Ik ben dit verhaal begonnen nadat ik verhuisd ben naar Frankrijk.
Daarom begint dit verhaal een aantal jaren geleden en zullen daarom niet overeenkomen met de seizoenen.
Het verhaal is in de ‘ik‘ vorm geschreven omdat het over mij gaat, mijn leven en ook mijn fantasieën.
Het zal misschien wat zwaar op de hand zijn maar, hoe dan ook, het maakt een belangrijk deel uit van mijn leven.
Omdat het dingetje wat tussen mijn oren zit, mijn hoofd dus, een rijke fantasie heeft, zullen werkelijkheid en fictie, door elkaar heenlopen.
De fantasieën zijn geen wensen maar soms raken ze elkaar. De passages met de online meesteressen zijn echt gebeurd en alle passages met de personen hier ter plaatse, zijn verzonnen. Op dit moment heb ik helaas geen online of andere F/d partner.
Mocht je dit verhaal leuk vinden dan is het uiteraard ook leuk om iets te horen.
Veel leesplezier
Luc liep voor me uit en opende één van de vele houten deuren die de bijgebouwen bevatten.
Ik liep achter hem aan, een oude stal in en bijna op het einde, opende hij een ijzeren hek waaraan een bordje hing met mijn naam erop.
‘Hier is je onderkomen voor zolang als je hier bent’ zei Luc.
Ik liep naar binnen, het was inderdaad een oude paardenstal maar er stond een tafeltje met stoel in, een bed en aan de muur hing een wasbak en spiegel.
De oude muren waren nog voorzien van de oude ringen waar vroeger de paarden aan vast gemaakt werden.
Ik legde mijn spulletjes op bed en draaide me om.
Luc schoof net op dat moment de staldeur dicht.
‘De rest van je spulletjes komen later. Doe dat kuisheidskooitje aan en als je tevreden bent, leg je de sleuteltjes op tafel neer. Verder hoef je voorlopig geen kleren aan te trekken, het is hier niet koud hoor,’ lachte hij terwijl de deur in het slot viel en Luc wegliep.
Ik ging op de rand van het bed zitten en keek een beetje rond.
Ik voelde me geil maar toch hing mijn pikje slap tussen mijn benen.
Nou ja, tijd om het kooitje aan te doen.
Ik pakte het kooitje beet en het leek verdacht veel op de kooitjes die ik droeg maar deze was duidelijk slim aangepast.
Deze was volledig verstelbaar en daardoor kon het op diverse punten op de millimeter nauwkeurig, vastgezet worden.
Ik schoof het kooitje over mijn slappe pikje en enkele ogenblikken later, gleed het op zijn plaats.
Ik draaide aan de stelschroefjes tot het snel lekker strak zat.
De sleuteltjes liet ik er nog even opzitten en dat bleek achteraf maar goed ook want mezelf kennende, had ik het kooitje té strak aangedraaid en enkele minuten nadat ik het aanhad. Draaide ik het weer enkele slagen los.
Ik was gek op kooitjes omdat ik me dan niet hoefde te schamen voor als ik een erectie kreeg.
Een erectie voor mij was altijd een vernedering.
Ten eerste omdat het een duidelijk teken was dat ik bloedgeil was en ja, dat gebeurde ook spontaan en ten tweede, mijn pikje was zo klein, zelfs als het stijf was, dat ik me ervoor schaamde.
Door het verwijderen van de voorhuid was ik zo gevoelig geworden dat ik, als ik aangeraakt werd, ik snel tot een orgasme kwam.
Gepijpt worden of neuken was niet aan mij besteed. Ik kwam in no time klaar en toen ik ontdekte dat er kooitjes bestonden die mijn pikje beschermde, was ik een van de eerste die er een kocht.
Met het opgesloten pikje kon ik weliswaar niet neuken maar ik kon wel mijn toenmalige vriendin veel langer verwennen.
Ook omdat ik niet meer klaarkwam, werd ik steeds geiler en kon mijn vriendin op elk moment van de dag, waar ze maar wilde, gebruik maken van mijn ‘diensten´.
Ja, ik begreep heel goed dat ze het ‘neuken’ mistte en heb toen voorgesteld om iemand te vragen die haar kon neuken.
