Wakker Worden In Een Ander Lichaam - 2

De telefoon bleef trillen in zijn hand. Alex aarzelde nog één seconde, maar de nieuwsgierigheid was sterker dan de schaamte. Hij veegde over het scherm en nam het videogesprek aan.

Meteen verscheen zijn eigen gezicht groot in beeld.

Liv, in Alex’ lichaam, lag op zijn bed. Hij zag er compleet anders uit. Zijn wangen waren rood, zijn haar zat wild, en had een grote, zelfvoldane grijns op zijn gezicht.

“Holy shit, Liv! Of moet ik zeggen… Alex?” zei ze met zijn diepe, stoere stem. Ze lachte hard, bijna spottend. “Je ligt daar gewoon poedelnaakt in mijn bed, met je tieten nog in beeld. Serieus? Heb je jezelf net zitten vingeren of zo?”

Alex voelde zijn wangen branden. Hij lag nog precies zoals hij was: naakt, benen een beetje gespreid, de borstel nog half tussen zijn benen, borstkas snel op en neer gaand van het orgasme van net. Hij probeerde snel een arm over zijn borsten te slaan, maar het was al te laat.

“Wat… hoe weet jij dit?” stamelde hij met Liv’s zachte stem.

Liv in zijn lichaam grijnsde nog breder. “Omdat ik hetzelfde heb gedaan, sukkel. Kijk.”

Ze draaide de telefoon even weg, legde hem op het nachtkastje in Alex’ kamer zodat de camera naar beneden gericht was, en ging staan.

“Dit noem je dus de helikopter,” zei ze lachend.

Ze pakte zijn lul en begon hem snel rond te draaien met haar hand, alsof ze een helikopterpropeller maakte. De zware pik zwiepte in het rond. Ze deed het een paar seconden met een triomfantelijke grijns, toen pakte ze de telefoon weer op en hield hem dichtbij.

“Zie je dat? Best wel indrukwekkend, hè? Ik heb al twee keer klaargekomen. Eén keer met mijn hand, en net nog een keer tegen de spiegel terwijl ik naar mezelf keek. Man, wat een ontlading. Jullie jongens hebben het wel makkelijk.”

Alex staarde met open mond naar het scherm. Hij zag zijn eigen lichaam, zijn eigen lul, die nu in Liv’s hand zat en nog een beetje nat was van haar spel. Het voelde compleet onwerkelijk.

“Dit… dit kan niet,” fluisterde hij. “Geef me mijn lichaam terug!”

Liv lachte weer, dit keer harder. Ze liet zich achterover op zijn bed vallen, telefoon nog in de hand, en keek hem recht aan.

“Nee hoor. Ik vind het wel fijn om een jongen te zijn. Sterk, stoer, iedereen luistert naar je. En dit ding hier…”, ze gaf een speels klopje op de slappe lul “…is eigenlijk best lekker. Ik ben niet van plan om terug te gaan naar dat kleine, onzichtbare meisjeslichaam van mij. Jij mag lekker blijven zitten in mijn lichaam. Veel plezier met korfbal en de coach, hè?”

Alex’ ogen werden groot van ongeloof. Zijn stem trilde.

“Wát? Ben je gek geworden? Dit is míjn leven! Jij kunt niet zomaar… Dit is mijn lichaam! Ik wil terug!”

Liv haalde haar schouders op, nog steeds met die zelfvoldane grijns.

“Te laat, schat. Ik heb net de beste orgasmes van mijn leven gehad in dit lijf. En jij… jij begint net te ontdekken hoe het voelt om een meisje te zijn. Geniet er maar van. Die borsten van je voelen best lekker, toch? En dat kleine clitje… ik weet hoe gevoelig het is.”

Ze lachte weer, laag en spottend.

“Misschien bel ik je later nog wel een keer. Kijken hoe je het redt als meisje. Doei, Alex… of moet ik zeggen: Liv?”

En voordat Alex iets kon terugzeggen, hing ze op.

Het scherm werd zwart.

Alex bleef achter, nog steeds naakt op Liv’s bed, telefoon in zijn trillende hand. Zijn hart bonkte in zijn keel. De warmte tussen zijn benen was nu vermengd met pure paniek.

Ze wilde niet terug.

Ze wilde zijn leven houden.

En hij zat vast in het hare.

Alex zat nog een paar seconden als verdoofd op het bed, naakt, met de telefoon nog in zijn hand. De lach van Liv in zijn eigen lichaam echode nog na in zijn hoofd.

“Niet van plan om terug te gaan…”

Boosheid welde in hem en hij smeet de telefoon op het bed, sprong overeind en trok snel zijn kleren aan. Zijn handen trilden van woede terwijl hij zijn schoenen aanschoot.

“Vuile trut,” mompelde hij met Liv’s stem. “Dit is míjn leven.”

