Ik ben de godin van hekserij en tovenarij. Mijn naam is Hecate, dat wist je natuurlijk al, en ik besta uit drie lijven, een aards lijf Hecate, een hels lijf Phersephassa en een hemels lijf Artemis. Als Artemis ben ik tevens de maangodin die vrouwen in barensweeën bijstaat. Als Phersephassa beheers ik de vruchtbaarheid van de aarde, inclusief alle zoogdieren. Mijn drie lijven zijn met de billen aan elkaar vergroeid. Ik heb dus drie dubbele billen, en daartussen ook drie anussen en aan de buitenkant drie neukspleten. En ik heb dus zes armen en zes benen. Er is ook een mannelijke hekserijgod, Hermes Trismegistos, ofwel drievoudige Hermes. Zijn helse deel heet Mephisto en zijn hemelse deel, tevens zonnegod, is Mithras.

Wij zijn de vleesgeworden goddelijke versie van de drie persoonlijkheidslagen van Sigmund Freud. De S, de onderbewuste seksdrive zijn Phersephassa en Mephisto, het Ik zijn onze dagelijkse gestalten Hekate en Hermes, en het Über-ich zijn Artemis en Mithras. Maar je snapt wel dat Hekate en Mithras veelvuldig van hun onderaardse lusten gebruikmaken.

Ter voorbereiding van onze regelmatige heksensabbat maak ik mijn drie personen los van elkaar. Dat gebeurt doordat Hermes en ik driemaal met elkaar neuken op een grondvlak met een vijfpuntige ster. Doordat ik met vier benen op de grond blijf staan, kan ik mijn Phersephassakut gemakkelijk tegen Hermes’ Mephistolul positioneren. Ik hoef alleen maar twee benen op te tillen. Als wij beiden klaargekomen zijn, smelten de delen van mijn Phersephassabillen van elkaar los, en hetzelfde gebeurt bij Mephisto. Dan draaien wij ons in tegengestelde richting een derde slag, zodat wij ook met onze hemelse delen neuken. Ook dat gaat gemakkelijk met een paar extra benen. Na deze twee keer neuken moeten wij met onze aardse delen de laatste hindernis nemen, want anders smelten wij na enkele ogenblikken weer aan elkaar. Dus dan spring ik onvast tegen Hermes op, sla ik mijn kuiten achter zijn billen en ga mij aan mijn derde orgasme te buiten, net als Hermes. Want goden zijn superpotent. Hermes wordt doorgaans naakt afgebeeld, maar mijn godenbeeld draagt een lang gewaad. Dat komt doordat de beeldhouwers meestal mannen waren in een preutse maatschappij. Ik denk dat zij bovendien bang waren voor mijn toverkracht.

Zo probeerde een beeldhouwer, Narkissos genaamd, mij ooit naakt af te beelden en toen werd hij op mij verliefd. Hij wilde mij zelfs neuken, hoewel ik een marmeren beeld was. Dat kon ik natuurlijk niet laten gebeuren, en daarom veranderde ik hem in een bloem die nog steeds zijn naam draagt. Die beeldhouwer had natuurlijk gelijk met zijn verliefdheid, maar ik ben een machtige godin en dat laat ik weten. En ik ben ik net zo naakt als Hermes: op mijn drie gleuven en zes tieten ben ik net zo trots als hij op zijn drie lullen en zes ballen.

Na afloop van de vergadering en de heksensabbat smelten wij weer als vanouds aan elkaar vast. Maar ik trek geen lange jurk aan.

De Heksensabbat wordt gevierd op zaterdagen dat de volle maan in het weekeinde valt en in de Walpurgisnacht. Bovendien op de 11de en 17de van de 5de en 6de maand als deze op een zaterdag vallen, dat leg ik zo dadelijk uit. Maar het is dus slechts een keer of wat per jaar. Mijn volgelingen, vrouwen uiteraard, komen dan naakt bij elkaar, niet meer op bezems, maar zij bedienen zich van laserstralen die als in een lichtorgel om elkaar heen dansen, en zo dansen zij ook om elkaar en om mij heen in de lucht. Dankzij mijn toverkunsten zijn de stralen zichtbaar en voelbaar. Mephisto en Phersephassa bedienen het apparaat, dat buiten de heksensabbat in de helse onderwereld wordt opgeslagen. Met wicca en ander halfzacht natuurgedoe hebben wij niks te maken, wij zijn pure seksheksen.

