Daar zat ik dan…. de daaropvolgende zaterdagavond nerveus op de rand van een groot tweepersoonsbed in de hoofdslaapkamer van een oververhit chalet, me in alle opzichten erg ongemakkelijk voelend en me afvragend hoe ik het zover had kunnen laten komen. Mijn knieën en dijen, belachelijk zichtbaar door de veel te korte rok die mijn man me had laten dragen, zaten strak tegen elkaar gedrukt. Mijn vingers friemelden nerveus in mijn schoot. Mijn borst en schouders, nauwelijks bedekt door het strakke, mouwloze topje dat ook door mijn man was uitgekozen, hingen er onzeker bij. Mijn lichtgekleurde gezicht met mijn lange haar was gebogen.

Naast me zat John, de man die ik slechts een paar uur eerder had ontmoet, maar die, als alles volgens plan verliep, mijn allereerste buitenechtelijke minnaar zou worden. Als alles volgens plan zou verlopen. Eerlijk gezegd was alles tot nu toe prima verlopen, sinds mijn ouders waren langsgekomen om op de kinderen te passen en te blijven slapen, 'zodat we ons geen zorgen hoeven te maken over de tijd'. Ik had ruim een uur besteed aan me klaarmaken. Op aandringen van Paul had ik me sexy aangekleed, voor het geval ik zou besluiten dat we met onze nieuwe vrienden naar bed zouden gaan. Op verzoek van mijn man had ik mijn mooiste witte zijden lingerie aangetrokken, een mouwloze witte designertop en een rode plooirok die zo kort was dat het zelfs zonder de tien centimeter hoge zwarte lakleren hakken gênant zou zijn geweest voor een tiener. Mijn lange, donkerbruine haar had ik laten krullen en ik had meer make-up opgedaan dan normaal. Ik zag er zo sexy mogelijk uit, maar was me er terdege van bewust dat ik een veertigjarige huisvrouw en moeder van twee kinderen was.

Ik hoopte dat het sexy genoeg zou zijn. Mijn man leek in ieder geval erg tevreden met het resultaat. De reis naar het restaurant was snel en soepel verlopen. Paul had voorzichtig gereden, zijn ogen schoten steeds naar rechts om mijn te blootgelegde benen te bekijken. Hij zag er zelf ook erg goed uit in een overhemd met open kraag en spijkerbroek, dus ik voelde me zo zelfverzekerd als ik maar kon zijn toen we het restaurant vlakbij hun huisje binnenliepen om onze 'dates' voor de avond te ontmoeten. Het diner in het restaurant was uitstekend geweest. Ondanks mijn zenuwen had ik van de maaltijd genoten, mede dankzij drie grote glazen Sauvignon Blanc. In de ontspannen sfeer had ik onze potentiële partners rustig kunnen observeren.

Onze nieuwe vrienden waren wel tien jaar ouder dan wij, zagen er in het echt net zo goed uit als op de foto's, maar bovendien waren ze ontspannen en prettig gezelschap. Het gesprek ging over van alles en nog wat en verliep alsof we er allemaal waren voor normale, volkomen onschuldige redenen. Ik moest mezelf er steeds aan herinneren dat onze bedoelingen allesbehalve onschuldig waren, maar ik begon me wel steeds meer te ontspannen. Uit alles wat ik tijdens het diner vernam, bleek mijn beoogde partner voor die avond alles te zijn wat een eerste minnaar zou moeten zijn. Gekleed in een strakke spijkerbroek en een designhemd was John lang, donker, knap, zorgzaam, charmant en, zoals zijn vrouw me regelmatig stilletjes verzekerde, ook nog eens zeer goed bedeeld.

Hij was senior partner bij een succesvol advocatenkantoor in Amsterdam en dat leverde voldoende geld op om frequent ontspanningsvakanties aan de kust te maken. Ze hadden het chalet drie jaar eerder gekocht als toevluchtsoord en als privéplek om hun speciale vrienden te ontmoeten, zoals ze hoopten dat wij er binnenkort ook bij zouden zijn. Ik moet bekennen dat ik hem zowel fysiek als intellectueel erg aantrekkelijk vond.

Karin, zijn vrouw, was zo anders dan ik als je je maar kunt voorstellen. Minstens vijftien centimeter kleiner, blond geverfd en met een figuur dat aanzienlijk ronder was dan mijn magere gestalte, gaf ze de indruk een dom blondje te zijn, totdat je haar beschaafde accent hoorde en de heldere, verfijnde toon van haar conversatie. Zoals voorspeld had ze gewoonweg enorme borsten, waarvan ze me verzekerde dat ze natuurlijk waren, maar die nauwelijks bedekt werden door haar strakke, laag uitgesneden jurk. Paul leek het de hele avond over haar borsten te hebben; iets wat haar man en mij niet ontging. Het contrast tussen haar sexy lichaam en haar scherpe intellect was zo buitengewoon dat ik vermoedde dat ze die domme blondine-look speciaal voor ons had aangenomen, of misschien als een alter ego dat ze aannam tijdens avonden waarop ze aan partnerruil deed.

