Dit verhaal is geschreven door Rdam en bedacht en verbeterd door mij. Het is lang geleden al eens geplaatst op een andere site, die nu verloren lijkt te gaan. Daarom plaats ik de reeks hier nog eens.

'Zij heeft best een lekker pijpmondje zeg.' zei Ron tegen Pieter en gaf een klein stootje zodat hij naar de klant keek die Ron bedoelde. Pieter keek er vlug naar. Hij knikte een beetje beoordelend. 'Ja, niet slecht.' zei Pieter lachend.

Het was nu niet druk en terwijl Ron achter de balie op een kruk zijn administratie van het kantoor deed, hielp Pieter Ron af en toe. Het was een nieuwe dag. De eerste uren had Ron alleen gestaan, de laatste paar uren was Pieter aanwezig. Er was nog een uur tot sluitingstijd te gaan en Ron baalde dat Kim nog niet was gekomen. Zou ze vandaag wel komen voor Pieter? Het aan Pieter vragen zou misschien teveel opvallen. 'Heb jij wel eens sex gehad in een pashokje Pieter?' vroeg Ron. Pieter werd rood en schrok. Wist hij van de dame, van de klant, wat ze had gedaan bij hem? 'Euuh…nee niet…echt. Geprobeerd, maar nee.' zei Pieter voorzichtig. 'Jammer man. Moet je echt een keer doen. Dat zijn leuke ervaringen die je meeneemt als je ouder bent.' lachte Ron en deed of hij wegdroomde over zijn avonturen. 'U..u wel….denk ik, zo te zien?' wilde Pieter weten. 'Ohja, zo vaak. En ik zou het zo weer doen. Het is anders. Spannend.' lachte Ron. 'Maar…maar…dat kunt u toch ook? Ik bedoel, neem me niet kwalijk, begrijp me niet verkeerd. Maar de winkel is van u. Als u…en mevrouw…het zou willen…u weet wel.' stotterde Pieter. Ron lachte nog meer. 'Dat is niet hetzelfde. Dit is onze winkel. Waar is de spanning dan? Spanning van iets stouts doen, wat niet mag, spanning van betrapt worden? Dat is hier allemaal niet aan de orde, begrijp je!?' Pieter knikte hierop. 'Dat is toch de reden waarom jij het kennelijk ook wilde, geprobeerd hebt? Dat je waarschijnlijk nog baalt ervan dat het niet gelukt is?' Weer knikte Pieter.

Ron sloeg zijn ordners dicht. 'Ik weet wat voor jou. Heeft Kim wel eens sex gehad in een pashokje?' -'Euuh, wat zegt u?' -'Je hebt het wel eens geprobeerd zeg je. Was dat met Kim, of niet? En zoja, dan heeft zij dat geluk ook nog niet echt gehad…all the way met jou.' Knipoogde Ron. 'Euuh…jaa…dat klopt.' zei Pieter, niet wetende precies wat te doen met deze situatie. Het wordt toch een beetje privé, vond Pieter. Hij had het wel over zijn vriendin. Maar hoe kon Pieter hier nou wat van zeggen als Rons vriendin hem had afgetrokken? Hij had haar zelfs naakt gezien. Pieter had geen keus dan te luisteren naar zijn werkgever. 'Kijk, Pieter, ik vind het niet erg. Als je een keer zin hebt om in een van de pashokken lekker te wippen met je vriendin. Als je er zin hebt, moet je het gewoon doen. Er zullen heus momenten zijn dat je alleen bent in de winkel, bewust of onbewust door mij alleen gelaten hier. Maar dat hoeft zij niet te weten. Je haalt haar over te wippen in het pashokje als ik weg ben. Zij zal er ontzettend veel van genieten, denkende dat ze betrapt kan worden. Maar dat kan dus helemaal niet. Daar kan jij je gerust onder voelen, terwijl je vriendin die spanning van betrapt worden wel meemaakt. Aan het eind is ze je reuze dankbaar dat je met dat idee bent gekomen. Daardoor wordt jullie relatie nog mooier, wist je dat?' vroeg Ron alsof het de normaalste zaak was. Pieter luisterde er vol ongeloof naar. Het meest verbaasde hij zich erover dat Ron het nog meende ook.

'Ja, ja, ik zie je wel denken, viespeuk.' grapte Ron. 'Wa..tte?' vroeg Pieter. 'Ik zie je wel denken. Je wilt het he? Kom, bel Kim op. Ik ga nu toch weg. Ga lekker na sluitingstijd sexen in het pashokje.' zei Ron aan Pieter of het een verplichting was. 'Maar…meneer…' zei Pieter. Ron was opgestaan en pakte zijn spullen bij elkaar. 'Heb ik een excuus om eerder weg te gaan voor een goed doel. Jij kan afsluiten. Je hebt de sleutel en de afstandsbediening. Dus…succes.' -'Maar, meneer….waar..om…zou ik dat …willen doen?' vroeg de verbijsterde Pieter. 'Jongeman, geloof me. Het is goed voor je relatie. Later in de toekomst kijkt ze terug naar deze momenten. Dit neemt ze als levenservaring mee. Je wilt toch niet dat je vriendin later, God mag behoeden, met een onbekende in een pashokje wipt? Alleen omdat ze naar meer spanning zocht! Die spanning moet jij haar geven. Stel dat ze in de toekomst in een kledingzaak werkt. Een klant verleidt haar en heeft zin in sex in een pashokje waar ze werkt. Je wilt toch niet dat ze terug gaat denken, waarom ze dit nog nooit eerder heeft gedaan. Daarom, liever dat je het haar nu al geeft!' zei Ron fronsend. Pieter was er stil van. Het klonk ook zo logisch. Pieter wilde zijn Kim zeker met niemand delen. En als ze hier per toeval nog een paar keer zou staan, dan zou deze ideeën zeker door haar hoofd heen gaan. Het was misschien beter dat hij dat voor zou zijn. Maar hij wilde dit niet zeggen aan Ron. Pieter nam liever de mogelijkheid wanneer het hem zelf uitkwam. En niet wanneer Ron dit daadwerkelijk ook zou weten. 'Ja, je wilt het. Ik weet precies waar je aan denkt. Ik moet nog even uit de keuken wat pakken. Bel haar op., vraag of ze kan komen. Verzin maar wat.' zei Ron en weg ging hij naar achteren. Pieter wist even niet wat hij moest doen. Ja…Ron zou weggaan. Wat maakte het uit dat hij het wist. Hij zou toch alleen zijn met Kim?

