De lucht boven Maplewood hing laag en zwaar die Halloweenavond, alsof de hemel zelf ademde van verlangen. De straten waren bezaaid met gevallen bladeren die krasten onder de voeten van de eerste trick-or-treaters, maar de echte magie begon pas toen de zon volledig was verdwenen. De oude herenhuizen stonden in een halfdonkere gloed van jack-o’-lanterns, en ergens diep in de oude begraafplaats aan de rand van de stad begonnen de graven te fluisteren.

Lila stond voor de open deur van haar huis, naakt. Volledig, openlijk, zonder enige schaamte. Haar huid glinsterde in het licht van de pompoenen. Ze had haar lange, donkere haar los laten hangen over haar schouders, zodat het net haar borsten bedekte, maar elke beweging liet ze vrij. Tussen haar benen hing een klein, zilveren belletje dat bij elke stap zachtjes rinkelde — een detail dat ze expres had toegevoegd. Op de lage tafel naast haar stond geen kom met snoep, maar een open kist gevuld met glimmende, zorgvuldig uitgekozen seksspeeltjes: vibrators in de vorm van botten, kleine buttplugs met vleermuisvleugels, cockringen met glow-in-the-dark skeletten, en dildo’s die eruitzagen alsof ze uit een oude grafkelder waren opgediept.

Ze glimlachte toen de eerste groep kinderen naderde, verkleed als zombies en heksen. Maar de volwassenen die achter hen aanliepen — ouders die dachten dat ze even mee zouden kijken — bleven stokstijf staan. Lila boog licht voorover, haar borsten zwaaiden vrij, en reikte in de kist.

“Geen snoep vanavond,” fluisterde ze met een stem die warmer was dan de herfstlucht. “Alleen dit.” Ze drukte een kleine, trillende bullet-vibrator in de hand van een man van middelbare leeftijd die zijn kind probeerde weg te trekken. Zijn ogen werden groot, maar hij nam het aan. Zijn vrouw, naast hem, kreeg een elegante, gebogen dildo met een pompoenkop. Lila keek haar recht in de ogen terwijl ze het overhandigde. “Gebruik het later. Of nu. Het maakt me niet uit.”

De straat vulde zich langzaam. Mensen bleven staan. Sommigen lachten nerveus, anderen slikten hard. Lila bleef uitdelen, naakt, trots, haar tepels hard van de koele lucht en de opwinding. Elke keer dat iemand haar aankeek, voelde ze een rilling over haar ruggengraat die niets met de kou te maken had.

Toen verschenen de spoken.

Eerst waren het alleen schaduwen tussen de bomen. Toen werden ze solider. Naakte figuren, doorschijnend, met huid die leek te gloeien van binnenuit. Mannen en vrouwen uit verschillende tijden: een soldaat uit de Burgeroorlog met een halfvergane uniformjas die openhing over zijn spierige borst, een victoriaanse dame wiens korset allang was vergaan, haar volle borsten en heupen vrij, een jonge vrouw uit de jaren twintig met een bobkapsel en niets daaronder. Ze zweefden dichterbij, hun voeten net boven de grond, en hun ogen glinsterden van honger.

Een van hen, een lange, gespierde geest met littekens over zijn buik, zweefde recht naar Lila toe. Zijn hand — koud, maar vreemd solid — gleed over haar heup. “Je hebt de deur opengezet,” fluisterde hij. Zijn stem klonk alsof hij vanuit een put sprak. “Vanavond nemen we wat we willen.”

Lila rilde, maar trok zich niet terug. Ze reikte naar hem, raakte zijn doorzichtige borstkas, en voelde iets wat op spieren leek. “Dan doe het,” zei ze.

Hij glimlachte. En verdween in haar.

Het was geen pijn. Het was een overstroming. Plotseling was Lila niet meer alleen in haar lichaam. Ze voelde zijn verlangen als een tweede hartslag tussen haar benen. Haar eigen handen bewogen zonder dat ze het wilde — of juist wel. Ze greep de grootste dildo uit de kist, een zwarte, geribbelde monster van siliconen, en hield hem omhoog voor de verzamelde menigte.

“Wie wil het eerst?” vroeg haar stem, maar het was deels de zijne.

Een vrouw van een jaar of dertig, verkleed als rode duivelin, stapte naar voren. Haar kostuum was al half open. Lila — of de geest in haar — duwde de dildo in de handen van de vrouw en trok haar dichterbij. “Hier. Nu.”

De straat was stil geworden. Mensen keken toe terwijl de duivelin op haar knieën ging, de dildo tussen haar lippen nam en begon te zuigen, terwijl Lila’s vingers — gestuurd door de geest — door haar haar gleden. Andere spoken zweefden tussen de toeschouwers. Een naakte vrouwelijke geest gleed in het lichaam van een man die te lang had gestaard. Plotseling trok hij zijn broek open, zijn erectie vrij in de koele lucht, en begon zichzelf te strelen terwijl zijn mond woorden mompelde die niet van hem waren.

