Hippia

Hier sta ik dus op een frisse dinsdagmorgen in oktober, op vier poten en in mijn blote billen, op de Zuidlaarder markt, klaar om te worden verkocht. Mijn stiefpappa heeft dat geregeld met de manegehouder waar ik van jongs af aan paard gereden heb.

Tot voor een paar maanden was ik namelijk een blond blank tienermeisje. Ik heette toen Hippia. Die naam had ik te danken aan het cadeau dat mijn mamma op haar achttiende verjaardag had gekregen: zij mocht met haar hengst Nessos paren. U kunt dat nalezen in Bookolos’ verhaal “Ik mocht mij 14 dagen niet wassen,” aflevering 28, dat u via google kunt vinden. Die serie van 35 verhalen draait om poep- en pisseks, maar dat valt in die aflevering nogal mee. De serie staat niet op deze site omdat de leeftijdsgrens voor seks hier hoger ligt, op zestien, en daar op veertien jaar.

Mijn mamma was zo verrukt van die hengstenlul dat ze een paar weken geen seks had gehad met haar pappa (mijn opa dus), haar broer of welke van haar talloze vriendjes dan ook. Na een paar weken bleek ze zwanger en daarom is het zeker dat ik de dochter ben van mijn mams en haar hengst, die nog steeds in de manege staat. Eigenlijk had ze verwacht een kentaur te zullen baren, een paardmens, met het lijf van een vierbenig paard (bijna altijd een hengst), op de plaats van de hals een volledig mannenbovenlijf en een dikke paardenlul tussen zijn achterste benen. Het was een kleine teleurstelling toen ze toch een gewone mensenbaby kreeg, mij dus. Toch was er een enkel afwijkend detail. Ik had tepeltjes op de gewone plaats, maar bovendien op heuphoogte, vlak naast mijn spleetje. De dokter zei dat dat wel vaker voorkwam, tot zelfs twaalf tepels toe, want mensen zijn als zoogdieren verwant aan het varken. Ik werd dus niet vernoemd naar de enige vrouwelijke kentaur in de mythologie, Hylonome, maar kreeg de naam Hippia of paardsje. Hylonome had trouwens wel tieten op haar vrouwenbovenlijf.

Als kind was ik een echt paardenmeisje. Ik reed het liefst op echte hengsten, die ik vanaf het eerste begin gemakkelijk aankon. Daaronder was dus ook mijn biologische pappa. Hij was altijd erg mak onder mijn billen en hielp mij toen ik klein was zelfs met opstijgen, door net als een kameel door zijn achterbenen te zakken. Ik vond het ook heerlijk om samen met hem op de grond te pissen en poepen, daar hadden we samen de grootste lol bij, voor zover een echt paard lol kan hebben. Ik had nog een ander dierlijk trekje: ik had een geweldige hekel aan kleren. Gelukkig kwamen mijn ouders graag op naturistencampings en naaktstranden, en in stille streken kon ik zo zelfs naakt paardrijden. Ik vond het altijd erg leuk om mensen tegen te komen, want ik was trots op mijn blote lijf.

Natuurlijk deed ik ook gewone meisjesdingen. Ik heb jaren op ballet gezeten, waar ik strakke balletpakjes droeg, liefst een ietsje te klein, zodat de onderkant tussen mijn billetjes trok, die zo bijna helemaal bloot bleven. Een tutu hoefde van mij niet: ik werd graag in deze staat bewonderd op de oudervoorstellingen, vooral de pappa’s maakte ik lekker. Sommige andere ouders dachten dat mijn ouders geen passende kleding konden betalen, totdat ze vernamen dat wij een riant huis in Blaricum bewoonden. Als jonge tiener had ik ook tennisles en speelde ik in een hockeyteam, waarbij ik natuurlijk niets aan had onder de plooirokjes.

