Ze was zo laat. Zo ongelooflijk, stom laat. Misschien had ze zich gewoon ziek moeten melden, maar dat voelde nooit goed, zeker niet nu er zoveel mensen van haar afhankelijk waren. Ze meldde zich niet ziek, tenzij ze echt ziek was. Ze was trots op haar werkethiek.
Maar aan de andere kant zou ze zich ook niet moeten laten verleiden door een losbandige vent als Lester, die haar in haar eigen huis helemaal gek maakte en ervoor zorgde dat ze te laat op haar werk kwam.

Sarah reed de parkeerplaats van het ziekenhuis op en vond snel een parkeerplek. Ze keek nog eens op haar telefoon. De dagelijkse vergadering met de afdelingshoofden was al in volle gang. Zou ze eerst naar haar kantoor gaan of meteen naar de vergadering? Ze wilde deze vergadering niet missen, vooral niet nu de nieuwe CEO maandag begon. Ze moest een excuus verzinnen voordat ze de vergaderzaal binnenstapte.

Zou iemand het haar kwalijk nemen dat ze te laat was vanwege de fantastische seks met de walgelijke huisgenoot van haar man? Ze huiverde bij de gedachte dat aan haar collega's te vertellen. Sarah zette de auto uit, pakte snel haar spullen bij elkaar en haastte zich over de parkeerplaats naar het ziekenhuis.
Terwijl ze haar pas versnelde, voelde ze hoe pijnlijk haar kut was van de opeenvolgende stoten van Lester. Ze vreesde hoe ongemakkelijk ze zich de rest van de dag zou voelen.

Het ziekenhuis was altijd vol mensen, dag en nacht. Maar toen Sarah de deuren opendeed, voelde ze zich overweldigt door de drukte. Ze wist dat het gewoon een normale dag was, maar het versterkte haar ongemak over het feit dat ze te laat was. Ze had al het gevoel dat ze achterliep, maar de wetenschap dat haar collega's meer dan een uur voorliepen op haar werkdag, bezorgde haar een knoop in haar maag.

Haar hakken tikten te hard op de tegelvloer van het grote atrium toen ze zich naar de liften haastte. Gelukkig hield niemand haar tegen en bereikte ze de lift zonder smalltalk of dringende zaken die haar aandacht vereisten. Sarah haalde eindelijk opgelucht adem toen de liftdeuren sloten en ze de knop voor de vergaderzaal indrukte.

De afgelopen dagen voelde het alsof ze verdronk in een zee van problemen, worstelend om adem te halen. Ze voelde zich niet zichzelf, zo machteloos. Sarah ving een glimp van zichzelf op in het spiegelende paneel van de lift en streek haar verkreukelde rok glad, waarna ze probeerde haar kapsel te fatsoeneren, dat leek te schreeuwen dat ze nog geen uur geleden was geneukt.

De liftdeur ging open en ze stapte uit. Ze hield niet van deze versie van zichzelf, de versie die overal achter leek te lopen. Allesbehalve dan de seks met Lester. Hij had haar de afgelopen dagen meerdere keren genomen. Elk moment leek in elkaar over te lopen. Het enige wat ze wist, was dat het morele excuus om met die trol af te spreken de laatste tijd volledig verdwenen leek. Hij had niet eens gezegd dat hij Dans huur betaalde. Lester leek gewoon haar leven binnen te stormen en te nemen wat hij wilde.

Dan. Ze was helemaal vergeten dat hij vanochtend zou bellen. Misschien was hij druk of misschien was hij nog steeds boos over hun ruzie van gisteren. Ze kon nog steeds niet geloven dat hij zomaar hun plannen om naar huis te komen had laten varen om naar een nieuwe klant te vliegen. Ze bewonderde de vasthoudendheid van haar man, maar al zijn harde werk had nog geen resultaat opgeleverd. De laatste tijd wenste ze alleen maar dat hij Chicago zou verlaten en terug zou verhuizen, met of zonder een nieuwe baan. Haar man hoorde thuis.

Toen ze de vergaderruimte naderde, hoorde ze levendige stemmen achter de deur. Zachtjes draaide ze aan de deurknop, trok de deur op een kier en glipte stilletjes de zaal binnen. Het gesprek stopte abrupt en alle hoofden draaiden zich in haar richting. Op dat moment voelde Sarah een straaltje van Lesters sperma uit haar lekken, waardoor haar slipje nat werd. Ze had spijt dat ze haar kokerrok aan had.

“Richard, dit is Sarah Williams, onze hoofdbeheerder,” zei John. Hij zat niet aan het hoofd van de tafel zoals gewoonlijk. In zijn plaats zat een oudere man van eind vijftig die er niet zo voornaam uitzag als zijn LinkedIn-profiel deed vermoeden. Zijn dunner wordende haar was een mengsel van grijs en wit en moest geknipt worden. Ondanks zijn dure pak zag het overhemd eronder oud en verkleurd uit, de kraag was gerafeld. Rimpels ontsierden zijn gezicht en zijn ogen keken staalhard en strak. Hij presenteerde een gecultiveerde en professionele uitstraling, maar Sarah zag duidelijk verwaarlozing onder de oppervlakte. Ze vroeg zich af of iemand anders dat ook had opgemerkt.
Richard Thornhill, de aanstaande CEO van het ziekenhuis, staarde haar aan met een geamuseerde en ongeduldige blik. “Diegene waar ik het over had. Degen die ons heeft geholpen bij het oplossen van het recente beveiligingslek,” besloot John.

Richards gezichtsuitdrukking veranderde in een vlakke, onopvallende glimlach. Hij knikte Sarah zwijgend toe en draaide zich vervolgens weer naar de rest van de vergadering. “Zoals ik al zei, één van de dingen die ik in mijn vorige functie heb ingevoerd, waren maatregelen om ervoor te zorgen dat het ziekenhuis op volle toeren draaide. Dat betekent dat het hele ziekenhuis maar zo sterk is als de zwakste schakel. We hebben hier met levens te maken. We kunnen het ons niet veroorloven ook maar een beetje te verslappen. Te laat komen is een hellend vlak dat leidt tot het bezuinigen op andere zaken. Zodra we dat soort dingen gaan normaliseren, gaan we achter op onze prestatie-indicatoren en als organisatie achteruit.”

“Sorry,” onderbrak Sarah hem terwijl ze naast Jerry ging zitten, “ik had vanochtend een probleempje met mijn meiden waar ik voor moest zorgen. Dat gebeurt niet vaak.”

Richard maakte een puntige toren met zijn handen. “Sarah,” zei hij, “te laat komen heeft een negatieve invloed op de productiviteit van het team en op hoe goed dit ziekenhuis functioneert. Misschien moet je eens nadenken over hoe je je tijd buiten je werk indeelt.”

Sarah schrok van Richards opmerking. Ze voelde zich ongemakkelijk, zittend voor haar collega's en terechtgewezen door deze nieuwe man die niets van haar of de gang van zaken in het ziekenhuis wist. Een brandend gevoel kwam in haar maag op en ze wilde uithalen, maar haar professionaliteit overwon die instinctieve reactie. “Natuurlijk. Het zal niet meer gebeuren,” zei ze.
Richard glimlachte naar haar en draaide zich om, terwijl hij John veelbetekenend aankeek met een blik die misogyne ondertoon had.

Haar slipje voelde doorweekt aan, terwijl er steeds meer sperma van Lester uit haar kut sijpelde. Nu ze zat, voelde ze het naar haar kontgaatje druppelen. Geweldig, ze moest zich niet alleen zorgen maken over deze nieuwe baas, maar ook nog eens over de vraag of haar collega's sperma langs haar benen zouden zien druipen of een vlek op haar billen of in het kruis zouden opmerken.

John onderbrak ging snel verder met andere agendapunten. Sarah voelde Jerry's blik op zich gericht, waarschijnlijk wilde hij haar vanwege Richards strenge opmerkingen veelbetekenend aankijken, maar Sarah hield haar ogen op John gericht. Ze wilde niet betrapt worden op een zuur gezicht.

Waarom was Richard in vredesnaam zo vroeg hier? Hij zou maandag pas komen. Ze kromp innerlijk ineen in de wetenschap dat ze een slechte start had gemaakt met haar nieuwe baas. Nu zou het een zware strijd worden om zich aan hem te bewijzen, iets wat na al die jaren in dit ziekenhuis eigenlijk niet nodig had moeten zijn.

Lester zat te genieten van een kom ontbijtgranen terwijl hij door de zenders op de tv van de Williams zapte. Het was nostalgisch om weer eens kabeltelevisie te kijken. Hij kon zich niet herinneren wanneer hij voor het laatst iets had gekeken in plaats van gestreamd. Hij vond het heerlijk om de reclames uit te zitten en van elke reclame te genieten.

Een beweging in zijn ooghoek deed hem zijn blik van de tv afwenden. Hij keek uit het raam, langs het gordijn dat nog slechts met een paar ringen werd vastgehouden, en zag een man met zijn hond op straat lopen. De man keek niet in Lesters richting. Als hij dat wel had gedaan, had hij Lesters naakte en comfortabel op de leren bank van de Williams zien zitten. Het gezin hield waarschijnlijk filmavonden en zat hier met het hele gezin bij elkaar met popcorn en drankjes. Lester drukte zijn blote billen verder weg in het kunstleren kussen.

Lester grijnsde bij de gedachte dat hij de moeder des huizes hier een paar uur geleden nog helemaal had uitgewoond. Sarah was in paniek het huis uit gerend. Het was bijna grappig hoe laat hij haar had laten gaan. Hoe makkelijk het was geweest.

