79.335 Gratis Sexverhalen
A+ - a-

Drie Meisjes, Één Dorp

Door: Taboe

Datum: 18-11-2026 | Cijfer: 7.5 | Gelezen: 1761
Lengte: Zeer Lang | Leestijd: 46 minuten | Lezers Online: 13

Ze waren met z'n drieën op reis gegaan omdat ze elkaar al tien jaar kenden en omdat Lotte had gezegd: als we het nu niet doen, doen we het nooit. Drie weken hadden ze met een oude Land Cruiser door het zuiden getrokken, stof in hun haar, een kaart die steeds minder klopte. Ze waren bruin geworden van de zon omdat ze meestal naakt lagen te zonnen, zo bruin dat ze op de markten niet meer werden nagestaard, en Amber had gezegd dat ze zich nog nooit zo thuis had gevoeld in haar eigen vel.

Op de ochtend van de negende dag gingen ze uit elkaar. Dat deden ze wel vaker, een paar uur, om even elkaars adem niet te hoeven ruiken.

Bij de splitsing stond een bord waarvan de letters waren afgeschilferd. Links naar de markt in het volgende dorp. Rechts de heuvels in. De heuvels lagen aan de andere kant, het was Sanne die zei: hier, zet me hier maar uit.

Lotte stopte. Sanne stapte uit met haar camera al om haar nek, Lotte zei nog: twee uur, niet langer, dan ben je terug. Sanne zei ja en liep de berm in zonder om te kijken.

Toen reed Lotte door, tot bij de kraampjes van het volgende dorp, en zette Amber af.

Om vier bij de splitsing, zei Amber door het raampje. En als iemand te laat is, wachten we.

Ja ja, zei Lotte, en ze reed weg, het laatste stuk naar het meer.

De splitsing was daarmee de enige plek waar ze alle drie terugkwamen. Dat wist de stam vanaf het eerste uur, want de jongen die Amber even later de weg zou wijzen was bij de splitsing opgegroeid en kende elke kuil in dat pad.

In het dorp ging het vriendelijk. Te vriendelijk, achteraf gezien. De vrouwen in hun kleurige doeken lachten naar haar, een oude man bood haar een stoel aan in de schaduw van een mangoboom, de jongen van een jaar of zestien rende voor haar uit om haar de weg te wijzen naar de kraampjes met tomaten en uien. Ze kocht meer dan ze nodig had omdat ze zich schuldig voelde over haar eigen rijkdom, toen de zon op zijn hoogst stond en ze wilde inpakken, zei de oude man: blijf. Eet met ons. Straks is er feest, er is bier.

Ze had geen bereik en geen haast. Ze bleef zolang ze maar op tijd terug bij de splitsing was.

Tegen drie uur was het dorp veranderd. Mannen kwamen uit de heuvels, uit de velden, in groepjes, met stof op hun schenen en het wit van hun ogen fel in de namiddagzon. Ze gingen om haar heen zitten. Niet dichtbij, niet opdringerig, maar wel zo dat ze op een gegeven moment besefte: er is geen gat meer in de kring waar ik door kan.

De oude man zei iets en de kring werd kleiner. Amber stond op om te gaan, er werd niet meegegeven. Een hand pakte de zoom van haar jurkje vast.

Ik moet om vier bij de auto zijn, zei ze, hardop, alsof iemand dat kon begrijpen. Om vier. Bij de splitsing.

Een man van middelbare leeftijd met een gezicht als een gesloten deur hurkte naast haar neer en zei iets tegen de kring. Er ging een schok door de mannen heen. Twee stonden op nog voor Amber doorhad wat ze had gezegd, en liepen weg, het pad op, in de richting van de heuvels.

Ze werd teruggetrokken, op de stoel geduwd, en handen gingen naar de bandjes van haar jurkje. Ze sloeg ze weg, dat hielp niets. Iemand trok, het bandje schoot van haar schouder, ze greep de stof vast met haar hele gewicht, en toen ze losliet om niet te vallen zakte het jurkje tot haar middel en stond ze in haar bh en slipje in het stof.

De eerste die haar aanraakte was de oude man met de gerimpelde nek en handen zo hard als schors. Hij trok de beugel van haar bh los en liet de stof vallen, haar borsten hingen zwaar en gebruind in het licht. Amber deed een stap achteruit en stootte tegen iemand aan, de handen kwamen van achteren om haar heen, overal tegelijk. Ze deed haar ogen dicht en probeerde alleen maar niet te vallen.

Waar staat de auto, vroeg iemand in het Engels, langzaam, en hij trok aan de zoom van haar slipje.

Aan het meer, zei ze vlug.

Haar slipje werd naar beneden getrokken, ze stapte er met één been uit en toen met het andere, omdat ze niet anders kon. Ze stond naakt tussen dertig mensen en de vrouwen lachten.

Er werd een mat uitgerold, haastig, en ze werd erheen gebracht en vastgehouden. Niet met touwen, dat hadden ze niet nodig. Vier handen op haar schouders en haar polsen waren genoeg, ze werd met haar rug op de mat geduwd nog voor ze goed en wel besefte dat ze niet meer overeind mocht.

Er werd iemand bij geroepen die een sleutelbos in zijn hand had en er ging een man of vier mee, het pad op, naar het meer. Toen ging er een meisje van een jaar of veertien achterop een brommer zitten die brommer scheurde weg in dezelfde richting.