Eens in de vijf, zes of elf jaar valt de Walpurgisnacht, de nacht van 30 april op 1 juni, op een zaterdag. In dat geval is er een extra grote heksensabbat met bijzondere plechtigheden, ook al is het dan bijna nooit volle maan.

Zo was er een Walpurgissabbat in 1976, 1993, 2010 en er zal er weer een zijn in 2027. Daar zit dus telkens zeventien jaar tussen. Dat is niet altijd het geval. Dat komt omdat er soms vijf of zes jaar tussen twee conjuncties zitten en soms elf. Wij heksen doen aan getallentoverij of kabbalistiek, en daarom bepalen we op de elfde van de elfde wanneer en hoe wij het komende jaar onze orgiasmen zullen vieren. Vijf, zes, elf en zeventien zijn onze rituele getallen.

Onze thuisbasis is de prehistorische ringwalburcht bij het Uddelermeer. Maar onze samenkomsten bereiden wij op 11 november voor, in de kathedraal van Radio Kootwijk, want dan is het in de walburcht te koud. Die hoge hal is ook heel geschikt om als heksen door de lucht te zwieren. Dan komen wij: Hermes, zeventien vrouwelijke volgelingen en ik, daar samen voor een grote vergadering. Eerst strooien wij een pentagram voor het hek en voor de deur, waardoor de toegangen open springen. In de hal strooien wij net zo met zand een groot pentagram op de vloer en als opening van de vergadering voeren Hermes en ik ons parings- en splitsingsritueel uit. Het is dan te koud voor een naaktfeest, maar onze volgelingen zorgen op ieder uiteinde van het pentagram met grote fakkels voor warmte. Het aantal van onze volgelingen bij de vergaderingen is altijd een priemgetal, maar ten minste zeventien. Hermes en ik maken met zijn zessen dus het volgende priemgetal 23 vol, en bij 31 is dat dus 37. Bij 29 werkt dat niet, dus dat proberen we te vermijden.

Bij onze activiteiten in de Walpurgisnacht zijn ook mannen nodig. Dat heksen met duivels paren is een dom verzinsel. De mannen maakten ons in het verleden zwart omdat ze er niet voor uit durfden te komen dat ze stiekem hun lul in een buitenechtelijke kut staken. Dan zetten zij na een schijnproces vervolgens mijn volgelingen op de brandstapel. Mephisto heeft de zogenaamde rechters en de valse getuigen uiteindelijk allemaal meegesleept in het eeuwige helse vuur, om te ervaren wat ze mijn volgelingen hadden aangedaan. Een gewone heksensabbat doen we zonder mannen, alleen Hermes-Mephisto-Mithras gaat weldoende rond langs de heksengleuven. De driedubbele Hermes kan een flink aantal van mijn volgelingen wel aan, want de hitte moet ook in de gleuven komen, niet alleen van de fakkels.

Het komende jaar is bijzonder. Op de heksensabbat op 30 april 2027 wordt ons de vrucht gepresenteerd van de seance van zeventien jaar eerder. Dat is dus het kind van Greetje, in 2010 een zestienjarige maagd, net als haar moeder, die in 1993 was verwekt. Haar grootmoeder was zeventien jaar eerder, in 1976, geen zestien, want in 1959 viel de Walpurgisnacht niet op zaterdag. Op de vergadering beslissen wij wat en hoe de komende conjunctie van Walpurgis en sabbat gevierd gaat worden. Maar eigenlijk weten we dat al, want we doen het al eeuwen zo. In feite is 11-11 een leuke smoes om samen pret te maken in het koude jaargetijde.

Bij de vergadering ben ik dus gesplitst, mijn aardse versie Hecate krijgt als opdracht van de vergadering om voldoende mannen te vangen voor de Walpurgisnacht van 2027. Dat doe ik met een dating site, een heel praktische uitvinding. Daar hadden wij heksen eerder op moeten komen. Ik keur de mannen door met ze te neuken, de slappelingen en de macho’s horen nooit meer wat van ons, maar bij de potente lieden verander ik een paar neurologische gebieden in de hersens en zo nodig iets in het DNA. Daardoor splits ik hun persoonlijkheden. Als ik ze oproep komen ze willoos opdagen wanneer en waar ik ze hebben wil. Hun andere persoonlijkheid is dan een tijdje spoorloos en hun familie mist hun lijven dan ook een tijdje. Maar als hij terugkomt zijn ze dat meteen vergeten. Dat kan ik allemaal regelen, want ik ben een godin!