Toen hij midden in de nacht haar wekker uit had gezet, had hij gehoopt dat ze zou uitslapen, maar haar lichaam leek zichzelf eerder wakker te hebben gemaakt dan hij had verwacht. Toch kon hij de uitkomst van de ochtend niet ontkennen. Hij maakte Sarah langzaam maar zeker van hem. Zijn weloverwogen inspanningen wierpen hun vruchten af. Die sterke vrouw die hij voor het eerst in zijn appartement had ontmoet, schreeuwde nu dat hij haar zwanger moest maken terwijl hij haar in haar eigen woonkamer neukte. Het ging geweldig.

De wig tussen Sarah en Dan was al gedreven. Nu moest Lester een manier vinden om die wig nog harder te drijven en de kloof tussen hen verder te vergroten. Vandaag was waarschijnlijk één van de zeldzame keren dat iemand zo professioneel als Sarah, te laat op haar werk was gekomen. Maar hij had haar al heel wat primeurs bezorgd op het werk. Hij was van plan haar grenzen op het werk te blijven opzoeken. In het ergste geval kon Lester haar overal in dat ziekenhuis neuken. In het beste geval zou hij een manier vinden om Sarah een reprimande te bezorgen. Hij moest een manier bedenken om dat voor elkaar te krijgen, zonder dat ze hem de schuld kon geven. Als ze ontslagen zou worden, nou ja, dan zou ze nog afhankelijker worden van Lesters geld om te overleven.

Nu moest hij een manier vinden om met haar kinderen om te gaan. Hij wilde ze er niet bij betrekken. Maar hoe kon hij het beste de liefde van een moeder voor haar kinderen breken? Ze waren te jong om een rebelse aard te ontwikkelen. Sarahs vader leek er geen probleem mee te hebben om voor ze te zorgen.

Lester nam nog een lepel van haar ontbijtgranen. Misschien was er wel een kostschool waar hij de kinderen naartoe kon sturen als Dan eenmaal uit beeld was. Of misschien kon hij Dan wel helemaal met de kinderen opzadelen. Was er een manier waarop Dan de meisjes kon kwijtraken als hij ergens was? Twee vliegen in één klap. De meisjes weg. Sarah die Dan haatte. Ik zou dan haar enige troost zijn, dacht hij.

Dat was een interessant idee waar Lester nog eens goed over na moest denken. Het zou vast niet onmogelijk zijn om dat te regelen.

Nadat hij zijn ontbijtgranen had opgegeten, bracht Lester de kom naar zijn lippen en slurpte luidruchtig de rest van de melk naar binnen. Hij zag een Xbox onder de tv staan. Geïntrigeerd zette hij hem aan en begon er doorheen te bladeren. Dan was de enige met een profiel, waar je alleen maar op een knop hoefde te drukken om in te loggen. Lester bekeek de games die Dan had gespeeld. Bij sommige knikte Lester respectvol, maar bij andere schudde hij alleen maar zijn hoofd. Het leek erop dat Dan midden in het spelen van de Mass Effect-trilogie zat, een uitgebreide sciencefiction-RPG die Lester jaren geleden had uitgespeeld. Dan leek tientallen uren in het spel te hebben gestoken, afgaande op zijn opgeslagen spel. Met een gemene grijns verwijderde Lester het geheugen.

Lester zette de tv en de Xbox uit en liet de kom in de gootsteen vallen, waarna hij naar boven ging om de rest van het huis van de Williams ongestoord te verkennen.

Hij liep langs de slaapkamer van het meisjes. Die kamer zou hij later onderzoeken. Waarschijnlijk zou hij daar niets bruikbaars vinden, maar misschien kon hij wel iets te weten komen over de interesses van de meisjes en kijken of hij die kennis op de één of andere manier kon gebruiken.

In plaats daarvan belandde hij in het thuiskantoor van de Williams, waar hij door hun archiefkast bladerde. Lester vond een notitieblok en een potlood en maakte aantekeningen over de hypotheekbetalingen, burgerservicenummers, schulden, autoleningen en andere gegevens die hij in de toekomst zou kunnen gebruiken. Met een glimlach verliet hij de archiefkast met een compleet beeld van de financiële situatie van de Williams en hun schuldenlast.

Lester neuriede een deuntje voor zich uit terwijl hij naakt door het huis van de Williams liep. In de slaapkamer van het echtpaar nam hij de tijd om Dans spullen te bekijken, waarna hij de inloopkast inliep en door Sarahs ondergoed bladerde. Hij plofte neer op het bed en wikkelde een wit slipje van Sarah om zijn pik en bevredigde zich. Hij zorgde ervoor dat hij een paar foto's van zijn erectie maakte om later naar Sarah te sturen.

In de badkamer naast de slaapkamer vond Lester Sarahs tandenborstel en poetste er gedachteloos zijn tanden mee terwijl hij plaste. Dit was een nieuwe ervaring voor hem: vrij rondlopen in een gezinshuis en het naar believen onteren. Hij genoot van de macht die hij voelde. Dit was een nieuwe kick waar hij geen genoeg van wilde krijgen.

Dan schoot hem een ondeugend idee te binnen. Hij liep terug naar beneden, langs de grote erker en de keuken in. De volgende paar minuten rommelde hij in lades totdat hij vond wat hij zocht: Een reservesleutel van het huis van de Williams. Met een brede grijns ging Lester weer naar boven om zich aan te kleden. Hij moest nog een boodschap doen voordat Sarah thuiskwam.

“Hier is volgens mij een fout gemaakt in de oorspronkelijke ontwerpen voor dit datacenter. Het grootste probleem dat me opvalt, is het ontbreken van een waterrecyclingsysteem. Jullie moeten al die servers koel houden. Met het huidige plan lijken jullie waarschijnlijk gewoon op het gemeentelijke waternet te gaan draaien,” vertelde Dan. Hij had slechts een paar minuten de tijd gehad om de plattegronden voor zich te bekijken. Het Sentinel Securities-gebouw was niet moeilijk te vinden, maar het was een vrij saai, onopvallend gebouw in het centrum van Washington D.C. Dan was niet erg bekend met de hoofdstad, maar hij zou dit gebouw waarschijnlijk volledig over het hoofd hebben gezien als hij er niet naar had gezocht. Toch dwaalden zijn gedachten af, naar Sarah.

“Jullie gaan een fortuin uitgeven aan water, wat vanuit een duurzaamheidsperspectief niet ideaal is. We kunnen hier een tank voor gerecycled water plaatsen,” zei Dan, wijzend naar een specifiek gedeelte van de plattegrond op tafel. Al dat water dat langs Sarahs lichaam stroomt terwijl ze onder de douche staat.

“Dat kan als bijkomend voordeel hebben dat het water afkoelt voordat we het weer in het ecosysteem van het gebouw brengen. Er zijn nog verschillende andere manieren waarop we de hele boel efficiënter kunnen maken door gebruik te maken van de beste praktijken die de afgelopen jaren zijn ontwikkeld,” zei Dan, terwijl in zijn hoofd zijn vrouw hem vanuit de douche verleidelijk en met grote, verlangende ogen aanstaarde

Dan leunde achterover in zijn stoel, vol vertrouwen in zijn beoordeling en uitleg. Hij begreep nog steeds niet waar al die geheimzinnigheid vandaan kwam of waarom hij hierheen moest vliegen om de bouwtekeningen te bekijken. Het was trouwens vreemd dat ze hem printjes gaven in plaats van ze digitaal aan hem te presenteren.

Martin, zijn belangrijkste contactpersoon bij Sentinel, keek op naar een man met borstelige wenkbrauwen die alleen maar nikte voordat hij opstond en de kamer verliet. Verschillende anderen volgden, totdat alleen Martin en Dan nog in de vergaderruimte overbleven.

“Dan,” zei Martin, “nogmaals bedankt dat je hierheen bent gevlogen en dit voor ons hebt bekeken. Ik weet dat we niet zo openhartig zijn geweest als je waarschijnlijk gewend bent, maar we waarderen je geduld.”
“Geen probleem,” loog Dan, terwijl hij dacht aan hoe zijn huwelijk door deze reis een flinke klap leek te krijgen. Het beeld van Lester die in zijn plaats Sarah in de douche benaderde, haar armen die zich openden en hem verwelkomden...

“Ik ben wel benieuwd,” zei Dan. “We hadden dit allemaal via Zoom kunnen doen. Ik ben blij dat ik hier ben en ik kom graag nog eens terug, maar is het wel de beste besteding van jullie middelen om mij hierheen te laten vliegen?”
“Voor dit project wel,” zei Martin. “Je hebt misschien al gemerkt dat we hier behoorlijk strenge beveiligingsregels hebben.”
Dan knikte. Om het gebouw binnen te komen, moest hij al door twee beveiligingscontroles en nog één om op de verdieping te komen waar hij zich bevond.

“Er zijn een paar redenen waarom we je hier persoonlijk nodig hadden,” zei Martin. “Een paar van de anderen wilden je nog beoordelen.” Martin wees naar de plek waar de man met de borstelige wenkbrauwen had gezeten. “En nu je hier bent, kunnen we je veiligheidscontrole regelen en je een beveiligde laptop toewijzen om op te werken,” ging Martin verder, terwijl hij naar voren boog en zijn stem verlaagde. “We werken nauw samen met een bepaalde overheidsinstantie. Dit datacenterproject is één van hun projecten. Vandaar de extra beveiligingsmaatregelen. Ik hoop dat je het begrijpt.”

