In deel 1 leerde Britt in Harvard/Cambridge de Belgische kroonprinses kennen. Lees dat even voor je hier verder gaat met de jucier stuff :-)

Week 7

Na die middag op het bankje in de Harvard Yard, toen hun pinken elkaar raakten en de herfstzon opeens warmer leek, veranderde er iets. Niet meteen groots of dramatisch, maar merkbaar.

Ze begonnen vaker samen te lopen na college. Eerst alleen tot de splitsing van de paden, later helemaal tot aan Britts dorm. Op een dinsdag bleven ze hangen bij de koffiekar in de Yard en praatten bijna een uur over hoe raar het was om in een land te wonen waar niemand je automatisch kende. Elisabeth gaf toe dat ze soms ’s nachts wakker lag van de stilte — geen protocol, geen agenda, alleen haar eigen gedachten. Britt gaf toe dat ze soms bang was dat ze hier niet echt thuishoorde, dat iemand op een dag zou zeggen: “Jij bent hier per ongeluk.”

Op woensdag stuurde Elisabeth voor het eerst een berichtje buiten de les om.

Heb je zin om vanmiddag in de bibliotheek te zitten? Ik snap die paper over constructivisme voor geen meter.

Britt antwoordde binnen de minuut.

Ik ben er over tien minuten. Ik neem koffie mee. Kaneel, toch?

Ze zaten die middag naast elkaar aan een lange tafel, knieën soms per ongeluk tegen elkaar. Britt legde iets uit over Wendt en de sociale constructie van anarchie, en voelde hoe Elisabeth af en toe naar haar keek in plaats van naar het scherm. Wanneer hun handen allebei naar dezelfde pagina reikten, bleven ze een seconde langer liggen dan nodig was.

Donderdag liepen ze samen door de lichte regen naar een klein café vlak bij campus. Elisabeth bestelde wafels, “voor de nostalgie”, en lachte toen Britt zei dat Belgische wafels in Amerika altijd net iets te zoet waren. Toen ze naar buiten liepen, stak Britt opnieuw haar hand uit en veegde een regendruppel van Elisabeths wang. Dit keer trok Elisabeth zich niet eens meer terug. Ze bleef alleen even stilstaan, keek Britt aan, en zei zacht:

“Je mag dat doen, hoor.”

Vrijdag zaten ze na college op dezelfde bank in de Yard als de week ervoor. Het was kouder. Elisabeth had een dikkere jas aan. Britt schoof dichterbij, zogenaamd tegen de wind. Hun schouders raakten. Even later lagen hun handen weer naast elkaar. Dit keer legde Elisabeth haar pink expres over die van Britt.

“Ik vind dit fijn,” fluisterde ze.

Britt slikte. “Ik ook.”

___

Week 8 – Vrijdagochtend

In de les zat Elisabeth al toen Britt binnenkwam. Ze had een plek voor haar vrijgehouden. Britt ging zitten, legde haar tas neer, en voelde hoe Elisabeths knie meteen licht tegen de hare leunde. De hele les bleef die contact. Soms bewoog een van hen, maar ze kwamen steeds weer bij elkaar uit.

Na afloop bleven ze zitten tot de zaal bijna leeg was.

“Wat doe je vanavond?” vroeg Elisabeth, alsof het een gewone vraag was.

Britt haalde haar schouders op. “Waarschijnlijk iets sad als Instant noodles en Netflix. Jij?”

Elisabeth speelde met de rand van haar schrift. “Ik… had eigenlijk zin om iets te koken. Maar mijn keuken is… nou ja. En ik ken niemand hier goed genoeg om zomaar bij langs te gaan.”

Britt keek haar aan. Even was er stilte. Toen glimlachte ze.

“Kom bij mij. Ik heb een fornuis. En eieren. En melk. We kunnen pannenkoeken maken. Echte. Nederlandse.”

Elisabeths gezicht lichtte op, al probeerde ze het te verbergen. “Serieus?”

“Serieus. Zeven uur. Ik stuur je het kamernummer.”

___

Week 8 – Vrijdagavond

Elisabeth stond precies om zeven uur voor de deur van Britts piepkleine studentenkamer. Ze droeg een simpele crèmekleurige trui en een zwarte broek. Haar haar was los. Ze rook subtiel naar iets warms en duurs.

Britt deed open in een oversized T-shirt en legging, haar haar nog een beetje nat van de douche.

“Welkom in mijn paleis,” grapte ze.

