Door: DarqMindFan
Datum: 01-03-2026 | Cijfer: 8.4 | Gelezen: 1922
Lengte: Lang | Leestijd: 16 minuten | Lezers Online: 1
Trefwoord(en): Gangbang, Zwanger,
Lengte: Lang | Leestijd: 16 minuten | Lezers Online: 1
Trefwoord(en): Gangbang, Zwanger,
Vervolg op: Zwanger Op Mallorca - 7
Zwanger op Mallorca - deel 8 - Dag 6
Ochtend, 10:45
Ik kom de badkamer uit, handdoek om mijn middel, haren nog nat. Het bed is leeg. De lakens verkreukeld, een natte, donkere plek op het matras waar Sarah vannacht heeft gelegen. De geur hangt zwaar in de kleine kamer: zweet, sigaretten, dat weeë, bittere spoor van zaad dat niet meer weg te krijgen is. Haar sarong ligt verkreukeld op de grond, bikini-broekje ernaast, nat en verkreukeld.
Ik loop naar het balkonnetje. Kijk omlaag.
Daar staat ze al. Bij de rand van het zwembad. Dat minuscule bikinietje dat Javier gisteren heeft achtergelaten – twee driehoekjes die amper haar tepels bedekken, een draadje string dat tussen haar billen verdwijnt. Javier staat achter haar, hand plat op haar buik, vingers net onder de rand van de string. Hij praat tegen Alejandro en een derde jongen – een magere ober met een gouden kettinkje, shirt half open, zweetplekken onder zijn oksels. Ze lachen. Javier kijkt omhoog, ziet mij.
“¡Cornudo! Come down! Your wife already started without you!”
Sarah kijkt niet omhoog. Haar hoofd is licht gebogen, maar haar heupen leunen tegen hem aan. Ontspannen. Alsof het normaal is.
Ze is uit zichzelf gegaan. Terwijl ik stond te douchen. Ze heeft niet gewacht. Niet geroepen. Ze is gewoon naar beneden gelopen. En mijn pik klopt alweer, pijnlijk hard tegen de handdoek. Wat voor zieke klootzak voelt trots als hij ziet dat zijn vrouw zichzelf aanbiedt aan vreemden?
Ik ren de trap af. Als ik hijgend aankom bij het zwembad zijn ze al weg. Ik weet niet waar ze naartoe zijn gegaan.
Op goed geluk loop ik naar de personeelsgang. Mijn slippers piepen op de natte tegels, een scherp, ritmisch geluid dat door de smalle corridor kaatst. De lucht hier is dikker, bedompter: chloor vermengd met oud frituurvet uit de keuken verderop, schimmel in de hoeken, en daaronder die muffe, muskusachtige geur van lichamen die te vaak te dicht op elkaar zijn geweest. Mijn hart bonkt in mijn keel, niet alleen van het rennen, maar van iets veel diepers. Iets dat ik niet wil benoemen.
De deur van het washok staat op een kier, een smalle streep geel tl-licht valt naar buiten. Ik duw hem verder open. De scharnieren piepen zacht, een laag, klaaglijk geluid.
Binnen ligt ze al op de oude massagetafel – een verweerd ding met gescheurd vinyl, vlekken die niemand meer probeert schoon te maken. Haar benen hangen over de rand, knieën gebogen, voeten in de lucht. Javier staat tussen haar dijen, broek op zijn enkels, zijn bruine, gespierde billen spannen bij elke stoot. Hij ramt diep, ritmisch, met een natte, klotsende klap die door de betegelde ruimte galmt. Sarah houdt zelf haar knieën omhoog, haar vingers in de holtes achter haar knieën geklemd, ze duwt haar bekken naar hem toe bij elke neerwaartse beweging. Haar rug kromt zich van de tafel, haar borsten deinen zwaar mee, haar tepels zijn donkerrood en hard als steentjes.
Ze kreunt laag, rauw, bijna grommend: “Dieper… por favor… más dentro…”
Haar stem breekt op het laatste woord, gaat over in een langgerekt, trillend geluid. Haar lange haar hangt half over de rand van de tafel, warrig, plukken plakken aan haar bezwete wangen en nek. Haar gezicht is rood, haar ogen zijn half dicht, haar lippen zijn geopend in een constante, hijgende 'O'.