Zonder verder na te denken griste hij de fietssleutel van het haakje en stormde naar buiten. Hij sprong op de lichtblauwe fiets en trapte hard, veel harder dan nodig was. De wind sloeg in zijn gezicht terwijl hij richting zijn eigen huis fietste. Zijn huis. Waar zijn lichaam nu zat met die grijnzende Liv erin.

Onderweg, op de lange rechte weg langs het park, zag hij ze al van ver.

Een groepje van vijf jongens, hangend bij de bankjes. Zijn vrienden. Of beter: de vrienden van Alex. Mike, Joris, Sem, Lucas en Dylan. Ze waren nog in voetbaltenue, tassen over de schouder, net klaar met training.

Ze zagen hem, Liv, aankomen en gingen meteen breder staan, de weg half blokkerend.

Alex remde af, maar stopte niet. Hij probeerde er gewoon langs te fietsen.

“Zo zo zo, wat ben jij van plan, Liv?” riep Mike met een brede grijns. Hij stapte naar voren en greep het stuur van de fiets vast. “Zo alleen op pad? Op zoek naar een beetje aandacht?”

De anderen lachten.

Alex voelde de woede meteen weer oplaaien. “Laat me er langs,” snauwde hij met Liv’s hoge stem, maar het klonk kwetsbaarder dan hij wilde.

Sem kwam er ook bij staan. “Kom op, niet zo boos. Je bent altijd zo stil in de klas. Nu ineens wel praatjes?”

Vanuit het niets schoot Joris’ hand naar voren. Hij greep brutaal naar Alex’ borst, kneep hard in zijn linkerborst door het dunne T-shirt heen en lachte. “Kijk eens wat we hier hebben. Lekker setje, Liv.”

In een flits sloeg Alex terug.

Zijn hand schoot uit en gaf Joris keihard een klap vol in zijn gezicht. De pets echode over de straat.

“Fuck off!” schreeuwde hij, zijn stem schril van woede en schrik. “Blijf met je poten van me af!”

Joris deinsde achteruit, hand tegen zijn wang, ogen groot van verbazing. De rest van de groep was even stil.

Alex rukte het stuur los uit Mike’s handen, sprong weer op de fiets en trapte uit alle macht weg. Zijn hart bonkte in zijn keel, zijn borst deed pijn op de plek waar Joris had geknepen, en tranen van pure woede prikten in zijn ogen.

Achter hem hoorde hij ze nog roepen:

“Wat de fuck, Liv?!”

“Ben je gek geworden?!”

Maar hij keek niet om. Hij fietste harder dan hij ooit op dit meisjeslichaam had gefietst, de straat uit, richting zijn eigen huis.

Zijn adem kwam in korte stoten. Zijn borsten bewogen pijnlijk mee met elke trap. Tussen zijn benen voelde hij nog de restanten van het orgasme van eerder, maar nu vermengd met een vieze, vernederende smaak in zijn mond.

Hij was niet meer alleen boos.

Hij was woedend en ging zijn eigen lichaam terugeisen.

Alex fietste het tuinpad op en smeet de lichtblauwe fiets tegen de struik. Hij keek omhoog naar het openstaande raam van zijn eigen kamer op de eerste verdieping. Muziek dreunde zacht naar buiten, een beat die hij zelf vaak draaide als hij alleen thuis was.

Zijn hart bonkte nog van de confrontatie met de jongens. Zijn borst deed pijn op de plek waar Joris had geknepen. Maar de woede was nu groter dan de pijn.

Hij klom zonder na te denken in de grote eikenboom die tegen het huis stond. Takken die hij als kind al kende, droegen hem nu makkelijk omhoog, ook al voelden zijn armen smaller en lichter. Hij hees zichzelf op het platte dakje onder het raam en gluurde naar binnen.

Daar was zijn eigen lichaam.

Liv danste naakt midden in de kamer, vrij en vrolijk, met een brede grijns op zijn gezicht. Het gespierde lichaam glansde licht van het zweet. De brede schouders, de strakke buik, de sterke benen. Zijn lul zwaaide mee met elke beweging, half hard van de opwinding van het dansen. Liv had de muziek hard gezet en bewoog haar heupen alsof ze nooit anders had gedaan. Ze lachte hardop, gooide haar (zijn) hoofd in de nek en liet haar handen over de borst en buik glijden, duidelijk genietend van elke centimeter.

Alex voelde het meteen: die verraderlijke kriebel in Liv’s onderbuik. Warmte die zich verspreidde tussen zijn benen, zijn tepels die weer hard werden onder het T-shirt. Hij haatte het dat zijn nieuwe lichaam daarop reageerde terwijl hij zo boos was.

“Vuile… rotmeid,” fluisterde hij.

De boosheid won het.

Hij rukte het raam verder open en klom met een snelle beweging naar binnen. Zijn voeten landden met een zachte bons op de houten vloer.

Liv schrok zichtbaar. Ze draaide zich met een ruk om, ogen groot. Even deinsde ze achteruit, haar handen beschermend voor haar kruis.

