Zingen En Laten Aftrekken!

Karaoke en laten aftrekken!

Het Spel van de Afleiding

Lara was 19, net klaar met haar middelbare school, en dolgelukkig met haar eerste echte baan. Ze had gesolliciteerd bij een nieuwe, controversiële gameshow op een commerciële zender: "Zing Door of Geef Op". Het was een soort karaoke-show met een twist – een heel pikante twist. Ze kon haar geluk niet op toen ze werd aangenomen als 'afleidingsassistente'. Op tv komen! Echt op tv! Ze schepte er enorm over op tegen haar familie en vrienden.

"Mama, ik ga op televisie werken! Het is een superleuke karaoke-show, en ik help de deelnemers een beetje," zei ze enthousiast aan de dinertafel. Haar moeder keek een beetje bezorgd, maar Lara wuifde het weg. "Het is niks erg hoor, gewoon een beetje interactie met het publiek." Tegen haar vriendinnen op WhatsApp: "Jongens, ik heb een baan bij een gameshow! Ik sta naast de zangers en maak het spannend. Echt mijn moment of fame!"

De show was live, primetime op vrijdagavond. Het concept: een mannelijke deelnemer moest een moeilijk lied zingen, zo zuiver en lang mogelijk. Maar ondertussen stond Lara naast hem, achter een groot doek dat van zijn borst tot net over zijn kruis hing. De camera filmde alles van voren, zodat het publiek het gezicht van de zanger zag, en Lara's bovenlichaam. Maar achter dat doek... daar gebeurde het echte spel.

Lara's taak: hem afleiden. En niet zomaar een beetje kietelen of fluisteren. Nee, ze moest hem aftrekken. Met haar hand stevig om zijn pik, langzaam of snel, net hoe ze dacht dat ze hem het snelst kon laten falen. De zanger verliest als zijn zaad op de grond druppelt – zichtbaar onder het doek voor de vloer-camera. Degene die het langst zuiver blijft zingen, wint de pot van 10.000 euro.

De eerste repetitie was al awkward. De producer legde het uit: "Je staat naast hem, glimlacht naar de camera, houdt je ene hand op zijn schouder voor de looks, en de andere... nou ja, je weet wel. Fake smile the whole time, lieverd. Dit is entertainment!"

Lara's hart bonsde toen de eerste deelnemer het podium op kwam: Tim, een gespierde kerel van 28, zenuwachtig maar vastberaden. Hij koos voor "Bohemian Rhapsody" – een lang, moeilijk nummer. Het doek werd neergelaten, de muziek startte.

Lara stond rechts van hem, haar linkerhand op zijn schouder, glimlachend naar de camera alsof haar leven ervan afhing. "Hoi allemaal!" zei ze vrolijk in de microfoon. Met haar rechterhand gleed ze achter het doek. Tim's broek was al open – dat regelde de productie vooraf. Zijn pik was half hard van de zenuwen. Ze pakte hem vast, voelde hem meteen groeien in haar hand. Warm, dik, kloppend.

Tim begon te zingen: "Is this the real life...?" Zijn stem was nog steady. Lara begon langzaam te trekken, op en neer, haar vingers strak om zijn schacht. Ze keek naar de camera, nep-glimlach plakken. "Kom op Tim, zing door!" moedigde ze aan, terwijl haar hand versnelde.

Hij hield het best lang vol, bijna drie minuten. Zijn stem trilde een beetje bij "Mamaaa...", maar hij ging door. Lara voelde zijn pik opzwellen, de aderen kloppen. Ze kneep zacht in zijn eikel, draaide haar hand een beetje. Tim's gezicht vertrok, hij beet op zijn lip. "Galileo... Figaro..."

Toen kwam het. Een dikke straal spoot uit zijn pik, recht op de vloer onder het doek. De camera zoomde in op de druppels. "Oh nee, Tim geeft op!" riep de presentator lachend. Het publiek joelde. Tim hijgde, rood als een tomaat. Lara trok haar hand terug, veegde discreet af aan een doekje dat klaarlag, en bleef glimlachen. "Jammer Tim, maar goed geprobeerd!"

Awkward? Absoluut. Ze voelde zich vernederd, maar ook... opgewonden? Haar wangen gloeiden, maar dit was haar baan. Haar moment in de spotlights.

De tweede deelnemer was Mark, 35, een rustige zakenman-type. Hij koos voor "Sweet Caroline" – makkelijker ritme, dacht hij slim. Het doek ging weer down. Lara herhaalde het ritueel: hand op schouder, glimlach naar camera. "Laten we zien hoelang Mark het volhoudt, folks!"