Alejandro staat iets opzij, pik al in zijn hand, langzaam strelend. Hij kijkt toe met een luie grijns, en glinsterende ogen. De ober – die magere jongen met het gouden kettinkje – staat erbij, broek open, pik half hard, aarzelt. Zijn ogen schieten van Sarah naar Javier, dan naar mij in de deuropening. Javier ziet hem, draait zijn hoofd half, grijnst breed zonder zijn ritme te verliezen.
“¡Ven, chico! She likes more cocks. Help fill her for el bebé.”
De ober slikt zichtbaar. Kijkt nog één keer naar mij – een fractie van een seconde, alsof hij toestemming vraagt die hij nooit zal krijgen. Dan stapt hij naar voren.
Sarah opent haar ogen op een kiertje. Ziet hem. Reikt zelf naar zijn pik. Haar vingers sluiten zich eromheen, trekken hem dichterbij. Ze leidt hem naar haar mond terwijl Javier blijft stoten. Haar lippen gaan open, haar tong glijdt al naar buiten voordat hij goed en wel contact maakt. Ze zuigt gulzig, kreunt gesmoord rond zijn schacht, haar wangen staan hol. Haar vrije hand glijdt naar haar eigen borst, knijpt hard in de zachte vleesmassa, rolt haar tepel tussen duim en wijsvinger tot die nog donkerder kleurt.
Het geluid is overal: het natte, soppende geklots van Javier’s pik in haar kut, het zachte, slurpende gezuig van haar mond om de pik van de ober, haar eigen gesmoorde gekreun dat door haar neus naar buiten komt, het lage, diep gehijg van de drie mannen. De ruimte ruikt nu sterker: zweet, muskus van opgewonden kut, zout zaad dat al in de lucht hangt, vermengd met de muffe waspoederlucht van de stapel handdoeken in de hoek.
Javier gromt diep in zijn keel, versnelt, zijn ballen slaan met natte klappen tegen haar kont. Dan verstijft hij. Een lange, lage zucht. Hij spuit diep in haar. Ik zie haar onderbuik samentrekken bij elke golf, haar kut knijpt zichtbaar om hem heen alsof ze het eruit wil melken.
Als hij zich langzaam terugtrekt gutst het meteen naar buiten – een dikke, romige straal die in lange slierten langs haar gezwollen lippen loopt, over haar bilnaad druipt, op de tafelrand valt en vandaar in een plasje op de vloer.
Alejandro neemt zijn plaats in. Ramt erin zonder aarzeling. Sarah duwt haar heupen omhoog, kreunt luid rond de pik in haar mond. De ober komt klaar – een schok door zijn lichaam, een grom – en spuit zijn zaad in haar keel. Trekt zich terug. De rest spuit hij over haar gezicht: dikke witte stralen over haar wangen, haar neus, haar lippen. Ze likt automatisch, slikt wat ze kan, een deel druipt langs haar kin naar haar hals.
Ze tellen hardop: “Uno… dos… tres…”
Alejandro ramt door tot hij gromt en spuit. Trekt zich terug. Nog meer wit spul gutst uit haar, vermengd met haar eigen vocht, vormt een glanzende plas onder haar kont.
Javier veegt zijn pik af aan haar haar – langzaam, bezitterig, laat een nat spoor achter in de donkere lokken. Dan kijkt hij naar mij.
“Back to pool. Let dry in sun. Smell good all day.”
Sarah blijft even liggen. Hijgt. Dan duwt ze zichzelf overeind. Wankelt even op haar benen. Zaad druipt van haar kin, loopt in dunne straaltjes over haar borsten, verzamelt zich in het kuiltje tussen haar tepels. Haar haar hangt warrig, plukken plakken aan haar voorhoofd, wangen, nek. De string zit scheef, één kant is tussen haar gezwollen lippen gekropen, nat en glanzend. Ze loopt langzaam, dijen licht gespreid, alsof ze het probeert binnen te houden.
Ze probeert haar bikini een beetje te fatsoeneren en loopt zelf terug naar haar ligbed. Gaat zitten. Benen licht gespreid. Zaad glinstert nog op haar kin, loopt in een dun straaltje over haar borst. Haar tepels staan strak, rood en gezwollen. Haar ogen zijn glazig, leeg, maar haar hand glijdt instinctief naar haar buik. Drukt zacht.