Zestien jaar geleden heeft Mephisto, je weet wel, de helse Hermes, een duivelskind verwekt bij Greetje, net als zeventien jaar eerder bij haar moeder die natuurlijk ook Greetje ging heten. Maar ik heb voor een verrassing gezorgd, die ik nu nog niet ga verklappen.

De vergadering van 11 november 2026 dient dus om de afgesproken rituelen nog een keer door te nemen. Vijf jaar geleden, in 2021, was er ook een Walpurgisnacht op zaterdag, maar toen hadden we er geen zestienjarige duivelsmaagd bij. We moeten zeventien jaar terug gaan om ons, de heksen, te herinneren hoe het ook weer allemaal ging. Ik beschrijf dus nu de Walpurgisnacht van 2010 om aan te geven wat er allemaal aan organisatie nodig is voor de komende keer.

We verzamelden ons bij het invallen van de duisternis op de parkeerplaats bij het Uddelermeer. Ik had voor voldoende mistflarden gezorgd, zodat alle kleren in de auto’s konden blijven. Tevens verbergen de mist onze seances voor buitenstaanders. Die flarden worden vaak voor witte wieven versleten, en zo lang als het duurt zijn daar nog steeds mensen bang voor.

Na zonsondergang mag je het natuurgebied niet meer in, maar daar trekken wij ons niets van aan. Des te minder worden we gestoord. Wij trokken de avondkoelte in, voorafgegaan door de hallucinerende mannen met fakkels, de fakkels in de linkerhand en rechts de vuisten recht omhoog naar de hemel, als eerbetoon aan Faust en Goethe. Wij kennen onze klassieken! De voorste twee mannen stelden zich bij de ingang van de omwalling aan weerszijden op, en degenen achter hen hielden halt om zich ook twee aan twee tegen over elkaar op te stellen, net als bij witte zwanen – groene zwanen.

Daarop schreden de naakte heksen in processie tussen hen door. Hun pikken stonden allemaal in een stevige erectie recht overeind, en de heksen liepen dus spitsroeden. Bij iedere heks ontspanden de mannenvuisten zich en kneedden zij de passerende heks in haar gleuf. Iedere vrouw trok van ten minste één man de voorhuid achter de eikel. Elke heks was kleddernat geworden en bijna klaargekomen, als ze de mannengalerij gepasseerd had. Aan het einde van de heksenprocessie kwamen Hermes Trismegistos en ikzelf, met tussen ons in de zestienjarige naakte maagdelijke heks Greetje en achter ons haar moeder. Wij liepen op onze zes benen naar het pentagram dat Hermes en ik een uur eerder hebben klaargemaakt door de graszoden eruit te steken. De zoden lagen in een stapel bij de punt. Achter ons kwamen toen pas de naakte mannen met hun fakkels, en zij stelden zich in steeds groter wordende kringen om de heksen op het pentagram, waarin Hermes en ik ons op de gebruikelijke wijze in drie personen verdeelden. Ondertussen loeiden de heksen en de mannen een dreunend akkoord naar de hemel. Toen wij bevredigd waren, tilden wij Greetje met onze tweemaal drie personen op, en zij staat in het licht van de fakkels rechtop op het plateau dat onze twaalf handen hebben gevormd.

Tussen de punten van het pentagram lagen stapels brandhout, en na onze drievoudige paring werden die naar het midden van het pentagram geschoven, om er een brandstapel van te maken. Als eerbetoon aan alle verbrande heksen uit het verleden, mannen en vrouwen van het Zwarte Woud tot de Noordkaap, staken de mannen met hun fakkels de houtbult aan, zodat er spoedig een groot vuur brandde. De dampen voegden zich bij de witte wieven, zodat het gebeuren zich aan vreemde ogen onttrok. In een wijde kring staken ze vervolgens de fakkels in de grond, zodat zij voor de rest van de nacht hun handen vrij hadden.

