
De dagen ervoor was de spanning al langzaam opgebouwd. Op het werk had Marcus haar vaker aangekeken. Tijdens de lunch had hij gezegd dat ze er goed uitzag en dat haar rok haar goed stond. Chantal had het aan Kevin verteld toen ze thuiskwam. Ze zaten op de bank, haar blouse half open, haar benen over elkaar.
“Marcus keek vandaag lang,” zei ze. “Ik dacht eraan dat jij het zou willen horen. Mijn slipje werd een beetje nat toen hij het zei. Ik voelde het tegen mijn huid. Ik dacht aan hoe het zou zijn als hij me aanraakte.”
Kevin legde zijn hand op haar been en schoof hem hoger, zijn vingers streelden de zachte huid net onder de zoom van haar rok. “En hoe voelde dat?”
“Spannend,” antwoordde Chantal. “Ik wilde dat je het wist. Ik dacht aan hoe het zou zijn als hij mijn rok omhoog trok en zijn hand tussen mijn benen schoof. Ik voelde mijn hartslag versnellen.”
Kevin glimlachte. “Als hij iets vraagt, mag je ja zeggen. Bel me dan. Ik wil het horen. Ik wil weten hoe het voelt. Ik wil je horen kreunen. Ik wil weten hoe je kut aanvoelt als je terugkomt.”
Die avond had Kevin haar langzaam uitgekleed en haar slipje bekeken. Het was licht vochtig. Hij had het tegen zijn neus gehouden en gevraagd of ze de hele dag zo nat was geweest. Chantal had ja gezegd, terwijl ze op het bed lag met haar benen open. Kevin had haar gelikt tot ze kreunde, en daarna had hij haar genomen terwijl hij vroeg of ze zich voorstelde dat het Marcus was. Ze had eerlijk ja gezegd. Hij was harder geworden en had haar dieper gepakt.
De volgende ochtend op kantoor droeg Chantal een witte blouse die iets te strak zat en een zwarte rok die net boven haar knieën eindigde. Marcus kwam langs haar bureau met koffie. Zijn ogen bleven even hangen bij de opening van haar blouse.
“Je ziet er weer goed uit,” zei hij zacht.
Chantal voelde een warme gloed tussen haar benen. “Dank je,” antwoordde ze, en ze boog iets voorover om een map te pakken, zodat hij meer kon zien. Later, bij de printer, stond hij achter haar. Zijn hand raakte licht haar heup. Ze deinsde niet terug. Toen ze terugkwam naar haar bureau, stuurde ze Kevin een berichtje: “Hij heeft me net aangeraakt bij de printer. Mijn slipje is weer nat.”
Kevin antwoordde meteen: “Goed. Vertel me alles vanavond. Of bel als het zover is.”
Die middag bleef Chantal langer. De meeste collega’s waren al weg. Marcus bleef ook. Hij kwam haar kantoor binnen terwijl ze haar spullen pakte.
“Blijf je nog even?” vroeg hij.
“Ja,” zei Chantal. Ze pakte haar telefoon en belde Kevin. “Ik ben er nog. Marcus is hier.”
Kevin’s stem was laag. “Zet me op speaker als het kan. Of houd de telefoon bij je. Ik wil horen.”
Chantal zette de telefoon op haar bureau, speaker aan, volume laag genoeg. Marcus kwam achter haar staan. Zijn handen gleden over haar schouders, over haar blouse heen naar haar borsten. Hij kneep zacht. Chantal’s adem stokte.
“Hij raakt mijn borsten aan,” zei ze in de telefoon. “Door mijn blouse heen. Mijn tepels zijn hard.”
Marcus maakte de knopen open, duwde de stof opzij en nam haar borsten in zijn handen. Zijn duimen streelden over haar tepels. Chantal kreunde zacht. Kevin hoorde het.
“Blijf praten,” zei Kevin. “Hoe voelt het?”
“Warm. Zijn handen zijn groot. Hij knijpt. Ik word natter.”
Marcus schoof haar rok omhoog tot haar middel. Haar zwarte slipje was zichtbaar. Hij wreef over de stof. “Je bent al nat,” zei hij.
Chantal knikte. “Hij wrijft over mijn slipje. Ik voel het tegen mijn clitoris. Het plakt een beetje.”
Marcus trok het slipje opzij en schoof twee vingers in haar. Langzaam, diep. Chantal’s benen trilden. Ze leunde voorover over het bureau.
“Zijn vingers zitten in me,” zei ze, haar stem hees. “Twee. Ik ben strak. Hij beweegt ze. Het is nat. Ik hoor het.”
Kevin ademde zwaarder. “Blijf zo. Laat hem doorgaan.”
Marcus haalde zijn vingers eruit, maakte zijn broek open en duwde zijn pik tegen haar opening. Hij was dik. Hij schoof langzaam naar binnen, centimeter voor centimeter. Chantal greep de rand van het bureau vast.
“Hij zit in me,” zei ze. “Helemaal. Het is dik. Ik voel elke centimeter. Het rekt me. Anders dan jij. Dieper misschien.”