Tijdens het diner kwamen we erachter dat ze zo'n tien jaar eerder bijna per ongeluk met swingen waren begonnen. Na een late avond met vrienden, waar te veel alcohol was gedronken, waren ze allemaal te dronken om te rijden en moesten ze noodgedwongen blijven overnachten. Die nacht waren de twee echtgenoten op de een of andere manier in de verkeerde slaapkamers terechtgekomen - aanvankelijk kennelijk per ongeluk - maar een nacht vol energieke, verboden seks in beide bedden was daarop gevolgd. De volgende ochtend was moeilijk en gênant geweest, maar toen de eerste verwijten eenmaal waren gevallen, gaven ze allebei toe dat ze erg van de ervaring hadden genoten en dat ze het, zolang het geen gevaar voor hun huwelijk opleverde, graag nog eens zouden willen proberen. Na uitgebreid online onderzoek hadden ze met enige aarzeling een swingersclub bezocht en genoten van hun eerste avond daar. Er volgden meer bezoeken en weekendjes weg naar clubs in andere delen van het land. Discretie was altijd het allerbelangrijkste in alles wat ze deden. Dit stelde me nog meer gerust en, in combinatie met de ongebruikelijk grote hoeveelheid wijn die ik had gedronken, zorgde het ervoor dat ik slechts symbolisch tegenstribbelde toen John voorstelde om na het diner naar hun chalet te gaan 'om te ontspannen'.

De verrukkelijke uitdrukking op het gezicht van mijn man was zowel hartverwarmend als verontrustend, maar aanvankelijk voelde ik me best zelfverzekerd toen John mijn hand pakte terwijl we over de parkeerplaats en het lange, schemerige pad naar hun afgelegen chalet liepen. Paul en Karin liepen voor ons uit, arm in arm zoals vrienden dat zouden doen, maar hun lichaamstaal had een duidelijke seksuele ondertoon. Toen we binnenkwamen, was de lounge verlicht met kaarsen en stond er een fles champagne in een koeler op tafel. John schonk vier glazen in en deelde ze uit. "Nieuwe vrienden!" stelde hij voor als toast. Omdat ik me al een beetje aangeschoten voelde, nam ik nauwelijks een slokje, maar het werd al snel duidelijk dat deze toast bedoeld was als signaal dat we ons allemaal naar de slaapkamers moesten terugtrekken.

Paul begreep de hint meteen. Karin pakte zijn uitgestoken hand en leidde hem naar de deur die het verst van ons vandaan was. Ze giechelden en kietelden elkaar terwijl ze de kamer doorliepen, maar voordat de deur achter hen dichtviel, keek mijn man nog even naar me om. "Gaat het goed met je?" fluisterde hij zachtjes. Ik slikte, mijn buik zat vol vlinders, en knikte toen langzaam. "Veel succes!" mompelde hij als antwoord, waarna hij zich omdraaide naar de open deur waar de rondborstige blondine binnen wachtte. "Ik hou van je..." begon ik te mompelen, maar hij was al weg.

Er viel een korte stilte, waarna ik Johns zachte, soepele hand op mijn arm voelde en zijn nog zachtere, soepelere stem in mijn oor hoorde. "Zou je het leuk vinden om met me mee te gaan, Ellen?" Ik staarde vol ongeloof naar de gesloten deur waardoor mijn man was gegaan. Het gebeurde echt! Paul had me daadwerkelijk verlaten om, naar mijn idee voor het eerst, overspel te plegen, en mij achtergelaten om hetzelfde te doen. De volgende keer dat we elkaar zagen, zouden we allebei vreemdgegaan zijn.

"Ellen? Gaat het goed met je?" "J... Ja," stamelde ik. "Ontspan je maar," fluisterde de zachte stem. "Het is jouw avond." Verbluft liet ik John mijn hand pakken en me langzaam door de dichtstbijzijnde deur leiden, de kaarsverlichte gloed van de grote slaapkamer in. Mijn hart bonkte in mijn keel; dit was de slaapkamer waar ik mijn man voor het eerst zou bedriegen; de plek waar ik een gevallen vrouw zou worden; een ontrouwe echtgenote; een swinger. Mijn twijfels en onzekerheden overspoelden me. Het feit dat mijn man Paul naast ons was met Johns flirterige, sexy vrouw Karin, die zogenaamd zijn eerste avondje overspel beleefde, had me gerust moeten stellen. Maar dat deed het niet. In plaats daarvan besefte ik plotseling dat het niet mijn idee was geweest; dat Paul het had gewild en me had overgehaald. Ik houd daar eigenlijk niet zo van!

Het was Paul die me ervan overtuigde dat we wel wat plezier verdienden; dat we de verfrissing van onze seksuele relaties nodig hadden die alleen een partner kon bieden; dat het ons allebei de kans zou geven om echt onszelf te zijn, om al die dingen uit te proberen waar we voorheen alleen maar over hadden kunnen fantaseren. Het was Paul die me ervan overtuigde dat er geen reden was om mijn geest - en mijn benen - niet open te stellen voor de alternatieve levensstijlen die we voorheen alleen in onze fantasieën hadden bedacht. Ik bleef mezelf voorhouden dat ik toch wel plezier aan de avond zou beleven. Ik kon immers net zo goed mijn remmen loslaten als mijn man. Het was veilig; ze waren vriendelijk, attent, schoon en ervaren swingers; de perfecte partners voor beginners zoals wij. Ik hield zielsveel van mijn man; dit was wat mijn man wilde en al jarenlang wilde. En ik ben opgevoed met het idee dat een goede echtgenote haar man altijd geeft wat hij wil.

'Het is helemaal oké om zenuwachtig te zijn de eerste keer, Ellen,' zei John zachtjes, terwijl hij zijn hand lichtjes op mijn trillende vingers in mijn schoot legde. 'We doen het op jouw tempo. Vertel me gewoon wat je leuk vindt - en of er iets is wat je niet leuk vindt.' Hij liet de woorden in de lucht hangen. Ik kon mijn ogen niet opheffen om hem te ontmoeten, maar ik merkte dat hij me aandachtig bestudeerde, mijn lichaam bekeek zoals hij tijdens het diner had gedaan. In mijn onzekerheid vroeg ik me af of hij het vergeleek met dat van zijn vrouw. Ik vroeg me ook af of mijn eigen man zijn nieuwe partner op dezelfde manier beoordeelde.