Toen kwamen de heksen naar voren die in de Walpurgisnacht van 2004 zijn verwekt.

Greetje-1993/2010 stond dus op onze twaalf handen, nu toegezongen door een hemels akkoord van alle heksen met en zonder fakkels. Mephisto maakte zich los uit onze kring van zes, zodat ik met zijn drieën en Hermes met zijn tweeën elk met onze konten naar de punt van het pentagram wezen. Wij lieten voorzichtig onze handen zakken waar Greetje op stond. Toen zij op heuphoogte tussen ons in stond, weken wij een stukje uiteen, zodat Greetje haar benen moest spreiden. Eerst kwam haar moeder naar voren met een spuitbus scheerschuim en een scheermes. Zij schoor eerst de oksels van haar dochter schoon, die stak haar armen omhoog en haar tietjes bewogen mee, en moeder onthaarde toen haar venusheuvel, de kutwangen en het begin van de bilspleet er vlak achter. Daarmee schonk zij haar dochter symbolisch de volwassenheid en gaf ze haar kut aan de menigte.

Toen lieten wij de mannen één voor één naar voren te komen om haar kut te betasten en op te wrijven. Elke elfde man mocht bovendien met een natte middelvinger haar kontgaatje een beetje oprekken. Die elfde man moest daarna zijn eigen kontgat aan Mephisto aanbieden. Ik had alle heksenmannen bi gemaakt, dus dat was geen probleem. Toen alle mannen langs geweest waren, kwam Mephisto met een nadruppende, maar wel weer keiharde lul naar voren. Wij lieten Greetje zakken tot werkhoogte, en zo schoof Mephisto zijn lul in de maagdenkut. Alle heksen rondom koerden als duiven, als symbool van de vruchtbaarheid. Greetje was als lid van een heksenfamilie al kleddernat en daarom vloeide er geen bloed. Maar toen Mephisto klaar was, nam Mithras zijn plaats in, en voerde hetzelfde ritueel uit. Toen zetten wij haar op de grond en zij bukte zich, zodat de aardse Hermes ook haar aarsje kon ontmaagden. Ik wreef ondertussen haar kutlippen op zodat ze voor de zoveelste keer klaarkwam. Wij wensten haar geluk met haar hemelse en helse bevruchting. Op een laserstraal zweefde ze toen nogmaals de dubbele rij mannen langs, en streek ze neer op elke erectie, aangemoedigd door de meer ervaren heksen die om haar heen dansten.

Toen ze op iedere verstijving was klaargekomen, toen brak de hemel los, of de hel, het is maar hoe je tegen hekserij aankijkt. Alle mannen pakten een naakte heks, liefst met zijn tweeën, zodat ze gesandwicht dubbel klaarkwamen. Iedere kontnaaier bood zelf zijn poepgat driemaal aan Hermes Trismegistos aan. Iedere heks bestormde vanaf haar laserstraal met haar kut de lul van haar favoriete man, zodat die schokkend in haar onderbuik verdween. Hermes greep natuurlijk ook de heksen uit de lucht om met ze te paren, en ik deed hetzelfde met mijn mannen. Ik liet ze mijn drie aarsgaten naaien terwijl ik 69 deed met elke heks die toevallig in mijn buurt zwierde. Het leek wel zwerkbal op Zweinstein.

Toen de nacht tot twee uur was gevorderd klonk tweemaal de weemoedige roep van de bosuil. Dat was het signaal om het feest te beëindigen. De mannen pisten uitgeput de laatste resten van het grote vuur uit en legden de zoden terug op het pentagram, zodat onze heldendaden onzichtbaar werden. Zwijgend sloop ieder stilletjes naar zijn auto, de Greetjes het laatst. ten slotte stak Hermes zijn lul in haar voorgleuf, terwijl ik haar rug tegen mijn tieten klemde en haar van achteraf bij de haar tieten greep. Wij verheugden ons al op de volgende heksensabbat. Maar Hermes en ik smolten weer elk in drievoud in elkaar, en weemoedig namen we afscheid, tot de afterparty over vijf dagen.

