De maan werpt lange, zilveren strepen over het walnotenhouten hoofdeinde terwijl Angel haar vingers door Elliott's bezwete haar haalt. Zijn ademhaling gaat zwaar, zijn borstkas rijst en daalt onder de laag sperma die als een tweede huid over zijn spieren spant. Haar eigen pik—donkerrood, geaderd, nog half hard—rust tegen haar dij, zwaar en warm. Ze kijkt neer op zijn gezicht, op die grijze ogen die haar volgen als een hond die wacht op een bevel.

"Dalia," zegt Angel.

Het woord valt als een steen in stil water. Elliott's ogen knipperen. Zijn lippen openen, sluiten, openen weer.

"Je weet wie ik bedoel," gaat Angel door. Ze trekt haar vingers uit zijn haar en leunt achterover tegen het kussen, haar naakte lichaam uitgestrekt als een schilderij in het maanlicht. De gloed op haar huid vangt elk lichtdeeltje dat de kamer binnenkomt. "De vrouw op wie je verliefd bent. Die je niet durfde aan te raken, zelfs niet in je gedachten, omdat je niet wist hoe."

Elliott's keel beweegt. Hij slikt. "Hoe—"

"Je dacht aan haar. Toen ik je neukte. Toen je je aan me overgaf." Angel draait haar hoofd naar hem toe, haar groene ogen als twee smaragden in het donker. "Ik voelde het. Je ziel fluisterde haar naam terwijl je me je alles gaf." Ze laat haar vingertop over zijn kaaklijn glijden, langs het randje van zijn oor. "Dalia. Achttien. Dochter van een vriend."

Elliott's pupillen verwijden zich. Zijn mond droogt uit. "Ik— ze is—"

"Ze is mooi," voltooit Angel de gedachte. "Lang zwart haar tot op haar billen. Helblauwe ogen. Slank, met ronde borsten die perfect in een mannenhand passen." Ze glimlacht, een trage, katachtige beweging van haar lippen. "Je hebt naar haar gekeken. Elke keer dat ze in de buurt was, volgde je haar met je blik alsof ze de zon was en jij een bloem die naar licht hunkert."

Elliott's handen ballen zich tot vuisten op het laken. De spieren in zijn onderarmen spannen zich, pezen als kabels onder zijn huid. "Ze is de dochter van Marcus. Mijn beste vriend. Ik zou nooit—"

"Je zou alles." Angel's stem is een mes door zijde. "Je zou alles doen voor haar. En nu ga je dat ook doen." Ze gaat rechtop zitten, haar borsten bewegen met de beweging, de donkere tepels stijf in de koele lucht. Haar pik, die langzaam weer harder wordt tussen haar dijen, pulseert. "Morgen. Je belt haar. Je nodigt haar uit. Hier, naar dit penthouse."

Elliott's ogen flitsen naar het raam, naar de stad die beneden ligt als een tapijt van lichtjes. Dan terug naar Angel. "Waarom?"

Angel leunt naar voren. Haar gezicht is centimeters van het zijne. Hij ruikt hun seks—muskus, zout, de ijzerachtige geur van sperma—op haar huid, in haar haar. "Omdat ik haar wil," zegt ze. Eenvoudig. Als een feit. Zoals je zegt dat de zon opkomt.

Elliott's kaak verstrakt. Zijn grijze ogen gloeien feller, een vonkje van de oude dominantie die door zijn overgave heen breekt. "Ze is geen speeltje."

"Nee." Angel strijkt met haar duim over zijn onderlip. "Ze is een geschenk. Voor mij. En voor jou." Ze laat haar duim tussen zijn lippen glijden, voelt zijn tong erlangs strijken, een reflex van overgave. "Jij hebt haar jarenlang begeerd zonder haar te durven aanraken. Ik ga je leren hoe je haar aanraakt. En zij zal ons beiden aanbidden."

De stilte die volgt is gevuld met het zoemen van de airconditioning en het bonzen van Elliott's hart. Angel trekt haar duim uit zijn mond en leunt terug.

"Vertel me over haar," zegt ze.

Elliott's blik dwaalt naar het plafond. De gloed van zijn ogen weerkaatst in het glas van het raam achter hem. "Ze is... zacht. Niet zoals jij. Ze lacht veel. Haar haar ruikt naar jasmijn. Ze tekent—portretten, meestal. Ze wil kunstenaar worden." Hij pauzeert. "Marcus weet niet dat ik naar haar kijk. Niemand weet het."