De eerste vingers gingen plots in haar zonder voorbereiding. Ruwe vingers, droog. Amber kromde haar rug en gilde het uit, er werd alleen maar om gelachen.

De man met het gezicht als een gesloten deur kwam terug. Hij hurkte naast de mat neer, met één knie in het stof, en hij legde zijn hand niet op haar schouder maar meteen tussen haar benen, plat, alsof hij de plek wilde markeren waar het over ging.

Het dorp is klein, zei hij.

Hij duwde zijn vingers naar binnen, twee in één keer, zonder ze nat te maken. Amber schokte en haar hielen schraapten over de mat. Hij praatte door alsof er niets gebeurde.

Te klein, zei hij. Iedereen hier is van iedereen familie. Neef met nicht, nicht met oom, generaties lang.

Hij haalde zijn vingers eruit en stak ze weer terug, dieper, met de muis van zijn hand tegen haar. Amber lag naar zijn gezicht te kijken, naar de mond die bewoog en de ogen die niet naar haar keken maar naar wat zijn hand deed. Ze begreep er niks van.

De kinderen komen scheef ter wereld of helemaal niet meer.

Hij spreidde zijn vingers uit, binnenin, en Amber voelde het trekken tot in haar liezen. Ze probeerde haar heupen stil te houden maar dat lukte niet.

Wij hebben bloed nodig, zei hij. Nieuw bloed.

Hij trok zijn hand terug en hield hem omhoog, naar de kring, met natte vingers, als bewijs. Toen veegde hij ze af aan haar dij en stond op.

Jullie lijken op ons, zei hij. Jullie zijn van ons soort. Jullie zijn bruin als wij.

Hij keek een moment naar haar hele lijf, van de vochtige haren die aan haar voorhoofd en in haar nek plakten tot aan de tenen, en hij nam een pluk tussen zijn vingers en liet hem weer vallen, alsof ook dat nog opgemeten moest worden. Amber voelde het stof dat erin zat schuren langs haar wang.

Daarom, zei hij.

En toen kwam de eerste.

Hij was een jaar of dertig, breed, met een litteken over zijn ene onderarm. Hij knielde tussen haar benen en deed geen moeite om te kijken of ze nat was, hij duwde alleen zijn knieën tegen de binnenkant van haar dijen tot ze moest wijken en zich open moest leggen. Hij pakte zichzelf vast en duwde, één keer, hard, en schoot er in één beweging helemaal in. Amber kromde haar rug zo ver dat haar schouders van de mat kwamen en gilde het uit, hoog, de vrouwen aan de rand lachten en zeiden iets tegen elkaar.

Hij bleef even stil liggen, met zijn volle gewicht op zijn knieën, toen begon hij. Niet zoeken, niet opbouwen: meteen dat ritme, hard, met zijn heupen, elke stoot duwde haar een paar centimeter over de mat, zodat ze met haar handen achter zich in de vezels moest grijpen om niet weg te schuiven. Ze was droog het schuurde en na een minuut was ze dat voorbij en werd ze vanzelf nat, het geluid kwam erbij, dat natte geluid, dat was het moment waarop de vrouwen naar voren leunden.

Iemand pakte haar enkel vast en duwde haar been verder open, hoger, tot haar knie tegen iemands schouder lag. De man boven haar hijgde door zijn tanden en hield zijn blik op de plek waar hij in haar kwam, Amber keek naar het litteken op zijn arm dat meebewoog naar de zweetdruppels die van zijn kin op haar borst vielen.

Hij kwam met een korte, diepe reeks stoten en bleef toen zwaar in haar liggen, ze voelde het warm worden van binnen, niet in één keer maar in korte kloppingen die ze in haar buikwand voelde meetrillen. Toen hij zich terugtrok, kwam er een klodder mee die op de mat viel de vrouwen knikten.

De tweede was er al. Die was smaller, nerveuzer, hij ging niet tussen haar benen liggen maar op zijn knieën naast haar dij, en hij duwde haar been met zijn onderarm opzij ging van opzij naar binnen, een andere hoek, dat deed zeer op een nieuwe plek. Amber kreunde de vrouwen vonden het grappig dat ze het verschil hoorden. Hij was sneller, ongeduldiger, hij trok aan haar heup om haar naar zich toe te halen in plaats van naar haar toe te komen, hij keek niet naar haar gezicht maar naar zijn eigen schacht, naar hoe hij erin en eruit ging.

Toen hij klaarkwam, deed hij het half in haar en trok hem er uit, de rest liep over haar dijbeen in het zand.

De derde was ouder en zakelijk. Die deed zijn broek niet eens uit, die trok hem alleen tot op zijn knieën en pakte Amber met beide handen bij de heupen vast trok haar over de mat naar zich toe, hard, zodat ze een stuk naar achteren schoof en het doek onder haar hoofd mee werd getrokken. Toen hij bij haar was, ging hij erin zonder te kijken. Amber had haar hoofd half opgetild en zag haar eigen buik bewegen op zijn ritme, ze liet haar hoofd weer zakken.

Hij was klaar voor ze er iets van merkte. Hij stond op, trok zijn broek op en liep weg, er stond al iemand anders.