“Jij?!” riep ze met Alex’ diepe stem.

Alex stond daar in Liv’s lichaam, klein en slank tegenover zijn eigen imposante gestalte. Zijn borst ging snel op en neer van woede.

“Wat denk je verdomme dat je aan het doen bent?!” schreeuwde hij. Zijn stem klonk hoog en schril, wat hem nog bozer maakte. “Dit is míjn lichaam! Mijn kamer! Mijn leven! Jij kunt niet zomaar beslissen dat je het houdt!”

Liv herstelde zich snel. De schrik verdween en maakte plaats voor een half glimlachje. Ze zette een stap dichterbij, nog steeds volledig naakt. Haar (zijn) lichaam torende boven hem uit.

“Ooh… denk je dat?” zei ze spottend, met precies die arrogante toon die Alex zelf zo vaak had gebruikt. “Kijk eens naar jezelf, Alex. Je bent nu een klein, kwaad meisje. En ik… ik voel me fucking geweldig in dit lijf.”

Alex deed een stap naar voren, nog steeds boos. “Geef het terug. Nu.”

Liv glimlachte breder en kwam nog dichterbij. Voordat Alex kon reageren, pakte ze hem beet. Twee sterke handen grepen zijn bovenarmen vast. Zijn eigen lichaam was zoveel sterker dan Liv’s slanke meisjeslijf. Hij kon zich bijna niet losrukken.

Liv trok hem tegen zich aan.

Hun lichamen raakten elkaar. Alex’ naakte, warme huid drukte tegen Liv’s dunne T-shirt. Hij voelde de harde borstspieren tegen zijn borsten, de hitte van dat mannelijke lichaam, en lager… de half harde lul die tegen zijn buik drukte.

Alex slikte hoorbaar.

Zijn nieuwe lichaam reageerde meteen. Een hete golf trok door zijn onderbuik. Tussen zijn benen werd hij weer nat, zijn clit begon te kloppen. Hij voelde zijn tepels hard worden tegen de stof van zijn shirt en zijn adem stokte.

Liv merkte het. Ze lachte zacht, laag, en duwde haar heupen iets meer naar voren zodat haar stijve lul nog duidelijker tegen zijn buik drukte.

“Voel je dat?” fluisterde ze. “Dat is míjn lul nu. En jouw lichaam vindt het lekker. Kijk maar hoe je alweer nat wordt.”

Alex’ wangen brandden. Hij probeerde zich los te wurmen, maar Liv’s greep was te sterk. Zijn boosheid vocht tegen de opkomende opwinding in Liv’s lichaam. Hij haatte het. En toch… kon hij niet ontkennen dat het gevoel van dat sterke, naakte mannelijke lichaam tegen hem aan iets in hem losmaakte.

“Laat me los…” zei hij, maar zijn stem klonk al minder overtuigd.

Liv boog zich iets voorover, haar mond vlak bij zijn oor.

“Waarom zou ik?” mompelde ze. “Dit is veel te leuk.”

Liv’s greep was ijzersterk. Met één ruk trok ze Alex’ shirt omhoog over het hoofd en gooide het op de grond. Haar andere hand schoot naar voren en sloot zich om zijn keel, niet hard genoeg om echt pijn te doen, maar stevig genoeg om hem te laten voelen wie de baas was.

Alex hapte naar adem. Hij voelde zich benauwd, klein, machteloos in dit slanke meisjeslichaam. Maar tegelijkertijd schoot er een verraderlijke hitte door zijn onderbuik. Zijn tepels werden keihard en tussen zijn benen begon het opnieuw te kloppen en nat te worden.

Liv duwde haar naakte lichaam dichter tegen hem aan en hem omlaag. Haar stijve lul, zíjn oude lul, gleed omhoog en wreef langzaam over zijn blote borsten. De warme, harde schacht gleed tussen de zachte heuvels door, de dikke eikel streek over zijn tepels.

“Ik heb hier al een tijdje over gefantaseerd,” fluisterde Liv met Alex’ diepe stem, haar mond vlak bij zijn oor. “Maar dan zat ik nog in mijn eigen lichaam… en jij was degene die op mij op mijn knieën dwong.”

Die woorden raakten iets diep in Alex. De fantasie die Liv net beschreef, flitste door zijn hoofd: hijzelf als stoere jongen die het stille meisje uit de klas dwong. Nu was de situatie omgedraaid, en ergens voelde dat… opwindend. Verboden. Gevaarlijk lekker.

Zijn wangen gloeiden. Zijn adem kwam snel en oppervlakkig.

Liv voelde het. Ze glimlachte triomfantelijk en duwde hem met kracht naar beneden. Alex’ knieën knikten en hij zakte op de vloer.

Nu hing zijn eigen lul, groot, hard en kloppend, recht voor zijn gezicht. De eikel glansde al een beetje vochtig.

“Zuigen,” beval Liv kort.

Alex aarzelde nog één seconde. Toen opende hij zijn lippen en nam de eikel in zijn mond.