Ron bleef enkele minuten in keuken hangen. Met opzet. Hij had geen reden om weg te gaan, maar hij had het er wel voor over als Kim zou komen en dat Pieter haar zou proberen te neuken in het pashokje. De bedoeling van Ron was om ze te begluren. Om Kim te begluren. Ron hoorde daadwerkelijk Pieter aan de telefoon praten. Aan zijn praten te horen, praatte Pieter met Kim. En toen Pieter net voordat hij ophing ook nog zei “tot zo”, wist Ron dat Kim zou komen. Ron wachtte nog heel even en liep uit de keuken. De eerdere klanten waren weg. 'En?' vroeg Ron en pakte zijn schoudertas van onder de balie. 'Euuh…ja..ze..komt..' zei Pieter verlegen. 'Nou veel plezier he. Maak er wat leuks van. Enne…..ik wil alles weten morgen he.' zei Ron waarop Pieter weer stil werd. 'Hoe…hoe bedoelt u? -'Hoe bedoel ik? Details jongen. Hoe alles verlopen is. We hebben toch geen geheimen hierover? Althans….niet wat we samen al gedeeld hebben! Toch?' zei Ron en keek op een bedenkelijke manier. Ergens zag Pieter dat hij grappig wilde zijn, maar ergens zag Pieter ook dat hij wat serieus aan Ron zag. Bedoelde hij Inge? En waarom keek hij op deze manier? 'Oh, details? Ja….ja ik snap….het.' zei Pieter. Maar dat was niet helemaal waar. Maar Pieter was er toch even van geschrokken. 'U…u..komt toch…niet meer…terug vandaag?' Wilde Pieter nogmaals voor de duidelijkheid weten. 'Nee, nee. Ik ben klaar. Ik heb hier niks meer te zoeken. Tenzij ik wat ben vergeten….' lachte Ron. Pieter keek hierbij een beetje angstig. 'Grapje jongen. Ik ben niks vergeten. Nou ik ga. Werk ze en een prettige, geile dag verder he!' zei Ron en verliet de winkel.

Daar stond Pieter dan. Een beetje verbaast, een beetje opgewonden. Zou hij het echt durven voorstellen aan Kim? Waarom zou hij daar bang voor moeten zijn. Kim was zijn vriendin. Als hij zoiets niet met haar kon delen, met wie dan wel?

Ron was naar zijn auto in de parkeergarage gegaan en wachtte daar weer enkele minuten. Na een poosje reed hij weg, naar buiten, tot op een kleine afstand van zijn winkel. Genoeg om in de gaten te kunnen houden, wie wel en wie niet naar binnen gingen. Daar zou hij wachten op Kim.

Een half uur later, bijna een uur voor sluitingstijd kwam Kim aanlopen. Het leek of ze van het strand kwam. Ze had haar strandtasje bij zich en was erg luchtig gekleed. Ron kreeg snel een stijve, enkel door naar haar op afstand te kijken en aan geile dingen met Kim te denken. Toen ze binnen was reed Ron weg van zijn parkeerplaats en zocht een andere parkeerplek. Eentje op voldoende afstand van de winkel, maar zo dat Ron wel naar binnen kon kijken. Waar hij nu stond geparkeerd was niet het beste plekje kwa zicht, maar dichterbij waagde hij niet. Straks zou Pieter zijn auto kunnen zien. Nog erger, hij zou hem in de auto kunnen zien zitten. Ron zag genoeg van de winkel om te kunnen zien wanneer de winkel zou sluiten. Mocht het eerder sluiten dan gewoonlijk, dan wist Ron voldoende.

Vol spanning wachtte Ron af. De winkel leek niet eerder dicht te gaan. Op afstand zag Ron nog net iemand achter de balie lopen. Het was Pieter en zo nu en dan zag hij Kim langs lopen. Maar voor de rest gebeurde er niks bijzonders. Hij kon zien dat er werd gepraat aan de balie. Bijna een discussie zo te zien. Een discussie waarbij Kim duidelijk met lichaamstaal praatte. Ze leek niet echt vrolijk te zijn hieronder, hoewel gezichtsuitdrukkingen lezen op deze afstand zo goed als onmogelijk was. Het kon bijna niet anders zijn dan dat dit het moment was dat Pieter kennelijk met een opwindend voorstel kwam. Er werd verder gepraat. Op een gegeven zag Ron dat Kim niet bepaald vrolijk naar de deur liep. Ze bleef ervoor stilstaan en keek uit het etalageraam naar buiten. Haar strandtasje hing over haar schouder en haar armen waren gekruist. Was ze boos? Was ze geïrriteerd? Ze bleef daar maar staan. Wachtend. Waarop?

Er kwam een sms berichtje binnen. Het was van Inge. "Wat doet mijn geile man?" Stond er. En hij was zeker geil. Al bijna een uur zat hij met een stijve in de auto. Bijna een uur lang kneep hij in zijn kruis. Zijn gulp was ook open. Af en toe streek hij over zijn eikel die boven zijn boxer uitstak. Voorgeil sijpelde er langzaam uit. "Niks bijzonders. Enkel alleen met een stijve in de broek zitten, wachten tot sluit." Stuurde hij terug. "En Pieter? Ziet hij je niet?' Schreef Inge terug. "Nog niet. Gelukkig." Schreef Ron naar waarheid terug. "En wat doe jij lekker ding?" -"Ma is bij de buren. Ik heb alle boodschappen gedaan. Opgeruimd. Ik heb een douche genomen. Ze vroeg of ik mee ging. Maar ik wilde even alleen zijn. Een dutje doen, mannetje." -"Lig je in bed schat?" -"Jaaa…" Had Inge terug geschreven en Pieter wist hierdoor dat ze ook geil was. "Ben je naakt?" Schreef Ron. "Schat, je weet toch. Ma's huis." -"Dus? Je bent alleen. Kom, kleed je uit. Maak wat foto's. Stuur ze op." zei Ron van geilheid. Het werd stil. Het duurde langer dan gewoonlijk dat hij een reactie terug kreeg. Daardoor ging de aandacht van Ron naar Kim toe. Ze stond er nog. Het was duidelijk dat er niks zou gebeuren. Maar hij gaf de hoop nog niet op. Rons telefoon trilde. Een mms bericht. Meteen kwam er een glimlach op zijn gezicht. Het was van Inge en Ron opende het. Een foto van Inge, van haar ene borst in close-up met een harde tepel half wazig in beeld. "Is dit alles vrouwtje?" stuurde Ron terug met een smiley. Paar minuten later kreeg hij weer een mms'je. Beide borsten stonden nu scherper en prominent in beeld. "Dit kan van iedereen zijn." stuurde Ron hierop terug. Nu kreeg Ron er eentje terug van haar gezicht. Een lachend gezicht waarvan de lippen een kusje in de lucht gaf. Dat was niet alles. Haar hemdje was omlaag geschoven, haar borsten hingen eruit. Haar hemdje zat strak om haar buik. Haar borsten en dikke, grote tepels waren heel mooi in beeld. "Beter?" stond er. "Inderdaad." schreef Ron terug. "Schat, vannacht wil ik andere wildere foto's van je. Eentje waar ik me lekker bij kan aftrekken. Maak het lekker geil, laat me niet aftrekken bij een filmpje." schreef hij weer terug met een smiley. "Afgesproken schat." was de laatste reactie van Inge. Net op tijd, want Ron werd afgeleid.

Ron zag Pieter aan komen lopen van achteren. Hij bleef half achter Kim stil staan en leek wat te zeggen. Kim leek er niet de volle aandacht voor te hebben. Pieter had zo te zien de voordeur sleutel bij zich, want hij maakte de deur op slot. Daarna pakte Pieter met een hand de arm van Kim vast en leek haar mee te trekken. Aarzelend, zonder een woord te zeggen liet Kim zich meevoeren. Net op tijd reikte ze een hand naar de deur uit. Vluchtig draaide ze een bord om. Het bordje voor gesloten. Net toen dacht Ron een glimlach aan haar gezicht te zien. En weg waren ze, verdwenen uit zicht.

