wel besefte wat er gebeurde, gleden zijn handen onder mij en tilde hij me op uit de bank alsof ik een ons woog.

“Sorry… dit leek nergens op,” fluisterde hij hees tegen mijn oor. “Ik dacht even alleen aan mezelf, maar mag ik dat alsnog goedmaken, mam? In bed bedoel ik dus… Ik wil met jou naar bed… Ik kan niet meer doen alsof…”

“Doe dat dan vooral niet, lieverd.” Ik plooide mijn armen rond zijn nek en drukte een natte smakkerd op zijn wang.

“Jouw bed of het mijne?” vroeg hij, ondertussen de eerste voorzichtige passen in de richting van de trap zettend.

“Het mijne,” antwoordde ik direct. “Dat is zoveel comfortabeler dan jouw eenpersoonsbed, denk je ook niet?”

Alex grijnsde alleen maar, waarna hij met mij in zijn armen de trap opliep. Tijdens onze huwelijksnacht had Jan dat ook geprobeerd, maar waar zijn vader me halfweg de trap al moest neerzetten, droeg zijn zoon me schijnbaar moeiteloos helemaal naar boven.

Bij de deur aangekomen hielp ik hem door de deurkruk omlaag te duwen, waarna hij de deur openduwde met zijn knie en me mijn eigen slaapkamer in droeg. Ik verwachtte dat hij me op het bed zou gooien, maar hij legde me erop neer alsof mijn lichaam van breekbaar porselein was. Zodra hij tegen me aan schoof, naakt en warm, voelde ik aan alles dat het vanaf hier anders zou zijn. De brute heftigheid van beneden was daar op de bank achtergebleven, dat was duidelijk. Alles voelde dan ook perfect. Zoals onze lichamen in elkaar verstrengeld lagen, waren we precies twee handen op één buik, net alsof we al jaren geliefden waren.

Ik hoefde niet na te denken want alles ging vanzelf. Voor het eerst in lange tijd kon ik mezelf volledig en zorgeloos overgeven aan een man. Mijn stiefzoon kroop nu pas goed onder mijn huid en wist me helemaal naar het hier en nu te brengen. We gingen zo teder in elkaar op dat we de wereld om ons heen vergaten.

Helemaal bevrijdt van elke schuldgedachte richting zijn vader, won het besef alsmaar meer veld dat ik wellicht onderweg was naar mijn beste vrijpartij ooit… Werkelijk alles klopte. Wij tweetjes samen én de vlotte, spontane manier waarop we op elkaar ingespeeld raakten. Allebei voelden we precies aan wat we wilden, hoe we het wilden en hoe lang we het wilden. Maar evengoed ook, wanneer we moesten stoppen… Om vervolgens weer door te gaan. We konden geen genoeg krijgen van elkaar.

Ach, misschien loop ik hier wat op de zaken vooruit, maar als je me zou vragen hoe vaak ik die nacht klaargekomen ben, dan moet ik het antwoord daarop schuldig blijven. Wellicht zes of zeven keer. Ergens onderweg ben ik de tel kwijt geraakt en dus weet ik het echt niet.

Als ik met zijn vader vrijde, was ik vrijwel altijd degene die de touwtjes in handen hield, maar die avond was Alex de baas of hoe je het ook noemen wil. Toch werd hij nooit dominant zoals eerder beneden in de woonkamer. Mijn stiefzoon bleef volledig in controle, soms genadeloos, maar tegelijkertijd altijd intens liefdevol. Een ongelooflijke combinatie was dat, waaraan hij begon bij mijn voeten.

Kleine, voorzichtige kusjes waren het. Zacht, langzaam en lief, alsof hij wilde uitzoeken hoe ik daar op reageerde, én waarbij hij me de hele tijd steeds maar bleef aankijken. In het begin voelde ik me daar nog een beetje ongemakkelijk bij, maar al gauw vond ik het juist fijn en kon ik niet wachten tot hij me weer aankeek. Die grote indringerige ogen van Alex deden veel met me. Hij wist me precies op mijn plek te zetten en had me volledig onder controle.