Toen ik een jaar of tien was, werden niet mijn borsttepels hard, maar die naast mijn kutje. Maar ik kreeg ook in de jaren daarna maar geen tieten. Dat was een reden voor mijn moeder en stiefvader om een medisch onderzoek te laten doen. Ik was daar zelf ook erg nieuwsgierig naar, want ik wist al lang dat ik door een hengst was verwekt. Uit chromosomen- en DNA-onderzoek is toen gebleken dat ik inderdaad een hippanthropus was. In de wetenschappelijke literatuur kreeg mijn ondersoort de benaming Hippanthropus Belgicus Nudus, dus Naakt Nederlands Menspaard. Net als muilezels en muildieren zou ik waarschijnlijk onvruchtbaar zijn. Dat vond ik van de ene kant wel jammer, want een kentaurenbaby leek mij ook wel interessant. Anderzijds gaf mij dat een vrijbrief om overal rond te neuken zodra ik daar de leeftijd voor zou hebben. Ik begon toen al wat kriebels in mijn kutje te krijgen.

Ik wilde toen al graag mijn merrie-identiteit showen. Daarom schoor mijn pappa mijn blonde hoofd aan beide kanten kaal, met een hanenkam in het midden bovenop en mijn achterste lange haren in een wilde paardenstaart. Ik zag er dus een beetje punk uit, een beetje, want ik droeg geen ijzerwerk door mijn tong of tepels. Verder wist niemand uit onze omgeving dat ik half merrie, half meisje was.

Het eerste teken van mijn transformatie tot merrie was dat ik geen schaamhaar kreeg en ook geen okselhaar. Dat viel op onze nudistencamping niet op, dus niets aan de hand. Achteraf hadden we ons toen meteen moeten realiseren dat ik bezig was mij tot merrie te ontwikkelen. Mijn armen en benen begonnen namelijk ook vreemd te groeien, ik kreeg erg lange middelvingers en middelste tenen, de middenhands- en middenvoetsbeenderen werden langer en mijn polsen en enkels vergroeiden. Maar ik had nog wel vijf vingers en vijf tenen. Voor de buitenwacht leek ik eigenlijk meer te ver-apen dan te ver-paarden. Dat was wel praktisch, want ik kon me lekker om de jongens heen slingeren als ik hun lul in mijn kut wilde. En seks op zijn hondjes was gemakkelijk, omdat ik dan op mijn armen kon leunen, terwijl ik mijn kontje naar achteren stak. Daar kreeg ik ook het echte merriegevoel bij. Ik vond het ook heerlijk om niet meer het toilet te gebruiken, maar zo achteruit op de grond te pissen en poepen als een volgroeid paard.

Toch was ik niet erg populair bij de jongens, omdat ik geen tieten had die ze lekker hadden kunnen kneden. En ze mochten niet anaal van mij. Met des te meer enthousiasme neukte ik dan ook met mijn stiefvader en mijn halfbroertje. Ik kon immers niet zwanger worden, en mijn broertje, net zestien, presteerde geweldig.

De artsen hadden uitgelegd dat de verpaarding samenhing met mijn productie van het hormoon oestrogeen. Dat regelt tevens de aanmaak van botten, en vanwege mijn paardengenen zat daar mij dus een mutatie in. Die zou dus gestopt kunnen worden door testosteron toe te dienen. Daar voelde ik niets voor. Ik wilde de natuur haar gang laten gaan, en ik was ook paardengek genoeg voor het vooruitzicht echt met een hengst te kunnen paren. Mijn moeder werd er zelfs jaloers van! Mijn armen groeiden al uit tot voorbenen, en mijn achterbenen waren lang genoeg geworden voor een de schofthoogte van een volwassen paard.

Ik wilde mijn toekomstige belevenissen ook graag aan mijn familie laten weten, maar vermoedde dat ik als paard niet meer zou kunnen spreken. Met hoeven kun je bovendien geen toetsenbord bedienen. Dus toen mijn juk- en kaakbeenderen naar voren begonnen te groeien beseften wij dat het tijd was om dat voor te blijven. De hersenneuroloog had bedacht dat dat met een elektrode in de hersens op te lossen zou zijn, met een zendertje eraan verbonden. Dat zou 5G-signalen sturen naar een mobiele telefoon die aan een computer gekoppeld kon worden. Ik zou zo mijn gedachten in geschreven teksten kunnen omzetten, ongeacht de plaats waar ik me zou bevinden. Misschien zouden de signalen op de mobiel of pc zelfs in spraak omgezet kunnen worden.

Net voordat mijn transformatie tot merrie voltooid was, hadden we het systeem uitgetest. Ik kon woord voor woord de tekstverwerking in de computers van de rest van de familie activeren en zo mijn gevoelens en belevenissen delen. Ik kon alle mensen natuurlijk wel gewoon verstaan.