Terwijl Ron zijn stijve door zijn short kneep hield Ron zijn winkel van een afstand in de gaten. Maar vanaf nu was er weinig te zien. Ze waren uit zicht. Naar achteren. Was het Pieter gelukt Kim over te halen voor een stiekem avontuurtje? Hoe dan ook, vanaf hier deed het er niet meer toe. De nieuwsgierigheid en de geilheid nam het over van Ron. Hij trok zijn gulp met moeite dicht en stapte uit zijn auto. Hij wilde het zien, al was het een glimpje van een afstand. Hij wilde zien waartoe Pieter de lekkere Kim voor had overgehaald. En langzaam, zijn winkel in de gaten houdend, liep Ron naar de winkel toe.

Helaas, maar het was te verwachten. Ron kon niks zien, hoewel hij pal voor de etalage stond. Ze konden dus enkel in de kantine zijn of in een van de pashokjes. Ron dacht even na. Als hij zo hier zou blijven staan, kon hij net zo goed naar zijn auto terug gaan en daarin wachten. Aangezien daarna alles afgelopen zou zijn, kon hij dan ook net zo goed naar huis gaan. Of….als hij meer wilde te weten komen, of meer wilde zien….ja dan….. En Ron haalde zijn winkelsleutel uit zijn zak. Het was zijn eigen zaak. Hij kon binnen stappen wanneer hij wilde. Hij had daar geen toestemming voor nodig. Hij praatte het voor zichzelf goed, ongeacht wat hij tegen Pieter had gezegd. Misschien zaten ze gewoon in de keuken thee te drinken of even te praten. Hij kon altijd nog zeggen dat hij zijn administratie of iets anders was vergeten, mochten ze hem opeens tegen komen.

Zachtjes stapte Ron zijn zaak binnen om vervolgens de deur zachtjes op slot te draaien. Met hartkloppingen in zijn keel en met een dikke, harde stijve in zijn broek liep hij verder de winkel in. Richting de balie. De meeste lichten in de zaak waren uit. Er scheen licht bij de balie en de pashokjes. En van achteren, vanuit de keuken, leek ook licht te schijnen. Eenmaal bij de balie gekomen had Ron nog niks opgemerkt. Niemand tussen de paden. Niemand bij de balie. De pashokjes leken ongebruikt. Dus de keuken dacht Ron. Met nog meer spanning liep hij door. Door het kleine halletje richting de gordijnen. Net ervoor stond hij stil. Hij probeerde te luisteren. Niks. Waren ze stille neukers? Knijpend in zijn zak door zijn broek liep Ron zachtjes naar voren tot net achter het gordijntje. Hij luisterde nog aandachtiger. Niks….Maar dan ook helemaal niks hoorde hij. Zachtjes stak hij zijn hand uit en met twee vingers greep hij het gordijntje beet om het opzij te trekken. Klein beetje maar om naar binnen te kunnen gluren. Omdat hij niks zag bleef hij verder open trekken. Zover dat het al niks meer uitmaakte en heel de keuken kon overzien. Niemand. De wc deur stond deels op een kier. Ook daar zat niemand binnen. Wat had hij over het hoofd gezien?

Met zijn stijve in zijn broek die langzaam slapper werd liep hij terug de winkel binnen. Hij keek in het rond. Niemand. Had hij een pad gemist? Ron liep om de balie heen waardoor hij wat dichter in de buurt van de pashokjes was. Dicht bij genoeg om een stille kreun te horen. Meteen verstijfde hij op zijn plek. Zijn hoofd draaide om. Weer een stil gekreun. Toch in het pashokje? De gordijnen waren dicht. Hij stond er niet bij stil dat ze achter gesloten gordijnen konden zijn hoewel ze alleen waren. Zachtjes liep hij nu naar de pashokjes toe. Nog meer klopte zijn hart in de keel dan voorheen. Van een halve slappe was er geen sprake meer. Knijpend in zijn pik liep hij naar het eerste pashokje toe. Hoewel het gekreun iets harder werd waren ze duidelijk niet achter het eerste gordijntje. Ron liep verder. Ook niet achter het tweede. Inmiddels was hij het laatste gekomen. Deze was het. Niet enkel haar gekreun, maar ook enigszins die van Pieter. Maar Pieter praatte meer. Het gekreun kwam hoofdzakelijk van Kim.

'Nog even ja….nog even….jaa..aaa…..oohhh…' hoorde Ron een meisjes stem zeggen. Was dat Kims orgasme, ging er door Rons hoofd heen. Hij had het gemist. Hoe was ze klaar gekomen? Hij had niks gezien. Maar hoe kon hij het anders zien? Enkel langs het gordijntje gluren zou zijn positie al verraden. Ron wilde zijn harde uit zijn broek halen. Eraan trekken. Misschien wel klaarkomen. Het was gevaarlijk. Gevaarlijk was niet eens het juiste woord. 'Dat was heerlijk schat.' hoorde Ron Kim zeggen. 'Nu ikke.' hoorde Ron Pieter nu en er klonk een beweging. Hij leek op te staan. 'Nu ga jij mij pijpen.' hoorde Ron. Dus Kim was klaar gebeft. Heerlijk, dacht Ron. Ron hoorde nu iemand anders knielen. Dat moest Kim zijn en Ron zag in gedachten Kim voor hem knielen. 'Niet te diep, he!' zei Kim. 'Ja, maar ook niet amper tot de helft, schat!' Reageerde Pieter hierop. Kim was dus duidelijk geen Inge hierin. Maar ja, Inge had ook meer ervaring dan Kim. Het was een kwestie van oefening. En Ron zou wel weten hoe hij haar het zou leren. 'Ohhjaaa….schat….zo ja…mmm.' Hoorde Ron van Pieter komen. Ron kon het niet laten. Zachtjes trok hij zijn rits omlaag en haalde zijn harde paal uit zijn short en gulp. Zachtjes trok hij eraan. Voorgeil kwam eruit druppelen. 'Ja, verder schat….Dieper…mmm….' Ron stapte in het pashokje ernaast en trok zijn balzak ook uit zijn gulp. In 'één hand hield hij zijn zware balzak vast en in de andere hand trok hij met zijn vuist zijn stijve lul af. 'Dieper schat, zo ver doe je het altijd. Vandaag meer lieverd.' zei Pieter en Ron hoorde Kim nu zachtjes kuchen en lichtjes kokhalzen. 'Kom nou schat….dieper…iets meer.' bleef Pieter zeggen. Ron werd nieuwsgierig. Hoe diep kon Kim het nou eigenlijk nemen? Was amper tot de helft ook echt amper tot de helft? En wat was zijn formaat eigenlijk? Het echte formaat wist enkel Inge. Misschien moest hij het volgende keer maar aan Pieter eens vragen over hoeveel Kim kon hebben. Of…..