Een ouder Nederlands stel kijkt. De vrouw fluistert iets. De man haalt zijn schouders op.
“Adults only. Wat wil je.”
Een Duitse man aan de bar heft zijn glas naar mij.
“Deine Frau ist sehr fleißig heute Morgen, ja?”
Ik zeg niks. Ga naast haar zitten. Ze kijkt niet op. Haar ademhaling is nog onregelmatig, haar borstkas rijst en daalt snel. Zaad druipt traag langs haar dij, trekt een glanzend spoor over haar huid.
Ze zegt niks. Ze hoeft ook niks te zeggen. Haar lichaam vertelt alles. En ik voel het weer: die zieke, zieke hitte in mijn onderbuik. Trots. Omdat ze het zelf doet. Omdat ze het wil. Omdat ik het wil. En schaamte, zo diep dat het pijn doet. Maar ik kom bijna klaar alleen al van het kijken. Ik draai me half opzij, druk mezelf tegen de rand van het ligbed. Probeer het te verbergen. Maar het helpt niet.
De ochtend is nog jong.
En het wordt alleen maar erger.
Middag, 14:20
Ik lig te doezelen op mijn ligbed, gezicht half in de schaduw van mijn hoed, armen slap langs mijn lichaam. De zon brandt als een open oven op mijn rug, zweet parelt in dunne straaltjes langs mijn ribben, trekt een jeukend spoor naar mijn zwembroek. Het water van het zwembad klotst zachtjes tegen de tegels, een laag, hypnotiserend ritme dat me bijna in slaap wiegt. Bijna.
Dan hoor ik het: slippers op tegels, drie paar, een lichte lach in het Spaans, het getinkel van ijsblokjes in een glas. Ik open mijn ogen op een kiertje.
Javier komt aangelopen, losjes, zelfverzekerd, zijn bruine huid glanzend van zweet en zonnebrandolie. Rechts van hem een Duitse man van tegen de zestig: grijs haar in een vettige scheiding, bierbuik die over de rand van zijn te strakke zwembroek hangt, roodverbrande schouders, een gouden kettinkje dat in het borsthaar verdwijnt. Links een Engelsman die ik herken van het ontbijt – hij is hier al een week, halverwege de veertig, kaalgeschoren hoofd, zonnebril op zijn voorhoofd, een dunne gouden trouwring die in het zonlicht blinkt. Hij loopt iets achter hen, handen in de zakken van zijn korte broek, kijkt nerveus om zich heen.
Javier blijft staan bij Sarah's ligbed. Ze ligt op haar buik, sarong half afgegleden, billen half bloot, de string nog scheef van vanochtend.
“Guapa!” roept hij, luid genoeg dat een paar hoofden draaien. “These friends want to help with el bebé too.”
Sarah tilt haar hoofd op. Haar haar hangt in warrige plukken voor haar gezicht, plakt aan haar bezwete wangen. Even is er een aarzeling – een fractie van een seconde waarin haar ogen groot worden, haar lippen licht opengaan alsof ze iets wil zeggen. Dan duwt ze zich langzaam overeind. De sarong glijdt verder omlaag. Ze staat op. Trekt een jurkje over haar bikini aan. Zonder iets te zeggen. Loopt zelf naar hen toe.
Javier slaat een arm om haar middel, trekt haar tegen zich aan, hand laag op haar heup, duim al onder de rand van haar string. Hij leidt haar weg, richting de bar-achterkamer – een smalle deur naast de keuken, half verscholen achter een palm. De Duitser volgt hen grijnzend, tong even over zijn lippen, ogen gefixeerd op haar deinende borsten. De Engelsman aarzelt, kijkt even naar mij, dan naar de anderen, maar gaat toch. Zijn schouders zijn gespannen, maar zijn broek zit al strak.
Ik blijf liggen. De zon brandt op mijn rug. Zweet prikt in mijn ogen. Mijn hart slaat zwaar, traag, als een mokerslag in mijn borstkas.