Mijn hoofd kreeg de vorm van een paardenhoofd en mijn langste vingers en tenen werden hoeven, waarbij de andere vingers verschrompelden, alsof ik mijn melktanden verloor. Mijn hoofdhaar was vergroeid tot nekborstels met haar dat net zo dun was als mijn blonde meisjeshaar. Het enige verschil met een echte merrie was, dat ik geen staart kreeg, en ook niet de korte gladde beharing. Ik bleef dus net zo blank en naakt als alle blanke mensen. En ik had nog steeds mijn beeldschone meisjeskont, die ik nu vol trots aan de hele wereld kon showen, net als mijn blanke meisjeskut. Ik had alleen geen tieten achter mijn tepels, jammer voor de wereld van de gluurders.

Mijn eerste boodschap aan mijn stiefvader was dat hij mij in de stal van onze manege moest zetten, ik wilde echt als paard behandeld worden. Mijn paps deed mij een hoofdstel om, legde een zadel op mijn rug en liet mijn broer opstijgen. Hij drukte zijn rijlaarzen tegen mijn flanken, hij vond het leuk om mij op deze manier op mijn plaats te zetten en te laten zien dat hij nu de baas was. Samen brachten ze mij over straat naar de manege. Mijn biologische vader begroette mij met een luid gehinnik. Ik kreeg het er warm van, en dat voelde ik gelijk in mijn vrouwtjeskut. Uiteraard rook biopaps dat en daar werd hij hengstig van, hij rukte wild aan zijn halster. Maar er was geen stellage om een dekking verantwoord te laten verlopen.

Paps en mams vonden het goed dat ik bij rijlessen werd ingeschakeld, om de stallingskosten te beperken, maar vooral om mij wat te doen te geven. Mijn taak was nu om met kinderen op mijn rug in de binnen- en buitenbak rond te lopen. Ook werd ik ingeschakeld in de voltige-lessen, waarbij meisjes op mijn rug acrobatische trucjes leerden, terwijl ik zelf aan de longe, een lang touw aan het hoofdstel, rondjes draafde in de manegebak. Mijn jongere halfzusje was daar ook heel goed in.

Dat hield ik een paar maanden vol. Het verveelde snel. Als afwisseling liet ik me onder mijn meisjesbillen neuken door de mannen en jongens die in de stal kwamen. Ik draaide flink met mijn merriekont en daar werden ze na enig koekeloeren goed geil van. Ze klauterden dan op een krukje en staken hun lul onder mijn billen door in mijn kutspleet. Mijn broer bedacht wat beters: hij regelde een gymnastiekkast, die hij op de juiste hoogte afstelde. Hij ging er languit naakt op liggen, en ik likte zijn lul tot een enorme erectie. Dan schoof ik zijdelings over hem heen, zodat hij met zijn vingers zijn lul naar mijn meisjeskut kon sturen. Dat was wel wat omslachtig. Zoals hij daar lag kon hij ook zijn armen om mijn borstkas en zijn benen om mijn schoften slaan en zo onder mijn buik blijven hangen. Na wat oefening kon hij mij zo van onderaf bespringen en had hij geen kast meer nodig.

Op mijn rug kreeg ik bijna alleen schattige of juist erg fanatieke meisjes. Ze vonden het leuk om op mijn blanke billen te petsen, zodat hun handafdruk er rood op achterbleef, en ze schopten stevig hun rijlaarzen tegen mijn flanken. Mijn mams kwam ook regelmatig op mijn rug, omdat haar hengst, mijn paps dus, al een dagje ouder werd. Dat was wel gezellig.

Ik mailde mijn paps dat ik meer afwisseling wilde. “Verkoop me maar op de markt,” schreef ik op zijn laptop. Mijn moeder en hij zagen dat niet zo zitten, want dan zou ik uit het zicht van de familiekring raken, en mams bereed mij graag. Hij kwam naar de stal en stelde voor om mijn biopaps of een andere hengst te regelen om me te dekken. Dat was al het minste om te doen, maar ja, voor een paard is er natuurlijk niet veel afwisseling mogelijk, zei hij. “Goed,” dacht en schreef ik op zijn mobiel, waardoor ook een simpele conversatie mogelijk was. “Breng mij en mijn paps maar naar een dekstal, dan hebben wij een ritje voor de afwisseling.”

