Het was een zondagavond eind september 1980. Met onze vriendengroep zaten we op een terrasje en genoten van de laatste heerlijke dag van een Indian Summer. Marc kwam aanlopen met in zijn kielzog een mooie zwartharige meid die met twee grote reiskoffers zeulde.
“Dit is mijn nichtje Annabel”, zei hij, “kan iemand haar naar het station brengen, want mijn auto is stuk.” Zijn ogen gleden over onze groep en bleven hangen bij mij. Hij keek me aan en vroeg: “Kan jij haar wegbrengen?” Ik knikte, sprong recht en nam een reiskoffer van Annabel over. Het duurde even voordat ik ze beide netjes in mijn Citroën Visa kreeg. Tijdens de rit staarde Annabel zonder een woord te zeggen naar buiten. Zoals ik vreesde, was het moeilijk om een parkeerplaats te vinden.
We namen elk een reiskoffer en liepen zo snel mogelijk naar het perron. Het perron lag er verlaten bij, we hadden de laatste trein op een haar na gemist. “Sorry”, zei ik, terwijl ik schuldbewust naar de grond staarde. Annabel liet zich op één van de banken neerzakken en verborg haar hoofd in haar handen. Ik hoorde haar vloeken. “Heb je een slaapplaats voor mij voor vannacht?” Ik knikte: “Ik woon hier vlakbij in een studentenstudio. Als je het niet erg vindt om bij mij in bed te slapen, lopen we er heen.” Ze liep zwijgend achter me aan, terwijl we allebei een reiskoffer voort zeulden.
“Dit is mijn kasteel”, zei ik, terwijl ze haar blik liet glijden door de ruimte, die zowel woonkamer, keuken als slaapkamer was. Ik wees haar de badkamer en een vijftal minuten later kwam ze de terug woonkamer binnen, enkel gekleed in een slipje en een shirt, waarin haar tepels duidelijk zichtbaar waren. Nadat ik me ook klaargemaakt had voor de nacht, gleed ik naast haar in bed, met mijn rug naar haar toe.
Plots voelde ik haar hand op mijn buik, haar vingers gleden door mijn navel. “Nu ik toch hier bij jou in bed lig, kan ik één van mijn seksfantasieën laten uitkomen.” fluisterde ze. “ Als jij wil ten minste. Ik heb me altijd al afgevraagd hoe het zou zijn om met een meid te vrijen.” Zachtjes streelde ze met vlakke hand over mijn buik, waarbij haar vingertoppen net mijn tietjes aanraakten. Ik kreunde zachtjes. Dit was voor Annabel het sein dat ik toestemde en ze liet haar handen op verkenning gaan over mijn tietjes. Steeds sneller en steeds harder kneedde ze met haar hand afwisselend in beide tietjes terwijl ze haar lippen in mijn nek drukte.
Ik hield het niet meer, draaide me om en zoende haar vol op de mond. Ze drukte haar lippen op mijn mond en ik voelde hoe ze haar tong tussen mijn lippen duwde. Terwijl we ons verloren in een tongzoen, gleden mijn handen over haar tietjes en speelde ik met haar tepels. Ik verkende haar buik en met mijn vingertoppen wreef ik langs de rand van haar slipje. Hunkerend drukte ze haar bekken omhoog. Haar handen gleden langs mijn rug naar beneden, waarna ze mijn billen kneedde. Annabel duwde me op mijn rug en met haar lippen verkende ze mijn lichaam. Bij mijn tietjes aangekomen, likte ze over mijn tepels en beet zachtjes in mijn topjes. Ik liet mijn hand over haar kruis glijden. Mijn hand gleed in haar slipje en duwde een vinger in haar kletsnatte kutje. Annabel kreunde. Ze duwde m'n hand weg en deed haar slipje en shirt uit. Ook ik kleedde me helemaal uit. Annabel kwam boven op me liggen. Het moment dat haar kutje mijn kutje raakte, vergeet ik nooit meer. Elektrische schokjes verspreidden zich vanuit mijn grotje doorheen heel mijn lichaam. Plots voelde elke aanraking van Annabel als een vlammetje op m'n huid. We schuurden onze kutjes tegen elkaar. Ik gaf me helemaal over aan Annabel. Ze bespeelde me alsof ze nooit anders gedaan had. Al vlug kwam ik gillend klaar. Ze wist van geen ophouden, ze likte m'n kutje, speelde met m'n klitje en vingerde me opnieuw naar een hoogtepunt. “Nu jij”, hijgde ik. Ze schudde haar hoofd: “Ik wil je zien klaarkomen” fluisterde ze. Ze verkende mijn lichaam, centimeter per centimeter met haar vingers en haar mond. Nadat ik nog een paar maal klaarkwam, liet ze zich naast me op het bed neervallen. Ik stortte me op haar kutje en likte langs haar lipjes. Ik proefde de zoete, zilte smaak van haar sappen, die overvloedig stroomden. Nu was het mijn beurt om haar te laten genieten. Ze had gelijk, een meid zien klaarkomen is het mooiste dat er bestaat.
