79.336 Gratis Sexverhalen
A+ - a-

Kroniek Van Het Verderf - 1

Door: Bas De Verteller

Datum: 18-11-2026 | Cijfer: 9.7 | Gelezen: 68
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 13 minuten | Lezers Online: 12

Het was een koude novembermorgen in het jaar 1800 toen Anna de lange oprijlaan opliep. Haar klompen klakten zacht op het grind. Achter haar lag het kleine boerendorp waar ze was opgegroeid; voor haar stond het landhuis van de heer Van der Meer, een imposant bakstenen gebouw met witte luiken en klimop die over de gevel kronkelde. Ze was net achttien geworden en haar ouders hadden haar met een zware hart naar de stad gestuurd. “Je krijgt er onderdak, eten en een loon,” had haar moeder gezegd. “Dat is meer dan we je hier kunnen bieden.”

De deur werd open gedaan door een strenge huishoudster met grijze haren strak naar achteren. “Jij bent de nieuwe meid?” vroeg ze. “Kom binnen. Laat je koffer staan. Je kamer is boven de keuken.”

Anna volgde haar door de hal. De geur van bijenwas en gedroogde lavendel hing in de lucht. Overal stonden zware meubels van donker hout, portretten van ernstige mannen en vrouwen, en een grote spiegel waarin ze zichzelf even zag: een slank meisje met roodbruine haren die onder haar mutsje uitstaken, een eenvoudig grijs jurkje, en handen die nog de ruwheid van het landwerk droegen.

De heer Van der Meer was een man van begin vijftig, breedgeschouderd, met zilveren slapen en een strakke, ietwat sombere mond. Zijn vrouw was twee jaar eerder gestorven. Hij keek Anna van top tot teen aan toen ze in zijn studeerkamer werd voorgesteld.

“Je heet Anna,” zei hij. Zijn stem was diep en rustig. “Je zult de kamers schoonhouden, het vuur aanmaken, en mijn dochter helpen met haar toilet. Mijn zoon, Pieter, is vaak op reis voor de zaken. Je zult weinig met hem te maken hebben.”

Anna boog het hoofd. “Ja, meneer.”

Hij stond op en liep om haar heen. Zijn hand raakte even haar schouder, alsof hij de stof van haar jurk beoordeelde. “Je bent stevig gebouwd. Dat is goed. Het werk is zwaar.” Zijn vingers bleven een moment te lang liggen. “Ga maar. Mevrouw Visser zal je de rest uitleggen.”

De eerste weken verliepen stil. Anna stond vroeg op, schrobde de vloeren tot ze glommen, hield de open haarden brandend, en hielp de dochter van het huis, Elisabeth, met aankleden. Elisabeth was eenentwintig, bleek en elegant, met lang blond haar en een mond die vaak in een lichte, neerbuigende lach stond. Ze behandelde Anna niet onvriendelijk, maar ook niet als een gelijke. Soms liet ze haar hand even rusten op Anna’s arm terwijl die de veters van haar korset aantrok.

“Strakker,” fluisterde Elisabeth op een ochtend. “Nog een beetje.” Haar adem raakte Anna’s oor. “Je hebt sterke handen.”

Anna voelde een vreemde warmte in haar buik. Ze trok de veters aan tot Elisabeth’s taille smal was en haar borsten hoog werden geduwd. Toen Elisabeth zich omdraaide, keek ze Anna recht in de ogen.

“Je mag me aankijken, weet je,” zei ze zacht. “Ik vind het niet erg.”

Die avond lag Anna in haar smalle bed onder de dakpannen en dacht aan de zachte huid van Elisabeth’s schouders, aan de manier waarop de stof van het nachthemd over haar borsten had gegleden toen ze zich omdraaide. Ze legde een hand op haar eigen buik en liet die langzaam lager glijden, tot ze de warme, vochtige plek tussen haar benen voelde. Ze wist niet precies wat ze deed, alleen dat het goed voelde. Haar ademhaling werd sneller. Toen de spanning eindelijk losliet, beet ze op haar lip om geen geluid te maken.

De winter kwam. Pieter, de zoon, keerde terug van een reis naar Amsterdam. Hij was zesentwintig, lang, met donker haar en de scherpe blik van zijn vader. De eerste keer dat hij Anna zag, stond ze op een trapladder om de hoge ramen in de bibliotheek te lappen. Haar rok was iets omhooggeschoven, zodat hij haar enkels en een stuk van haar kousen kon zien.

Hij bleef staan kijken.

“Je bent de nieuwe,” zei hij uiteindelijk. “Anna, toch?”

Ze knikte, haastig naar beneden kijkend. “Ja, meneer.”

Hij glimlachte, een langzame, zelfverzekerde glimlach. “Je hoeft niet zo bang te zijn. Ik bijt niet.” Hij stak een hand uit om haar te helpen van de ladder af te stappen. Zijn vingers omsloten de hare, warm en stevig. “Of misschien wel. Afhankelijk van hoe je je gedraagt.”