Nee, waarom wachten? Ron liet zijn ballen los en draaide zich om. Langzaam stak hij zijn kop uit zijn hokje met in de andere hand nog zijn harde paal. Zachtjes pakte hij het gordijntje beet van het hokje waarachter Kim en Pieter waren. Met hartkloppingen in zijn keel trok hij het enkele centimeters opzij. Genoeg om net langs zijn vingers naar binnen te gluren. Bingo. Regelrecht keek hij eerst in het gezicht van Pieter. Maar hij zag niks. Hij had zijn ogen dicht. Hij genoot van Kim. Kim die op haar knieën voor hem zat. Zijn broek was omlaag. Zijn beide handen rustten op het hoofd van Kim. Lichtjes leek Pieter zijn staaf in haar mond te schuiven. Ron had wel geweten hoe hij het had gedaan. Zo zou een meisje nooit leren om een stijve in zijn geheel in haar mond te krijgen.

Met zijn onderlichaam deels uit het beeld trok Ron zich af. Het enige waar hij naar keek was naar het achterhoofd van Kim en de mooie ronde vormen van haar billen die in haar rok te zien waren door haar geknielde positie. Kleren of geen kleren, deze meid zag er hoe dan ook lekker uit. Het kokhalzen leek bij Kim te stoppen. Haar hoofd leek dichter naar zijn schoot toe te glijden over zijn staaf. Had ze ineens de methode ontdekt? Kon ze het nu ineens wel hebben. Ineens zag Ron Kim heel even stoppen. 'Zag je dat? Bijna alles in mijn mond. Kijk!' zei Kim en nam zijn stijve weer in haar mond. En inderdaad. Alles leek erin te schuiven. Maar waarom leek Pieter niet blij? Ron keek op en keek ineens recht in de ogen van Pieter die verstijfd stond. Hij was betrapt. En dat zorgde langzaam voor een krimpende stijve waar Kim even geen erg in had. Terwijl hij verstijfd stond trok Ron zijn gulp dicht. Hij was betrapt. Het maakte niet meer uit als Kim hem ook zou zien. Dit zou hij tegen ze gebruiken.

Ron propte zijn stijve in zijn broek en trok zijn gulp omhoog. Daarna kwam hij helemaal uit zijn hokje en schoof zachtjes hun gordijntje nog verder open. 'Zag je dat?' zei Kim met trots toen ze haar hoofd terug trok. 'Hee. Hij is kleiner geworden.' zei Kim verbaasd en bekeek de halve stijve in haar hand en toen omhoog naar Pieter. Daar zag ze hem verbaasd voor zich uit kijken. Leek hij nou wit weggetrokken? Langzaam draaide Kim om en ineens als door een wesp gestoken schrok ze zich rot. 'Mijn God nee…..' schreeuwde Kim en viel om. Kruipend schoot ze binnen een seconde het hoekje in, haar knieën opgetrokken. Net als in een foetushouding. Haar armen probeerden haar lichaam te bedekken. Haar blouse had een paar knoopjes open van boven en Ron kon nog net haar rondingen zien en de bh die ze aan had. 'Sorry, sorry…sorry…' zei ze bijna op een huilende toon en keek naar de grond. Ron kon inmiddels tranen zien vallen langs haar wangen. Het enige waar Ron aan kon denken was dat hij baalde dat ze nog haar kleren aan had. 'Sorry…meneer….ik…euuh…; waren de eerste van Pieter die nu zijn penis ook had opgeborgen. Door de situatie had Ron helaas ook niet zijn formaat gezien. Nog wist hij niet wie een grotere had.

'Sorry? Sorry is wat jullie me te zeggen hebben?' zei Ron op een harde, kwade toon. 'Sorry, sorry….echt waar sorry.' Klonk het weer stilletjes van Kim. Kim keek nog steeds niet naar hem en een grijns naar Pieter was moeilijk te verbergen. Pieter voelde zich bedonderd. Niet zo een klein beetje ook. 'Zal nooit meer gebeuren meneer. Echt waar.' - 'Het gaat mij zozeer niet eens wat jullie hier aan doen waren, maar jullie flikken om gewoon mijn zaak ruim van te voren af te sluiten om daarna hier samen vulgaire dingen te doen.' zei Ron. 'Maar…maar , ik weet het, het is niet goed te praten, maar echt….er was geen enkel klant meer. En…' probeerde Pieter zich te verdedigen. 'Nee, geen klant nee toen jullie afsloten. Ik kwam terug omdat ik mijn boekhouding was vergeten. Ik vond het al vreemd dat er een paar klanten voor een gesloten deur stonden. Klanten die ik ken en die altijd wel wat kopen. Ik moest wel zeggen dat we gesloten waren omdat ik een belangrijk afspraak had. Eerst dacht ik echt dat er iets ernstigs aan de hand was. Totdat ik jullie zag.' zei Ron en Pieter wist dat dit allemaal een leugen was. Ron stond zich achter het gordijntje te verlekkeren. Dit was zo gepland, dacht hij. 'We…we…betalen wel…' zei Kim met een huilende stem. 'Betalen? Hoe? Misschien was dat jullie maandsalaris wel geweest. Hebben jullie dat nu bij de hand?' Kim schudde zijn hoofd. Pieter zei niks. 'Jullie hebben me echt teleur gesteld. Ik vertrouwde jullie. Vertrouwde jullie onze zaak toe. En wat krijg je ervoor? Wat zal Inge teleurgesteld zijn. In jullie beiden.' -'Alsjeblieft nee meneer. Het zal niet meer gebeuren.' zei Pieter toch een beetje geschrokken, bang om de mooie, spannende momenten met Inge kwijt te raken. Daarnaast verdiende hij ook nog eens heel redelijk hier. En niet te vergeten al die mooie klanten die hij tegen kwam en ook wel eens avontuurtjes mee kon krijgen. Nee, Pieter mocht deze baan niet verliezen. Hij had veel te verliezen. Zoals Pieter was geschrokken, zo schrok Kim ook wel een beetje. Ze kon goed opschieten met Inge. Ook zij vond de verdiensten hier royaal. Daarnaast kreeg ze zo nu en dan een extraatje in de vorm van wat uitkiezen uit de winkel. En niet te vergeten, Kim was een strand mens. En deze winkel zat zo dicht bij en op korte afstand van haar huis.

Kim keek eindelijk omhoog. Ze keek naar Ron. Ron had zijn kwade blik nog. Ze schudde haar hoofd met tranen in de ogen. 'Alsje…blieft meneer. Doe…dat niet. Het zal... zal nooit….meer gebeuren..' Smeekte Kim. Dat hoorde Ron graag. 'Terwijl ik jullie hier hoor praten over vergiffenis, heb ik het over vertrouwen die geschaad is, geld die wij in onze zaak kwijt zijn geraakt. Dit terwijl we amper de moeilijke tijden achter ons hebben gelaten. Ik denk eraan dit niet enkel aan Inge te vertellen, maar hier ook een melding van te maken bij de politie.' zei Ron, die niet eens wist wat de politie hiermee aankon, maar hij zei het toch maar om ze nog banger te maken. 'Poli….tie?' zei Kim met een trillende stem en de tranen vielen uit haar ogen. 'Wat heeft de politie hiermee te maken, meneer?' vroeg Pieter nog wat bijdehand, maar ook wel geschrokken. Want als de politie dit te horen zou krijgen, zouden zijn ouders en die van Kim het ook te horen krijgen. Ron moest even nadenken. 'Ik moet dat mis gelopen geld toch van de verzekering opeisen! Dan moet ik toch ergens een aangifte van maken. Dan moet ik wel open kaart spelen. Of ze het accepteren is een ander verhaal. Maar ik moet het proberen.' zei Ron heel snel. 'We betalen het zelf wel meneer.' zei Pieter maar weer. 'Zoveel heb je nu waarschijnlijk niet op zak? En morgen?' In beide gevallen schudden Pieter en Kim hun hoofd. 'Als ik deze maand voor niks werk, meneer? Om zo te verreken.' kwam Pieter met het idee. 'Dacht je dat ik zolang wilde wachten? De rekeningen lopen ondertussen ook door.' zei Ron.