Nee, daar zag ze niets in en pas veel later kwam ik erachter dat mijn gedachte een naam had. ‘Cuckold’, een slaaf die niet capabel is om zijn vriendin of vrouw te neuken en dit moet overlaten aan mannen die dat wél kunnen.
Sindsdien was ik verslaafd aan kuisheidskooitjes. Mijn pikje werd al snel hernoemd naar ‘klitje’ vanwege de grootte uiteraard en stijf worden wilde ik alleen nog maar, als het gekooid was.
Kennelijk viel dan alles op zijn plaats. Ik, een ‘normale’ jongen met een klein klitje tussen zijn benen, die gek was op het dragen van damesslipjes. Zijn lichaam geschoren hield en zeker zijn oksels en schaamstreek.
Als ik geen kooitje droeg, paste mijn damesslipjes zonder problemen.
Pas later heb ik damesslipjes aangeschaft die het ook toelieten om een kooitje te dragen.
Ik stond op en paradeerde met het kooitje aan door de stal.
Drukte een keer ertegen aan en pas toen ik zeker was dat het goed zat, draaide ik het op slot en legde de sleuteltjes op het tafeltje neer.
Ik was een beetje moe van de reis en besloot even om te gaan liggen.
Zoals Luc al zei, koud was het niet en het duurde niet lang of ik viel in slaap.
Een kort middagdutje na enkele glaasjes bier en een enerverend bezoek aan de knappe Meesteres, waren net iets teveel voor mij om mijn ogen open te houden.
Één uurtje, denk ik, dat ik geslapen heb en wakker werd van de stalen schuifdeur van de stal die opengeschoven werd.
‘Kom, we gaan wat eten’ zei Luc.
Hij gooide een halsband met riem op het bed en zei ‘Doe die maar aan.’
Ondertussen pakte hij de sleuteltjes van de tafel, ‘zit het kooitje goed?’
‘Ja, dank je. Moet ik niets aantrekken voor het eten?’
Luc lachte en keek naar beneden, ‘is dat niet genoeg dan?’
Ik glimlachte terug en trok de halsband strak om mijn nek.
Luc pakte het einde van de riem en trok me mee.
Ik hobbelde achter hem aan, door de stal en terug de tuin in.
Meesteres Nadine was al aangeschoven aan het hoofd van de tafel.
Ze wees naar een stoel en zei ‘ga jij hier maar zitten’.
Luc liet de riem los en ik liep om de tafel heen naar de stoel die Nadine aangewezen had.
Alsof het de gewoonste zaak van de wereld was, ging ik zitten en schoof mijn stoel een beetje aan.
Luc ging tegenover mij zitten aan de rechterhand van Nadine.
‘Vanavond is het nog een beetje informeel’ begon Nadine ‘maar vanaf morgen begint het serieus.
Vanavond is onze kennismakings-barbeque en zullen we elkaar beter leren kennen. Luc heeft zich opgeworpen als kok vanavond en zal ons voorzien van genoeg eten en drinken.
Ondertussen zullen we elkaar beter leren kennen en weten wat we aan elkaar hebben.
Ik weet al veel van jou omdat ik me ingelezen heb.
En vanavond wil ik weten of wát je allemaal geschreven hebt, ook echt waar kunt en wilt maken.
Voor de goede orde hier in huis geld het volgende, ‘Ik ben de Meesteres die alles bepaald. Luc is mijn alphasub wat wil zeggen dat hij boven jou staat maar zonder mijn toestemming mag hij jou geen opdrachten geven.
Duidelijk is dat jij onderaan de ladder staat en helemaal niets te zeggen hebt.
Mocht je een klacht of opmerking hebben, dan kun je die via een geschreven notitie, bij mij kenbaar maken en bepaal ik, wat ik ermee doe.
Wat betreft de regels die hier gelden is het simpel. Vooralsnog zijn het er maar enkele en de eerste is, als ik iets vraag of opdraag, wordt het meteen uitgevoerd.
De tweede regel is, je gehoorzaamt Luc, wat betreft de klussen en werkzaamheden in en rond het huis.
Luc zal nooit seksuele activiteiten aan jou vragen en mocht dat wel gebeuren, dan mag je die weigeren.
Lichamelijke hygiëne is belangrijk en daarom wordt er minimaal twee keer per dag gedoucht.