Anna voelde haar wangen gloeien. Die nacht droomde ze van hem. In haar droom stond hij achter haar terwijl ze de tafel dekte, en zijn handen glijden over haar heupen, omhoog, tot ze haar borsten omsloten door de stof van haar jurk heen. Ze werd wakker met natte dijen en een hart dat in haar keel klopte.

De heer Van der Meer begon haar vaker te vragen voor kleine diensten. Op een avond, terwijl de sneeuw tegen de ramen tikte, liet hij haar een glas wijn brengen in zijn studeerkamer. Hij zat bij het vuur, alleen zijn hemd open aan de hals.

“Blijf even,” zei hij toen ze het glas neerzette. “Het is koud buiten. Warm je handen.”

Anna aarzelde, maar ging dichterbij staan. Hij greep haar polsen en trok haar dichter. Zijn duimen wreven over de binnenkant van haar armen.

“Je bent warm,” mompelde hij. “Jonge vrouwen zijn altijd warm.” Zijn stem was lager dan gewoonlijk. “Weet je wat mannen doen als ze een warme, gehoorzame meid in huis hebben?”

Ze schudde haar hoofd, te verlegen om te spreken.

Hij liet een hand los en legde die op haar heup. Langzaam, alsof hij haar de tijd gaf om weg te gaan, gleed die hand omhoog, over haar middel, tot hij de onderkant van haar borst voelde. Anna ademde scherp in, maar bewoog niet.

“Goed meisje,” fluisterde hij. “Heel goed.”

Hij stond op, torende boven haar uit, en kuste haar. Het was geen zachte kus. Zijn mond was vastberaden, zijn tong drong tussen haar lippen. Een hand kneep in haar bil terwijl de andere haar mutsje afdeed en door haar haren ging. Anna kuste terug, onhandig, nieuwsgierig, met een groeiende hitte tussen haar benen.

Hij duwde haar tegen de boekenkast. Zijn knie drong tussen de hare. Door de lagen stof heen voelde ze de harde bult in zijn broek tegen haar dij.

“Straks,” zei hij hees, toen hij zichzelf met moeite terugtrok. “Niet vanavond. Maar gauw.”

De volgende dagen was de lucht in huis zwaar van spanning. Elisabeth leek iets te merken. Op een middag, terwijl Anna haar hielp met baden, bleef Elisabeth langer in het warme water zitten dan nodig was. Ze liet Anna haar rug wassen, langzaam, met de spons.

“Lager,” fluisterde ze. “Nog lager.”

Anna’s hand gleed over de natte huid, over de holte van Elisabeth’s rug, tot de spons de bovenkant van haar billen raakte. Elisabeth leunde achterover, haar borsten half boven water. Haar tepels waren hard van de warmte of van iets anders.

“Je mag me aanraken,” zei ze zacht. “Als je wilt.”

Anna aarzelde maar een moment. Toen liet ze de spons zakken en legde haar blote hand op Elisabeth’s borst. De huid was glad en warm. Elisabeth zuchtte en legde haar eigen hand over die van Anna, duwde harder. “Zo. Juist zo.”

Ze kusten elkaar boven het badwater, voorzichtig eerst, toen heviger. Elisabeth’s hand gleed onder Anna’s rok, over haar kousenband, tot ze de natte hitte tussen haar dijen vond. Haar vingers wreven langzaam, leerden, vonden het kleine knobbeltje dat Anna deed sidderen.

“Je bent al nat,” fluisterde Elisabeth tegen haar mond. “Voor mij?”

Anna knikte, niet in staat om te spreken. Elisabeth liet haar over de rand van het bad leunen en bleef haar strelen tot Anna’s benen trilden en een zachte, verstikte kreet aan haar lippen ontsnapte. Toen trok Elisabeth haar dichterbij en liet Anna’s hand tussen haar eigen benen glijden, onder water. Anna voelde de gladde, gezwollen plooien, de hitte, en bewoog haar vingers zoals Elisabeth haar had geleerd. Elisabeth kwam met een lange, trillende zucht, haar voorhoofd tegen Anna’s schouder.

Die avond klopte er op Anna’s deur. Het was Pieter.

Hij kwam binnen zonder te vragen, sloot de deur, en keek haar aan bij het licht van de enkele kaars.

“Ik heb gehoord wat je met mijn zus doet,” zei hij kalm. “En wat mijn vader met jou van plan is.”

Anna slikte. “Meneer—”

“Stil.” Hij kwam dichterbij. “Ik wil ook mijn deel.”

Hij kuste haar hard, duwde haar achteruit tot ze tegen het bed stond. Zijn handen waren sneller, ruwer dan die van zijn vader of zus. Hij trok haar jurk omhoog, vond de kousenbanden, en scheurde bijna de stof terwijl hij haar blootlegde. Zijn mond ging naar haar borsten, zoog, beet zacht. Anna kermde, half van schrik, half van verlangen.