"Nu weet ik het." Angel staat op van het bed. Haar naakte voeten raken de koude marmeren vloer en ze voelt het temperatuursverschil als een streling langs haar voetzolen. Ze loopt naar het raam, haar rug naar Elliott toegekeerd. Haar billen zijn rond en stevig, de gloed van haar huid accentueert elke curve. Tussen haar dijen hangt haar pik, zwaaiend met elke stap. "En morgen gaat zij het ook weten."

Elliott gaat overeind zitten. Het sperma op zijn buik droogt, trekt zijn huid samen. "Wat ga je met haar doen?"

Angel draait zich om. Het maanlicht valt nu vol op haar voorkant—haar volle borsten, de platte buik, de donkerrode pik die tussen haar benen groeit. "Ik ga haar eerst voor mezelf nemen. Alleen. Vrouwen moeten eerst door vrouwen worden geopend." Ze loopt terug naar het bed, haar heupen wiegend, en gaat op de rand zitten, haar knie tegen Elliott's dij. "Ik zal haar aanraken zoals alleen een vrouw een andere vrouw kan aanraken. Ik zal haar lichaam lezen als een boek. En als ze smelt, als ze openbloeit als een bloem in de zon, dan roep ik jou erbij."

Elliott's adem stokt. Zijn pik, die alweer half hard was, zwelt verder. "En dan?"

"Dan," zegt Angel, en ze pakt zijn pik vast, voelt hem kloppen in haar hand, "neem jij haar van voren. En ik neem haar van achteren." Ze pompt langzaam, haar vingers strak om zijn schacht. "We vullen haar allebei op. Haar kut en haar kont. Tegelijk. En als ze klaarkomt—als ze het uitschreeuwt en haar lichaam zich overgeeft—dan is ze van ons."

Elliott kreunt. Zijn heupen bewegen onwillekeurig, duwen zijn pik dieper in haar hand. "Ze heeft nog nooit—"

"Dat weet ik." Angel buigt naar zijn oor. Haar lippen strijken langs de rand. "En dat maakt het mooier." Ze laat hem los en staat op. "Douche je. Slaap. En bel haar morgenochtend."

Ze loopt naar de badkamer, haar rode vlecht over haar schouder zwaaiend. In de deuropening stopt ze. "Elliott."

"Ja?"

"Als je faalt... als je haar niet hier krijgt..." Ze draait haar hoofd om, haar groene ogen als twee groene vlammen in het donker. "Dan ben je je ziel niet waard die je me hebt gegeven."

De badkamerdeur sluit zich achter haar. Elliott blijft achter op het bed, zijn lichaam een landschap van spieren en opgedroogd sperma, zijn grijze ogen starend naar het plafond.

De ochtend breekt door de vloer-tot-plafondramen als een gouden vloedgolf. Het penthouse baadt in amberkleurig licht dat de marmeren vloeren laat glanzen als gepolijst koper. Angel staat bij het keukeneiland—een massief blok zwart graniet—in een oversized wit t-shirt dat van één schouder glijdt en haar rechterborst bijna ontbloot, en een strak katoenen broekje dat de contouren van haar billen volgt als een tweede huid. Haar pik is verdwenen, opgenomen in haar lichaam, teruggekeerd naar de vrouwelijke vorm die tussen haar dijen ligt—zacht, glad, de lippen licht gezwollen van de nacht die achter haar ligt.

Ze schenkt koffie in een porseleinen kop—zwart, zonder suiker—als Elliott de slaapkamer uitkomt. Hij draagt een donkere badjas, zijn haar vochtig van de douche, zijn grijze ogen nog steeds met die gloed die Angel's aanwezigheid in hem heeft achtergelaten.

"Zes uur," zegt Angel zonder om te kijken. "Vanavond. Zeg haar dat je haar wilt zien. Dat het belangrijk is."

Elliott pakt zijn telefoon van het keukeneiland. Zijn vingers zweven boven het scherm. "Ze zal vragen waarom."

"Vertel haar dat je een vrouw hebt ontmoet." Angel neemt een slok koffie. De warmte verspreidt zich door haar keel. "Dat je wilt dat ze haar ontmoet."