Vanaf daar werd het geen reeks mannen meer maar een opeenvolging. Amber hield niet meer bij wie. Ze zag nog wel gezichten boven zich, een enkele keer, dan waren ze alweer weg voor ze ze kon thuisbrengen, het waren niet alleen mannen meer: er kwam een vrouw van een jaar of dertig bij liggen met haar jurk opgetrokken en een ding van hout dat ze in haar hand had, glad en donker, ze duwde het in Amber terwijl ze zelf met twee vingers aan zichzelf zat, ze deed het traag met aandacht, dat was het eerste moment dat Amber iets voelde dat op opluchting leek, tot de vrouw het ding omdraaide en het er met een draai uit haalde.

Iemand hield haar hoofd vast zodat ze naar voren moest kijken. Een andere vrouw zat aan haar borsten kneep in haar tepels en liet pas los als Amber haar tanden op elkaar zette. Haar benen werden niet meer gevraagd, ze werden gepakt opgetild en neergelegd zoals het uitkwam, ze had geen spieren meer over om er iets tegenin te brengen.

Ze was nat. Niet meer van de mannen alleen. Ze voelde het zelf gebeuren, het trekken in haar buik, het warme dat tussen haar billen weg liep en in de mat trok, ze kon er niets aan doen ze kon het ook niet meer verbergen, want de vrouwen zagen het en wezen het elkaar aan.

Na een half uur kwam de eerste lading die niet meer in haar terechtkwam op haar buik. De volgende in haar haren. Ze voelde het warm weglopen tussen haar billen en over de mat, in een dunne streep die tot onder haar rug liep, ze kon haar benen niet meer sluiten, ze hadden de kracht niet meer. Ze lagen opengevouwen en ze bleven opengevouwen, want elke keer dat ze haar knieën naar elkaar wilde brengen, stond er wel een hand of een heup tussen die ze weer uit elkaar duwde.

Even was er niets. Amber lag met haar ogen dicht en hoorde alleen haar eigen ademhaling en het zoemen van vliegen ergens boven haar. Een vrouw streek met haar hele hand door de plas onder haar en hield hem aan de kring voor, er werd iets geroepen waarop gelachen werd, toen stak iemand twee vingers terug in haar en liet ze daar liggen, zonder iets te doen, alsof het de bedoeling was dat ze gevuld bleef.

Er klonken stemmen aan de rand van het plein.

Sanne werd tussen twee mannen in aangeduwd, de heuvels af, met haar camera nog om haar nek één schoen kwijt. Ze hadden haar op het pad ingehaald, op de plek waar ze twee uur eerder was uitgestapt, ze had zich verzet, dat zag Amber aan de schrammen op haar armen en aan de rode plekken waar iemand haar bij de polsen had vastgehouden. Ze keek naar Amber en naar wat er tussen haar benen zat haar gezicht vertrok.

Lotte kwam er achteraan, haar armen achter haar rug, haar gezicht rood en verwilderd. Ze had de brommer al gehoord toen ze nog bij het water zat, ze had doorgehad dat er niets meer te onderhandelen viel, dat zag Amber aan haar: aan de manier waarop ze haar kin ophield.

Ze werden naast Amber op de mat gezet. Lotte keek naar de streep die van Amber tot onder haar rug liep en zei niets, en dat was erger dan alles.

Er werd niet lang gewacht. De vrouwen kwamen meteen op hen af, en het was niet dezelfde haast als bij Amber, het was rustiger, want dit was het makkelijke deel.

Eerst de spullen. Sanne's camera werd van haar nek gehaald, de lensdop erop gedraaid, en aan een vrouw gegeven die hem onder haar arm klemde alsof het een brood was. De telefoons werden in een mand gegooid, Amber de hare werd uit de tas bij de kraampjes gehaald en erbij gedaan. De armbanden werden van Ambers polsen geschoven terwijl ze nog op de mat zat, de ring van Sanne ging van haar vinger, iemand anders hield de dunne kettinkjes bij elkaar en gaf ze door, bij Lotte werd het staafje uit haar oor getrokken zonder dat iemand keek of het bloedde.

Toen de kleren. Lotte's korte broek werd losgeknoopt en langs haar benen naar beneden getrokken ze stapte er werktuiglijk uit, alsof ze het zelf deed. Sanne's top werd over haar hoofd uitgetrokken met haar armen nog half omhoog. De wandelschoenen gingen uit, de sokken ernaast. Iemand raapte Ambers jurkje uit het stof en haar bh en slipje van de mat, en het ging allemaal op één hoop. Niets werd gevouwen. De hoop werd aangestoken, daar op het plein, en Amber keek er naakt vanaf de mat naar, Sanne en Lotte staande ernaast in hun ondergoed.

De bh's werden stuk getrokken, het slipje van Sanne werd opzij getrokken en toen uit, en Lotte's slipje werd langs haar benen naar beneden getrokken, waar ze met één voet uit stapte. Ze stonden naakt en Amber zag Sanne haar armen voor haar borsten slaan en Lotte haar handen voor zich houden, ze wist dat ze het over tien minuten allebei niet meer zouden doen.

Toen werden ze overeind gezet, Amber ook, met een hand onder haar arm, haar benen waren zo slap dat ze op de mat bleef staan tot iemand zei dat ze moest lopen.