Elisabeth lachte zacht en keek rond. Het was klein, rommelig op een studentikoze manier, met boeken op de grond en een poster van een Nederlandse hockeyploeg aan de muur. Maar het voelde veilig.

In de keuken zette Britt de ingrediënten klaar. Elisabeth leunde tegen het aanrecht en keek toe.

“Je moet de boter laten bruisen,” zei Britt terwijl ze de pan heen en weer bewoog. “Niet te vroeg omdraaien, anders scheurt hij.”

Elisabeth keek niet naar de pan. Ze keek naar Britts armen, naar de lichte spieren die zich aanspanden onder haar huid, naar de manier waarop haar donkerblonde haar met die zilvergrijze lok voor haar gezicht viel.

“Je bent echt goed hierin,” fluisterde ze.

Britt keek opzij. Hun gezichten waren dichtbij. Dichter dan ooit.

“In pannenkoeken maken?”

“In… dit. In mij op mijn gemak laten voelen.” Elisabeth slikte. “Niemand doet dat zo als jij.”

Britt zette de pan van het vuur. Ze draaide zich volledig naar haar toe. Voor het eerst raakte ze Elisabeth niet per ongeluk aan, maar expres. Haar vingers gleden langs Elisabeths wang, duwden een lok haar achter haar oor.

“Mag ik je kussen?” vroeg ze zacht.

Elisabeth knikte, bijna onmerkbaar.

De eerste kus was voorzichtig. Warm. Een beetje onzeker. Maar toen Elisabeth haar handen op Britts taille legde en dichterbij trok, werd het dieper. Tongen die elkaar zachtjes vonden, adem die sneller ging. Britt voelde hoe Elisabeths borsten tegen de hare drukten door de stof van hun truien, hoe haar heupen licht tegen Britts heupen duwden.

Toen ze zich losmaakten, waren Elisabeths lippen iets gezwollen en haar ogen donkerder dan Britt ooit had gezien.

Ze aten de pannenkoeken half koud, zittend op de bank, knieën tegen elkaar. Af en toe stalen ze een kus. Af en toe bleven hun handen iets te lang liggen. De spanning bouwde zich langzaam op, zacht en onvermijdelijk.

Uiteindelijk was het Elisabeth die de eerste zet deed. Ze legde haar hand op Britts dij, vingers die zacht over de stof van de legging streken.

“Mag ik dichterbij?”

Britt knikte. “Kom.”

___

Later die avond

Ze lagen half over elkaar heen op de smalle bank. Truien lagen ergens op de grond. Britts BH hing halfopen. Elisabeths trui was al tot haar heupen omhooggeschoven.

Britt kuste haar hals, haar sleutelbeen, de zachte ronding van haar borst. Ze trok de trui verder omhoog en ging op haar knieën op de grond zitten, tussen Elisabeths open benen.

Ze keek omhoog. Elisabeth keek terug, lippen halfopen, ademhaling onregelmatig.

Britt duwde het kanten slipje opzij. Elisabeths kut was al glimmend nat, de dikke, gezwollen schaamlippen open en glanzend. De bruine haartjes kort getrimd. Britt streek er met haar tong langzaam van onder naar boven overheen, breed en plat, en proefde haar.

Fuck… dit is de toekomstige koningin van België.

De gedachte schoot door haar heen als een schok. De meid die straks op tronen zou zitten, die staatsbezoeken zou afleggen, die over een paar jaar misschien al de kroon zou dragen… die zat nu met open benen op een studentenkamerbank in Cambridge, terwijl een Nederlands hockeymeisje haar kut likte.

Britt kreunde hardop tegen haar en likte opnieuw, dit keer gerichter. Ze vond haar clitoris meteen — hard, opgezwollen, al gevoelig — en begon er in kleine, stevige cirkels overheen te likken. Tegelijk duwde ze twee vingers naar binnen. Elisabeth was zo nat dat ze er makkelijk in gleden. Haar binnenste was warm, glad en trok meteen om Britts vingers heen.

Ik zit met mijn tong op de clit van de kroonprinses van België. En ze is kletsnat voor mij.

Elisabeths handen vlogen in Britts haar. “Oh god… Britt… niet stoppen…”

Britt likte harder, sneller, terwijl haar vingers dieper gingen en een plek vonden die Elisabeths heupen deed trillen. Ze boog ze iets omhoog en wreef precies daar waar Elisabeth het hardst reageerde.

