Jabari leunt achterover in zijn stoel en legt zijn telefoon op tafel. Hij draait zich naar Jermaine, die op de bank een blikje energy drink leegdrinkt. 'We gaan een bed bekijken. Zonet afgesproken.' Jermaine knikt en verfrommelt het blikje tussen zijn vingers alsof het een plastic bekertje is. 'Wat voor bed?' vraagt hij. 'Rond. Groot. Tweeduizend.' Jermaine trekt een wenkbrauw op. 'Duur.' Jabari haalt zijn schouders op. 'Kijken is gratis. Pak je jas.'
De rit naar het adres voert door wijken die Jabari niet kent — keurige straten met donker baksteen, gesnoeide heggen, auto's met leaseplaten. Het navigatiebeeldscherm brengt hen naar een huis met een witte voordeur en een koperen klopper. Jabari parkeert langs de stoeprand en zet de motor af. Hij trekt zijn jack recht, controleert of zijn sleutels in zijn zak zitten, en stapt uit. Jermaine volgt hem. De lentelucht hangt koel en vochtig om hen heen, de geur van natte aarde en zoete seringen die ergens in een verborgen tuin bloeien. De voordeur gaat open voordat Jabari heeft aangebeld.
Deina staat in de deuropening. Ze draagt een wijde grijze trui die van één schouder glijdt en een zwarte legging die haar heupen strak omsluit. Haar donkere haar zit in vlechten die langs haar rug vallen, sommige met kralen aan de uiteinden die een zacht klikkend geluid maken als ze haar hoofd beweegt. Ze is achtentwintig, met een gezicht dat scherpe jukbeenderen toont boven volle lippen die zich tot een halve glimlach plooien. 'Jabari?' vraagt ze. Haar stem is laag, een tikje hees. Hij knikt. 'En dat is Jermaine, mijn zoon.' Deina's blik schuift van Jabari naar Jermaine, die een kop groter is dan zij en brede schouders vult onder een strak T-shirt. 'Kom binnen,' zegt ze en stapt opzij.
De gang ruikt naar verse kaneel en boenwas. De vloer is licht eiken, glad geboend, en aan de muren hangen ingelijste foto's van kustlijnen en bergen. Deina loopt voor hen uit, haar blote voeten maken geen geluid op het hout. 'Het bed staat boven,' zegt ze over haar schouder. 'Slaapkamer aan het eind van de overloop.' Ze gaat hen voor de trap op, en Jabari's ogen volgen de manier waarop de stof van haar legging zich spant over de ronding van haar billen bij elke tree. Jermaine, vlak achter hem, kijkt naar hetzelfde.
De slaapkamer is ruim en licht. Hoge ramen met witte jaloezieën laten gefilterd zonlicht binnen dat in rechthoeken op de houten vloer valt. En daar staat het bed. Het is groot — veel groter dan op de foto's leek. De ronde vorm domineert de kamer, het mahoniehouten frame glanst als een geolied instrument, en het donkerfluwelen hoofdbord golft langs de hele achterzijde. De witte lakens zijn strak opgemaakt, de kussens opgestapeld in het midden als een eiland. Het ziet eruit als een uitstalraam, onberoerd, bijna museumstuk. Jabari loopt naar de rand en legt zijn hand op de matras. Hij drukt door. De vering geeft mee, maar niet veel — stevig, dicht, precies zoals een kwaliteitsmatras hoort te voelen.
Deina staat bij het raam en vouwt haar armen onder haar borsten, waardoor de stof van haar trui strak trekt. 'Het is twee jaar oud,' zegt ze. 'We hebben het gekocht bij een speciaalzaak in Utrecht. Mijn man wilde iets anders dan een gewoon bed.' Ze zwijgt even. 'Maar hij heeft besloten dat we het kwijt willen.' Jabari knikt en loopt om het bed heen. Hij tikt met zijn knokkel tegen het frame. Massief. Geen krakende geluiden. Hij draait zich naar Deina en kijkt haar recht aan. Zijn ogen zijn donker, bijna zwart, en zijn gezicht — breed, met een kaaklijn die scherp genoeg is om licht te breken — vertrekt niet. 'De man aan de telefoon heeft mij gezegd dat we het mochten uitproberen voordat we het kopen,' zegt hij.
