De middagzon stond hoog boven Aruba toen Lucinda terugkwam in de woonkamer met een dienblad. Water, fruit, en een frisse fles olie. Yara lag nog half over Thomas heen, haar hoofd op zijn magere borstkas, één hand beschermend om zijn piemel, de vibrator op de laagste stand. De sjaals om zijn polsen en enkels zaten nog steeds. Thomas’ huid glom van zweet en resten olie. Zijn eikel was rood en overgevoelig.

Lucinda zette het dienblad neer en keek hen even aan. “Je wordt te zacht, Yara.”

Yara tilde haar hoofd op. Haar ogen waren warm, bijna vochtig. “Ik vind hem… anders. Niet alleen een speeltje.”

Lucinda glimlachte scherp. “Hij is allebei. Speeltje én iets wat jij wilt houden. Dat mag. Maar de regels veranderen niet.” Ze pakte de afstandsbediening uit Yara’s hand en zette de vibrator meteen twee standen hoger. Thomas’ heupen schokten. Een hees geluid ontsnapte hem.

Yara boog zich meteen over hem heen en kuste hem, diep, tong tegen tong, alsof ze de trilling wilde verzachten met haar mond. Haar hand streelde zijn wang terwijl Lucinda toekeek.

“Zo,” zei Lucinda tevreden. “Jij kust hem. Ik laat hem trillen. Perfecte taakverdeling.”

Ze bleven de rest van de middag zo bezig. Lucinda hield de controle over de vibrator en de bindingen. Yara wisselde tussen lange, diepe tongzoenen en face sitting. Soms ging ze met haar gezicht naar hem toe zitten, zodat ze hem kon blijven aankijken terwijl zijn tong haar likte. Soms draaide ze zich om en nam de eikel in haar mond, alleen de top, plagerig, terwijl de vibrator hard zoemde. Elke keer als Thomas te dichtbij kwam, stopte Lucinda de vibrator of trok Yara haar mond weg. Ze lieten hem smeken, trillen, en opnieuw opbouwen.

Tussendoor praatte Yara zacht tegen hem. “Ik blijf bij je. Ook als zij erbij komen. Ik laat je niet alleen.” Haar stem was serieus. Thomas keek haar aan met diezelfde verlegen, open blik die haar steeds harder raakte. Hij knikte zwakjes, zijn polsen rood van het trekken.

Rond vier uur ’s middags ging de voordeur open. Daphne, Claire en Monique stapten binnen alsof ze verwacht werden. Daphne glimlachte breed toen ze het tafereel zag.

“Kijk eens aan. Het knulletje is nog steeds netjes opgeborgen. En er is versterking.”

Lucinda stond op en begroette hen met een korte knik. “Hij is braaf geweest. Mijn dochter houdt hem warm.”

Yara bleef dicht bij Thomas zitten, haar hand op zijn borst. Daphne merkte de beschermende houding meteen op en lachte laag.

“Oh, de jonge heeft gevoelens gekregen. Schattig. Maar hij blijft van ons allemaal.”

De vijf vrouwen vormden een halfel cirkel om de bank. Thomas lag vast, de vibrator nog steeds zacht zoemend, zijn piemel half hard van de constante prikkeling. Daphne ging als eerste zitten, spreidde haar benen en trok Yara zacht maar duidelijk opzij.

“Jij mag later. Eerst wij.”

Daphne ging op Thomas’ gezicht zitten, haar grote, rijpe schaamlippen precies op zijn mond. Ze bewoog langzaam, genietend, terwijl Claire de olie opnieuw over de eikel druppelde en er met twee vingers overheen wreef. Monique hield de afstandsbediening en speelde ermee: laag, hoog, stoten, constant. Lucinda stond achter de bank en hield Thomas’ hoofd stevig op zijn plaats zodat hij niet kon wegkijken.

Yara zat op een stoel ernaast, haar handen in haar schoot, en keek toe. Elke keer als Thomas kreunde in Daphnes kut, voelde ze een steek. Niet alleen jaloezie. Iets zachters. Ze wachtte haar beurt af, maar haar ogen bleven op zijn gezicht gericht, op de manier waarop hij bleef proberen haar te zoeken tussen de dijen van de andere vrouwen.

Na een lange sessie face sitting wisselden ze. Claire ging op zijn mond, zwaarder, dominanter. Daphne knielde tussen zijn benen en pijpte alleen de eikel, nat en plagerig, terwijl Monique de vibrator op de hoogste stand zette. Thomas trilde heftig. Yara stond op, liep naar zijn hoofd en boog zich over de bankleuning. Ze kuste zijn voorhoofd, zijn slapen, en fluisterde alleen voor hem:

“Ik ben hier. Ik kijk. Ik laat je niet los.”