Toen stopte hij mijn grote teen in zijn mond en begon er al snel op te zuigen. Kort daarna bracht hij zijn tong in het spel. Rondjes draaiend, eerst nog langzaam en toen heel snel. Toen Alex het vervolgens niet kon laten om de top van mijn teen met likjes te overladen, werd het me helemaal duidelijk. Dit was precies hoe ik beneden in de bank zijn paal had gelikt…

‘Als ik voor één dag een pik zou hebben, dan ben jij degene door wie ik me zou willen laten pijpen... Én dat vierentwintig uur lang!’ Stilletjes grinnikend om mijn eigen knotsgekke gedachte, genoot ik van de manier waarop Alex met zachte, tedere kusjes aan de weg naar ‘hogerop’ begon. Met iedere bijna gekmakende kus op mijn huid begon ik steeds meer te willen van mijn stiefzoon. Ik kon bijna niet wachten totdat hij bij mijn poesje uit zou komen, maar shit..! Daar moest ik dus nog even op wachten. Hij koos er immers voor om mijn heetste plekje over te slaan, wellicht omdat hij merkte hoe ik onder hem zowat lag te stuiteren van geilheid. Ik sprong bijna uit mijn vel, hijgde van de opwinding en hield het niet meer uit.

“Alex… Alsjeblieft…” pufte ik.

Meteen daarop begon hij in mijn linkeroor te hijgen. Hij begon ook te praten en ergens verwonderde mij dat wel. We hadden amper een woord gewisseld sinds we beneden de bank achter ons hadden geladen, maar waarom nu plots wel? Wat wilde Alex me in hemelsnaam duidelijk maken? Wat kon nu ineens zo belangrijk zijn? Ik had moeite om hem te verstaan en besloot om maar gewoon te doen alsof ik het begreep, juist omdat ik niet wilde dat hij stopte.

“Ja Alex, je hebt helemaal gelijk”, brabbelde ik. “Ik begrijp je”, voegde ik er zuchtend aan toe, maar dan nog bleef hij doorgaan met praten. Ik begreep er helemaal niets van, maar dan gebeurde er iets waardoor mijn adem stokte. Ik voelde mijn hart in mijn keel kloppen, begon te zweten en raakte bijna in paniek. Mijn stiefzoon had me net iets in mijn oor gefluisterd wat ik eigenlijk niet wilde horen. Ik deed alsof ik hem niet had gehoord en nog voordat hij zijn zin af kon maken, begon ik hem te zoenen.

Ik zoende mijn stiefzoon alsof mijn leven er vanaf hing. Zo intens had ik wellicht nooit eerder gezoend en ook al had ik ergens onderweg willen stoppen, ik kon het gewoonweg niet. Daarvoor voelde het veel te fijn. Zijn zachte lippen, zijn warme mond, zijn gulzige tong… Ik kon er geen seconde aan weerstaan!

Alex begon steeds meer geluidjes te maken terwijl we bleven zoenen. Zijn vingers fladderden over mijn huid en weldra begon hij me zachtjes in mijn nek te kussen.

Ik wilde zijn borst aanraken, maar dat mocht niet van hem. Zijn fijne, puntige tepels nodigden uit om erop te sabbelen, maar daar dacht Alex anders over. Hij boog voorover en nam mij doelbewust mee. Eenmaal ik op mijn rug lag, liet hij zijn kloeke borst fluweelzacht op mijn tieten rusten en begon zachtjes heen en weer te wiebelen.

Het volgende moment begon hij me opnieuw te zoenen, net zo heftig als ik hem net voordien had gezoend.

