Een Nieuwe Realiteit - 2

De tieners zijn nog niet bijgekomen van de eerste schrik als ik ze opnieuw aanspreek.

Ik begrijp dat jullie moe zijn, een kater hebben, in de war zijn en moeten wennen aan de situatie. Daarom beginnen we zo simpel. Maar wel zero tolerance. Julie boeien zijn elektromagnetisch en worden zo losgemaakt. Nadat de boeien los zijn krijg je 5 minuten de tijd om te acclimatiseren, je volledig uit te kleden en je kleren in de vierkante bak te doen die aan jullie voeteneind staat. Het is je eigen keuze of je luistert of dat je de consequentie aanvaardt. Ik kleed je in ieder geval niet zelf uit.

Zodra je klaar bent ga je weer liggen en zorg je dat je polsen en enkels weer vastklikken op de magneetsloten. Jullie tijd gaat nu in. De boeien schieten los en de tieners staan voorzichtig en gedesoriënteerd op. Jerry denkt iets te horen en slaat gelijk om zich heen en raakt een wand van de box en schreeuwt van de pijn. Direct volgt er een schok die hem weer duidelijk maakt dat hij zich moet inhouden.

Roy rekt en strekt en voelt behoedzaam om zich heen. Voorzichtig voelt hij aan de boeien en het masker, maar weet zich in te houden. Anna staat te wankelen op de benen en heeft duidelijk nog veel last van de drank in combinatie met het gebrek aan oriëntatie en gaat snel zitten. Ze kruipt wat rond en vindt een wand ter ondersteuning. Na een minuut of twee beginnen de jongens zich toch maar uit te kleden. Ze vinden met wat moeite de bak en gooien hun kleding erin. Jerry gaat direct weer liggen en weet de polsen en enkels weer vast te krijgen. Hij was waarschijnlijk nog te veel geschrokken van de derde schok en kiest eieren voor zijn geld.

Roy staat nog een beetje sullig op zijn benen met een hand voor zijn kruis en houdt zich met de andere hand vast aan de wand tot hij zich ineens beseft dat hij moet gaan liggen. Ook hij ligt weer met zijn armen en benen wijd op zijn bed. Anna is inmiddels al bijna drie minuten aan het twijfelen wat ze moet, maar begint zich toch al snikkend maar uit te kleden. Ze vindt de bak en smijt haar kleding woest richting de bak. Ze kruipt op de tast weer naar haar plek en heeft met nog geen 10 seconden te gaan de ledematen weer vast aan het frame.

Ik laat ze een kwartier liggen zonder iets te zeggen om ze aan hun naaktheid en kwetsbaarheid te laten wennen. Daarna laat ik hun weten of ze zich aan de opdracht hebben gehouden. Als eerste wil ik jullie bedanken voor jullie medewerking. Helaas is niet alles goed verlopen. Maar daarom zijn jullie hier. Jullie zijn hier om te leren. Na een korte adempauze neem ik de twijfel weg.

Iemand heeft de blafband geactiveerd en zal dus een aanvullende straf krijgen. Een ander persoon wist ook de emoties niet in de hand te houden en heeft niet alle kleding in de bak gegooid. Beheersing van je emoties is dus erg belangrijk zoals je merkt. De persoon die de kleding niet netjes in de bak heeft geworpen krijgt tussen nu en 2 minuten een schok. Ik zie gelijk de lichamen verstarren vanwege de twijfel of ze de opdracht wel nauwkeurig genoeg hebben uitgevoerd.

Met nog 15 seconden te gaan zie ik dat Anna zich ontspant. Ze heeft waarschijnlijk ook niet nauwkeurig genoeg geteld en denkt veilig te zijn. Niet is minder waar. Ze krijgt direct de schok en kermt het uit, maar probeert het wel zo stil mogelijk te doen. De correctieve schok is gegeven, dus tijd voor jullie aanvullende motivatie om je aan de regels te houden. Ik zal hiervoor even een paar voorbereidingen treffen.

