Het was vrijdagavond en het huis was stil. Niet de prettige stilte van iemand die alleen wil zijn, maar de stilte van iemand die niets beters te doen heeft.

Lynn zat op haar kamer, negentien jaar oud, wonend in het Drentse dorpje De Wijk, en inmiddels al enkele maanden gevangen in een tussenjaar dat vooral saaiheid had gebracht. Haar ouders sliepen al. Boven was alleen het zachte gezoem van haar laptop.

Ze had geen zin in Netflix. Geen zin in het boek dat al drie weken op haar nachtkastje lag. Met een zucht opende ze haar laptop en typte het adres in. Kinkytijd.nl. Niet dat ze verwachtte iets te vinden. Ze deed dit vaker dan ze toe zou geven, inloggen, rondkijken, weer weggaan. Meestal was het hetzelfde. Grijze profielfoto's van mannen die over hun leeftijd logen. Berichten die begonnen met hey schat of wat een lekker ding. Niets dat ook maar een seconde haar aandacht vasthield.

De chatnamen flitsten voorbij op het scherm. Ding. Een privébericht. Ze negeerde het, niet eens nieuwsgierig. Ding. Nog een. Ook weggeklikt. Ze was al halverwege het sluiten van het tabblad toen het derde bericht binnenkwam.

Daddy: Hey, hoe is het met je?

Lynn fronste. Wat een saaie openingszin. Ze liet haar vingers boven het toetsenbord hangen. Niet antwoorden, dacht ze. Dit is precies hetzelfde als altijd. Maar er was iets in die naam, Daddy, dat haar pink boven de enter-toets hield. Niet dat het haar aantrok. Het irriteerde haar eerder. Waarom noemde een vreemde man zichzelf zo?

Haar vingers typten voor haar hoofd het goedkeurde.

Lynn: Uhm, het gaat wel.

Ze wilde er nog iets achteraan typen. Iets simpels, maar daar was al het tweede berichtje.

Daddy: Vrijdagavond, half twaalf, nog online. Ook aan het vervelen?

Lynn leunde achterover. Het was niet grappig. Het was niet eens origineel. Toch voelde ze iets, een kleine verschuiving, alsof iemand door een deur naar haar keek, waar ze zeker van had geweten dat die op slot zat.

Lynn: Zoiets ja.

Daddy: Vertel. Wat doet een meisje op een vrijdagavond op een site als deze als ze zich niet verveelt?

Ze staarde naar het scherm. Een meisje. Het klonk anders dan wat ze normaal las meid of schat. En die vraag, niet wat zoek je, maar wat doe je hier als je je niet verveelt, alsof hij wist dat er iets anders was. Alsof hij door haar heen kon kijken.

Haar vingers aarzelden. Ze had dit gesprek al honderd keer gehad, met honderd verschillende mannen, en altijd was ze binnen vijf minuten weggeklikt. Maar nu typte ze:

Lynn: Tussenjaar. Beetje kijken. Soms zoek ik... iets. Ik weet niet precies wat.

Ze drukte op enter voordat ze zichzelf kon tegenhouden. Waarom vertelde ze dit aan een vreemde? Aan Daddy? Het klonk zo doorzichtig, zo wanhopig, nu het op het scherm stond. Ze overwoog iets terug te typen, maar hij antwoordde al.

Daddy: Ik weet wat je zoekt. Iets dat je wakker maakt. Niet je lichaam, je hoofd.

Lynn's adem stokte even. Het was precies wat ze had willen zeggen maar niet had gevonden. En toen pas zag ze dat hij al had getypt, al die tijd dat ze had zitten aarzelen.

Daddy: Ik ben 53. Woon in Zwolle. Ben 180, kaal en breed.

Ze keek naar de afstand. Zwolle. Niet ver genoeg om anoniem te zijn, niet dichtbij genoeg om echt. Precies de verkeerde afstand.

Lynn: Dat is dichtbij. Ik ben 158, bruin krullend lang haar, slank.

Daddy: Te dichtbij?

Ze beet op haar lip. Ja, wilde ze typen. Maar in plaats daarvan:

Lynn: Weet ik niet.

Daddy: Goed antwoord. En je klinkt als een mooi meisje.

Ze voelde iets, geen opwinding nog, maar een soort nieuwsgierigheid die sterker was dan verveling. Alsof ze op de rand van een zwembad stond en niet wist of het water koud was.