Hij wist precies wat hij lekker vond.

Zijn tong cirkelde meteen rond de gevoelige rand, likte de onderkant van de schacht, zoog zacht maar stevig. Hij nam hem dieper, liet zijn lippen strak om de dikke lul glijden en begon ritmisch te zuigen, precies zoals hij het zelf altijd het lekkerst had gevonden.

Liv kreunde diep en laag. Haar hand greep zijn paardenstaart vast en hield zijn hoofd op zijn plek.

“Fuck… ja, precies zo,” hijgde ze. “Je weet echt wat je doet.”

Ze begon met haar heupen te bewegen, kleine neukbewegingen, duwde haar lul dieper in zijn mond. Alex voelde hoe de dikke schacht over zijn tong gleed, tegen zijn keel drukte. Hij kokhalsde even maar bleef zuigen, zijn wangen hol, speeksel liep langs zijn kin.

Het was vreemd.
Het was vernederend.
En toch… genoot hij ervan.

De smaak, de hitte, de macht die Liv over hem had, het maakte iets in Liv’s lichaam helemaal wakker. Tussen zijn benen was hij inmiddels kletsnat. Zijn clit klopte hevig en zijn borsten deinden mee met elke stoot die Liv gaf.

Liv kreunde harder, haar neukbewegingen werden sneller en dieper. Ze hield zijn hoofd stevig vast en duwde haar lul telkens iets verder naar binnen.

“Goed zo… zuig maar lekker op je eigen lul, Liv,” gromde ze. “Dit is nu van mij… en jij bent precies waar je hoort te zijn.”

Alex’ ogen werden waterig, maar hij stopte niet. Hij zoog harder, likte gretiger, terwijl de opwinding in zijn meisjeslichaam steeds hoger opliep.

Liv trok plotseling haar lul uit Alex’ mond met een nat, plakkerig geluid. Speeksel droop van zijn kin. Voordat hij kon reageren, greep ze hem onder zijn oksels, trok hem ruw overeind en gooide hem met één krachtige beweging achterover op het bed.

Alex landde op zijn rug, borsten deinend van de val. Hij hijgde zwaar.

Liv klom meteen boven op hem. Met één harde ruk trok ze zijn joggingbroek en slipje tegelijk naar beneden en smeet ze op de grond. Ze greep zijn slanke benen vast, duwde ze wijd uit elkaar en liet zich tussen zijn dijen zakken.

“Nu is het mijn beurt,” gromde ze met die diepe stem.

Ze boog zich voorover en drukte haar mond direct op zijn natte spleet.

Alex’ ogen schoten wijd open. Een schok ging door zijn hele lichaam.

Liv’s tong was meedogenloos. Ze likte precies zoals ze zelf altijd had gefantaseerd dat iemand het bij haar zou doen: breed en langzaam over de hele lengte, dan snel en precies over zijn clit. Ze zoog het kleine knopje tussen haar lippen, liet haar tong er hard en snel overheen flitsen en duwde toen twee vingers diep bij hem naar binnen.

Alex kromde zijn rug van het bed. “Ooooh… fuck!” riep hij met Liv’s hoge stem.

Hij wist niet wat hem overkwam. Het genot was overweldigend. Elke lik, elke stoot van die vingers raakte plekken die hij als jongen nooit had gevoeld. Hij werd enorm nat, het soppende geluid van Liv’s vingers die in en uit gleden, vulde de kamer. Zijn schaamlippen waren gezwollen, zijn clit klopte onder haar tong, en zijn heupen schokten oncontroleerbaar omhoog.

Liv wist precies wat ze lekker vond in dit lichaam. Ze vingerde hem diep en ritmisch, krulde haar vingers tegen die gevoelige plek vanbinnen, terwijl haar tong geen moment stopte met likken en zuigen.

Alex voelde het orgasme al snel opkomen. Een diepe, zware golf die vanuit zijn onderbuik omhoog kwam rollen. Zijn benen begonnen te trillen, zijn adem stokte.

“Ik… ik ga…” hijgde hij.

Meteen stopte Liv.

Ze trok haar vingers terug en kwam overeind. Haar lul, dik en glanzend van zijn speeksel, stond recht vooruit.

“Niet zo snel,” zei ze met een gemene grijns.

Ze pakte haar lul vast, richtte de eikel tussen zijn natte schaamlippen en duwde in één krachtige beweging naar binnen.

Alex’ ogen rolden bijna weg in zijn hoofd.

De dikke lul vulde hem helemaal op. Hij voelde hoe zijn binnenste zich strak om de schacht sloot, hoe de eikel diep naar binnen gleed tot hij helemaal in hem zat. Het was zoveel voller, zoveel dieper dan de borstel ooit had gevoeld.

Liv kreunde tevreden en begon meteen te stoten. Langzaam eerst, maar al snel harder en dieper. Haar heupen klapten tegen zijn billen, haar zware ballen sloegen ritmisch tegen hem aan.