's Ochtends werden we gewekt door het licht dat door de ramen viel. Annabel sprong uit bed en verdween naar de badkamer. Enkele minuten later stormde ze opnieuw de kamer in, volledig aangekleed, greep haar koffers en liep naar de deur. Ze draaide zich om en keek me even aan terwijl ze glimlachte: “Het was heerlijk vannacht, maar ik moet nu echt gaan.” “Misschien tot ziens, Annabel.” fluisterde ik.
Ik draaide me om en trok de lakens over mijn hoofd. Ik kon vandaag lekker uitslapen want ik had enkel les in de namiddag. Het lukte me echter niet om in slaap te vallen. Ik staarde uren naar het plafond en kon alleen maar aan Annabel denken. Waarom had ik haar laten gaan zonder verder af te spreken, vroeg ik me af. Het werd middag, maar ik had geen zin om naar de universiteit te gaan.
Mijn vingers gleden over mijn lichaam. Ik verbeelde me dat Annabel me aanraakte, dat ze nog bij me in bed lag. Ik kneedde mijn tietjes en langzaam gleed mijn hand naar mijn kutje. Moeiteloos gleed mijn vinger naar binnen in mijn kletsnat grotje en ik bewoog hem snel op en neer. Kreunend kwam ik klaar. Terwijl ik lag uit te hijgen, waren daar plots tranen. Ik snikte steeds harder en harder en lag een hele tijd onbedaarlijk te huilen. Uiteindelijk viel ik in slaap met Annabels naam op mijn lippen.
Uiteindelijk bleef ik twee dagen in bed liggen, volkomen in de war. Het drong stilaan door, ik had 'het' met een meid gedaan, iets wat nog nooit bij me opgekomen was. En het was fantastisch. Ik had op mijn achttiende best wel wat ervaring met jongens. Nadat ik enkele jaren geleden ontmaagd was door mijn toenmalig vriendje, had ik verschillende andere vriendjes gehad. Ik vond seks leuk en was niet vies van een one night stand.
Maar dit, die nacht met Annabel, dit had ik nog nooit ervaren. Zo intens, zo hevig, zo lief en teder, zo … Het was een nieuwe wereld die voor me open ging. Annabel wist waar mijn gevoelige plekjes lagen, wist hoe ze te bespelen en hoe ze me daardoor naar ongekende hoogten kon brengen.
Ik wilde meer van dat, ik moest haar terugvinden. Ik ging op zoek naar Marc, de neef van Annabel, maar die was blijkbaar al enkele weken gestopt met zijn studies. Niemand wist waar hij was. Ik dwaalde door de straten, op zoek naar Annabel, bezocht elk studentencafé, elk lokaal op de universiteitscampus en ging langs studentenkamers.
Ik volgde de lessen niet meer, maar zette van 's morgens vroeg tot 's avonds laat alles op het vinden van Annabel. Dagen, zelfs weken gingen voorbij, ik sliep bijna niet meer, at bijna niet meer en ook mijn persoonlijke hygiëne was niet wat het eens geweest was. Ik had alle hoop opgegeven.
