Te Nemen Of Te Laten - 24

Toen ik wakker werd, had ik geen idee hoe laat het was. We lagen met ons drieën op de brede stretcher. Ik lag in het midden, nog steeds aan armen en benen vastgeklonken aan het metalen frame van de ligstoel. Daardoor leek het ergens alsof ik de boel bij elkaar hield, al was dat uiteraard niet zo.

Sabine lag aan mijn linkerkant op haar zij tegen me aan, Frank aan mijn rechterkant. We moesten meteen na de seks in slaap zijn gevallen. Het was dan ook een fantastisch avond geworden. Lekker spannend en geil, maar zo te zien was het voor ons alle drie evengoed vermoeiend geweest.

Zo lang uitgestrekt liggen had zo zijn gevolgen, want mijn armen en benen waren zowat gevoelloos. Ik overwoog even of ik hen wakker zou maken, maar uiteindelijk werd die beslissing in mijn plaats genomen. Frank bleek de kleine beweging die ik maakte om mijn arm onder hem wat te ontspannen te hebben opgemerkt. Nog half slaperig deed hij zijn ogen open.

“O shit!” zei Frank, zichtbaar geschrokken.

“Wat is er?” vroeg ik verbaasd.

“Je ligt nog steeds vastgebonden."

“Dat zie je goed,” antwoordde ik met een vleugje sarcasme in mijn stem. “Je hoeft er geen probleem van te maken, Frank. Maak me nu maar gewoon los, want ik voel mijn armen en benen niet meer.”

Zodra Frank me begon los te maken, werd Sabine ook wakker. Ook zij schrok overduidelijk, waarna ze zich meteen uitgebreid begon te verontschuldigen.

“Maak jullie vooral geen zorgen. We zijn alle drie in slaap gevallen. Niemand heeft daar schuld aan,” stelde ik hen allebei gerust.

“Hoe laat is het?” vroeg Frank. Ook hij bleek alle besef van tijd kwijt te zijn.

“Ik kijk wel even,” zei Sabine, waarna ze moeizaam opstond van de ligstoel en naar het rotan salon liep, waar haar mobiele telefoon lag.

“Het is bijna drie uur,” liet ze ons weten.

“Dan kunnen we nog een paar uurtjes naar bed,” suggereerde Frank.

“Een paar uurtjes maar?” vroeg ik. “Ik zou wel een gat in de dag kunnen slapen.”

“Oké dan, Tess. We maken er zeven uur van, maar niet later. Ik wil op tijd naar Mykonos vliegen, want daar wacht een jacht op ons,” legde Frank uit.

“Mykonos?” vroeg ik. Wat of waar dat ook mocht zijn, ik had er nog nooit van gehoord.

“Het is een van de bekendste Griekse eilanden,” vertelde Frank. “Het is 85 km² groot en telt ongeveer tienduizend vaste inwoners. Ieder jaar komen er heel veel toeristen om een aantal dagen van de geweldige sfeer op het eiland te genieten.”

“Dat klinkt leuk… Gaat Sabine ook mee?" vroeg ik, nog nadenkend over wat hij eerder precies met ‘ons’ bedoelde.

Frank keek me verwonderd aan. Blijkbaar had hij deze mogelijkheid niet eens overwogen en moest hij even over mijn vraag nadenken.

“Ik weet het niet,” antwoordde hij aarzelend. Zijn blik ging heen en weer tussen mij en zijn huishoudster. Ook zij keek onzeker van Frank naar mij en weer terug. Blijkbaar leek mijn vraag hen allebei bewust te maken van een mogelijkheid waar ze geen beiden tot dan toe rekening mee hielden.

"Eigenlijk dacht ik alleen aan ons tweeën,” bekende Frank.

“Gaan jullie maar,” reageerde Sabine bescheiden.

“Ik zou het niet erg vinden, hoor,” kaatste ik terug. “Volgens mij kan Sabine wel een paar dagen vakantie gebruiken, Frank.”

“Wil jij écht dat ik meega!?” vroeg Sabine. Haar verbazing leek me allesbehalve geveinsd.

“Als jij niet de hele tijd de baas gaat spelen, dan heb ik geen bezwaar,” plaagde ik haar.

“Ik kan ook lief of zelfs onderdanig zijn, hoor,” verzekerde ze me gniffelend. Wie was ik om haar niet te geloven?

Frank hoorde het aan zonder zich te moeien. Wel bleef hij me met een onzekere blik aankijken. Frank had andere plannen, dat was duidelijk. Het verbaasde me dan ook niet dat hij voorstelde om daar later bij het ontbijt op terug te komen. Aan de lichaamstaal van Sabine meende ik te kunnen afleiden, dat ze het jammer vond dat Frank niet meteen meeging in mijn voorstel. Ze wilde best graag met ons mee naar Mykonos. Dat straalde ze gewoonweg uit en wat mij betrof zou ik het zelfs leuk vinden als ze mee zou gaan. Voor nu ging ik het echter even laten rusten, maar als de kans zich voordeed, zou ik Frank alsnog proberen te overtuigen.

“Ik denk dat we nu beter gaan slapen,” stelde hij voor.

“Goed idee!” zei Sabine en gelijk draaide ze zich naar Frank.

Alsof het de normaalste zaak van de wereld was, wensten ze elkaar, naakt als ze waren, welterusten met een innige knuffel. Ik had geen idee hoe ik dat moest interpreteren. Wat speelde er precies tussen Frank en Sabine? Mijn gevoel zei me dat het meer moest zijn dan een vrijblijvende relatie tussen werkgever en huishoudster die af en toe met elkaar naar bed gingen. Wat dat precies zou kunnen zijn, was mij echter een raadsel.

