Door: Astrid En Peter
Datum: 07-04-2026 | Cijfer: 8.9 | Gelezen: 1101
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 6 minuten | Lezers Online: 3
Trefwoord(en): Oraal,
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 6 minuten | Lezers Online: 3
Trefwoord(en): Oraal,
Het was een druilerige donderdagavond begin april toen Astrid Peter een berichtje stuurde. Ze waren precies drie maanden geleden uit elkaar gegaan. Geen grote ruzie, geen drama – gewoon twee vijftigers die voelden dat het niet meer helemaal klopte. Toch was de chemie nooit helemaal verdwenen.
„Heb je zin om vanavond een drankje te komen doen bij mij in Veghel?“ schreef ze. „Gewoon even bijpraten. Geen druk.“
Peter twijfelde even, maar typte toch: „Oké. Rond half negen?“
Toen hij aanbelde bij haar kleine rijtjeshuis in de rustige straat in Veghel, deed Astrid open in een eenvoudige donkergrijze trui en een zwarte legging. Haar halflange donkerbruine haar viel los over haar schouders. Ze zag er goed uit voor haar 54 jaar – slank, verzorgd, met diezelfde rustige, bijna verlegen glimlach die hij zo goed kende.
Ze schonken een glas rode wijn in en gingen op de bank zitten. Eerst was het gesprek voorzichtig: hoe het met de kinderen ging, het werk, het rare weer. Maar na het tweede glas werd de sfeer warmer. Herinneringen aan de goede tijden kwamen naar boven, en de spanning die altijd tussen hen had gehangen, was meteen weer voelbaar.
Astrid zette haar glas neer en schoof iets dichter naar hem toe. Haar hand gleed terloops over zijn bovenbeen, eerst nog onschuldig, alsof ze gewoon het gesprek wilde benadrukken. Peter voelde zijn hartslag iets versnellen, maar zei niets.
„Weet je wat ik de laatste drie maanden soms nog mis?“ zei ze zacht, terwijl haar vingers langzaam hoger gleden. „Niet per se de relatie… maar dit. Hoe makkelijk en natuurlijk het soms tussen ons was.“
Haar hand bleef rusten op de binnenkant van zijn dij. Peter slikte. Hij was 56, 1,87 meter lang, met zijn korte donker-grijszwarte haar en normaal postuur.
Onder haar aanraking voelde hij zich opeens weer die jongere versie van zichzelf.
Zonder verder iets te zeggen liet Astrid zich van de bank glijden en knielde soepel tussen zijn benen. Haar bewegingen waren rustig, bijna teder. Ze keek hem even aan met die donkere ogen, toen gleed haar hand naar de rits van zijn broek. Ze trok hem langzaam open, zonder haast. De stilte in de kamer werd alleen onderbroken door hun ademhaling.
Ze schoof zijn broek en boxer een stukje naar beneden, net genoeg. Peters lid kwam vrij, al half hard door de opwinding die zich in stilte had opgebouwd. Astrid boog zich voorover, haar halflange donkerbruine haar viel als een gordijn langs haar gezicht. Haar lippen raakten eerst zacht de schacht, een lichte kus, daarna nog een. Ze nam de tijd.
Toen opende ze haar mond en liet hem langzaam naar binnen glijden. Warm, nat en verrassend gretig. Ze zoog zacht, haar tong draaide cirkels om de eikel terwijl ze hem dieper nam. Haar kleine borsten drukten licht tegen zijn benen door de dunne trui. Ze maakte zachte, natte geluiden, af en toe een lichte kreun diep in haar keel toen ze hem verder in haar mond nam.
Peter leunde achterover op de bank, één hand rustte licht op haar hoofd, niet duwend, alleen strelend door haar donkerbruine haar. Astrid versnelde haar ritme niet meteen. Ze pijpte hem met aandacht, alsof ze elke reactie van hem wilde proeven. Soms liet ze hem bijna helemaal uit haar mond glijden, alleen om hem daarna weer diep te nemen, tot bijna in haar keel.