Eerst ga ik bij Anna langs. Ik sta op nog geen halve meter van haar af, maar ze heeft het niet door. Ze ligt er heerlijk bij met haar armen en benen wijd. Haar lipjes sluiten net niet door de wijde stand van haar benen. Ze heeft een klein toefje donshaartjes op haar schaamheuvel, maar nog te weinig om er een model in te zien. Ik kijk langzaam omhoog en via haar platte afgetrainde buikje kom ik bij haar borstjes. Mijn god, wat een uitzicht. Ik moet echt moeite doen om van haar af te blijven, maar ik wil me aan het vooraf bedachte plan houden. Maar over niet al te lange tijd… oei wat valt dit zwaar.

Eerst ruim ik de bak met kleding op. Toch weer jammer dat ik zelf de vuile was in de bak moet doen. Veel ouders zullen hier ook mee te maken hebben, maar ze zullen het vast op een andere manier bespreken met hun kroost.

Ik pak een spreidstang en bevestig die tussen haar enkels. De stalen boeien hebben hiervoor een handige ogen waaraan ik de stang kan bevestigen. Het vastmaken van de stang is voor haar onverwacht omdat ze sensorisch nog niets had kunnen waarnemen. Ze rilt van de gedachte dat er iemand dicht bij haar in deze naakte en kwetsbare positie zit te bewonderen. Ik zie haar tepeltjes reageren en licht overeind gaan staan. Ik blijf bewust stil en raak haar alleen strikt noodzakelijk aan. Tussen haar polsen bevestig ik een ketting. Weer de rilling. Er lijkt niets meer over van het brutale meisje. De toekomst zal leren hoe ze zich zal gedragen zodra ze weer wat meer bewegingsvrijheid heeft, maar zover zijn we nog lang niet. Ik schakel mijn audiokanaal zodat alleen zij mij kan horen.

De eerste straf voor Anna en Jerry:

Je hebt zojuist een stang tussen je enkels gekregen waardoor het lopen zowat beperkter is. Je magnetische boeien gaan zo los. Je mag vervolgens gaan staan en in de richting van mijn stem lopen. Anna's boeien klikken los en ze zit al snel. Door de stang is het opstaan lastiger. Ze duwt haar kontje omhoog. Wat geniet ik van dit uitzicht zeg. Snel maak ik een foto. Vervolgens buigt ze haar benen en kan ze haar balans vinden en opstaan. Voorzichtig schuifelt ze vooruit. Bijna was ik vergeten om het elektrische geo fence uit te zetten. Dit zou een flinke, maar onterechte schok opleveren. Ik ben misschien wel hard in mijn werkwijze, maar wel eerlijk volgens de eenzijdig afgesproken regels.

Na een dertigtal meters lopen of eigenlijk schuifelen, komt ze bij de wasplaats voor de paarden aan. Ze is helemaal bekaf. Het blind en doof schuifelen in combinatie met een toch wel brakke nacht kost duidelijk veel energie. De wasplaats is voorzien van een zwenkhaak waaraan normaal de teugels van het paard kunnen worden vastgemaakt terwijl de eigenaren het paard kunnen wassen zonder dat de teugels in de weg zitten. Anna loopt over het afwateringsrooster en voelt aan de rubberen vloer waar ze zich bevindt en begint wat zenuwachtig te bewegen. Je mag je armen nu omhoog doen Anna. De ketting tussen je armen mag vast aan de haak. Blijft rustig staan, zoals je weet moet ik nog iemand ophalen.