Ze is gewoon opgestaan. Zonder te protesteren. Zonder naar mij te kijken. Ze liep zelf mee. Met twee vreemden. Twee mannen die ze nog nooit heeft gesproken. En ik lig hier. Ik doe niks. Ik zeg niks. Mijn pik duwt pijnlijk hard tegen de stof van mijn zwembroek. Ik haat mezelf. Ik haat haar. En toch… toch voel ik die zieke, zieke trots opkomen. Omdat ze het doet. Omdat ze het toelaat. Omdat haar lichaam eindelijk lééft.
De minuten kruipen voorbij. Een uur. Misschien langer. De zon schuift langzaam, mijn schaduw krimpt. Zweet druipt van mijn slapen, loopt in mijn ogen, zout en branderig.
Dan hoor ik de deur weer opengaan. Slippers. Zacht gelach. Javier’s stem, laag en tevreden.
Sarah komt terug.
Haar jurkje – dat dunne, crèmekleurige ding – zit scheef. Het bovenstukje hangt half los, één schouderbandje is omlaag gegleden, haar linkerborst is half bloot, haar tepel donkerrood en gezwollen. Dikke, opgedroogde banen zaad glinsteren op haar borsten – witte korstjes die in de zon bakken, barsten en afbrokkelen als ze beweegt. Haar haar zit volledig in de war, plukken plakken aan haar nek, slapen, voorhoofd. Haar mascara is uitgelopen onder haar ogen, ik zie zwarte strepen over haar wangen. Een straaltje vers zaad loopt langzaam langs de binnenkant van haar dij, trekt een glanzend, kleverig spoor over haar huid tot aan haar knie. Ze loopt langzaam, benen licht gespreid, heupen wiegend alsof ze het probeert binnen te houden, maar het lekt toch door.
Ze gaat naast me liggen. Zegt niks. Haar hand glijdt instinctief naar haar buik. Drukt zacht.
De geur slaat over me heen: zweet, sigaretten, dat zware, bittere spoor van meerdere mannen, vermengd met haar eigen muskus. Haar huid glanst, plakkerig, warm.
Een Nederlandse man aan de bar – een jaar of vijftig, bier in zijn hand – kijkt naar ons. Zegt luid tegen zijn vrouw, hard genoeg dat ik het hoor:
“Kijk nou. Ze komt terug met zaad op d’r tieten. En hij ligt hier gewoon te zonnen.”
Zijn vrouw, zonnehoed scheef, schudt haar hoofd.
“Ze schaamt zich niet eens meer. Kijk hoe ze loopt… ze houdt het expres binnen.”
Ik voel mijn pik weer kloppen. Hard. Pijnlijk. Voorvocht lekt warm in mijn zwembroek. Ik kom bijna klaar alleen al van het horen. Van het zien. Van de geur. Ik draai me haastig op mijn buik, druk mezelf tegen het ligbed, probeer het te verbergen. Schaamte brandt in mijn keel, heet en bitter.
Maar het helpt niet.
Mijn lichaam liegt niet.
En diep vanbinnen weet ik: dit is nog maar het begin.
En ik laat het gebeuren.
Avond, 19:45, Diner
We zitten net aan het hoofdgerecht als Javier binnenkomt. Loopt regelrecht naar onze tafel. Trekt Sarah overeind.
“Kitchen storeroom. Three waiting. One is new guest from room 208.”
Sarah staat op. Zonder iets te zeggen. Loopt mee.
Ik eet door. Proef niks.
Na 35 minuten komt ze terug. Jurkje scheef, natte vlekken op de voorkant. Zaad glinstert nog op haar kin en wang – een dikke veeg die ze niet heeft weggeveegd. Haar lippen zijn rood en gezwollen, mascara uitgelopen onder haar ogen. Haar haar hangt warrig, plukken plakken aan haar voorhoofd. Ze loopt mank, dijen glanzend van vers zaad dat langs de binnenkant loopt.
Ze gaat zitten. Pakt haar vork. Zegt niks.
De ober zet een extra servet neer. Grijnst.
“Voor de volgende keer, señora. U bent populair vanavond.”
Een Belgisch koppel aan het tafeltje naast ons kijkt geschokt. De man mompelt tegen zijn vrouw:
“Ze laten haar hier gewoon gebruiken… alsof het normaal is.”
