De wachtkamer rook naar desinfectiemiddel, natte paraplu's en de koffie die al sinds sochtends op het warmhoudplaatje stond te stoven. Dries zat al twintig minuten op een plastic stoel, zijn sportmedische keuringsformulier gevouwen in zijn handen. Rondom hem hoestten twee oude mannen, een moeder trok een kleuter mee naar de speelhoek, en de radio speelde zachtjes hits van tien jaar geleden.

Hij was net achttien geworden. De voetbalclub had hem dit seizoen opgenomen in het eerste elftal en eiste een volledige medische goedkeuring voor zijn contract getekend werd. Zijn vader had het allemaal geregeld, zoals zijn vader altijd alles regelde.

"Dries Verhoeven?" De deur naar de spreekkamer ging open.

De dokter was jonger dan hij verwacht had. Half veertig misschien, donker haar in een slordige knot met losse plukken langs haar gezicht, en een zwart brilmontuur dat schuin stond op haar neus. Haar witte doktersjas hing open over een grijze blouse die net niet dicht kon over een forse boezem, en haar lange benen waren gehuld in een zwarte panty onder een plooirrok tot net boven de knie. Ze had die uitgeputte uitstraling van iemand die twintig patienten per dag afhandelt en er toch nog uitzag alsof ze net uit bed kwam.

"Kamer drie, einde van de gang. Loop maar mee."

Dr. Els Van Dael dacht: kwart voor vier al. Geen pauze gehad. Bladder vol. Nog zes patienten en dan de administratie. Als deze nog een verwijsbrief nodig heeft ga ik janken.

Hij volgde haar door de gang. Kamer drie was klein, een bureau in de hoek overvol met dossiers en een plant die aan het sterven was, een wastafel, een kast met medische instruments, en in het midden de onderzoekstafel, bekleed met wit papier dat ritselde.

"Ga zitten." Ze wees op de stoel tegenover haar bureau en nam zelf plaats, klikte door zijn dossier. "Sportkeuring dus. Lengte, gewicht, hart en longen, bloeddruk, volledig lichamelijk onderzoek. Je club is grondig."

"Ze willen geen risico nemen met een investering." Hij grijnsde en leunde achterover, armen over elkaar, zijn shirt strak over zijn borst.

Ze keek op van haar scherm. Haar blik bleef een fractie te lang hangen op zijn schouders voordat ze terugging naar het formulier. "Lengte en gewicht staan al in het dossier. Hartslag en bloeddruk eerst."

Hij moest zijn mouw opstropen. Haar vingers wikkelden de bloeddrukmeter om zijn bovenarm, professioneel en koel, maar hij rook haar parfum nu pas goed, iets bloemigs onder de laag handdesinfectie, half vervaagd halverwege de dag.

"Nerveus?" Ze keek naar het schermpje.

"Waarvoor? Mijn bloeddruk is altijd prima."

"De meeste jongens van jouw leeftijd zijn zenuwachtig bij een dokter." Ze pompte de band op. "Druk wordt hoger."

"Ik word niet snel zenuwachtig." Hij keek haar recht aan. "En u?"

Ze dacht: waarom kijkt die jongens me zo aan. Achttien. Ik ben bijna twee keer zo oud. Gedraag je, Els.

"Longen nu. Shirt omhoog of uit, wat je makkelijker vindt."

Hij trok zijn shirt in één beweging uit en ging op de onderzoekstafel zitten, breed en ontspannen. Het papier ritselde onder zijn gewicht. Els trok haar kruk naar zich toe, stethoscoop in haar nek, en kwam dichtbij. De koude schijf drukte tegen zijn borst.

"Adem diep in... en uit. Nog een keer... goed. Longen klinken schoon. Hartslag rustig. Je bent behoorlijk in conditie, atleet."

"Krachttraining, drie keer per week, plus voetbal." Terwijl ze de schijf langs zijn ribben bewoog, voelde hij haar borst bijna tegen zijn arm, en het bloed trok traag naar beneden. Els merkte het. Haar blik gleed kort naar de groeiende bobbel in zijn trainingsbroek, en ze trok één wenkbrauw op.

"Volledig normale reactie," zei ze droog. "Ik heb het vaker gezien bij deze keuringen."

"Vast."

"Ogen, oren, keel." Ze pakte het kleine lampje en moest heel dichtbij komen, zo dicht dat hij de kleine scheurtjes in haar lipgloss zag en de kleine rimpels bij haar ogen. Haar bril gleed af op haar neus en ze duwde hem afwezig terug met haar middelvinger. "Naar het lampje kijken. Goed. Keel open, zeg aah."

"Aah."

"Prima. Nu het lichamelijk onderzoek. Broek naar beneden, alsjeblieft."

Hij tilde zijn heupen op en trok zijn trainingsbroek en boxershort naar zijn enkels. Zijn halfstijve pik viel tegen zijn dijbeen, dik en zwaar, en hij zag haar iets langer kijken dan strikt noodzakelijk voordat ze handschoenen aantrok.

"Ontspan je." Ze pakte zijn ballen vast, rolde ze tussen haar vingers. "Testikels in orde. Geen zwellingen."

Haar gehandschoende hand gleed bij het verplaatsen langs de schacht en hij werd volledig hard onder haar handpalmen, omhoog gebogen, de eikel glimmend van het voorvocht. Els zweeg even.

"Sorry," zei hij, niet echt gemeend.