Haar stem was zacht genoeg dat alleen hij het hoorde. Thomas’ ogen zochtten de hare terwijl Claire over zijn gezicht wreef. Yara hield oogcontact, haar hand op zijn haar, en voelde hoe haar borst samentrok van iets dat steeds meer op verliefdheid leek.

De dames hielden hem de hele avond bezig. Olie, vibrator, face sitting, voetspel, diepe tongzoenen die ze om beurten gaven. Soms lieten ze Yara meedoen: zij mocht hem kussen terwijl een van de anderen op zijn gezicht zat, of zij mocht de eikel plagen terwijl Lucinda de vibrator bediende. Elke keer dat Yara hem raakte, werd haar aanraking zachter, langer, tederder. Ze streelde zijn magere buik, kuste zijn polsen boven de sjaals, en fluisterde dingen die de anderen niet hoorden.

“Ik word gek van je,” zei ze op een gegeven moment tegen zijn mond terwijl Daphne de eikel tussen haar lippen had. “Elke keer als ze je laten trillen, wil ik je vasthouden.”

Thomas antwoordde hees: “Blijf… alsjeblieft.”

Yara knikte, haar voorhoofd tegen het zijne.

Die nacht bleven de oorspronkelijke dames slapen in de gastkamers. Lucinda hield de regie. Yara mocht bij Thomas op de bank blijven, maar de bindingen gingen niet los. De vibrator bleef op de laagste stand. Yara lag half over hem heen, haar been tussen de zijne, haar hand om zijn piemel, en kuste hem urenlang. Lange, diepe tongzoenen in het donker, onderbroken door zachte gesprekken.

“Ik was nooit zo,” bekende Yara tegen zijn lippen. “Nooit iemand die me zo raakte terwijl hij vastzat. Ik wil je vrij hebben. En tegelijk wil ik je zo houden omdat je dan alleen naar míj kijkt.”

Thomas’ stem was schor van alle kreunen. “Ik kijk toch al alleen naar jou. Zelfs als zij er zijn.”

Yara voelde tranen. Ze kuste hem harder, dieper, en zette de vibrator zelf een standje hoger uit pure emotie. Haar hand wreef langzaam over de eikel terwijl ze hem bleef kussen. Ze liet hem die nacht twee keer komen — allebei keren met haar mond en de vibrator, terwijl ze zijn gezicht tussen haar handen hield en oogcontact hield.

De volgende dagen vloeiden in elkaar over. Elke ochtend belde Lucinda de ouders en zei dat alles goed ging, dat Thomas studeerde, dat zij en Yara een oogje in het zeil hielden. Elke middag kwamen Daphne, Claire en Monique terug. Ze gebruikten hem grondig: face sitting in shifts, olie op de eikel tot hij kronkelde, de vibrator op wisselende standen, vastbinden in nieuwe posities, soms met zijn handen achter zijn rug, soms met zijn benen wijd open.

Yara was er altijd bij. Soms moest ze toekijken. Soms mocht ze meedoen. Steeds vaker eiste ze private momenten op. Lucinda stond het toe, zolang de bindingen bleven en de vibrator niet uitging. In die momenten verdiepte de band.

Op de derde dag, toen de andere vrouwen even naar het strand waren, zat Yara alleen bij hem. Ze had de sjaals iets losser gemaakt, net genoeg zodat hij haar hand kon vasthouden. De vibrator zoemde zacht. Yara zat straddling over zijn heupen, naakt, en kuste hem eindeloos. Tong tegen tong, langzaam, diep, met pauzes waarin ze zijn gezicht streelde.

“Ik ben verliefd op je,” zei ze opeens, duidelijk, zonder aarzeling. “Niet een beetje. Echt. Elke keer als zij je gebruiken, wil ik je beschermen. En elke keer als jij me aankijkt terwijl je trilt, val ik harder.”

Thomas’ ogen werden vochtig. “Ik ook. Al vanaf die eerste avond. Ik dacht dat het niet mocht. Maar het is zo.”

Yara glimlachte door tranen heen en kuste hem opnieuw. Haar hand gleed naar de eikel, olie opnieuw, langzame streken terwijl de vibrator hoger ging. Ze ging op zijn gezicht zitten, dit keer met haar ogen dicht van genot en emotie, en bewoog zich tot ze klaarkwam, zijn naam fluisterend. Daarna nam ze hem in haar mond, alleen de eikel, en liet hem komen terwijl ze zijn hand vasthield.

Toen de andere dames terugkwamen, was de sfeer veranderd. Yara bleef dichter bij hem. Ze eiste dat zij de laatste was die hem kuste, de laatste die op zijn gezicht zat, de laatste die de vibrator bediende voordat hij kwam. Daphne merkte het en lachte, maar accepteerde het. “De verliefde mag hem afmaken. Zolang we allemaal mogen spelen.”