Elliott's vingers verstrakken om de telefoon. "Dat zal haar—"

"Dat zal haar intrigeren." Angel draait zich om, leunt met haar heup tegen het graniet. Het t-shirt glijdt verder van haar schouder, de ronding van haar borst wordt zichtbaar, de tepel donkerroze tegen de glanzende huid. "Ze is verliefd op je, Elliott. Jij weet het alleen nog niet."

Elliott's ademhaling versnelt. Zijn pupillen verwijden zich. Hij toetst een nummer in en brengt de telefoon naar zijn oor.

De stilte in het penthouse is absoluut. De klok aan de muur tikt. Buiten begint het verkeer van de stad op te warmen, een gedempt gerommel dat door het glas naar binnen sijpelt.

Dan—een stem. Helder, licht, als een klokje. "Elliott?"

Elliott's kaak ontspant. Zijn schouders zakken. "Dalia. Sorry dat ik zo vroeg bel."

"Elliott, het is half zeven. Is alles goed?" De stem aan de andere kant is bezorgd, warm. Angel hoort het door de stilte van het penthouse, door de speaker die Elliott's oor raakt. Ze luistert.

"Ja. Nee. Ik—" Elliott kijkt naar Angel. Ze heft één wenkbrauw. "Ik wil dat je vanavond komt. Naar het penthouse. Er is iemand die ik wil dat je ontmoet."

Een stilte aan de andere kant. Dan: "Iemand? Wat voor iemand?"

"Een vrouw." Het woord valt als een vonk in droog gras. Angel ziet het aan de manier waarop Elliott's hand zich om de telefoon spant, aan de manier waarop zijn neusvleugels trillen.

Nog een stilte. Langer dit keer. Dan Dalia's stem, zachter nu, een rand van iets dat Angel herkent als jaloezie: "Een vrouw. Sinds wanneer?"

"Sinds gisteravond. Dalia, alsjeblieft. Kom gewoon. Zes uur."

Weer stilte. Dan: "Oké. Zes uur."

Elliott hangt op. Zijn hand trilt. Angel pakt zijn telefoon uit zijn vingers en legt hem op het graniet.

"Goed," zegt ze. "Nu wachten we."

Om precies zes uur gaat de lift open. Het geluid van de deuren—een zacht pneumatisch zuchten—echoot door de marmeren hal. Angel staat bij het raam, haar silhouet afgetekend tegen de ondergaande zon die de stad in oranje en rood zet. Ze draagt hetzelfde witte t-shirt, maar heeft haar haar losgemaakt uit de vlecht—rode golven die over haar schouders vallen als een waterval van koper. Haar groene ogen zijn op de liftdeuren gericht.

Dalia stapt naar buiten.

Ze is kleiner dan Angel verwachtte. Slank, met een gratie die haar lengte compenseert—elke beweging vloeiend, alsof ze door water loopt in plaats van door lucht. Haar zwarte haar golft tot op haar billen, een waterval van inkt die haar rug bedekt. Ze draagt een eenvoudige donkerblauwe jurk die haar schouders bloot laat en haar ronde borsten omhoog duwt, de halslijn diep genoeg om de schaduw van haar sleuf te tonen. Haar helblauwe ogen—feller dan welke lucht ook—scannen de ruimte, vinden Elliott eerst, dan Angel.

Ze stopt.

Angel voelt het. De klik. Het moment waarop Dalia's blik de hare ontmoet en er iets verschuift achter die blauwe irissen—een trilling, een scheurtje in het ijs. Dalia's lippen openen zich. Haar tong schiet eruit, ze doet haar onderlip bevochtigen. Een onbewust gebaar, een reflex die haar lichaam maakt voordat haar geest kan protesteren.

"Dalia." Elliott stapt naar voren. Zijn hand raakt haar schouder, een gebaar dat tegelijk beschermend en bezitterig is. "Dit is Angel."

Dalia's ogen laten Angel niet los. "Angel," herhaalt ze, en haar stem is anders dan door de telefoon—lager, ruwer, alsof iets in haar keel zich heeft samengetrokken.

"Dalia." Angel glimlacht. Ze duwt zich af van het raam en loopt naar haar toe. Elke stap is een cadans, haar heupen wiegen, haar borsten deinen onder het witte katoen. Ze stopt op een meter afstand, dichtbij genoeg om Dalia's parfum te ruiken—jasmijn, net zoals Elliott zei, gemengd met iets warmers, iets muskusachtigs dat van haar huid zelf komt. "Elliott heeft me over je verteld."

Dalia slikt. Haar blauwe ogen flitsen naar Elliott, dan terug naar Angel. "Wat heeft hij verteld?"