Haar vrije hand masseerde zijn ballen zachtjes, terwijl haar lippen strak om hem heen sloten. Het contrast tussen haar slanke, kleinere postuur en de gretigheid waarmee ze hem bevredigde was opwindend. Ze keek af en toe omhoog, haar ogen waterig van de diepte, maar ze stopte niet.
„God… Astrid,“ mompelde Peter hees.
Ze antwoordde niet met woorden. In plaats daarvan zoog ze harder, haar hoofd bewoog nu sneller op en neer. Speeksel liep langs haar kin. Haar bewegingen werden dwingender, exotischer – ze draaide haar tong op een manier die hij zich niet herinnerde van de laatste keer, alsof de drie maanden afstand haar alleen maar brutaler hadden gemaakt.
Peter voelde de spanning in zijn onderbuik steeds strakker worden. Astrid leek het te voelen. Ze nam hem nog dieper, haar keel ontspande zich, en ze hield hem daar even vast terwijl ze zacht kreunde. Het trillen van haar keel om zijn eikel was te veel.
Met een diepe, schorre grom kwam hij klaar in haar mond. Astrid slikte alles door zonder ook maar even terug te deinzen, haar lippen nog steeds strak om hem heen tot de laatste druppel. Pas toen hij helemaal klaar was, liet ze hem langzaam uit haar mond glijden. Ze veegde met de rug van haar hand over haar lippen en keek hem aan met een klein, tevreden glimlachje.
Ze kroop weer naast hem op de bank, nestelde zich tegen zijn borst alsof er niets bijzonders was gebeurd.
„Dat was… onverwacht,“ zei Peter uiteindelijk, zijn stem nog schor.
Astrid lachte zachtjes. „Soms is onverwacht precies wat je na drie maanden nodig hebt.“
Buiten in Veghel tikte de regen zacht tegen de ramen, terwijl ze zwijgend hun wijn opdronken. De lucht tussen hen was weer gevuld met die oude, vertrouwde spanning – en de belofte dat dit misschien niet de laatste keer zou zijn.
„Heb je zin om vanavond een drankje te komen doen bij mij in Veghel?“ schreef ze. „Gewoon even bijpraten. Geen druk.“
Peter twijfelde even, maar typte toch: „Oké. Rond half negen?“
Toen hij aanbelde bij haar kleine rijtjeshuis in de rustige straat in Veghel, deed Astrid open in een eenvoudige donkergrijze trui en een zwarte legging. Haar halflange donkerbruine haar viel los over haar schouders. Ze zag er goed uit voor haar 54 jaar – slank, verzorgd, met diezelfde rustige, bijna verlegen glimlach die hij zo goed kende.
Ze schonken een glas rode wijn in en gingen op de bank zitten. Eerst was het gesprek voorzichtig: hoe het met de kinderen ging, het werk, het rare weer. Maar na het tweede glas werd de sfeer warmer. Herinneringen aan de goede tijden kwamen naar boven, en de spanning die altijd tussen hen had gehangen, was meteen weer voelbaar.
Astrid zette haar glas neer en schoof iets dichter naar hem toe. Haar hand gleed terloops over zijn bovenbeen, eerst nog onschuldig, alsof ze gewoon het gesprek wilde benadrukken. Peter voelde zijn hartslag iets versnellen, maar zei niets.
„Weet je wat ik de laatste drie maanden soms nog mis?“ zei ze zacht, terwijl haar vingers langzaam hoger gleden. „Niet per se de relatie… maar dit. Hoe makkelijk en natuurlijk het soms tussen ons was.“
Haar hand bleef rusten op de binnenkant van zijn dij. Peter slikte. Hij was 56, 1,87 meter lang, met zijn korte donker-grijszwarte haar en normaal postuur.
Onder haar aanraking voelde hij zich opeens weer die jongere versie van zichzelf.