Graag zouden wij er in de Nacht van 2027 ook de heksenkinderen van 2021 bij willen hebben, maar wij besluiten vandaag, 11 november 2026, dat die nog te klein zijn, al lopen ze vanavond wel met warme kleertjes aan langs de huizen met lampionnetjes vanwege Sint Maarten. In de Nacht van 2010 mochten tienjarige, goed voorgelichte wichten tussen het feestelijke gebeuren door scharrelen. Die waren in de Nacht van 1999 verwekt. Ze keken ademloos toe met hun lampionnetjes, en de waaghalzen onder hen mochten op een laserstraal door de lucht zwieren. Intussen zijn ze 27, allemaal zo geil als heksen nu eenmaal behoren te zijn, en ze zullen allemaal de Nacht genieten. Sommigen ervan zijn ook bij onze vergadering present, en wij beslissen dat ook zij met hun datingsites aan de mannenselectie mogen meewerken. Als opperheks zorg ik dat de persoonlijkheid van de potente mannen wordt gesplitst, zodat ze bruikbaar neukmateriaal zijn.

Natuurlijk maken wij bij de vergadering ook afspraken over praktische dingen zoals: wie verzorgt de fakkels, wie het brandhout, wie legt na afloop de graszoden terug over de resten van de brandstapel.

Die vruchten van de Walpurgisnacht van 2010 zijn nu zestien, maar als maagden mogen ze nog niet bij deze vergadering aanwezig zijn. Ook Greetje niet, want nu komt de verrassing, niemand wist het toen: ze was in 2010 zwanger van een drieling, en die kon niet eeneiïg zijn: Mephisto, Mithras en Hermes hebben elk een eicel bevrucht. In februari 2011 werden er drie toekomstige heksen geboren, een jongen en twee meiden. Voor mij zal het geen verrassing zijn welk van de drie het duivelskind zal zijn, en welke het zonnekind. Er zullen 30 april 2027 drie heksen worden ontmaagd en in de heksenkring opgenomen.

De rest van dit verhaal staat dus in de onvoltooid toekomende tijd, want het is volgend jaar pas 2027. De setting bij het Uddeler Meer heb ik al beschreven, dus dat hoeft niet nog een keer. De twee rijen mannen met fakkels en erecties stellen zich als vanouds op, en het pentagram met brandhout eromheen ligt klaar. De heksen schrijden langs hen heen terwijl ze brutaal aan de eikels trekken. Als laatste van de processie komen Hermes en ik, met tussen ons in de drieling: een meid met vlammend rode haren en een spierwit lijf vol sproeten: de dochter van de aardse Hermes, met felgroene ogen; een blauwzwarte meid, met even oranje haar en even koperkleurige ogen, Mephisto’s dochter; en ten slotte de zoon van Mithras, de zonnegod. Hij heeft blonde haren die recht overeind staan als zonnestralen en hemelsblauwe ogen. Zijn pik had die van Mephisto kunnen zijn, zo groot als een paardenlul. Met zijn zestiende heeft hij ook al eens met succes een rodeo gedaan op een stierenrug. Ook de stier heeft het overleefd. Heksenkinderen staan nu eenmaal buiten de wet.

De mannelijke en vrouwelijke heksen zullen een zucht als een stormwind slaken als ze beseffen wat er die avond te gebeuren staat. De drie zeventienjarigen zullen tussen de mannenrijen door gaan, ik voorop, hun vaders erachter. De mannen mogen deze keer uitsluitend aan hun tieten trekken en niet in hun gleuf tasten, en de jongen mag uitsluitend in zijn billen worden geknepen. Want ze moeten maagden blijven tot de plechtigheid.

Als wij met zijn negenen bij het pentagram aankomen (ik moet nog zorgen dat dat groter is dan normaal) neuken Hermes en ik onze gestalten eerst van elkaar los, zodat er weer twaalf handen beschikbaar zijn, vier voor elk heksenkind. De een na de ander tillen wij hoog in de lucht, en elk been staat op twee handen. Dan roepen wij hun namen af. De sproetige, roodharige blanke is Greetje, haar moeder Greetje 1993/2010 komt naar voren en scheert haar oksel- kuthaar af. Dan de zwarte tiener met de oranjebruine haren, Medusa heet zij. Ook haar overtollige oksel- en kruishaar scheert Greetje 2010/2027 eraf. ten slotte het blonde zonnekind Icarus. Ze grijpt hem bij zijn paardenlul om de huid van zijn ballen strak te trekken en ook die beharing te verwijderen. Zorgvuldig schuift zij het mes door zijn bilspleet. Alle haren gaan in het vuur, en ze verbranden terwijl de vlammen in heksenkleuren veranderen.

