Door: JeroenG1982
Datum: 14-04-2026 | Cijfer: 9.3 | Gelezen: 2267
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 13 minuten | Lezers Online: 24
Trefwoord(en): Buitensex, Naaktzwemmen, Reünie,
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 13 minuten | Lezers Online: 24
Trefwoord(en): Buitensex, Naaktzwemmen, Reünie,
Jeroen keek naar buiten. Het begon schemerig te worden, maar het was nog heerlijk weer. Hij was van plan om iets nieuws te gaan ervaren: naaktzwemmen in de open lucht. Hij wilde het liefst in het donker gaan, om nog enige privacy te hebben. Online had hij een recreatieplasje gevonden, dat volgens de recensies volledig veilig was en waar wel vaker naakt werd gezwommen.
Voor de laatste keer checkte hij de inhoud van zijn rugzak. Handdoek, extra zaklamp naast de zaklamp van zijn telefoon, schone boxershort en een plastic zak voor de natte handdoek. Dat moest het zijn. De duisternis viel nu snel in. Hij besloot om te gaan en stapte in de auto.
Na een rit van twintig minuten kwam hij aan bij het parkeerterrein van de recreatieplas. Hij zette zijn auto in het licht van een lantaarnpaal en zag dat er in elk geval geen andere auto's stonden. Wellicht waren er mensen op de fiets of lopend. Jeroen zocht en vond het begin van het pad dat door een klein bos liep en richting de plas zou moeten leiden. Het pad was onverlicht en hij was daarom blij dat hij zijn zaklamp had meegenomen.
In bos was het stil, op het geluid van zijn voetstappen, krakende takjes en getsjilp van vogels na. Na een korte wandeling over het pad kwam Jeroen aan bij het strandje. Het water lag als een donkere vlek rimpelloos voor hem. Op het strandje was het ook stil. Jeroen scheen even snel rond met de zaklamp, maar zag niemand. Op de grens tussen bos en strand vond hij een flinke struik, ideaal om zijn tas onder te verstoppen, voor het geval dat er een lolbroek op zou duiken.
Jeroen kleedde zich snel uit en stopte zijn kleding in zijn tas. Hij verborg de tas onder de struik. Naakt liep hij naar het water en genoot van de sensatie van het naakt zijn in de natuur. Hij sliep al tijden naakt, liep in huis af en toe ook wel eens naakt, maar dit was een ander gevoel. Het water was vrij fris, maar het was goed te doen. De bodem was zanderig, zonder schelpjes of steentjes. Jeroen waadde tot zijn middel het water in en liet zich voorover zakken.
Het was wat bevreemdend om naakt in zijn eentje in het donker rond te zwemmen. Het voelde echter wel fijn. Jeroen genoot van de geluiden. Het zachte gespetter dat door hemzelf werd veroorzaakt, de vogels in het bos. Opeens kwam daar een ander geluid bij. Iemand kwam neuriënd het strandje op lopen. De stem leek op die van een vrouw. Jeroen wachtte nieuwsgierig af wat er zou gaan gebeuren.
Het eerste andere geluid dat hij na het neuriën hoorde, waren voetstappen in het water. Er klonk eerst het geluid van kalme passen. Daarna volgde een hoorbare versnelling, tot rennen, gevolgd door een zachte plons. De andere persoon kwam boven en begon ook te zwemmen. Jeroen wilde een schrikreactie vermijden en zei halfluid: "Hallo? Niet schrikken, ik ben er ook".
Een leuke vrouwenstem antwoordde: "Hi! Fijn dat je het zegt hihi. Ahum, wil wel even zeggen dat ik naakt ben". Jeroen antwoordde opgelucht dat hij dat ook was. "Twee zielen, één gedachte," lachte ze. "Blijf praten als je het leuk vindt om te blijven kletsen. Dan kom ik op het geluid af". Jeroen hielp haar met wat smalltalk. Ze kwam naar hem toe gezwommen. Op een meter afstand stopte ze. Al watertrappelend praatten ze verder. Zij bleek Martine te heten en 43 te zijn, even oud als Jeroen. "Ik hoopte hier geen bekende tegen te komen en volgens mij is dat aardig gelukt," lachte Martine.
Jeroen gaf toe dat de kans inderdaad klein was dat hij haar kende. Ze begonnen al kletsend rustig richting het ondiepe gedeelte te zwemmen. Toen ze weer makkelijk op de bodem konden staan, praatten ze verder. Ze konden elkaar nog niet goed zien. Ze zagen slechts elkaars silhouet. Martine bleek gescheiden te zijn, net als Jeroen. Zij had twee kinderen, hij eentje. Ze vertelden om en om over hun levensloop. Martine liet ook de naam vallen van de middelbare school waar ze destijds op had gezeten.