Er werd dus een paardenaanhanger gehuurd, die achter de Volvo van mijn ouders werd gehangen, en ik werd samen met mijn paps Nessos over de klep daarin geleid. Na een half uurtje werden we eruit geladen. Ik was tijdens de rit al geil en kleddernat geworden van het vooruitzicht van de dekking, en mijn paps was dus al even wild. Mijn luid hinnikende paps rook dat, en mijn stiefpaps, mams, broer en de manegehouder moesten hem samen in bedwang houden. Die man was verbaasd, dat ik mij zonder assistentie naar de stellage begaf om de hengst zijn werk te laten doen. Eigenlijk wilde mijn mamma het liefst mijn plaats innemen, want ze zag wel hoe ik genoot, toen mijn pappahengst zijn lul tussen mijn benen door in mijn meisjeskut perste. Een stuwend orgasme trok door mijn lijf terwijl hij zijn ballen in me leegspoot. Ik vond het heerlijk dat iedereen er geïnteresseerd bij toekeek.

Ik liet mij na afloop met Nessos weer in de aanhanger zetten, bedankte stiefpaps en mams voor het geweldige uitje en zo reden we naar onze eigen manege terug. “Kan dit vaker?” schreef ik op mams’ en paps’ mobiel, terwijl het hengstengeil nog langs mijn benen droop. Ik kreeg pas antwoord toen ik weer werd uitgeladen. Hoe vaak dan wel, vroeg paps, want het transport loopt aardig in de papieren. “Dan plan B,” schreef ik, “verkoop mij op de paardenmarkt.”

Zo sta ik dus nu op een van de laatst overgebleven paardenmarkten in dit land, die al meer dan 800 jaar op de derde dinsdag van oktober wordt gehouden in Zuidlaren. Het was een hele rit naar Drenthe, maar mijn opwinding maakte de eigenlijk saaie reis in de paardenaanhanger goed. Paps en de manegehouder hebben mij uitgeladen, en zo sta ik op een koper te wachten tussen de afzettingen en tussen andere paarden en pony’s, de billen allemaal dezelfde kant op. Ik heb alleen geen haar op mijn lijf, behalve de blonde borstel op mijn nek. Ik pis en poep naar hartenlust met de paarden mee.

“Ik wil niet naar een gewone manege of een particulier gaan, want ik heb wel genoeg rondjes gereden,” had ik paps geschreven. De cavalerie gebruikt allang geen paarden meer, zei paps, maar hij zou zijn best doen. Het is een ontzettend drukke markt, waar tienduizenden mensen op af komen. Het is een zonnige dag, dus dat trekt nog extra publiek. Ik geniet van de blikken van al die mensen die met verbazing mijn haarloze naakte lijf becommentariëren. Het lijkt wel een meid, roepen ze. Maar een klein paardenmeisje zegt: maar hij heeft wel een paardenhoofd. Nee, zegt mijn paps, het is een zij, een merrie, kijk maar, en hij trekt mijn billen uit elkaar om haar in tussen mijn spleten te laten kijken. Ik hinnik van genot. Haar papa wil mij wel kopen, want het meisje is echt verrukt van mij.

Dank zij de electrode in mijn hersens kan ik live verslag doen van alles wat ik beleef en ga beleven. De rest van dit verhaal heeft dus de vorm van een dagboek. Ik deel mijn paps mee dat ik zo’n saai leven geen goed idee vindt.

Een gespierd bodybuilderfiguur verkondigt dat hij met mij wil neuken. Het is zo’n agressief type dat denkt dat de hele wereld om hem draait en hem bewondert, en er meteen op timmert als iemand hem durft tegen te spreken. “Daar ga ik een ritje op maken,” deelt hij mee en trekt zijn lul uit zijn broek. Ik haat dat soort types en produceer dan ook een stevige paardenvijg uit mijn kontgat en laat die op zijn schoenen vallen. U snapt dat mijn ingewanden aan het gras-, hooi- en krachtvoerdieet zijn aangepast, vandaar die echte paardendrol. Als beloning krijg ik een keiharde klap op mijn kont. “Klootzak,” wil ik zeggen, maar natuurlijk kwam er alleen een schelle hinnik uit mijn keel. Even natuurlijk lukt het mij vervolgens om hem met een flinke straal onder te pissen, en ik geef hem bovendien een flinke trap met mijn linker achterhoef. Paps waarschuwt hem dat ik hem zijn knie zal verbrijzelen als hij het nog eens probeert. "Stop hem maar in de salami," schreeuwt hij, en hij vertrekt met een slappe lul uit zijn gulp, want de meeste mensen houden niet van pis- en poepseks.