Lang voor een vrouw en hoekig gebouwd, wist ik dat mijn lichaam niet ieders ideaalbeeld van perfectie was. Hoewel ik zo slank was dat ik bijna botjes had en het soort magere figuur dat vrouwen zo bewonderen, was ik me er terdege van bewust dat ik niet het soort billen had waar de meeste mannen naar lijken te verlangen en was ik bang dat hij mijn bijna totale gebrek aan borsten onaantrekkelijk zou vinden. Ik voelde me onzeker en angstig, vooral toen ik me herinnerde wat voor lichaam hij gewend was. Karin had rondingen op de juiste plekken en haar korte, donkerblauwe, strakke mouwloze jurk stond haar perfect. Haar blonde haar was vakkundig gestyled en met haar lengte van iets meer dan anderhalve meter voelde ik me een reus op mijn hoge hakken.

In mijn gedachten had mijn man al het gevoel dat hij een betere deal had gesloten dan de man die me nu aan het uitkleden was. Maar, zei ik tegen mezelf, sinds we elkaar hadden ontmoet, leek John toch al blij met het vooruitzicht om met me naar bed te gaan. Ik voelde hem zachtjes op de rand van het matras naast me gaan zitten en zijn hand voorzichtig op mijn knie leggen. Ik rilde even. 'Ontspan je, Ellen,' fluisterde hij, zijn stem zacht en verleidelijk als warme siroop. 'Vanavond is voor jou. Het is je eerste keer; maak je geen zorgen of je me wel gelukkig gaat maken. Het enige wat ik wil is dat jij je goed voelt, oké?' Ik knikte, nog steeds niet in staat hem in de ogen te kijken.

'Dat is beter,' glimlachte hij. 'Vertel me nu eens, wat vind je lekker?' Ik was niet voorbereid op de vraag en voelde me niet in staat om te antwoorden. Maar zwijgen was niet acceptabel. "Ik... ik weet het niet," mompelde ik, mijn stem trillend. 'Kom op,' plaagde hij, zijn stem nog steeds zacht en geruststellend. 'Er moet toch iets zijn dat je opwindt; iets dat je prikkelt. Misschien iets wat je altijd al hebt willen proberen, maar wat je nooit aan je man hebt durven vragen.' Ik gaf geen antwoord. Ik bleef alleen maar kinderachtig in mijn handen wringen, waardoor ik nog bozer op mezelf werd.

"Ik kan alles zijn wat je wilt," vervolgde John met een kalmerende stem. "Absoluut alles. Ik kan zachtaardig zijn, heel zachtaardig, ruw, heel ruw of iets daartussenin; wat je maar wilt." Zijn kalme stem werkte; mijn angst begon af te nemen naarmate hij verder sprak. "We kunnen lang aan voorspel doen als je dat prettig vindt, of helemaal niet. Het is aan jou. We hoeven zelfs geen volledige seks te hebben als je dat niet wilt." Hij klonk open en oprecht. Hij was zeker aantrekkelijk en verleidelijk. Ik keek naar hem op en probeerde te beslissen of ik het echt kon doorzetten. Ik was naar het diner gegaan in de wetenschap dat ik misschien wel alleen met John zou zijn - waarschijnlijk zelfs - maar nu de realiteit was aangebroken en ik in dezelfde ruimte zat met een vreemde man, leek al mijn zelfvertrouwen als sneeuw voor de zon te zijn verdwenen.

'Meen je dat?' vroeg ik uiteindelijk, klinkend als een puber. 'Je doet alleen wat ik prettig vind?' "Natuurlijk. Vanavond is je eerste avond; het is helemaal voor jou. Dat meen ik echt. En als je op enig moment wilt stoppen, hoef je het alleen maar te zeggen en dan stoppen we." "En je zult niet teleurgesteld zijn?" 'Dat heb ik niet gezegd,' lachte hij op een zelfspotachtige manier die hem nog aantrekkelijker maakte. 'Ik zal erg teleurgesteld zijn, Ellen. Je bent een verbluffend aantrekkelijke vrouw en ik kijk er erg naar uit om samen van elkaars lichamen te genieten, maar als je daar anders over denkt, beloof ik dat ik stop wanneer je maar wilt.'

Opnieuw zorgden zowel zijn woorden als zijn hele houding ervoor dat ik hem vertrouwde. Ik begon me meer gerustgesteld te voelen. Misschien zou mijn onervarenheid er niet toe doen; misschien kon ik het wel volhouden. Paul was immers heel serieus geweest; hij had gezegd dat hij wilde dat ik het ook naar mijn zin zou hebben. Maar durf ik mijn innerlijke fantasieën wel met deze vreemdeling te delen? Of zou het misschien makkelijker zijn om ze aan een vreemde te uiten dan aan mijn man? "Dus wat is je geheim, Ellen? Nu is het moment om iets nieuws te proberen; om iemand anders te zijn; om iets te proberen wat je altijd al hebt willen doen, maar wat je niet kunt of wilt doen met je man?"

Misschien had hij gelijk. Misschien als ik mezelf voorstelde als iemand anders; een andere, stoutmoedigere, avontuurlijkere Ellen met een meer exotische smaak dan de vrouw en moeder die ik tot dan toe was geweest; misschien zou ik dan toch in staat zijn om de plannen voor die avond door te zetten. "Dat is waar swingen om draait," voegde hij eraan toe. "Vrijheid! Vrijheid van dwang; vrijheid van schuldgevoel; vrijheid om te zijn wie je wilt zijn." Het idee was zeker aantrekkelijk. En als mijn man het echt wilde, zou het misschien niet als vreemdgaan voelen. Hij was sowieso van plan om vreemd te gaan, dat moest ik niet vergeten! Maar wat wilde ik dan?

