De regen kletterde tegen de ramen van Wilma's rijtjeshuis terwijl ze nerveus op de bank zat. De enveloppen met rode stempels lagen verspreid over de salontafel, dreigementen van de bank, aanzeggingen van deurwaarders. Over twee weken zou haar huis onder de hamer komen. Haar twee dochters waren bij hun vader, een zeldzaam moment van rust dat ze nu gebruikte om wanhopige oplossingen te bedenken.Haar vinger zweefde boven het telefoonscherm. Diane had gezegd dat Bart "iets in de financiële wereld" deed. Een arrogante klootzak, had Diane hem genoemd, maar iemand die geld kon regelen. Wilma had hem jaren geleden ontmoet op een verjaardag, een lange man met een uitdrukkingsloos gezicht en ogen die te lang op haar decolleté hadden gerust.Met trillende vingers toetste ze zijn nummer in.

Bart zat ontspannen achter in zijn leren fauteuil toen Wilma binnenkwam. Zijn appartement rook naar duur aftershave en oude macht. Hij droeg een strak pak, het jasje open, en keek haar aan alsof hij een stuk vlees inspecteerde.

"Wilma." Zijn stem was glad als olie. "Diane vertelde me over je... problemen."Ze ging stijf op de rand van de bank zitten en legde haar situatie uit. De scheiding, de alimentatie die niet overkwam, de achterstallige hypotheek. Zeventienduizend euro. Dat was wat ze nodig had.Bart luisterde zonder haar aan te kijken, zijn vingertoppen tegen elkaar geperst. Toen ze zweeg, stond hij op en liep naar het raam."Ik kan dat regelen," zei hij zacht. "Via een bevriende bankmanager. Ik stel me borg. Maar..." Hij draaide zich om, een glimlach die niet zijn ogen bereikte. "Er zijn voorwaarden.""Welke?" Wilma's stem kraakte.

"Ten eerste: ik beheer je financiën. Elke cent die binnenkomt, gaat via mij. Je krijgt een weekbudget. Geen extravagante uitgaven meer." Hij liep naar haar toe, bleef voor haar staan. "Ten tweede... je schuld aan mij wordt afgelost in natura."Wilma's gezicht verhitte. "Wat bedoel je?"Hij bukte, zijn handen op zijn knieën, zijn gezicht op ooghoogte met het hare. "Je komt hier, wanneer ik het zeg. Je doet wat ik vraag. En voor elke keer dat je hier bent en me tevreden stelt, trek ik tweehonderdvijftig euro van je schuld af." Hij stond rechtop, zijn handen in zijn zakken. "Dat is... zeventig keer. Ongeveer twee keer per week, een jaar lang. Dan ben je van me af.""Je bent gek," fluisterde ze. "Dit is... dit is prostitutie.""Dit is overleven," corrigeerde hij. "Je hebt geen keus, Wilma. Over twee weken sta je op straat. Je dochters naar een of andere smerige flat. Of je neemt mijn aanbod aan."Ze stond op, haar lichaam trillend van woede. "Rot op, Bart. Ik ben geen hoer die je kunt kopen."Hij haalde zijn schouders op. "Prima. De deur staat open."

Wilma liep naar de deur, haar hand op de klink. Stilstaand staarde ze naar de houtnerf. Ze zag haar dochters voor zich, hun vertrouwde slaapkamers, de school om de hoek. De alternatieven waren... er waren geen alternatieven.Ze draaide zich om. Tranen prikten in haar ogen. "Rotzak," snikte ze. "Vuile, arrogante rotzak."Maar ze knikte.De eerste afspraak was drie dagen later, 's avonds. Wilma had zich gedoucht, een eenvoudige zwarte jurk aangetrokken. Ze voelde zich bloot, zelfs met kleren aan.

Bart deed de deur open in een zijden ochtendjas. Achter hem brandden kaarsen in de woonkamer. Geen romantiek, geen theater. Controle."Kleren uit," zei hij zonder begroeting. "Alles."Wilma's handen trilden toen ze de rits van haar jurk naar beneden trok. De stof viel op de grond. Ze stond daar in haar ondergoed, haar armen voor haar borsten gekruist."Alles," herhaalde hij koud.

