Lisa richt haar blik op van de pols met het litteken en laat haar ogen over de rode tabbaard omhoog glijden, langs de gouden knopen, naar het witte gezicht daarboven. Ze dwingt haar mondhoeken omhoog, trekt haar schouders een fractie naar achteren, en de halslijn van de donkergroene jurk zakt een centimeter mee. "Heeft u even tijd voor een braaf meisje, Sinterklaas?" vraagt ze. Haar stem klinkt lichter dan ze verwacht — bijna speels, alsof het litteken op die pols niet in haar geheugen gegrift staat. Ze buigt haar hoofd iets naar één kant, zodat haar blonde haar langs haar blote sleutelbeen valt, en kijkt naar hem op door haar wimpers.

De Sint opent zijn mond, maar Lisa wacht het antwoord niet af. Ze zakt door haar knieën, de natte kinderkoppen drukken koud door de stof van haar jurk, en ze duikt met haar hoofd onder de rode tabbaard. Het ruikt daarbinnen naar vochtige wol en iets scherps — bier, of zweet, of allebei. Haar vingers vinden de rand van de donkere broek en werken de knoop los. Ze trekt de stof naar beneden en haalt zijn lul tevoorschijn. Half slap, zwaar in haar hand. Ze brengt haar mond ernaartoe en sluit haar lippen eromheen.

Haar tong draait rond de eikel en ze voelt hem reageren — een lichte zwellende beweging, als een spier die zich spant. Ze zuigt, trekt haar wangen naar binnen, en neemt hem dieper. De smaak is zoutig, warm. Ze beweegt haar hoofd heen en weer, laat haar lippen langs de schacht glijden. Onder de tabbaard is het donker en benauwd, het geluid van haar zuigen echoot zacht tegen de rode stof. Buiten op de Bloemstraat schreeuwen kinderen en klinkt de muziek van een draaiorgel. Ze hoort het alsof het van een andere wereld komt.

Zijn lul wordt groter en stijver tussen haar lippen. Ze voelt de aderen opzwellen tegen haar tong. Ze geniet van het gevoel — de macht ervan, de hitte, de manier waarop zijn heupen lichtjes naar voren bewegen als ze hem dieper in haar mond neemt. Haar eigen ademhaling versnelt. Ze knijpt haar ogen dicht en zuigt harder, maar de tijd dringt. De Sint mag niet te lang wegblijven bij de intocht. Straks komt er iemand zoeken.

Ze laat hem uit haar mond glijden, veegt haar lippen af met de rug van haar hand, en komt omhoog. Haar knieën doen pijn van de stenen. Ze grijpt de zoom van haar jurk en stroopt hem omhoog, over haar dijen, tot hij rond haar heupen zit. De donkere panty glimt in het schaarse licht. Ze trekt hem naar beneden, tot net onder haar billen, en buigt voorover. Haar handen vinden de bakstenen muur. "Neuk me, Sinterklaas," zegt ze, en haar stem is nu lager, dringender. "Snel, voordat u terug moet naar de intocht."

De Sint aarzelt geen seconde. Zijn gehandschoende handen grijpen haar heupen — het leer voelt koel op haar blote huid — en hij stoot toe. Hard. Lisa's mond valt open in een geluidloze kreet. Zijn lul vult haar krappe kutje compleet, rekt haar op, en ze voelt elke centimeter van hem naar binnen glijden. Hij trekt terug en stoot weer toe, sneller dit keer. Zijn heupen slaan tegen haar billen. De natte kinderkoppen onder haar laarzen glippen, maar ze houdt zich vast aan de muur.

Hij neukt haar snel en hard, precies zoals ze heeft gevraagd. Elke stoot duwt haar tegen de bakstenen, ruw en ongeduldig. Ze voelt de spanning in haar onderbuik opbouwen — dat bekende samentrekken, dat gloeiende gevoel dat zich verspreidt. Haar ademhaling is onregelmatig, stotend. Ze bijt op haar lip om het niet uit te schreeuwen. Zijn lul glijdt in en uit haar natte kutje en het geluid — nat, vlezig, ritmisch — vult de smalle steeg.

Ze is er bijna. Nog een paar stoten en ze komt klaar. Haar vingers klauwen in de voegen tussen de stenen.

Dan — van ver, maar duidelijk verstaanbaar — klinkt een stem aan het begin van de steeg. "Sinterklaas? Waar bent u? Bent u hierheen gegaan?"

Lisa's hart bonkt in haar keel. De Sint stopt niet. Hij grijpt haar heupen steviger vast en stoot dieper, harder, alsof de naderende voetstappen hem juist aansporen. Ze voelt zijn lul nog groter worden, voelt hem trillen binnen in haar, en dan — met een onderdrukt gegrom achter de witte baard — komt hij. Ze voelt zijn zaad in warme golven haar kutje vullen, diep, en de hitte ervan duwt haar over de rand. Haar kutje trekt samen rond zijn lul, haar benen trillen, en ze bijt op haar eigen hand om het niet uit te schreeuwen.

De Sint trekt zich terug. Ze hoort hem zijn broek dichtknopen onder de tabbaard, zijn handschoenen rechttrekken. Lisa trekt haar panty omhoog, stroopt haar jurk naar beneden, en strijkt met trillende vingers haar haar uit haar gezicht. Twee seconden. Eén seconde.

Een Piet verschijnt aan het begin van de steeg. Zijn gezicht is zwart van de roet, zijn muts scheef. "Sinterklaas! Daar bent u! We zoeken overal — de kinderen wachten op de Dam." De Sint pakt zijn gouden staf van waar hij hem tegen de muur heeft gezet, knikt naar de Piet, en loopt met grote passen de steeg uit. De Piet volgt hem, werpt nog één blik achterom de steeg in — langs Lisa, die roerloos tegen de muur staat — en draait zich dan om.

Lisa leunt met haar rug tegen de natte bakstenen. Haar ademhaling gaat snel. Haar kutje voelt warm en vol, zijn zaad nog steeds binnen in haar. "Oef," denkt ze. "Bijna betrapt." Ze kijkt naar de verdwijnende rug van de Piet, naar de manier waarop hij loopt — jonger, lichter op de voet dan de Sint. Ze bijt op haar lip. "Maar misschien wil Piet ook wel een ritje?"