Ik had een hoger tarief moeten noemen, dacht Dan. Nu begreep ik het helemaal. Hij wist dat de overheid met een recente wet nieuwe eisen voor duurzaam bouwen had ingevoerd. Waar dit datacenter ook voor bedoeld was, het zou na voltooiing onder die nieuwe bepalingen vallen.

“Oké,” zei Dan, terwijl hij zijn handen plat op tafel legde, “wat is de volgende stap?”
“Ik neem je mee naar beneden om een foto te laten maken en een tijdelijke badge te laten aanmaken. We hebben al een uitgebreide achtergrondcheck gedaan om je als aannemer te kwalificeren. Ik heb een beveiligde laptop en telefoon voor je klaarstaan op mijn bureau. Morgen heb je een afspraak met onze IT-beveiligingsspecialisten om te laten zien hoe je de laptop en telefoon kunt gebruiken om veilig verbinding te maken met je werkplek.”

“Dat klinkt geweldig,” zei Dan, nog steeds een beetje verbaasd over hoe serieus deze klant leek te zijn. “Mag ik u een gunst vragen? Er is een klein probleempje thuis dat ik graag wil oplossen. Zou het mogelijk zijn om de afspraak met de beveiligingsspecialisten vandaag nog in te plannen, zodat ik eerder terug kan vliegen?”
Martin wreef in zijn ogen en glimlachte Dan vlak toe. “Ik zal kijken wat ik kan doen. Laten we naar beneden gaan en je badge ophalen,” reageerde hij.
Dan volgde Martin de vergaderruimte uit en de wirwar van gangen in.

Sarah sloeg haar handen voor haar gezicht terwijl ze tegen de deur van haar kantoor leunde. Uitgerekend op deze dag kwam ze te laat, op de dag dat haar nieuwe baas er was. Na de vergadering had Jerry haar verteld dat de directie een snelle overgang wilde, dus Richard zou de rest van de week maar een paar uur werken om in te spelen voordat hij maandag fulltime zou beginnen.

In haar hele carrière in het ziekenhuis had ze zich nog nooit zo beschaamd gevoeld als vanochtend. Ze was met een valse start begonnen bij haar nieuwe baas. Zelfs als ze de rest van het jaar fantastisch zou presteren, zou hij er toch al van uitgaan dat ze regelmatig te laat kwam en haar privéleven niet in balans kon houden.

Het voelde alsof haar leven volledig uit de hand liep. Waarom moest ze nou net vandaag te laat komen? Ze had vanochtend gewoon de deur uit moeten lopen toen ze de kans had, in plaats van Lester wakker te proberen te maken. Dan was ze nog steeds te laat geweest, maar het zou minder zijn opgevallen.

Gelukkig had het sperma dat uit haar was gelekt haar rok niet bevlekt. Nou ja, daar was ze vrij zeker van. Ze had niemand betrapt die naar haar staarde en had eerder in de badkamerspiegel niets bijzonders opgemerkt. Hoewel er geen vlek was, deed haar kut nog steeds pijn van Lesters overenthousiaste seks.

God, wat een enorme blunder was het vanochtend. Het voelde geweldig op dat moment, maar Sarah was geschokt dat ze geen nee tegen Lester kon zeggen. Het was alsof haar lichaam hem gewoon niet kon weerstaan. Ze was een sterke, onafhankelijke, professionele vrouw. Waarom leek ze zo makkelijk te bezwijken voor Lester?

Het was niet alleen zijn pik. Er was iets anders aan hem dat een gevoelige snaar bij haar leek te raken. Het was alsof hij allerlei knoppen indrukte waarvan ze niet wist dat ze bestonden.

Sarah liet haar handen zakken en haalde diep adem. Ze moest een manier vinden om hieruit te komen. Ze moest even afstand nemen van Lester om op adem te komen en haar hoofd leeg te maken. Anders was ze bang dat haar baan hetzelfde lot zou ondergaan als die van Dan.

Haar hakken tikten op de tegelvloer van haar kantoor toen ze naar haar bureau liep. Hoewel ze er een hekel aan had om als eerste haar excuses aan te bieden, moest ze haar hart luchten bij Dan. Ze wilde wanhopig graag zijn geruststellende stem horen, die haar vertelde dat alles goed zou komen. Als ze die stem eenmaal hoorde, zou ze er misschien zelf ook in gaan geloven en voorkomen dat ze in wanhoop zou vervallen.

Sarah ging in haar stoel zitten, pakte haar telefoon en koos Dans nummer. Ze probeerde de zenuwen en de angst in haar maag te onderdrukken. Zij was degene die hem gisteren aan de telefoon zo had afgeblaft, hij zou blij zijn dat ze het probeerde bij te leggen. Waarschijnlijk dankbaar dat het voorbij was met hun ruzie.

Haar hart zakte in haar schoenen toen de telefoon overging en zijn voicemailbericht klonk. “Dan...” begon Sarah, niet zeker hoe ze alles wat ze wilde zeggen in een kort voicemailbericht moest verwoorden. “Kijk, het spijt me van gisteren. Er zijn een paar dingen gebeurd waar ik het echt met je over wil hebben. Bel me terug, oké?”

Sarah legde de telefoon op haar bureau en haar blik dwaalde af naar haar monitor. Er lag een stortvloed aan nieuwe e-mails op haar te wachten, maar haar ogen leken glazig te worden, ze wist niet hoe zij ze allemaal moest aanpakken. Ze voelde zich verlamd door besluiteloosheid. Ze wist niet hoe lang ze daar had gezeten, starend naar het scherm, met een afwezige blik.

Haar trance werd verbroken doordat haar mobiele telefoon op haar bureau trilde. Blij met de afleiding pakte ze hem, popelend om met haar man te praten. Maar het was niet Dan die belde. Lester had haar een foto gestuurd waarop hij zich aan het aftrekken was. Sarah kneep haar ogen samen en bekeek de foto beter. Dat was haar slaapkamer. Lester was in haar slaapkamer aan het masturberen, op haar bed.
Onder de eerste foto verscheen nog een foto. Deze keer was één van haar slipjes om Lesters pik gewikkeld, terwijl hij zichzelf leek af te trekken.

Sarah voelde haar slipje vochtig worden, maar ze wist niet zeker of het sperma van vanochtend was of een onvrijwillige reactie van haar lichaam op het zien van Lesters pik. Een soort gestoorde Pavloviaanse reactie.

“Lester, wat doe je nog in mijn huis? Je zou hier op je werk moeten zijn,” typte ze, waarna ze op verzenden drukte, boos op zichzelf omdat ze Lester alleen in haar huis had gelaten.
Haar telefoon trilde met een nieuw bericht van Lester. “Ik kon er niets aan doen. Ik had nog een rekening te vereffenen,” appte hij, waarna een foto stuurde van haar slipje dat om zijn pik gewikkeld was, doordrenkt met zijn sperma. “Kom terug en help me het opruimen,” was het bijschrift.

Sarah probeerde haar opwinding te onderdrukken en helder na te denken. Ze negeerde de foto en stuurde de huisgenoot van haar man de volgende berichten: “Lester, ga mijn huis uit.” ... “Je zou hier in het ziekenhuis moeten zijn.” ... “Dit zal een slechte indruk op mij maken, en dat kan ik nu even niet gebruiken.”

Er verschenen drie puntjes, wat aangaf dat Lester een antwoord aan het typen was, waarna die weer verdwenen. Dan verscheen er een nieuwe e-mail met een rood in haar inbox. Sarah las de inhoud snel door.

“Verdomme,” zei ze, stond op en pakte snel haar spullen. Er was een dringend probleem beneden waar ze mee moest helpen, ook al voelde ze zich er op dat moment helemaal niet toe in staat. Ze rende haar kantoor door, gooide de deur open en botste bijna tegen de conciërge en zijn karretje aan de andere kant.

“Sorry,” zei Sarah, terwijl ze probeerde de kar even stabiel te houden. Ze keek verontschuldigend op naar de man en herkende zijn vermoeide gezicht. Het was Otis, de conciërge, die haar kantoor had schoongemaakt – degene die waarschijnlijk de vlekken van haar lichaam van het raam had geveegd. Sarah huiverde bij die gedachte. “Het spijt me, er is een noodgeval beneden.”

Sarah draaide zich om en haastte zich naar de lift. Toen de deuren dichtgingen, realiseerde ze zich dat het vreemd was dat een conciërge zich op dit tijdstip op de kantoorverdieping bevond. Hij stond toch niet expres voor haar deur te wachten?

Lester trok zijn te grote korte broek aan en keek nog eens op zijn telefoon. De bezorger met het eten kwam steeds dichterbij en hij wist uit ervaring dat het beter was om kleding aan te hebben bij dit soort ontmoetingen.

Hij liep de trap af van de Williams en wachtte gespannen voor hun voordeur. Hij wilde dat de timing perfect was; anders zou het misschien mislukken. Hij had liever naakt gewacht tot Sarah thuiskwam, maar zijn plan vereiste dat hij kleding droeg. De offers die hij voor deze vrouw bracht.
Hij was in de verleiding zijn Discord te checken en te zien wat er met zijn groep aan de hand was, maar de bezorger was net Williams Street ingereden. Lester opende de deur en wachtte ongeduldig tot de bezorger arriveerde. Het kon hem niet schelen of een van Sarahs buren hem zag. Als ze een vreemde man bij de Williams zagen, wie weet, misschien zou dat wel extra druk op het stel leggen waardoor ze eerder zouden bezwijken.