'Alsjeblieft meneer. We leveren samen ons loon in. Alles. Wat kunnen we anders nog meer doen? Alsjeblieft bel alleen de politie niet. Vertel het niet aan onze ouders, alsjeblieft meneer.' smeekte Kim weer. Dit wilde Ron horen. Dit ging de goede kant op. 'Zo zo….alles, als behalve hiervan geen melding wordt gemaakt!' zei Ron en keek Kim aan die zich alweer schaamde en naar de grond keek. 'En alsjeblieft ook niks aan mevrouw zegt.' voegde Pieter er maar snel aan toe. Ron keek grijzend naar Pieter. 'Nee he, dat willen we niet he!' zei hij. 'Dus, je willen dat ik geen aangifte doe bij de politie, maar moet accepteren dat jullie slecht of eigenlijk helemaal mijn klanten niet hebben geholpen, mijn kassageld hebben misgelopen, dat ik jullie maar weer moet vertrouwen op jullie woord, een maand moet wachten op mijn geld, niks aan Inge vertel en dus eigenlijk moet liegen tegen mijn liefhebbende vrouw als ik bepaalde rekeningen niet op tijd kan betalen…..Jeetje, dat is wel erg veel gevraagd zoals je hoort.' zei Ron en ze werden er duidelijk stil van toen ze hem dit allemaal hoorden opsommen. 'Als ik dit allemaal zou willen accepteren, dan zou ik er zeker wat extra's bij willen vragen ja.' -Wat…u wilt…' zei Kim snikkend. 'Dat is fijn om te horen Kim. En hoe denk jij erover Pieter?' Kim keek meteen naar Pieter om te zien of hij hopelijk er ook zo over dacht. Pieter vertrouwde het niet helemaal van Ron. Dit alles was een doorgestoken kaart van hem en dan zijn grijns nog. Maar Pieter voelde ook de ogen van Kim op hem branden en ze was erg bang. 'Ja…meneer. Wat…wat u…wilt…' was het enige dat hij kon uitbrengen. Kim voelde een opluchting toen ze haar vriend dit hoorde zeggen. Nu maar hopen dat meneer hun een tweede kans wilde gunnen en afwachtend keek ze weer terug naar de grond.

'Mooi zo. Dan zal in ieder geval hier geen twijfel over bestaan.' zei Ron en nam een paar kleine stapjes naar voren richting Kim. Terwijl hij weer grijnzend langs Pieter liep begon hij zijn broek open te knopen. Eerst zag Pieter niet wat hij deed omdat ze elkaar in de ogen aankeken. Maar toen hij zijn riem hoorde open vallen, keek hij naar zijn handen. Zag hij het goed? Zijn broek ging deels open, zijn short ging deels omlaag en hij haalde een harde lul eruit. Geschrokken en verstijfd keek Pieter ernaar. Ron zag hem kijken en wist dat hij hem niet zou tegen houden. Hij had geen keus. Hij gaf Pieter zelf een knipoogje voordat hij terug naar Kim keek die het nog niet door had. 'Verwen dit dan maar even en dan wil ik de situatie wel een keer door de vingers zien.' zei Ron nu opgehitst. Kim hoorde zijn woorden, maar begreep het niet en keek omhoog omdat ze doorhad dat hij voor haar stond. Net als Pieter schrok ze en bleef verstijfd kijken. Ze kon Rons hoofd niet zien. Er stond een dikke, grote penis met een hand erom voor haar uitzicht. Zijn broek was open geknoopt en haar werkgever stond voor hem af te trekken. Was dit echt? Wat was dit?

'Kom Kim. Komt er nog wat van? Je had er alles voor over. Zoveel vraag ik niet. En het lijkt me niet dat je er niet bekend mee bent.' zei Ron. Nog niks kon Kim zeggen van verbazing. Waar was Pieter? Waarom zei hij niks? Ze kon Pieter ook niet zien. Ron stond ervoor, en trok langzaam aan zijn stijve. De verbazing van Kim ging langzaam over in angst. 'Maar….maar…me…neer….ik…eeuhh..' -'Wat? Ga je ineens je woorden weer terug nemen. Jullie waren er beiden mee eens. Is dat niet zo Pieter?' Ron keek nu over zijn schouder naar Pieter die hem kwaad aankeek. Het deed Ron niks. Als hij dit echt niet wilde had hij hem allang kunnen stoppen en de consequenties geaccepteerd. En natuurlijk was hij kennelijk ook bang dat zijn avontuurtje met zijn vrouw aan de orde zou komen. Hij had nog niks gezegd en Ron begon nu ook kwaad te kijken. 'Of niet Pieter!?' Zijn blik en zijn toon maakte Pieter wakker en liet hem beseffen dat hij eigenlijk diegene was die een hoek gedreven stond. 'Één….éénmalig….schat…' zei Pieter zachtjes. Kim hoorde het maar kon het niet geloven. 'Wat?' reageerde ze ook. 'Zeg dat nog eens duidelijk tegen je vriendin Pieter!' zei Ron menend en keek weer voor zich omlaag. Pieter kon door de grond zakken. Maar hij had geen keus. Hij voelde schaamde, woede, gekleineerd. Alles. 'Éénmalig…lieverd. Is…is..zo voor…bij.. Doe…doe het….voor ons…' zei Pieter. 'Precies ja…doe het voor jullie zelf…en een beetje voor mij dan.' zei Ron. 'Ik zal geen handen gebruiken. Alleen dit.' zei Ron nu een beetje opgewonden.

Nog kon Kim het niet geloven en zag de grote stijve van haar werkgever voor haar gezicht hangen. Langzaam sijpelde er al voorgeil uit. Kim moest ervan walgen. Dit durfde ze niet. Misschien moest zij de consequenties maar wel accepteren. Wat waren de consequenties? Meteen dacht Kim hierover na terwijl ze zag dat de eikel van haar werkgever steeds dichterbij kwam. omdat Ron steeds dichter bij kwam lopen. Waarschijnlijk zou ze huisarrest krijgen voor de rest van haar leven. Van haar ouders mocht ze Pieter nooit meer zien. Maar waarschijnlijk zou ze dat ook niet meer willen. Ze zou de geleden schade moeten betalen. Of dat niet genoeg was, waarschijnlijk ook nog de gemaakte kosten van de politie. Schaamte naar haar ouders toe. God, zou ze een strafblad krijgen hiervoor? Dan kon ze waarschijnlijk nergens meer aan de bak komen. Ze had dan niks gestolen, maar ze zou bij voorbaat haar strafblad nooit kunnen tonen als er om werd gevraagd. Want ze zou zich rot schamen als haar nieuwe werkgevers lazen dat ze sex had gehad op haar werkvloer tijdens openingstijd, dat ze de winkel daarvoor eerder had gesloten. En sowieso zou ze nergens voorlopig beter verdienen dan hier. Nergens zou ze nog zulke leuke bijkomstigheid erbij krijgen zoals iets voor haar zelf uitzoeken. De nadelen leken maar niet op te houden voor Kim. De opsommingen leken in haar hoofd door te gaan terwijl zijn eikel op nog geen enkele centimeters afstand van haar mond stond. Zonder verder bij na te denken gingen haar lippen dan ook vaneen. Lang niet genoeg om zijn eikel te omvatten, maar genoeg voor Ron om te weten dat hij haar had over gehaald en hij zijn eikel er tegen aan kon duwen om ze verder open te dwingen. En dat is wat er gebeurde.