Jeroen schrok even op. Hij had in dezelfde periode op dezelfde school gezeten. Martine vroeg lachend: "Ook HAVO gedaan gok ik?". Jeroen knikte, hoewel Martine dat natuurlijk niet kon zien. Er begon hem iets te dagen. "Had jij Maatschappijleer in je vakkenpakket?," vroeg hij. Martine lachte weer en giechelde: "Ja". Daarna sloeg ze haar hand voor haar mond. "Jeetje... Achter mij zat een Jeroen... Was jij dat? Nee toch?".
Jeroen voelde zichzelf verward. Hij was heimelijk verliefd geweest op de Martine die voor hem had gezeten bij het vak Maatschappijleer. Hij had er nooit iets mee durven doen, zelfs tijdens het ene lesuur waarin ze naast elkaar waren komen te zitten omdat Martine's buurvrouw Abigail en Jeroen's buurman Jelle die dag afwezig waren geweest. Jeroen en Martine hadden samen een opdracht gedaan die de hele klas in tweetallen moest doen. Achteraf had Jeroen zichzelf nog vaak afgevraagd waarom hij tijdens die les geen lief briefje onder Martine's neus geschoven had. Het antwoord op die vraag was altijd hetzelfde: te bang om een blauwtje te lopen. Teveel nagedacht over de consequenties van een afwijzing.
Dit schoot razendsnel door zijn hoofd. "Wat is jouw achternaam als ik vragen mag?," vroeg hij. Martine reageerde verbaasd, maar noemde hem toch. Jeroen had haar achternaam altijd onthouden en wist het nu zeker. "Ja, ik zat achter jou, honderd procent". Martine lachte: "Dat méén je niet? Echt?". Jeroen bevestigde het. Ze begonnen herinneringen op te halen en dat was ook voor Martine de bevestiging. Zo wisten ze beiden nog hoe de docent heette en kon Martine zich na enig nadenken ook die specifieke les herinneren. "Ik zat toen inderdaad een keer naast jou," zei ze. "Goh, wat een toeval".
Jeroen besloot zichzelf nu ook maar figuurlijk bloot te geven: "Heb je ooit in de gaten gehad dat ik je leuk vond?". Martine reageerde verrast: "Eh nee? Sorry... Maar dat kan ook heel goed aan mij hebben gelegen hoor. Was in die tijd een beetje een dromertje". Jeroen kon zich haar karakter niet op die manier herinneren. Wel herinnerde hij zich haar gezicht, mooie bruine ogen, haar slanke lichaam met borsten in proportie en haar redelijk lange benen. Martine was destijds ongeveer van dezelfde lengte als Jeroen.
Jeroen zuchtte: "Als je ziet hoe gezellig en vanzelfsprekend het nu voelt tussen ons, dan kan ik mezelf wel voor mijn kop slaan". "Niet doen," lachte Martine, "het is gewoon zo gelopen... Daar veranderen we helaas niets meer aan. We kunnen wel iets doen aan de toekomst. Ik vind het namelijk ook heel gezellig met jou en misschien wel een beetje meer dan dat". Nog voor Jeroen aan Martine kon vragen wat ze daarmee bedoelde, kwam ze dichterbij. Ze legde haar armen losjes op Jeroen's schouders en drukte daarna haar borsten zachtjes tegen zijn borstkas. Het voelde heerlijk. Jeroen pakte haar billen vast. "Kus me... Een jaar of 25 te laat dan...," fluisterde Martine.
Jeroen aarzelde nu niet en kuste haar op de lippen. Hij voelde haar stevige borsten, stijve tepels en lekkere kontje. Zij voelde zijn harde pik, die rechtop tussen hen in stond. Martine kwam even bij van hun eerste kus en fluisterde: "Heerlijk, ik wil meer". Ze begonnen weer te zoenen, tot Martine haar tong zachtjes in Jeroen's mond duwde. Jeroen ging erin mee. Ze tongzoenden genietend verder. Martine klemde haar benen om Jeroen's middel. Hij ondersteunde haar billen met zijn handen.
Martine gaf hem een knuffel. "Je had zojuist gelijk...". Jeroen vroeg naar wat ze bedoelde. "Ik kan jou nu ook wel voor je kop slaan," lachte ze. "Doe dan," daagde Jeroen haar lachend uit. Martine gaf hem een speels tikje op zijn wang. Jeroen kneep even in haar billen. "Oeh hmmm," zuchtte Martine. "Ik ben nat... en niet alleen door het water. Wil je sex met me?". "Ook 25 jaar te laat... Heel graag," stemde Jeroen in. Hij Met Martine om zich heen geklemd waadde naar het ondiepe gedeelte. Martine maakte zich los uit de omklemming en pakte Jeroen bij de hand. Ze leidde hem naar de overgang tussen zand en water.