Ik herhaal de procedure bij Jerry, maar hij is duidelijk nog wat minder kalm. Tijdens het lopen naar de wasplaats komt het zelfs een keer bijna te vallen. Ik pak hem stevig van achteren vast bij zijn blafband en duw hem verder naar de wasplaats. Ondanks een verwoede poging kan hij door de kettingen om zijn polsen mij niet aanvallen. Bij de haak aangekomen zet ik hem vlak voor Anna stil. Op nog geen 30 cm afstand hebben ze nog geen weet van elkaar. Pas nadat ik hem vraag om zijn armen omhoog te doen en de ketting tussen zijn polsen vast te maken aan de haak is er voor beiden het besef. Jerry doet zijn armen omhoog en raakt hierbij eerst de buik en een van de borstjes van Anna. Dit is het eerste intieme contact en beiden schrikken van elkaars aanwezigheid.

Ik laat ze even staan en loop eerst naar Roy. Ik switch het audiokanaal naar Roy en leg hem uit dat omdat hij zich het meeste heeft gedragen hij het privilege krijgt om een vraag te stellen. Zolang je het volume laag weet te houden dan gaat de antiblafband niet af. Het lastige is natuurlijk dat hij zichzelf niet kan horen. Hij ligt nog steeds vast op zijn rug en denkt na en fluistert voorzichtig of hij wat mag drinken omdat hij zo'n ontzettende nadorst en kater heeft. Ik willig zijn verzoek in en steek een rietje door het mondmasker. Door zijn hoofd iets te kantelen kan hij maar net voorkomen dat hij zich verslikt. Ik laat hem weer met rust en loop terug naar de twee andere tieners.

Terug bij Anna en Jerry zie ik dat ze elkaar af en toe net raken. Het geringe contact zorgt er bij Jerry voor dat hij ondanks de situatie een volle erectie heeft gekregen. Anna voelt dit af en toe en probeert afstand te houden, maar verliest hierdoor haar evenwicht en valt juist voorover tegen hem aan. De ketting tussen de polsen voorkomt dat ze verder valt, maar haar tepels raken zijn borstkas en hun hoofden tikken tegen elkaar aan. Snel corrigeert ze zichzelf weer. Ze heeft nog steeds geen idee wie er bij haar staat.

Na dit even te hebben aangekeken, switch ik terug naar hun kanalen en leg ze rustig uit dat ze hier staan omdat ze hun emoties onvoldoende onder controle hebben. Zoals je ziet beland je dan soms in situaties die je eigenlijk had kunnen voorkomen. Nu ben ik van mening dat het gevolg een relatie met de oorzaak moet hebben zodat je dit op de juiste manier kan opslaan in je hersenen.

Als je in vervolg je emoties niet in bedwang kunt houden dan is het beter om gewoon je mond te houden en tot 10 te tellen om af te koelen. Nu combineer ik jullie straf met jullie dagelijkse wasbeurt, daarom is 10 tellen niet voldoende. Jullie wasbeurt en straf duren daarom precies 1 minuut. Met dat ik het laatste woord uitspreek, zet ik vol de kraan met ijskoud water aan. De slang spuit vol over hun naakte lichamen en ze kermen en puffen het uit terwijl ik rustig tot 60 tel. Bij 60 gaat de kraan weer uit. Van de erectie van Jerry is werkelijk niets meer over, maar de tepeltjes van Anna staan daarentegen als ferme torentjes vooruit. Ze rillen van de kou en beseffen dat ze het beste tegen elkaar aan kunnen staan om op te warmen. Als snel begint er bij Jerry weer wat te groeien. Anna heeft het door, maar kiest er toch voor om tegen hem aan te blijven staan om iets van de kou kwijt te raken.