De bezorger arriveerde eindelijk en overhandigde de tas met eten aan Lester. Zonder te wachten nam Lester het eten mee terug naar binnen en sloot de deur achter zich. De app vroeg hem om een fooi te geven, maar Lester weigerde dat vrolijk.

Met de tas vol eten in zijn hand ging Lester naar de keuken en begon hem uit te pakken. Hij bedacht dat pasta het makkelijkste gerecht zou zijn dat hij zogenaamd zelf kon maken zonder dat Sarah argwaan zou krijgen. Hij rommelde in de keukenkastjes en haalde pannen, pollepels en andere spullen tevoorschijn.

Hij gooide alles meteen in de gootsteen, spoot er wat afwasmiddel in en liet het water lopen. Hij pakte één van Sarahs serveerschalen en schepte de afhaalpasta erop. Vervolgens pakte hij alle verpakkingen en gooide die in de grote vuilnisbak van de familie Williams in de garage. Hij zorgde ervoor dat hij het bedekte met ander afval, zodat Sarah het niet zou ontdekken.

Binnen zette Lester borden en bestek op de eettafel. In één van de lades vond hij een aansteker en wat kaarsen, die hij op tafel zette en aanstak. Als laatste detail doopte hij zijn vingers in de tomatensaus van de pasta en wreef een paar vlekken op zijn shirt en rond het fornuis om te laten zien dat hij flink had gekookt.

Hij opende een fles van Sarahs favoriete rode wijn die hij eerder had gekocht en wachtte tot zijn prooi terugkwam.

Sarah hield haar adem in toen ze haar huis naderde. Lesters auto stond nog steeds geparkeerd op de oprit. Was hij vandaag wel naar zijn werk gegaan? Jerry had niets tegen haar gezegd over Lester, maar hij kon haar collega's toch niet zomaar negeren?

Na de gênante dag die ze had gehad, wilde Sarah niets liever dan een lange, warme douche nemen en ontspannen. Misschien wat alcohol in huis halen om de spanning wat te verlichten en die vreselijk gênante vergadering van vanochtend niet opnieuw te beleven.
Maar nu moest ze Lester onder ogen zien. Niet dat ze hem haatte, sterker nog, ze vond het de laatste tijd verrassend hoe makkelijk hij te verdragen was. Dat was nu juist het probleem: ze wilde gewoon even alleen zijn, haar gedachten ordenen en tot rust komen.

Ze reed haar oprit op en stopte naast Lesters auto. Ze keek om zich heen in de hoop dat geen van haar buren haar zou aanspreken tijdens het korte stukje van de auto naar haar voordeur. Ze haalde diep adem en nam een besluit. Ze zou naar binnen gaan en Lester eruit schoppen, natuurlijk wel op een vriendelijke manier. Ze wilde gewoon even alleen zijn.

Sarah opende het autoportier en haastte zich naar binnen. De geur was het eerste wat haar opviel. Er rook iets heel lekker.

“Oh, hé, perfecte timing,” zei Lester, terwijl hij uit de keuken stapte en over zijn borst wreef. Rode saus besmeurde Dans barbecueschort, dat Lester aan had. “Het eten is klaar. Kom maar zitten. Je ziet er trouwens geweldig uit.” Hij bewoog zich snel en doelgericht en dekte haar plaats.

Sarah overwoog in gedachten wat ze tegen Lester wilde zeggen. Manieren om hem over te halen terug te gaan naar zijn hotelkamer, maar zijn opmerkingen overrompelden haar. Hij verdween terug de keuken in voordat ze kon reageren.
Vond hij haar er echt goed uitzien? Ze had zich de hele dag al vreselijk gevoeld. En wat had hij gedaan? Had hij daadwerkelijk voor hen gekookt zonder het huis in brand te steken? Ze wist niet dat hij dat kon. Het enige wat ze hem ooit had zien eten, kwam uit een restaurant of één of ander kant-en-klaar pakket.

Een deel van haar was opgelucht dat ze niet zelf hoefde te bedenken wat ze moesten koken. Ze had een hekel aan koken voor zichzelf en zou waarschijnlijk voor een diepvriespizza hebben gekozen. Ze kon zich niet herinneren wanneer iemand voor het laatst speciaal voor haar had gekookt. Het moest minstens vóór Dans verhuizing naar Chicago zijn geweest, maar zelfs daarvoor was het meestal één van de ongeschreven regels dat zij dat altijd op zich nam.

Sarah volgde Lester de keuken in en keek rond. De gootsteen stond vol met afwas, maar er zaten rode sausvlekken bij haar fornuis die Lester blijkbaar over het hoofd had gezien. Hij droeg een dienblad met een kom pasta naar de eettafel, met een tang erin. Ze zag twee glazen wijn die Lester had ingeschonken op het aanrecht staan, naast een fles van haar favoriete wijn.

“Heb je spaghetti bolognese gemaakt,” vroeg Sarah sceptisch.
“Ja,” antwoordde Lester, terwijl hij het dienblad met de pasta neerzette, zich omdraaide en zijn handen afveegde aan het schort dat hij nog steeds droeg. “Ik vond dat je na gisteravond en vanochtend wel wat energie kon gebruiken. Ik ben geen ster in de keuken, maar ik heb het recept opgezocht op YouTube en ben meteen de ingrediënten gaan halen. Ik vind het lekker, maar oordeel zelf maar.”

“Ik hoop dat het goed is dat ik dit gedaan heb,” zei Lester terwijl hij met een lepel rode tomatensaus naar haar toe liep. “Ik wilde gewoon iets aardigs voor je doen.”
“Na wat er vanochtend gebeurd is, heb je nog heel wat werk te verzetten om het goed te maken,” reageerde Sarah. “Weet je wat voor rotdag ik had? Ik was zo laat door jou en heb ruzie gekregen met mijn nieuwe baas.”

Lester negeerde haar opmerking en hield de lepel voor haar neus, geduldig wachtend tot ze ervan proefde. Geïntrigeerd boog Sarah zich voorover en proefde de saus. “Het is lekker. Heb jij dit gemaakt,” vroeg Sarah, met een opgetrokken wenkbrauw.
Lester straalde. “Ja,” zei hij. “Weet je, het was eigenlijk niet zo moeilijk. Ik denk echt dat jij het beste in me naar boven haalt. Kom, laten we gaan zitten en het opeten terwijl het nog warm is.”

Lester liep naar de tafel en schoof haar stoel verder naar achteren. Sarah bleef even staan. Misschien kon ze hem na het eten wel de deur uit zetten. Hij had echt al die moeite gedaan om iets voor haar te maken. En het smaakte ook nog eens goed. Het minste wat ze kon doen was het samen met hem opeten.

“Oké,” zei Sarah, terwijl ze naar haar tafel liep en ging zitten. Lester schoof haar stoel aan en ging tegenover haar zitten. Sarah keek naar haar bord en vervolgens twijfelend naar Lester. “Heb je dit echt zelf gemaakt?”
“Ja,” antwoordde Lester. “Ja, ik heb wel wat foutjes gemaakt, want ik kook niet altijd, maar ik heb gewoon geprobeerd het recept en de instructies van de video te volgen.” Lester draaide zijn vork rond de spaghetti en schepte een flinke portie in zijn mond. Een paar slierten hingen langs zijn kin, die hij meteen opslurpte.

“Ik ben nog steeds niet blij met wat er vanmorgen gebeurd is,” onderbrak Sarah Lester. “Ik probeerde je wakker te maken, maar het was onmogelijk. Jij was onmogelijk. Het was alsof ik een van mijn kinderen probeerde wakker te maken. En toen kwam je naakt naar beneden en, nou ja... je weet de rest wel. Ik was al te laat, en jij zorgde ervoor dat ik nog veel meer te laat kwam, Lester. Ik heb me nog nooit zo gegeneerd in mijn leven.” De zaak was voor haar nog niet beslecht en ze had het gevoel dat ze zich opmaakte voor een ruzie zoals die ze met Dan had gehad.

“Je hebt gelijk,” zei Lester terwijl Sarah haar volgende argumenten voorbereidde om hem mee te bestoken. “Het spijt me. Ik wist niet hoe laat het was en toen ik je zag, hoe aantrekkelijk je eruitzag in je zakelijke outfit. Ik kon het gewoon niet laten. Het spijt me.” Hij sloeg zijn ogen neer als teken van verontschuldiging.

Sarah was niet gewend aan zo'n snelle verontschuldiging. Het overviel haar. Ze was nog steeds boos, vooral over wat er vandaag op haar werk was gebeurd, maar haar woede jegens Lester was iets afgenomen. Ze keek naar haar bord, naar de maaltijd die hij had klaargemaakt. Speciaal voor haar. De moeite die hij erin had gestoken. Ze was nog steeds boos, maar ze wilde geen kreng zijn en dit zeldzame geschenk verpesten.

Sarah trok een wenkbrauw op, haalde haar schouders op en proefde van Lesters kookkunsten. Het was niet slecht. Sarah kon zelf een beter gerecht maken, maar ze was onder de indruk dat Lester het eten had klaargemaakt. “Dus, vertel me nog eens, waarom heb je gekookt?” zei ze.

Lester haalde zijn schouders op. “Nadat ik je vader vandaag aan de telefoon had gehoord, besefte ik hoe moeilijk het nu voor je moet zijn, met alles wat er hier en op je werk speelt. Ik dacht dat ik het je wel wat makkelijker kon maken,” legde hij uit.

