De Ardennen - 10

Het is al twee uur in de namiddag wanneer we terug zijn van de wandeling. Tim was er o zo zeker van dat we rechts moesten afslaan. Je raadt het al zeker? Het was linksaf! Ik ben hongerig en slechtgezind. Ik wil eten! Gelukkig hebben we afgesproken om vanmiddag brood te eten en dan vanavond te stoppen aan zo'n ranzig wegrestaurant om daar slappe frietjes of lauwe pizza te verorberen. Maar ondanks mijn humeur heeft de wandeling deugd gedaan. Ik heb al snel mijn gebroken hart aan de kant kunnen schuiven. Kasper heeft ten slotte nooit gezegd dat hij niet van me houdt, dus er is nog een ijdele hoop. Ja, ja, kijk niet zo. Ik weet het, mijn hart zal op een dag in duizend stukjes breken, maar vandaag is nog niet die dag. Ik kan het nog niet aan. Al beloof ik mezelf wel alvast dat ik er na het weekend niet te veel meer aan mag denken. Tijdens de wandeling liep ik achter hem aan en staarde naar zijn kontje dat mooi uitkwam in zijn strakke jeans. Niels was iets aan het vertellen tegen me. Ik heb geen idee waarover het ging. Het kan de politiek geweest zijn of evengoed iets over pokémons. Mijn gedachten zaten bij mijn toekomstige deurbel en wat er het mooiste zou zijn op het naamkaartje eronder: 'Kasper en Sander' of 'Sander en Kasper'. Ik weet het nog steeds niet. En waar maak ik me toch ook weer zorgen over? Ik zou me beter bezighouden met welk beleg ik op mijn boterham wil. Ik heb keuze uit kaas of een restje vleessalade. Ik heb zin in de kaas, maar de vleessalade moet vandaag op. Morgen is die vervallen. Van heel het weekend ben ik de enige die ervan gegeten heeft. Waarschijnlijk zal de rest er vandaag ook niet van eten. Dus de keuze is snel gemaakt. Met een klein beetje tegenzin smeer ik de salade, want zo noem ik het in mijn hoofd om het gezonder te laten klinken, op mijn boterham. Ik voel me bedrogen als een kleuter die zijn zin niet krijgt, nochtans heb ik er zelf voor gekozen. Honger is niet goed voor mij. Dan komt de diva in mij naar boven. Maar miss Sandra Sashay verdwijnt al snel naar de achtergrond wanneer ik een paar happen van het brood genomen heb. Eerlijk is eerlijk, zo slecht is die salade nu ook weer niet. Het wordt alleen maar beter, want na drie boterhammen is de vleessalade op, maar mijn honger niet gestild. Dus ik kan alsnog van de kaas smullen. En wat is dat heerlijk. Ik blijf maar eten. De laatste twee boterhammen waren zelfs puur van de goesting. O jee, ik heb echt te veel gegeten! Nu maar hopen dat het er niet allemaal weer uitkomt. Hoe dan ook, nu mijn honger is gestild, heb ik mijn temperament terug onder controle. Mijn gedachten over een toekomst met Kasper, die zijn helaas weer aan een eigen leven begonnen. Nu zie ik al voor me hoe ik hem met een fucking flashmob ten huwelijk vraag aan de Eifeltoren. Help me! Tijdens de afwas kom ik met een flauw excuus af over dat ik me niet goed voel, omdat ik te veel gegeten heb. Niet dat het helemaal gelogen is, maar ik moet even op bed gaan liggen om mijn gedachten te ordenen. Dat blijkt toch een slecht idee. Ik krijg mijn fantasieën niet onder controle. Het zijn geen seksuele. O, was het maar dat. Even rukken en ik was ervan verlost. Nee, dit zijn serieuze gedachten over de toekomst. Een toekomst die er nooit zal komen, ondanks mijn ijdele hoop. Ik besef zo zwaar dat dit verkeerd is, maar het voelt te goed om er niet aan te denken. Ik mijmer over vele kleine momentjes die ik nu moet missen. Hoe ik thuiskom na een zware werkdag en me in zijn armen kan storten. Hoe we die avond gezellig samen onder een dekentje naar televisie kijken, elk slurpend van een theetje. Hoe we nog wat later lepeltje lepeltje in slaap vallen. Hoe ik hem de ochtend erop verwen met een ontbijt op bed. Gewoon zomaar, omdat het kan. Ik zie zijn reactie al voor me. Hij glimlacht zo schattig en er verschijnen kuiltjes in zijn wangen. Tienduizend vlinders fladderen rond mijn regenbooghart en nestelen zich in mijn buik. Het voelt hemels om verliefd te zijn, maar het is zo duivels als het op de verkeerde is. Waarom is die jongen toch bezet? Simpel, omdat hij leuk is. Of ja, meer dan leuk. Ik lig te giechelen op het bed in mijn kamer. Ze zouden me moeten bezig zien. Ik begin me te schamen voor mijn puberaal gedrag, maar het is sterker dan mezelf. En ik besef dat ik er niets tegen kan beginnen. Misschien, heel misschien moet ik die gevoelens maar gewoon toelaten en zien waar het me brengt. Ertegen vechten lijkt toch geen zin te hebben. Morgen is het toch allemaal voorbij. Als ik hem dan even niet meer zie, verdwijnen die gevoelens wellicht wel even snel als ze gekomen zijn. Tot die tijd kan ik er enkel maar het beste van maken. Dat kan alleen maar door