Door: Lyda S
Datum: 02-04-2026 | Cijfer: 8.8 | Gelezen: 280
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 12 minuten | Lezers Online: 3
Trefwoord(en): Bdsm, Bondage, Droom, Gynaecoloog, Meesteres, Submission,
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 12 minuten | Lezers Online: 3
Trefwoord(en): Bdsm, Bondage, Droom, Gynaecoloog, Meesteres, Submission,
Vervolg op: Onderzoek Naar Overgave - 3: De Breuk
De Ochtend Na De Droom
Ik werd wakker met dat zachte, doffe bonzen diep in mijn lichaam – het soort nasleep dat alleen achterblijft na een droom die te levendig, te echt aanvoelde. Zonlicht sneed schuin door de halfopen luxaflex, stofdeeltjes dansten loom in de gouden stralen. Mijn huid tintelde nog, warm en gevoelig, alsof Elena’s vingers er vannacht werkelijk over hadden gegleden, haar adem nog in mijn nek hing. Maar toen ik mijn ogen opendeed, lag daar alleen Sally: op haar zij, warrige krullen over het kussen uitgespreid, haar ademhaling rustig en diep.
Het was een droom. Natuurlijk was het een droom.
Toch sneed het verlies even scherp als een mespuntje onder mijn ribben. Ik reikte naar het nachtkastje, pakte mijn dromenboek – dat versleten leren schriftje met de elastiek er strak omheen – en begon te schrijven. Razendsnel, bang dat de details al zouden oplossen: de zwarte troon van leer, de pulserende rode kamer, Elena’s stem die laag commandeerde “kom voor me”, de explosie die door me heen scheurde tot ik schreeuwde, spoot en eindelijk volledig brak. Ik schreef tot mijn pols protesteerde, tot tranen van opluchting prikten omdat ik het nog had vastgelegd.
Sally bewoog. Ze opende één oog, slaperig maar meteen geamuseerd. “Je mompelt weer in je slaap,” zei ze schor, met een lui glimlachje. “En je glimlacht als een gek. Wat was het deze keer?”
Ik legde het schrift neer, draaide me naar haar toe en kroop dichterbij tot onze neuzen elkaar bijna raakten. Mijn hart klopte nog te snel. “Elena,” fluisterde ik. “Weer Elena. Maar dit keer… was het anders. Ze nam me mee naar een zaal vol spiegels, bond me vast in die stoel, en… god, Sally, het was zo intens. Ze liet me komen terwijl haar studenten toekeken. Ze introduceerde me aan haar klas, zei dat ik het perfecte studieobject was voor gynaecologische onderzoeken. Ze spreidden me open, keken, raakten aan, leerden van mijn reacties. En ik… ik gaf me over. Volledig.”
Sally’s ogen werden groot. Ze duwde zich rechtop, de deken gleed van haar schouder en onthulde de zachte curve van haar borst. “Jezus,” ademde ze, maar haar stem droop van een ondeugende twinkeling. “Dat is… ziekelijk geil. En je werd wakker met een glimlach?”
Ik knikte, voelde de hitte naar mijn wangen stijgen. “Ja. Het voelde veilig. Alsof ik eindelijk mocht zijn wie ik ben.”
Ze keek me lang aan, haar vingers gleden traag over mijn arm, nadenkend, verkennend. Toen brak er een brede, ondeugende grijns door. “Weet je wat? Waarom maken we er geen realiteit van?”
Ik lachte nerveus, half ongelovig. “Wat?”
“Denk er eens over na.” Ze leunde dichterbij, lippen vlak bij mijn oor, haar adem warm tegen mijn huid. “Fantasie meisje… kijk om je heen en gebruik je verbeelding.”
De dag verliep zoals altijd, maar de lucht tussen ons voelde anders – geladen, alsof de droom nog in de kamer hing. We stapten uit bed, douchten samen onder het warme water, zeep die traag over elkaars huid gleed, en aten daarna brunch aan de keukentafel. Toch bleef de droom als een zoete jeuk onder mijn huid zitten.
In de living streelde Sally over mijn haar. “Nog steeds onder de indruk van je droom?”
Ik zuchtte diep. “Het was zo intens geil…”
Ze gaf me een zachte kus op mijn voorhoofd, stond op en trok me mee naar de oude, comfortabele fauteuil uit opa’s tijd. Stevige armleuningen, brede zitting, verstelbare rugleuning. Een meubelstuk dat altijd al iets gezaghebbends had gehad.