"Dat je mooi bent." Angel steekt haar hand uit en raakt een lok van Dalia's zwarte haar aan. Het glijdt door haar vingers als zijde, koel en zwaar. "Maar dat was een understatement."

Dalia's wangen kleuren. Een blos die van haar hals omhoog kruipt, over haar jukbeenderen, tot aan haar oren. Ze doet een stap achteruit en botst tegen Elliott aan, die achter haar is komen staan. Zijn handen vinden haar heupen, een steun die ze niet bewust zoekt.

"Wat is dit?" Dalia's stem trilt. "Elliott, wat—"

"Ze is van mij," zegt Angel, en het woord "mijn" strekt zich uit als een schaduw over de kamer. "En jij gaat vanavond ontdekken waarom je hier bent."

Dalia's ademhaling versnelt. Haar borsten rijzen en dalen onder de donkerblauwe stof, de contouren van haar tepels drukken hard tegen de jurk. Ze kijkt naar Elliott, zoekt een uitweg, een verklaring, maar zijn grijze ogen zijn op Angel gericht, gloeiend, aanbiddend.

"Vertrouw me," zegt Elliott. Zijn stem is laag, schor. Zijn handen masseren zachtjes haar heupen. "Alsjeblieft."

Dalia's lichaam ontspant. Niet haar geest—haar ogen zijn nog steeds wijd, haar adem nog steeds onregelmatig—maar haar spieren geven zich over aan de aanraking die ze jarenlang heeft gemist. Elliott's handen op haar heupen. Eindelijk.

Angel trekt haar t-shirt over haar hoofd.

De beweging is snel, vloeiend. De stof ritselt door de lucht en valt op de marmeren vloer als een opgegeven vlag. Angel staat naakt voor hen, haar rode haar over haar schouders, haar volle borsten vrij in de avondlucht die door de ramen naar binnen valt. Haar huid glinstert, vangt het oranje licht van de ondergaande zon, en Dalia's ogen worden groot.

"Jij—" Dalia's stem breekt. Haar blik glijdt over Angel's lichaam—de ronde borsten met hun donkere tepels, de platte buik, de welving van haar heupen, de gleuf tussen haar dijen die glad en licht gezwollen is. "Jij bent—"

"Mooi?" Angel doet een stap naar voren. Ze steekt haar hand uit en raakt Dalia's gezicht aan. Haar vingertoppen strijken langs de kaaklijn van het jonge meisje, voelen de warmte, de trilling die door de huid gaat. "Niet bang zijn."

Dalia's lippen beven. Maar ze deinst niet terug. Haar blauwe ogen zijn gefixeerd op Angel's groene, en er is iets—een vonk, een herkenning, een instinct dat dieper gaat dan rede.

Angel buigt naar voren. Haar lippen vinden Dalia's.

Het eerste contact is een veer. Dalia's mond is warm, zacht, smaakt naar aardbeienlipgloss. Angel voelt hoe het meisje verstart—een fractie van een seconde waarin haar hele lichaam zich spant—en dan hoe ze ontspant. Dalia's lippen openen zich. Haar tong, aarzelend, raakt Angel's onderlip.

Angel gromt. Laag, diep, vanuit haar borstkas. Haar hand glijdt van Dalia's gezicht naar haar nek, trekt haar dichterbij. De kus wordt dieper, natter, Angel's tong duwt Dalia's mond verder open en neemt wat ze wil. Speeksel mengt zich, lippen schuiven, zuigen, bijten.

Dalia kreunt. Het geluid is klein, gesmoord, maar het vult het penthouse als een echo. "Mmm..." Haar handen vinden Angel's schouders, vingers klauwen in de rode haren. "Ahhh..."

Angel trekt zich terug. Een speekselstreng verbindt hun lippen, glinstert in het avondlicht. Dalia's ogen zijn glazig, haar wangen rood, haar mond open en nat.

"Je hebt dit eerder gevoeld," fluistert Angel. Het is geen vraag.

Dalia schudt haar hoofd. "Nooit. Niet zo."

"Maar je hebt eraan gedacht." Angel's vingers vinden de bandjes van Dalia's jurk. Ze strijkt ze over haar schouders naar beneden. De blauwe stof glijdt naar beneden, onthult de ronding van haar borsten in een zwart kanten beha, de platte buik, de navel die als een diamant in haar huid steekt. "Aan vrouwen. Aan hoe het zou voelen."