Met gesloten ogen trok ze haar bh en slip uit. Ze voelde zijn blik op haar huid branden, haar volle borsten met de donkere tepels, de zachte buik die twee zwangerschappen had overleefd, de donkere driehoek tussen haar benen."Handen langs je zij," beval hij.Ze gehoorzaamde, haar gezicht rood van schaamte. Hij liep om haar heen, langzaam, zijn vinger over haar rug laten glijdend. Op haar billen bleef hij staan, zijn handen om haar zachte vlees knijpend."Je hebt een goed lichaam voor een vrouw van je leeftijd," merkte hij op. "Diane was mager als een lat. Jij hebt vlees om te grijpen."Hij draaide haar om, zijn handen naar haar borsten tastend. Wilma hapte naar adem toen hij haar tepels tussen duim en wijsvinger kneedde, ze hard wordend onder zijn aanraking ondanks haar verzet. "Op je knieën," zei hij.Ze knielde op het harde hout, haar knieën pijn doend. Voor haar stond hij nu, de ceintuur van zijn ochtendjas losmakend. Hij was al hard, zijn lid dik en paars van opwinding.

"Pak hem vast," beval hij.Wilma's handen sloten zich om zijn pik. Ze voelde de hitte, het kloppen van zijn bloed. Met trillende vingers bracht ze hem naar haar mond. "Kijk me aan," zei hij.

Ze opende haar ogen, keek omhoog naar zijn gezicht terwijl ze haar lippen om zijn eikel liet glijden. De smaak was zout, mannelijk. Ze begon te zuigen, haar tong cirkelend over de gevoelige onderkant, haar handen pompend langs zijn schacht.Bart kreunde zacht, zijn handen in haar haren, haar hoofd naar voren duwend. "Dieper," hijgde hij. "Neem me helemaal in je mond, slet."

Het woord schokte haar, maar ze gehoorzaamde. Ze liet hem dieper in haar keel glijden, kokhalzend toen hij te ver ging, maar hij hield haar hoofd vast, heupen stotend. Tranen liepen over haar wangen, haar mascara liep uit, terwijl hij haar keel neukte.

Toen hij klaar wilde komen, trok hij haar hoofd naar achteren, zijn handen om haar kin. "Open je mond."Ze gehoorzaamde. Met een diep kreun spoot hij over haar tong, warme, zoute draden die haar keel in glijden. "Slikken," beval hij.Wilma slikte, de smaak van hem achterblijvend in haar mond. Ze wilde spugen, maar hij hield haar kin vast.

"Nu gaan we naar de slaapkamer," zei hij, zijn ochtendjas openend. "En dan neuk ik je zoals ik wil. Tweehonderdvijftig euro minder schuld, Wilma. Denk daaraan terwijl ik je neuk."Hij trok haar overeind, duwde haar voor zich uit naar de slaapkamer. Het bed was groot, met zwarte lakens. Hij duwde haar erop, haar benen spreidend zonder vraag."Je bent nat," merkte hij verbaasd op toen zijn vingers tussen haar benen tastten. "Kijk eens aan. De verontwaardigde moeder is toch een geile teef.""Nee," fluisterde ze, maar ze kon de feiten niet ontkennen. Haar lichaam had verraden, gereageerd op de dwang, de machteloosheid.Hij duwde twee vingers in haar, ruw, diep. Wilma kreunde onwillekeurig, haar heupen omhoog komend. "Alsjeblieft," fluisterde ze, niet wetend of ze smeekte om te stoppen of door te gaan.

Hij trok zijn vingers terug, likte ze af terwijl hij boven op haar kwam. Zonder waarschuwing duwde hij zich in haar, volledig, diep. Wilma kreunde hard, haar nagels in zijn rug klauwend terwijl hij begon te stoten.Hij nam zijn tijd. Langzame, diepe stoten, zijn heupen draaiend, haar G-spot rakend met elke beweging. Wilma beet op haar lip, probeerde haar kreunen in te houden, maar haar lichaam verraadde haar. Haar benen sloten zich om zijn middel, haar heupen meebewegend."Zeg het," hijgde hij boven haar."Zeg dat je dit wilt.""Nee," snikte ze.Hij trok zich bijna helemaal terug, alleen zijn punt nog in haar. "Zeg het, of ik stop."

"Alsjeblieft," jammerde ze, de leegte voelend waar hij had gezeten. "Ga door... alsjeblieft.""Zeg: ik wil dat je me neukt, Bart."