Het gekreun van Ron wat hierna volgde was duidelijk voor Pieter. Er ging een steek door zijn hart. Zijn vriendin begon zijn baas te pijpen. 'Jaaa…verstandige keuze Kim, kom op, verder open die mond van je.' zei Ron opzettelijk om Pieter te pesten, maar ook omdat het geil was. Kim leek hier problemen mee te hebben. Maar Ron wist dat ze heus meer aankon. Zijn eikel zat nog amper in haar mond. Pieter kon ze minimaal tot de helft nemen. Hij trok zijn eigen hand weg om de lengte van eigen lul beter te kunnen zien glijden in haar mond. Dat was altijd een mooi gezicht bij wie dan ook. De belangrijkste stap was genomen. Acceptatie. De rest zou vanzelf wel komen, met een beetje forcering uiteraard. Langzaam duwde hij zijn heupen naar voren. Zijn eikel gleed verder naar binnen langs haar tanden. Ze schuurden erlangs omdat ze haar mond niet ver genoeg open had. Maar dat beetje schuren was best lekker. Zijn voorgeil sijpelde op haar tong terwijl zijn eikel alweer daar overheen gleed naar achteren. Haar mond gaf meer weerstand en dat kwam hoofdzakelijk door haar kaken die ze op elkaar hield. Maar toch lukte het Ron om zijn stijve nog enkele centimeters naar binnen te persen. ‘Ik wil niet in je mond klaarkomen Kim, maar die tanden van je maken het extra lekker.' zei Ron kreunend en deels met opzet. Meteen schrok Kim hierop en opende ze haar kaken gelijk een stuk meer. Zijn plan werkte weer en meteen stoot Ron met zijn heupen zijn stijve een stuk verder erin. 'Ohja…..gelijk meer dan de helft. Ben je zo een goede pijpster joh?' zei Ron waar Kim niet op kon antwoord maar enkel kuchend op kon reageren.

Ron steunde met een hand tegen een van de muren van de hoek waar tegen Kim tegen aan zat. Hij keek achterom. 'Knap hoor voor zo'n jonge meid. Ik neem aan dat ze de jouwe helemaal in haar mond kan nemen.' vroeg Ron lachend. Maar Pieter wist wel dat hij wist dat dat niet zo was. Hij had toegekeken de laatste minuten. Doordat Ron achterom keek zag Pieter een deel van Kims gezicht. Ze had tranen op haar wang. Haar mond zat vol. Ze leek problemen te hebben met ademen, maar Ron kon dat duidelijk niks schelen. Net voordat Ron terug draaide opende Kim haar ogen en keek zo recht in de ogen van Pieter. Haar vriend die dit toeliet. Hij moest zich schamen. Ron draaide om en zijn paal schoof verder in haar mond. Het leek haar keel in te gaan. Kim trok haar hoofd in een reflex naar achteren. Dat lukte maar deels. Ze stootte gelijk tegen de muur. Maar genoeg om die eikel die tegen haar huig aan stootte te vermijden. Weer kwam Ron nog dichterbij. Ze was er nog niet. Ze moest alles nemen. Er was zeker nog een centimeter of vijf te gaan. Niet alleen ging dat moeilijk omdat haar mond het nog nauwelijks aankon, maar ook door de manier hoe ze zat. Op haar billen en voeten in een hoek. Haar knieën opgetrokken tot bijna haar borsten en gesloten. Beetje door tegen haar scheenbenen aan te lenen kon hij wat verder stoten in haar mond. Maar het werd Kim duidelijk teveel. Met beide handen zette Kim zich af tegen zijn bovenbenen en zorgde ervoor dat zijn glibberige harde paal in zijn geheel eruit schoot. Proestend en happend naar adem probeerde Kim bij te komen. Speeksel hing tussen haar lippen, kin en zijn eikel. Speeksel viel met slierten omlaag op haar hals en tussen haar borsten en bh. Ron gaf zijn ogen goed de kost. Dit was meer dan waar hij op gehoopt had.

'Ik…ik…stikte…bijna…' zei ze met de tranen in haar ogen. 'Je moet je ontspannen meid. Neem een paar seconden. Adem goed in en uit en we beginnen opnieuw.' zei Ron. Kim kon geen nee en geen ja zeggen. Ze hoorde alles aan, hoe ze als een sletje werd gebruikt. En haar vriend hoorde ze geen woord zeggen achter zijn rug. Aan hem had ze niks. Dit alles was begonnen als zijn idee en het leek of enkel zij ervoor boette. 'Open die mond.' hoorde ze Ron zeggen en zijn eikel kwam alweer dichterbij. Kim had geen keus. Ze was al over de helft. Dat hoopte ze ten minste. Misschien moest ze beter haar best doen om het snel gedaan te krijgen. Hoe sneller ze er van af zou zijn. Gelukkig was dit geen stijve als die van Pieter. Dit moest nog wel een paar minuten vol te houden zijn.

Zo snel als de eikel naar binnen gleed toen ze haar lippen omheen sloot, zo snel verloor ze de hoop weer op een snelle afhandeling. Weer hikte Ron tegen de laatste centimeter of vijf aan. Haar benen, haar kaken. Alles stond in de weg. Hij kon het niet laten. Hij plaatste een hand op haar hoofd en trok haar dichter tegen zijn buik aan. Goed voor amper een centimeter. Want meteen sloeg Kim zijn hand weg en trok zijn stijve uit haar mond. 'Geen handen zei u.' zei ze op een boze toon. Wat een pittige, naïeve meid dacht Ron en lachte. 'Sorry, sorry, mijn fout. Ga maar door. Geen handen. Ik liet me even gaan door je pijpkunsten. Pieter zal het wel begrijpen.' zei hij sarcastisch. Langzaam kwam haar lippen weer bij zijn eikel en keek nog eventjes omhoog. 'En niet in mijn mond komen!' Ron schudde zijn hoofd. Maar of hij daar echt gehoor aan kon geven... Zeker na deze woorden, was dat nog maar de vraag.