Zonder verder iets te zeggen liet Astrid zich van de bank glijden en knielde soepel tussen zijn benen. Haar bewegingen waren rustig, bijna teder. Ze keek hem even aan met die donkere ogen, toen gleed haar hand naar de rits van zijn broek. Ze trok hem langzaam open, zonder haast. De stilte in de kamer werd alleen onderbroken door hun ademhaling.
Ze schoof zijn broek en boxer een stukje naar beneden, net genoeg. Peters lid kwam vrij, al half hard door de opwinding die zich in stilte had opgebouwd. Astrid boog zich voorover, haar halflange donkerbruine haar viel als een gordijn langs haar gezicht. Haar lippen raakten eerst zacht de schacht, een lichte kus, daarna nog een. Ze nam de tijd.
Toen opende ze haar mond en liet hem langzaam naar binnen glijden. Warm, nat en verrassend gretig. Ze zoog zacht, haar tong draaide cirkels om de eikel terwijl ze hem dieper nam. Haar kleine borsten drukten licht tegen zijn benen door de dunne trui. Ze maakte zachte, natte geluiden, af en toe een lichte kreun diep in haar keel toen ze hem verder in haar mond nam.
Peter leunde achterover op de bank, één hand rustte licht op haar hoofd, niet duwend, alleen strelend door haar donkerbruine haar. Astrid versnelde haar ritme niet meteen. Ze pijpte hem met aandacht, alsof ze elke reactie van hem wilde proeven. Soms liet ze hem bijna helemaal uit haar mond glijden, alleen om hem daarna weer diep te nemen, tot bijna in haar keel.
Haar vrije hand masseerde zijn ballen zachtjes, terwijl haar lippen strak om hem heen sloten. Het contrast tussen haar slanke, kleinere postuur en de gretigheid waarmee ze hem bevredigde was opwindend. Ze keek af en toe omhoog, haar ogen waterig van de diepte, maar ze stopte niet.
„God… Astrid,“ mompelde Peter hees.
Ze antwoordde niet met woorden. In plaats daarvan zoog ze harder, haar hoofd bewoog nu sneller op en neer. Speeksel liep langs haar kin. Haar bewegingen werden dwingender, exotischer – ze draaide haar tong op een manier die hij zich niet herinnerde van de laatste keer, alsof de drie maanden afstand haar alleen maar brutaler hadden gemaakt.
Peter voelde de spanning in zijn onderbuik steeds strakker worden. Astrid leek het te voelen. Ze nam hem nog dieper, haar keel ontspande zich, en ze hield hem daar even vast terwijl ze zacht kreunde. Het trillen van haar keel om zijn eikel was te veel.
Met een diepe, schorre grom kwam hij klaar in haar mond. Astrid slikte alles door zonder ook maar even terug te deinzen, haar lippen nog steeds strak om hem heen tot de laatste druppel. Pas toen hij helemaal klaar was, liet ze hem langzaam uit haar mond glijden. Ze veegde met de rug van haar hand over haar lippen en keek hem aan met een klein, tevreden glimlachje.
Ze kroop weer naast hem op de bank, nestelde zich tegen zijn borst alsof er niets bijzonders was gebeurd.
„Dat was… onverwacht,“ zei Peter uiteindelijk, zijn stem nog schor.
Astrid lachte zachtjes. „Soms is onverwacht precies wat je na drie maanden nodig hebt.“
Buiten in Veghel tikte de regen zacht tegen de ramen, terwijl ze zwijgend hun wijn opdronken. De lucht tussen hen was weer gevuld met die oude, vertrouwde spanning – en de belofte dat dit misschien niet de laatste keer zou zijn.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Swalan, 32 jaar. Wil je verder dromen en fantaseren? Op mijn prive pagina wordt het verhaal intenser, waarin niets onbesproken blijft...Trefwoord(en): Oraal, Suggestie?
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Nesma (65)
Anastasia (35)
KippetjeKi (37)
Silvy (45)