de gevoelens te accepteren en er grandioos van te genieten. Na een half uur ga ik naar beneden. Uiteindelijk heb ik niets anders gedaan dan aan Kasper denken. Ik begin al spijt te krijgen van het feit dat ik het moet accepteren van mezelf. Ik wil hem niet alleen in mijn gedachten en hart, maar ook in mijn leven. Hoe ben ik zo hopeloos verliefd kunnen worden dit weekend? Ik ben een beetje bang om Kasper onder ogen te komen. Wat als de vlinders in mijn buik gek worden en ik het niet kan verstoppen? Dit kan ik niet uitleggen. Dan is het weekend en de laatste activiteit naar de knoppen. Dat mag niet gebeuren. We werken nu al het heel weekend toe naar ons laatste spel. Terwijl ik van de trap kom, zet ik mijn zinnen op die gedachte vast. Wat er ook gebeurt, het is nu tijd voor de grote finale. De climax van het weekend. Een betere teambuilding met de boys kan ik me niet bedenken. Wanneer ik beneden ben, starten we er onmiddellijk aan. We gaan naar de woonkamer. Daar schuiven we de zetels vlakbij de rand van de salontafel. Kasper snelt zich naar de keuken en komt enkele tellen later alweer in beeld. Hij heeft het befaamde flesje mee. Hij zet het triomfantelijk in het midden van het tafeltje. O mijn God! Het is echt veel voller dan we hadden durven denken. Op voorhand hadden we erover gespeculeerd. Als het al voor de helft vol had gezeten, zou dat al veel geweest zijn. Niemand van ons had verwacht dat het zaad bijna over de rand zou klotsen na het weekend. Dat maakt het nu alleen maar erger. Want wat we nu gaan doen, gaat mijn grootste fantasie te boven. We zetten ons allemaal in de zetel en houden ons klaar voor wat komen gaat. Het plan is dat we ons alle vier gaan aftrekken. We mogen elkaar helpen, maar je zal geen hulp willen geven zolang je zelf niet gekomen bent. Alles draait namelijk om de laatste die zal komen. De grote loser van het weekend. En alsof die schaamte nog niet genoeg is, krijgt die ook nog een straf of een prijs. Het is te zien hoe je het bekijkt. Voor Niels is het de grootst denkbare straf ooit, Kasper ziet het daarentegen als een geweldige prijs. Hoe je het ook ziet, je zal het niet snel vergeten. De verliezer moet namelijk de volledige inhoud van het flesje opdrinken! Dat is dus ons laatste spel en het gaat nu beginnen. Ik vraag me af of ik er wel klaar voor ben. Enerzijds wil ik het niet opdrinken, maar ik ga jaloers zijn op de persoon die het wel doet. Ik kan natuurlijk een slokje vragen, maar dat zal ik op dat moment niet durven. Op voorhand had ik beslist om te edgen en dus ervoor te zorgen dat ik sowieso als laatste ging komen, maar nu ik de volle fles zie, weet ik het ineens niet meer. Niels ziet er al helemaal niet gereed uit. Volgens mij gaat hij overgeven als hij verliest. Kasper zit met een brede glimlach klaar. Hij wil vast niets liever dan het zaad door zijn keel voelen glijden. Tim kan ik moeilijk lezen. Hij is vanaf het begin al onverschillig over de opdracht. Hij lijkt de enige die nog ietwat helder kan nadenken, dus hij neemt de leiding. Tim telt af van drie naar één. Op de laatste seconde vliegen we er allemaal in. Het gaat er meteen heftig aan toe. De angst slaat me om het hart. Ik had vanmorgen niet mogen meedoen met Niels! Tim en Kasper hebben het slim gespeeld. Hun noten zijn niet volledig leeg geperst. Daar zal nog wel wat melk uitkomen, maar bij mij? Ik voel me helemaal leeg. Ik probeer me op te trekken aan de gedachte dat Niels wellicht ook geen ballenvocht op voorraad meer heeft. Maar dan maak ik de rekensom. Ik ben zo dom! Van ons alle vier heb ik het vaakst gerukt dit weekend. Statistisch gezien ben ik al verloren voor het spel begonnen is. Maar ik besluit om mijn hoofd en eikel niet te laten hangen. Ik ga er toch volop voor gaan! Ik gooi alles in de strijd wat ik heb. Ik steek enkele vingers in mijn reet en geef mezelf de beste prostaatmassage ooit. Mijn fantasie brengt me naar het einde van het spel. In die utopie heeft Kasper verloren. Hij giet de inhoud van de fles vlotjes naar binnen, maar laat dan een deel terug heerlijk geil naar buiten stromen. Gestaag glijdt het parelwitte goedje over zijn kin, naar zijn nek, tot het op zijn sexy borstkas eindigt. Hij lacht uitgelaten, waardoor er nog meer van het witte goedje uit zijn mond ontsnapt. Zijn vingers strijken triomfantelijk door het zaad. Het kleeft eraan vast. Een deeltje ervan steekt hij terug in zijn mond. Zijn tong likt zijn vingers een voor een schoon. Hij laat geen druppel verloren gaan. Maar dan keert hij zijn kar. Met de rest die nog aan zijn lijf hangt, wil hij iets anders doen. Hij laat zijn hele hand erdoor gaan. Zijn handpalm is gekruld tot een kommetje dat vol zit met het ejaculaat.