Toen schoot het me te binnen; iets wat ik me vaak had voorgesteld, maar waar ik nooit om had durven vragen. Het zou me zelfs kunnen helpen mijn aarzeling te overwinnen; als John de juiste man was om het spel te spelen. "Misschien..." begon ik, maar stopte toen. "Aha! Je hebt een idee. Er is iets wat je graag zou willen proberen," glimlachte John, oprecht verheugd. "Vertel het me!" Ik keek hem in zijn knappe gezicht, haalde diep adem en antwoordde: "Misschien is het wel het nemen van een beslissing dat me zo angstig maakt. Misschien als jij... als jij de controle overnam; als jij me domineerde. Misschien als jij me vertelde wat ik moest doen; als jij me het gevoel gaf dat ik geen andere keuze had dan jou te gehoorzamen; dat ik moest doen wat jij wilde. Misschien zou ik me dan kunnen ontspannen."

'En misschien heb je dan niet het gevoel dat je Paul opzettelijk bedriegt?' vroeg John. 'Als je je morgen schuldig voelt, kun je jezelf er misschien van overtuigen dat je ertoe gedwongen bent?' "Ik denk het wel," antwoordde ik eerlijk. Johns gezicht straalde van plezier. 'Nou, dat is ook normaal, Ellen, geloof me. We voelden ons allebei eerst hetzelfde. Natuurlijk kan ik de leiding nemen, maar je moet wel duidelijk maken hoeveel overredingskracht je wilt,' voegde hij er enigszins serieus aan toe.

"Ik... ik weet het niet zeker," antwoordde ik. "Ik weet het niet... Ik heb nog nooit zoiets geprobeerd." 'Nou,' vervolgde hij geruststellend. 'Wil je alleen maar bevelen krijgen of wil je ook wat bondage proberen? Misschien ook een beetje pijn? Het is jouw avond. Zeg me maar wat je wilt.' Mijn stem trilde zo erg dat ik mezelf nauwelijks kon horen. Paul en ik hadden bondage geprobeerd en ik vond het prettig; ik hield ook van pijn – eerlijk gezegd, ik vond het heel prettig; het idee om weer een beetje pijn te ervaren was echt opwindend. Maar hoeveel bedoelde hij precies met 'een beetje'? "Misschien als je... mij ook een klein beetje pijn doet?" "Oké," glimlachte hij. "Maar je moet me wel even laten weten wat je met 'een beetje' bedoelt." Dit hielp me ook ontspannen; John had duidelijk verwacht dat ik onzeker en nerveus zou zijn en hielp me om mijn zenuwen te kalmeren.

'Ehm,' begon ik aarzelend. 'Soms knijpt Paul heel hard in mijn tepels en dan word ik helemaal wild.' 'Dat kan ik me voorstellen,' grijnsde hij tevreden. 'En doet hij je ook op andere plekken pijn?' vroeg hij. 'Of zou je dat juist willen?' Ik bloosde hevig. 'Ik heb er altijd al van gedroomd om een beetje pijn te voelen... daar beneden,' zei ik, de laatste woorden bijna verdwijnend in mijn verlegenheid. 'Soms, als Paul wat ruw is met zijn handen, knijpt hij me daar beneden en dat doet pijn. Dat voelt soms ook wel lekker; echt lekker.' 'Oké,' zei hij. 'Heb je zin om ook te schreeuwen en te gillen? Je helemaal te laten gaan? Niemand zal iets horen.' 'Ja,' bekende ik. 'Ik maak wel eens wat lawaai, maar ik wil niet ernstig gewond raken!' voegde ik er beschaamd en angstig aan toe. John glimlachte opnieuw. "Dat gaat niet gebeuren, Ellen. Weet je wat een 'veilig woord' is?" Ik knikte. "Dat denk ik wel."

"Nou, voor vanavond is het stopwoord 'Amsterdam'. Als het echt te veel wordt, als je echt wilt dat ik stop, zeg of roep dan gewoon dat woord, dan weet ik dat ik moet stoppen. Anders..." Ik keek vol verwachting naar zijn lachende gezicht. "Anders stoppen we niet meer als we eenmaal begonnen zijn, totdat het voorbij is." Dit was mijn laatste kans om me terug te trekken. Mijn maag draaide zich om van de zenuwen; mijn sterke verlangen om te ontsnappen vocht tegen nog sterkere gevoelens van opwinding, nieuwsgierigheid en, laten we eerlijk zijn, pure lust. ‘Weet je wat we doen’ begon John ‘ik heb hier een pilletje waardoor je je minder belemmerd voelt door allerlei angsten en gedachten. Neem het in en dan zal jij je al snel een stuk relaxter voelen. Het zijn geen drugs of zo hoor, wees niet bang.’ Hij gaf me het pilletje met een glas water.

Kon ik hem wel vertrouwen? Tot nu toe was hij een nette, zorgzame kerel gebleken, dan had hij hiermee waarschijnlijk ook het beste met me voor nam ik aan en slikte het pilletje met een slok water door. Ik gaf het glas terug en herinnerde me de blik op het gezicht van mijn man toen hij met Karin de kamer ernaast binnen ging. Paul zou geen enkel bezwaar hebben. Paul zou die kamer niet verlaten zonder zijn trouw te verliezen. Zelfs als ik zou opstappen, zou er geen terugkeer mogelijk zijn naar het leven dat we voorheen hadden. Ofwel keerde ik als een verdrietige vrouw met een overspelige echtgenoot naar huis terug, ofwel keerden we samen terug als een stel dat van elkaar hield, maar ook wel genoot van een beetje swingen. "Oké," zei ik bijna onhoorbaar. "Dat is fantastisch. Je zult er geen spijt van krijgen, beloof ik" bevestigde hij mijn besluit.