Het mag gek klinken, maar ik was helemaal klaar voor mijn stiefzoon. Ik spreidde mijn benen voor Alex en nu was ik degene die hem aankeek. Lang en intens, waardoor ik zag dat hij begon te blozen zodra hij met mijn poesje begon te spelen. Alex wist precies wat ik fijn vond. Binnen de kortste keren ging ik mee in het ritme van zijn vingers… Ik kon me niet herinneren dat ik ‘daar’ eerder ooit zo nat was geweest.

Terwijl Alex lekker bezig bleef, kon ik de woorden die hij even daarvoor in mijn oor gefluisterd had niet los laten. Ik kon mijn stiefzoon misschien wel voor de gek houden, maar mezelf absoluut niet… Ik had hem hier en daar wél verstaan. De gedachte aan de woorden die ik meende te herkennen bezorgden me kippenvel.

‘Djezus Alex, waarom net nu?’ dacht ik, al waren het niet de woorden die me het meest raakten, wel de namen die hij noemde. ‘Welke boodschap heb ik op dit moment aan Lara en Manuel?’ vroeg ik me af. Ergens riep dat iets van schuldgevoel tegenover Jan op en net daar had ik in dat o zo intieme moment geen enkele behoefte aan.

Door een paar keer diep adem te halen, lukte het me om die gedachten van me af te zetten. Ik gooide mijn hoofd achterover en sloot mijn ogen. Vanaf dan was ik me er volledig van bewust dat Alex mij binnen een aantal seconden mijn eerste orgasme van de avond ging bezorgen en dat wilde ik voor geen goud missen… Het zou zeker niet het laatste zijn, dat wist ik dan al zeker.

Die nacht werd een haast eindeloos zinderende choreografie waarin onze versmeltende lichamen telkens een andere vorm aannamen tussen de verfrommelde lakens. Een aaneenrijging van posities was het, afwisselend in een traag en koortsachtig ritme, wat urenlang bleef transformeren. Het begon in een golf van pure overgave, waarbij Alex de leiding nam en ik me volledig liet meeslepen, als een schip dat zich overgaf aan de deining van de zee.

Toch bleven de rollen niet vaststaan. In het zachte schijnsel van de maan kantelde de dynamiek geruisloos. Ook ik eiste mijn positie op, gezeten als een trotse koningin die de heerschappij over zijn jonge godheid overnam, genietend van de absolute macht over zijn ademhaling en zijn blik, terwijl ik hem bereed. Ach wat… eigenlijk voelde elke omwenteling op het matras aan als het omslaan van een bladzijde in een verboden boek. We zochten elkaar op van voren, intens en oog in oog, om ons even later in het schemerduister om te keren tot een fluwelen, nestelende cadans waarbij zijn borstkas zich warm tegen mijn rug plooide en we allebei in absolute overgave meegingen met de stroom. Het werd een eindeloze, liefdevolle dans van geven en nemen. Een urenlange estafette van stijgen en weer dalen, van natte zoenen en hijgerige ademteugen, die pas ophield toen de eerste ochtendstralen door de gordijnen priemden.

En nu hoor ik jullie al aankomen, dames... Nee hoor, het is absoluut niet bij die ene, nacht gebleven. De daaropvolgende zaterdagochtend werd ik niet wakker van donkere spoken of een knagende wroeging, maar van de heerlijke, warme geur van verse koffie en croissants die mijn slaapkamer binnendreef. Toen ik mijn ogen opende, zag ik de deur zachtjes opengaan. Daar stond hij. Mijn knappe stiefzoon, met een brede, ontwapenende glimlach op zijn gezicht en goed geladen dienblad in zijn handen. Hij had werkelijk aan alles gedacht om me te verwennen, zoals een glas versgeperst fruitsap, een kleurrijke, vers gesneden fruitmelange, een dampende mok van mijn favoriete kruidenthee. Een goudbruin, knapperig afgebakken croissantje maakte het helemaal af. Het was zo’n mooi familiaal en teder gebaar, wat me raakte tot diep in mijn ziel. De wilde, hitsige storm van de vorige avond en de intens liefdevolle nacht hadden plaatsgemaakt voor een diepe, serene rust tussen ons.