Lila voelde hoe de geest in haar dieper ging. Hij duwde haar naar voren, liet haar knielen op de stoep, haar knieën op de koude stenen. De man die net bezeten was, kwam dichterbij. Zijn handen — nu geleid door de vrouwelijke geest — grepen Lila’s haren en duwden zijn lul tussen haar lippen. Ze slikte hem diep, terwijl de geest in haar genoot van elke centimeter. Achter haar voelde ze koude vingers die haar billen spreidden. Een andere geest, onzichtbaar maar voelbaar, drukte een van de buttplugs met vleermuisvleugels tegen haar anus en duwde hem erin. De kou en de rek maakten haar kreunen om de lul in haar mond.

De menigte groeide. Meer mensen kwamen dichterbij, aangetrokken door het schouwspel. Sommigen kregen speeltjes in hun handen gedrukt door Lila’s nu bezeten armen. Een oudere man kreeg een cockring die zachtjes trilde. Hij aarzelde, keek om zich heen, en schoof hem toen om zijn halfharde lul. Binnen seconden stond hij stijf, en een geest gleed in hem. Hij begon te stoten in de lucht, zijn handen op Lila’s schouders, terwijl zijn vrouw — ook bezeten — naast hem knielde en zijn ballen likte.

De overnames gebeurden op de vreemdste momenten. Een vrouw die net een vibrator had aangenomen, stond plotseling stil midden in een zin, haar ogen werden melkachtig, en ze duwde de vibrator diep in zichzelf terwijl ze hardop kreunde, midden op straat. Een tienerjongen (net oud genoeg) die te lang had gekeken, werd even aangeraakt door een doorschijnende hand; plotseling liet hij zijn broek zakken en begon zichzelf af te trekken tegen de heup van Lila, terwijl een geest in hem genoot van de frisse, nervoze sensatie.

Lila verloor het overzicht. Haar lichaam was een speeltuin geworden. De eerste geest in haar duwde haar op handen en knieën. Iemand — levend of dood, het maakte niet meer uit — duwde de grote dildo in haar natte kut. Een andere lul vulde haar mond. De buttplug in haar kont trilde nu, geactiveerd door een onzichtbare hand. Rondom haar vonden meer overnames plaats: een man die net een speeltje had gekregen, werd bezeten terwijl hij nog lachte, en begon onmiddellijk de vrouw naast hem te vingeren. Een vrouw die dacht dat ze alleen toekeek, voelde een koude adem in haar nek en liet haar rok omhoogschuiven, haar blote kont naar de menigte gekeerd terwijl een geest haar van achteren nam, onzichtbaar maar onmiskenbaar.

De straat was veranderd in een openlucht-orgie. Naakte lichamen, halfnaakte kostuums, glimmende speeltjes die in en uit gingen. Spoken zweefden in en uit lichamen als adem. Lila voelde hoe de geest in haar zich terugtrok op het moment dat ze klaarkwam — een harde, trillende orgasme dat haar hele lichaam deed samentrekken om de dildo — en onmiddellijk werd vervangen door een andere. Deze was vrouwelijk, hongerig, en liet Lila’s handen naar haar eigen borsten gaan, knijpend, draaiend, terwijl ze een andere man in haar mond nam.

Uren leken voorbij te gaan. De kinderen waren allang naar huis gestuurd. Alleen de volwassenen bleven, velen van hen nu bezeten of gewoon te ver heen om te stoppen. Lila lag uiteindelijk op haar rug op de stoep, haar benen wijd, terwijl een rij mannen — sommigen levend, sommigen met spoken erin — beurtelings in haar stootten. Elke keer dat er een klaarkwam, voelde ze de warme stralen over haar buik, borsten, gezicht. De spoken likten het eraf met koude tongen, of lieten de levenden het eraf likken.

Tegen middernacht, toen de klok van de oude kerk begon te luiden, begonnen de spoken zich terug te trekken. Ze lieten de lichamen los alsof ze een jas uittrokken. Mensen bleven achter, naakt of halfnaakt, ademloos, met speeltjes nog in of op hun lichamen, en een blik in hun ogen alsof ze net hadden gedroomd.

Lila bleef zitten, nog steeds naakt, de kist met speeltjes half leeg naast haar. Ze glimlachte naar de laatste geest — de soldaat — die even bleef hangen.

“Volgend jaar weer?” vroeg ze hees.

Hij knikte, zijn doorschijnende hand even over haar wang strijkend, en verdween in de mist.

De straat was stil. Alleen het gerinkel van het belletje tussen Lila’s benen klonk nog, telkens wanneer ze bewoog. Ze stond op, pakte de laatste vibrator, en liep terug naar binnen, de deur open latend voor wie nog durfde te komen.

Want op Halloween in Maplewood was de grens tussen de levenden en de doden, tussen schaamte en verlangen, volledig verdwenen. En Lila wist dat de spoken het nooit zouden vergeten.