"Ted, laten we gezellig in de binnenstad gaan wonen", had mijn vrouw Julia voorgesteld. "Daar gebeurt ten minste nog eens wat." Schoorvoetend had ik ingestemd. Het beviel me eigenlijk prima buiten de stad, maar daar woonden we nu al een jaar of vijftien en ik zag ook wel dat mijn vrouw er niet gelukkig meer was. Zeker in de winter had Julia mensen om zich heen nodig.

Zo kwam het dat we nog geen drie maanden later verhuisden. Mijn vrouw leefde helemaal op, maar ik werd zelf juist ongelukkiger. Ik kon vooral slecht wennen aan de herrie; en herrie was er genoeg. Dat kwam door de studentenhuizen in de buurt en door de sociëteit van studentenvereniging "Door Lust Gedreven", ofwel DLG, aan de overzijde van onze straat. Daar werden regelmatig wilde feesten georganiseerd. Al na een maand was ik het meer dan zat: in de nacht lag ik wakker van het gelal en geschreeuw en overdag kon ik met een emmer sop het braaksel uit ons portiek spoelen.

"Je wordt een oude zeur", zei Julia. "Wij zijn toch ook jong geweest? Denk je soms dat wij minder herrie maakten?" Ik wist het niet meer. Zouden wij ook zo geweest zijn? Ik kon het me niet voorstellen. In ieder geval wist ik door te drukken dat we ons bed verplaatsten van de mooie grote kamer aan de straatzijde naar een kleinere kamer aan de tuinzijde van het huis. Zo had ik ten minste wat nachtrust terug.

Behalve de nadelen merkte ik al snel dat er ook één heel groot voordeel was verbonden aan het wonen in de binnenstad: waar ik ook kwam, overal waren mooie studentes. Ik mocht dan wel een oude zeur zijn volgens mijn vrouw, maar ik had mijn ogen niet in mijn zak en kijken staat vrij.

Op een zekere dag zat ik in mijn werkkamer op zolder. Het was zomer en Julia was met vriendinnen naar het strand. Onder het schuine dak werd het behoorlijk warm. Ik had alleen een t-shirt en een boxershort aan, maar dan nog was het zweten geblazen. Ik klapte het kleine dakraam open en voelde frisse lucht naar binnen stromen. Toen ik door de raamopening naar buiten keek, zag ik bij onze achterburen de tuindeur opengaan. Een jonge donkerblonde vrouw kwam in haar ochtendjas naar buiten en liep naar een ligstoel. Ze had een zonnebril op en een tijdschrift in haar hand. Voordat ze ging liggen liet ze de ochtenjas van zich afglijden.

"Wow", zei ik in mijzelf. De blondine droeg een behoorlijk uitdagende groene bikini. De kleine lapjes stof bedekten haar goddelijke lichaam nauwelijks. Ik bleef even kijken en besloot toen verder te werken, want ik had nog veel te doen. Het kwartaal liep ten einde en de financiële cijfers moesten nog beoordeeld worden. Na ongeveer een half uur merkte ik dat ik mijn aandacht niet bij de rapportage kon houden. Ik keek schuin omhoog naar het dakraam. "Nog even gluren kan toch geen kwaad", dacht ik.

Ik stond op en was nog net op tijd om te zien hoe de jonge vrouw haar bikinitopje naast de ligstoel legde. Ze wilde kennelijk egaal bruin worden. Ze smeerde haar grote borsten in met olie en ging weer liggen. Door de aanblik van haar glimmende liefdesbollen voelde ik mijn pik bewegen. "Wat een lekker wijf",mompelde ik. "Kijk die tieten eens." Ik liet mijn boxershort zakken en nam mijn groeiende pik in mijn hand.

Daar stond ik me dan als 47-jarige man af te trekken op een studente die mijn dochter had kunnen zijn. Ik schaamde me wel een beetje, maar de lust was sterker. Na een paar minuten was ik al een goed eind op weg. Plots keek de blondine op. Ze schrok toen ze me zag, maar kon gelukkig niet zien wat ik aan het doen was. Snel bedekte ze met haar handen haar borsten en haastte zich naar binnen. Ik had genoeg inspiratie opgedaan, dus voor mij maakte het niet uit. Ik trok nog een minuutje door en voelde toen mijn ballen samentrekken. Zachtjes kreunend spoot ik mijn sperma tegen het muurtje onder het dakraam.