Elisabeth kwam met een lange, trillende kreun. Haar dijen klemden zich om Britts hoofd, haar kut spande zich ritmisch samen om de vingers, en er liep een dikke golf natheid over Britts kin en hand. Britt bleef likken tot Elisabeth haar bijna wegduwde van de overgevoeligheid.

Toen trok Elisabeth haar omhoog, kuste haar diep en proefde zichzelf op Britts mond.

“Nu jij,” fluisterde ze hees. “Ik wil je proeven.”

___

Op het bed

Ze hadden zich verplaatst. Elisabeth trok Britts legging en onderbroekje in één beweging uit en ging tussen haar open gespreide benen zitten. Haar lange, lichtbruine haar viel voorover terwijl ze Britts kut bekeek.

Britt leunde op haar ellebogen. De toekomstige koningin van België zit met haar mond tussen mijn benen. Ze gaat me likken.

Elisabeth streek eerst met twee vingers over Britts natte schaamlippen, spreidde ze open, en boog zich voorover. Haar tong was warm en nieuwsgierig. Ze likte langzaam, van onder naar boven, en zoog daarna zachtjes aan Britts clitoris.

Britts hoofd viel achterover. “Ja… precies zo…”

Elisabeth werd gretiger. Ze likte steviger, liet haar tong over de harde knop glijden, en duwde twee vingers naar binnen. Britt was zo nat dat het geluid van haar vingers erin en eruit duidelijk hoorbaar was in de stille kamer.

Ze is de kroonprinses. Ze zit straks in paleizen. En nu zit ze met drie vingers in mijn kut en likt me alsof ze er honger van heeft.

Britt kwam met een diepe, lange kreun, heupen omhoog geduwd tegen Elisabeths mond. Elisabeth bleef likken tot Britt haar bij de haren pakte en haar omhoog trok.

Ze kusten. Nat, vies, geil.

Toen draaide Britt hen om. Ze duwde Elisabeth op haar rug, trok haar trui helemaal uit, en smeet het kanten slipje ergens op de grond. Elisabeth lag nu helemaal naakt voor haar: volle, ronde borsten met roze tepels die al hard stonden, smalle taille, ronde heupen, en die perfecte, gladde kut die nog steeds glimde van haar eerdere orgasme.

Britt ging tussen haar benen liggen en keek er een paar seconden naar.

“Weet je wat ik nu denk?” vroeg ze zacht, terwijl ze met haar duim over Elisabeths clitoris wreef.

Elisabeth keek haar met halfopen mond aan. “Wat?”

“Dat ik de toekomstige koningin van België aan het vingeren ben. Dat ik zo meteen mijn tong weer in haar kut ga stoppen. En dat ze het wil.”

Elisabeths wangen werden dieprood, maar haar heupen duwden omhoog tegen Britts hand. “Zeg het nog een keer…”

Britt boog zich voorover, duwde twee vingers diep naar binnen en fluisterde vlak bij haar oor:

“Ik ga de kroonprinses van België zo hard laten komen dat ze mijn naam schreeuwt.”

Toen ging haar mond weer naar beneden.

Dit keer was Britt genadeloos. Ze likte Elisabeths clitoris in snelle, stevige streken, terwijl haar vingers hard en diep naar binnen stootten. Ze boog ze iets omhoog en vond precies de plek die Elisabeth deed hijgen en kronkelen. Met haar andere hand kneep ze in een van Elisabeths borsten, tepel tussen duim en wijsvinger.

Elisabeth kwam opnieuw, harder dan de eerste keer. Haar rug boog helemaal omhoog van het bed, haar handen knepen in de lakens, en ze kreunde Britts naam alsof ze het niet meer kon inhouden.

Britt bleef haar vingers erin houden terwijl de samentrekkingen langzaam afnamen. Ze keek omhoog, kin glimmend, en glimlachte.

“Nog één,” zei ze. “Ik ben nog niet klaar met je.”

___

Bijna middernacht

Ze lagen naakt tegen elkaar, plakkerig van zweet en elkaars sappen. Elisabeths hoofd lag op Britts borst. Britt streelde langzaam door haar haar.

“Ik had dit nooit verwacht,” fluisterde Elisabeth. “Niet hier. Niet met jou. Maar het voelt… juist.”

Britt kuste haar slapen. “Voor mij ook.”

Buiten miezerde het weer zachtjes tegen het raam. Binnen was het warm, en nog lang niet voorbij.