Je bent altijd naakt op je kooitje en halsband na, voor zolang het duurt.
Klaarkomen of enige vorm van zelfbevrediging is verboden zonder toestemming.
Nou, dat is het voorlopig. Kun je je daarmee verenigen?’
Ze keek mij streng aan en ik voelde hoe mijn pikje worstelde tegen het kooitje.
Nadine tikte met haar lange nagels op het tafelblad en wachtte op mijn antwoord.
‘Ja Meesteres. Geen enkel probleem.’
‘Goed zo, Luc, je mag beginnen.’
Luc stond op en liep naar de barbecue waar hij het vlees op legde.
Het was een heerlijke avond en na een heerlijke barbecue en enkele glazen wijn, stond Nadine op en pakte mijn riem.
‘Kom, volg me.’
Ze liep door de tuin naar een plek met een loungebank en ging zitten.
Ze gaf een kort rukje aan de riem en gebaarde daarmee dat ik op mijn knieën moest.
Braaf als ik was, zakte ik op mijn knieën en drukte ze tegenelkaar.
Ze wrong haar voet tussen mijn knieën en drukte ze uit elkaar.
‘Ik wil altijd toegang hebben tot die klit tussen je benen, begrepen?’ snauwde ze.
‘Alleen zó, kan ik je aandacht vasthouden.’
Ze schopte zachtjes tegen mijn balletjes en ik begreep meteen wat ze bedoelde.
‘Handjes op je rug’ zei ze.
Ik vouwde mijn handen op mijn rug en strengelde mijn vingers in elkaar.
Mijn ‘klitje’ hing vol in het zicht en haar voet op de grond ervoor.
Ze glimlachte.
‘Ze hadden mij al verteld dat je een klein pikje hebt, ze hebben niet overdreven’ glimlachte ze.
Ik bloosde maar was het ondertussen wel gewend. Nee, ik had niet vooraan gestaan.
‘Maar ik heb begrepen dat je het volledig wilt opgeven?’
‘volledig opgeven? Hoe bedoelt u?’
Nadine lachte, ‘ik bedoel, waarom heb je een kooitje aan? Dat draag je toch niet om te gaan neuken of aftrekken?’
Ik bloosde nog harder maar begreep maar ze naartoe wilde.
‘Nee Mevrouw, mijn pikje is niet geschikt om te neuken of om af te trekken, Mevrouw’.
Ze begon hardop te lachen, ‘Nee, dat heb ik ook wel gezien. Het is niet veel hè?’
Ze deed het expres. Ze wilde mij het zelf laten zeggen. Ik moest zeggen dat mijn pikje waardeloos en onbruikbaar was.
Ondanks mijn schaamte, kreeg ik het over mijn lippen.
‘U heeft gelijk Meesteres. Mijn pikje is waardeloos en is niet capabel om er een vrouw mee te verwennen.’
De tranen rolden over haar wangen.
Ze vond het nogal amusant terwijl ik serieus reageerde.
‘Nee, het is ook geen pikje ofwel?’
Ze bleef het erin wrijven en ik kon alleen maar bevestigen.
‘Nee, Meesteres. Het is een klitje Meesteres.’
‘Goed zo sletje, eindelijk. Het hoge woord is eruit. En dat klitje, is het nodig dat het stijf wordt?’
Ik dacht vliegensvlug na, wat bedoelde ze?
Nee, het had geen zin dat het stijf werd maar ik vond het wel een prettig gevoel ondanks mijn schaamte dat het dan nog klein was.
‘Nou? Heeft het zin dat het stijf wordt, volgens jou?’
Weer dreef ze me de hoek in.
Een stijf pikje, of in mijn geval klitje, was een fijn gevoel maar had geen nut.
Klaarkomen wilde ik niet en daarom was het nutteloos als het stijf werd.
Ik voelde mijn ogen wateren en ik reageerde op haar vraag.
‘Nee Meesteres. Het heeft gen zin dat mijn ‘klitje’, ik verbaasde mezelf toen ik dat hardop zei, stijf wordt, Meesteres.´
Het was me gelukt. Ik had het gezegd.
Ik voelde enkele tranen over mijn wangen lopen en met die tranen, bezegelde ik mijn lot.