Zijn vrouw: “En haar man zit erbij alsof het niks is.”
Sarah eet langzaam. Hand op haar buik. Ogen leeg.
Ochtend, 10:45
Ik kom de badkamer uit, handdoek om mijn middel, haren nog nat. Het bed is leeg. De lakens verkreukeld, een natte, donkere plek op het matras waar Sarah vannacht heeft gelegen. De geur hangt zwaar in de kleine kamer: zweet, sigaretten, dat weeë, bittere spoor van zaad dat niet meer weg te krijgen is. Haar sarong ligt verkreukeld op de grond, bikini-broekje ernaast, nat en verkreukeld.
Ik loop naar het balkonnetje. Kijk omlaag.
Daar staat ze al. Bij de rand van het zwembad. Dat minuscule bikinietje dat Javier gisteren heeft achtergelaten – twee driehoekjes die amper haar tepels bedekken, een draadje string dat tussen haar billen verdwijnt. Javier staat achter haar, hand plat op haar buik, vingers net onder de rand van de string. Hij praat tegen Alejandro en een derde jongen – een magere ober met een gouden kettinkje, shirt half open, zweetplekken onder zijn oksels. Ze lachen. Javier kijkt omhoog, ziet mij.
“¡Cornudo! Come down! Your wife already started without you!”
Sarah kijkt niet omhoog. Haar hoofd is licht gebogen, maar haar heupen leunen tegen hem aan. Ontspannen. Alsof het normaal is.
Ze is uit zichzelf gegaan. Terwijl ik stond te douchen. Ze heeft niet gewacht. Niet geroepen. Ze is gewoon naar beneden gelopen. En mijn pik klopt alweer, pijnlijk hard tegen de handdoek. Wat voor zieke klootzak voelt trots als hij ziet dat zijn vrouw zichzelf aanbiedt aan vreemden?
Ik ren de trap af. Als ik hijgend aankom bij het zwembad zijn ze al weg. Ik weet niet waar ze naartoe zijn gegaan.
Op goed geluk loop ik naar de personeelsgang. Mijn slippers piepen op de natte tegels, een scherp, ritmisch geluid dat door de smalle corridor kaatst. De lucht hier is dikker, bedompter: chloor vermengd met oud frituurvet uit de keuken verderop, schimmel in de hoeken, en daaronder die muffe, muskusachtige geur van lichamen die te vaak te dicht op elkaar zijn geweest. Mijn hart bonkt in mijn keel, niet alleen van het rennen, maar van iets veel diepers. Iets dat ik niet wil benoemen.
De deur van het washok staat op een kier, een smalle streep geel tl-licht valt naar buiten. Ik duw hem verder open. De scharnieren piepen zacht, een laag, klaaglijk geluid.
Binnen ligt ze al op de oude massagetafel – een verweerd ding met gescheurd vinyl, vlekken die niemand meer probeert schoon te maken. Haar benen hangen over de rand, knieën gebogen, voeten in de lucht. Javier staat tussen haar dijen, broek op zijn enkels, zijn bruine, gespierde billen spannen bij elke stoot. Hij ramt diep, ritmisch, met een natte, klotsende klap die door de betegelde ruimte galmt. Sarah houdt zelf haar knieën omhoog, haar vingers in de holtes achter haar knieën geklemd, ze duwt haar bekken naar hem toe bij elke neerwaartse beweging. Haar rug kromt zich van de tafel, haar borsten deinen zwaar mee, haar tepels zijn donkerrood en hard als steentjes.
Ze kreunt laag, rauw, bijna grommend: “Dieper… por favor… más dentro…”
Haar stem breekt op het laatste woord, gaat over in een langgerekt, trillend geluid. Haar lange haar hangt half over de rand van de tafel, warrig, plukken plakken aan haar bezwete wangen en nek. Haar gezicht is rood, haar ogen zijn half dicht, haar lippen zijn geopend in een constante, hijgende 'O'.
Alejandro staat iets opzij, pik al in zijn hand, langzaam strelend. Hij kijkt toe met een luie grijns, en glinsterende ogen. De ober – die magere jongen met het gouden kettinkje – staat erbij, broek open, pik half hard, aarzelt. Zijn ogen schieten van Sarah naar Javier, dan naar mij in de deuropening. Javier ziet hem, draait zijn hoofd half, grijnst breed zonder zijn ritme te verliezen.