Het publiek stroomt langs. Ik word veelvuldig over mijn billen en dijbenen geaaid, waar ik het behoorlijk warm van krijg. Een paar tienerjongens op weg naar de kermis hebben ook commentaar op mijn meisjesachtige verschijning. Mijn paps ziet dat en zegt dat ze me wel mogen aanraken. Ze hadden net die patjepeeër zien afdruipen, dus aarzelen ze even. “Ze doet niks hoor,” stelt hij ze gerust, alsof ik een klein keffertje ben.

De brutaalste jongen komt naar voren en trekt zelf mijn billen uit elkaar. Hij kietelt over mijn kontgat en schuift zijn andere hand naar mijn kut. “Is het nou een merrie- of een meidenkut,” vraagt hij zijn vrienden. Hij bluft dat zijn zus wel eens op haar rug met haar benen wijd op zijn bed is gaan liggen om haar spleet en kontgat te showen. “Toen heb ik haar gelijk maar genaaid, ze kronkelde en kroelde en kreunde, en ik spoot mij leeg in haar kutspleet.” Hij masseert mijn billen stevig en ik begin wat te snuiven, want ik voel een orgasme opkomen. Daar schrikken de jongens van, maar stiefpaps zegt: “Ga door, ze vindt het hartstikke lekker,” en dat is ook zo, mijn paps kent mij goed genoeg. De andere jongens moeten het nu ook proberen, mijn orgasme zet door, mijn hele huid kleurt loeirood. Maar bij de laatste jongen ben ik al afgekoeld en moet ik het orgasme faken om het theater in stand te houden.

Helemaal verhit en met dikke bobbels in hun broek gaan de jongens verder naar een schiettent. Ook mijn mams en mijn zus kijken nu opgewonden toe. Mams klautert over de afzetting en gaat voorover gebogen, met haar handen op haar knieën naast mij staan, haar billen naar het publiek. Met één beweging trekt ze haar jurkje over haar hoofd. Haar armen en benen hebben geen paardenlengte, en dus lijkt ze precies mijn veulen. Omdat haar hoofd van het publiek is afgewend valt het niet direct op dat ze eigenlijk geen paard is. Mijn paps vindt het geweldig en mijn mams moedigt mijn halfzus aan om er gezellig bij te komen. Zo staan er dus drie paar staartloze blote paardenbillen op de markt.

Dan komt er een aspirant-koper, die op zoek is naar een pronkpaard voor speciale gelegenheden. Hij zegt niet wat voor gelegenheden dat wel zijn. Gekscherend vraagt paps welke hij wil kiezen, of wil hij ze alle drie wel hebben? Hij klimt ook tussen de paarden om ons professioneel in de bek te kunnen kijken. Dan ziet hij dat hij voor de gek gehouden wordt. Hij geeft mams en zusje een pets op de billen en trekt aan mijn halster. Ik doe gewillig mijn mond open, dat weet ik nog van de tandarts.

De koper blijkt in dienst te zijn van de Koninklijke Stallen. Er is een nieuw pronkpaard nodig voor Prinsjesdag. Ik meld mijn stiefpaps dat me dat wel wat lijkt. Paps bedingt dat hij terugkooprecht krijgt als ik niet beval.

Er komen nog meer belangstellenden langs, maar ik ben al verkocht, en de kooplustigen zien bijtijds dat de beide veulens naast mij geen paardenhoofd hebben. Ze doen wel hun best om zich een beetje als paard te gedragen. Zo pissen ze met een boog naar achter, maar er komt toch echt mensenpoep uit hun gat. Vooral mijn zus wordt constant in haar kutje gegrepen.

Aan het eind van de marktdag worden de paarden in trailers geladen. Mijn koper heeft nog twee paarden gekocht, en zo word ik tussen twee harige hengsten in een grote trailer gedreven. Mijn moeder heeft haar jurkje weer aangetrokken en zij kijkt mij weemoedig na, terwijl de klep achter mij dicht wordt gedaan.