Mijn verwondering werd zowaar nog groter toen Sabine zich daarna naar mij toedraaide. Ook mij wenste ze welterusten met een intieme knuffel. Dat ze daarbij haar blote borsten krachtig op de mijne drukte verbaasde me na vanavond niet echt meer, maar haar warme, vochtige kus vol op de mond, zag ik niet aankomen.

“Slaap lekker, schattie,” fluisterde ze enkele seconden later in mijn oor. “Heb jij geluk dat je bij Frank slaapt en niet bij mij… Van slapen zou er in dat geval niet veel in huis komen, want ik zou simpelweg niet van je af kunnen blijven, lekker ding.”

Mij enigszins verbouwereerd achterlatend, huppelde ze twee tellen later al in de richting van haar eigen appartement.

Terwijl Frank als eerste onder de douche ging, poetste ik bij de wastafel alvast mijn tanden, waarna ik mijn haren in een knot wond. Het ging dit keer een douchebeurt met de handsproeier worden, want op dit uur van de nacht had ik er geen zin in om nog minutenlang met de haardroger aan de slag te moeten. Frank was in geen tijd klaar met douchen en nadat ik zijn rug had afgedroogd, was het aan mij. Bij de lavabo was hij sneller klaar dan ik met het weg soppen van nogal wat kleverigheid her en der. Het was dan ook niet meer dan logisch dat hij alvast naar de slaapkamer ging.

Toen ik tien minuten later in zijn kamer kwam, met niet meer om het vege lijf dan een grote badhanddoek zat Frank, met zijn rug tegen de bedsponde leunend, op mij te wachten. Dat vond ik best lief en attent van hem. Al helemaal toen hij glimlachend het dekbed opzij sloeg en me met een handgebaar uitnodigde om erbij te komen.

Onder het beddengoed was Frank even naakt als ik onder mijn badhanddoek. In dat opzicht was er dus niks veranderd na ons kinky triootje met Sabine. Die geruststelling had ik even nodig om de handdoek alvast onbekommerd op de vloer te laten vallen.

“Mag ik nog een keer op je borst slapen?” vroeg ik.

“Een schoonheid als jij altijd,” grijnsde Frank.

Glimlachend gleed ik naast hem in bed en terwijl Frank het dekbed tot aan ons middel over ons heen trok, legde ik mijn hoofd en hand op zijn borst. Gelijk plooide hij zijn linkerarm over mijn borsten, waarna hij de vingers van zijn rechterhand zachtjes strelend door mijn haren liet gaan. Twee simultane handelingen die direct heel vertrouwd en intiem aanvoelden, maar deze keer zonder de minste seksuele prikkeling. Hij was gewoonweg lief voor me en dat voelde goed.

“Mag ik jou iets intiems vragen, Tess?” vroeg Frank. “Je hoeft niet te antwoorden als je dat liever niet doet, oké?”

“Vraag maar… Zo erg zal het niet zijn.”

“Wat vindt jij van mijn huishoudster?”

Oeps..! Die zag ik niet aankomen. Ik vond bijna alles aan Sabine geweldig, maar kon ik hem dat wel met zoveel woorden zeggen? Durfde ik hem dat wel zeggen? “Wil je een eerlijk antwoord?” vroeg ik, in de eerste plaats om tijd te winnen.

“Graag.”

“Wel… Ik vind Sabine leuk,” zei ik aarzelend.

“Zij jou ook. Dat weet ik wel zeker… Maar bedoel je ‘gewoon’ leuk, of is het ergens toch iets meer dan gewoon?” drong Frank aan, ondertussen net ietsje feller door mijn haren woelend.

Ik begreep maar al te goed dat hij een eerlijk antwoord verwachtte. Ik wilde ook wel antwoorden, maar wist niet waar beginnen. Hoe leg je aan een ander uit wat je van jezelf niet eens begrijpt?

“Misschien moet ik de reden van mijn vraag wat verduidelijken,” zei Frank, op het moment dat de stilte tussen ons pijnlijk dreigde te worden. “In het verleden kwam ik hier uiteraard ook meermaals met Hermina. Als ik zie hoe Sabine met jou omgaat in vergelijking met mijn ex, dan is dat een gigantisch verschil. Hermina bleef ze al die tijd koppig aanspreken met ‘mevrouw,’ zelfs na bijna twee jaar. Jou noemt ze op dag één al om de haverklap ‘schattie’… Ik ken Sabine lang genoeg om te weten dat jij al van bij de eerste oogopslag in haar hart zit… Tess, mijn huishoudster kennende vertel ik je vast geen nieuws meer als ik je zeg dat Sabine veel meer op vrouwen valt dan op mannen. Sterker nog, ik weet wel zeker dat ik de enige man ben met wie ze na haar scheiding af en toe het bed heeft gedeeld. Vindt je het gek dat ik in die context graag wil weten wat jij van haar vindt?”

“Nee,” zei ik, gevolgd door een diepe zucht. “Alleen begrijp ik mezelf niet bij alles wat mij overkomt, Frank. Ik weet ook niet zo goed hoe ik dat onder woorden zou moeten brengen, snap je?”

“Sabine kan soms nogal overrompelend zijn, dus dat snap ik zeker,” antwoordde Frank, waarna hij een kusje op mijn achterhoofd drukte. “Neem je tijd, Tess. Je mag erop vertrouwen dat dit onder ons blijft en bovendien moet ik voorlopig toch nergens heen."

Er zijn nog geen trefwoorden voor dit verhaal. Welke trefwoorden passen volgens jou bij dit verhaal?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!