Ik hoorde de metaforische deur naar trouw langzaam maar zeker achter me dichtgaan. Maar terwijl die deur sloot, ging er een andere deur open. Achter me stond mijn toekomstige minnaar John op en deinsde een beetje achteruit. Toen hij sprak, klonk zijn stem harder, ruwer. "Prima; sta op, Ellen!" De plotselinge verandering in zijn gedrag verraste me. Waren we al begonnen? "Ik zei: sta op!"

Het was een bevel, geen verzoek. We waren inderdaad begonnen! Een beetje overrompeld deed ik wat hij had bevolen en stond nerveus op naast het bed. "Ga rechtop staan en kom een beetje dichterbij!" Er was iets aan zijn stem waardoor ik, zelfs zo vroeg al, wilde gehoorzamen. Ik trok mijn schouders naar achteren en schoof een paar meter naar voren tot ik nog maar een paar meter van hem verwijderd was. Ik probeerde hem in de ogen te kijken, maar kon zijn blik niet vasthouden, dus liet ik mijn hoofd zakken om naar de grond voor zijn voeten te staren. Er viel een stilte; ik voelde zijn blik op me gericht, ze dwaalden over mijn lichaam, inspecteerden me, beoordeelden me. "Trek je kleren uit." Het bevel werd op een harde toon gegeven; de botheid ervan verraste me. "Trek ze uit. Langzaam en sexy!"

Ik voelde mijn knieën trillen en overwoog even zelfs om naar de deur te rennen en te ontsnappen. John moet mijn blik naar de deurklink hebben zien schieten, want hij blafte snel. "Doe het, Ellen!" Mijn handen bewogen automatisch en trillend naar de onderkant van mijn mouwloze topje en tilden het iets op. Mijn navel was net zichtbaar geworden toen ik het hoorde. "Oh ja!" Een gedempte, hoge vrouwenstem klonk door de dunne muur vanuit de slaapkamer ernaast. Johns ogen schoten even naar het geluid, voordat hij zich weer op mij richtte. Mijn maag draaide zich om; die uitroep kon alleen van Karin komen en wat haar ook opwond, kon maar door één persoon veroorzaakt zijn: mijn man!

Het besef dat het echt te laat was om terug te keren, trof me als een donderslag bij heldere hemel. Wat er wel of niet in deze kamer tussen mij en John was gebeurd, was nu irrelevant; mijn man – de man met wie ik getrouwd was en met wie ik samen twee kinderen had – had de cruciale stap al gezet en bedroog me nu daadwerkelijk in die kamer, op dat moment, met die vrouw. Zelfs als ik niets meer zou doen, zou ons huwelijk nooit meer hetzelfde zijn. Mijn man was ontrouw, op slechts een paar meter afstand van mij. Ik voelde me ziek, ik voelde me verdrietig, ik voelde me boos. Opeens voelde ik me ook vastberaden!

In een oogwenk trok ik mijn strakke topje over mijn hoofd en gooide het op de grond, waardoor ik alleen nog mijn bh en korte rokje aan had. Ik stond stokstijf, trillend van angst en woede, terwijl het gekreun uit de aangrenzende kamer aanhield. Toen drong het tot me door! Nooit eerder had ik me uitgekleed voor een man die niet mijn echtgenoot was. Hoewel ik al vaak een bikini had gedragen – zelfs een heel kleine – was dit anders. Deze keer kleedde ik me met een doel uit. Ik wilde de cups van mijn bh met mijn handen bedekken, maar John greep in. 'Nu de bh, Ellen,' beval hij koud.

Er klonk opnieuw een kreun uit de aangrenzende slaapkamer; wederom een duidelijk teken van hartstocht. Een golf van woede overspoelde me. Zonder die woede had ik waarschijnlijk niet de moed gehad om verder te gaan, maar de gedachte dat mijn eigen man een andere vrouw op slechts een paar meter afstand van me bevredigde, nam in ieder geval een deel van de aarzeling weg die ik nog steeds voelde. "De bh, Ellen," zei John nadrukkelijk. "Nu!"

Langzaam reikte ik achter mijn rug en maakte de sluiting van mijn bh los, waarna ik snel mijn handen om de losse cups heen sloeg om ze over mijn kleine borstjes te houden, in een kinderlijk gebaar van verlegenheid en schaamte. "Ik kan het gewoon niet," zei ik, terwijl ik John veelbetekenend aankeek. Waar ik precies om smeekte, kon ik niet uitleggen. John antwoordde niet, maar greep in plaats daarvan de bh tussen de cups vast, trok hem van mijn lichaam af en gooide hem naast mijn topje op de grond. Mijn handen grepen instinctief naar mijn blote borsten om mezelf te bedekken. "Houd je handen langs je zij," beval hij. Ik verstijfde.

De tijd leek stil te staan, totdat een bekende, maar gedempte mannenstem de stilte in de kamer vulde. "Oh mijn God, Karin," kreunde het "dat is zo lekker!" Er viel een stilte waarin een vrouwenstem hoorbaar was, maar haar woorden onverstaanbaar. Daarna klonk de mannenstem weer luid en duidelijk. "Jezus! Oh mijn God! Dat voelt echt geweldig!" Er klonk opnieuw een vrouwelijk gemompel, gevolgd door: "Nee, nooit! Zoiets zou ze nooit doen!" Nog een gemompel. "Oh jij stoute meid. Dat is zo verdomd GOED!"