Marcus begon te bewegen. Langzame, diepe stoten. Chantal’s borsten zwaaiden. Haar tepels schuurden over het hout van het bureau. Ze kreunde harder.
Een collega die nog even was blijven hangen, kwam binnen. Hij zag het, bleef staan, en maakte zijn broek open. Hij kwam voor Chantal staan. Ze nam hem in haar mond zonder te aarzelen. Haar lippen om de eikel, haar tong langs de schacht. De telefoon lag nog steeds open.
“Ik kan niet goed praten,” zei ze, haar stem gedempt. “Er zit er een in mijn mond. Het is warm. Zout. Dik. Ik voel zijn aderen.”
“Dat is oké,” zei Kevin. “Kreun voor me. Blijf daar.”
Chantal kreunde terwijl ze gepakt werd. Marcus stootte harder. De man in haar mond bewoog ook. Een derde man kwam binnen, trok zijn broek naar beneden en begon zichzelf te strelen terwijl hij keek. Chantal’s kut spande zich samen. Ze kwam hard, haar lichaam schokkend tegen het bureau, sappen die over het hout liepen. Marcus bleef doorgaan tot hij klaarkwam in haar, warm en diep. Hij trok zich terug en de derde man nam zijn plaats in. Hij was iets langer. Hij schoof er meteen in en bewoog sneller.
Chantal beschreef alles wat ze kon, tussen het zuigen en het kreunen door. Hoe vol ze was. Hoe de man in haar mond smaakte. Hoe haar billen schudden bij elke stoot. Hoe haar slipje nog steeds opzij zat en nat tegen haar huid plakte. De man in haar mond kwam in haar keel. Ze slikte. De man achter haar kwam kort daarna, ook in haar. Sperma liep uit haar, over haar dijen, op de papieren op het bureau.
Later, toen de mannen weg waren, belde ze opnieuw. Ze lag nog half op het bureau, benen open, vol. “Het drupt uit me,” zei ze. “Het is warm. Het loopt over mijn dijen. Een van hen is in mijn kont geweest. Het brandde eerst, maar nu voelt het vol. Het is dik. Ik voel het nog.”
Kevin luisterde en kwam klaar aan de andere kant. “Blijf zolang je wilt. Bel me als je klaar bent. Ik wil weten hoe je kut aanvoelt als je thuiskomt. Ik wil weten hoe vol je bent.”
Chantal maakte zich schoon zo goed als het ging, stopte haar slipje in haar tas en ging naar huis. In de auto voelde ze het nog tussen haar benen. Thuis stond Kevin al klaar. Ze vertelde hem alles opnieuw terwijl hij haar langzaam uitkleedde. Hij keek naar haar dijen, naar het sperma dat nog steeds een beetje uit haar droop. Hij schoof zijn pik in haar volle, natte kut en nam haar langzaam, zijn handen op haar borsten, zijn stem zacht in haar oor terwijl hij vroeg om meer details. Ze kwam opnieuw, samen met hem.
De volgende ochtend werd Chantal wakker met Kevin’s arm om haar heen. Ze voelde nog een lichte pijn tussen haar benen. Kevin kuste haar nek en vroeg: “Hoe voelde het om zo vol te zijn?” Ze glimlachte en vertelde hem opnieuw hoe de mannen haar hadden gepakt, hoe ze had gekreund, hoe ze zijn naam had gezegd terwijl ze klaarkwam. Kevin werd hard tegen haar rug en nam haar langzaam van achteren, zijn pik die in haar nog gevoelige kut schoof, terwijl ze samen fluisterden over de volgende keer.
Later die week was er nog een avond. Chantal bleef weer langer. Marcus had haar gevraagd of ze zin had in meer. Ze belde Kevin eerst. “Marcus wil dat ik blijf. Er zijn er nog twee. Mag ik?”
“Ja,” zei Kevin. “Bel me. Ik wil het horen.”
Deze keer begon het in de vergaderruimte. Chantal lag op de tafel, rok omhoog, blouse open. Marcus likte haar eerst, langzaam, tot ze nat en kreunend was. Daarna nam hij haar terwijl de anderen keken. Chantal hield de telefoon bij haar gezicht en beschreef alles: hoe zijn tong voelde, hoe zijn pik erin gleed, hoe de anderen hun pikken streelden. Een van hen kwam op haar borsten. Ze wreef het uit en likte haar vingers schoon terwijl Kevin luisterde. Ze kwam twee keer die avond. Toen ze thuiskwam, was haar slipje doorweekt. Kevin nam haar meteen in de gang, staand, en vroeg haar om elk detail te herhalen terwijl hij in haar zat.
De spanning bleef. Chantal droeg soms geen slipje naar het werk en stuurde Kevin foto’s van hoe nat ze was. Hij antwoordde altijd met dezelfde zin: “Bel me als het gebeurt. Ik wil het horen.”
En Chantal belde. Elke keer.