“Fuck… wat ben je strak,” hijgde ze terwijl ze hem neukte. “Dit voelt nog beter dan ik dacht.”

Alex lag onder haar, benen wijd, borsten deinend bij elke stoot. Zijn lichaam was compleet overgeleverd aan het genot. Hij kon alleen maar kreunen en hijgen terwijl Liv hem hard en diep nam in zijn eigen oude bed.

Alex probeerde uit alle macht om het tegen te houden.

Hij klemde zijn kaken op elkaar, balde zijn vuisten in de lakens en probeerde aan iets anders te denken, aan voetbal, aan de coach, aan de vernedering van eerder, maar het lukte niet. Liv’s lul stootte precies op het goede ritme diep in hem, raakte telkens die gevoelige plek vanbinnen, terwijl haar vingers nog steeds over zijn clit cirkelden.

Het orgasme kwam als een vloedgolf.

Zijn hele lichaam spande zich op. Zijn vagina trok zich krampachtig samen rond de dikke lul, keer op keer, terwijl hij spuitend klaarkwam. Een warme, heldere straal spoot uit hem, over Liv’s hand en over de lakens. Hij schokte wild, een hoge, meisjesachtige gil ontsnapte uit zijn keel.

“Oooh… fuck… ik kom…!”

Liv grijnsde triomfantelijk en bleef stoten, precies wetend wat dit lichaam lekker vond.

“Ja, kom maar lekker voor me,” hijgde ze. “Ik weet precies hoe je het wilt.”

Met een soepele, krachtige beweging trok ze zich even terug, greep Alex bij zijn heupen en draaide hem om. Ze zette hem op handen en voeten, duwde zijn bovenlijf naar beneden zodat zijn gezicht in het kussen drukte en zijn billen omhoog staken.

In één beweging ramde ze haar lul weer diep naar binnen.

Alex kreunde luid. De hoek was nog dieper, nog harder. Liv neukte hem nu met lange, brute stoten van achteren. Haar heupen klapten hard tegen zijn billen, haar ballen sloegen ritmisch tegen zijn clit.

Ze greep zijn paardenstaart vast, trok zijn hoofd ruw naar achteren en gebruikte het als handvat terwijl ze hem nog harder neukte.

Alex kon alleen maar ondergaan.

Zijn armen trilden, zijn borsten bungelden heen en weer bij elke stoot, en het genot bleef maar door hem heen razen. Hij was volledig overgeleverd aan zijn eigen sterke lichaam dat hem nu van achteren nam.

Liv kreunde steeds harder, haar stoten werden onregelmatiger.

“Ik ga komen…” gromde ze.

Met een diepe, dierlijke kreun kwam ze klaar. De eerste dikke stralen spoot ze diep in hem, vulde zijn binnenste met warm, kloppend sperma. Alex voelde het duidelijk: de hete pulsen diep vanbinnen, hoe zijn vagina zich automatisch samentrok om elke straal op te vangen.

Toen trok Liv zich plotseling terug.

De rest van haar zaad schoot in lange, witte stralen over zijn rug, over zijn billen en liep in straaltjes naar beneden.

Alex’ armen begaven het. Hij viel plat voorover op het bed, hijgend, trillend, helemaal besmeurd en volgespoten. Zijn benen lagen nog een beetje gespreid, sperma droop langzaam uit zijn rode, gezwollen pussy.

Liv zat op haar knieën achter hem, nog na hijgend, en lachte zacht.

“Best lekker hè?” zei ze met die zelfvoldane grijns. “Geef maar toe… je snapt het nu wel.”

Alex lag daar, gezicht half in het kussen, lichaam nog naschokkend van het intense orgasme. Hij kon alleen maar zacht kreunen. Hij wilde het ontkennen, maar diep vanbinnen wist hij dat ze gelijk had.

Het was écht lekker geweest.

Veel lekkerder dan hij ooit als jongen had durven dromen.

Hier is het directe vervolg:

Liv liet zich naast Alex op het bed vallen en trok hem stevig tegen zich aan. Haar sterke armen sloten zich om zijn slanke meisjeslichaam, haar borst tegen zijn rug, haar been over zijn heup. Ze trok de dekens over hen heen en hield hem dicht tegen zich aan.

“Welterusten… Liv,” fluisterde ze spottend in zijn oor, voordat ze allebei uitgeput in slaap vielen.

De volgende ochtend werd Alex langzaam wakker door een warm, hard gevoel tussen zijn billen.

Zijn eigen ochtenderectie die hij zo goed kende drukte stevig tegen hem aan. De dikke, warme lul lag tussen zijn billen, de eikel net tegen zijn nog gevoelige opening.

Voordat hij goed en wel besefte wat er gebeurde, begon Liv achter hem te bewegen. Langzame, slaapdronken stoten. Hij voelde hoe de eikel zijn schaamlippen uit elkaar duwde en toen soepel naar binnen gleed, diep in hem.