Alex zette het dienblad voorzichtig op het textiel, boog zich over me heen en gaf me een zachte kus op mijn lippen. De blik in zijn grijsblauwe ogen sprak boekdelen. Hij was niet langer alleen mijn stiefzoon, en ik was niet langer alleen zijn stiefmoeder. Dat hoefden we naar elkaar toe niet in woorden uit te spreken.

Nadat we samen met veel geklets en intieme blikken van het ontbijt hadden gesnoept, belande het dienblad op het nachtkastje en nam de tederheid het volledig van ons over. Wat volgde tussen de warme lakens, was niet meer de hete furie van de avond ervoor op de bank, maar een verlengstuk van de uren aan tedere passie tijdens de nacht. Een fluwelen, liefdevolle vrijpartij waarin elke aanraking goed voelde en betekenisvol was. We lieten onze lichamen spreken in een cadans van pure verwennerij en zachte ademteugen. Het werd een lieve, uiterst bevredigende versmelting waarmee ik mijn challenge in die riante villa in Hasselt niet alleen fysiek, maar ook emotioneel op de meest perfecte manier dacht te hebben afgerond...

De rest van de zaterdag brachten we door in een soort zalige, intieme roes. We deden gewoon heel alledaagse, leuke dingen, samen in en rond de villa. We hebben samen gekookt, wat in de tuin geklust, maar vooral ook veel gepraat, gelachen en ja... regelmatig ook wat gekust.

De ongemakkelijkheid die er tussen ons had kunnen zijn, was nergens te bespeuren, maar de onderhuidse spanning bleef de hele dag door zinderend tussen ons inhangen.

Toen de avond eenmaal viel, was er geen houden meer aan en hebben we elkaar opnieuw helemaal binnenstebuiten gekeerd, boven op mijn bed.

Op zondag keerde de realiteit echter onbarmhartig terug. Die middag zou Jan, Alex’ vader en mijn echtgenoot, immers weer thuiskomen van zijn booreiland. We wisten allebei donders goed hoe gevaarlijk het spel was dat we hadden gespeeld. Na nog één laatste stomend douchemoment samen hebben we dan ook onmiddellijk een duidelijke streep getrokken. Vanaf dan namen we geen enkel risico meer. De lakens werden gewassen en ook andere mogelijk ‘sporen’ werden gewist. Toen Jan een paar uur later de oprit opreed, stond ik hem met mijn braafste echtgenotegezicht op te wachten, terwijl Alex hem als de perfecte zoon begroette. Mijn man voelde zich als vanouds welkom thuis, en dus heeft Jan absoluut niets opgemerkt…

***

Zodra Linda haar mond hield en de kring rondkeek, bleef het secondenlang stil aan mijn eettafel. Monique zat met haar mond letterlijk wagenwijd open. Noortje staarde Linda aan alsof ze een spook had gezien en Annelies liet een diepe, bewonderende fluittoon tussen haar tanden ontsnappen.

“Djezus, Linda…” verbrak Noortje uiteindelijk de ban, haar stem vol ongeloof. “Jij hebt daar bij jou thuis gewoon even de perfecte misdaad gepleegd. Je man weet van niets, die stiefzoon van jou is helemaal gelukkig, en jij bent met de hoogste onderscheiding geslaagd voor de challenge. Wat een waanzinnig mooi verhaal!”

“Echt wel,” knikte Monique, die gretig naar voren leunde over het tafelblad. “Maar zeg eens, Linda… Hoe zit het nu eigenlijk tussen die Alex en zijn Lara? Is dat nu definitief over en uit na dat Spaanse drama?”