De Land Cruiser kwam tien minuten later aangereden over het pad en werd achter de hutten gezet, waar hij meteen van zijn wielen werd gehaald en leeggehaald. De jerrycans, de matrassen, de tandenborstels, de kaart. De paspoorten werden op het plein verbrand, in dezelfde hoop als hun kleren.

Hun haren kwam als laatste.

Een oude vrouw kwam aanzetten met een mes dat ze eerst aan haar duim had getest. Sanne's krullen werden in één greep bij elkaar gepakt en eraf gezaagd, zo dicht op de huid dat het trok, Sanne slaakte een geluid alsof ze viel en greep met beide handen naar haar hoofd. Toen Lotte, die zo lang over die haren had gedaan, drie jaar had ze erover gedaan, die er 's ochtends twintig minuten vroeger voor opstond: het lemmet ging er in één keer doorheen en Lotte keek naar de slierten die op de mat vielen niemand raapte ze op. Amber was de laatste, ze voelde de koude kant over haar achterhoofd schrapen en daarna de warme lucht aan haar schedel, ze stak haar hand op om te voelen haar hand werd zachtjes weer naar beneden geduwd.

Er werd nog een keer met het mes overheen gegaan, ruw, tot er niets meer over was dan stoppels, daarna werden de stoppels met een klodder vet ingesmeerd door vrouwenhanden, van voor naar achter, tot ze glad waren als kiezelstenen. Sanne huilde zonder geluid. Lotte niet.

Drie kale vrouwen. Dezelfde huid als de vrouwen om hen heen. Geen sieraad, geen kledingstuk, geen naam meer die iemand kon lezen.

Vanaf hier waren ze gewoon de drie.

En toen kwam de hele stam. Niet in golven, niet in groepjes: in één keer, vanachter de hutten vandaan, uit de schaduw, van de velden, het waren er veel de kring stond rijen dik. Het waren niet alleen mannen. Er waren vrouwen bij, meisjes en jongens, hele oude mensen die zich naar voren lieten duwen en kinderen die over de ruggen van de volwassenen hingen om te kunnen kijken.

De vrouwen verdeelden het werk nog voor er iemand iets deed. Er werd naar de drie gekeken, naar hun lengte, naar hun bouw, er werd iets gezegd waarop de mannen achteruit werden gehouden. Lotte was de kleinste van de drie, en daarom werd zij bewaard. Niet voor de mannen: voor de jongens en de meisjes die het nog nooit gedaan hadden. Ze zagen er niet ouder uit dan twaalf, dertien. Hoe oud ze werkelijk waren weet niemand, hier worden geen jaren geteld, hier telt alleen wat een lichaam al kan.

Amber zag het gebeuren en begreep het pas toen het eerste meisje bij Lotte werd neergezet.

De oudste kwam bij Amber. Een man van tegen de negentig, mager als een lat, met een huid die over zijn botten hing en handen die trilden. Ze zetten hem naast Amber neer en hielpen hem op zijn knieën, hij ging met zijn vingers over haar heen alsof hij iets aan het opmeten was. Zijn nagels waren hard en geel zijn vingers trilden zo erg dat het kietelde. Toen hij bij haar dijen kwam, moest iemand zijn pols vasthouden om hem te sturen, zo ging hij naar binnen, Amber voelde elke knokkel en elke trilling.

Hij bleef lang bezig. Hij had geen haast hij had geen kracht, de vrouwen stonden het geduldig toe. Amber lag naar het gerimpelde gezicht boven haar te kijken en naar de losse huid van zijn hals, hij hijgde door zijn neus. Ze was zo nat dat hij er bijna zonder weerstand in ging, dat leek hem te verwarren, hij trok zich half terug en duwde opnieuw, zo traag dat Amber haar eigen hartslag in haar oren hoorde. Toen hij klaar was, was er bijna niets, een paar druppels kwamen uit hem en hij werd weggeholpen ze zag hem verdwijnen met zijn blote billen.

Bij Lotte stond intussen een jongen. Hij was zo mager dat zijn ribben uitstaken, zijn broek al los, zijn handen beefden zo erg dat hij zichzelf niet eens goed vast kon houden. Hij wist niet waar hij moest kijken en zakte op zijn knieën tussen haar benen, duwde en zat scheef hij schoof er half naast, het meisje van twaalf dat naast Lotte was neergezet stak haar hand uit en leidde zijn stijve naar binnen, zijn ogen werden groot. Hij bewoog in korte stootjes die nergens ritme hadden, hij kwam al na een twintig seconden kroop er rood van af en werd door de vrouwen uitgelachen.

De tweede was een meisje. Die ging niet bovenop liggen maar hurkte, en ze had kennelijk van iemand gehoord wat ze moest doen, want ze stak haar vingers in Lotte en bewoog ze meteen, Lotte schokte en het meisje schrok en trok ze terug, een vrouw duwde haar hand terug en hield hem vast stuurde hem, het meisje keek met open mond naar wat ze deed. Lotte lag met haar hoofd achterover haar ogen dicht en liet het toe.

De derde was groter en hij had gekeken. Hij had bij de anderen gestaan en het gezien hij ging er meteen in, in één keer, alsof hij wilde bewijzen dat hij het kon, Lotte was zo nat dat het hem zonder moeite lukte. Hij duwde hard en te hoog, met zijn bekken scheef, het was niet het zoeken van de eerste en ook niet het voorzichtige van het meisje: het was stoten om het stoten.