“Uitkleden,” zei ze rustig. “En snel.”
De toon in haar stem was veranderd – lager, dwingender. Ik gehoorzaamde zonder nadenken. Mijn kleren vielen op de vloer. Naakt stond ik voor haar.
Sally duwde me achteruit in de fauteuil. “Benen over de armleuningen. Nu.”
Ik liet me zakken en legde mijn benen over de brede leuningen. Open. Bloot. De houding voelde meteen kwetsbaar, precies zoals in de droom. Mijn hart bonkte hoorbaar.
Sally liep naar de kast, opende hem en liet haar vingers langs de riemen glijden die daar al jaren hingen – klaar voor momenten als deze. Ze pakte er een paar, kwam terug en keek me aan met die twinkeling die zowel liefde als dominantie was.
“Voel je het al?”
Voor ik iets kon uitbrengen, legde ze een brede riem om mijn rechterbovenbeen en de armleuning. Het leer kraakte zacht toen ze hem strak gespte. Daarna mijn linkerbeen. Vast. Onbeweeglijk.
Ze pakte mijn polsen, trok mijn armen omhoog en over de rugleuning heen. Koel metaal klikte om mijn polsen – de boeien die we al zo vaak hadden gebruikt. Met één ferme ruk kantelde ze de rugleuning naar achteren. Ik gleed in liggende positie, borst omhoog, benen wijd gespreid, volledig opengesteld.
Sally ging recht voor me staan. Ze nam de tijd om me te bekijken: van mijn gezicht, langs mijn borsten, over mijn buik, naar het kloppende, natte centrum tussen mijn gespreide benen. Een tevreden glimlach krulde om haar lippen.
“Mooi,” zei ze zacht, bijna in zichzelf. “Precies zoals ik je hebben wil.”
Mijn ademhaling versnelde. Het leer drukte stevig tegen mijn huid. Ik kon geen kant op. De oude fauteuil was veranderd in iets veel gevaarlijkers – een eenvoudige, huiselijke versie van Elena’s zwarte troon. Schaamte en opwinding golfden door me heen. Ik was nat. Duidelijk zichtbaar. En Sally zag het.
Ze deed een stap dichterbij, liet haar vingers licht over de binnenkant van mijn dij glijden, net niet waar ik het het meest verlangde. Haar aanraking was plagend traag.
“Vertel me nog eens,” fluisterde ze, stem laag en warm, “wat Elena precies met je deed in die droom… En dit keer wil ik elk detail horen.”
Ik slikte. Mijn wangen brandden. Terwijl ik begon te praten – hakkelend eerst, daarna steeds eerlijker – voelde ik hoe Sally’s ogen over mijn weerloos gespreide lichaam gleden. Ze luisterde zonder me te onderbreken, haar vingers nog steeds plagend licht over de binnenkant van mijn dij strijkend.
Toen ik bij het moment kwam dat Elena me in de zwarte stoel had vastgebonden en me had laten breken, stopte Sally abrupt.
“Genoeg woorden.”
Ze liep naar de kast en kwam terug met de glanzende metalen spreader bar. Zonder waarschuwing klikte ze hem vast aan mijn enkels en trok mijn benen nog verder uit elkaar. Het metaal was koud. Onverbiddelijk. Ik lag nu volkomen open, mijn natte geslacht schaamteloos tentoongesteld.
“Zo,” zei ze zacht. “Precies zoals Elena je had. Hulpeloos.”
De brede pedicureborstel kwam tevoorschijn. Eerst een trage, bijna tedere streek over mijn voetzolen. Toen veranderde alles. Razendsnelle, meedogenloze halen over de gevoelige huid van mijn voeten. Mijn lichaam schokte wild in de boeien. Een hysterische mix van gil, lach en snik vulde de kamer. Tranen sprongen in mijn ogen terwijl het brandende gevoel van mijn voeten recht naar mijn clit schoot.
Sally hield even stil, liet me hijgen. Haar stem was laag, bijna teder.
“Zo brak je voor haar, hè? Voeten brandend… en toch zo nat.”