Ik neem aan dat jullie deze waardevolle levensles waarderen waarbij ik theorie en praktijk combineer. Ik hoor graag jullie reactie en je mag nu spreken, maar niet te luid omdat anders de blafband af gaat. Ze beginnen bijna tegelijk door elkaar te praten. Niet erg netjes, maar aangezien ze elkaar niet kunnen horen is dit ook niet verwijtbaar. Koud, zo koud, d-d-dank u wel meneer voor de les. Ik zal hem niet vergeten, laat Anna weten. Jerry is wat minder dankbaar en zegt alleen bedankt klootzak, ik krijg je nog wel. Bedankt voor jullie feedback, vervolg ik mijn verhaal. Jullie zullen iedere dag een wasbeurt krijgen om al het zweet en vuil van jullie af te spoelen. Standaard zal dit een koude douche zijn. Bij slecht gedrag een ijskoude douche, zonder handdoek.

Ik maak Anna los van het haak en geef haar een handdoek die ze dankbaar en rillend in ontvangst neemt. Na het afdrogen slaat ze de handdoek om zich heen. Dit is natuurlijk niet de bedoeling en ik eis de handdoek terug. Met tegenzin houdt ze hem voor zich uit zodat ik hem kan aanpakken. Mijn hand raakt hierbij haar hand en ik zie haar huiveren. Voorzichtig steekt ze vervolgens een vinger op om iets te vragen. Ja Anna, zeg het maar zeg ik. Anna fluistert bijna dat ze best nodig naar de wc moet. Ik geef haar aan dat ze nog even geduld moet hebben tot ze weer terug is in haar box.

Terug in de box:

Ik maak Jerry ook los van de haak. Ik geef Anna aan om haar handen op de schouders van Jerry te leggen. Nog steeds heeft ze niet door dat dit haar vriendje is. Ik laat ze beiden terug schuifelen naar hun box. Ze volgen mijn aanwijzingen goed op en ik zie dat ze ondanks hun beperkingen zich voorzichtig aan beter lijken te bewegen. Het elkaar ondersteunen helpt daar vast bij. Teruggekomen in de boxen mogen ze weer op hun bed gaan liggen en zichzelf vastklikken aan de pols en enkel magneetpunten. Op de tast vinden ze hun bed.

Anna denkt slim te zijn en heeft bedacht om op haar buik te gaan liggen en zo haar lichaam iets minder te exposen. Ze laat zich voorzichtig op haar knieën vallen en volgt het stalen frame aan beide zijden. Bij het tweede magneetpunt op het frame klikken haar polsen al vast. Dit was duidelijk niet haar bedoeling, maar ik laat polsen vastzitten. Ik ben benieuwd hoe ze dit gaat oplossen. Je moet ook je enkels vastmaken, Anna laat ik haar weten. Ze zoekt wanhopig naar een oplossing. Ze kan net haar enkels vastklikken, maar staat nu uiterst wankel in soort een onmogelijke positie met haar polsen en enkels vast op hetzelfde punt.

Anna kan haar evenwicht ook niet lang bewaren en valt enigszins geremd door de magneten naar voren en land met haar voorhoofd in het hooi. Haar kont staat nu vol omhoog, kut open en vol in zicht met gespreide benen. Haar armen gestrekt naar achteren en haar borstjes raken net de mat. Dit was precies het tegenovergestelde van wat ze had willen bereiken. Ik had dit nog niet zelf bedacht, maar zie wel mogelijkheden en laat haar voor even liggen. Weer een pracht van een fotomoment.

Jerry gaat ook op zijn knieën, maar weet zich met de spreidstang tussen zijn benen met moeite om te draaien. Hij schuift op zijn billen naar achteren totdat de enkelboeien vastklikken. Daarna klikt hij ook zijn polsen vast. Anna heeft duidelijk moeite om haar plas op te houden en laat een paar druppels ontsnappen. Ze blijven kort hangen ter hoogte van haar clitje en vallen daarna in het hooi. Dat had ze dan maar eerder moeten bedenken.