De vrouwen moedigden hem aan. Iemand zei iets en hij ging sneller, Lotte voelde het zweet van zijn handen op haar heupen, zijn greep was te vast en hij hijgde hoog door zijn neus. Ze lag met haar wang in het zand en keek naar de voeten om haar heen, ze voelde hem korter en korter stoten, hij verloor zijn ritme, hij stootte nog drie keer en toen bleef hij hangen.

Het kwam in schokken. Ze voelde elke schok tegen haar binnenwand, warm en in kleine stootjes, hij hield zich aan haar vast alsof hij viel en perste er nog een laatste bij. Toen trok hij zich terug en ze voelde het meteen wegzakken, dikker en trager dan haar eigen nat, het liep uit haar vagina tussen haar billen naar beneden.

Hij bleef staan, hij wist niet wat er nu moest. Lotte haar mond was droog ze had dorst, ze dacht dat ze even niets meer hoefde.

De vrouw pakte de jongen bij zijn schacht en hield hem omhoog, naar Lotte's gezicht, streek met de eikel over haar bovenlip. Er bleef een natte streep zaad achter, Lotte rook het, dat lauwe, ze voelde het onder haar neus trekken.

Toen duwde de vrouw hem tegen haar lippen.

Lotte deed haar mond open zonder dat ze het zelf wilde, en de vrouw liet hem pas los toen Lotte hem zelf met haar hand vast had.

Ze moest hem proper maken blijkbaar.

Ze nam hem in haar mond en proefde het meteen: zichzelf, zout en lauw, eronder iets zoeterig. Ze likte hem van onder naar boven, traag, de hele schacht, hij schokte bij elke streek. Het glibberde ze moest haar lippen gebruiken om het eraf te halen en op te zuigen, ze deed het met haar ogen dicht.

Een vrouw boog zich over haar heen en legde haar hand op Lotte's achterhoofd. Ze duwde niet meteen, ze liet haar eerst begaan, toen zei ze iets en duwde door, Lotte's lippen schoven tot tegen zijn buik de eikel stootte achterin haar mond.

Ze schrok en wilde terug, de hand hield haar tegen en duwde nog eens, de tweede keer kwam de kokhals er trok haar keel samen ze maakte een geluid dat de vrouwen lachten. De hand liet pas los toen hij helemaal slap werd. Lotte hoestte met haar hand voor haar mond en er kwam een sliert speeksel en zaad mee die van haar kin liep.

De vrouw stak een vinger uit en streek ermee over zijn schacht, van de wortel tot de eikel, en hield de vinger omhoog en bekeek hem van dichtbij. Er zat niets meer aan. Toen mocht hij weg, en hij werd bij zijn nek gepakt en weggetrokken zodat er ruimte kwam voor de volgende.

De vierde was kleiner en veel banger. Die was nog niet helemaal hard de vrouwen zagen het en er ging meteen een hand naar hem toe, van een meisje van veertien dat naast hem stond, die wreef hem tot hij wel stond, hij keek de hele tijd naar de grond.

Ze zetten hem naast Lotte, op zijn knieën tussen haar benen, hij duwde en het zat weer scheef. Het meisje van veertien dat hem hard had gemaakt pakte Lotte's pols en bracht haar hand tussen haar benen en legde hem net onder de eikel en duwde tot Lotte's vingers zich erom sloten. Lotte moest hem naar binnen leiden ze deed het zonder nadenken.

Toen hij erin zat, zakte hij door zijn armen, hij had geen kracht en geen ritme en hij bewoog alsof hij bang was dat het zou breken. De vrouwen lieten hem begaan, er werd niets gezegd, en dat maakte het juist erger: hij wist dat iedereen keek.

Lotte duwde zelf haar heupen tegen hem op om hem te helpen en dit te laten stoppen. Hij vond het ritme toen en ging mee, het was nog steeds niet goed maar het werd iets, hij kwam al snel, hij perste het eruit met zijn ogen dicht en zijn mond open.

Zij voelde hetzelfde als bij de vorige, de schokjes, het warme zaad, maar nu van bovenaf en onhandig, hij bleef liggen en drukte het er nog wat dieper in toen hij al klaar was.

Ze moest hem ook proper maken. De vrouwen haalden hem van haar draaiden hem om en zetten hem voor haar gezicht, hij was nat en slap hij keek er zelf naar alsof hij het niet vertrouwde.

Lotte nam hem in haar mond en zoog er zachtjes op, hij trok zijn buik in en giechelde, de vrouwen lachten met hem mee. Dezelfde hand ging weer op haar achterhoofd, nu was het de vrouw van de vinger en duwde meteen. Lotte moest hem helemaal in haar mond nemen terwijl hij nog half slap was, dat was anders, het was weker en het vulde haar mond zonder dat ze er houvast aan had, ze zoog en likte tegelijk en kon geen kant op met de hand op haar nek.

Toen hij schoon was, trok de vrouw haar hoofd terug en deed de controle, de vinger van de wortel tot de eikel, er zat een klein sliertje aan de onderkant dat ze aan de vrouwen liet zien. Ze zei iets tegen Lotte die op haar knieën zat en duwde haar hoofd terug, Lotte likte het weg en slikte het in, pas daarna mocht hij weg.