“¡Ven, chico! She likes more cocks. Help fill her for el bebé.”
De ober slikt zichtbaar. Kijkt nog één keer naar mij – een fractie van een seconde, alsof hij toestemming vraagt die hij nooit zal krijgen. Dan stapt hij naar voren.
Sarah opent haar ogen op een kiertje. Ziet hem. Reikt zelf naar zijn pik. Haar vingers sluiten zich eromheen, trekken hem dichterbij. Ze leidt hem naar haar mond terwijl Javier blijft stoten. Haar lippen gaan open, haar tong glijdt al naar buiten voordat hij goed en wel contact maakt. Ze zuigt gulzig, kreunt gesmoord rond zijn schacht, haar wangen staan hol. Haar vrije hand glijdt naar haar eigen borst, knijpt hard in de zachte vleesmassa, rolt haar tepel tussen duim en wijsvinger tot die nog donkerder kleurt.
Het geluid is overal: het natte, soppende geklots van Javier’s pik in haar kut, het zachte, slurpende gezuig van haar mond om de pik van de ober, haar eigen gesmoorde gekreun dat door haar neus naar buiten komt, het lage, diep gehijg van de drie mannen. De ruimte ruikt nu sterker: zweet, muskus van opgewonden kut, zout zaad dat al in de lucht hangt, vermengd met de muffe waspoederlucht van de stapel handdoeken in de hoek.
Javier gromt diep in zijn keel, versnelt, zijn ballen slaan met natte klappen tegen haar kont. Dan verstijft hij. Een lange, lage zucht. Hij spuit diep in haar. Ik zie haar onderbuik samentrekken bij elke golf, haar kut knijpt zichtbaar om hem heen alsof ze het eruit wil melken.
Als hij zich langzaam terugtrekt gutst het meteen naar buiten – een dikke, romige straal die in lange slierten langs haar gezwollen lippen loopt, over haar bilnaad druipt, op de tafelrand valt en vandaar in een plasje op de vloer.
Alejandro neemt zijn plaats in. Ramt erin zonder aarzeling. Sarah duwt haar heupen omhoog, kreunt luid rond de pik in haar mond. De ober komt klaar – een schok door zijn lichaam, een grom – en spuit zijn zaad in haar keel. Trekt zich terug. De rest spuit hij over haar gezicht: dikke witte stralen over haar wangen, haar neus, haar lippen. Ze likt automatisch, slikt wat ze kan, een deel druipt langs haar kin naar haar hals.
Ze tellen hardop: “Uno… dos… tres…”
Alejandro ramt door tot hij gromt en spuit. Trekt zich terug. Nog meer wit spul gutst uit haar, vermengd met haar eigen vocht, vormt een glanzende plas onder haar kont.
Javier veegt zijn pik af aan haar haar – langzaam, bezitterig, laat een nat spoor achter in de donkere lokken. Dan kijkt hij naar mij.
“Back to pool. Let dry in sun. Smell good all day.”
Sarah blijft even liggen. Hijgt. Dan duwt ze zichzelf overeind. Wankelt even op haar benen. Zaad druipt van haar kin, loopt in dunne straaltjes over haar borsten, verzamelt zich in het kuiltje tussen haar tepels. Haar haar hangt warrig, plukken plakken aan haar voorhoofd, wangen, nek. De string zit scheef, één kant is tussen haar gezwollen lippen gekropen, nat en glanzend. Ze loopt langzaam, dijen licht gespreid, alsof ze het probeert binnen te houden.
Ze probeert haar bikini een beetje te fatsoeneren en loopt zelf terug naar haar ligbed. Gaat zitten. Benen licht gespreid. Zaad glinstert nog op haar kin, loopt in een dun straaltje over haar borst. Haar tepels staan strak, rood en gezwollen. Haar ogen zijn glazig, leeg, maar haar hand glijdt instinctief naar haar buik. Drukt zacht.
Een ouder Nederlands stel kijkt. De vrouw fluistert iets. De man haalt zijn schouders op.
“Adults only. Wat wil je.”
Een Duitse man aan de bar heft zijn glas naar mij.