Sarah nam nog een hap en dacht na over zijn opmerking. Het was voor de verandering fijn om niet zelf te hoeven koken en dat iemand anders de zaken regelde. Goed voor haar zorgde. Sarah schatte haar volgende hap pasta verkeerd in, en een lange sliert bleef uit haar mond hangen. In plaats van zich beschaamd voor haar gezicht te smeren, glimlachte ze en slurpte de pasta op, net zoals Lester had gedaan.

Lester glimlachte en ze grinnikten samen. Lester was vandaag niet naar zijn werk gegaan, maar had in plaats daarvan voor haar gekookt. Hij had voor haar gekozen in plaats van voor zijn werk.
“Maar, hoe was je dag in het ziekenhuis? Uitdagend,” vroeg Lester.

Voordat Sarah het wist, was ze begonnen over haar dag te praten. Ze vertelde hem hoe te laat ze was geweest, hoe haar nieuwe baas haar had verrast en met welke noodgevallen op het werk ze te maken had gehad. Het voelde goed om gewoon even alles van zich af te zetten en te praten over de dingen die haar stress bezorgden. Hoe meer ze praatte, hoe lichter de last van de stress die ze de hele dag met zich meedroeg leek te worden.

Toen Sarah bijna klaar was met eten, keek ze op naar Lester. “Lester, ik wil dat je weet dat ik het eten erg waardeer. En ik waardeer de moeite die je hebt gedaan om dit voor me te maken. Het betekent veel voor me. Dank je wel,” zei ze. Lester knikte. “Na de dag die ik heb gehad,” vervolgde Sarah, “had ik echt gehoopt even wat tijd voor mezelf te hebben. Ik hoop dat je het begrijpt. Misschien een rustige avond, een bad nemen en vroeg naar bed gaan. Ik hoop dat dat goed is.”
“Wat je ook maar nodig hebt,” zei Lester, terwijl hij opstond en de afwas begon te doen. “Ik ben er voor je, wat het ook is.”

Sarah at haar eten op, waarop Lester meteen haar bord oppakte en naar de gootsteen bracht. “Ik doe de afwas, en dan laat ik je met rust,” zei hij. “Waarom kleed je je niet even om?”

Dat was een goed idee. Sarah had een hekel aan het dragen van haar ziekenhuiskleding in haar schone huis. Ze keek naar Lester, die met zijn rug naar haar toe stond, terwijl hij de vaat in de gootsteen begon te wassen. Hij leek wel een ander mens te worden. Misschien kwam het door haar invloed op hem, maar de laatste tijd deed hij kleine dingen waardoor het leek alsof hij zich ontwikkelde.

Sarah liep naar boven en trok een comfortabele joggingbroek en een los T-shirt aan. Voordat ze weer naar beneden ging, checkte ze haar telefoon en zag dat Dan eerder die ochtend had geprobeerd te bellen. Ze wilde hem terugbellen, maar niet nu Lester er nog was. Zodra hij weg was, zou ze zichzelf nog een glas wijn inschenken en de zaken met haar man bespreken.

Met haar telefoon in de hand liep ze weer naar beneden. Lester was net klaar met de afwas en droogde zijn handen af aan een handdoek. Dans barbecueschort lag opgevouwen op het aanrecht. Ze nam zich voor om het in de was te gooien.

“Oké, ik ga ervandoor,” zei Lester, terwijl hij zijn sleutels pakte.
“Nogmaals bedankt voor het eten, Lester. Het was lekker. Maar ik ben nog steeds niet blij dat je me vanochtend te laat hebt laten komen,” reageerde Sarah.
“Ach ja, je hebt er twee nodig om te tangoën,” grinnikte Lester terwijl hij naar haar Sarah liep en recht voor haar ging staan. “Ik denk dat we allebei een beetje te ver zijn gegaan, hè?”

Sarah haalde haar schouders op en gebaarde naar de deur. “Ach kom op,” zei Lester, terwijl hij een stap in de richting van de deur zette, “het was leuk. Je hebt ervan genoten. Dat weet ik.”
“O ja? Weet je dat zeker,” vroeg Sarah uitdagend. “Hoe weet je dat ik het niet gewoon veinsde?”

Lester stopte en draaide zich naar haar om. “Omdat, als je het veinsde, je op tijd op je werk was gekomen,” antwoordde hij.
Sarah keek hem woedend aan. “Goed punt,” zei ze.

Lester stapte naar Sarah toe. Ze had haar armen over elkaar en deinsde niet achteruit, vastbesloten om stand te houden. “Een afscheidskus voor onderweg,” vroeg hij.
Sarah rolde even met haar ogen. “Oké, maar alleen een kus op de lippen, begrepen?” zei ze naar haar mond wijzend.
“Begrepen,” grijnsde Lester terwijl zijn lippen op die van haar gleden. Hij gaf haar een klein kusje op haar lippen en Sarah voelde een elektrische schok door haar lichaam gaan. Toen deed Lester wat hij gewoonlijk deed. Hij sloeg zijn armen om haar middel en trok haar tegen zich aan. Sarah probeerde tevergeefs tegen zijn borst te duwen, maar voelde hoe haar lichaam automatisch reageerde op Lesters toenadering. Ze voelde de groeiende bult in zijn kruis weer tegen zich aan drukken, net zoals vanochtend. Lesters hand begon stevig haar billen te masseren, terwijl zijn andere hand langs haar rug omhoog gleed en zachtjes haar nek vastgreep, haar stevig vasthoudend.

Zijn vingers spreidden zich uit, gleden langs de basis van haar schedel omhoog en groeven zich onder haar haren. Sarah kreunde in zijn mond. Ze vond het heerlijk dat er met het haar in haar nek werd gespeeld. Ze voelde haar lichaam opwarmen, reagerend op Lesters bekwame aanrakingen.

Al snel wreef Lester zijn kruis tegen haar aan terwijl zijn tong haar lippen uit elkaar duwde. Sarah was gestopt met tegen Lesters slappe borst te drukken en hield haar hand daar, voelend hoe zijn hart door haar handpalm klopte. Haar tong beantwoordde dit en gleed langs die van Lester. Haar mond zoog zijn tong op.

Sarah voelde haar knieën slap worden toen Lester haar stevig vasthield en zijn stijf wordende pik tegen haar lichaam drukte. Ze wist wat haar lichaam wilde. Het was hetzelfde wat Lester op dat moment wilde. Maar wat wilde zij?

Ze voelde haar heupen heen en weer bewegen, wrijvend tegen Lesters penis. God, wat voelt het goed. Sarah voelde het vertrouwde gevoel van helemaal opgaan in dit alles. Verloren in Lester, toegevend aan de verlangens van haar lichaam en alles om haar heen laten wegglippen. Een klein, stil stemmetje in haar probeerde te schreeuwen, haar te vertellen dat al haar problemen van vandaag kwamen doordat ze hieraan had toegegeven. Maar hoe kon iets dat zo goed voelde zo slecht zijn?

Sarah probeerde de dingen te begrijpen, maar ze voelde haar lichaam de overhand nemen. Klinisch gezien wist ze dat endorfines haar hersenen overspoelden, waardoor haar oordeel vertroebeld raakte. Met enige kracht duwde Sarah tegen Lesters borst en verbrak hun kus. Lester struikelde achteruit en ving zichzelf op aan de achterkant van de bank. Zijn pik vormde een indrukwekkende bult in zijn broek.

Sarah stond daar te staren, zwaar ademend. Ze keek wisselend naar Lesters pik en zijn lelijke, kraaloogjes. Haar verstand had zich even verzet, maar nu probeerde haar lichaam de controle terug te krijgen. Er woedde een strijd in haar, maar ze wist wat de beste beslissing was.

Toen trok Lester zijn broek uit en liet die naast zijn boxershort op de grond vallen. Zijn grote, dikke pik, met zijn onverzorgde schaamhaar, wees recht naar af. Sarah kon het niet laten er bewonderend naar te kijken. Kijken naar dat ding dat haar zoveel genot gaf en een vast onderdeel van haar leven leek te zijn geworden.

Maar ze kon niet nog een keer met Lester neuken. Haar kut straalde een doffe pijn uit en was nog steeds erg gevoelig van hun twee eerdere vrijpartijen. Bovendien had ze de meest vernederende dag van haar carrière meegemaakt, omdat ze vanochtend met Lester had geneukt. Maar toch...

“Ga op de bank zitten,” beval Sarah Lester met een wijzende vinger.
“Ik vind dat we maar weer naar boven moesten gaan,” grijnsde Lester.

Echt niet. Als ze Lester nog een keer zou neuken, zou ze een tijdje niet meer normaal kunnen lopen. En wat zou er daarna gebeuren? Ze zou waarschijnlijk van uitputting in slaap vallen en zou de hele procedure zich morgen weer herhalen.

“Ik zei: ga op de bank zitten, Lester,” zei Sarah, terwijl ze langs hem liep en opnieuw naar de bank wees. Ze zag dat het gordijn nog steeds scheef hing, alleen nog maar vastgehouden door een paar ringen. “Dat was geen verzoek. Kom hier nu.”

De enige manier waarop Sarah kon krijgen wat ze wilde, was door voor zichzelf op te komen. Net zoals ze op haar werk deed. Zelfs als haar lichaam iets anders wilde, kon Sarah de situatie beheersen en de betere beslissing nemen.

Lester keek geïntrigeerd naar Sarahs veranderde houding en gehoorzaamde snel. Hij liep naar de bank en ging aan één kant zitten. “Nee, ga in het midden zitten,” zei Sarah. Lester zat op Dans plek en Sarah wilde de volledige controle over wat er gebeurde.