Mark's pik was al hard toen ze hem vastpakte – hij had de eerste ronde gezien. Lara begon meteen stevig, op en neer, haar duim over zijn eikel wrijvend. Mark zong zuiver: "Hands... touching hands..." Zijn stem was stabiel, hij ademde diep.

Ze probeerde harder: sneller trekken, af en toe stoppen om hem te plagen, dan weer vol gas. Mark's knieën knikten een beetje, maar hij hield stand. Vier minuten. Vijf. Het publiek scandeerde "Zing door! Zing door!"

Lara's arm begon moe te worden, maar ze bleef gaan. Zweet op haar voorhoofd, nep-glimlach vastgeplakt. Mark's pik was keihard, voorgloed druppelde al. "Sweet Caroline... bum bum bum..."

Zes minuten. Zeven. Hij won! Geen druppel op de grond. De buzzer ging, het lied eindigde precies op tijd. Mark juichte, zijn pik nog in haar hand. Lara liet los, applaudisseerde mee. "Gefeliciteerd Mark! Jij bent de winnaar van vanavond!"

De presentator kondigde aan: "Mark houdt het het langst vol – 7 minuten en 12 seconden! Lara, super gedaan!"

Lara stond daar, applaus om haar heen, camera's op haar gericht. Awkward als de pest – ze had twee vreemde pikken afgetrokken op nationale tv, miljoenen mensen keken. Haar familie zat thuis te kijken... wat zouden ze denken? Maar tegelijk: dit was haar fame. Haar moment. Ze glimlachte breed, echt deze keer een beetje, en wuifde naar de camera.

De Finale Beloning

Lara stond nog na te hijgen van de ronde, haar arm tintelend van het minutenlang trekken. Mark had gewonnen. Zeven minuten en twaalf seconden – een nieuw record. Het publiek juichte, de presentator kondigde de traditie aan: "En zoals altijd bij een winnaar... de ultieme beloning! Lara, neem je plaats in voor de finale!"

Lara begon spontaan te zweten, alsof ze een stuk had gesprint. Ze wist ervan, natuurlijk – het stond in haar contract, klein lettertje onderaan pagina 8: 'Bij overwinning deelnemer: orale voltooiing onder afschermkleed.' Maar nu het echt gebeurde... haar hart bonsde in haar keel. Dit was niet meer alleen een handje helpen. Dit was écht. Op tv. Met miljoenen kijkers.

Mark werd naar een speciale stoel in het midden van het podium geleid – een hoge stoel met armleuningen, alsof het een troon was. Een groot, dik kleed werd over hem heen gedrapeerd, van zijn schouders tot aan de vloer, met een opening alleen aan de voorkant waar Lara onder kon kruipen. De camera's richtten zich op zijn gezicht en bovenlichaam. Niets eronder zichtbaar voor het publiek. Behalve voor de vloer-camera, die later de 'reacties' zou tonen.

"Ga er maar onder, schat," fluisterde de producer in haar oor, met een knipoog. Lara forceerde een glimlach naar de camera, wuifde nog even. "Veel plezier, Mark!" zei ze vrolijk, alsof het een grap was. Maar vanbinnen schreeuwde alles: Waar ben ik in godsnaam beland?

Ze knielde, kroop onder het kleed. Het was donker, warm, rook naar zweet en opwinding. Mark's pik hing nog half hard voor haar gezicht – ze had hem net zeven minuten lang afgetrokken, hij was nog gevoelig, glimmend van voorgloed. Lara pakte hem vast, voelde hem meteen weer hard worden in haar hand. Haar wangen brandden. Dit meen je niet. Ik pijp een wildvreemde op tv. Ook nog eens zonder condoom, lekker veilig bedacht organisatoren.

Boven haar begon de muziek: "Sweet Caroline" weer, op repeat als 'officieel winnaarslied'. Het publiek zong mee: "Sweet Caroline... bum bum bum..."

De interviewer begon vragen te stellen: "Mark, hoe voelt die overwinning? Was het moeilijk om je te concentreren met Lara zo... behulpzaam?"

Mark lachte nerveus. "Eh... ja, best wel een uitdaging, haha. Maar ik heb geoefend op ademhalingstechnieken!"

Het publiek lachte. Lara hoorde alles gedempt door het kleed. Ze ademde diep in, opende haar mond en nam zijn eikel erin. Warm, zoutig, kloppend. Ze begon te zuigen, haar tong ronddraaiend. Haar gedachten raceten: Mam zit thuis te kijken. Mijn vriendinnen. Iedereen. Ze zien mijn hoofd niet, maar ze wéten wat ik doe. Ik ben een hoer op tv. Maar... het is mijn baan. Mijn moment.