“Deine Frau ist sehr fleißig heute Morgen, ja?”
Ik zeg niks. Ga naast haar zitten. Ze kijkt niet op. Haar ademhaling is nog onregelmatig, haar borstkas rijst en daalt snel. Zaad druipt traag langs haar dij, trekt een glanzend spoor over haar huid.
Ze zegt niks. Ze hoeft ook niks te zeggen. Haar lichaam vertelt alles. En ik voel het weer: die zieke, zieke hitte in mijn onderbuik. Trots. Omdat ze het zelf doet. Omdat ze het wil. Omdat ik het wil. En schaamte, zo diep dat het pijn doet. Maar ik kom bijna klaar alleen al van het kijken. Ik draai me half opzij, druk mezelf tegen de rand van het ligbed. Probeer het te verbergen. Maar het helpt niet.
De ochtend is nog jong.
En het wordt alleen maar erger.
Middag, 14:20
Ik lig te doezelen op mijn ligbed, gezicht half in de schaduw van mijn hoed, armen slap langs mijn lichaam. De zon brandt als een open oven op mijn rug, zweet parelt in dunne straaltjes langs mijn ribben, trekt een jeukend spoor naar mijn zwembroek. Het water van het zwembad klotst zachtjes tegen de tegels, een laag, hypnotiserend ritme dat me bijna in slaap wiegt. Bijna.
Dan hoor ik het: slippers op tegels, drie paar, een lichte lach in het Spaans, het getinkel van ijsblokjes in een glas. Ik open mijn ogen op een kiertje.
Javier komt aangelopen, losjes, zelfverzekerd, zijn bruine huid glanzend van zweet en zonnebrandolie. Rechts van hem een Duitse man van tegen de zestig: grijs haar in een vettige scheiding, bierbuik die over de rand van zijn te strakke zwembroek hangt, roodverbrande schouders, een gouden kettinkje dat in het borsthaar verdwijnt. Links een Engelsman die ik herken van het ontbijt – hij is hier al een week, halverwege de veertig, kaalgeschoren hoofd, zonnebril op zijn voorhoofd, een dunne gouden trouwring die in het zonlicht blinkt. Hij loopt iets achter hen, handen in de zakken van zijn korte broek, kijkt nerveus om zich heen.
Javier blijft staan bij Sarah's ligbed. Ze ligt op haar buik, sarong half afgegleden, billen half bloot, de string nog scheef van vanochtend.
“Guapa!” roept hij, luid genoeg dat een paar hoofden draaien. “These friends want to help with el bebé too.”
Sarah tilt haar hoofd op. Haar haar hangt in warrige plukken voor haar gezicht, plakt aan haar bezwete wangen. Even is er een aarzeling – een fractie van een seconde waarin haar ogen groot worden, haar lippen licht opengaan alsof ze iets wil zeggen. Dan duwt ze zich langzaam overeind. De sarong glijdt verder omlaag. Ze staat op. Trekt een jurkje over haar bikini aan. Zonder iets te zeggen. Loopt zelf naar hen toe.
Javier slaat een arm om haar middel, trekt haar tegen zich aan, hand laag op haar heup, duim al onder de rand van haar string. Hij leidt haar weg, richting de bar-achterkamer – een smalle deur naast de keuken, half verscholen achter een palm. De Duitser volgt hen grijnzend, tong even over zijn lippen, ogen gefixeerd op haar deinende borsten. De Engelsman aarzelt, kijkt even naar mij, dan naar de anderen, maar gaat toch. Zijn schouders zijn gespannen, maar zijn broek zit al strak.
Ik blijf liggen. De zon brandt op mijn rug. Zweet prikt in mijn ogen. Mijn hart slaat zwaar, traag, als een mokerslag in mijn borstkas.
Ze is gewoon opgestaan. Zonder te protesteren. Zonder naar mij te kijken. Ze liep zelf mee. Met twee vreemden. Twee mannen die ze nog nooit heeft gesproken. En ik lig hier. Ik doe niks. Ik zeg niks. Mijn pik duwt pijnlijk hard tegen de stof van mijn zwembroek. Ik haat mezelf. Ik haat haar. En toch… toch voel ik die zieke, zieke trots opkomen. Omdat ze het doet. Omdat ze het toelaat. Omdat haar lichaam eindelijk lééft.