“Ah…” ontsnapte er aan zijn lippen.

Liv had hem van achteren beetgehouden, één arm stevig om zijn middel, de andere hand gleed omhoog en pakte zijn borsten vast. Ze kneep erin, rolde zijn tepels tussen haar vingers terwijl ze hem langzaam maar diep neukte.

Alex kreunde zacht. Zijn lichaam was nog gevoelig van gisteravond en reageerde meteen. Hij voelde hoe hij weer nat werd, hoe zijn binnenste zich om de harde lul sloot.

Liv zei niets. Ze ademde zwaar in zijn nek en stootte ritmisch, haar heupen klapten zacht tegen zijn billen. Haar hand kneep harder in zijn borst, bijna bezitterig.

Het duurde niet lang. Na een paar minuten gromde Liv diep, duwde zich helemaal in hem en kwam klaar. Warme stralen sperma spoot opnieuw diep in Alex’ lichaam. Hij voelde elke puls, elke straal die hem vulde.

Liv zuchtte tevreden, gaf een kus in zijn nek en trok zich langzaam terug. Een straaltje sperma liep uit hem en over zijn binnenbeen.

Ze rolde op haar rug, rekte zich uit en stond lachend op. Naakt, met zijn eigen lichaam, keek ze op hem neer.

“Kom op, sletje. We gaan ontbijten.”

Ze trok snel een boxershort en een los T-shirt aan en liep de kamer uit, de trap af.

Alex bleef nog even liggen, voelde het warme sperma uit zich lopen en probeerde te bevatten wat er net weer was gebeurd. Met trillende benen stond hij op, trok de joggingbroek en T-shirt weer aan en liep achter haar aan naar beneden.

In de keuken stonden zijn ouders.

Zijn moeder was koffie aan het zetten, zijn vader zat aan tafel met de krant. Ze keken op toen “Liv” binnenkwam.

Zijn moeder glimlachte vriendelijk. “Goedemorgen Liv! Wat leuk dat je er bent. Heb je bij Alex geslapen? Wil je ook een boterham?”

Zijn vader knikte even. “Morgen. Koffie?”

Alex stond daar als bevroren. Hij wilde naar ze toe rennen, ze knuffelen, roepen dat hij het was, dat hij Alex was. Maar hij hield zich net op tijd in. Hij stond in Liv’s lichaam, met Liv’s stem, en zijn ouders zagen alleen het stille, sportieve meisje dat ze vaag kenden.

Het voelde vreselijk ongemakkelijk.

“Eh… ja, goedemorgen,” zei hij zacht met Liv’s stem. “Een boterham is goed… dank u.”

Hij ging aan tafel zitten, tegenover zijn eigen lichaam. Liv (in Alex’ lichaam) grijnsde breed terwijl ze een glas sap inschonk en deed alsof er niets aan de hand was.

Zijn moeder keek even naar “Liv” en toen naar “Alex”.

“Jullie lijken het goed met elkaar te kunnen vinden,” zei ze opgewekt. “Leuk om te zien.”

Alex staarde naar zijn bord en voelde hoe het sperma van vanmorgen nog langzaam uit hem droop in zijn slipje. Zijn wangen werden warm.

Hij was thuis.
Maar hij was thuis in het verkeerde lichaam.
En het ergste was: een klein, verraderlijk deel van hem begon eraan te wennen.

Liv at met grote happen van haar boterham met kaas. Ze keek hem telkens aan met een plagerige grijns en maakte het hem expres ongemakkelijk.

“Je ziet er vanmorgen een beetje… rozig uit, Liv,” zei ze hardop, zodat zijn ouders het ook hoorden. “Heb je goed geslapen? Of was je vannacht nog druk bezig?”

Alex’ wangen werden meteen rood. Hij voelde het warme, plakkerige gevoel van het sperma nog steeds in zijn slipje zitten en perste zijn benen ongemakkelijk tegen elkaar.

“Gewoon… goed geslapen,” mompelde hij zacht met Liv’s stem.

Zijn moeder glimlachte onschuldig. “Ach, jullie jongeren. Altijd laat naar bed zeker.”

Liv grinnikte en gaf Alex onder tafel een klein schopje tegen zijn voet. “We gaan zo even een wandeling maken, hè Liv? Frisse lucht is goed voor je.”

Alex knikte alleen maar, hield zich in en staarde naar zijn bord. Hij durfde zijn ouders niet aan te kijken. Het voelde alsof iedereen kon zien wat er vanmorgen en gisteravond was gebeurd.

Niet veel later stonden ze buiten. Liv had een hoodie van Alex aangetrokken en liep met grote, zelfverzekerde stappen. Alex volgde in Liv’s lichtere, sportievere kleding, zijn paardenstaart wiebelend bij elke stap.

Ze liepen naar het park, een paar straten verderop. Zodra ze uit het zicht van het huis waren, pakte Liv zijn hand en trok hem mee het pad op, tussen de bomen door.