Hij stelt vragen aan haar.

Daddy: Waar ben je nu?

Lynn: Op mijn kamer.

Daddy: Zijn je gordijnen open of dicht?

Lynn: Mijn gordijnen zijn nog half open.

Daddy: Doe je gordijnen nu wijd open.

Lynn leest het op haar laptop. Ze krijgt intussen andere berichten, maar ze negeert ze volkomen. Net als ze op wilt staan een nieuw berichtje.

Daddy: Wat heb je aan?

Lynn kijkt naar haar pyjama. Een topje en een kanten boxer, typt ze.

Daddy: Lekker.

Dan is het even stil maar dan:

Daddy: Tot hoever komt jouw raam als je ervoor staat?

Lynn staat van haar bed. Ze loopt naar het raam, doet de gordijnen wijd open en meet vanaf de vensterbank.

Lynn: Het raam komt tot aan mijn taille. Ik ben maar 1.58. Maar ik gebruik altijd een krukje om mijn gordijnen goed dicht te doen.

Ze drukt op enter. En dan denkt ze: shit, dat had ik misschien niet moeten zeggen. Ik altijd met mijn grote mond.

Daddy: Pak het krukje maar.

Lynn kijkt naar het scherm en voelt haar wangen warm worden. Waarom zegt ze alles zo makkelijk? Waarom kan ze niet gewoon haar mond houden?

Lynn: Ik moet leren niet alles er zo uit te flappen.

Daddy: Nou, doe je grote licht maar even aan.

Lynn kijkt naar het scherm en haar hart klopt. Wat is die man toch van plan? Waarom wil hij dit allemaal weten?

Lynn: Ik mag mijn grote licht niet aandoen van mijn moeder. Ze slaapt. Het is al 23 uur geweest.

Ze kijkt naar de klok aan haar muur.

Daddy: Heb je dan een ander lampje die minder licht geeft?

Ze kijkt naar haar bureaulamp die naast het raam staat.

Lynn: Ja, mijn bureaulamp. En die staat al aan

Daddy: Mooi.

Even is het stil maar dan:

Daddy: Ben je ooit wel eens betrapt of gezien terwijl je ondeugend bezig was?

Wat een brutale vraag, denkt Lynn. Het laat haar blozen, maar ze kan zich niets herinneren.

Lynn: Uhm, nee. Nog nooit.

Daddy: Lijkt het je spannend?

Lynn: Denk het wel. Nog nooit gedaan.

Daddy: Mooi. Ik wil dat je nu voor het raam gaat staan op het krukje. En doe je bureaulamp aan zodat je mooi in het licht staat.

Lynn verslikt zich bijna in haar slok water uit haar stanleycup. Een twijfeling komt in haar, ze kijkt naar het raam, maar ze is een beetje opgewonden. Ze weet niet wat die man met haar doet, maar ze staat uit bed en loopt naar het raam. Ze draait de bureaulamp naar het raam en pakt het krukje uit de hoek.

Haar laptop licht op met een nieuw bericht.

Daddy: Goed meisje. Stap nu op dat krukje. Ik wil dat je je armen langs je zij laat hangen. Niet kruisen. Niet verstoppen.

L

ynn's handen trilden licht toen ze het krukje naar het midden van de vensterbank schoof. Het was oud, houten, van haar bureau. Ze had er duizend keren op gestaan om boeken te pakken, maar nu voelde het alsof ze iets illegaals deed.

Ze stapte op het krukje. Het raam reikte nu tot net onder haar borsten. De bureaulamp scheen een warm, geel licht op haar huid. Ze keek naar buiten, naar de donkere straat. Aan de overkant stonden auto's geparkeerd in een rij. Ergens in de verte riep een kat, maar verder was niets. Geen voetstappen. Geen voorbijgangers. Alleen de stille belofte dat er iemand zou kunnen komen.

Toch voelde ze zich bloot. Niet omdat iemand keek, dat wist ze niet eens zeker, maar omdat ze zichtbaar was.

Daddy: Hoe voelt dat?

Lynn: Raar. Spannend. Ik weet het niet.

Daddy: Kijk naar buiten. Vertel me wat je ziet.

Lynn: De straat. Geparkeerde auto's. Straatlantaarns. Verder niets.

Daddy: En als je naar links kijkt?