In de dagen die volgden keek ik iedere dag tevergeefs uit het dakraam. Helaas liet de blondine zich niet meer zien en bleef de ligstoel leeg.

Twee weken later begon het nieuwe studiejaar. In verband met de ontgroening van de nieuwe eerstejaars was er nog meer herrie rond de sociëteit dan anders. Ik vroeg onze buurman Mike of hij er geen last van had.

"Ja Ted, leuk is het niet. Je moet er gewoon voor zogren dat je huis goed geïsoleerd is. Dan is het goed te doen", antwoordde hij. "De studenten maken het trouwens elk jaar ook weer helemaal goed. Wacht maar af."

Ik vroeg me af wat Mike met dat laatste bedoelde. In de maanden dat we tegenover de sociëteit van DLG woonden was er nooit sprake geweest van enige toenadering.

Toen werd het oktober en trof ik een uitnodiging op onze deurmat:

"Geachte heer,

Het bestuur van Studentenvereniging Door Lust Gedreven heeft het genoegen om u uit te nodigen voor het 28e herendiner voor omwonenden. U bent van harte welkom op maandag 12 oktober vanaf 19:00 uur.

Dresscode: joggingpak

Nota bene: het diner is alleen voor heren. "

Ik liet de uitnodiging aan Julia zien. "Wat is dit nou weer voor een onzin?", vroeg ik haar. "Jij mag niet eens mee en wie gaat er nou dineren in een joggingpak."

Julia moest lachen. "Het is gewoon een beetje studentikoos met dat joggingpak en gents only, maar dat is toch verder prima. Zo kan je ook eens wat buurmannen leren kennen. Ga nou maar gewoon en doe gezellig mee met wat die studenten voor je in petto hebben."

Op 12 oktober om 19:00 uur betrad ik de sociëteit van DLG. Ik zag een aantal buurmannen staan. Tot mijn opluchting hadden die ook allemaal een joggingpak aan. "Ik ben in ieder geval niet de enige die voor lul loopt", dacht ik terwijl ik bij ze ging staan.

Toen kwam een ietwat gezette jongeman van een jaar of 26 de ruimte binnen. Hij stelde zich voor als Lodewijk en was voorzitter van DLG. Lodwijk hield een kort praatje:

"Beste buren, fijn dat jullie er zijn. Als ik snel tel zie ik dat jullie maarliefst met tien man zijn gekomen dit jaar. Dat is een mooie opkomst."

Lodewijk nam even een slok water. "We zijn ons er van bewust dat het niet altijd makkelijk is om naast onze sociëteit te wonen. Daarom bieden we jullie vanavond graag het jaarlijkse diner voor omwonenden aan. Voor ontspanning wordt dit jaar gezorgd door onze Ilse", zei hij terwijl hij richting de deur keek.

Alle mannen draaiden zich richting de deur. Daar kwam Ilse binnen. Mijn hart maakte een sprongetje. Het was de jonge vrouw die ik vanuit het dakraam had begluurd. Zo mogelijk zag ze er nog beter uit dan toen. Ze had bruine ogen, was mooi opgemaakt en had voor de gelegenheid haar donkerblonde haar in een dikke vlecht. Het meest opvallend vond ik haar prachtige donkerblauwe japon met laag uitgesneden decolleté. Wellustig wierp ik een korte blik op haar fraaie boezem. Ook de andere mannen knikten instemmend.

Ilse maakte kort een praatje met alle aanwezigen. Gelukkig leek ze me niet te herkennen. Ik vroeg me af wat ze zou gaan doen. In mijn naïeviteit ging ik er van uit dat ze een muziekinstrument zou gaan bespelen of iets dergelijks. "Zo zou je het kunnen noemen", antwoordde ze ontwijkend.

Toen kwam Lodwijk naar haar toe: "Maak jij je maar klaar in de eetzaal, Ilse", zei hij. De buren drinken hier nog even hun drankje op en dan kunnen ze aan tafel.