"Zoals gezegd, normale reactie." Maar haar stem was een halve toon hoger. Ze pakte zijn pik bij de basis vast om het lieskanaal te controleren, haar greep warm door het latex. "Hoesten."

"Hff." Zijn pik trilde in haar hand.

"Nog een keer." Ze herhaalde de controle, haar gezicht dichtbij, en hij zag haar wangen kleuren en haar ademhaling sneller gaan. "Geen breuk. Mooi."

Ze dacht: tweeënhalf jaar geen man aangeraakt. En dit is een patient. Dit is een patient, Els. Maar mijn god. Die ader. De dikte. Stop. Stop nu.

"Prostaat," zei ze, iets te snel. "Op je zij, knieën opgetrokken. Dat is tegenwoordig standaard bij clubkeuringen."

Hij gehoorzaamde. De gehandschoende vinger, koud van de gel, drukte tegen zijn opening en schoof naar binnen, zocht, en vond het plekje. Zijn pik schokte tegen zijn buik.

"Ahh... dokter..."

"Geen verhardingen." Maar haar vinger bleef rondjes draaien, en ze ademde hoorbaar sneller. "De reflex is wel sterk aanwezig."

"U doet dat expres." Hij keek over zijn schouder naar haar.

"Misschien." Ze trok de vinger langzaam terug en scheurde de handschoen af, die ze in de prullenbak mikte. Haar bril besloeg aan de randen. Ze bleef even staan, handen aan de rand van de tafel, kijkend naar zijn stijve pik die tegen zijn buik lag. "Er is nog één ding dat niet op het formulier staat."

"Namelijk?"

Ze antwoordde door zijn schouder te draaien zodat hij op zijn rug lag, en pakte zijn pik met blote hand vast. Haar vingers pasten er net niet omheen. "Ik loop hier al negen jaar. Elke dag hetzelfde. Dossiers, verkoudheden, oude mensen met te hoge bloeddruk. En dan komt er een jongen van achttien op mijn tafel liggen met een lul als een deurknop en verwacht je dat ik niets doe?"

"U bent de dokter." Hij legde zijn handen achter zijn hoofd en grijnsde. "Ik volg instructies."

Ze boog voorover en nam de eikel in haar mond, warm en nat, haar tong draaiend rond de rand. Ze werkte hem met een hand erbij, pompend, en haar bril schoof opnieuw af op haar neus. "Mmm... mmph..." Zooggeluiden vulden de kleine spreekkamer. Ze trok terug, een sliert speeksel van haar lip naar zijn eikel, en keek hem aan door haar beslagen brillenglazen.

"Jij gaat niet klaarkomen voordat ik klaarkomen ben." Ze trok haar rok omhoog tot haar heupen, trok de panty en haar slip opzij, en klom op de tafel. Haar kut was al doorweekt, donkere lippen geopend en glinsterend, en ze zakte zonder waarschuwing over hem heen.

"Ohhh fok..." goot ze het uit, hoofd in haar nek, handen op zijn borst. "Oh god. Dat is... ohhh."

Ze begon te rijden, langzaam eerst, haar heupen rollend, en de onderzoekstafel kraakte onder het gewicht van twee lichamen. Haar borsten dansten in de te krappe blouse, knopen die vochten om dicht te blijven, het zweet parelde tussen haar sleutelbeenderen.

"Harder," gromde Dries, en hij greep haar heupen en begon van onderen te stoten, hard en diep.

"Unhh! Ahh! Ja... ohhh god... ohhh god..." Els greep de rand van de tafel, het papier scheurde onder haar vingers. Haar knot was allang ingestort, haren los en plakkend tegen haar wangen. "Neuk me... neuk me... precies zo... ohhh ik ga... IAAAH!" Haar kut verkrampte rond hem, golvend, en ze kwam gillend met open mond, bril bijna van haar gezicht.

Hij voelde zijn eigen hoogtepunt opbouwen, ballen strak optrekkend. "Ik ga komen."

"In mijn mond." Ze gleed van hem af, knielde tussen zijn benen op de vloer, bril recht op haar neus, en nam hem weer in haar mond, pompend met haar hand. Ze trok hem uit haar mond en richtte zijn pik op haar gezicht. "Kom maar. Kom op mijn bril. Ik wil het zien."

Hij explodeerde. De eerste golf spatte op haar linkerglas, dik en wit, vertroebelend haar zicht. De tweede en derde over haar wang en neus, de vierde precies op het rechterglas. Ze kneep haar ogen half dicht toen de laatste stralen op haar voorhoofd en kin dropen, en zijn pik schokte na in haar greep.

"Ohhh god," kreunde hij, hijgend.

Els bleef geknield, sperma druipend van haar bril, en duwde de glazen omhoog zodat ze hem kon aankijken door de troebelheid. "Medisch gezien: uitstekende vruchtbaarheidswaarden."

Ze dacht: dit gaat niks kosten, dit gaat niks kosten, er staat geen camera in kamer drie. En hij komt volgende maand terug voor de hercontrole. Mooi.

Ze stond op, trok haar rok recht, en pakte een tissue van haar bureau die ze tegen haar kin drukte zonder de rest af te vegen. "Je formulier ligt bij de balie. Volledige goedkeuring." Ze pakte het klembord, zette met een nat handje een krabbel onderaan, en hield de deur voor hem open, sperma nog glinsterend op haar brillenglazen terwijl ze alweer de volgende patient opriep.