Deina's vlechten bewegen als ze haar hoofd scheef houdt. Ze ontvouwt haar armen en laat haar handen langs haar zij vallen. 'Oh, dat is mijn man geweest. Die is nu aan het werk.' Ze kijkt naar het bed, dan terug naar Jabari. 'Maar wat had u in gedachte?' Haar stem is vlak, maar haar vingers — de rechterhand — maken een klein beweginkje langs de naad van haar legging, alsof ze de stof tussen haar duim en wijsvinger rolt.
Jabari doet een stap naar voren. De afstand tussen hen sluit tot iets minder dan een armlengte. Hij is groot — een kop groter dan Deina, met schouders die de hele deuropening vulden toen hij binnenkwam — en zijn aanwezigheid drukt de lucht in de kamer samen. Hij ruikt naar cederhout en iets scherps eronder, iets metaalachtigs. 'Wat wij het meest in dat bed gaan doen,' zegt hij, en zijn stem daalt een halve toon, 'is neuken. Dus dat willen we even uitproberen.' Het woord valt in de kamer als een steen in stil water. De jaloezieën tikken zacht tegen de sponning in een windvlaag van buiten.
Deina kijkt van Jabari naar Jermaine. Eerst hun gezichten — Jabari's onbewogen uitdrukking, Jermaine's iets open mond, de jonge spieren in zijn kaak die spannen. Dan dalen haar ogen af. Naar de kruisen. Jabari's contour is zichtbaar door de stof van zijn spijkerbroek — een zware lijn die langs zijn linkerbeen hangt, de stof dun genoeg om de vorm te tonen. Jermaine is minder zichtbaar, maar de bobbel in zijn grijze trainingsbroek is onmiskenbaar. Deina's tong glijdt over haar onderlip. Het is een snelle beweging, bijna onzichtbaar, maar Jabari ziet het. Hij ziet alles. Deina ademt in, langzaam, en haar borst rijst omhoog onder de grijze trui. 'Als mijn man dat heeft gezegd,' zegt ze, en haar stem is nu zachter, met een trilling erin die ze niet helemaal onder controle krijgt, 'dan zal ik me moeten uitkleden.' Haar vingers gaan naar de zoom van haar trui.
Ze trekt de trui over haar hoofd in één beweging. Haar haar vlechten vallen langs haar rug en de kralen klikken. Eronder draagt ze geen bh. Haar borsten zijn vol, zwaar genoeg om licht te zakken, met donkerbruine tepels die al strak staan in de koele lucht van de kamer. Haar huid is licht getint, glad over haar sleutelbeenderen en schouders. Ze duwt haar legging over haar heupen — ze draagt er niets onder — en stapt eruit. Haar buik is plat met een zachte welving onder de navel, en tussen haar benen is ze glad geschoren, de gleuf van haar kutje een dunne lijn die nattigheid toont in het licht dat door de jaloezieën valt. Ze staat rechtop, haar armen langs haar zij, en kijkt Jabari aan.