"Sperma gevecht!" schreeuwt hij. Kasper gooit het mengel van ons mannensap doorheen de kamer. Het landt recht op mijn gezicht. Ik kijk hem als een gechoqueerde bitch aan. Daarop lacht hij uitdagend naar me. Challenge accepted. Ik veeg mijn eigen kwakje van mijn buik en werp het naar Kasper. Het drupt neer op zijn schouder en schuift gestaag naar beneden. Plets! Plots voel ik nog een warme klodder op mijn wang. Tim heeft zijn sperma los in mijn gezicht gekwakt. Hebben ze het hier allemaal op mij gemunt? Uit voorzorg graai ik naar Niels' schaamstreek. Daar veeg ik zijn klodder op. Het zaad plakt enorm aan mijn vingers. Gooien lijkt niet zo'n slim plan. Dus ik geef Tim gewoon een pets in zijn gezicht met mijn vuile hand. Daar stopt dan ook meteen mijn dagdroom. We zien allemaal hoe Tims blik glazig wordt. Zijn hand gaat wild tekeer, net zoals zijn stem. En daar is het dan, het eerste zaad van de circle jerk. Hij begint te lachen. Fuck, die jongen is ons gewoon aan het uitlachen of wat? Hij brengt zijn spermahand naar zijn hoofd en maakt er een L mee tegen zijn voorhoofd. Er komt bijna wat zaad vast te hangen in zijn haar, bijna. Karma werkt toch niet altijd zo goed als je zou wensen.

"Losers!" schreeuwt hij euforisch uit.