De borstel verdween. In plaats daarvan voelde ik het koele leer van de paddle over mijn dijen glijden. Strelend. Plagend. De eerste klap was bijna lief. De volgende niet. Steeds harder. Links. Rechts. Mijn dijen kleurden snel rood, warme, pulserende plekken die bij elke slag dieper leken te branden. Ik kreunde, beet hard op mijn lip, maar kon nergens heen.
“Adem,” beval ze kalm. “Dit is nog maar het begin.”
Ze legde de paddle neer en boog zich over me heen. Haar mond sloot zich gulzig om mijn rechtertepel. Ze zoog hard, liet haar tong draaien tot hij pijnlijk stijf was, en beet toen – scherp, precies hard genoeg om een felle pijnscheut door mijn borst te jagen. Ik hapte naar lucht. Bij de linker tepel herhaalde ze het ritueel. Zuigen. Bijten. Zuigen. Toen ze zich terugtrok, brandden mijn tepels rauw en gezwollen.
De labia spreiders waren koud toen ze ze aanbracht. Met rustige, precieze bewegingen opende ze me nog verder. Niets bleef verborgen. Ik voelde de lucht op plekken waar ik normaal nooit lucht voelde.
Sally keek naar mijn gezicht en glimlachte donker.
“Je bent zo nat… Zo’n vieze, gewillige slet voor me.”
Ze pakte de dunne roestvrijstalen sound. Haar ogen hielden de mijne vast terwijl ze hem langzaam, millimeter voor millimeter, naar binnen schoof. Dieper. Dieper. De intense, brandende druk vulde me volledig. Toen de sound diep genoeg zat, kwam er een dun, warm straaltje urine. Sally hield het glazen bekertje eronder en ving het op.
Ze wachtte tot het halfvol was, trok de sound voorzichtig terug en zette het glas zonder aarzelen aan mijn lippen.
Ik schrok en draaide mijn hoofd weg.
Haar hand kwam hard en snel tegen mijn wang – een scherpe klap die mijn huid deed gloeien.
“Drinken,” zei ze ijzig kalm. “Alles. Tot de laatste druppel. Dit is wat je bent. Dit is wat je wilt.”
Tranen van diepe vernedering rolden over mijn wangen terwijl ik gehoorzaamde. De warme, zoute smaak vulde mijn mond. Ik slikte, kokhalsde, slikte opnieuw. Sally keek toe, haar ogen glanzend van opwinding.
“Goed meisje,” prees ze zacht toen het bekertje leeg was. Ze veegde een traan van mijn wang. “Je breekt zo prachtig voor me.”
De wandvibrator kwam aan. Laagste stand. Direct tegen mijn clit. Het intense gebrom schoot door mijn hele overgevoelige lichaam. Mijn heupen probeerden te bewegen, maar de spreader bar en riemen hielden me genadeloos vast.
“Niet komen,” beval ze streng. “Je komt pas als ik het zeg.”
Ze bracht me keer op keer naar de rand. Hoger. Harder. Steeds opnieuw trok ze de vibrator weg op het allerlaatste moment. Ik smeekte, huilde bijna van frustratie.
“Alsjeblieft… Sally… ik kan niet meer…”
Ze boog zich over me heen, haar hand gleed bezitterig om mijn keel.
“Je kunt wel,” fluisterde ze. “En je zult. Want je bent van mij.”
Deze keer haalde ze de vibrator niet weg.
“Kom voor me,” beval ze zacht. “Nu.”
Het orgasme sloeg als een vloedgolf door me heen. Ik schokte hevig in de boeien, een rauwe kreet vulde de kamer. Golven na golven trokken door mijn lichaam terwijl Sally de vibrator precies goed hield, tot de laatste siddering was verdwenen.
Ze zette hem uit. Legde hem weg. Maakte langzaam de riemen los, de spreader bar, de boeien. Haar handen waren nu zacht, troostend. Ze trok me omhoog in haar armen, hield me dicht tegen zich aan op de fauteuil, streelde mijn haar, kuste mijn vochtige voorhoofd.
“Je was perfect,” fluisterde ze. “Mijn mooie, sterke, gewillige meisje.”
Ik nestelde me tegen haar borst, nog na hijgend, nog trillend. De rode plekken op mijn dijen pulseerden warm. Mijn tepels waren gevoelig. Mijn keel smaakte nog vaag naar mezelf. En toch voelde ik me lichter dan ooit.