Lynn draaide haar hoofd. De hoek van de straat, waar de lantaarns niet goed reikten. Een donkere plek tussen twee huizen waar iemand zou kunnen staan zonder gezien te worden.

Lynn: Een donkere hoek. Tussen twee huizen.

Even niets. Toen:

Daddy: Is er iemand?

L

ynn: Nee. Niemand. Het is stil.

Daddy: Stil. Of iemand staat daar en kijkt.

Lynn's hart sloeg een slag over. Ze wilde van het krukje stappen, de gordijnen dicht trekken, de laptop dichtklappen. Maar haar benen luisterden niet. Haar lichaam weigerde. Alsof het vastgeplakt zat aan dat houten krukje, alsof de vensterbank een magneet was waar ze niet van los kon komen.

Daddy: Beweeg voor me. Langzaam. Alsof je danst.

Lynn's adem stokte. Dansen? Hier? Maar haar heupen begonnen te wiegen, bijna zonder dat ze het zelf merkte. Een langzame, kleine beweging, heen en weer, haar handen nog steeds langs haar zij. Het was niet echt dansen. Het was meer... trillen. Beven. Maar er zat een ritme in, iets dat van binnenuit kwam.

Daddy: Mooi. Zo mooi. Streel nu je lichaam. Langzaam. Alsof het de eerste keer is.

Haar handen trilden toen ze omhoogkwamen. Ze legde haar vingertoppen op haar hals, voelde haar eigen hartslag bonken tegen haar pols. Toen gleed ze omlaag, over haar sleutelbeen, langs de zijkant van haar borst. De stof van haar topje was dun, bijna niets, en ze voelde elke ademhaling alsof het de eerste was.

Daddy: Voel je dat?

Lynn: Ja.

Daddy: Wat voel je?

Lynn: Mijn hart. Mijn huid. Alles voelt..spannender

Daddy: Blijf staan. Adem diep in. Voel hoe je lichaam nu op je reageert.

Hoe wist hij dat? Hoe wist hij precies wat ze voelde, voordat ze het zelf begreep? Ze ademde in, zoals hij zei. Haar hart bonkte nog steeds, maar er was iets anders nu. Een soort stilte in haar hoofd. De stem die normaal zei dit is stom, dit is gevaarlijk, stop hiermee, die was even stil.

Daddy: Doe nu je topje uit.

Lynn's ogen werden groot. Wat?

Daddy: Je hoeft niet. Maar als je het doet, wil ik dat je het zegt. Ik wil het horen. Anders telt het niet.

Ze keek naar het raam. Naar de geparkeerde auto's. Naar de donkere hoek waar iemand zou kunnen staan. Haar handen gleden naar de zoom van haar topje. Ze trok het langzaam over haar hoofd, haar armen omhoog, en liet het op de vensterbank vallen.

De koele nachtlucht kietelde haar huid. Ze voelde haar tepels hard worden onder de stof van haar kanten boxer, het enige dat ze nog aanhad. Het was begin oktober, niet koud genoeg voor verwarming, maar de lucht was fris tegen haar blote huid. Ze had het niet koud. Er was iets anders dat haar rilde.

Haar vingers trilden boven het toetsenbord.

Lynn: Ik heb het gedaan. Mijn topje is uit.

Daddy: Goed meisje. Zo mooi. Streel nu je tepels. Langzame cirkels. Geen haast.

Lynn slikte. Haar vingers gleden terug naar haar borsten, alsof ze wachtten op toestemming die er al was. Ze begon opnieuw. Links. Een cirkel, klein en strak. Toen rechts. Haar tepels werden harder onder haar eigen aanraking, gevoeliger. Ze voelde elke ribbel van haar vingertop, elke ademhaling die haar borstkas deed stijgen.

Haar tepels waren al hard, maar nu leken ze nog harder te worden. Toen haar rechtertepel ook. Haar beide tepels stonden nu recht naar voren.

Daddy: Hoe voel je je nu, sletje van me?

Lynn: Ik ben geil, daddy.

En dat was ze ook. Shit, mijn kutje is nat, merkte ze op.

Daddy: Zie je al iemand?

Lynn: Nee, nog niet.

Daddy: Durf je verder te gaan?

Zonder na te denken typte ze:

Lynn: Ja, ik wil meer. Dit is zo spannend, daddy.