De vierde was nog maar net weg of de vrouw legde haar hand op het hoofd van het meisje van veertien en duwde haar naar beneden.

Het meisje begreep het en knielde tussen Lotte's benen en aarzelde nog, met haar gezicht erboven, vier ladingen zaad en Lotte's eigen nat, het liep tot in het zand. De vrouw duwde nog eens en het meisje boog door en likte.

Ze begon voorzichtig, met kleine halen, alsof ze proefde, Lotte voelde haar tong enkel als iets warms dat ergens langs streek. Ze was er niet op gebouwd. Ze was murw en ze wilde niets meer haar benen lagen al open zonder dat iemand ze hoefde te duwen.

Maar het meisje werd zekerder. Ze kreeg het door, ze ging met haar hele tong plat over de gleuf, van onder naar boven, ze slikte af en toe en likte door, de vrouw hield haar hoofd vast en stuurde haar naar de goede plek.

Toen ze bij de knop kwam, schokte Lotte. Het was scherp het was te veel na alles, ze trok haar heupen weg het meisje ging mee, met haar mond en likte door, Lotte kon niet meer wegkomen.

Ze wilde het niet. Ze lag het uit te schreeuwen vanbinnen: het moest stoppen, het was genoeg geweest, ze was kapot. Ze balde haar handen in het zand en probeerde haar adem laag te houden het tegen te werken, dat lukte even, tot het meisje een vinger in haar schoof.

Toen brak het. Lotte hoorde het zichzelf doen, hoog en zonder adem, haar heupen gingen vanzelf omhoog en stootten tegen het meisje haar gezicht, ze kwam met schokken die van diep kwamen en die ze met niets tegenhield. Het duurde lang het meisje bleef likken en Lotte bleef maar schokken, de vrouwen zeiden dingen tegen elkaar en tegen het meisje niemand haalde haar weg.

Toen het voorbij was, liet Lotte zich terugvallen, ze was nat van haar gezicht tot in haar nek, en ze hijgde met haar mond open en haar ogen dicht.

Het meisje kwam overeind met een glimmende kin en veegde met de rug van haar hand over haar mond. De vrouwen klopten haar op haar schouder en ze keken allemaal naar Lotte, Lotte draaide haar gezicht weg, het zand in.

Ze was kwaad. Om niets en om alles, en het meest omdat ze het niet had tegengehouden.

Sanne werd op haar rug gelegd de vrouwen hielden haar benen open, elk aan één kant, met hun handen plat boven haar knieën zodat ze niet kon sluiten. Toen werden de oude mannen gebracht.

De eerste was zo oud en zo verschrompeld dat hij zelf niet meer wist waar hij moest zijn. Twee vrouwen hielden hem overeind en een derde duwde zijn broek naar beneden, zijn lul was klein en bleek en hij stond half. Ze wachtten er niet op: de vrouw pakte hem om en wreef hem tot hij verder kwam, toen duwden de twee anderen hem aan zijn heupen naar voren, naar Sanne.

Hij duwde en het schuurde. Ze was droog ze was nog nooit aangeraakt, hij kwam er half in en bleef steken en duwde nog eens, Sanne trok haar heupen weg van de pijn.

Een vrouw keek, spuwde in haar hand en wreef het tussen Sanne's benen, en duwde de man toen door. Het was nog steeds te weinig en het deed nog steeds zeer, Sanne voelde hem eindelijk helemaal binnenkomen haar benen wilden dicht.

De vrouw knikte naar Sanne en pakte haar rechterhand. Ze bracht hem naar achteren, tussen de billen van de man, en duwde Sanne's wijsvinger erin, tot aan het tweede kootje.

De man schokte er kwam een geluid uit hem dat diep zat, hij werd meteen harder. Sanne voelde het aan de andere kant van het vlies, haar vinger in hem en hij in haar, ze moest hem erin houden terwijl de vrouwen hem in beweging brachten.

Hij kwam al snel, schraal en in een paar trekken, ze voelde het wegblijven nadat hij ophield.

De volgende werd niet tussen haar benen gebracht maar boven haar gezicht.

De vrouw trok hem bij zijn heup naar voren en zijn lul hing slap en grijs boven Sanne's mond. De vrouw nam Sanne’s linkerhand op om zijn lul vast te pakken.

Haar rechterhand lag naast haar in het zand, nog bruin van de vorige, en niemand gaf haar iets om aan te pakken.

Sanne deed haar mond open en nam hem naar binnen, de vrouw duwde tegen de billen van de man tot hij achterin zat, Sanne kon alleen haar mond nog gebruiken.

Ze zoog. De druk kwam meteen, de man boven haar zette zijn knieën wijder, hij werd dik in haar mond.

Maar hij stond niet. Ze liet los om adem te halen en hij viel terug, de vrouw schreeuwde iets en Sanne zoog opnieuw, dit keer kwam de kokhals en sloeg haar keel dicht ze trok haar schouders op van de mat.

Het speeksel liep uit haar mondhoeken over haar eigen wangen, naar achteren, tot in haar oren.