De woorden brandden op haar tong, maar ze sprak ze uit. "Ik wil... dat je me neukt, Bart."Hij glimlachte triomfantelijk en stootte diep, hard. Het ritme versnelde, hun lichamen slappend tegen elkaar. Wilma's borsten schudden met elke stoot, haar tepels over zijn borstkas schurend. Ze voelde de opwinding groeien, ondanks alles, ondanks haar haat.

Toen hij zijn hand tussen hen bracht, zijn duw op haar clitoris drukkend, explodeerde ze. Ze kreunde hard, haar rug krommend, haar vagina samentrekkend om zijn harde lid terwijl de golven door haar heen spoelden.Bart stootte nog een paar keer diep en kwam toen, warm in haar, zijn zaad vullend wat ze niet wilde maar nu accepteerde. Hij bleef op haar liggen, zwaar ademhalend, zijn gezicht in haar nek."Zeventig keer," fluisterde hij. "Nog negenenzesenzestig te gaan."De weken die volgden, ontwikkelde zich een patroon. Twee keer per week reed Wilma naar zijn appartement, haar lichaam lenend in ruil voor haar vrijheid. Maar het bleef niet bij simpele transacties.Bart begon haar te sturen. Hij koos haar kleding, strakke rokken zonder ondergoed, doorzichtige blouses. Hij eiste dat ze zich bij hem meldde via berichten, foto's sturend van haar naakte lichaam ter bewijs dat ze gehoorzaamde.

"Kom vanavond," tekste hij op een dinsdag. "Draag de zwarte jurk. Geen bh, geen slip. Je maakt me klaar met je mond en dan neuk ik je over de keukentafel."Wilma's vingers trilden boven het scherm. "Vuile schoft," typte ze terug. "Ik haat je."Maar twee uur later stond ze voor zijn deur, gehoorzaamd aan elke instructie.In de slaapkamer werd het intenser. Hij bond haar handen aan het hoofdeinde met zijden sjaals, blinddoekend haar terwijl hij haar lichaam verkende met ijsblokjes, met hete was, met zijn handen en mond. Hij leerde haar gevoelige plekken kennen die ze zelf niet kende, de plek achter haar knie, de binnenkant van haar dijen, de zachte huid van haar onderarmen."Je bent van mij," fluisterde hij terwijl hij in haar kwam van achteren, haar handen op de rugleuning van de bank gedrukt. "Mijn slet, mijn speeltje, mijn schuldenaar.""Rot op," kreunde ze, maar ze drukte haar billen tegen hem aan, hem dieper in zich opnemend.

Hij trok aan haar haren, haar hoofd naar achteren trekken. "Zeg het. Zeg dat je van mij bent.""Van jou," hijgde ze, de waarheid sprekend in het moment van opwinding. "Ik ben van jou, Bart."Hij kwam hard, zijn handen om haar heupen grijpend, haar merkend. Ze stond gebogen, hijgend, zijn zaad langs haar binnenbenen lopend terwijl ze probeerde haar ademhaling onder controle te krijgen.De controle breidde zich uit buiten de slaapkamer. Bart begon haar financiële administratie volledig over te nemen. Hij bepaalde wat ze kocht, waar ze heen ging, met wie ze sprak. Hij verbood haar om met Diane af te spreken. "Ze is jaloers, ze zal ons begrijpen niet begrijpen."

Wilma protesteerde, schold hem uit, noemde hem een tiranniek klootzak. Maar elke keer als ze dreigde te stoppen, wees hij op de resterende schuld. En elke keer als ze bij hem was, haar lichaam reageerde, verradelijk en hevig.Op een avond, drie maanden later, zat ze naakt op zijn schoot in de grote leunstoel. Hij was nog in zijn pak van het werk, zij volledig bloot, zijn handen vrij over haar lichaam bewegend terwijl hij haar vertelde over haar nieuwe budget."Je hebt deze maand te veel uitgegeven aan kleding voor de meiden," zei hij, zijn vingers tussen haar benen cirkelend. "Dat wordt afgestraft.""Je kunt me niet..." haar zin stierf in een kreun toen hij twee vingers in haar duwde."Ik kan alles," zei hij zacht. "En jij laat het toe. Omdat je dit wilt." Hij draaide zijn vingers, haar G-spot masserend. "Kijk hoe nat je bent. Je huilt om je huis, maar je komt hier voor mijn lul."Wilma kronkelde op zijn schoot, haar hoofd achterover op zijn schouder. "Alsjeblieft," smeekte ze."Wat?" vroeg hij, zijn vingers stiller wordend. "Wat vraag je me?"