Daddy: Goed zo, mijn sletje. Doe nu je boxertje maar uit. Maar doe het zachtjes. En streel daarna langzaam met je duim over je clitje.

Lynn liet haar vingers over haar gladgeschoren lipjes glijden. Shit, ben al nat, was het eerste wat ze dacht. Haar duim gleed over haar clitje. Een klein kreuntje kwam uit haar mond.

Daddy: *Voelt het lekker, sletje?

Lynn: Ja, daddy.

Daddy: Doe je benen uit elkaar en vinger je kutje met twee vingers voor me. In jouw natte kutje.

Lynn liet langzaam twee vingers in haar ondertussen drijfnatte kutje glijden. Eerst rustig, en dan steeds een beetje sneller. Haar ademhaling werd heftiger.

Lynn: Oh shit, ik ga bijna komen.

Daddy: Wil je klaarkomen, sletje?

Lynn: Ja, daddy, mag ik klaarkomen?

Daddy: Je mag klaarkomen als je erom vraagt. Vinger sneller, sletje, voor me. Ik wil dat je goed nat voor me wordt.

Lynn: Ja, daddy.

Haar vingers gingen sneller, stootten harder haar kutje in. Haar kutje was nu zo nat geworden dat er zachtjes druppeltjes langs haar benen naar beneden gleden. Eerst een enkele, traag, alsof de tijd stilstond. Toen nog een, en nog een, dunne straaltjes kutvocht die haar dijen volgden tot halverwege haar knie.

Lynn: Oh shit, ik ga bijna komen.

Daddy: Wil je klaarkomen, sletje?

Lynn: Ja, daddy, mag ik klaarkomen?

Daddy: Kom maar.

Lynn hield het niet meer. De spanning was te veel. Ze sloot haar ogen. Haar rechterhand kneep zachtjes in haar tepel en trok er aan, terwijl ze met haar linkerhand met twee vingers in haar kutje doorstoot en toen, ze kreunde. Ze kwam klaar. Haar kutje was nog nooit zo nat geweest. Haar kutvocht stroomde nog meer langs haar benen naar beneden, niet meer in druppeltjes maar in een dun, warm straaltje dat de binnenkant van haar dijen nat maakte en op het krukje onder haar druppelde.

Ze bleef even staan, trillend, haar ademhaling zwaar in de stilte van de kamer. Toen pas keek ze naar beneden. Naar het natte spoor op haar benen. Naar het donkere vlekje op het houten krukje.

Daddy: Was het lekker, sletje?

Lynn: Ja, daddy, het was heel erg lekker.

Ze pakte haar laptop en klikte snel het licht van haar bureaulamp uit. Ze pakte het krukje op. Het natte plekje glom zachtjes in het donker. Lynn pakte een handdoek uit haar wasmand en veegde het langzaam weg, alsof ze tijd wilde maken voor iets wat nog niet voorbij voelde.

Shit, ook mijn benen. Ze veegde de rest van het vocht van haar dijen, haar knieën, de binnenkant van haar enkels. De handdoek was vochtig toen ze hem teruggooide in de wasmand, een zachte plof in de stilte.

Daddy: Vond je het spannend, sletje?

Lynn: Ja, daddy, was erg lekker. Maar niemand heeft mij gezien.

Daddy: Geeft niet. Gaat erom dat jij het lekker vond.

Daddy: Wil je contact houden, Lynn?

Lynn: Ja, graag.

Daddy: Heb je deze app?

Daddy legde uit welke app hij gebruikte. Het was heel anoniem. Na vijf minuten had Lynn contact met Daddy buiten de chat.

Na de chat lag Lynn in haar bed. Ze keek naar het krukje en de gordijnen die nog steeds open stonden. De straat was nog steeds leeg, de auto's stonden er nog. Alles was hetzelfde. Maar zij was niet meer hetzelfde.

Wat heb ik gedaan, vroeg ze zich af. Heeft iemand mij gezien?

Haar kutje werd weer nat bij die gedachte. Niet van opwinding alleen, maar van iets anders. Van het weten dat ze dit had gedaan. Dat ze dit kon doen.

Ze glimlachte, een klein, vermoeid glimlachje, en trok haar dekbed wat meer over haar heen.

Ze viel uiteindelijk in slaap, het beeld van de straat nog op haar netvlies, het gevoel van haar eigen vingers nog in haar lichaam.