“Kom mee, niet zo treuzelen,” zei ze lachend.

Alex liet zich meetrekken. Ergens, diep vanbinnen, genoot hij er stiekem van. De zon scheen, de wind voelde lekker op zijn gezicht, en het was vreemd… fijn om zo dicht bij zijn oude lichaam te zijn, ook al zat Liv erin.

Toen ze een rustiger deel van het park bereikten, vertraagde Liv haar pas. Ze liet zijn hand niet los.

“Oké, tijd om eerlijk te zijn,” begon ze. Haar stem klonk serieus, maar nog steeds met die zelfverzekerde ondertoon. “Je vraagt je vast af hoe dit allemaal kan.”

Alex knikte en keek omhoog naar zijn eigen gezicht. “Ja. Wat is er gebeurd? Waarom zijn we… geruild?”

Liv haalde diep adem en keek even naar de bomen.

“Ik denk dat het iets met die rare droom te maken heeft. Vorige week had ik een hele levendige droom waarin ik jou was. Ik voetbalde, ik was stoer, iedereen luisterde naar me. Jij was in mijn lichaam en stond alleen in de klas. Toen ik wakker werd, voelde het… anders. Alsof iets in mij dat wilde. Alsof ik het universum een duwtje heb gegeven.”

Ze keek hem aan, haar ogen (zijn ogen) stonden nieuwsgierig.

“Gisterochtend werd ik wakker in jouw lichaam. En jij was in het mijne. Ik voelde het meteen: dit was geen droom. Dit was echt. En ik… ik wilde het niet meer terugdraaien.”

Alex slikte. “Dus jij hebt dit… gewild?”

“Niet bewust,” zei Liv schouderophalend. “Maar ergens wel. Ik was al zo lang jaloers op jou. Op hoe makkelijk alles voor je was. Op hoe iedereen je zag. En jij… jij zag mij nooit echt staan.”

Ze trok hem iets dichterbij, tot ze bijna tegen elkaar aan stonden op het stille pad.

“En eerlijk? Ik vind het fijn om jou te zijn. Sterk te zijn. En ik vind het ook fijn dat jij nu voelt hoe het is om mij te zijn. Om niet gezien te worden. Om te voelen hoe gevoelig dit lichaam is…”, ze liet haar hand even over zijn borst glijden, “…en hoe lekker het kan zijn als iemand het goed doet.”

Alex voelde weer die kriebel in zijn buik opkomen, maar hij duwde het weg.

“En nu?” vroeg hij zacht. “Blijven we zo? Voor altijd?”

Liv glimlachte en trok hem mee verder het park in.

“Voorlopig wel. Ik ben nog lang niet klaar met dit lichaam. En jij… jij begint het net een beetje leuk te vinden, toch?”

Ze kneep even in zijn hand.

“Kom. We lopen nog een rondje.”

Alex zuchtte, maar liet zich meetrekken. Hij hield zich stil, maar ergens genoot hij van de zon, van de wandeling, en van het rare, intieme gevoel dat hij nu zo dicht bij “zichzelf” was, ook al was alles omgedraaid.

Even later, toen ze een breder grindpad in het park insloegen, kwamen ze de vriendengroep tegen.

Mike, Sem, Lucas, Dylan en Joris, dezelfde jongens die Alex gisteren op de fiets hadden tegengehouden. Ze waren aan het voetballen met een blikje en zagen er nog precies zo uit als altijd: trainingspakken, warrig haar, stoere houding.

Alleen Joris had nu een duidelijk blauw oog. De huid rond zijn linkeroog was paarsblauw en een beetje opgezwollen.

Liv (in Alex’ lichaam) bleef meteen staan en trok Alex iets dichter tegen zich aan. Ze sloeg een arm nonchalant om zijn schouders, haar hand rustte losjes op zijn bovenarm. Alex voelde de warmte van dat sterke lichaam tegen zich aan en probeerde niet te verstijven.

“Yo, jongens,” zei Liv met Alex’ diepe, relaxte stem. “Wat is er met jou gebeurd, Joris? Dat oog ziet er niet best uit.”

De jongens staarden naar hen. Hun blikken gingen van “Alex” naar “Liv” en weer terug. Ze zagen hoe Liv haar arm om het meisje heen had geslagen, hoe dicht ze tegen elkaar stonden. Vraagtekens stonden op hun gezichten.

Sem was de eerste die iets zei. “Eh… we kwamen gisteren dat rare wijf tegen. En wezen naar Alex in Livs lichaam. Ze flipte ineens helemaal en sloeg Joris keihard in zijn gezicht. Zomaar. We snappen er nog steeds niks van.”

Joris keek weg, duidelijk nog pissig, en mompelde iets onverstaanbaars.

Liv trok Alex nog iets dichter tegen zich aan en grijnsde breed. “O ja? Dat is toevallig. Nou, dan weten jullie het even: wij hebben nu verkering. Liv en ik. Officieel. Dus handen thuis vanaf nu, begrepen?”