Jabari trekt zijn jack uit en laat het op de vloer vallen. Dan zijn T-shirt, over zijn hoofd, en zijn bovenlichaam komt vrij — breed, gespierd, met een huid als donker gebrande kastanje die strak over de ribben en de platte buikspieren ligt. Zijn broek gaat open, hij duwt hem naar beneden samen met zijn onderbroek, en zijn lul hangt vrij. Het is een kolos. Zelfs zacht, zelfs ongehard, hangt hij zwaar naar beneden, dik als een kleine boomstronk, met een donkere eikel die gedeeltelijk onder de voorhuid vandaan komt. Hij slingert licht als hij beweegt, een gewicht dat zijn eigen ritme heeft. Jermaine kijkt naar zijn vader, dan naar Deina, en trekt dan zijn eigen kleren uit — sneller, jonger, met de ongeduldigheid van iemand die al weet wat er komt. Zijn lul is korter dan die van Jabari maar dik, met een rechte lijn die al halfhard omhoogkomt zodra de koele lucht hem raakt.
Deina klimt op het bed. Het matras geeft een klein beetje onder haar knieën, een zachte deining, en ze kruipt naar het midden waar de kussens liggen. Ze draait zich op haar rug en haar vlechten spreiden zich over de witte lakens als donkere rivieren op sneeuw. Haar borsten zakken uit elkaar, haar tepels wijzen naar het plafond, en haar benen liggen gestrekt, haar voeten op het matras. Jabari klimt achter haar het bed op. Het frame kraakt niet — geen geluid, alleen de zachte compressie van de pocketvering. Hij knielt tussen haar benen, zijn lul hangend tussen zijn dijen, en zijn handen — groot, met brede vingers en eeltige palmen — grijpen haar knieën. Hij duwt haar benen wijd. Haar kutje opent zich als een bloem die langzaam haar blaadjes verliest, de binnenlippen vochtig en roze, de gleuf die uitnodigt.
Jabari pakt zijn pik bij de basis. Zijn vingers reiken er niet helemaal omheen. Hij richt de eikel op de ingang van haar kutje — de donkere kop tegen de roze gleuf, een contrast als inkt op perkament — en duwt langzaam naar binnen. Deina's adem stokt. Haar heupen bewegen, een kleine schok, en haar vingers grijpen de lakens. Hij gaat centimeter voor centimeter, de wanden van haar kutje moeten wijken, moeten oprekken, en het geluid dat ze maakt is een zacht, hoog gekreun dat uit haar borst komt alsof iemand haar leegknijpt. Ze is niet gewend aan deze omvang — haar kutje spant en trekt rond zijn schacht, probeert hem aan te passen, probeert ruimte te maken waar bijna geen ruimte is. Jabari duwt door. Zijn lul verdwijnt tot halverwege, dan verder, tot hij met zijn heupen tegen de hare drukt. Hij zit volledig in haar. Ze hijgt, haar mond open, haar ogen wijd.
'Trek je kleren uit en neuk haar mond,' zegt Jabari tegen Jermaine, zonder zijn blik van Deina's gezicht af te wenden. Zijn stem is kalm, bevelend, de stem van een man die gewend is dat zijn instructies worden opgevolgd. Jermaine is al naakt. Hij kruipt over het bed naar Deina's hoofd, knielt naast haar gezicht, en tilt zijn lul op. Hij legt hem op haar lippen. Deina opent haar mond — niet aarzelend, maar met een hongerige beweging, haar lippen van elkaar, haar tong naar voren. Jermaine duwt zijn pik naar binnen en haar mond sluit zich eromheen, haar wangen hol zuigend, en hij begint te bewegen — langzaam eerst, dan sneller, zijn heupen stotend in het ritme van een jonge man die zich niet inhoudt.
Jabari begint te neuken. Hij trekt terug — langzaam, zijn lul glibberend uit haar strakke kutje, de wanden meegesleept, zuigend — en stoot dan weer naar binnen. Diep. Hard. Zijn ballen slaan tegen haar kont met een nat geluid dat door de kamer echoot. Deina's lichaam schokt op het bed, haar borsten deinen met elke stoot, en het matras deint onder hen — maar niet veel, precies zoals Jabari vermoedde. Haar kreunen wordt gedempt door Jermaine's pik in haar mond, maar het geluid ontsnapt langs de zijkanten, nat en schor. Ze probeert te slikken, speeksel loopt langs haar kin, en Jermaine grijpt haar vlechten vast als houvast terwijl hij haar mond neukt.