Mark's stem trilde al een beetje. "Good times never seemed so good..." zong hij half mee, maar zijn woorden stokten toen Lara dieper nam, haar lippen strak om zijn schacht.

Ze ging harder, haar hoofd op en neer, hand meehelpend aan de basis. Nat geluid onder het kleed – gelukkig niet te horen op tv. Ze voelde zich vernederd, maar ook... machtig? Hij was aan haar overgeleverd nu. Ze kon hem laten kreunen wanneer ze wilde.

De interviewer: "Vertel eens, Mark, wat ga je met het geld doen?"

Mark hijgde: "Eh... vakantie... met mijn vriendin... oh god..."

Het publiek brulde van het lachen. Ze zagen zijn gezicht vertrekken, zijn ogen dichtknijpen. Lara versnelde, haar kaken begonnen zeer te doen. Zijn pik zwol op in haar mond, ze voelde de spanning toenemen.

"Sweet Caroline... bum bum bum..." Het liedje bleef maar doorgaan.

Toen kwam hij. Hard. Dikke, warme stralen spuitend in haar mond, tegen haar keel. Lara verslikte zich bijna, haar ogen traanden. Ze hield haar lippen stevig dicht, liet haar mond vollopen – geen druppel mocht verloren gaan. Het was dik, zout, bitter, en het bleef maar komen, puls na puls, tot haar wangen bol stonden en een laatste straal op haar tong landde.

Mark kreunde luid: "Fuck... yes!" Het publiek barstte los in gelach en applaus.

De presentator grijnsde breed naar de camera: "Mark, je bent toch niet écht in dat mooie mondje van Lara klaargekomen?" Hij knipoogde ondeugend. Mark, rood als een tomaat, lachte schaapachtig en sloeg zijn handen voor zijn gezicht. De zaal brulde van het lachen.

Lara bleef nog even onder het kleed zitten, verdwaasd en met een volle mond. Dit meen ik niet. Mijn mond zit vol met zijn zaad. Op nationale tv. Iedereen weet het. Haar hart klopte in haar keel. Ze wist precies wat er nu verwacht werd: het bewijs, maar zonder dat haar gezicht vol in beeld kwam.

De presentator riep enthousiast: "En nu het moment waar iedereen op wacht... het bewijs! Lara, laat de vloer-camera maar zien dat je alles hebt opgevangen!"

Het publiek begon onmiddellijk te joelen en te scanderen: "Bewijs! Bewijs! Bewijs!"

Lara bleef op haar knieën onder het dikke kleed, veilig buiten het zicht van de hoofdcamera’s. Alleen haar onderbenen en voeten waren net zichtbaar onder de rand van het kleed. Ze boog voorover, dichter naar de grond, zodat haar hoofd volledig verborgen bleef. Voorzichtig opende ze haar mond en liet het dikke, witte zaad in een lange, trage straal rechtstreeks op de glanzende studiovloer spugen.

Het plonsde duidelijk hoorbaar neer en vormde een glimmende plas – perfect in beeld voor de speciale vloer-camera die laag bij de grond stond en alleen dat stukje vloer filmde. De camera zoomde in, het grote scherm achter het podium toonde de close-up van de verse, dikke plas in al zijn glanzende detail, zonder dat Lara’s gezicht ook maar één seconde te zien was.

De zaal ontplofte. Euforisch gejuich, wild applaus, gefluit, mensen sprongen op, scandeerden haar naam: "La-ra! La-ra! La-ra!"

De presentator lachte luid: "Kijk eens aan, dames en heren! Dat noem ik nog eens professioneel! Lara heeft élke druppel opgevangen en netjes geleverd. Wat een toewijding!"

Lara veegde discreet haar lippen af aan de binnenkant van het kleed, bleef nog even geknield zitten tot het gejuich een beetje zakte, en kroop toen pas langzaam naar buiten. Ze stond op met een wankele, maar breed geforceerde glimlach, haar gezicht weer perfect in beeld, alsof er niets aan de hand was. Ze proefde hem nog steeds – die bittere, zoute nasmaak die niet weg wilde.

"Superleuk!" zei ze met hoge, opgewekte stem terwijl ze naar de camera wuifde. "Gefeliciteerd, Mark!"

Het applaus werd nog luider. Ze was het middelpunt van de avond, maar haar gezicht had niemand gezien op het allerpikantste moment. Precies zoals de regisseur het wilde. Beroemd, maar met een klein beetje waardigheid bewaard. Althans... dat vertelde ze zichzelf.

Trefwoord(en): Aftrekken, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!