In de Koninklijke Stallen in Den Haag ben ik voor het stalpersoneel en later voor het publiek natuurlijk een bezienswaardigheid. Iedereen wil de naakte merrie zien, en liefst ook betasten. Maar het personeel staat alleen aan kinderen toe om mij te aaien. Dat is gezellig, maar ik word er niet wild van. De staljongens, of hoe ze ook maar heten, hebben mijn bijzondere kwaliteiten wel in de gaten. Na sluitingstijd voor het publiek zetten ze een trapje in mijn krib, masseren mijn billen om zichzelf op te geilen en dan neuken ze me dagelijks, iedere dag bij toerbeurt een andere. Leuker dan rondjes in een manege. De stalmeisjes zijn er jaloers van, net als mijn moeder, en zo krijg ik regelmatig gezelschap van jonge meiden die in hun even blote kont naast mij bok gaan staan, en dan net als ik door een staljongen worden bereden.

Ik geniet dagelijks van de bewondering door het publiek, maar verder is er eigenlijk nog minder te doen dan in de manege. Regelmatig word ik gezadeld en bereden, om mij te wennen aan het paardentuig. Pas bij de voorbereiding voor Prinsjesdag is er echt werk aan de winkel, want ik ben niet als schoonheidskoningin aangekocht.

Dan hoor ik dat ik ben toegewezen aan de Commandant der Cavalerie, en omdat ik over straat moet, zal ik eerst worden beslagen. Zo krijg ik dus echte hoefijzers aan mijn middelvingers en middelste tenen. De hoefsmid neemt er extra de tijd voor, want hij ziet wel dat ik geen gewoon paard ben. Ik laat mij gewillig beslaan en zo voel ik me steeds meer een echte merrie. Als hij klaar is knijpt hij mij goedkeurend in mijn kut en steekt zo maar zijn volle natte hand in mijn kontgat, net als de veearts.

Als het eenmaal Prinsjesdag is, dus elf maanden na de Zuidlaardermarkt, moet er eerst op het strand geoefend worden met zogenaamd hooliganpubliek, met knalvuurwerk en veel lawaai, om de paarden te leren zich niets van het publiek aan te trekken. Ik krijg extra aandacht omdat ze moeten controleren of ik net als andere paarden reageer. En natuurlijk geil ik de vuurwerk gooiende tienerjongens op.

Op Prinsjesdag zelf krijg ik een pronkzadel op mijn rug en een feestelijk tuig om mijn wangen, met pluimen op mijn hoofd. Ik ben toegewezen aan de Commandant Bereden Ere-escorte der Cavalerie met twee adjudanten, gevolgd door een bont paukenpaard en vier trompetters. Ik loop dus opvallend vooraan in een groepje paarden dat voor de koetsen uit loopt. Het is in Den Haag net zo druk als op de Zuidlaardermarkt en ik word geil van de blikken van het publiek. Trots stap ik door de Haagse dreven, en ik voel dat ik meer aandacht krijg dan mijn berijder en de rest van de stoet achter mij.

Als de rijtoer is afgelopen rijdt een stalknecht mij weer terug naar de Koninklijke Stallen. Als beloning krijg ik een paar extra suikerklontjes, en de lul van de stalknecht in mijn kut. Het vooruitzicht van weer een jaar niets doen, behalve af en toe een strandwandeling met een prinses op mijn rug, trekt mij niet erg, en dat deel ik mijn stiefpaps dan ook mee. In dezelfde week hoor ik de mening van de directeur van de Stallen: ze trekt veel te veel de aandacht naar zich toe, de volgende keer moet de Commandant maar weer op een gewone schimmel. Als koetspaard kunnen we haar ook niet gebruiken, dan zouden we minstens vier naaktpaarden moeten hebben. Dus bieden ze me weer aan mijn stiefpaps aan, volgens het koopcontract.

Op het Malieveld is intussen een circus neergestreken. Omdat circussen geen vertoningen met leeuwen, tijgers en olifanten mogen geven, zouden ze vast wel emplooi hebben voor een bijzonder paard. Paps neemt contact op met de directie, en die ziet daar wel wat in, een buitenmodel paard waarmee ze ook een bijzondere act kunnen opvoeren. Want voor een defilé met uniforme paarden in rijen en rondrijdende formaties ben ik niet zo geschikt.