Veilig. Gezien. Volledig van haar.
Sally trok een zachte deken over ons heen en hield me stevig vast.
“Dit was nog maar het begin,” mompelde ze. “Volgende keer… neem ik je mee naar Mevrouw Marije.”
Ik sloot mijn ogen. Een rilling van anticipatie trok door me heen.
En ergens, diep vanbinnen, glimlachte ik.
Het was een droom. Natuurlijk was het een droom.
Toch sneed het verlies even scherp als een mespuntje onder mijn ribben. Ik reikte naar het nachtkastje, pakte mijn dromenboek – dat versleten leren schriftje met de elastiek er strak omheen – en begon te schrijven. Razendsnel, bang dat de details al zouden oplossen: de zwarte troon van leer, de pulserende rode kamer, Elena’s stem die laag commandeerde “kom voor me”, de explosie die door me heen scheurde tot ik schreeuwde, spoot en eindelijk volledig brak. Ik schreef tot mijn pols protesteerde, tot tranen van opluchting prikten omdat ik het nog had vastgelegd.
Sally bewoog. Ze opende één oog, slaperig maar meteen geamuseerd. “Je mompelt weer in je slaap,” zei ze schor, met een lui glimlachje. “En je glimlacht als een gek. Wat was het deze keer?”
Ik legde het schrift neer, draaide me naar haar toe en kroop dichterbij tot onze neuzen elkaar bijna raakten. Mijn hart klopte nog te snel. “Elena,” fluisterde ik. “Weer Elena. Maar dit keer… was het anders. Ze nam me mee naar een zaal vol spiegels, bond me vast in die stoel, en… god, Sally, het was zo intens. Ze liet me komen terwijl haar studenten toekeken. Ze introduceerde me aan haar klas, zei dat ik het perfecte studieobject was voor gynaecologische onderzoeken. Ze spreidden me open, keken, raakten aan, leerden van mijn reacties. En ik… ik gaf me over. Volledig.”
Sally’s ogen werden groot. Ze duwde zich rechtop, de deken gleed van haar schouder en onthulde de zachte curve van haar borst. “Jezus,” ademde ze, maar haar stem droop van een ondeugende twinkeling. “Dat is… ziekelijk geil. En je werd wakker met een glimlach?”
Ik knikte, voelde de hitte naar mijn wangen stijgen. “Ja. Het voelde veilig. Alsof ik eindelijk mocht zijn wie ik ben.”
Ze keek me lang aan, haar vingers gleden traag over mijn arm, nadenkend, verkennend. Toen brak er een brede, ondeugende grijns door. “Weet je wat? Waarom maken we er geen realiteit van?”
Ik lachte nerveus, half ongelovig. “Wat?”
“Denk er eens over na.” Ze leunde dichterbij, lippen vlak bij mijn oor, haar adem warm tegen mijn huid. “Fantasie meisje… kijk om je heen en gebruik je verbeelding.”
De dag verliep zoals altijd, maar de lucht tussen ons voelde anders – geladen, alsof de droom nog in de kamer hing. We stapten uit bed, douchten samen onder het warme water, zeep die traag over elkaars huid gleed, en aten daarna brunch aan de keukentafel. Toch bleef de droom als een zoete jeuk onder mijn huid zitten.
In de living streelde Sally over mijn haar. “Nog steeds onder de indruk van je droom?”
Ik zuchtte diep. “Het was zo intens geil…”
Ze gaf me een zachte kus op mijn voorhoofd, stond op en trok me mee naar de oude, comfortabele fauteuil uit opa’s tijd. Stevige armleuningen, brede zitting, verstelbare rugleuning. Een meubelstuk dat altijd al iets gezaghebbends had gehad.
“Uitkleden,” zei ze rustig. “En snel.”
De toon in haar stem was veranderd – lager, dwingender. Ik gehoorzaamde zonder nadenken. Mijn kleren vielen op de vloer. Naakt stond ik voor haar.
Sally duwde me achteruit in de fauteuil. “Benen over de armleuningen. Nu.”
Ik liet me zakken en legde mijn benen over de brede leuningen. Open. Bloot. De houding voelde meteen kwetsbaar, precies zoals in de droom. Mijn hart bonkte hoorbaar.