"Neuk me," fluisterde ze. "Alsjeblieft, Bart, neuk me."

Hij glimlachte, zijn vrije hand naar zijn rits tastend. "Goed meisje."Hij tilde haar op, liet haar zakken op zijn harde lid, diep in een keer. Wilma kreunde, haar handen op de armleuningen grijpend terwijl ze begon te rijden. Zijn handen op haar heupen, haar tempo sturend, soms stoppend om haar op de rand te houden."Smeken," zei hij."Ik smeek," hijgde ze. "Laat me komen, alsjeblieft.""Wie beheerst je?""Jij," kreunde ze. "Jij beheerst me, Bart."Hij liet haar los, haar orgasme over zich heen spoelend terwijl hij diep in haar kwam, samen stuiptrekkend in de leunstoel.

Na zes maanden was de schuld gehalveerd. Maar de relatie was veranderd in iets anders. Wilma kwam niet meer alleen uit nood. ze kwam omdat haar lichaam hunkerde, omdat de machteloosheid een verslaving was geworden.Bart had een kamer ingericht, speciaal voor haar. Een donkere kamer met spiegelwanden, met haken in het plafond, met een la vol speeltjes. Hij leerde haar bondage, blinddoeken, het gebruik van een knevel. Hij nam haar op elke manier die hij wilde, soms zacht, soms ruw, altijd volledig in controle."Je bent mijn slaaf," zei hij op een avond, haar geketend aan het bed, een vibrator tussen haar benen. "Niet alleen voor de schuld. Omdat je het wilt."Wilma trok aan haar boeien, de vibrator op de laagste stand, net genoeg om gek te worden maar niet genoeg om te komen. "Draai hem hoger," smeekte ze.

"Zeg het eerst," beval hij, zittend op de rand van het bed, volledig gekleed, alleen macht uitstralend."Ik ben je slaaf," fluisterde ze, tranen in haar ogen van frustratie en verlangen. "Ik doe alles voor je, Bart. Alles."Hij draaide de knop omhoog. Wilma schreeuwde het uit, haar orgasme onmiddellijk, hevig, haar lichaam schuddend in de ketenen.Hij maakte haar los, trok haar naar zich toe, kuste haar voor het eerst zacht. "Mooi meisje," fluisterde hij. "Mijn mooie, gehoorzame meisje."

Op de dag dat de laatste tweehonderdvijftig euro was afgelost, stond Wilma in zijn woonkamer. Ze was vrij. Haar huis was veilig. De papieren lagen op de tafel, ondertekend, voltooid."Je kunt gaan," zei Bart, in zijn fauteuil. "Het is voorbij."

Wilma stond daar in de jurk die hij had gekozen, geen ondergoed, haar lichaam al nat van verwachting. Ze keek naar hem, naar de man die haar had gekocht en daarna bezit had genomen."Ik wil niet gaan," zei ze zacht. Zijn wenkbrauwen gingen omhoog. "Wat?""Ik haatte je," zei ze, naar hem toe lopend. "Ik haat je nog steeds. Je bent een arrogante, machtswellustige klootzak."

Ze ging op haar knieën voor hem, haar handen op zijn knieën."Maar ik kan niet meer zonder dit," fluisterde ze. "Zonder jou. Zonder wat je me doet voelen."

Bart keek op haar neer, een glimlach spelend om zijn lippen. "Je wilt meer?""Ik wil alles," zei ze, haar handen naar zijn rits tastend. "Maak me weer van jou, Bart. Koop me opnieuw. Ik ben niets waard zonder jouw controle."Hij pakte haar kin, haar gezicht optilend. "Dat is dan afgesproken," zei hij. "Een nieuwe lening. Een nieuw contract. Maar deze keer..." Hij stond op, trok haar mee naar de slaapkamer. "Deze keer is het voor altijd."Wilma volgde, haar hart bonzend van opwinding. Ze was niet langer een moeder in nood, een wanhopige vrouw. Ze was zijn bezit, zijn creatie, zijn slaaf. En in de vernedering had ze een vrijheid gevonden die ze nooit had gekend.De deur van de donkere kamer sloot zich achter haar, en voor het eerst in maanden lachte ze, een glimlach van pure, ongebreidelde overgave.