Dalia's ademhaling is een rasping. "Ja," fluistert ze. "Soms. Als ik—"

"Als je alleen was." Angel maakt de sluiting van de beha los. De bandjes springen los, de cups vallen weg, en Dalia's borsten zijn vrij—rond, stevig, de tepels klein en bleekroze, hard als steentjes in de koele lucht. "Laat me je laten voelen hoe het echt is."

Angel buigt haar hoofd. Haar lippen vinden Dalia's linkerborst. Ze kust de ronding, langzaam, haar mond warm en nat tegen de trillende huid. Dan haar tong—een lange, langzame lik van de onderkant van de borst omhoog naar de tepel. Dalia's rug kromt.

"Ahhh! Jij— je bent zo—" Dalia's vingers verstrengelen zich in Angel's rode haar. "Je tong is zo zacht— mijn borst wordt gelikt door je tong zo—heerlijk—ahhh..."

Angel zuigt. De tepel hard in haar mond, haar tong eromheen draaiend, cirkelend, terwijl haar rechterhand Dalia's andere borst masseert—knedend, rollend, de vingers knijpen tot Dalia kreunt en haar heupen naar voren duwt.

Elliott kijkt toe. Zijn handen hangen langs zijn lichaam, zijn pik bonkt tegen de stof van zijn broek, zijn grijze ogen gloeien als lantaarns in het donker. Hij ademt door zijn mond, zijn borstkas rijst en daalt snel.

Angel trekt Dalia's jurk verder naar beneden. Voorbij haar heupen, langs haar dijen, tot de stof op de vloer valt. Dalia staat in een zwart kanten slipje, haar lange zwarte haar als een gordijn over haar rug en billen. Angel knielt.

"Kijk me aan," zegt ze.

Dalia kijkt naar beneden, naar Angel die voor haar knielt, haar groene ogen omhoog gericht, haar lippen nat van Dalia's borsten. Haar handen strelen Dalia's dijen, glijden omhoog naar de rand van het slipje.

"Ik ga je proeven," zegt Angel. "En jij gaat me het laten doen."

Dalia knikt. Haar onderlip trilt. "Ja," fluistert ze.

Angel trekt het slipje naar beneden. Het glijdt over Dalia's dijen, valt op de marmeren vloer. Dalia's kut is bloot—licht gezwollen lippen, donkerder dan haar huid, de gleuf nauw en glinsterend van vocht. Angel streelt met één vinger langs de spleet, voelt de hitte, de vochtigheid.

"Ahhh—" Dalia's knieën buigen. "Je vinger— raakt mijn kut aan— zo licht— ik kan niet—"

Angel leunt naar voren. Haar tong vindt Dalia's kut. Een lange, langzame lik van onder naar boven, door de gleuf, over het klitje dat opzwelt onder de aanraking. Dalia's smaak is zoutig, zoet, muskusachtig—een smaak die Angel's zintuigen doet tintelen.

"AHHH! Oh god— je likt mijn kut— je tong is— ahhh—" Dalia's handen grijpen Angel's hoofd, vingers klauwen in het rode haar. Haar heupen bewegen onwillekeurig, duwen haar kut harder tegen Angel's mond. "Zo— zo goed— je likt me zo— ahhh..."

Angel zuigt. Het klitje tussen haar lippen, haar tong eromheen dansend, sneller nu, ritmisch. Ze brengt twee vingers naar Dalia's opening en duwt ze naar binnen—langzaam, voelend hoe de spieren zich samentrekken, hoe de wanden nat en heet en strak om haar vingers sluiten.

"AH! Je— je vingers— in mijn kut— ahhh— je vingers zijn zo— zo diep—" Dalia's hoofd valt achterover, haar zwarte haar zwiept over haar rug. "Mijn kut wordt geneukt door je vingers— zo— zo goed— ahhh—"

Elliott staat naast hen. Zijn hand heeft zijn broek opengemaakt, zijn pik vrij, zijn hand pompt langzaam over de schacht. Zijn grijze ogen flitsen tussen Angel's mond op Dalia's kut en Dalia's gezicht, vertrokken van genot.

"Genoeg," zegt Angel. Ze trekt zich terug, haar mond nat van Dalia's sappen. Ze staat op, haar lippen glinsteren. "Elliott. Kom hier."