Een koude golf overspoelde me. Even dacht ik dat ik zou gaan huilen, wegrennen of instorten. Maar dat deed ik niet. In plaats daarvan keek ik John recht in de ogen en liet mijn handen langs mijn zij zakken, waardoor mijn borsten zichtbaar werden. Tot mijn grote schrik stonden mijn tepels al volledig rechtop, trots op hun kleine, bleke bolletjes. John' blik gleed over mijn blote borsten en magere buik terwijl ik, zonder dat hij het vroeg, langzaam maar doelbewust de knoopjes van mijn te korte rok losmaakte, de rits naar beneden trok en de rok op de grond liet vallen, waar hij zich rond mijn enkels ophoopte. Ik stond voor hem, slechts gekleed in een piepklein wit slipje en zwarte hoge hakken, en keek toen op, wachtend op het volgende bevel, wetende - of was het hopende - wat het zou zijn. John zei niets; hij keek me alleen maar in de ogen en maakte een cirkelvormige beweging met zijn opgestoken wijsvinger. Zonder aarzeling draaide ik me om, zodat mijn rug en billen naar hem toegekeerd waren.

'Nu het slipje, Ellen,' beval hij, zijn stem verraadde duidelijk genot en opwinding. 'Neem er de tijd voor!' Langzaam en doelbewust liet ik mijn duimen in de zijkanten van mijn slipje glijden en trok het voorzichtig over mijn slanke billen naar beneden. "Buig voorover terwijl je ze uittrekt," beval John. Mijn hart sloeg een slag over. Ik boog voorover, mijn billen naar hem toe geduwd, terwijl ik langzaam mijn slipje langs mijn lange, magere benen liet zakken, voorbij mijn licht knobbelige knieën, tot aan mijn rok rond mijn enkels. Mijn blote billen waren nu recht voor de neus van de man die ik nu absoluut als mijn minnaar wilde hebben. Nog steeds met mijn rug naar hem toe, stond ik langzaam op en bleef even staan, wachtend tot de stem achter me zou spreken.

"Heel goed, Ellen. Spreid nu je benen een beetje." Ik tilde mijn rechterbeen uit de wirwar van stof en stond naakt met mijn hoge hakken op schouderbreedte uit elkaar. "Je hebt prachtige lange benen, Ellen. Heel mooi inderdaad. Draai je nu eens om, zodat je me aankijkt!" Ik gehoorzaamde opnieuw en draaide me langzaam om tot ik tegenover hem stond, mijn gespreide benen onthulden de pas getrimde driehoek van krullend haar die mijn kruis bedekte. 'Je bent prachtig,' fluisterde hij, en zijn stem klonk zo oprecht als ik ooit van een man had gehoord. Hij kwam langzaam dichterbij en glimlachte. 'Sluit je ogen!'

Gehoorzaam sloot ik mijn ogen en wachtte, in de verwachting zijn handen op mijn lichaam en zijn lippen op de mijne te voelen. Ik was zowel angstig als verlangend naar de aanraking van de man die mijn allereerste geliefde zou worden. Maar in plaats daarvan voelde ik hem langs me heen lopen en hoorde ik hem een lade openen in de hoge kast tegen de muur links van me. "Ik wil niet dat je zenuwachtig bent, maar ik ga je een blinddoek omdoen," zei hij kalm. "Hij zal niet te strak zitten, maar hij zal er ook niet afvallen. Vind je dat goed?"

Ik slikte. Paul en ik hadden in onze fantasieën wel eens geblinddoekt gespeeld, maar dit voelde veel echter aan. Met mijn ogen al gesloten knikte ik, waarna ik voelde hoe het masker om mijn gezicht werd gewikkeld en strak tegen mijn achterhoofd werd getrokken. Ik opende mijn ogen; er was geen enkel lichtpuntje te zien aan de randen van de blinddoek. "Doe nu je handen achter je rug," beval John. Ik gehoorzaamde instinctief en bracht mijn handen achter mijn middel samen. Iets sterks maar zachts werd snel en vakkundig om mijn polsen vastgemaakt, waarna mijn polsen scherp naar elkaar toe werden getrokken en mijn armen gekruist werden alsof ze achter mijn rug gevouwen waren. Toen hij klaar was, waren mijn armen vrij hoog aan elkaar gebonden, mijn vingers ter hoogte van mijn onderrug in plaats van mijn billen.

Ik trok voorzichtig aan mijn nieuwe boeien, alsof ik ze testte. De banden om mijn polsen zaten niet te strak, maar ze zouden zeker niet loslaten. Ik was duidelijk niet de eerste vrouw die John op deze manier had vastgebonden. Ik hoorde en voelde hem naar me toe komen en hoorde toen het vertrouwde geluid van klittenband. Iets zachts maar sterks werd om mijn enkels vastgemaakt. Ik voelde John opstaan en voelde de warmte van zijn lichaam toen hij dichterbij kwam. Toen hij sprak, was zijn mond nog maar een paar centimeter van mijn oor verwijderd, maar zijn stem was zacht.

"Wilde je gedomineerd worden, Ellen? Wilde je een beetje pijn lijden?" "J... ja," stamelde ik “maar..."

'Goed!' onderbrak hij. 'Wel, aangezien het je eerste keer is, zal ik dit langzaam en voorzichtig zeggen. Ik heb nu de controle. Ik ga met je spelen. Ik ga je pijn doen. Begrijp je dat?' "J...Ja," mompelde ik, nog een beetje beduusd. "Het zou zomaar kunnen dat ik uiteindelijk ook met jou seks heb, maar dat is mijn keuze, niet die van jou. Ik ga precies doen wat ik wil met je, tenzij je het stopwoord gebruikt." Ik was in de verleiding om het meteen te gebruiken; het werd nu al behoorlijk eng, maar iets zei me dat ik moest wachten. Ik had eigenlijk nog helemaal geen pijn - nog niet - en het gevoel hulpeloos te zijn tegenover een knappe vreemdeling begon een perverse aantrekkingskracht op me te hebben. "Als je het veiligheidswoord gebruikt, stopt alles onmiddellijk, maar het stopt ook permanent. Denk dus goed na voordat je het uitspreekt."