Linda liet een geheimzinnige glimlach om haar lippen spelen vooraleer ze antwoordde. “Niet helemaal, Monique,” zei ze. “Blijkbaar was die pummel van een Manuel die bewuste avond ‘vergeten’ om zijn trouwring thuis te laten. Lara had dat natuurlijk meteen in de gaten toen ze aan tafel gingen. Met een getrouwd ex-lief wilde ze absoluut niets beginnen en dat heeft ze hem daar per direct duidelijk gemaakt. Met hangende pootjes en boordevol spijt is ze bij Alex komen uithuilen. Lara denkt dat hij het haar als vanzelf vergeven heeft, maar dat klopt niet echt. Alex heeft met mij overlegd wat hij met haar aan moest en samen zijn we erop uitgekomen dat het naar zijn vader toe voor ons beiden de perfecte dekmantel is als hij er een liefje op nahoudt. Uiteraard heeft hij haar niets verteld over het al wat ‘oudere meisje’ wat hij die bewuste avond naar bed droeg. Lara heeft geen benul van wat er speelt tussen Alex en zijn stiefmoeder, net zoals mijn man nergens erg in heeft. Hoe dan ook zweven mijn stiefzoon en ik allebei op een roze wolk, dat dan weer wel.”

“Amai,” zuchtte Jaklin, die tot dan toe stilzwijgend had zitten luisteren, terwijl ze nerveus met haar vingers op haar glas tikte. “Dus hij neukt wel weer met Lara... Maakt jou dat dan niet stik jaloers, Linda?”

Linda keek Jaklin recht in de ogen en leunde behaaglijk achterover in haar stoel. “We hebben daar op een moment dat mijn man even het huis uit was over gepraat en daar een volwassen afspraak over gemaakt, Jaklin. Op het einde van de maand vertrekt Jan weer voor drie maanden naar zijn booreiland en tot dan respecteren we de regels. Niets meer dan af en toe een stiekeme, gestolen zoen als niemand kijkt. Jaloersheid is niet nodig. Alex heeft Lara, en ik heb Jan, maar op de momenten dat zij er allebei niet zijn, dan zullen we er zijn voor elkaar... Geloof me, dames, we tellen de dagen nu al af tot we weer vrijuit samen kunnen genieten.”

Er viel weer een diepe stilte aan de tafel, waarin we allemaal de reikwijdte van Linda’s woorden lieten doordringen. Annelies begon hardop te lachen en klapte in haar handen. “Schrijf die challenge van Linda maar op in jouw notieboekje met een dikke vette tien, Karin!” riep ze naar mij. “Dit overtreft werkelijk al onze stoutste verwachtingen.”

Ik knikte. Een notitieboekje had ik uiteraard niet bij de hand, maar dan nog… ‘Drie maanden alleen in die villa met die jonge god van haar en dat vijf van de zeven dagen..!‘ maakte ik in mijn hoofd een bijna jaloersmakende mentale aantekening.

Toen ik zag hoe Jaklin ietwat ongemakkelijk op haar stoel begon te schuiven, vond ik het echter tijd om de druk een beetje van de ketel te halen. Terwijl ik de kring rondkeek, pikte ik de regie als gastvrouw weer op.

“Weet je, dames,” zei ik zacht. “We hebben vanavond de ene na de andere bekentenis gehoord, en hoewel de lat elke keer onwaarschijnlijk hoog wordt gelegd, moeten we niet vergeten dat dit geen wedstrijdje om ter strafst is. Ieder van ons beleeft deze challenge op haar eigen manier, binnen haar eigen gezin, nietwaar?”

“Gelukkig maar,” lachte Noortje opgelucht, terwijl ze haar glas ophief. “Eerlijk waar, mijn hart kan al die spanning amper nog aan!”

Ik knikte glimlachend en liet mijn blik rusten op de enige stiefmoeder die nog aan de beurt zou komen vooraleer ik mijn mislukking zou moeten opbiechten.

“Nou, Jaklin,” zei ik, de ‘spotlights’ aan de eettafel geruisloos in haar richting verschuivend. “Je hoeft Linda of de anderen echt niet te overtreffen, maar het woord is vanaf nu wel aan jou. Wil jij ons vertellen hoe jij het de afgelopen weken aangepakt hebt met jouw stiefzoon?”