De minuten kruipen voorbij. Een uur. Misschien langer. De zon schuift langzaam, mijn schaduw krimpt. Zweet druipt van mijn slapen, loopt in mijn ogen, zout en branderig.
Dan hoor ik de deur weer opengaan. Slippers. Zacht gelach. Javier’s stem, laag en tevreden.
Sarah komt terug.
Haar jurkje – dat dunne, crèmekleurige ding – zit scheef. Het bovenstukje hangt half los, één schouderbandje is omlaag gegleden, haar linkerborst is half bloot, haar tepel donkerrood en gezwollen. Dikke, opgedroogde banen zaad glinsteren op haar borsten – witte korstjes die in de zon bakken, barsten en afbrokkelen als ze beweegt. Haar haar zit volledig in de war, plukken plakken aan haar nek, slapen, voorhoofd. Haar mascara is uitgelopen onder haar ogen, ik zie zwarte strepen over haar wangen. Een straaltje vers zaad loopt langzaam langs de binnenkant van haar dij, trekt een glanzend, kleverig spoor over haar huid tot aan haar knie. Ze loopt langzaam, benen licht gespreid, heupen wiegend alsof ze het probeert binnen te houden, maar het lekt toch door.
Ze gaat naast me liggen. Zegt niks. Haar hand glijdt instinctief naar haar buik. Drukt zacht.
De geur slaat over me heen: zweet, sigaretten, dat zware, bittere spoor van meerdere mannen, vermengd met haar eigen muskus. Haar huid glanst, plakkerig, warm.
Een Nederlandse man aan de bar – een jaar of vijftig, bier in zijn hand – kijkt naar ons. Zegt luid tegen zijn vrouw, hard genoeg dat ik het hoor:
“Kijk nou. Ze komt terug met zaad op d’r tieten. En hij ligt hier gewoon te zonnen.”
Zijn vrouw, zonnehoed scheef, schudt haar hoofd.
“Ze schaamt zich niet eens meer. Kijk hoe ze loopt… ze houdt het expres binnen.”
Ik voel mijn pik weer kloppen. Hard. Pijnlijk. Voorvocht lekt warm in mijn zwembroek. Ik kom bijna klaar alleen al van het horen. Van het zien. Van de geur. Ik draai me haastig op mijn buik, druk mezelf tegen het ligbed, probeer het te verbergen. Schaamte brandt in mijn keel, heet en bitter.
Maar het helpt niet.
Mijn lichaam liegt niet.
En diep vanbinnen weet ik: dit is nog maar het begin.
En ik laat het gebeuren.
Avond, 19:45, Diner
We zitten net aan het hoofdgerecht als Javier binnenkomt. Loopt regelrecht naar onze tafel. Trekt Sarah overeind.
“Kitchen storeroom. Three waiting. One is new guest from room 208.”
Sarah staat op. Zonder iets te zeggen. Loopt mee.
Ik eet door. Proef niks.
Na 35 minuten komt ze terug. Jurkje scheef, natte vlekken op de voorkant. Zaad glinstert nog op haar kin en wang – een dikke veeg die ze niet heeft weggeveegd. Haar lippen zijn rood en gezwollen, mascara uitgelopen onder haar ogen. Haar haar hangt warrig, plukken plakken aan haar voorhoofd. Ze loopt mank, dijen glanzend van vers zaad dat langs de binnenkant loopt.
Ze gaat zitten. Pakt haar vork. Zegt niks.
De ober zet een extra servet neer. Grijnst.
“Voor de volgende keer, señora. U bent populair vanavond.”
Een Belgisch koppel aan het tafeltje naast ons kijkt geschokt. De man mompelt tegen zijn vrouw:
“Ze laten haar hier gewoon gebruiken… alsof het normaal is.”
Zijn vrouw: “En haar man zit erbij alsof het niks is.”
Sarah eet langzaam. Hand op haar buik. Ogen leeg.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Campioena, 20 jaar. Klaar om een stap verder te zetten? Op mijn prive pagina deel ik geheime gedachten, misschien durven we dingen die hier niet zouden...
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Huphuppii (30)
Elies (41)
Moili (65)
Buitenshui (54)