De man boven haar keek op haar neer en deed niets. Hij hing daar maar, met zijn handen langs zijn lichaam, de vrouwen om hen heen stonden geduldig toe te kijken.

Toen zijn lul eindelijk stond, trok de vrouw hem eruit met een plop en plaatse hem tussen haar benen, en hij werd in één beweging naar binnen geduwd.

Hij kwam al na een paar stoten, schraal, en werd meteen vlug weggehaald door een vrouw.

De tweede was jonger en hij stond half, de vrouw hield hem bij Sanne's mond Sanne nam hem zelf. Ze wist het nu en ze zoog meteen, hij werd dik in haar mond, de vrouw hield hem erin en liet hem niet los.

Hij viel terug zodra ze ophield. Sanne zoog dus door zonder pauze, minutenlang, haar kaken trilden ze hijgde door haar neus.

De vrouw trok hem eruit en duwde hem meteen naar binnen. Hij was zo hard geworden dat het zonder weerstand ging, Sanne had haar mond nog nat en open en hij zat al in haar voor ze hem kon sluiten.

Haar hand ging naar achteren, naar zijn billen, uit gewoonte, de vrouw knikte. Hij kwam snel en hard, in drie stoten, en werd weggeschoven voor hij goed en wel klaar was.

Er stonden er nog vier te wachten.

Sanne hield het niet meer bij wie. Ze kreeg een magere, die te hoog zat en haar over de mat liet schuiven, daarna een zware die op haar ging liggen en haar plat drukte, haar vinger ging bij elk van hen naar achteren zonder dat iemand het nog zei, ze deed het gewoon.

Ze was niet meer droog. Het was eindelijk op gang gekomen, vanzelf, het zaad en haar vocht liep tussen haar billen weg en trok in de mat.

Bij de laatste twee deed ze haar ogen dicht en liet ze het maar gebeuren. Haar kaken deden zeer, haar mond hing open, ze proefde de vorige nog in haar keel.

Toen werd ze omgedraaid.

Een knie ging tussen haar schouderbladen en Sanne werd met haar gezicht in het zand geduwd, haar armen werden naar voren getrokken en daar neergelegd, slap, iemand ging achter haar liggen en duwde haar heupen omhoog tot haar billen hoog stonden en haar rug hol was.

Een hand streek nat tussen haar billen, van onder naar boven, en duwde een duim naar binnen. Sanne schrok en haar heupen schoten weg, de hand op haar rug hield haar tegen. De duim ging dieper tussen haar billen en draaide.

Toen de duim eruit ging, kwam er iets anders tegenaan.

Hij duwde, het ging niet meteen. Sanne perste haar adem uit en haar handen klauwden in het zand, hij duwde door tot de rand voorbij was en toen schoot hij naar binnen, ze gilde het uit, want het was strak en het brandde het was heel anders dan alles wat ze tot dan toe had gehad.

Hij kwam diep in haar, in schokken, en bleef nog even hangen voor hij zich terugtrok, het liep met hem mee naar buiten en over haar billen toen hij hem er uit trok.

De volgende duwde zijn lul er meteen weer in, in hetzelfde gat, het ging makkelijker nu, het zaad van de vorige maakte het glad, Sanne voelde het mee naar binnen gaan en ze kreunde van iets dat geen pijn meer was.

Het meisje van zestien ging bij haar voeten zitten en nam haar tenen in haar mond, één voor één, en zoog erop en liet ze weer los, Sanne trok haar voet terug en het meisje pakte hem terug en ging met haar tong tussen de tenen. Achter haar werd het ritme sneller en de man gooide zijn gewicht in elke stoot, Sanne schoof met haar wang door het zand.

Amber werd opgetild en op een schoot gezet, met haar gezicht naar de kring, en met gespreide benen terwijl er iemand van onderen in haar kwam, de hele kring zag het. Een oude vrouw van in de zeventig kwam voor haar staan en stak zonder woorden haar hand tussen Amber's benen om te voelen hoe het zat. Ze duwde de vingers naar binnen naast de man zijn lul, Amber voelde het allebei tegelijk en beet in haar lip.

De vingers van de oude vrouw bewogen naast de man, naar binnen en weer terug, Amber kon niet wegkijken omdat de hele kring rond haar stond. Ze voelde de nagel langs de binnenkant schrapen en ze trok haar buik in, de man onder haar ging harder stoten omdat hij er iets van merkte.

Toen haalde de vrouw haar hand terug en stak de vingers in haar eigen mond, ze knikte, en ze zei iets tegen de man alsof ze hem toestemming gaf.

Lotte werd neergelegd en overgenomen door twee jongens die niet wisten hoe ze moesten samenwerken, die om de beurt stootten en elkaar in de weg zaten, het deed pijn en het was rommelig Lotte greep met beide handen in het zand. Toen de ene klaarkwam deed hij het op haar dij, de tweede duwde hem weg en ging meteen verder in haar kutje.

Sanne kreeg een man van middelbare leeftijd met een dikke buik. Hij ging niet op zijn knieën maar ging languit op haar rug liggen, met zijn volle gewicht, en drukte haar gezicht in het zand. Sanne kon geen adem meer halen, ze draaide haar hoofd opzij en sloeg met haar hand op de grond, hij begreep het niet duwde haar benen open en ging gewoon door. Toen hij eindelijk klaar was en zich terugtrok, hapte ze naar lucht met een geluid dat de vrouwen deden lachen, er zat zand in haar mond en in haar neus ze proestte het uit.