Hij legde haar op het bed, spreidde haar benen, en keek naar haar. “Je bent mooi,” zei hij hees. “En nat. Goed.”

Hij duwde zijn broek naar beneden. Zijn lul was dik en hard, met een glanzende kop. Hij wreef die heen en weer over haar spleet, maakte zich nat met haar vocht, en duwde toen langzaam naar binnen. Anna beet op haar hand om niet te schreeuwen. Het deed pijn, een scherpe, brandende pijn, maar ook iets anders, iets dat dieper zat en naar meer vroeg.

Pieter bewoog, eerst voorzichtig, toen harder. Het bed kraakte. Hij hield haar heupen vast en stootte diep. “Neem het,” gromde hij. “Neem het allemaal.”

Anna’s pijn vermengde zich met genot. Elke stoot raakte iets in haar dat vonken gaf. Ze kwam met een schok, haar binnenste samentrekkend om hem heen. Pieter vloekte, stootte nog een paar keer hard, en kwam in haar, warm en overvloedig.

Hij bleef een moment boven haar liggen, ademend. Toen trok hij zich terug, veegde zich af met een hoek van haar deken, en glimlachte.

“Morgenavond kom ik terug,” zei hij. “En misschien breng ik mijn zus mee. Of mijn vader. We zullen zien.”

De weken die volgden werden een langzame, zoete verdorvenheid. Overdag bleef Anna de gehoorzame meid: ze schrobde, stookte, diende thee. ’s Avonds en soms overdag, als de gelegenheid zich voordeed, werd ze iets anders.

De heer Van der Meer nam haar in zijn studeerkamer, met haar rok omhoog over haar rug, terwijl hij haar van achteren nam en fluisterde hoe goed ze was, hoe strak, hoe gehoorzaam. Elisabeth liet haar ’s nachts naar haar kamer komen, waar ze urenlang elkaars lichamen verkenden met mond en vingers, tot ze beiden trillend en nat waren. Pieter was de rofste van de drie: hij duwde haar tegen muren, nam haar in de voorraadkamer tussen de zakken meel, of liet haar op haar knieën in de bibliotheek zitten terwijl hij haar mond gebruikte.

Soms waren ze met z’n allen.

Op een stormachtige avond, toen de wind om het huis huilde, liet de heer Van der Meer Anna naar de grote slaapkamer komen. Elisabeth lag al halfnaakt op het bed. Pieter stond bij het raam, zijn hemd open. De weduwenaar glimlachte toen Anna binnenkwam.

“Trek je uit,” zei hij. “Alles.”

Anna deed wat haar werd gevraagd. Haar jurk, haar ondergoed, haar kousen. Ze stond naakt in het kaarslicht, haar huid met kippenvel van de spanning.

Ze legden haar op het bed. Elisabeth kuste haar mond terwijl Pieter haar benen spreidde en zijn tong tussen haar dijen legde. De heer Van der Meer knielde naast haar hoofd en liet zijn harde lul over haar lippen glijden. Anna opende haar mond en nam hem diep, terwijl Pieter haar likte tot ze sidderde en kwam. Toen wisselden ze van plaats. Pieter nam haar mond, de vader haar natte, open spleet, en Elisabeth zat over Anna’s gezicht, zodat Anna haar kon likken terwijl ze geneukt werd.

Het ging uren zo door. Ze kwamen beurtelings in haar of over haar, vulden haar, besmeerden haar borsten en buik. Anna verloor het tellen van hoeveel keer ze zelf klaarkwam. Haar lichaam was één grote, trillende open wond van genot.

Toen het eindelijk stil werd, lag ze tussen hen in, plakkerig, tevreden, en volstrekt bezeten.

De heer Van der Meer streek over haar haren. “Je blijft,” zei hij eenvoudig. “Zolang je wilt. Of zolang wij willen.”

Anna keek naar het plafond, voelde de warme lichamen om zich heen, en glimlachte in het halfduister.

“Ja, meneer,” fluisterde ze. “Ik blijf.”

Buiten ging de storm liggen. Binnen in het landhuis was een nieuwe, stille hitte geboren die de hele winter zou blijven branden.
Wat vond je van dit verhaal? Geef een cijfer!
5   6   7   8   9   10  
Favoriet
Terug Naar Boven
Snellelisa
Snellelisa (30)
Hou jij van een vrouw met fantasie, humor en een ondeugende glimlach?
🟢 Nu Online
Bekijk Mijn Profiel
Bas De Verteller
Klik hier voor meer...
Durf jij met oma te flirten?
Klik hier voor meer...
Klik hier voor meer...

Algemene Voorwaarden -  Contact -  FAQ
Bezoekers Online: 691 / Copyright 2000 - 2026 Opwindend.Net