Op de vijfde dag lieten ze hem voor het eerst kort los van de bank, alleen om hem onder de douche te zetten. Lucinda en Daphne hielden zijn polsen vast terwijl Yara hem waste, langzaam, teder, haar handen over zijn magere lichaam. De vibrator bleef in. Onder de warme stralen kuste Yara hem, diep, en fluisterde dat ze een manier zou vinden om hem te houden, ook als dit spel ooit stopte.

’s Avonds werd hij weer vastgebonden, dit keer op het bed in de master bedroom. De vijf vrouwen gebruikten hem uren. Face sitting in een lange rij: eerst Daphne, dan Claire, Monique, Lucinda, en als laatste Yara, die het langste bleef zitten en hem bleef aankijken. De vibrator ging de hele tijd. Olie, tongzoenen van iedereen, maar Yara’s kussen duurden langer, gingen dieper, en eindigden vaak met haar voorhoofd tegen het zijne.

Tussendoor, wanneer de anderen even dronken of praatten, kroop Yara tegen hem aan en praatte zacht. Over haar dromen, over hoe ze soms weg wilde van Aruba, over hoe hij haar het gevoel gaf dat ze iemand kon kiezen. Thomas vertelde over zijn verlegenheid, over hoe hij nooit had gedacht dat iemand hem zo zou willen, laat staan liefhebben temidden van dit alles.

De intieme scènes bleven intens. Op een avond lieten ze hem op handen en knieën staan (polsen vastgebonden aan het hoofdeinde), de vibrator hard, terwijl de vrouwen om beurten onder hem gingen liggen voor face sitting of voor hem knielden om de eikel te pijpen. Yara was de enige die tussendoor zijn gezicht optilde en hem kuste, lang en diep, terwijl de anderen lachten en de afstandsbediening hoger zetten.

Op de zevende dag, laat in de avond, toen de oorspronkelijke dames vertrokken waren voor een paar dagen, bleven alleen Lucinda en Yara over. Lucinda gaf Yara de volledige controle voor die nacht.

“Hij is van jou tot morgen. Maar de bindingen blijven. En ik wil hem morgen nog kunnen gebruiken.”

Yara knikte. Toen Lucinda de kamer uit was, maakte ze de sjaals iets losser, net genoeg zodat Thomas haar kon omhelzen. De vibrator bleef. Yara ging bovenop hem zitten, naakt, en bewoog zich langzaam over zijn piemel zonder hem naar binnen te laten — alleen wrijven, plagen, de eikel tegen haar natte schaamlippen. Tegelijkertijd kuste ze hem eindeloos. Tongzoenen die minuten duurden, onderbroken door gefluister.

“Ik hou van je,” zei ze tegen zijn mond. “In dit gekke, gedwongen, vieze spel. Ik hou van je.”

Thomas’ armen, zo ver de sjaals het toelieten, hielden haar vast. “Ik hou ook van jou. Meer dan ik dacht dat kon.”

Yara huilde zacht terwijl ze hem kuste, terwijl ze de vibrator hoger zette, terwijl ze zich over zijn gezicht zette en hem liet likken tot ze klaarkwam met zijn naam op haar lippen. Daarna nam ze de eikel in haar mond en liet hem komen, slikte, en kroop tegen hem aan, de hele nacht, de vibrator op de laagste stand, haar hand op zijn hart.

De dagen daarna gingen zo verder. De oorspronkelijke dames kwamen terug, gebruikten hem grondig, lieten hem trillen en smeken en komen onder hun handen, monden en kuten. Lucinda hield de regie en de telefoontjes naar de ouders. Yara was er altijd: soms deelnemend in het groepsgebeuren, soms beschermend, altijd met die groeiende liefde in haar ogen. Elke private moment tussen hen werd intenser — langere kussen, diepere gesprekken, tederheid te midden van de dwang.

Thomas werd meer en meer van Yara, ook terwijl de anderen hem bleven gebruiken. Yara werd meer en meer van hem, ook terwijl ze meedeed aan het plagen. De vibrator, de face sitting, de olie, de tongzoenen — alles bleef, maar eronder groeide iets vasts, iets echts.

Op een late avond, toen iedereen sliep en alleen de vibrator zacht zoemde, fluisterde Yara tegen zijn lippen:

“Wat dit ook wordt… ik ga niet meer weg van je. Niet echt.”

Thomas kuste haar terug, verlegen en zeker tegelijk.

“Blijf. Alsjeblieft.”

Yara glimlachte in het donker, zette de vibrator één standje hoger uit pure liefde, en kuste hem opnieuw, diep en lang, terwijl de Arubaanse nacht buiten stil bleef en hun band binnen steeds hechter werd.