Ik verwijder bij beiden de kettingen en spreidstangen en geniet nog even van het heerlijke uitzicht van het kontje van Anna met daaronder haar licht openstaande lipjes. Ik zie haar knopje, plasgaatje en roze sterretje in volle glorie. Zal ik toch maar… Ik weet mezelf tegen te houden en ben hier best trots op. Dit kan toch geen man weerstaan. Zachtjes ruik ik op 10 centimeter afstand haar openstaande kutje. Ze huivert als mijn adem haar lipjes en clitje doen tintelen.

Tijd om ook het kanaal van Roy in te schakelen en ze te vertellen dat ik volgens mij een fijne melding voor hen heb. Als jullie je gedragen dan gaan de boeien de komende 2 uur los. Jullie mogen je dan vrij bewegen in jullie box. Gebruik die tijd zodat jullie alles goed weten te vinden. Jullie krijgen zo de mogelijkheid om te eten, te drinken en het toilet te gebruiken. Dit zal denk ik anders gaan dan jullie gewend zijn. Linksachter in de box staat een bak met diverse flessen met pap en water. De papflessen hebben de dikste rietjes. De rietjes passen door opening in je masker. Na iedere pap maaltijd drink je een fles water. Het mondmasker blijft gewoon op zitten, tenzij ik dit nadrukkelijk anders aangeef. Eet en drink met beheersing en netjes. Alles wat ernaast gaat blijft in je masker zitten totdat ik het toesta om het schoon te maken.

Rechtsachter in de box staat jullie toilet. Je kan lang naar toiletpapier zoeken, dat is er niet. Wel een waterslang waarmee je je kan en moet af- en uitspoelen. Ik zeg bewust uitspoelen. Het is in jullie eigen belang dat je darmen regelmatig schoon worden gemaakt en goed vrij van ontlasting blijft. Na het schoonspoelen verwacht ik dat jullie de buttplug die bij het toilet staat in doen. Mocht het niet direct lukken, dan gebruik je je vingers maar om de boel wat op te rekken. Er staat hier ook een zeeppompje. We willen het wel enigszins hygiënisch houden. De lichaamstaal van de tieners laat zien dat ze hier duidelijk van schrikken. Als ze eens wisten wat hun nog te wachten staat.

De komende 2 uur zal je van mij, en daarmee ook niets anders meer horen. Ik volg jullie echter wel via diverse camera's en sensoren. Alles in de box mag je gebruiken, maar probeer je de box te verlaten, dan volgt een directe straf. Ook het beschadigen van de box of jezelf zal worden afgestraft. Haal je dus niets in je hoofd. Over 2 uur horen jullie mij weer en is het tijd om te voor jullie laatste activiteit voor het slapen gaan. Ik sluit de audiokanalen en de boeien klikken los.

De eerste keer legen en vullen:

De tieners staan bijna gelijktijdig op. Anna sluit gelijk haar benen en loopt met een hand tussen haar gekruiste benen op de tast naar het toilet. Ik sta bij haar in haar box zonder dat ze het door heeft. Anna heeft moeite om het toilet te vinden omdat ze nog niet weet hoe ze in de box lag. Het toilet is niets meer dan een plank met een gat is dat op zo'n 30 cm hoogte boven een afvoerrooster is gemonteerd. Weer ontsnappen een paar druppels geel vocht die hun weg via haar hand en benen naar beneden vinden. Eindelijk heeft ze de plank gevonden. Ze voelt voorzichtig om er zeker van te zijn dat ze goed zit en gaat genoodzaakt door de lage hoogte van de plank wijdbeens zitten om zo haar evenwicht te bewaren en niet achterover te vallen.

Ze probeert met haar handen zoveel mogelijk het zicht te blokkeren, niet wetende dat onder de plank ook een camera zit waarop ik alles in detail kan volgen. Alle beelden sla ik natuurlijk op. Je weet maar nooit hoe ik de beelden later nog kan gebruiken. Ze laat het gele vocht snel lopen. Het was duidelijk dat ze hoge nood had. De urine spettert tegen haar enkels en voeten aan. Met diepe zucht begint ze ook te poepen. Op de tast vindt ze de slang die voorzien is van zo’n tuinspuit en draait hem een beetje open op de nevelstand om zich schoon te maken. Eerst alleen aan de buitenkant, maar met een zichtbare twijfel drukt ze de tuinspuit zachtjes tegen haar kringspier waardoor het water een beetje in haar endeldarm komt.

