Een week later.

Daan had weer geappt. Zijn ouders waren opnieuw het weekend weg. Dit keer stond er geen Champions League op. Alleen hij, ik, en de afspraak die we vorige keer half lachend, half serieus hadden gemaakt.

Ik fietste naar hem toe met een knoop in mijn maag die niets met zenuwen te maken had. Meer met honger.

Hij deed open in alleen een trainingsbroek. Geen shirt. Natte haren, nog een beetje rood van de douche. We knuffelden langer dan nodig was. Zijn handen gleden meteen onder mijn shirt, over mijn rug, lager.

“Kom,” mompelde hij tegen mijn oor. “Ik heb al liggen nadenken.”

In de woonkamer lag de bank al klaar. Kussens op de grond, fles glijmiddel op de salontafel, een handdoek ernaast. Alsof hij had voorbereid.

We zoenden meteen. Hard, hongerig, alsof de week ertussen te lang was geweest. Zijn tong in mijn mond, zijn hand al in mijn broek, mijn hand al in de zijne. Zijn lul was halfhard en werd snel steenhard onder mijn vingers.

“Vandaag jij,” zei hij hijgend, terwijl hij mijn broek naar beneden duwde. “Zoals je zei.”

Ik duwde hem achteruit op de bank, trok zijn trainingsbroek en boxershort in één beweging naar beneden. Zijn dikke, zware pik viel vrij, al glanzend aan de top. Ik knielde tussen zijn benen, nam hem in mijn mond en zoog hem diep, nat, met veel speeksel, precies zoals hij het bij mij had gedaan. Daan kreunde hard, legde een hand in mijn haar en stootte licht omhoog.

“Fuck Beau… ja, zo…”

Ik liet hem niet te lang. Toen hij al begon te hijgen en zijn heupen onrustig werden, trok ik me terug. Slierten speeksel hingen tussen mijn lippen en zijn eikel.

“Op je knieën,” zei ik.

Hij gehoorzaamde meteen. Ging op handen en knieën op de bank, kont naar me toe, rug hol. Ik smeerde mijn vingers en zijn opening in, werkte eerst één, toen twee vingers in hem. Hij was strak. Warm. Hij kreunde diep toen ik zijn prostaat vond en erover wreef.

“Klaar?” vroeg ik.

“Ja. Doe het.”

Ik deed glijmiddel op mijn lul, positioneerde me achter hem en duwde langzaam naar binnen. De druk was intens. Daan beet op zijn onderarm en ademde hard door zijn neus terwijl ik centimeter voor centimeter dieper ging. Toen ik helemaal in hem zat, bleef ik even stil. Zijn kont spande strak om me heen.

“Godverdomme,” gromde hij. “Je bent dikker dan ik dacht.”

Ik begon te bewegen. Eerst langzaam, lange diepe stoten, zodat hij kon wennen. Zijn handen knepen in de bankkussens. Elke keer dat ik zijn prostaat raakte, trilde er iets door zijn lichaam.

Na een paar minuten duwde hij naar achteren.

“Harder. Neuk me harder.”

Ik gaf hem wat hij vroeg. Greep zijn heupen stevig vast en begon hem echt te neuken. Natte, harde klappen van huid op huid vulden de kamer. Daan kreunde open, vies, luid. Zijn lul bungelde onder hem, druppelend op de bank. Ik reikte om hem en trok hem af in hetzelfde ritme als mijn stoten.

“Ik kom bijna,” waarschuwde hij.

“Nog niet,” zei ik, en trok me bijna helemaal terug om dan hard en diep weer in te stoten. “Eerst ik.”

Ik ging sneller. Dieper. Zijn kont werd rode vlekken van mijn heupen. Hij duwde terug, nam me helemaal, kreunde mijn naam. Toen voelde ik het. Die warme, strakke trekking die me over de rand duwde.

Ik kwam hard in hem. Diep. Pulserend. Dikke stralen die ik in hem achterliet terwijl ik nog een paar keer stootte.

Daan kwam bijna tegelijk. Zijn lul spoot over de bank en mijn hand, zijn hele lichaam spande zich om me heen terwijl hij kreunde.

We bleven even zo zitten. Ik nog in hem, beiden zwetend en buiten adem.

Langzaam trok ik me terug. Ik zag hoe mijn zaad uit hem gleed, langs zijn ballen. Ik boog me voorover, kuste zijn rug, zijn schouder, zijn nek.

Daan keerde zich om, trok me tegen zich aan en zoende me lang en diep.

“Volgende keer,” fluisterde hij tegen mijn mond, “blijven we de hele avond hier. Geen tv. Geen bier. Alleen dit.”

Ik lachte zacht, nog een beetje buiten adem.

“Volgende keer begin ik al bij de voordeur.”

Hij grijnsde, duwde me achterover op de bank en ging bovenop me liggen. Zijn halfharde lul tegen de mijne.

“Goed plan,” zei hij. “Maar eerst doe ik jou nog een keer. Langzaam dit keer.”

Buiten begon het te schemeren. Binnen hadden we alle tijd.