‘Goed sletje. Het duurde even maar je bent ten minste eerlijk.’
Ze drukte haar wreef tegen mijn balletjes en het voelde heerlijk aan.
‘Vanaf morgen, gaat er veel veranderen voor jou’ glimlachte ze.
Ik durfde niets te vragen maar ik was wel heel benieuwd.
Wat was ze van plan met mij?
Luc bracht me aan de riem, terug naar de stal waar ik aan een ketting vastgemaakt werd.
Het slot klikte dicht en ik wist al meteen dat ontsnappen niet mogelijk was.
‘Tja, het slot op de poort sluit niet goed af en we willen toch niet dat je vannacht gaat rondwandelen? Of wel?’
‘Ehh nee’ antwoordde ik. ‘Maar als ik moet plassen?’
Luc keek naar de hoek van de stal, ‘Daar staat een emmer.’
Hij trok de stal dicht en met een welterusten, verliet hij het gebouw.
De lamp ging uit en ik, ik bleef achter.
Ik had niets anders te doen dan onder de deken te kruipen en proberen wat te slapen.
De volgende ochtend was ik vroeg wakker.
De zon scheen door het getraliede raam naar binnen, net op mijn gezicht.
Ik stond op, keek wat rond en besloot me te gaan scheren en wassen.
Door het geklater van het water, moest ik naar het toilet en alhoewel de emmer niet echt uitnodigend was, ging ik er toch maar boven hangen en begon te plassen.
Ik was nog maar net klaar of ik hoorde voetstappen in de gang.
Even later ging de staldeur open en daar was Luc weer.
‘Goedemorgen sletje lekker geslapen?’
Ik schrok een beetje van het woord ‘sletje’. Er was in mijn leven nog nooit een man geweest die mij zo genoemd had.
‘Eh jahoor. Heel erg rustig hier.’
Luc glimlachte toen hij het slot opende.
‘Tja, er zit behoorlijk wat grond om ons huis en daardoor zijn de geluiden ver weg.’
Hij hing de ketting met het slot aan het ook in de muur en klikte de riem weer vast.
Een kort rukje was genoeg om kenbaar te maken dat ik moest volgen en zo werd ik de stal uit geleid en liep ik op blote voeten door de gang.
Het felle zonlicht kwam me tegemoet en ik beschermde mijn ogen met mijn hand tegen het felle licht.
Het was nog maar voorjaar maar de temperatuur was nu al aangenaam.
Luc trok me mee naar een afdak waar Nadine al aan het hoofd van de tafel zat.
Vlakbij een van de pilaren waar het dak op rustte, stonden twee bakjes.
In één van de bakjes zat een zwarte vloeistof en in het andere lag een croissantje.
Luc klikte de riem aan het oog dat aan de pilaar bevestigd was en ging zelf zitten aan de tafel.
Nadine maakte met haar hand en arm een beweging dat ik op mijn knieën moest gaan zitten.
Ik ging naar beneden en al snel zat ik op mijn knieën.
Ze knipte één keer met haar vingers en het was duidelijk dat ze dat vaker gedaan had, zo hard klonk het.
Ik wist niet wat de bedoeling was maar Luc zei snel, ‘Je mag aan je ontbijt beginnen.’
‘Oops, dank u’ antwoordde ik en pakte het bakje op met mijn handen maar werd meteen terecht gewezen.
‘Een slaaf gebruikt zijn handen niet om te eten.’
Meer zei hij niet en meer woorden had ik ook niet nodig.
Ik bukte voorover en begon wat bleek koffie te zijn, op te likken en het croissantje op te eten.
Terwijl ik zo voorover zat, voelde ik mijn balletjes en pikje die nog strak in het kooitje opgesloten zaten, tussen mijn benen doorschieten en vol in het zicht hingen.
Het kooitje zorgde ervoor dat mijn erectie beperkt werd en ja, ik was geil geworden omdat ik zo behandeld werd.
Het duurde een tijd voordat ik mijn croissantje op had en het bakje met de zwarte koffie leeg gelikt had.
Luc had ondertussen de tafel afgeruimd en Nadine draaide haar stoel zodanig, dat ze recht voor me zat.
‘Tom’ zei ze.