Sally liep naar de kast, opende hem en liet haar vingers langs de riemen glijden die daar al jaren hingen – klaar voor momenten als deze. Ze pakte er een paar, kwam terug en keek me aan met die twinkeling die zowel liefde als dominantie was.
“Voel je het al?”
Voor ik iets kon uitbrengen, legde ze een brede riem om mijn rechterbovenbeen en de armleuning. Het leer kraakte zacht toen ze hem strak gespte. Daarna mijn linkerbeen. Vast. Onbeweeglijk.
Ze pakte mijn polsen, trok mijn armen omhoog en over de rugleuning heen. Koel metaal klikte om mijn polsen – de boeien die we al zo vaak hadden gebruikt. Met één ferme ruk kantelde ze de rugleuning naar achteren. Ik gleed in liggende positie, borst omhoog, benen wijd gespreid, volledig opengesteld.
Sally ging recht voor me staan. Ze nam de tijd om me te bekijken: van mijn gezicht, langs mijn borsten, over mijn buik, naar het kloppende, natte centrum tussen mijn gespreide benen. Een tevreden glimlach krulde om haar lippen.
“Mooi,” zei ze zacht, bijna in zichzelf. “Precies zoals ik je hebben wil.”
Mijn ademhaling versnelde. Het leer drukte stevig tegen mijn huid. Ik kon geen kant op. De oude fauteuil was veranderd in iets veel gevaarlijkers – een eenvoudige, huiselijke versie van Elena’s zwarte troon. Schaamte en opwinding golfden door me heen. Ik was nat. Duidelijk zichtbaar. En Sally zag het.
Ze deed een stap dichterbij, liet haar vingers licht over de binnenkant van mijn dij glijden, net niet waar ik het het meest verlangde. Haar aanraking was plagend traag.
“Vertel me nog eens,” fluisterde ze, stem laag en warm, “wat Elena precies met je deed in die droom… En dit keer wil ik elk detail horen.”
Ik slikte. Mijn wangen brandden. Terwijl ik begon te praten – hakkelend eerst, daarna steeds eerlijker – voelde ik hoe Sally’s ogen over mijn weerloos gespreide lichaam gleden. Ze luisterde zonder me te onderbreken, haar vingers nog steeds plagend licht over de binnenkant van mijn dij strijkend.
Toen ik bij het moment kwam dat Elena me in de zwarte stoel had vastgebonden en me had laten breken, stopte Sally abrupt.
“Genoeg woorden.”
Ze liep naar de kast en kwam terug met de glanzende metalen spreader bar. Zonder waarschuwing klikte ze hem vast aan mijn enkels en trok mijn benen nog verder uit elkaar. Het metaal was koud. Onverbiddelijk. Ik lag nu volkomen open, mijn natte geslacht schaamteloos tentoongesteld.
“Zo,” zei ze zacht. “Precies zoals Elena je had. Hulpeloos.”
De brede pedicureborstel kwam tevoorschijn. Eerst een trage, bijna tedere streek over mijn voetzolen. Toen veranderde alles. Razendsnelle, meedogenloze halen over de gevoelige huid van mijn voeten. Mijn lichaam schokte wild in de boeien. Een hysterische mix van gil, lach en snik vulde de kamer. Tranen sprongen in mijn ogen terwijl het brandende gevoel van mijn voeten recht naar mijn clit schoot.
Sally hield even stil, liet me hijgen. Haar stem was laag, bijna teder.
“Zo brak je voor haar, hè? Voeten brandend… en toch zo nat.”
De borstel verdween. In plaats daarvan voelde ik het koele leer van de paddle over mijn dijen glijden. Strelend. Plagend. De eerste klap was bijna lief. De volgende niet. Steeds harder. Links. Rechts. Mijn dijen kleurden snel rood, warme, pulserende plekken die bij elke slag dieper leken te branden. Ik kreunde, beet hard op mijn lip, maar kon nergens heen.
“Adem,” beval ze kalm. “Dit is nog maar het begin.”
Ze legde de paddle neer en boog zich over me heen. Haar mond sloot zich gulzig om mijn rechtertepel. Ze zoog hard, liet haar tong draaien tot hij pijnlijk stijf was, en beet toen – scherp, precies hard genoeg om een felle pijnscheut door mijn borst te jagen. Ik hapte naar lucht. Bij de linker tepel herhaalde ze het ritueel. Zuigen. Bijten. Zuigen. Toen ze zich terugtrok, brandden mijn tepels rauw en gezwollen.