Zijn stemgeluid had een krachtig effect op me, zoals de tinteling tussen mijn dijen overduidelijk aantoonde. "Begrijp je het, Ellen? Vind je het goed dat ik doorga?" Ik had daar alles kunnen stoppen. Misschien had ik daar alles moeten stoppen, maar dat deed ik niet. Er zat iets opwindends in John' stem; iets geruststellends, maar tegelijkertijd ook iets opwindends, waardoor de meeste angst voor mijn hulpeloosheid verdween en alleen opwinding en verwachting overbleven. "J... Ja," mompelde ik opnieuw, zo nerveus en onzeker dat ik nauwelijks kon spreken. "Sorry Ellen. Ik wil graag dat je het heel duidelijk uitlegt!" Ik haalde diep adem en zette me schrap. "Ja! Doe het! Doe het alsjeblieft!" riep ik de kamer in.

Aan Johns stem was te horen hoe blij hij was. "Dat is een braaf meisje; dat is een heel braaf meisje! We beginnen rustig aan, maar laten we eens kijken hoe ver kleine Ellen bereid is te gaan!" Ik merkte dat John zich een beetje bewoog, en toen voelde ik de zachte aanraking van vingers die lichtjes over mijn buik streelden. "Mmmm," zuchtte ik. De delicate vingers bewogen langzaam over mijn buik naar mijn heupen en flanken en weer terug, dansend over mijn gevoelige huid, voordat ze verleidelijk langzaam omhoog bewogen naar mijn borst. Doordat mijn armen onder mijn rug vastgebonden waren, werden mijn borsten naar voren geduwd, maar zelfs met dit voordeel zouden ze er klein uitzien. Ik wist van het zonnebaden tijdens vakanties dat de bollen zo goed als verdwenen zouden zijn, waardoor er alleen oversized, puntige tepels op mijn platte borst zouden overblijven. Johns behendige vingertoppen kietelden mijn tepels tot ik voelde dat ze nog harder werden, waarna hij er langer mee speelde. Het was nu echt begonnen; voor het eerst sinds mijn huwelijk raakte een andere man mijn lichaam aan. Het voelde zo vreemd, het voelde zo verkeerd, het voelde... geweldig! Ik voelde mezelf al nat worden door die eerste aanraking. Hoe goed Paul ook in bed was, de aandacht van mijn man had me nog nooit zo opgewonden. Ik hoorde mijn ademhaling dieper en sneller worden.

Johns vingers verlieten mijn pijnlijke tepels en volgden een rechte lijn over mijn borst en buik, om vervolgens over de bovenkant van mijn dijen te glijden, net boven mijn vochtig wordende schaamlippen. Het voelde geweldig, zo gevoelig; zo sexy! Als dit was hoe de avond zou verlopen, zou ik er dol op zijn! Ik kronkelde een beetje onder zijn aanraking, wankelde op mijn benen en de blinddoek speelde me parten met mijn evenwicht. "Spreid je benen een beetje, Ellen. Dan sta je stabieler."

Ik gehoorzaamde en zette een halve stap naar voren met mijn linkerbeen. Het werkte, ik voelde me veel beter in balans, maar toen voelde ik een grote, sterke hand diep tussen mijn benen glijden, die het zachte, gevoelige vlees van mijn ontblote binnenkant van mijn dijen streelde; de eerste man sinds mijn huwelijk die me zo dicht bij mijn intiemste wezen aanraakte. Het voelde nog vreemder, maar ook nog beter. De druk van Johns handpalm tegen mijn benen was werkelijk heel aangenaam. Aanvankelijk reageerde mijn lichaam instinctief door mijn dijen te sluiten en mijn vulva te beschermen, maar John' hand was te stevig en mijn wilskracht te zwak. In plaats van te sluiten, spreidden mijn dijen zich verder en de druk van zijn hand deed de rest; ik was volledig blootgesteld aan zijn aanraking. Ik voelde zijn vingers langs mijn netjes getrimde spleet strijken terwijl zijn handpalm tegen mijn schaamheuvel drukte.

"Braaf meisje!" mompelde hij. "Ontspan en geniet ervan." Mijn lichaam begon zich inderdaad te ontspannen en te genieten van de opwinding die zijn aanraking teweegbracht. Zonder erbij na te denken, boog ik mijn knieën lichtjes en spreidde ik mijn dijen nog verder. Een rilling liep over me heen; ik had mijn dijen opzettelijk gespreid om een vreemde mijn meest intieme plek te laten aanraken. Verbaasd over mijn brutale, losbandige gedrag, probeerde ik mijn benen nog verder te spreiden om nog meer toegang tot mijn lichaam te krijgen. "Nog beter," neuriede John. "Je bent zo'n braaf meisje dat je eigenlijk heel erg stout bent!" Zijn hand streek steviger langs mijn binnenkant van mijn dijen, terwijl zijn vingers heel langzaam mijn gezwollen buitenste schaamlippen spreidden en zich voorzichtig een weg baanden naar mijn natte spleet. "Mmmm!" zuchtte ik.