Zo heb ik nu een carrière als circuspaard. Ik heb al ervaring met voltigerende tieners, en zo kan ik als basis voor deze bijzondere acrobatiek dienen. Met mijn balletervaring uit mijn kinder- en tienertijd kan ik gemakkelijker dan gewone paarden een showdans uitvoeren. Op mijn achterbenen voer ik ingewikkelde danspassen uit, begeleid door muziek en fraai uitgedoste figuranten. Ik showdans en voer tegelijk een kutshow uit als een volleerde nachtclubdanseres. Alleen de striptease ontbreekt. Ik stel mijn paps voor dat mijn mams en mijn zus als stripteaseuses gaan optreden, en na een half jaar oefenen in een nachtclub mogen ze dat op mijn rug in een circusact opvoeren. Vrolijk tonen ze op mijn rug hun kont en tieten, en ook kinderen gillen van het lachen om al die blote billen. En bij het applaus sta ik op mijn achterste benen en trekken zij wijdbeens hun rug hol om ook onze kutten te laten bewonderen.

Aan het einde van elke avond hebben we een verhitte afterparty in de stallen. Mijn stiefpaps is als onze manager mee, en heeft het stalpersoneel live laten zien hoe je gemakkelijk met mij kunt neuken. Ook mijn broer geeft demonstraties als acrobatische slingeraap onder mijn buik. Mams en mijn zus zijn evenmin vies van een stevige beurt. Voor paps is er ook altijd wel een acrobate die bereid is op hem te komen rijden. Minstens één keer per week zorgt mijn paps dat ik bij een hengst wordt gebracht om mij te dekken, dat is dus mijn salaris. De meeste circushengsten zijn ruin geworden, maar er is ook een eigen fokprogramma met hengsten, die elders in een manege staan.

Zo trekken wij samen jarenlang door het land met deze voorstelling. Die jaren moet ik echt overslaan. Ze staan wel in mijn dagboek en in de computer van paps, maar ik zou u vervelen met zoveel herhaling. Dus we zijn nu opeens twintig jaar verder.

Op een zekere dag ontdekken mijn paps en ik dat er naast de smalle stroken haar op mijn hoofd en nek weer donzig haar opkomt. Ook ontdekken we dat mijn verschrompelde vingers en tenen weer knobbeltjes worden en ten slotte als echte vingers en tenen aan mijn vier benen hangen. Mijn kaken beginnen te krimpen. Ook zonder opgewonden seks word ik heet en vuurrood. Opvliegers? Ik bevind me in de overgang, concludeert mams, en ze weet ook de oplossing: je hebt een oestrogeentekort. De dokter wordt erbij gehaald, en hij schrijft oestrogeeninjecties voor. Want ik geniet nog dagelijks van mijn voorstellingen als paardvrouw en wil dat graag zo houden. Ook mams en zus willen graag onze loopbaan voortzetten. Maar het is al te laat, of de dosis is te klein. Na een paar maanden zie ik er op mijn hoeven na weer als een vrouw uit, met lange blonde haren, en mijn gezicht lijkt ook meer dat van mijn moeder. Alleen mijn oksel- en kuthaar blijft weg. Met mijn mensenhoofd blijf ik zo lang mogelijk onze voorstellingen voortzetten. Tot het moment dat binnen een week alle vier hoeven afvallen en ik weer tien vingers en tien tenen heb.

De directie van het circus biedt ons een afscheidsvoorstelling aan, die deze keer meer op gewone naaktacrobatiek lijkt dan op een paardenact. Bij de afterparty neuk ik na mijn broer eindelijk met de directeur, en mams en zus met alle andere circusmedewerkers. Paps stelt voor de liefhebbers zowel zijn dikke lul als zijn aarsgat beschikbaar.

Mams en zus trekken als de klok twaalf slaat hun schaarse kleren weer aan en nemen mij naakt in de Volvo mee naar huis. Sindsdien blijf ik altijd naakt: op de hippanthropus is de wetgeving niet van toepassing. Dus lieve lezer, als u een naakte vrouw met platte tieten tegenkomt in het winkelcentrum: dat ben ik!

Trefwoord(en): Dieren, Fantasy, Met Familie, Taboe, Transformatie, Young Adult, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!