Als heks kan Icarus zelf vliegen en heeft hij geen vleugels nodig die met smeltende was op zijn rug gelijmd zouden worden, zoals bij de mythische Icarus.

Dan is het tijd voor de ontmaagding. Eerst zullen wij Icarus op de aarde zetten, en zijn vader Hermes steekt langzaam zijn lul in zijn aarsgat. Mijn Artemis-persoon masturbeert hem samen met Mithras tot een gierend orgasme, de dikke druppels vallen in het pentagram op de grond. Dan zetten wij hem weer op onze handen, voor de volgende ronde: Icarus neukt eerst Greetje, die door Medusa in evenwicht wordt gehouden en dan Medusa, gesteund door Greetje. De heksenmannen en -vrouwen, zullen in een oorverdovend gejoel uitbarsten. Maar moeder Greetje 1997/2010 zal Icarus als eerste echt mogen naaien. Mephisto en Hermes pakken beurtelings Greetje 2010/2027 en Medusa. Met hun kont achteruit slaan ze hun kuiten tegen de mannenbillen, terwijl Mithras hun kontjes ontmaagd.

Daarna zullen de drie ontmaagden aan de menigte worden overgedragen.

De ervaren heksen gooien hen in de lucht, en wie ze vangt mag ze grijpen en naaien, van voren en van achteren. Natuurlijk neuken alle drie mijn personen ook met Icarus, telkens als hij een beurt van een andere heks heeft gehad. Want ik moet ook aan mijn trekken komen.

Na vier uur zal de roep van de bosuil een einde maken aan de heksensabbat. Hermes en ik smelten weer tot drieëenheid aan elkaar, en deze keer kleven ook de verse ontmaagden met de billen aan elkaar. Icarus heft parmantig zijn pik en de meiden draaien hun tienertietjes trots in het rond.

Ieder zal in stilte zijn voertuig opzoeken, op een paar diehards na, die op een laserstraal naar huis gaan.

Bij de afterparty, op 6 mei, scheiden wij midden in ons pentagram eerst de drieling: Mephisto en Hermes naaien Greetje en Medusa en ik Icarus, terwijl die door Mithras wordt gesandwicht. Zo maken wij ze los van elkaar. Dan draaien we ze elk een halve slag en versmelten ze opnieuw, zodat hun billen nu aan de buitenkant van de drievoudige zuil zitten. Icarus kan dan om de beurt beide gleuven tegenover hem vullen, want hij is erg lenig en zijn lul erg lang, en Medusa werkt mee als hij Greetje naait en Greetje bij Medusa. Pas op de heksensabbat van 5/6 juni, zonder mannen, behalve de drie Hermessen en Icarus zal de drieling loskomen. De drie Hermessen steken elk hun lul in de drie kontgaten, maar niet tegelijk: elk van de drie tilt zijn benen boven de billen van de andere twee, zodat zijn kontgaatje goed toegankelijk is. Als ze alle drie hun beurt gehad hebben, zijn ze los gesmolten. Als sluitstuk bespring ik Icarus, en Mephisto sandwicht mij. Mithras en Hermes pakken ombeurten Greetje en Medusa. Dan realiseren wij ons dat Icarus zijn zussen nog niet geaarst heeft. Hij maakt dat verzuim goed, de meiden bukken zich ondertussen om Mephisto, Hermes en Mithras af te trekken, want met vier handen kun je best drie dikke pikken bedienen. Heksen pijpen niet, als u dat maar weet.

Mocht u nu de lust gevoelen om ’s avonds op 30 april 2027 of later naar het Uddeler meer en de ringburcht te gaan: doe het niet, want Mephisto straft aardse gluurders onverbiddelijk af en sleurt wie betrapt wordt ongeneukt mee naar de onderwereld. Bovendien zal een BOA u reeds op het parkeerterrein in de kraag vatten, nog voordat u zich hebt kunnen uitkleden.