‘Ik ken jouw geschiedenis misschien wel beter als jezelf. Ik weet wat er in je hoofd speelt en zoals zojuist, zie ik dat je geil wordt als je als een hond gecommandeerd wordt.
Dat staat me aan in een slaaf. Een slaaf moet genot ervaren uit het feit dat hij een Meesteres mag dienen. Ik weet, uit al je verhalen die je geschreven hebt, dat je het bijna nooit over je eigen genot hebt. Klaarkomen, neuken en al dat soort zaken, staan niet in jouw woordenboek.
Jij geniet om anderen te laten genieten en dat waardeer ik.’
Ik bloosde en voelde hoe mijn pikje weer stijf werd in het kooitje.
Ook Nadine was het niet ontgaan en ze weest naar het kooitje tussen mijn benen.
‘Alleen dat. Dát staat me niet aan. Ik ben van mening dat een slaaf volledig kaal en zonder attributen moet zijn.
Een halsband of stalen halsband daargelaten.
Ik weet dat het jouw droom is om gecastreerd te worden. Of lieg ik?’
Mijn hoofd werd roder en roder. Mijn pik drukte strak tegen het kooitje aan.
‘Ehh, ik, ehh?’
‘Je hoeft niets te zeggen, je klitje spreekt al voor je.
Er is alleen maar één probleem. Castreren mag helaas niet meer.
Ik ben zelf ook een groot voorstander maar helaas, ik moet me ook aan de wet houden.
Maar, misschien is er een oplossing.
In jouw verhalen heb je ooit geschreven dat je vroeger veel rookte. Klopt dat?’
Roken? Wat heeft dat ermee te maken? Ging het door mijn hoofd.
En ja, ik was vroegere een stevige roker. Maar dat was iedereen toen.
‘Eh ja, Meesteres. Ik heb inderdaad gerookt.’
‘Toen heb je een hartaanval gehad en enkele maanden nadien, ben je gestopt met roken.’
Ik knikte.
‘hoe ben je gestopt?’
‘Ik ben gestopt door lasertherapie Meesteres.’
Ze knikte, ‘dat weet ik natuurlijk. En hoe ervoer je dat? Ging het gemakkelijk?’
Ik begon te vertellen dat ik het een magisch iets vond.
Roken is een slechte eigenschap maar het was toen zo lekker. Rustgevend maar tegelijkertijd funest voor je gezondheid.
Zeker voor die van mij.
Ik had via iemand gehoord dat het via lasertherapie heel eenvoudig zou zijn en zonder afkick verschijnselen.
‘Ik had een afspraak gemaakt in Eindhoven en moest daar om twee uur zijn.
Keurig op tijd was ik daar en ik werd in de behandelkamer binnen geroepen.
Ze begon het een en ander uit te leggen en na een korte introductie, moest ik mijn bovenlichaam ontbloten.
De behandelaarster pakte een pen en drukte op verschillende punten op mijn rug, oren en in mijn nek.
Ik voelde er niets van. Alleen de druk van het puntje van de pen op mijn oren en huid.
‘Zo, we zijn klaar. Je kunt je aankleden.’
Ik trok mijn polo aan en rekende af.
Toen ik terug in mijn auto zat, ik had vooraf mijn pakje sigaretten in het middenconsole gelegd, had ik geen enkele behoefte om een sigaret op te steken.
Gelukkig heb ik dat toen ook niet gedaan en ben zonder één sigaret te roken, naar huis gereden.
Ik, als frequente Frankrijk ganger, kocht in Luxemburg altijd een tas vol sigaretten en shag omdat het veel goedkoper was.
En die tas die nog goed gevuld was, verhuisde ik van de kast in de kamer naar de meterkast.
Als ik over een maand nóg niet rook, verkoop ik ze wel was mijn gedachte en, zo ging het.
Ik heb lasertherapie altijd als iets magisch gevonden om iemand die zo graag rookte als ik, toch zonder afkickverschijnselen van het roken te krijgen.
En nee, die stok achter de deur betreffende mijn gezondheid, deed toen niet ter zake.
En zo ben ik van het roken afgekomen, Meesteres.’
Ze glimlachte.
Haar dunne beachshirt hing losjes op haar schouders en de dunne stof kon niet verhullen dat haar stijve tepels door de stof priemden.