Er waren er nu zoveel dat ze hen tussen twee beurten niet meer loslieten. Handen hielden benen open, handen hielden hoofden recht, handen duwden ruggen hol. Ze werden van voren, van achteren en van opzij genomen, in hun monden, ze werden tussendoor nat gehouden door vrouwenvingers en vrouwenmonden als er even niets gebeurde.

Sanne werd teruggedraaid, op haar rug, en een vrouw van in de vijftig ging op haar knieën tussen haar benen liggen en likte haar, lang en met de platte tong, en proefde daarbij alles wat er al in zat. Toen ze bij haar achterste kwam en het zaad daar proefde, ging ze met haar tong verder naar boven en likte ook dat schoon, Sanne schokte en sloeg haar knieën om de oren van de vrouw. De vrouw lachte duwde ze weg en ging door. Ondertussen namen 2 kleine meisjes elk een voet vast om aan haar tenen te zuigen en te likken.

Twee meisjes van een jaar of veertien knielden bij Lotte neer en duwden haar knieën uit elkaar en keken. Gewoon kijken. Lang, met hun hoofd scheef, zonder iets aan te raken. Toen stak de ene haar vingers naar binnen en hield ze omhoog, er zaten draden aan, ze liet het aan de anderen zien, er werd gemompeld en geknikt, Lotte sloeg haar handen voor haar gezicht en begon te huilen.

De oude man van negentig werd teruggebracht en over Sanne heen geholpen. Hij kon niet meer, maar hij wilde wel, ze hielpen hem met de hand, Sanne keek naar zijn gezicht en naar de hand om hem heen en naar de paar druppels die op haar buik vielen.

De laatste mannen deden geen moeite meer om te mikken. Het ging over buiken, borsten en gezichten, het liep van Sanne's haar in het zand over Lotte's dij, en Amber proefde het toen ze haar mond dichtdeed.

Die nacht werden ze niet naar één hut gebracht. Ze werden verdeeld, dat was het eerste wat ze leerde: hier had niemand een eigen vrouw. Er was geen bezit, geen afspraak, geen naam die je bij iemand indeelde. Je lag waar je gelegd werd, als er iemand over je heen kwam staan in het donker, dan was dat zo.

Amber lag bij een gezin met drie generaties in één hut ze was die nacht twee keer wakker gemaakt en geneukt. De tweede keer deed ze haar ogen niet eens meer open.

De weken daarna werden de dagen geteld in maandverloop in plaats van in data, want dat hadden ze van de vrouwen geleerd. Overdag werkten ze mee, want werken moest ook: water, hout, de stampkuip, de velden. En 's avonds werden ze gebruikt. Soms een keer, soms tot diep in de nacht, soms werd er midden in de middag iemand bij hen geroepen en dan legden ze neer wat ze vast hadden en gingen gehoorzaam liggen, met het vuil nog aan hun handen.

Sanne deed het bij de vrouwen ook. Na de tweede week begon ze zelf haar vinger te gebruiken bij de mannen en vrouwen, zonder dat iemand het nog hoefde te vragen, na de vierde week wist ze bij elke man en vrouw waar ze het graag hadden.

Ze leerden de taal flarden per week. Ze leerden dat de man met het gezicht als een gesloten deur de broer van de oude man was, dat de moeder van de jongen van dertien ook een kleindochter van de oude man was, dat de twee meisjes van veertien nichten van elkaar waren. Ze leerden waarom het dorp zo gretig was, waarom de blikken naar hun buiken gingen voor ze naar hun gezichten gingen.

Sanne stopte met het zoeken naar haar eigen naam in haar hoofd. Ze hoorde zichzelf ook niet meer zo noemen, want er was niemand die het deed. Als iemand iets tegen haar zei, was het met een hand op haar schouder of een kin naar haar toe, dat was genoeg.

Op een ochtend in de vijfde week kwam de oude vrouw met het mes langs en streek Amber over haar onderbuik, en ze zei iets wat Amber niet helemaal verstond maar waarvan de vrouwen om haar heen knikten en glimlachten.

Sanne stond naast haar met haar handen in haar zij. Lotte zat op de drempel van een hut en keek naar de kale heuvels waar ze ooit met een camera naartoe was gelopen.

Niemand van hen wist nog hoe hun haar eruit had gezien. Niemand van hen wist nog hoe ze heetten zoals het op een paspoort stond. De auto was allang uit elkaar getrokken de as van hun papieren lag in de velden.

Ze waren de drie, en ze waren bruin als de vrouwen hier, en hun buiken moesten het dorp redden.

Dat was alles.
Wat vond je van dit verhaal? Geef een cijfer!
5   6   7   8   9   10  
Favoriet
Terug Naar Boven
Solvit
Solvit (35)
Ben jij nieuwsgierig naar een vrouw die houdt van spanning en aandacht?
🟢 Nu Online
Bekijk Mijn Profiel
Taboe
Klik hier voor meer...
Klik hier voor meer...
Klik hier voor meer...
Klik hier voor meer...

Algemene Voorwaarden -  Contact -  FAQ
Bezoekers Online: 661 / Copyright 2000 - 2026 Opwindend.Net