De resten verlaten haar darmen. Ze voelt kleine stukjes ontlasting langs haar vingers gaan. Haar anus ontspant een beetje en ze drukt de spuitkop iets naar binnen. Nog nooit is daar iets naar binnen gegaan en nu zit ze naakt, waarschijnlijk aandachtig bekeken door een of meerdere personen met een tuinslang spuitkop zichzelf schoon te spoelen. Ze voelt de rode vlekken in haar nek van schaamte. Ze zet de spuit toch maar iets verder open om er zeker van te zijn dat alles weg is. Het water klatert langs de spuitkop over haar hand. Omdat ze geen idee heeft hoe schoon ze inmiddels is, blijft ze bijna 10 minuten zitten voordat ze de spuit kop slang verwijdert en haar kutje, billen, benen en voeten schoonspoelt. Haar aarsje staat nog licht open en de laatste druppels verlaten haar endeldarm.

Voorzichtig drukt ze een vinger naar binnen en voelt voor het eerst haar ingewanden. Het voelt eigenlijk niet echt vervelend aan en in een andere situatie zou ze er misschien zelfs van kunnen genieten. Ze draait haar vinger wat in het rond en voelt geen poepresten meer. Ze pakt huiverig de buttplug en vraagt zich af hoe dit ooit moet passen. Wat ze niet weet is dat ze nu nog een beginner maatje heeft gekregen. Niet dat ze er ervaring mee heeft, maar glijmiddel was nu erg fijn geweest. Het inbrengen gaat maar lastig. Ze zucht en gaat nogmaals met eerst een, daarna twee vingers naar binnen en rekt haar kringspier wat op totdat deze wat ontspant. Snel wisselt ze haar vingers in voor de buttplug. Deze floept nu direct naar binnen. Langzaam sluit haar kringspier zich weer. Hoewel het maar een klein model is, heeft ze het gevoel alsof er een tennisbal in haar darmen zit. Ze gebruikt de zeep om haar handen en onderlichaam in te zepen. Daarna spoelt ze alles nogmaals grondig af en gaat op zoek naar haar eten en drinken.

Door het aandachtig bekijken van Anna had ik grotendeels gemist wat de jongens in de tussentijd hebben gedaan. Ik kijk op afstand en zie nog net dat ze zichzelf met de slang bezig afspoelen. Ik kijk de camerabeelden terug en zie dat ze beiden minder dapper waren dan Anna. Behalve een beetje sukkelig de slang voor en tegen hun anus te houden zijn ze niet gekomen. Bij Jerry komt er wel wat uit, maar schoon zal het met 30 seconden vast niet zijn geworden. Roy schrikt al van het eerste water dat naar binnen gaat en stopt zelfs direct. Ook zij gebruiken hun vingers om de boel wat op te rekken voordat de buttplugs hun lichaam betreden. Ze wassen nog wel hun handen, maar ik weet dat ze hier later vandaag spijt van krijgen. Jerry plukt nog wat aan de buttplug, alsof die daarmee lekkerder gaat zitten maar geeft het al snel op.

Het eten en drinken hebben ze alle drie snel gevonden. De pap is voedzaam, maar zeker niet smakelijk. Ik hoor de kokhals geluiden en vraag me af of er zo niet een het masker vol kotst. Nou ja, dat is dan hun probleem. Door het af te wisselen met het water slagen ze er toch in om alles op te krijgen. Wat ze niet weten is dat ik lustopwekkers in hun drinken heb gedaan...

Trefwoord(en): Dwang, Ontvoerd, Young Adult, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!