“Oké, dit is wat er gaat gebeuren,” zei Sarah terwijl ze een haarelastiekje van tafel pakte en haar haar in een paardenstaart bond. “Ik ga je goed bedanken voor dat diner. Sterker nog, ik heb nog een beetje honger en wil graag een toetje,” grijnsde ze. “Daarna ga je terug naar je hotel en masturbeer je terwijl je aan mij denkt. Begrepen?”

“Luister, Sarah, ik weet wat je wil, en we weten allebei dat alleen ik dat kan...” begon Lester.
“Hou op,” zei Sarah streng. “Ik heb je niet gevraagd om te praten. Knik met je hoofd als je het begrijpt.”
Lester knikte langzaam, waarop Sarah ondeugend glimlachte en zich op haar knieën liet zakken. “Goed zo,” zei ze.

Sarah liet haar handen over Lesters benen glijden en spreidde ze langzaam terwijl ze ertussen ging zitten. Haar verzorgde nagels gleden over Lesters blote, bleke huid. Ze staarde naar zijn pik en beet op haar lip waarna ze weer naar de man opkeek.

“Je hebt een prachtige lul, Lester. Ik kon je hier niet laten vertrekken zonder mijn toetje,” zei Sarah sensueel. Haar vingers gleden over zijn bovenbeen omhoog tot ze de basis van zijn pik raakten. Ze greep zijn vlezige pik stevig vast met beide handen en begon hem af te trekken.

Lester liet zich in de bank zakken, gooide zijn hoofd achterover en spreidde zijn armen wijd, genietend van wat er ging gebeuren. Hij spande zijn pik aan. Ze kon nu wel voelen wanneer hij hem voor haar liet kloppen.

Sarah vond het lastig Lesters pik met haar blote handen, huid op huid dus, af te trekken. Hij had wat glijmiddel nodig. Verlangend boog ze haar hoofd en kuste zachtjes de eikel van Lester. Ze gaf hem een paar zachte, kleine kusjes, waarna haar tong zich er langzaam bij voegde. Terwijl ze Lesters pik likte, proefde ze het voorvocht wat uit zijn eikel sijpelde. De warmte en geur van Lesters kruis hadden een effect op de jonge moeder en versterkten haar lust.

“Mmm, je smaakt goed, Lester,” zei Sarah, terwijl ze haar tong ronddraaide en zachtjes over zijn eikel gleed. “Ga je mijn buik volproppen?” Lester hield zijn ogen gesloten en knikte. “Braaf jongen,” zei Sarah terwijl ze haar tong naar de onderkant van zijn eikel liet zakken en daar even ronddraaide, waarna ze verder langs zijn schacht gleed. “Mama heeft honger.”

Sarah likte met haar tong langs de onderkant van Lesters pik, terwijl ze met haar hand de eikel recht omhooghield. Toen haar tong de basis van zijn pik bereikte, draaide ze haar hoofd en likte omhoog langs de zijkant van zijn schacht, totdat haar tong opnieuw rond de eikel cirkelde.

Sarah greep met haar linkerhand zijn pik vast en begon hem af te trekken. Ze voegde haar rechterhand eraan toe en draaide haar polsen in tegengestelde richting terwijl ze hem aftrok, een beweging die leek op het gas geven van een motorfiets. Sarahs tong bleef met en rond de eikel van zijn pik spelen, totdat ze haar mond wijd opende en de vlezige eikel van Lester in haar mond nam. Lester kreunde van genot.

“Mhmmmhmmm,” kreunde Sarah. Ze was dol op het pijpen van pikken, vooral die van Lester. Haar lichaam kreeg wat het wilde: deze krachtige pik aanbidden en hem voor haar laten klaarkomen.

Sarah nam meer van Lesters pik in haar mond, terwijl haar handen nog steeds over zijn schacht gleden. Lester legde één van zijn handen op haar achterhoofd om haar verder op zijn pik te duwen. Sarah sloeg zijn hand weg en haalde haar mond van hem af. “Nee,” zei ze. “Dit is mijn moment, Lester. Ik doe dit zoals ik wil. Jij blijft gewoon zitten.”
“Ga gewoon hierop zitten,” zei Lester. Hij opende zijn kraaloogjes en keek op haar neer, zijn pik stak tussen hen in omhoog.
“Ga zitten en hou je bek,” zei Sarah. “Het is niet aan jou wat ik nu wil. Ik wil alleen je lul. Je grote, prachtige lul. Jij zit er helaas toevallig aan vast. Wees een brave jongen en blijf zitten, dan kan ik mijn toetje klaarmaken.”

Daarop dook Sarah weer naar beneden en nam Lesters pik in haar mond. Ze zoog terwijl haar handen over de blootliggende schacht bleven gaan. Sarah genoot ervan om Lesters grote pik in haar mond te hebben. De wetenschap dat ze de controle had, gaf haar een vergelijkbare kick als wanneer ze op haar werk de leiding had. Ze voelde zich machtig omdat ze macht over iemand anders had, “Mhmmhmmhmm...” kreunde ze. Zijn grijze haren kietelden haar neus.

Sarah likte onder Lesters pik en ging verder om zijn ballen te verkennen. Zijn dikke, grijsbruine schaamhaar was wild en onverzorgd. Ze walgde ervan, maar het gaf haar tegelijkertijd een kick van verdorvenheid. Zichzelf verlagen en zich overgeven aan een pik die zo anders was dan wat ze gewend was. Misschien was dit nu wel wat ze verkoos.

Haar tong draaide rond de plukjes schaamhaar en drukte stevig aan om de gevoelige, dunne, gerimpelde huid van Lesters ballen te stimuleren. Ze hoorde Lester boven haar kreunen, terwijl haar ene hand nog steeds zijn pik aftrok. Haar gezicht was nu begraven in zijn ballen, zijn verwarde schaamhaar drukte tegen haar wangen en tot in haar neusgaten. Ze sloot haar ogen en genoot van hoe hard zijn pik voor haar was. Hij trilde en klopte in haar greep.

Sarahs likte Lesters ballen. Ze moest even pauzeren om een plukje schaamhaar uit haar mond te trekken, maar ze dook er meteen weer op en likte en zoog elke centimeter van zijn forse ballen. Sarah liet zich zakken en probeerde de ruwe onderkant van zijn balzak te likken, ze wilde vandaag niets verloren laten gaan.

Toen ze de onderkant van zijn ballen begon te likken, voelde ze dat ze het sperma erin stimuleerde actief te worden. Om te begrijpen dat ze er was, om ze te plagen zodat ze zich voor haar zouden ontladen. Ze kon de werking van zijn balzak voelen met haar tastende tong. Voelde hoe levendig en actief het was.

Lesters lichaam schokte toen Sarahs tong per ongeluk het gebied achter zijn ballen raakte. Sarah glimlachte ondeugend toen ze besefte dat ze zo'n reactie bij hem kon uitlokken. Deze keer deed ze het expres. Ze stak haar tong uit om langzaam over de gevoelige plek te likken en genoot van de smaak. Lester kreunde en zijn lichaam leek te trillen.

Sarah bleef Lester enthousiast met één hand aftrekken. Met de andere hand hield ze zijn testikels omhoog en naar links, waardoor ze beter bij het gebied kon komen waar ze aan het werk was. Sarah liet haar tong op en neer glijden tussen Lesters dijen. Lesters dijen drukten tegen elkaar en hielden haar hoofd op zijn plaats.

Sarah reageerde door haar tong doelbewust rond te draaien op zijn perineum. Lester kreunde opnieuw en ze voelde zijn hand op haar achterhoofd, en hoe hij haar gezicht nog dieper in zijn kruis duwde. Sarah voelde haar neus en gezicht diep in de buurt van zijn billen drukken, zijn enorme testikels rustten tegen haar ogen, en ze likte en zoog aan Lesters perineum.

Ze wist dat Lesters anus zich op slechts enkele centimeters afstand van haar bevond, maar ze was er nog niet klaar voor. Nog niet. Dat zou ze misschien eerst met Dan proberen. Het plezier dat ze er vanochtend van had gehad toen Lester het deed, was ze niet vergeten.

Lester hield haar hoofd nog steeds vast, maar Sarah moest even op adem komen. Ze trok zich terug van zijn ballen en sloeg zijn hand weg. “Je hoort stil te zitten, weet je nog,” zei ze.
“Sorry, ik kon het niet laten,” sneerde Lester.
“Je kunt je maar beter beheersen, anders stop ik nu,” zei Sarah.
“Je liegt,” zei Lester.
“Nee hoor,” zei Sarah, terwijl ze haar bewegingen op zijn pik vertraagde. “Ik heb zin in mijn toetje, maar jij bent niet de enige van wie ik het kan krijgen.”
“Oh nee?” daagde Lester haar uit. “En wie heb je dan in gedachten? Dan is er niet. Het is alleen ik.”

Sarah trok een wenkbrauw op en keek hem verleidelijk aan. Toen trok ze haar t-shirt over haar hoofd uit, waardoor een sexy paarse beha zichtbaar werd. “Kijk me aan, Lester,” zei ze. Lesters ogen werden glazig terwijl hij naar Sarahs volle borsten staarde. “Ik kan elke man krijgen die ik wil,” plaagde Sarah botweg. “Ik kan je er nu uitgooien en binnen een uur is er alweer een andere man. Ik installeer Tinder en zeg tegen de eerste man met wie ik een match heb dat hij langs moet komen. Sterker nog, ik kan waarschijnlijk wel één van mijn buren van de straat plukken om mijn toetje te halen. Is dat wat je wil?”