We zijn nog met drie. Het maakt niet uit, hou ik mezelf voor. Ik zie de andere twee ook nog niet in paniek slaan, dus alles komt goed. Het kan nog alle kanten uitgaan. Ik heb dat nog niet gedacht of Kasper verandert de koers van zijn schip al. Hij wankelt richting Tim en duwt hem languit op de zetel. Daarna gaat Kasper op zijn vriendje zitten met zijn gezicht in de richting van die van Tim. Zijn benen zijn rond Tims lenden geslagen. Kasper strijkt langzaam met zijn vingers doorheen het sperma van Tim. Het heeft iets weg van een eeuwenoud Maya ritueel. Of het nu een zuiverings- of oogstritueel is, het maakt me geen kloten uit. Het is verdomd opwindend. Even later wordt het nog beter wanneer Kasper zijn erectie in het geil van zijn vriendje doopt. Hij lijkt er wel zijn stijve mee in te balsemen. Heerlijk! Maar ook oneerlijk! Niels en ik hebben namelijk geen glijmiddel tot onze beschikking. We kunnen wel om de tube naar boven lopen, maar daar ga ik nu geen kostbare tijd aan verspillen. Net zoals Kasper die ook niets wil verspillen. Elke zaadcel zal uiteindelijk aan zijn penis kleven en er mogelijks weer van druipen. Je kunt zo van zijn gezicht aflezen dat er geen beter gevoel is op de wereld momenteel. Op dat moment besef ik dat de eindstrijd gestreden zal worden tussen Niels en mij. Daar kan ik mee leven, zo lang ik maar win. Al heb ik nu wel al te doen met Niels.

"Yeah baby", lost Tim plots met diepe stem. Het is het eerste wat hij zegt sinds zijn lief op hem gekropen is.

"Geniet je van het uitzicht?" vraagt Kasper hem.

"Absoluut, maar ik zou er nog meer van genieten als ik je mocht helpen."

"Ik hou je niet tegen", fluistert Kasper gesmoord.

Vanaf dat moment bestaan Niels en ik niet meer voor het koppel. Dit is echt even een momentje tussen hen alleen. En dat doet godverdomme pijn! Ik ben stik jaloers. Ik wend nog mijn blik af wanneer Tim het zwaard van Kasper overneemt en ten strijde trekt, maar het mag niet baten. Het is al te laat. Het nare gevoel knaagt aan me en mijn goesting is over. Mijn stevige braadworst is al veranderd in een slappe tuinslang. Ik richt mijn volledige aandacht op Niels, maar zijn blik is vastgekluisterd aan het koppel. Dat doet me geen goed. Ik wil ook aandacht. Ik wil een lief! Ik ben zo fucking eenzaam! Dit weekend had leuk moeten zijn en het was wel fun, maar het heeft me des te meer doen beseffen dat ik geen plezier voor even wil, maar voor een heel leven. Dat heeft Kasper en dat maakt hem duidelijk gelukkig, want hij komt kreunend klaar. Zijn kwakje vermengt zich met het beetje dat nog op Tims buik lag op te drogen. Was ik maar Tim. O, ik zou weten wat ik zou moeten doen met al dat zaad. Mijn vingers zouden ernaar graaien. Het glibberige goedje zou ertussen door glijden, maar ik zou volhardend zijn. Geen enkele druppel zou eraan ontsnappen. Als ik het dan eindelijk te pakken zou krijgen, breng ik het richting mijn mond, terwijl ik strak in de ogen van de man van mijn leven zou staren. In die prachtige kijkers, zo bruin als een relaxerend modderbad. Ik zou verdrinken in zijn ogen en in ons levenselixir dat ik door mijn keel aan het gieten ben. Maar in plaats van een romantisch momentje tussen ons twee, veegt Tim gewoon alles op met een ordinair stuk toiletpapier. Weg sperma, weg romantisch momentje en weg wrange gevoelens. Nu het over is, kan ik me terug concentreren op wat er echt toe doet: klaarkomen. Ik breng terug leven in mijn salami. Nu Niels wel naar me kijkt, sta ik binnen de kortste keren weer helemaal stijf. Ik ben toch zo'n aandachtshoer. Sorry, maar ik kan er niet aan doen. Ik krijg er nu eenmaal een kick van als ik bekeken word wanneer ik met mezelf speel. Mijn rechterhand gaat hard op en neer. Nu ik terug een toeschouwer heb, besluit ik om hem te trakteren op een show. Mijn linkerhand weet geen blijf met zichzelf. Het ene moment streelt hij mijn tepels, het andere masseert die mijn ballen en nog even later streel ik mijn nek. Ik word met de seconde terug meer opgewonden. Mijn linkse glijdt terug naar mijn ballen. Daar blijft hij niet lang. Uiteindelijk glijden mijn vingers terug naar binnen in mijn strakke holletje. Ik kreun het uit. Zalig! Maar ik mis nog iets. Een erectie in mijn mond. Tim en Kasper zijn helaas al helemaal slap en Niels ga ik dat plezier niet gunnen. Dus ik buig voorover. Wat is het leven toch een geschenk als je lenig bent! Mijn eikel verdwijnt volledig tussen mijn eigen lippen. Ik hoor hoe mijn publiek onder de indruk is. Dat geeft behoorlijk wat zelfvertrouwen, ook al is dit de normaalste zaak van de wereld voor me. Ik verwen mijn eikel met mijn tong. Vooral de onderkant van mijn eikel krijgt speciale aandacht. Maar net op dat moment hoor ik de sfeer omslaan. Niels wordt enthousiast. Te enthousiast naar mijn goesting. En inderdaad, als ik opkijk zie ik hoe hij net op het punt staat om klaar te komen. Zijn blik schreeuwt dat zijn verstand naar nul gaat en er komen wat witte, dikke klodders uit zijn stijve penis. Fuck, nee, nee, nee! Ik hang eraan! Maar goed, ik ben nog steeds geil. Dus het idee om dat flesje leeg te zuipen, windt me toch een beetje op. Net daarom wacht ik niet tot ik klaargekomen ben, anders zakt mijn goesting weg tot in de kelder. Ik neem het flesje vast. Nu is het plots zo echt. Ik krijg stress. Maar dat is voor niets nodig denk ik. Ik heb al zo vaak mijn eigen zaad geslikt. Dit is hetzelfde, alleen een beetje meer dan wat ik gewoon ben.