Elliott stapt naar voren. Zijn pik staat recht overeind, de eikel donker en nat van pre-cum. Dalia's ogen worden groot als ze hem ziet—lang, dik, de aderen opgezwollen.

"Jullie hebben dit allebei gewild," zegt Angel. Ze pakt Elliott's pik vast en trekt hem naar Dalia. "Nu."

Dalia's ogen flitsen van Elliott's pik naar Angel's gezicht. "Ik heb nooit—"

"Ik weet het." Angel pakt Dalia's hand en legt hem om Elliott's pik. Dalia's vingers sluiten zich eromheen, voelen de hitte, de pulsatie. "Maar vanavond wel."

Angel duwt Dalia naar het bed. Ze valt achterover op het zijden laken, haar zwarte haar uitgespreid als een waaier, haar borsten bewegend met haar snelle ademhaling. Elliott klimt boven op haar, zijn mond vindt de hare, kust haar diep terwijl zijn pik tussen haar dijen rust, de schacht tegen haar natte kut gedrukt.

Dalia kreunt in zijn mond. "Elliott— je pik— tegen mijn kut— ik kan je voelen—"

"Nu," beveelt Angel. Ze klimt op het bed achter Elliott. Haar lichaam verandert—tussen haar dijen groeit de pik, donkerrood en geaderd, de zware ballen verschijnen onder de schacht. Haar clit trekt zich terug, opgelost, wordt de basis van de enorme pik die tussen haar benen opzwelt.

Elliott voelt het. Hij draait zijn hoofd om en ziet Angel achter hem, haar pik hard en kloppend, haar groene ogen op Dalia's lichaam gericht.

"Neuk haar," zegt Angel. "Haar kut. Nu."

Elliott positioneert zijn pik voor Dalia's opening. De eikel raakt de natte lippen, glijdt erlangs. Dalia's benen gaan verder uit elkaar, haar heupen kantelen omhoog.

"Ga je me neuken?" fluistert Dalia. Haar blauwe ogen zijn groot, wijd, op Elliott's gezicht gericht.

"Ja." Elliott duwt. De eikel glijdt naar binnen—langzaam, centimeter voor centimeter, voelend hoe Dalia's kut zich om hem heen spant, hoe de spieren zich samentrekken en dan ontspannen. "Ah— fuck— zo strak—"

"AHHH! Je pik— je pik is zo dik— mijn kut wordt— geneukt door je pik— zo— zo vol— ahhh—" Dalia's handen grijpen Elliott's schouders, haar nagels klauwen in zijn huid. "Je bent zo— zo hard— in mijn kut— ahhh—"

Elliott begint te bewegen. Langzaam eerst, hij stoot in en uit, voelt hoe Dalia's kut hem naar binnen zuigt, hoe de wanden nat en heet om zijn schacht samentrekken. Dan sneller, harder, zijn heupen slaan tegen de hare, de geluiden van hun seks—nat, zuigend, kloppend—vullen het penthouse.

"AH! AH! Elliott— je neukt me— je neukt mijn kut— zo hard— ahhh—" Dalia's hoofd rolt heen en weer op het kussen, haar borsten deinen met elke stoot. "Mijn kut wordt geneukt door je pik— zo— zo diep— ahhh—"

Angel klimt achter Elliott. Ze smeert speeksel over haar pik—haar vingers glijden over de donkerrode schacht, de eikel glinstert. Ze spreidt Elliott's billen en positioneert zich.

"Nu worden jullie allebei gevuld," fluistert ze in Elliott's oor. Ze duwt.

Elliott schreeuwt. Angel's pik dringt zijn kont binnen—de eikel eerst, dan de schacht, centimeter voor centimeter, tot ze diep in hem zit. Zijn stoten in Dalia versnellen, elke beweging van Angel achter hem drijft hem dieper in Dalia's kut.

"Fuck— Angel— je pik— in mijn kont— ahhh—" Elliott's stem breekt. "Je vult me— zo vol—"

Dalia voelt het. Ze voelt hoe Elliott's stoten veranderen—dieper, harder, gedreven door Angel's pik in zijn kont. Ze opent haar ogen en kijkt over Elliott's schouder. Ze ziet Angel—haar rode haar, haar borsten deinend, haar pik begraven in Elliott's kont. En iets in haar explodeert.