De labia spreiders waren koud toen ze ze aanbracht. Met rustige, precieze bewegingen opende ze me nog verder. Niets bleef verborgen. Ik voelde de lucht op plekken waar ik normaal nooit lucht voelde.
Sally keek naar mijn gezicht en glimlachte donker.
“Je bent zo nat… Zo’n vieze, gewillige slet voor me.”
Ze pakte de dunne roestvrijstalen sound. Haar ogen hielden de mijne vast terwijl ze hem langzaam, millimeter voor millimeter, naar binnen schoof. Dieper. Dieper. De intense, brandende druk vulde me volledig. Toen de sound diep genoeg zat, kwam er een dun, warm straaltje urine. Sally hield het glazen bekertje eronder en ving het op.
Ze wachtte tot het halfvol was, trok de sound voorzichtig terug en zette het glas zonder aarzelen aan mijn lippen.
Ik schrok en draaide mijn hoofd weg.
Haar hand kwam hard en snel tegen mijn wang – een scherpe klap die mijn huid deed gloeien.
“Drinken,” zei ze ijzig kalm. “Alles. Tot de laatste druppel. Dit is wat je bent. Dit is wat je wilt.”
Tranen van diepe vernedering rolden over mijn wangen terwijl ik gehoorzaamde. De warme, zoute smaak vulde mijn mond. Ik slikte, kokhalsde, slikte opnieuw. Sally keek toe, haar ogen glanzend van opwinding.
“Goed meisje,” prees ze zacht toen het bekertje leeg was. Ze veegde een traan van mijn wang. “Je breekt zo prachtig voor me.”
De wandvibrator kwam aan. Laagste stand. Direct tegen mijn clit. Het intense gebrom schoot door mijn hele overgevoelige lichaam. Mijn heupen probeerden te bewegen, maar de spreader bar en riemen hielden me genadeloos vast.
“Niet komen,” beval ze streng. “Je komt pas als ik het zeg.”
Ze bracht me keer op keer naar de rand. Hoger. Harder. Steeds opnieuw trok ze de vibrator weg op het allerlaatste moment. Ik smeekte, huilde bijna van frustratie.
“Alsjeblieft… Sally… ik kan niet meer…”
Ze boog zich over me heen, haar hand gleed bezitterig om mijn keel.
“Je kunt wel,” fluisterde ze. “En je zult. Want je bent van mij.”
Deze keer haalde ze de vibrator niet weg.
“Kom voor me,” beval ze zacht. “Nu.”
Het orgasme sloeg als een vloedgolf door me heen. Ik schokte hevig in de boeien, een rauwe kreet vulde de kamer. Golven na golven trokken door mijn lichaam terwijl Sally de vibrator precies goed hield, tot de laatste siddering was verdwenen.
Ze zette hem uit. Legde hem weg. Maakte langzaam de riemen los, de spreader bar, de boeien. Haar handen waren nu zacht, troostend. Ze trok me omhoog in haar armen, hield me dicht tegen zich aan op de fauteuil, streelde mijn haar, kuste mijn vochtige voorhoofd.
“Je was perfect,” fluisterde ze. “Mijn mooie, sterke, gewillige meisje.”
Ik nestelde me tegen haar borst, nog na hijgend, nog trillend. De rode plekken op mijn dijen pulseerden warm. Mijn tepels waren gevoelig. Mijn keel smaakte nog vaag naar mezelf. En toch voelde ik me lichter dan ooit.
Veilig. Gezien. Volledig van haar.
Sally trok een zachte deken over ons heen en hield me stevig vast.
“Dit was nog maar het begin,” mompelde ze. “Volgende keer… neem ik je mee naar Mevrouw Marije.”
Ik sloot mijn ogen. Een rilling van anticipatie trok door me heen.
En ergens, diep vanbinnen, glimlachte ik.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Reneeeeh, 46 jaar. Laat je meeslepen door spanning en nieuwsgierigheid... Op mijn prive pagina ontdek je de volgende hoofdstukken, intenser en persoonlijker...
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
VerenmeDen (29)
Lovenotwar (37)
Numoethet (32)
Tahmar (20)