Haar lippen sloten om zijn eikel, haar kaken gingen vaneen. Ron schoof door. Ze kuchte en ademde zwaar door de mond. Hij had niet veel meer nodig. Maar hij wilde meer. Hij moest er helemaal in. Zijn pik in haar mond persen moest kunnen, maar haar benen, haar knieën stonden in de weg. Beetje bij beetje kroop hij met zijn voeten tussen haar benen. Ze wilde het niet hebben, maar zijn voeten stonden nu tussen de hare. Haar knieën en benen werden lichtjes vaneen gedrukt. Hier wilde ze ook wat van zeggen en zette haar handen weer op haar zijn bovenbenen om hem weg te duwen. Nu lukte het niet. Nu drukte hij steviger door. Zijn hele lichaam leek erop te rusten. Zijn beide handen steunden tegen ieder muur van de hoek. De hoek waar ze tegen aan geperst zat. Langzaam kroop hij verder naar voren op zijn voeten. Zodoende schoof zijn paal dieper in haar keel. Ze probeerde haar hoofd te schudden, maar met een vleesstaaf in haar mond die één richting op wees, was dat moeilijk. Had het wel nut gehad? Ook Pieter zag waar zijn baas mee bezig was. Eerder had hij niks gezegd. Wat moest hij er nu van zeggen dan? Ondertussen zag hij wel een ander probleem ontstaan. Zijn benen die steeds meer tussen haar benen kwamen, zorgde niet enkel voor wijder staan van haar benen en knieën, maar haar rok schoof daardoor ook steeds verder omhoog. Omhoog richting haar billen, haar middel. Ron kon het niet zien van waar hij stond. Maar Pieter zag inmiddels de naakte kut van zijn vriendin. Naakt omdat hij haar string had uitgetrokken net voor het beffen. De string die ze nog niet had aan gedaan. En waarom had ze dat moeten doen? Ze zouden nog gaan neuken.

Kim kon nergens heen met haar hoofd. Hem wegduwen lukte niet. Zijn lul leek in haar keel te schuiven. Ze had geen keus. Ze probeerde te ontspannen. Dat ontspannen zorgde ervoor dat Ron nu maximaal tegen haar aan stond. Zijn benen hielden haar benen maximaal open. Haar knieën leken als een haakje achter zijn benen vast geklemd te zitten. Wijder zitten was onmogelijk. Haar rokje zat zo hoog dat ze de vloer op haar naakte billen voelde. Dat wijd zitten zorgde er ongetwijfeld voor dat haar lippen ook vaneen waren. Ook zij was bewust van haar string probleem. Maar niks kon ze er tegen doen. Gelukkig kon Ron zo niks zien. Nog niet.

Pieter zag nu wel alles. Haar kutje leek nat. Maar dat moest wel de nattigheid zijn van zijn gelik ervoor. Dit kon haar absoluut niet opwinden, toch? Pieter hoorde een nieuw geluid. Hij hoorde wat kletsen. Het waren de ballen van zijn werkgever die tegen de kin van zijn vriendin telkens botste. Hij zat er helemaal in. Iets wat hem niet gelukt was. 'Oh, goed zo Kim. Lekker….. En zonder handen he sletje.' zei Ron. Kim hoorde het. Maar ze had wat andere dingen in haar hoofd dan te reageren op zijn woordgebruik. 'Ik zou gek worden van zo'n vriendin als die van jou Pieter. Wees er trots op hoe ze pijpt.' zei Ron die beter wist en hem graag pestte. 'Nog even Kim, nog even.' zei Ron. Kim wist dat hij zou komen. Ze kon nu niet meer zeggen om niet klaar te komen in haar mond. Dat had ze nog nooit laten gebeuren. Bij Pieter niet, bij niemand niet. Pieter kon het toch anders voor haar herhalen? Waarom deed hij dat niet? Maar haar baas wist het toch! Ze hadden er een paar keer over gehad. Hij had het beloofd.

Pieter betrapte zich zelf ineens dat hij met zijn handen in zijn broekzakken zat. En zijn handen waren zijn eigen stijve en balzak aan het masseren. "Jezus, ik heb een harde." schoot er door zijn hoofd. Een stijve omdat zijn baas zijn vriendin in de mond neukte? Of de aanblik van hoe zijn vriendin erbij zat? Allebei? Maar dit kon niet. Ron keek toevallig niet. Zij kon gelukkig niks zien. Maar Ron zou zo klaar zijn. Dat zag Pieter aan zijn bewegingen en hoorde aan zijn gekreun en onregelmatig gehijg. Meteen probeerde Pieter zijn harde paal recht te zetten. Het ging moeilijk. Hij was omlaag toe gegroeid in een van zijn broekspijpen en zat klem. Dit was geen kwestie van even recht zetten. Maar het moest, het was duidelijk te zien. Pieter had geen keus. Hij moest zo snel mogelijk zijn broek openen, de zaak recht zetten en weer dicht knopen. Maar ook hij hield elke seconde goed in de gaten dat zijn werkgever ook daadwerkelijk deed wat hij beloofd had: Niet in de mond klaar komen van zijn vriendin. Het leek er niet op dat hij nu daar echt aan dacht. Maar Pieter had geen optie om er nu wat van te zeggen. Dan zou hij omkijken. En hij was al tot nu toe erg vervelend. Het zou hem niet verbazen als zijn werkgever zijn stijve aan zijn vriendin zou verraden. Nee, dan maar eerst recht zetten zonder betrapt te worden en daarna snel wat van zeggen. Hij moest nu even snel opschieten.

'Aaargg……God…..ja…hier……allesss…..'…. Het was te laat. Pieter had zijn broek net open en zijn hand in zijn short gestoken om zijn stijve beet te pakken. Maar de woorden van zijn werkgever lieten hem verstijven. Pieter keek voor zich. Hij zag het lichaam van zijn baas schokkend en trillend op zijn benen staan. Zijn lichaam drukte hij duidelijk hard voor zich uit en steunde tegen de muren. Het enige dat Ron zag was het stille lichaam van Kim. Stil omdat ze zo goed klem zat tussen hem, nou ja…meer zijn harde paal en de muur en de greep van zijn benen half om de hare. Dat was alles wat hij zag voorlopig. Dezelfde geile aanblik eigenlijk als de laatste paar minuten.

De heupen van zijn werkgever schokte nog een paar keer achter elkaar, gevolgd door nog paar geile woorden. 'Heerlijk schatje, heerlijk.' Pieter zag de handen van zijn vriendin tegen de bovenbenen van zijn werkgever aanduwen. Het hielp niet. Ze sloeg er zelfs een paar keer tegen aan. Ron reageerde hier niet op. Was hij nou echt klaargekomen? Was dat het? Ja en nee. Want wat hij nu zag liet de realiteit bij Pieter nog beter doordringen. Er viel een klodder omlaag. Pieter zag het precies tussen de benen van Ron omlaag druppelen. Een witte, druiperige klodder. En waarschijnlijk niet vanuit zijn pisgaatje. Want zijn paal zat nog duidelijk in haar mond aangezien hij nog volop voorover geleund was en omdat Kim nog geen woord had gezegd. En ze had er vast veel klaar staan. Terwijl de realiteit doordrong, vielen er nog enkele klodders omlaag. Eentje tussen haar grote borsten waarvan de blouse een diepe uitsnede uit. Eentje op haar kleren ter hoogte van haar buik. Hoofdzakelijk op haar rokje die er een beetje opgehoopt rondom zat. En nog één en nog één. Precies op hetzelfde plekje. En….oh nee……de klodders op haar rokje op hetzelfde plekje werden te veel. Ze druppelden vanaf daar weer door. Precies op haar kutje. En toen nog één. Door de warmte van haar kutje en omdat het ook nat was, gleed het klodder sperma, want dat was het, er langzaam tussenlangs omlaag.