"AHHH! Je— je wordt geneukt— terwijl je me neukt— ahhh—" Dalia's vingers grijpen Elliott's billen, trekken ze uit elkaar, helpen Angel dieper te gaan. "Neuk hem— neuk zijn kont terwijl hij mijn kut neukt— ahhh—"

Het ritme versnelt. Drie lichamen, drie cadansen, versmeltend tot één. Elliott stoot in Dalia's kut, Angel stoot in Elliott's kont, de keten van genot golft door hen heen als elektriciteit. Het bed kraakt, het zijden laken is doorweekt van zweet en vocht, de lucht zwaar van seks.

"Ah— ah— ik— ik kan niet—" Dalia's stem wordt fragmentarisch, haar ademhaling hortend. "Ah! Ah! Ik— ik kan niet meer— mijn kut— zo vol— AH! AH! Ik ga— ik ga— AH! AH! HELP! AHHH! IK GA KOMEN! AHHH—"

Dalia's lichaam explodeert. Haar kut spant zich om Elliott's pik, spiertrekkingen golven door haar buik, haar dijen trillen, haar rug kromt zich van het bed. Een golf van vocht stroomt uit haar kut, doorweekt Elliott's pik, druipt op het laken.

"JA— AHHH— IK KOM— AHHH—" Dalia's ogen rollen naar achteren, haar mond open in een geluidloze schreeuw, haar lichaam schokkend.

Elliott kan niet meer terug. De druk van Angel's pik in zijn kont, de hitte van Dalia's orgasme om zijn pik, de klauwende spieren—het is te veel. "Fuck— ik ga— ik ga—"

"Kom in haar," beveelt Angel. Ze stoot diep in Elliott's kont, haar pik bonst tegen zijn prostaat. "Nu."

Elliott schreeuwt. Zijn pik zwelt op in Dalia's kut en explodeert—sperma spuit diep in haar, golf na golf, zijn heupen stoten terwijl Angel hem van achteren vult en neukt.

Angel trekt zich terug uit Elliott's kont. Haar pik is hard, kloppend, de eikel donkerrood en nat. Ze duwt Elliott opzij—hij rolt van Dalia af, zijn pik glibberig van sperma en Dalia's sappen en positioneert zich tussen Dalia's benen.

"Nu ik," zegt Angel.

Dalia's blauwe ogen vinden Angel's pik. Ze zijn groot, wijd, de pupillen vergroot. "Je hebt een—"

"En die gaat in jou." Angel tilt Dalia's benen op, legt ze op haar schouders, en positioneert haar pik voor Dalia's kont. "Ontspan."

"Maar— ik heb nooit—" Dalia's stem is een fluistering.

"Ik weet het." Angel smeert sperma—Elliott's sperma dat uit Dalia's kut lekt—over haar eikel en over Dalia's kontopening. "Maar nu wel."

Angel duwt. De eikel dringt Dalia's kont binnen—langzaam, voorzichtig, voelt hoe de spieren zich verzetten en dan toegeven. Dalia's adem stokt.

"AH— je— je pik— in mijn kont— ahhh— zo— zo groot—" Dalia's handen grijpen het laken, haar knokkels wit. "Mijn kont wordt— gevuld door je pik— zo— zo vol— ahhh—"

Angel duwt verder. Centimeter voor centimeter, haar pik glijdt dieper in Dalia's kont, de wanden strak en heet om haar schacht. Ze stopt als ze volledig in het meisje zit—haar ballen tegen Dalia's billen, haar pik begraven in haar kont.

"Nu samen," zegt Angel. Ze knikt naar Elliott. "Haar kut."

Elliott, zijn pik weer hard, klimt tussen Dalia's benen. Hij positioneert zich boven Angel's pik in Dalia's kont en duwt zijn eigen pik in Dalia's kut. De wand is strak—strakker nu, door Angel's pik in de aangrenzende holte—en nat van zijn eigen sperma.

"Fuck— ze is zo strak— nu nog strakker—" Elliott's stem is een grom.

"AHHH! Twee— twee pikken— in mij— mijn kut en mijn kont— ahhh—" Dalia's lichaam spant zich, haar spieren verkrampen om beide pikken. "Ik ben zo— zo vol— twee pikken neuken me— ahhh—"

Ze beginnen te bewegen. Elliott in Dalia's kut, Angel in Dalia's kont, hun ritmes versmelten, hun pikken gescheiden door slechts een dunne wand van vlees. Elke stoot is een golf die door Dalia's lichaam gaat—van haar kont naar haar kut, van haar kut naar haar klitje, van haar klitje naar haar ruggengraat.