Lester schudde zijn hoofd.

“Ga dan maar zitten en laat me mijn slagroom pakken,” zei Sarah, terwijl ze haar mond weer op zijn pik zette en hem verder aftrok en pijpte.

Lester protesteerde niet. Deze nieuwe kant van Sarah was iets bijzonders, iets wat wild aanvoelde. Hij legde zijn hoofd achterover en liet Dans vrouw haar gang gaan met zijn pik, zijn mond open van bewondering voor haar vaardigheid.

Ze zaten daar een paar minuten in stilte. De enige geluiden in de kamer waren het natte geslurp van Sarahs mond op Lesters pik. Dan begon van dichtbij Sarahs telefoon te rinkelen. Lester opende zijn ogen en keek naar Sarah. Ze keek hem intens aan terwijl ze koortsachtig zijn pik pijpte. “Je telefoon gaat,” fluisterde hij.

Sarah haalde haar mond van zijn pik, met haar handen nog steeds langzaam en sensueel over zijn grote schacht strijkend. “Ik weet het. Ik hoor het,” zei Sarah, zonder ook maar te kijken wie het was. Ze likte hem langzaam.
“Je neemt niet op?” zei Lester speels.

Sarah schudde haar hoofd. “Ik heb alles wat ik wil hier in mijn handen,” zei ze. “Bovendien, als ik mijn handen van dit ding afhaal en de telefoon opneem, zou dat de betovering die je over me hebt kunnen verbreken. En dat willen we niet, toch?”
“Nee hoor,” glimlachte Lester. “Het is vast Dan die belt. Je man.”
“Ik heb voicemail,” plaagde Sarah.

“God, je bent zo'n lekker sletje,” kreunde Lester toen Sarahs mond weer naar zijn pik ging. Ze keek hem aan en zag die afschuwelijke grijns op zijn gezicht verschijnen. Ze zag de minachting in zijn ogen voor haar man. De manier waarop hij zijn naam uitsprak. Ze wist dat Dan Lester haatte en dat dat gevoel waarschijnlijk wederzijds was. Maar die bezitterige blik vermengd met rauwe haat tussen hen maakte haar opgewonden. Vooral nu, omdat ze gefrustreerd was door Dan, wetende dat ze ruzie hadden. Iemand die haar man haat, haar laten gebruiken op een moment als dit...

“God, Lester, ik wil je sperma,” zei Sarah tussen haar ademhalingen door. Ze likte, zoog en streelde zijn pik, liet de verhitte spier langs haar gezicht glijden en voelde zijn krachtige orgel overal op haar lichaam. Ze voelde haar zelfbeheersing wegglippen. Ze moest hem snel laten klaarkomen. “Je gaat het me geven, toch? Mijn mond vullen met je hete zaad?”
“Verdomme ja,” zei Lester. “Misschien moeten we dit boven afmaken. Je raam staat hier open, en je buren kunnen meekijken en zien wat je aan het doen bent.”

Sarah wist, dat als ze Lester mee naar boven nam, hij haar zou neuken. En ze zou er elke seconde van genieten. Ze was vastbesloten sterk te blijven en hem zo klaar te laten komen en niet toe te geven aan het gevoel dat haar dag had verpest. “Laat ze maar kijken. Laat ze maar jaloers op je zijn, dan zien ze hoe een echte vrouw hoort te zijn,” reageerde ze.

“God, je bent geil,” gromde Lester, terwijl zijn heupen van de bank omhoogkwamen. “Ik heb je tot een klein sletje gemaakt. Ik vind het geweldig.”
“Dat zou je denken,” kreunde Sarah tegen de zijkant van zijn pik terwijl ze hem likte en streelde, waarna ze weer omhoogging en haar tong over zijn eikel liet glijden en die kuste. “Maar je hebt me nergens in veranderd. Ik ben altijd al een sletterig huisvrouwtje geweest.”

“Ugh, ik, ik vind het heerlijk als je zo vies praat,” gromde Lester, terwijl hij wild met zijn heupen van de bank afduwde. Sarah volgde zijn tempo, stoot voor stoot, terwijl zijn eikel steeds tegen haar keel stootte. “Vertel me hoe vies je bent. Hhh. Vertel het papa.”
“Ik ben de smerigste, geile vrouw die je ooit hebt ontmoet, grote jongen,” kreunde Sarah, waarna ze zich weer op zijn pik stortte.

Lester duwde zichzelf van de bank omhoog tot hij stond en op haar neerkeek. Sarah liet zijn pik geen moment los. Ze trok hem met beide handen af terwijl ze hem krachtig afzoog.
“Zo, dat is beter. Nu kan de hele buurt me zien. Nu weten ze van de vuile slettenvrouw die hier woont. Ze zullen de echte Sarah zien,” gromde Lester. Hij duwde zijn pik naar voren en neukte Sarahs mond. Hij hield haar achterhoofd vast terwijl hij haar gezicht neukte. “Is dat wat je wil?”
“Mhmmmhmmhmmmhmmm,” kreunde Sarah opgewonden rond zijn pik.

“Dan zal je de volgende keer dat hij je ziet niet meer herkennen. Weet je dat?” sneerde Lester terwijl hij Sarahs gezicht krachtig neukte. Ze probeerde hem te blijven aftrekken, om zijn tempo bij te benen, maar merkte dat ze daar moeite mee had. Ze moest ademhalen en trok haar hoofd naar achteren. Lesters greep haar achterhoofd vast en trok haar meteen weer naar zich toe. Ze draaide haar gezicht net op tijd, waardoor zijn pik tegen haar wang en oor drukte. Ze hapte naar adem. “Ik ga alles met je doen wat ik wil, dat weet je toch?” zei Lester.

Sarah opende haar mond om te spreken, maar Lester onderbrak haar. “Ik zei niet dat je moest spreken, knik maar gewoon met je hoofd,” zei hij. “Begrepen?”

Sarah knikte en keek op naar Lesters lelijke gezicht, gefascineerd door de intense blik in zijn ogen. “Goed,” gromde Lester, terwijl hij haar hoofd weer naar zijn pik trok en hem terug in haar mond duwde. Sarah probeerde hem opnieuw af te trekken, maar steeds meer van zijn pik verdween in haar mond. Ze voelde zijn eikel achter in haar keel duwen en ze moest er bijna van kokhalzen, maar wist die eerste reflex te overwinnen. Het deed pijn, maar ze kon niet geloven hoeveel van Lesters pik ze in haar mond had. Ze likte met haar tong aan de onderkant, haar handen rustten slapjes op zijn dijen terwijl Lester haar gezicht neukte.

“Je gaat doen wat ik wil,” herhaalde Lester. “Als ik iemand anders uitnodig om toe te kijken, wil je dat dan?”
“Mhmmhmmm,” kreunde Sarah instemmend terwijl haar mond vol zat met Lesters pik.
“Goed! Goed. Wat als ik iemand anders erbij laat komen? Je door iemand laat neuken,” zei Lester luid in de lege kamer.
“Mhmmhmmm,” stemde Sarah opnieuw in. Ze begreep niet helemaal waar ze mee instemde; ze wist alleen dat ze diep van binnen Lester wilde behagen en alles wilde doen wat hij wilde. Hem alles met haar laten doen wat hij wilde. Haar knieën zakten terug, waardoor haar dijen verder uit elkaar gingen.

“Misschien organiseer ik wel een groepsseksfeestje en laat ik een stel gasten van internet je keihard neuken. Hoe klinkt dat?” gromde Lester terwijl hij haar gezicht neukte. Hij voelde zijn ballen tintelen. Deze macht over zo'n sterke vrouw voelde geweldig. Er was nog nooit een vrouw zoals Sarah Williams in zijn leven geweest.

“Mhmmhmmm,” kreunde Sarah op zijn pik. Het enige waar ze aan kon denken was Lester laten klaarkomen. De doffe pijn tussen haar benen veranderde, het werd een meer welkome en opwindende sensatie.

“Shit, ja,” gromde Lester, terwijl hij zijn hand tot een vuist balde in het haar aan de basis van Sarahs schedel terwijl hij haar gezicht neukte. Zijn ballen tintelden en hij wist dat hij op het punt stond klaar te komen. “Ik ga klaarkomen, Sarah. Maak je klaar om het allemaal te ontvangen.”
“Mhmmmhmmmhmmm,” kreunde Sarah vol verwachting.

Net toen de eerste stuiptrekkingen van Lesters pik begonnen, trok hij hard aan haar haar en rukte zijn pik uit haar mond. Wanhopig boog Sarah zich voorover, zoekend naar zijn pik. Gefrustreerd opende ze haar ogen om te zien waar hij gebleven was.
De monsterachtige man stond naakt voor haar, zijn gezicht rood en zijn hele lichaam trillend. Lesters enorme pik zat vastgeklemd in zijn brute vuist, de grote paarse eikel stak er woedend uit. Zodra ze haar ogen opende, liet Lester los en kreunde van opluchting.
De eerste straal sperma spoot haar in het gezicht, recht in haar oog. Het bleef even hangen en ze sloot onmiddellijk haar ogen toen een volgende straal dik, heet sperma haar in het gezicht raakte, ditmaal over haar neus en lippen.

Sarah stak haar tong uit en likte het sperma van haar lippen toen er opnieuw een straal sperma recht op haar neus terechtkwam. “Mhmmhmmm,” kreunde ze, terwijl ze Lesters hete, kleverige sperma op zich voelde. Het beschilderde haar gezicht, creëerde een soort modern kunstwerk met haar lichaam als canvas.