De slagen met haar vuist op de bovenbenen van Ron stopten. Was het voorbij? Was ze eraan gewend? Had ze geslikt? Werd hij kleiner? Werd ze daardoor rustiger? Kon ze nu eindelijk ontspannen? Het maakte niet uit. Meteen zette Pieter zijn stijve recht en maakte zijn broek dicht. Net op tijd. Langzaam duwde Ron zich overeind door tegen de muur aan te duwen.

Ron keek nog omlaag. Het meisje had haar ogen open en leek te snikken. Zijn harde paal zat nog grotendeels in haar mond. Hij had toegekeken hoe hij klaarkwam in haar mond. Hoe ze geen keus had en probeerde te slikken wat ze kon slikken om te kunnen blijven ademen. Al snel hield ze het niet bij, haar mond was al goed gevuld en de ultieme geilheid kwam ook toen er langs haar mondhoeken sperma uit haar mond tevoorschijn kwam. Langs haar lippen en kin waren ze omlaag gevallen. Eentje zo tussen haar borsten kon Ron nu zien. Die is duidelijk precies tussenin door gegleden. Jammer dat hij het niet verder kon zien.

'Sorry meid. Het was….het was niet de bedoe…ling…' probeerde Ron zo oprecht mogelijk te zeggen. Hierop leek er ineens woede te ontstaan bij haar. Ze zette zich af tegen zijn benen. Het hielp nog steeds niet, maar Ron trok zich langzaam terug. Zo langzaam mogelijk om van het beeld te genieten. Zijn dikke aders verlieten langs haar lippen haar mond. Nog onder de sperma en speeksel was het een schitterend gezicht. Nadat zijn eikel eruit kwam sloot ze gelijk haar mond. Samen met de restjes sperma die er nog aan hingen. Ze deed geen moeite het eraf te vegen. Ze stond er niet bij stil. Ze was blij dat hij eruit was. Ron wilde haar gezicht van een kleine afstand bekijken en deed nu eindelijk een stap achteruit. Meteen sloot hierna Kim haar benen. Maar het was gezien door Ron. 'Oh oh, niks eronder aan?' zei hij grijnzend en keek om zich heen. Behalve het verstijfde gezicht van Pieter zag hij naast hem een string op een krukje liggen. 'Het spijt me.' verontschuldigde hij zich ook aan Pieter met een grijns. 'Ze was zo goed. Ik ben jaloers op je, echt!' vervolgde Ron. Pieter knikte zachtjes en keek omlaag. Zijn penis was nog duidelijk hard, nat, glibberig en onder de speeksel en sperma. Zijn harde was niet zo groot als de zijne. Maar toch had Kim alles in haar mond gekregen. Duidelijk meer dan wat zijn van haar naar binnen kon werken. Werd Pieter nou jaloers? Nee, dat kon niet. Het moest woede zijn. Woede naar zijn baas. Maar hij kon het niet uiten.

'U had het beloofd!' hoorde Ron Kim zeggen en keek gelijk weer terug. Ze zei het zonder stotteren en op een boze toon. 'Ik weet het schat, maar..' -'Ik ben je schat niet! U had het beloofd!' -'Jawel, maar hoe kon ik raden dat ze zo verdomd goed kon pijpen?' vroeg Ron opzettelijk. Hoewel ze geen pro erin was, was het uitermate geil geweest in haar mond te neuken wat ervoor zorgde dat hij ook redelijk snel klaar kwam. Even werd het stil. Ron vroeg zich af of ze dit als een compliment ervoer. 'Als mijn Inge zo kon pijpen…..nou dan zouden we elke dag ruzie hebben denk ik.' zei hij met opzet. "Wat? Kon Inge niet deepthroaten? En hield ze niet van slikken?" Ging er door Pieters hoofd heen. 'Maar….maar….u had…het beloofd!' zei Kim nu rustiger en op een geaccepteerd niveau. Ron was hier blij mee. 'Klopt en voor straf….jij hoeft jouw deel van de misgelopen omzet niet te betalen.' zei Ron als tegenprestatie. Geld dat zij nooit hoefden te betalen omdat het niet waar was. Kim reageerde niet maar keek nog naar de grond met haar armen om haar benen heen geslagen. Haar rok was al deels terug getrokken. Ze dacht wel goed na over wat haar werkgever net zei. Het zou betekenen dat ze nu honderd, misschien wel twee honderd euro had gekregen voor deze ene….. pijpbeurt. Een pijpbeurt met slikken erbij. 'Is…is…goed me..neer.' zei Kim die nu niks meer kon terugdraaien. Ron was blij met haar reactie en kon ergens een glinstering in haar ogen waarnemen die nog meer opvielen door de tranen gevulde ogen. 'Maar jij….' En Ron draaide om. 'Jij gaat het zeker terug betalen! Jij werkte hier langer, je had ons vertrouwen nog meer en je bent ouder en dus wijzer! Onacceptabel! Ik zal eerst nogmaals op dezelfde klanten wachten en zien wat ze de eerst volgende keer kopen en aan de hand daarvan weten we gauw genoeg wat ik heb misgelopen. En daarvan de helft natuurlijk. Is dat duidelijk?' zei Ron en borg netjes zijn zaak op. 'Ja…ja.a. Meneer…' zei Pieter en keek bepaald niet vrolijk. 'Mooi zo. Ruim nu jullie spullen op. Ik pak de spullen uit de keuken die ik ben vergeten en ben weg. Ik vertrouw erop dat jullie voor de rest te vertrouwen zijn?' Pieter knikte. Ron keek om en zag Kim ook knikkend naar de grond starend. 'Mooi zo. Jullie hebben beiden jullie roosters? Jullie blijven beiden netjes naar jullie werk komen zoals jullie ingepland waren. Kapt de ene ermee dan geld de regeling voor geen van beiden. Duidelijk?' Beiden knikten weer. Mooi, dacht Ron. Mochten ze ruzie maken over deze situatie dan maakte het niet meer uit als ze uit elkaar zouden gaan. Hij had een veiligheid voor zich zelf ingebouwd.

Ron liep langs Pieter en greep naar het stringetje naast hem. 'En dit bewaar ik voor het geval dat!' Ron wist niet wat dat voor het geval dat betekende, maar het zinnetje maakte wel indruk. Los daarvan had hij nu het lekkere, witte, gedragen stringetje van Kim. Hij stopte het in zijn zak en liep weg. Hij liep de keuken in. Hij was amper binnen of hoorde duidelijk een boze Kim naar Pieter schreeuwen waar hij mee bezig was net voordat hij ging klaarkomen in haar mond. Ron lachte hierom. Pieter probeerde duidelijk Kim te sussen en of ze kon wachten tot hij weg was. Dat snapte ze nog net wel. Met een brede grijns liep Ron zogenaamd de keuken in en uit en weg was hij. Morgen zou hij met plezier de zaak openen. Helaas alleen.

Er volgen nog een aantal delen die reeds eerder online hebben gestaan. De laatste twee delen zijn niet eerder gepubliceerd en moeten eigenlijk geredigeerd worden. Mocht je dat zien zitten, laat het dan vooral weten.