"AH! AH! AH!— twee pikken— neuken me— ahhh— mijn kut— mijn kont— zo— zo vol— ahhh—" Dalia's stem is een ritme, een cadans van genot. "Elliott— je pik in mijn kut— ahhh— Angel— je pik in mijn kont— ahhh—"

De geluiden zijn obsceen. Natte, zuigende geluiden van twee pikken die twee gaten vullen. Slaande huid tegen huid. Het gekreun van drie lichamen die naar een climax bouwen.

"Ik ga—" Angel's stem is laag, ruw. Haar stoten worden sneller, harder, haar ballen slaan tegen Dalia's billen. "Ik ga in je kont komen."

"DOE HET—" Dalia's stem is een schreeuw. "Kom in mijn kont— vul me— ahhh—"

Elliott stoot harder, sneller, zijn pik bonkt in Dalia's kut. "Ik ga— weer—"

"SAMEN—" Angel's bevel snijdt door de lucht. "NU."

Drie lichamen exploderen. Elliott's pik spuit in Dalia's kut—sperma vult haar, druipt eruit, druipt op het laken. Angel's pik spuit in Dalia's kont—gloeiend, heet sperma dat haar vult, dat door haar darmen stroomt. Dalia's lichaam schokt tussen hen in, haar kut en kont tegelijk samentrekkend om de pikken die haar vullen, haar eigen orgasme als een bliksemflits die door haar ruggengraat gaat.

"AHHH! IK— IK KOM— AHHH— TWEE— TWEE PIKKEN— KOMEN IN MIJ— AHHH—" Dalia's stem breekt, haar ogen rollen, haar lichaam schokt en trilt. "HELP— AHHH— IK— IK KAN NIET— AHHH—"

De stilte die volgt is absoluut. Alleen ademhaling—drie lichamen, gehuld in zweet en sperma en vocht, op het doorweekte zijden laken. De zon is ondergegaan, de maan schijnt door de ramen, het penthouse is een wereld op zich.

Angel trekt zich als eerste terug. Haar pik glijdt uit Dalia's kont, gevolgd door een golf van sperma die op het laken druipt. Ze rolt op haar rug, haar pik langzaam zachter wordend, haar borsten deinend met haar ademhaling.

Dalia ligt tussen hen in. Elliott aan haar linkerzijde, Angel aan haar rechter. Haar lichaam is bedekt met zweet, haar kut en kont lekkend van sperma, haar zwarte haar uitgespreid over het kussen als een inktvlek.

Ze draait haar hoofd naar Angel. Haar blauwe ogen zijn nog steeds wijd, maar anders nu—zachter, dieper, met een gloed die er eerder niet was. "Wat ben je?" fluistert ze.

Angel draait haar hoofd. Groene ogen vinden blauwe. "Iets dat je nooit meer wilt missen."

Dalia's hand vindt Angel's gezicht. Haar vingers strijken over Angel's wang, langs haar kaak, naar haar lippen. "Nee," zegt ze. "Nooit meer."

Dan draait ze haar hoofd naar Elliott. Haar andere hand vindt de zijne, vingers verstrengelen zich. "Elliott."

Elliott's grijze ogen vinden de hare. "Dalia."

"Ik hou van je," zegt ze. Eenvoudig. Als een feit.

Elliott's keel beweegt. Zijn ogen glinsteren. "Ik hou ook van jou. Al jaren."

Dalia glimlacht. Dan kijkt ze weer naar Angel. "En jij?"

Angel glimlacht. De trage, katachtige beweging van haar lippen. "Jullie zijn allebei van mij."

Dalia knikt. Haar ogen sluiten zich. "Ja," fluistert ze. "Van jou."

Het maanlicht valt over de drie lichamen op het bed—het rode haar van Angel als een vlam in het zilver, de zwarte haren van Dalia als een schaduw, de blanke huid van Elliott als een scheiding tussen water en vuur. Drie bezittingen. Twee zielen gegeven. Een harem die begint te groeien.

Angel sluit haar ogen. Haar pik is verdwenen, opgenomen in haar lichaam, terug naar de vrouwelijke vorm. Haar hand rust op Dalia's borst, voelt het hart kloppen—snel, sterk, levend.

Elliott's hand rust op Dalia's buik, zijn vingers verstrengeld met de hare.

En ergens, in een dimensie die geen menselijke geest kan bevatten, glimlacht Lucien.