Een minuut of twee gleden zijn zoekende vingers op en neer langs mijn bilnaad, speelden met mijn clitoris, kietelden de basis ervan en dansten rond de ingang van mijn vagina. "Mmmm!" Hij speelde met mijn binnenste schaamlippen, kietelde eerst de ene kant, dan de andere. Toen, zonder waarschuwing, werd een lange vinger soepel maar stevig in mijn vagina gestoken. "Ahhh!" Er was weer een barrière doorbroken; afgezien van mijn man had sinds mijn huwelijk geen enkele mannenhand mijn meest intieme plek aangeraakt. Maar voordat ik erover na kon denken, werd de vinger teruggetrokken en vervangen door wat waarschijnlijk twee vingers tegen elkaar waren.

Na twee kinderen te hebben gekregen, was ik zeker niet strak 'daar beneden', maar toch voelden de binnendringende vingers groot en onbekend aan, waardoor mijn gevoelige ingang werd opgerekt. Ik voelde mijn vaginale afscheiding stromen terwijl de vingers zich een weg baanden in en uit mijn gladde doorgang, draaiend van links naar rechts, heen en weer, terwijl zijn handpalm tegen mijn clitoris schuurde. Mijn hele lichaam beefde en trilde, ik wankelde op mijn onvaste benen en toen... "JEZUS!" Ik schreeuwde in de stilte van de kamer toen John plotseling die twee vingers hard in mijn vagina ramde. Mijn heupen kronkelden en mijn knieën bogen alsof ik wanhopig probeerde zijn stoot te ontwijken, maar tevergeefs; zijn hand bleef stevig op zijn plaats. "Ouch!" protesteerde ik. Hij duwde zijn vingers dieper in mijn nauwe opening, draaide ze een paar keer heen en weer en trok ze toen een beetje terug, om ze vervolgens nog harder met kracht in mijn vagina te stoten. "Ouch! Ouch!" jammerde ik. Hij pauzeerde, zijn vingers diep in mijn lichaam gedrukt.

'Nou Ellen,' zei hij met een harde stem die ik nauwelijks herkende. 'Je bent misschien bang; je verstand wil dit misschien niet, maar je lichaam lijkt dat niet te weten. Je bent kletsnat daaronder!' Zijn vingers bewogen heen en weer, in en uit mijn vagina, terwijl deze zich vochtig maakte in een wanhopige poging tot zelfbehoud. "Je wordt ook steeds natter. Wat een klein pijnhoertje ben je toch, hè? Ik ben benieuwd welke andere verrassingen we vanavond nog tegenkomen."

De glijgel deed zijn werk; de pijn verdween snel en maakte plaats voor ongelooflijke sensaties van stimulatie. Die man was goed! Ik kreunde terwijl zijn vingers me hard penetreerden en met precies de juiste kracht tegen mijn gevoelige plekjes wreven. Ik kreunde luid, zijn stuwende hand wreef stevig tegen mijn clitoris terwijl hij me steeds opnieuw vingerde. Het deed pijn en ik gilde, maar het deed lang niet zo veel pijn dat ik het stopwoord hoefde te gebruiken. Sterker nog, de pijn verdween snel en het genot nam snel toe. 'Vind je het fijn om gevingerd te worden, Ellen?' siste hij, terwijl zijn bekwame handen hun werk tussen mijn dijen deden. "J... Ja," zuchtte ik, terwijl ik me tegen zijn stevige, onderzoekende hand aanwreef. "Dat zie ik. Je hebt echt veel vocht in je."

Zijn lange vingers hadden mijn vagina nu verlaten en waren naar mijn clitoris gegaan, waar een van zijn vingers kleine, snelle cirkels maakte rond mijn harde, gevoelige kern. "MmmmMMM JAAA!" kreunde ik, terwijl mijn knieën snel slap werden. De golven van genot die vanuit mijn vulva opwelden, deden mijn hele lichaam trillen. 'Je wilt nu klaarkomen, hè?' vroeg de stem. "Mmmm! Jaaa!" Mijn lichaam beefde oncontroleerbaar terwijl ik mijn antwoord siste.

"Ik heb je nauwelijks aangeraakt en je staat al op het punt te klaren," fluisterde hij geamuseerd. "Oh mijn God!" "Je bent echt een slet, Ellen. Een geile, vuile kleine slet!" Ik kreunde en leunde zwaar tegen John' sterke lichaam voor steun terwijl hij me steeds dichter bij een orgasme bracht. Mijn lichaam beefde, mijn knieën begonnen te trillen naarmate het hoogtepunt dichterbij kwam. Steeds dichterbij... Op het punt van een gigantisch orgasme...

En toen stopte hij, waardoor ik op het punt stond in te storten, onbevredigd. Ik leunde zwaar tegen hem aan, trillend, hijgend, mijn lichaam schreeuwde om bevrediging. 'Dat vond je geweldig, hè?' zei hij met een lage, harde stem. Ik kon niet antwoorden. "Je lichaam heeft dat zeker gedaan - als ik de vochtigheid mag geloven. Zie je?" Een doordringende, scherpe, aardse geur verscheen plotseling recht onder mijn neus. Het konden alleen John' vingers zijn, besmeurd met mijn lichaamsvocht. De geur was sterk en onaangenaam; ik trok een grimas. "Ruik het maar, Ellen. Zo ruikt een vrouw die loops is; zo ruik jij nu!" Ik probeerde mijn hoofd van zijn hand af te wenden, maar zijn vingers volgden mijn gezicht. Hij grinnikte. "Geloof me, voor een man is het de meest opwindende geur ter wereld. Schaam je er nooit voor!" Eerlijk gezegd werd ik misselijk van de stank, maar hij klonk oprecht. "Nu knielen!"

Heb je genoten van het verhaal of wil je graag op de inhoud reageren, laat een berichtje achter.