Vader en zoon. Allebei in haar. Jabari in haar kutje, Jermaine in haar mond. Het ritme vindt elkaar — Jabari's diepe, langzame stoten en Jermaine's snelle, oppervlakkige pompen. Deina's lichaam is een instrument dat door twee mannen wordt bespeeld, en ze reageert. Haar heupen komen omhoog, ontmoeten Jabari's stoten, haar kont kantelt zodat hij dieper komt. Haar mond werkt Jermaine's pik, haar tong draait rond de eikel elke keer als hij terugtrekt. Haar handen grijpen de lakens, de kussens, alles wat binnen bereik is. Het geluid van natte seks — het soppen van haar kutje rond Jabari's lul, het zuigen van haar mond rond Jermaine's pik, de slappe kletsen van huid op huid — vullen de slaapkamer.
Deina komt klaar. Het begint in haar buik — een samentrekking die door haar lichaam golft als een kramp — en haar rug buigt, haar borsten drukken naar het plafond, en haar kutje klemt zich om Jabari's lul met een kracht die hem een grom ontlokt. Ze gilt, maar het geluid komt verstikt uit haar volle mond, en haar hele lichaam schokt. Sappen lopen uit haar kutje, langs Jabari's ballen, druppelen op de witte lakens. Jermaine houdt haar hoofd vast en blijft doorpompen. Jabari vertraagt niet. Hij neukt door haar orgasme heen, en elke stoot verlengt de golf die door haar lichaam beeft.
Jermaine komt eerst. Zijn heupen stoten naar voren, zijn lul verdwijnt diep in Deina's mond, en zijn gezicht vertrekt. Hij gromt, laag en lang, en zijn lul pulseert. Deina's ogen vliegen open — ze voelt het — en dan spuit hij. Zijn sperma vult haar mond, dik en warm, en ze slikt, haar keel bewegend, maar het is te veel. Wit vloeibaar sperma lekt langs haar lippen, langs zijn schacht, druppelt op het kussen. Ze hoest niet, ze houdt vast, zuigt hem leeg, en als hij terugtrekt hangt er een draad speeksel en sperma tussen haar mond en zijn eikel.
Jabari ziet het. Zijn stoten worden sneller, harder. Zijn ballen trekken op. Hij grijpt Deina's heupen, zijn vingers duiken in haar vlees, en hij beukt. Het bed deint, maar niet genoeg — de pocketvering is te strak, te stevig, en de energie van elke stoot gaat recht door haar lichaam in plaats van door het matras. Deina's hoofd schuift over de lakens, haar vlechten in de war, en ze kreunt, haar mond eindelijk vrij, het geluid ongehinderd. 'Fuck,' zegt ze. 'Fuck, je bent — je bent zo groot.' Jabari gromt. Zijn lul zwelt op in haar kutje, de wanden uitrekkend tot het pijn doet, en dan komt hij. Zijn sperma spuit in haar kut — dik, heet, golf na golf, hij pompt het erin met elke stoot tot hij leeg is. Als hij terugtrekt, druipt zijn sperma uit haar kutje, een witte stroom die over haar anus lekt en op het laken valt.
Deina ligt op haar rug, haar borsten deinend met haar ademhaling, sperma uit haar mond en haar kutje, haar ogen halfgesloten. Maar ze krijgen geen rust. Jabari grijpt haar heupen en draait haar om. Ze rolt als een pop over het bed, haar vlechten in haar gezicht, en haar kont steekt omhoog. 'Jermaine,' zegt Jabari. 'Eronder.' Jermaine schuift onder haar, zijn rug op het matras, en hij tilt zijn heupen op. Zijn lul — alweer hard, de hersteltijd van een jonge man — richt zich op haar druipende kut. Ze laat zich zakken. Zijn pik glijdt naar binnen, glibberig van het sperma dat er al in zit, en Deina's mond valt open als ze hem voelt. Ze leunt voorover, haar borsten hangen boven Jermaine's gezicht, en hij neemt een tepel in zijn mond.