De jongens keken alsof ze water zagen branden.

“Verkering?” herhaalde Mike ongelovig. “Met… Liv? Sinds wanneer dan?”

“ Sinds gisteren,” antwoordde Liv luchtig. Ze gaf Alex een klein kneepje in zijn schouder. “Toch, schatje?”

Alex voelde zijn wangen warm worden. Hij knikte snel, hield zijn blik naar de grond gericht en mompelde met Liv’s zachte stem: “Ja… sinds gisteren.”

De jongens waren even stil. Joris keek nog steeds weg, zijn blauwe oog duidelijk zichtbaar. Hij durfde “Liv” niet meer aan te kijken.

Dylan floot zacht. “Oké… dit is weird. Maar gefeliciteerd dan, man. Of… whatever.”

Liv lachte ontspannen. “Bedankt. We gaan verder wandelen. Tot later, jongens.”

Ze draaide Alex om en liep verder het pad op, haar arm nog steeds stevig om hem heen. Pas toen ze een stukje uit het zicht waren, liet ze hem los, maar niet voordat ze even zacht in zijn zij had geknepen.

Alex liep zwijgend naast haar. Zijn hart bonkte nog na. Hij had net “verkering” moeten bevestigen met zijn eigen vrienden… terwijl hij in het lichaam van het meisje zat dat ze gisteren nog hadden gepest.

Het voelde vreemd.
Vernederend.
Maar ergens ook… veilig. Alsof Liv’s arm om hem heen hem echt beschermde.

Hij zei niets, maar hij liep wel iets dichter naast haar dan nodig was.

Liv keek opzij en glimlachte zelfverzekerd.

“Ik denk dat ik de jongens vanavond maar even uitnodig voor een feestje,” zei ze luchtig, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. “Dan kunnen ze jou even wat beter leren kennen. Als mijn nieuwe vriendinnetje.”

Alex slikte hoorbaar.

Hij kende die feestjes maar al te goed. De kelder bij hem thuis, de muziek keihard, bier uit plastic bekers, de jongens die steeds losser werden naarmate de avond vorderde. Er werd altijd gerookt, er werd altijd gedronken, en op een gegeven moment gingen de grenzen vervagen. Hij wist precies hoe het eruitzag als “Alex” een feestje gaf: stoer doen, meisjes uitdagen, handen die te ver gingen, grappen die te ver gingen.

Nu zou híj dat meisje zijn.

In Liv’s slanke, sportieve lichaam. Met borsten, een paardenstaart en een stem die hoog en zacht klonk.

Hij voelde een koude rilling over zijn rug lopen, maar ook een vreemde, warme kriebel in zijn buik.

“Vanavond al?” vroeg hij zacht, terwijl hij probeerde zijn stem rustig te houden.

Liv keek opzij en grijnsde breed, die typische, zelfverzekerde Alex-grijns die hij zelf zo vaak in de spiegel had gezien.

“Ja, vanavond. Waarom niet? Het is zondag. Mijn ouders zijn straks weg tot en met morgenavond, dus we hebben het hele huis voor onszelf. Ik app de jongens zo wel. Jij komt natuurlijk ook. Je bent nu mijn vriendin.”

Alex slikte nog een keer. Zijn keel voelde droog.

Hij wist hoe de jongens waren. Vooral na een paar biertjes. Ze zouden naar “Liv” kijken alsof ze een nieuw speeltje was. Ze zouden plagen, flirten, misschien zelfs meer proberen nu ze dachten dat ze “verkering” had met Alex. En Liv, in zijn lichaam, zou waarschijnlijk gewoon lachend toekijken… of erger: meedoen.

Als hij meeging in dit lichaam, kon het echt uit de hand lopen.

Hij zag het al voor zich: handen op zijn benen, iemand die te dichtbij kwam, grappen over “Liv die ineens zo stoer deed gisteren”. En hij zou er niks tegen kunnen doen, omdat hij fysiek veel zwakker was dan zij.

Toch knikte hij langzaam.

“Oké…” zei hij zacht. “Ik ga mee.”

Liv sloeg haar arm weer om zijn schouders en trok hem even tegen zich aan.

“Goed zo. Trek iets leuks aan vanavond. Misschien dat strakke zwarte topje dat ik in mijn kast heb liggen. En laat je haar los, dat staat je leuk.”

Ze gaf hem een knipoog.

“En maak je niet druk. Ik zorg wel dat het gezellig blijft… min of meer.”

Alex liep zwijgend naast haar. Zijn hart bonsde. Deels van angst, deels van een vreemde, opgewonden spanning die hij niet wilde toegeven.

Hij ging vanavond naar zijn eigen feestje.

Maar dit keer niet als de stoerste jongen van de klas.

Dit keer als het stille, sportieve meisje… dat nu verkering had met Alex.

En hij had geen idee hoe ver de avond zou gaan.

Trefwoord(en): Dwang, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!