"Het zaad van een maat kan geen kwaad! Schol!" roep ik zelfzeker uit, maar zo voel ik me niet. Ik neem een diepe teug adem, sluit mijn ogen en zet het flesje tegen mijn lippen. Het slijm druipt traag naar binnen en voelt verrassend koud aan. Niet dat het eigenlijk zo'n surprise is, want het flesje komt uit de frigo. Het voelt wel raar, normaal is dit lekker warm. Godzijdank zorgt het ervoor dat de smaak afgevlakt wordt. Eigenlijk proef ik niet veel. Het is iets zoutig. Dit zou even goed oesters kunnen zijn. Ik waan me even in Dubai als steenrijke oliesjeik. Maar dat beeld maakt me niet bepaald geil, dus ik focus me op wat ik aan het doen ben. Ik drink hier het zaad van mijn vrienden en vooral ook dat van mijn hartendief. Het is allemaal voor mij. Zo kan ik hem toch nog even in me voelen, hoe verkeerd dat ook is. Dit is altijd al mijn natte droom geweest en nu beleef ik deze echt. Ik slik en slik. Het blijft maar komen. Er zal geen einde komen aan deze droom. Het maakt me wild. Ik ruk als een gek. Het werkt. Ik voel het bekende tintelen opkomen. Heel even wil ik edgen, maar het is te sterk. Net wanneer ik het wil tegenhouden, spuit ik mijn hele lijf onder. Holy fuck, zoveel had ik nu niet meer verwacht. Ik haal het flesje van mijn lippen. Nu ik toch bezig ben, kan ik ook maar de verse lading ook opeten. Terwijl ik daarmee bezig ben, krijg ik mijn klop. Het geile gevoel ebt weg en ik besef plots waar ik echt mee bezig ben. Ik laat de rest van mijn warme zaad voor wat het is en kijk eens deftig naar de fles. Shit! Nog halfvol! De afspraak was volledig leeg, dus ik heb nog wat te slikken. Ik zet het flesje terug aan mijn lippen, maar nu ik mijn hormonen terug onder controle heb, is mijn smaak precies ook teruggekomen. Twee dagen oud sperma is echt goor. Ik moet ervan kokhalzen. Enkele keren moet ik zelfs het flesje helemaal van mijn mond weghalen, maar ik zet door. Ik heb ook geen andere keuze. De jongens hebben geen genade met mij. De fles moet en zal leeg zijn. Ik ga nog een paar keer bijna over mijn nek, maar uiteindelijk slaag ik er wel in om de laatste druppel door te slikken. Mijn vrienden beginnen spontaan te applaudisseren. Ik ben stiekem toch wel fier op mezelf, maar tegelijkertijd spreek ik ook af dat ik dit nooit, maar dan ook nooit meer doe.

Een uur later zijn de koffers gepakt en is het huisje opgekuist. We laden de auto's in en niet veel later laten we de Ardennen achter ons. What happens in the Ardennen, stays in the Ardennen. Of misschien niet, woepsie. Thanks Niels, Kasper en Tim. Het was een weekend om nooit te vergeten.

Trefwoord(en): Ardennen, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!