Dat resulteerde weer in een strak kooitje voor mij.
‘Weet je’ zei de Meesteres, ‘Luc heeft ook zo’n lasertherapiebedrijf gehad maar hij is zich verder gaan specialiseren.
Als ik nou zeg dat hij ervoor kan zorgen dat je geen erecties meer krijgt, zou je dat willen?’
Ik keek de Meesteres verbaasd aan en vroeg ‘is dat echt mogelijk?’
Ze glimlachte, ‘alleen als je het echt wilt.’
Ik dacht in een koortstempo na en binnen twee seconden had ik mijn antwoord klaar.
De tranen rolden al over mijn wangen en ik antwoordde ‘Ja, please Meesteres.’
Ze glimlachte, stond op en kwam naar me toegelopen.
‘Ik heb me niet vergist in jou, dat blijkt wel.’
Ze maakte de riem van de pilaar los en trok me mee naar de stallen.
Ze wees naar de stalen deur van de eerste stal, die volledig dichtgemaakt was.
Ik duwde ertegen aan en er was volop licht binnen.
Het was een uitermate schoon vertrek en in het midden stond een behandeltafel.
‘Ga zitten’ beval ze. De tafel was wat te hoog voor mij maar ik kroop erop.
Enkele ogenblikken later, kwam Luc eraan gelopen.
‘En?’ vroeg hij aan Meesteres Nadine. ‘Is ze er klaar voor?’
Ik keek om ‘ze?’
Zonder blikken of blozen zei Nadine, ‘Ja, ze is er klaar voor.’
Luc schakelde een apparaat in en ging achter me zitten.
Ik herkende het geluid van de ventilatoren en de herrie die het maakte toen ik in Eindhoven was.
Nu zou het voor iets anders zijn.
Ik voelde de koude punt van de pen op enkele punten op mijn rug drukken en ook, net zoals toen, werden mijn oren niet vergeten.
Het gehele gebeuren duurde geen kwartier en toen ik de schakelaar hoorde die het apparaat uitzette, zei Luc, ‘Het is gebeurd.’
Hij pakte een setje sleuteltjes van het keukenblad en gaf die aan Nadine.
Nadine nam de sleuteltjes aan en liep om de behandeltafel heen.
Stak één van de sleuteltjes in het slotje en verwijderde het.
‘Doe je kooitje af, beval ze.’
Ik schaamde me dood. Wat als ik meteen een erectie zou krijgen? Nadine bleef voor me staan en ja, ik was alweer geil. Bloedgeil eigenlijk.
Hee voorzichtig maakte ik het kooitje los, drukte mijn pikje en balletjes erdoor en eindelijk was ik bevrijd.
Mijn pikje bleef wonderwel slapjes tussen mijn benen hangen.
‘Je hebt je goed gehouden sletje’ zei Nadine die met haar heupen mijn knieën uit elkaar duwde en haar onderbuik tegen mijn slappe klitje duwde.
Met haar hand streelde ze mijn tepel die stijf vooruit stond en zachtjes kneep ze erin.
‘Ben je geil, sletje?’
Geil was geen goed antwoord. Ik was botergeil. Haar lichaam tegen mij aan, mijn pikje, of klitje liever gezegd strak tegen haar onderbuik en haar vingers die rollende bewegingen maakte met mijn tepels.
Ik bloosde en mijn hoofd liep rood aan.
Tranen rolden over mijn wangen.
‘Ik ben zo geil Meesteres. Dank U.’
‘Goed zo.’ ze deed enkele stappen terug en wees naar mijn kruis.
‘Kijk slet.’
Ik keek naar beneden en mijn pikje had geen millimeter bewogen.
Ondanks dat ik bloedgeil was, kreeg ik geen erectie.
‘Luc’ zei Nadine. ‘Het is je gelukt.’
Luc glimlachte en pakte het kooitje van Nadine aan.
‘Hier’ toen hij het aan mij gaf, die heb je niet meer nodig.
‘De eerste stappen zijn gemaakt, Luc. Goed gewerkt.’
Nadine liep de ruimte en ik, ik werd aan de riem meegetrokken.
Wat bedoelde de Meesteres met ‘de eerste stappen zijn gemaakt?’
Dat zou niet lang op zich laten wachten voordat ik daar achter zou komen.