Nadat we onze drankjes op hadden werden we de eetzaal in geleid. Daar stond een grote ronde tafel die voor tien man was gedekt. Het zag er heel sjiek uit met kristallen glazen, zilveren kandelaren en een damasten tafellaken dat bijna tot aan de grond kwam. Ik bedacht dat het contrast met onze joggingpakken niet groter had kunnen zijn. We gingen zitten. Helaas zag ik Ilse niet. Ik vroeg me af waar ze gebleven was.

Het eten was verrukkelijk en, zoals Julia al had gehoopt, leerde ik aardig wat nieuwe buren kennen. Ik zat met buurman Gerard te praten. Hij zat uitgebreid te vertellen over de reis die hij deze zomer had gemaakt door Zuid-Amerika. Plots viel hij even stil. Een korte siddering ging door zijn lichaam. "Oei, is alles goed met je?", vroeg ik.

"Kan niet beter Ted", antwoordde hij terwijl hij diep uitademde. Hij herschikte het tafellaken op zijn schoot en ging verder met zijn verhaal.

Even later zat ik te vertellen over onze verhuizing. Plots voelde ik iets bewegen onder het tafelkleed. Mijn benen werden uit elkaar geduwden en het elastiek in mijn joggingbroek werd opgerekt. Een zachte hand haalde mijn slappe lul uit mijn boxershort.

Ik vervolgde mijn verhaal alsof er niets aan de hand was en voelde hoe er vakkundig door de onzichtbare hand aan mijn pik getrokken werd. Als snel was hij half stijf. Ik keek de tafel rond. Hadden de anderen in de gaten wat er gebeurde? Ik geloofde van niet. Ze lieten het in ieder geval niet merken. Onder de tafel ging de hand ondertussen onverstoorbaar door totdat mijn pik volledig stijf was.

Toen voelde ik hoe warme lippen mijn voorhuid naar achteren schoven en een tong achtjes draaide over mijn eikel. Afwisselend werd er aan mijn pik gezogen en onder de rand van mijn eikel gelikt. Zo lekker was ik niet meer gepijpt sinds de beginjaren van mij relatie met Julia. Daarna was de liefde tussen ons gebleven maar de lust deels geblust. Ik was blij om nu weer eens rauwe passie te ervaren.

Ik merkte dat ik moeite had mijn verhaal af te maken. Af en toe viel ik even stil of raakte ik de draad kwijt. Gelukkig luisterde er sowieso al bijna niemand meer naar mijn wat saaie verhaal en begon een andere buurman nu over zijn auto te vertellen.

De mond kende ondertussen geen genade en dreef me steeds verder richting hoogtepunt. Het duurde niet lang voordat het onvermijdelijke gebeurde: ik kon een ingehouden kreun niet onderdrukken en pompte mijn ballen in vier of vijf stralen leeg. Daarna werd mijn pik teruggestopt in mijn boxershort en ging de joggingboek er weer netjes overheen alsof er niets was gebeurd.

Er werd zachtjes op mijn been getikt. Ik tilde het tafelkleed zo onopvallend mogelijk op en zag het knappe gezicht van Ilse. Ze opende haar mond zodat ik mijn eigen lading kon zien zitten. Een klein sliertje zaad vloeide uit haar mondhoek en droop op haar japon. Toen sloot ze haar mond en slikte alles door. Ik liet het tafelkleed weer op mijn schoot zakken en Ilse kroop naar de volgende gelukkige.

Ik keek naar de gezichten van de mannen aan tafel en probeerde te doorgronden bij wie Ilse bezig was. Bij de één was het makkelijker te zien dan bij de ander, maar het lukte niemand om op het moment suprême een pokerface te houden.

Nadat we waren uitgegeten kwam Lodewijk ons halen om in de aangrenzende kamer nog een glas whisky te drinken. Ilse kwam ons nog even een fijne avond wensen. Haar make-up was een beetje uitgelopen en op haar japon zaten diverse vlekken. Begerig keek ik haar na. Zou ik haar nog eens terug zien? Ik hoopte het.

Toen mijn whisky op was vond ik het tijd om naar huis te gaan. Ik bedankte Lodewijk voor de gastvrijheid en zei de buurmannen gedag.

"En hoe was het?", vroeg Julia toen ik thuiskwam.

"Ja, wel prima eigenlijk", antwoordde ik. "Gezellig en lekker gegeten. Ik denk dat ik volgend jaar weer ga."