Jabari staat achter haar. Hij kijkt naar haar kont — de ronding van haar billen, de gleuf ertussen, het kleine roze kontgaatje dat verborgen ligt. Zijn sperma lekt erlangs, een glijmiddel dat hij niet heeft moeten aanmaken. Hij duwt haar billen uit elkaar met zijn duimen. Deina's rug verstrakt. Ze weet wat er komt. Hij zet zijn eikel — nog nat van haar kutje, nog glanzend — tegen haar anus en duwt. Langzaam. Haar kontgaatje geeft mee, opent, de ring van spieren die moet wijken voor zijn dikte. Het is strak. Het is krap. Deina's vingers klauwen in het laken en haar ademhaling versnelt.
'Ontspan,' zegt Jabari. Zijn stem is laag, niet zacht, maar wel gestaag. Hij duwt door. Centimeter voor centimeter. Haar anus opent zich rond zijn schacht als een handschoen die te strak zit. Ze kreunt — een geluid dat tussen pijn en genot balanceert — en Jermaine, onder haar, begint te bewegen. Zijn heupen pompen, zijn lul glijdt in en uit haar kutje, en de beweging schuift haar lichaam heen en weer. Jabari's lul schuift dieper in haar kont met elke beweging. Ze is nu dubbel gevuld. Twee lullen in twee gaten, de wanden ertussen zo dun dat de mannen elkaars bewegingen kunnen voelen.
Deina's hoofd valt naar voren. Haar vlechten hangen langs haar gezicht. Haar mond is open en er komen geluiden uit die niet meer op woorden lijken — lange, hoge klanken die breken als golven op een rots. Jermaine zuigt op haar tepel en neukt haar kut. Jabari neukt haar kont, zijn stoten dieper nu, zijn ballen slaan tegen haar en tegen Jermaine's ballen eronder. Het geluid is obsceen — nat, vlezig, het soppen van twee lullen in twee met sperma gevulde gaten, de kletsen van huid op huid, het kraken van het bed dat niet kraakt maar deint, zachtjes, als een boot op zee.
Ze komen allemaal. Deina eerst — haar lichaam spant zich, haar kont en haar kutje knijpen tegelijk, en ze schreeuwt, het geluid hoog en scherp en onbeheerst. Haar kutje spuit, sappen gutsen langs Jermaine's lul en ballen, doorweekt het laken. Jermaine komt — hij stoot omhoog, diep, en zijn lul pulseert in haar kut, vult haar opnieuw met sperma dat met het eerste mengt. Jabari komt — hij ramt zijn lul tot de wortel in haar kont, gromt, en spuit. Zijn sperma vult haar darmen, heet en dik, en als hij terugtrekt lekt het uit haar opengerukte anus, een witte stroom die over haar kutje en Jermaine's ballen druipt.
Ze wisselen. Jermaine komt onder vandaan, zijn plaats wordt ingenomen door Jabari die op zijn rug gaat liggen. Deina klimt bovenop hem, richt zijn lul — de kolos die nog steeds hard is — op haar kontgaatje, en laat zich zakken. Jermaine knielt voor haar en duwt zijn pik in haar mond. Weer twee gaten. Weer gevuld. De ritmes verschuiven — Jabari's heupen die omhoog stoten vanuit het matras, de deining van het bed nu merkbaarder omdat zijn gewicht de vering activeert, en Jermaine die haar mond neukt met lange, langzame halen. Deina's borsten deinen voor Jabari's gezicht en hij neemt er een in zijn mond, zuigt, bijt zacht. Ze komt weer. En weer. Haar kutje spuit telkens, doorweekt Jabari's buik, doorweekt het laken tot het matras eronder donsachtig wordt van het vocht.