Plots voelde ik een hand op mijn rug. “Alles oké, Britt?”. Ik draaide langzaam mijn hoofd en keek in het bezorgde gezicht van Gitte. “Ja, natuurlijk.” antwoordde ik. “Je stond toen ik hier vanmorgen voorbijkwam al met je handen op de leuning van de brug in het niets te staren. Het is bijna avond, en je staat hier nog steeds. Kom mee naar mijn studentenkamer dan geef ik je iets te eten. Ik denk dat je dat wel kan gebruiken.
Ze gaf me iets te eten, deed me in bad, en stopte me in haar bed. Ze kroop dicht tegen me aan en sloeg haar armen om me heen. Heel even realiseerde ik me dat we beiden naakt waren, maar ik was te moe om er iets van te zeggen. Het duurde dan ook niet lang voordat ik als een blok in slaap viel.
De volgende was het al een flink stuk voorbij de middag vooraleer ik wakker werd. Gitte zat aan tafel, slechts gekleed in een slipje en beha, en zat wat doelloos in haar bord soep te roeren. Ze glimlachte naar mij toen ze zag dat ik wakker werd. “Ook wat soep?” vroeg ze. Ik knikte, stond op en ging recht over haar zitten. Het kon me niet schelen dat ik nog naakt was. Gitte schoof me een bord soep onder mijn neus. “Waarom doe je dit? “vroeg ik haar. Ze haalde haar schouders op. “Omdat ik je graag heb, misschien?”
Dagen, weken gingen voorbij. Ik vond de moed niet om naar de universiteit te gaan. Ik zat de ganse dag in de studentenstudio van Gitte, at iets als ze me wat toestopte en sliep 's nachts in haar armen. Gitte was lief, had oneindig veel geduld met mij.
Op een dag kwam ze binnengestormd en riep: “Ik heb Annabel gezien, ze is in de stad.” Ik keek haar aan, maar wat ze zei drong niet door. “Als je haar wil terugzien, is het nu het moment.” zei ze. Terwijl ik opstond bemerkte ik een traan, die vanaf haar oog een spoortje trok over haar wang. Ik liep op haar toe en gaf haar een zoen op haar lippen. “Bedankt voor alles”, fluisterde ik. Gitte knikte alleen maar, vechtend tegen haar tranen. Als een kip zonder kop reed ik met mijn auto kriskras door de stad op zoek naar Annabel. Uiteindelijk vond ik haar aan een tramhalte. Ik sprong uit mijn auto en rende op haar af. “Hé Annabel”, zei ik. Ze draaide haar hoofd en glimlachte toen ze me herkende. “Waar moet je naartoe?” vroeg ik haar. “Naar het station.” antwoordde ze.
Annabel kocht een kaartje voor Parijs. Zonder aarzelen vroeg ik een kaartje voor mij. Annabel keek me licht verwonderd aan. “Ik heb je gemist.”, zei ik, “ik wil je beter leren kennen. Ik wil bij je zijn.”
Annabel zei niets maar liep naar het perron. Ditmaal waren we ruimschoots op tijd
Ik liep het treinstel in en ging op een bank zitten, Annabel zette zich rechtover mij. De ganse rit tot Amsterdam tuurde ze naar buiten en reageerde ze niet als ik iets zei. In Amsterdam stapten we over op de trein naar Parijs, opnieuw kwam Annabel rechtover mij zitten. Ik vond pen en papier in mijn jaszak en krabbelde een tekst neer over hoe ik me de laatste weken voelde sinds ik haar ontmoet had. Ik hoefde er niet over na te denken, het vloeide spontaan uit m'n pen. Ik gaf het papier aan Annabel. Ze trok het uit mijn hand en keek me de hele tijd strak aan. Plots glimlachte ze: “Je meent dit echt, hé.” Ik knikte langzaam. Annabel stond op en kwam naast me zitten, heel dicht tegen me aan. Ze legde haar hoofd op m'n schouder. Ik sloeg m'n arm rond haar en trok haar nog dichter tegen me aan.
“Ik ken iemand die af en toe liedjesteksten schrijft. Ik zal hem eens vragen wat hij hiervan vindt.” zei ze. “En kun je misschien een tekstje schrijven over onze eerste nacht samen? Het was voor mij een nacht om nooit te vergeten, één die je normaal alleen in films ziet”.