[Dries, negentien, verbleef twee nachten in een viersterrenhotel aan de Belgische kust voor de bruiloft van een nicht. Zaterdagmiddag, kwart over twaalf, hij had net gedoucht na de lunch met de familie. Om kwart voor één klonk er een zacht klopje op zijn deur en een stemmetje met een licht Oost-Europees accent: "Housekeeping?" Hij lag op bed in een handdoek, de televisie zacht aan, en riep "Binnen!" voordat hij erover nadacht.]

Ze duwde haar karretje de gang op en kwam binnen met een sprayfles en een stapel handdoeken op haar arm. Op haar borstzakje stond een naamkaartje: Vasilisa. En ze was klein, dat viel zelfs door zijn schaamte heen op. Amper één meter vijfenvijftig, schatte hij, met een smal poppefiguurtje als van een turnster die nooit was doorgegroeid. Een taille die hij met twee handen had kunnen omsluiten, dunne polsjes, kleine voeten in witte skechers die stil tikten op het tapijt. Haar borstjes waren twee kleine perziken die onder het grijsblauwe uniformjasje uitbolden, geen beha-lijntje te zien. Donker haar in een strakke vlecht tot tussen haar schouderbladen, een paar losse plukjes bij haar wangen die naar geen kant wilden liggen, een klein zilveren knopje in haar neusvleugel en grote bruine ogen die eerst op de vloer bleven en toen, één keer, vlug omhoogschoten naar hem en weer weg. Ze rook naar citroenspray en eronder een vleugje van iets zoets, vanille misschien, en de warme wasmiddellucht van haar uniform.

"Sorry," zei ze en ze bleef in de deuropening steken, "ik kom later terug wel."

"Nee, het is goed," zei Dries en hij ging rechterop zitten, de handdoek knelde opeens. "Doe maar gewoon. Ik ga toch niet meer uit."

Ze aarzelde, zette de handdoeken op de plank en begon in de badkamer. Hij hoorde haar spuiten, het sissen van de douchekop die opnieuw werd aangedraaid, het korte geknars van de badmat die heen en weer werd gesleept. Hij keek televisie en probeerde niet te luisteren, maar de geluidjes waren te aanwezig, kleine efficiënte geluidjes van iemand die haar werk kende. Na tien minuten kwam ze terug met nieuwe minibar-flesjes.

En toen bleef ze stilstaan.

Want zijn handdoek was gekropen. Of gezakt. Of wat handdoeken doen als een jongen van negentien een uur heeft gezeten en aan een meisje met een perziklijfje heeft lopen denken zonder het te weten. De plooi had zich opengewerkt en wat eronder zat was half aan het groeien, duidelijk genoeg om te zien.

Vasilisa dacht: o jezus. Kijk niet. Vijf maanden dit hotel en nog nooit zoiets gezien. Zo een had Nadia bedoeld, die gasten van 616. Hij is groot. Is dat normaal, zo groot? Kijk niet. Kijk NIET. Ik kijk.

"Welke doen jullie," stamelde ze, en haar stemmetje piepte op het eind, "als... als gast nog op kamer is...?"

Hij keek omlaag langs zichzelf en trok langzaam de handdoek opzij in plaats van dicht. "Zo," zei hij. "Dieptegeving."

Ze maakte een geluidje dat half lach was, half niet, en zette de spuitfles zonder geluid op het dressoir, alsof geen klap mocht maken.

"Ik ga," fluisterde ze, maar haar voeten bewogen niet.

"Kom hier," zei Dries.

En ze kwam. Langzaam, eerst de pas van haar werk, toen trager, tot ze naast het bed stond en hij haar pols pakte en haar kleine hand op zijn pik legde. Hij was in drie tellen van half naar helemaal gestrekt, dik genoeg dat haar vingertjes zich er niet omheen konden sluiten, en ze hield haar hand stil alsof ze een vogeltje had gevangen.

"Ik heb nog nooit..." zei ze. "Zo een. Niet in het echt. Alleen Nadia praat altijd..."

"Prima zo," zei hij. "Wrijf maar."

Hij leidde haar hand op en neer en haar greep verraadde dat ze het eerder had gedaan aan iets kleiners, haar vingers van achteren over de eikel die glad en dik uit haar vuistje stak bij elke haal. Ze ademde door haar mond, kleine teugjes, en het zoete vanille-rookje hing tussen ze in.

"Je bent erg mooi," zei hij, "wat ben je klein."

"Te klein," zei ze meteen, alsof ze het antwoord al klaar had. "Voor dat ook. Dokter zei..."

"Nee," zei Dries en hij trok haar met twee handen op het bed, "precies goed."

Ze giechelde nerveus toen ze naast hem kwam liggen, haar vlecht half losgeraakt, en hij kuste haar eerst, haar mondje klein en zacht en naar mint van de tandpasta van het personeel. Zijn lul lag tegen haar buikje aan en hij voelde haar verstarren bij de hitte ervan. Hij knoopte haar uniformjasje los knoopje voor knoopje, en daaronder zat alleen een wit hemdje, geen beha, haar tietjes als twee kleine sneeuwwitjes met kleine harde roze knopjes die hij in zijn mond nam, eerst links, "nnnh" van achter in haar keel, toen rechts, en ze kromde haar rugje als een katje.