Lester rilde en spoot een lading sperma die haar kin en borst raakte. Sarahs lichaam leek te trillen toen ze de ene na de andere lading heet sperma op haar borsten voelde landen. Voordat ze het wist, had ze beide handen op haar borst, die ze hard masseerde terwijl er weer een straal sperma op landde. De hete, kleverige substantie besprenkelde de blote huid van haar borsten, haar vingers masseerden het snel in haar huid en lieten het in haar poriën trekken.

Lester kreunde nog een laatste keer, en er druppelde nog een straal sperma op de vloer tussen hen in. Hij struikelde achteruit, zijn lichaam uitgeput van de inspanning. Hij ging op de rand van de leren bank zitten om even op adem te komen, terwijl hij toekeek hoe Sarah daar op haar knieën zat, haar tong over haar lippen likte en met haar handen zijn sperma wellustig op haar borsten uitsmeerde en het erin masseerde.

Sarahs handen bewogen langzamer. Ze was ervan overtuigd dat ze al het sperma van haar gezicht had gelikt dat haar tong kon bereiken. Ze probeerde haar ogen te openen, maar voelde dat die dichtgehouden werden door de zware, slijmerige substantie. Ze liet haar borsten los en veegde haar gezicht af tot ze haar oogleden een beetje kon openen. Ze stond op en liep naar de gootsteen in de keuken om snel haar gezicht te wassen.

Sarah draaide de kraan dicht en draaide zich om naar de woonkamer. Lester zat daar, als een dikke kikker op een waterlelie, voorovergebogen, zijn buik tegen zijn dijen drukkend, zijn slappe pik naar beneden hangend terwijl hij haar aankeek. Ze glimlachte veelbetekenend naar hem, pakte snel haar shirt en trok het weer aan. Ze greep zijn broek en gooide die naar hem toe. Lester deed niet eens zijn handen omhoog om het te vangen, hij leek uitgeput. “Trek je broek aan, Romeo, tijd om te gaan,” zei Sarah.

Lester gaf geen antwoord. Hij deed gewoon wat ze zei. Hij trok zijn broek aan en volgde haar naar de deur. “Nogmaals bedankt voor het eten en mijn toetje,” zei Sarah terwijl ze de deur opendeed. Lester knikte en liep naar buiten. Sarah sloot de deur achter hem en leunde ertegenaan, wetende dat dit de juiste beslissing was.

“Hallo, met Sarah Williams, ik kan uw oproep nu niet beantwoorden, maar...” klonk uit Dans telefoon. Hij zuchtte en hing op. Hij keek naar het scherm naast zijn gate. Zijn vlucht zou elk moment moeten vertrekken. Het was niet moeilijk geweest om Martin en de rest van het team van Sentinel over te halen hun planning wat aan te passen en hem toe te staan vandaag meerdere dingen achter elkaar te doen in plaats van verspreid over twee dagen.

Het begon allemaal wat meer zin te krijgen nu hij wist dat Sentinel voornamelijk voor één overheidsinstantie werkte. Hij wist niet precies welke, maar hun gedrag deed hem vermoeden dat het een onderdeel van één van de wetshandhavingsinstanties moest zijn. Ze leken geobsedeerd door beveiliging, en tegelijkertijd liepen ze vast op bepaalde zaken door de bureaucratie, wat overeenkwam met zijn ervaring bij de overheid. Het was een goede kans voor Dan, iets waar hij misschien op kon voortbouwen om ander werk binnen de federale overheid te krijgen, als hij ten minste door de bureaucratie heen kwam.

Maar hij kon het gevoel niet kwijt dat er iets niet klopte. Dat onheilspellende gevoel maakte hem nerveus om op zijn vlucht terug naar Chicago te gaan. Hij kon er de vinger niet op leggen. Zijn dag met Sentinel was prima verlopen. Ja, hij wilde contact met Sarah en de zaken uitpraten, maar dat was niet het geval.

Hij kon niet precies plaatsen wat hem dwarszat. Het was gewoon een algemeen gevoel van onbehagen. Alsof er iets duisters om hem heen cirkelde, wachtend op een kans.

Haar stem had trillerig geklonken in het bericht dat ze voor hem had achtergelaten. Dat ze überhaupt belde, verbaasde hem. Hij wenste alleen dat ze konden stoppen met elkaar te ontwijken en de zaken gewoon konden uitpraten.

Om zichzelf af te leiden, checkte hij zijn werkmail en zag dat Walt hem meer e-mails had gestuurd over Jesse's bedrijf. Hij had nog steeds geen idee wat hij daar in vredesnaam moest gaan doen. Als hij terug in Chicago was zou hij zich op kantoor storten en bedenken wat de beste manier was om dit aan te pakken...

Sarahs woorden van gisteren galmden door zijn hoofd: dat hij werk boven haar en boven hun gezin had verkozen. Hij zuchtte en kneep in zijn neusbrug. De inspanning om alles in balans te houden begon hem op te breken. Het voelde onmogelijk om in elk aspect van zijn leven honderd procent aanwezig te zijn, en hij begon zich af te vragen hoeveel hij de laatste tijd te veel op zijn werk had gestort en hoeveel hij probeerde zijn bijverdienste op te bouwen.
Het was logisch. Hij moest dit doen voor zichzelf en voor zijn gezin. Maar Sarahs woorden bleven in zijn oren nagalmen.

Dan zette zijn telefoon uit en stopte hem in zijn zak. Hij stopte Walt, Jesse en al het andere werkgerelateerde in een klein doosje in zijn hoofd en deed het op slot. Hij zou het binnenkort weer openen, maar voor nu moest hij zich concentreren op Sarah en zijn gezin.

De stewardess meldde via de intercom dat het boarden begon voor Dans vlucht. Hij stond op en liep naar de rij die zich vormde om aan boord te gaan. De gedachten begonnen zich in zijn hoofd te vormen en hij bedacht een plan van aanpak.

Als hij in Chicago was geland zou Dan niet teruggaan naar zijn appartement. Hij moest terug naar Middleton om zijn familie te zien. Niets anders deed ertoe. Hij zou een auto huren of de trein nemen. Het gevoel van angst dat hem achtervolgde, moest aangepakt worden.

Na een half uur was het bijna Dans beurt om aan boord te gaan. Hij liep vastberaden naar voren, vastbesloten naar huis te gaan, naar zijn gezin, en het goed te maken met Sarah.

Lester zat achter het stuur van zijn auto, die nog steeds stil stond. Hij stond geparkeerd op de oprit van Sara Williams en verwerkte alles wat er die dag was gebeurd. Hij voelde zich geweldig. Compleet. Zijn lichaam was moe van al het sperma dat hij zojuist royaal over Sarah Williams had uitgestort, maar in zijn hoofd voelde hij een serene voldoening.
Hij had Dans vrouw volledig veroverd en kon geen genoeg van haar krijgen. Het enige wat hij wilde was haar de hele tijd bij zich hebben.

Lester verloor de tijd uit het oog. Hij wist niet hoe lang hij daar al zat. Het konden minuten of uren zijn. Hij wist het niet zeker. Het enige wat hij wist, was dat hij zich omhuld voelde door deze euforie en dat hij wilde dat het voor altijd zou duren.
Sarah was van een heel ander kaliber. Er waren vrouwen, en dan was er Sarah Williams. Hij wilde meer van haar. Had meer van haar nodig. Had haar nodig om te kreunen en te kronkelen onder hem.

Eén van de ramen boven in het huis van Dan en Sarah lichtte op. Ze was daarboven. Wat ze aan het doen was, wist hij niet. Maar hij wilde het wel weten. Zijn prijs. Zijn bezit bewoog zich daarboven, gekleed in wist hij veel, en deed daar iets.

Lester voelde zijn pik weer stijf worden in zijn vieze joggingbroek. Hij streek met zijn handen over het stuur, want hij wilde zijn auto niet starten en terugrijden naar zijn hotel. Sarah had gewild dat hij terugging en zich daar op haar aftrok. Hoewel hij genoeg materiaal had om dat te doen, verbleekte al het andere in vergelijking met het echte werk, dat zich nu boven afspeelde.

Hij liet zijn hand zakken naar zijn sleutels om de auto te starten, maar hield zich in. Zijn vingers dansten over zijn sleutelbos terwijl een gemene grijns op zijn gezicht verscheen. Hij ving een glimp van zichzelf op in de achteruitkijkspiegel en kneep zijn ogen samen.

Lester haalde zijn sleutels uit het contact en stapte uit de auto. De zon begon te zakken boven de rustige buurt. Er was geen mens te bekennen. Niet dat hij niet uit zijn auto zou zijn gestapt als hij er wel één had gezien. Ergens in de verte klonk het loeien van een ambulance.

Vastberaden liep Lester de oprit weer op, zijn pik werd bij elke stap stijver in zijn broek. Hij stond voor de voordeur van Sarah Williams, zijn handen trilden van opwinding terwijl hij door zijn sleutelbos zocht tot hij hem vond. De nieuwe sleutel die hij eerder had gemaakt. Een exacte kopie van de sleutel die hij in de keukenlade van de Williams had gevonden.

Lester stak de sleutel in het slot en draaide hem om. Het slot klikte en Lester duwde de deur open. Hij sloot hem snel achter zich en deed hem op slot. Hij stond daar bijna een volle minuut roerloos, wachtend tot hij ontdekt zou worden. Het geluid van de douche boven vertelde hem alles wat hij moest weten. Met een grijns die hij nog nooit eerder had gehad, liep Lester de trap op en ging naar Dans slaapkamer.