Ze wisselen opnieuw. Jermaine in haar kut, Jabari in haar mond. Dan Jermaine in haar kont, Jabari in haar kut. Dan beiden in haar kut — hun lullen tegen elkaar, de wanden opgerekt tot het onmogelijke, Deina's ogen tranen en haar lichaam beeft oncontroleerbaar. Ze komt klaar met een geluid dat nauwelijks menselijk is. Ze spuiten allebei. Haar kutje is een overstromende rivier.
Na een uur ligt Deina op het bed. Alleen. Haar benen gespreid, haar kutje open en rood, sperma dat uit haar gleuf stroomt als een langzame witte rivier die over haar anus lekt en een plasje vormt op het laken. Haar kontgaatje is open — niet gesloten, de ring van spieren opengerukt door Jabari's kolossale lul, sperma dat eruit druipt met elke ademhaling die ze neemt. Haar gezicht is nat van speeksel en sperma, haar vlechten in de war, kussens op de grond gesmeten. Het bed staat nog recht. Het frame niet beschadigd. De lakens zijn een ramp. Haar lichaam is een slagveld.
Jabari trekt zijn spijkerbroek op. Hij ritst hem dicht, trekt zijn T-shirt aan, en pakt zijn jack van de vloer. Jermaine is al aangekleed. Jabari kijkt naar Deina — haar lichaam op het bed, haar ogen die halfgesloten zijn en wegdrijven. Ze ligt in te dutten, haar ademhaling diep en traag, de uitputting van iemand die meer heeft genomen dan een lichaam eigenlijk aankan. 'Ik zie er toch maar van af,' zegt hij. Zijn stem is zakelijk, de toon van een man die een aankoopbeslissing herziet. 'Ik vind hem te weinig meeveren.' Deina opent haar mond. Er komt geen geluid uit. Haar lippen bewegen, maar de woorden lossen op voor ze vorm krijgen. Haar ogen vallen dicht.
Jabari en Jermaine lopen de trap af. De voetstappen van de jongere man lichter en sneller, die van de vader afgemeten en steunend. De voordeur gaat open, valt dicht, en de auto start. Dan is het stil in het huis.
Het is anderhalf uur later als de voordeur weer opengaat. Sleutels in een schaal. Een jas die aan een haak wordt gehangen. 'Schat,' roept een mannenstem van beneden. 'Zijn ze nog voor het bed geweest?' Het is Deina's man. Hij staat in de gang, zijn werkschoenen nog aan, zijn jack half uit. Stilte van boven. Dan Deina's stem, zwak, schor, van ver weg. 'Ja,' roept ze. 'Maar hij veerde niet genoeg.' Haar man fronst. Hij loopt de trap op, zijn voetstappen zwaar op het hout. Hij bereikt de overloop, draait naar de slaapkamer, en stapt over de drempel.
Hij ziet het bed. Hij ziet de lakens — doorweekt, verfrommeld, wit geworden doorzichtig. Hij ziet Deina. Ze ligt op haar rug, haar benen wijd, haar kutje open en stromend met sperma dat allang is uitgedroogd tot een witte korst op haar dijen. Haar kontgaatje is open, een donker gat dat nog steeds sperma lekt. Haar borsten zijn rood van zuigen en bijten, haar vlechten in de war over het kussen. Haar gezicht vredig, uitgeput, de slaap van iemand die is leeggehaald. Haar man staat stil. Zijn hand omklemt de deurpost. 'Wat heb jij gedaan?' vraagt hij. Zijn stem is hoog, dun, de stem van iemand die antwoorden nodig heeft maar ze niet echt wil horen. Deina opent één oog. Ze kijkt hem aan. 'Jij had gezegd dat ze het bed mochten uitproberen.'
Femkeloos (34)
Illebe (27)
Hekswendy (55)
Lins (50)