Toen hij haar rokje lostrok en haar katoenen slipje over haar smalle heupjes naar beneden deed, over twee billen die maar net twee handen vol waren, rond als appeltjes, zag hij dat haar spleetje al glinsterde. Donker dun schaamhaar, lippen netjes gesloten en vanzelf al gezwollen. Hij stak één vinger naar binnen en ze trok meteen haar knietjes op, vuistjes naast haar hoofd.

"O. O," zei ze met haar kleine stemmetje, en ze lekte over zijn hand heen. Eén vinger was al een opgaaf. Hij bewoog hem rond, duwde zachtjes tegen de muur van haar kutje die meegaf en meekneep, en ze kromde zich om zijn hand als een snaartje.

"Ik ben te nauw," hijgde ze, "dat gaat nooit passen, dat doet pijn, echt, dokter zei..."

"We doen het langzaam," zei hij, "en eerst komt er iets anders."

Hij legde haar achterover, duwde haar knietjes wijd uit elkaar, haar voetjes in de lucht als twee kleutervoetjes, en zette zijn mond op haar klitje.

"AAAHH!" riep ze meteen, veel te hard voor de dunne hotelmuren, en hij lachte en drukte zijn handpalm op haar mond en likte door, klein en snel met de punt van zijn tong, cirkeltjes zoals hij haar vingers had geleerd op zijn pik. Ze kreunde in zijn handpalm, "mmmph, mmmph," haar heupjes stotend in zijn mond, de vanille en de citroen en nu ook de zilte zoete lucht van haarzelf, en het duurde geen twee minuten of ze verstijfde van top tot teen, "ik ga... wat is dit... o god o god," en ze kwam tegen zijn tong, schokkend, naschuddend, haar buikje glimmend van het zweet.

"Mooi," zei hij, en hij veegde zijn mond af met de handdoek.

"Genoeg," hijgde ze, "ik moet nog veertien kamers."

Hij ging boven op haar liggen, op zijn ellebogen, en zette zijn eikel tegen haar opening die nog nasamentrok. Ze was zo nauw dat hij haar lippen met zijn eikel uit elkaar moest drukken, voelde hij, centimeter voor centimeter.

"Doe me niet te..." begon ze en hij zette aan. "AAAH!"

Haar mond vloog open en haar ogen werden groot als schoteltjes, en hij gleed maar een eindje in, toen terug, toen weer dieper, haar kutje strak als een vuist om hem heen, zo nauw dat het bijna tegendruk gaf. Elke stoot loosde meer vocht, hij hoorde het slikken, het soppen, en ze hield zich aan zijn armen vast alsof ze anders van het bed zou rollen.

"Ooooh," zei ze, lang en laag, een geluid dat niet meer piepte, "het is te veel, het is overal, maar ga niet weg, ga NIET weg," en hij stootte langzaam, elke halve stoot een nieuw stukje van haar openend, tot hij op de bodem kwam en ze allebei bleven liggen ademen, zijn lul in haar tot aan zijn ballen.

Ze legde haar handjes plat op zijn heupen. Niet wegduwend. Vasthoudend.

Hij begon te bewegen, echt te bewegen, en het bed kreukte het ziekenhuisgeluid van een verkeerd gewatteerd matras, en zij begon te zingen, "nnnh, nnnh, nnnh," op elke stoot, muzikaal, regelmatig, haar tietjes te klein om te schudden, alleen haar buikje deinde mee en het knopje in haar neus glinsterde in het licht van de televisie. Haar vlecht was helemaal los nu, haar haar overal.

"Mijn benen," hijgde ze, "ik voel het tot in mijn benen, tot in mijn voeten, wat gebeurt er..."

Hij pakte haar onder haar billen, twee handen vol precies, en tilde haar van het bed af en begon haar op en neer te stoten, en ze gilde het uit, hard, "AAH aah AAH," bij elke neerkomst, haar armen om zijn nek, haar vingertjes in zijn haar, en hij voelde het samentrekken opkomen in haar buikje dat zei dat ze weer ging komen, en hij stootte erdoorheen, harder, sneller.

"O ja, o JA, ik ga nog eens, ik... AAAHHH!" Ze klauwde zijn rug open en klemde haar dijtjes om zijn middel en trilde rond zijn pik als een stemvork, en hij hield haar stil, vast, terwijl ze naschokte.

"Ik ga komen," gromde hij, "waar wil je..."

"Niet... in mij..." begon ze automatisch, en toen klemde ze haar benen harder, "o, doe toch maar, ik wil het voelen, kom in mij, KOM," en hij stootte tot aan zijn ballen naar binnen en hield haar daar, zijn lul kloppend en spuitend, golf na golf diep in haar kleine buikje dat op en neer had gedeind en nu stil lag, haar kutje hem melkend, kneedend, uitknijpend tot zijn benen trilden en hij hijgend op haar bleef liggen, zijn gewicht half opzij want ze was verdwijnend klein onder hem.

Ze bleef zo liggen, zijn lul in haar zacht wordend, haar handen in zijn haar, en buiten klonken meeuwen en ver weg het geluid van een ander karretje op een andere verdieping.