Tante Truus zat al drie kwartier op die kruk bij de bar. Niet omdat ze het gezellig vond, maar omdat ze niet wist waar ze anders heen moest. De avond was begonnen met de bedoeling ergens een glas wijn te drinken en dan vroeg naar huis te gaan, maar ergens tussen het tweede en het derde glas was die bedoeling zoekgeraakt. Ze keek naar haar eigen handen die om het glas lagen. De nagels waren kort geknipt, praktisch. Ze was drieënveertig en er zat niets meer aan haar dat nog op pretentie leek.

De man was later binnengekomen. Hij had geen jas uitgedaan. Hij had gewoon de kraag van zijn jas opengetrokken en was gaan zitten alsof de bar zijn huiskamer was. Hij bestelde een biertje en keek niet naar haar. Dat was precies waarom ze hem bleef aankijken. Mensen die je niet aankijken, die je met rust laten, die zijn het gevaarlijkst. Of het interessantst. Het verschil was soms klein.

Ze bestelde nog een wijn. De barkeeper, een jongen van een jaar of vijfentwintig met een tatoeage op zijn onderarm die eruitzag alsof hij spijt had, schonk in zonder iets te zeggen. Tante Truus dronk. De wijn was te koud. Ze voelde de kou tot in haar maag.

De man schoof na een kwartier dichterbij. Niet abrupt. Hij schoof alsof de stoelen vanzelf een beetje opschoven. Hij zei iets over de muziek. Ze hoorde het half. Ze knikte. Hij bestelde nog een biertje en een wijn voor haar. Ze zei dat ze al genoeg had. Hij zette het glas toch neer. Ze dronk ervan.

Buiten was het koud. De straat lag stil. Ze liepen naast elkaar zonder dat iemand had voorgesteld om samen te lopen. Het was alsof de avond zelf had besloten dat dit de volgende stap was. Haar auto stond twee straten verder. Ze zei dat ze hem wel even een lift kon geven. Hij zei dat hij in de buurt woonde. Dat was een leugen, of misschien niet. Het maakte niet uit.

In de auto rook het naar de geur van haar eigen parfum vermengd met de natte jas van hem. Ze reed. Hij legde zijn hand op haar knie. Niet zacht. Niet vragend. Gewoon. Ze voelde de warmte van die hand door de stof van haar rok. Ze zei niets. Ze reed verder. Bij een rood licht keek ze opzij. Hij keek recht vooruit. Zijn hand schoof een stukje hoger.

Thuis deed ze de voordeur open met een hand die een beetje trilde. Niet van angst. Van iets anders. Hij kwam binnen alsof hij hier vaker was geweest. Hij keek rond. De woonkamer was netjes. Te netjes. Er lag een boek open op de salontafel, een roman die ze al weken niet meer had aangeraakt. Hij legde zijn jas over de stoel. Ze legde haar tas neer. Toen stonden ze tegenover elkaar in de gang.

Hij kuste haar niet. Hij duwde haar tegen de muur en trok haar rok omhoog. Zijn handen waren groot. Ze voelde de koudheid van zijn vingers op haar blote huid. Hij duwde haar ondergoed opzij. Ze was al nat. Dat verbaasde haar. Ze had gedacht dat ze te oud was voor dit soort plotselinge natheid, maar haar lichaam had andere plannen.

Hij draaide haar om. Haar gezicht tegen de muur. Ze voelde hoe hij zijn rits openmaakte. Het geluid was hard in de stille gang. Toen voelde ze hem. Dik. Warm. Hij duwde tegen haar kont. Ze spreidde haar benen een beetje. Hij spuugde in zijn hand, wreef het over zijn lul, en duwde de kop tegen haar anus.

Het deed pijn. Niet de scherpe pijn van iets dat scheurt, maar de doffe, zware pijn van iets dat te groot is en toch naar binnen wil. Ze beet op haar lip. Hij duwde door. Centimeter voor centimeter. Ze voelde hoe haar kontje zich om hem heen sloot, hoe de ring van haar anus zich langzaam oprekte om de dikte van hem toe te laten. Hij gromde iets. Ze zei niets.

Toen hij er helemaal in zat, bleef hij even stil. Ze voelde hem kloppen van binnen. Diep. In haar darmen. Haar benen trilden. Hij begon te bewegen. Langzaam eerst. Elke stoot duwde de lucht uit haar longen. Ze hoorde zichzelf hijgen. Het klonk vies. Het klonk alsof ze genoot. Misschien deed ze dat ook.

Hij pakte haar heupen vast en begon harder te neuken. De geluiden van huid tegen huid vulden de gang. Natte, plappende geluiden. Ze voelde hoe haar kontje zich elke keer weer openede en sloot om zijn lul. Hoe de kop van hem diep naar binnen schoof en dan weer terugtrok tot alleen de top nog in haar zat, voordat hij opnieuw naar binnen stootte. Haar klit wreef tegen niets. Ze had geen handen vrij. Haar handen lagen plat tegen de muur.

Hij ging sneller. Zijn ballen klapten tegen haar. Ze voelde hoe hij dikker werd. Hoe zijn ademhaling korter werd. Hij duwde diep, hield zichzelf vast, en spoot. Warm. Dik. Golven van het. Ze voelde het in haar darmen stromen, hoe het zich verspreidde, hoe het warmte achterliet waar eerst alleen de rek van hem had gezeten.

Hij bleef even liggen. Zijn lul nog hard in haar. Toen trok hij zich terug.

Tante Truus voelde de enorme penis uit haar kontje floepen. Het was een plotselinge leegte. Een natte, open leegte. Ze voelde hoe zijn lading begon te lekken. Warm en dik liep het uit haar anus, langs haar bilnaad, over haar dij. Ze stond daar, rok nog omhoog, ondergoed opzij, en voelde het druipen. Het droop op de vloer van de gang. Een kleine, vieze plas.

Hij deed zijn rits dicht. Hij pakte zijn jas. Hij zei iets dat leek op “bedankt” of “tot ziens”. Ze hoorde het half. De voordeur ging dicht. De stilte kwam terug.

Ze bleef nog een moment staan. Haar kontje klopte. Open. Nat. Ze voelde hoe er nog meer uit haar droop. Ze raakte met twee vingers tussen haar billen. Het was warm en glibberig. Ze bracht de vingers naar haar neus. De geur was scherp, mannelijk, vermengd met iets van haarzelf. Ze likte. Zout. Dik.

Toen liep ze naar de badkamer. Niet om zich te wassen. Om in de spiegel te kijken. Haar gezicht was rood. Haar ogen een beetje glazig. Ze draaide zich om, bukte een beetje, en keek over haar schouder naar haar eigen kont. De opening was nog een beetje open. Wit-grijze vloeistof glinsterde eromheen en droop langzaam verder.

Ze glimlachte. Niet breed. Alleen met de mondhoeken. Alsof ze iets had ontdekt dat ze allang had geweten, maar nooit eerder zo duidelijk had gezien.

Buiten begon het te regenen. De druppels tikten tegen het raam. Tante Truus bleef nog even staan in de badkamer, rok omhoog, en voelde hoe de laatste resten van hem langzaam uit haar liepen.