Martine ging op haar rug liggen. "We hebben elkaar vanavond nog steeds niet echt goed gezien en nu al sex... Gaan we toch niet te snel opeens?," vroeg ze zich hardop af. Jeroen voelde tussen haar benen. Haar kale kutje was drijfnat. "Zo te voelen niet". Hij gaf haar de kans om zijn pik vast te pakken. "Hmmm voor jou is het zo voelen ook niet te snel," lachte Martine. Jeroen kwam op haar liggen. Martine spreidde tegelijk haar benen. Jeroen kuste haar op de mond en duwde zijn pik tegelijk bij haar naar binnen.
Martine kreunde: "Hmmm, nu al zo lekker. Neem me". Terwijl Maetine's cup B platgedrukt werd tussen hun lichamen, begon Jeroen met zijn 17cm in haar te stoten. Martine kreunde op een beschaafde manier. "Vind je het lekker? Je bent zo rustig?" vroeg Jeroen hijgend. "Heerlijk, echt waar. Ik ben gewoon niet zo uitbundig tijdens de sex. Maak je geen zorgen lieverd," lachte Martine, waarna ze iets harder kreunde omdat Jeroen wat harder doorstootte. Gerustgesteld neukte Jeroen door.
Hij voelde Martine's handen afwisselend op zijn rug, billen en achterhoofd. Ze tongzoenden genietend, vaak onderbroken door een kreun van Martine. "Hmmm, heb nog nooit eerder sex gehad in de buitenlucht, maar wat is het lekker," zuchtte ze. Dat kon Jeroen alleen maar met haar eens zijn. Ze overlegden even en besloten van standje te wisselen. Martine wilde graag liggend van achteren worden genomen. "Dan mag jij aan mijn borsten zitten als je wilt," beloofde ze.
Even later kreunde Martine genietend toen Jeroen al neukend haar borsten masseerde en ze zacht kneedde. "Hmmm wat lekker dit...," zuchtte ze. Jeroen genoot met volle teugen van de sex met de vrouw waar hij al jaren geleden verliefd op was. Het begon iets frisser te worden. Jeroen voelde dat Martine een beetje begon te rillen. "Wil je me hierna vaker zien?," vroeg hij, terwijl hij tempo opvoerde. "Ja graag. Dit smaakt nu al naar meer. We moeten elkaar niet meer laten gaan," lachte Martine, die haar lichaam steviger tegen Jeroen aandrukte.
Jeroen hield het tempo vast en hielp Martine aan haar hoogtepunt. Luid kreunend kwam ze klaar. "O wat heerlijk... Nu jij". Jeroen deed nog een keer zijn best en spoot zich niet veel later leeg in Martine's kutje. Met behulp van Martine's telefoon vonden ze de struik terug, waar Jeroen zijn spullen onder had verstopt. Hij stond op maar een paar meter afstand van Martine's spullen, die ze gewoon op het strandje had laten liggen. Ze kleedden zichzelf aan en wandelden terug naar de parkeerplaats.
"Ik ben komen lopen," zei Martine. "Ik ben met de auto, zal ik je even thuisbrengen?," bood Jeroen aan. "Nou graag, heel lief van je," lachte Martine. Eenmaal ingestapt bekeken ze elkaar voor het eerst in het licht van de binnenverlichting. "Niet veel veranderd, alleen ietsje ouder dan toen," concludeerden ze beiden. Ze gaven elkaar een kus, waarna Jeroen optrok en ze het parkeerterrein achter zich lieten. Hij bracht Martine naar huis. Toen ze uitstapte, keek ze achterom: "Ik zou je graag mee naar binnen willen vragen... maar de kinderen...". Jeroen snapte het. Ze wisselden snel telefoonnummers uit. Martine boog zich weer naar binnen voor nog een kus. "Tot heel snel, lieve Jeroen". Jeroen antwoordde: "Tot heel snel, lieve Martine". Ze knipoogde en sloeg het portier dicht.
Ze zwaaiden naar elkaar, waarna Martine zich omdraaide en naar haar voordeur liep. Jeroen keek haar na en reed langzaam weg.
Voor de laatste keer checkte hij de inhoud van zijn rugzak. Handdoek, extra zaklamp naast de zaklamp van zijn telefoon, schone boxershort en een plastic zak voor de natte handdoek. Dat moest het zijn. De duisternis viel nu snel in. Hij besloot om te gaan en stapte in de auto.
Na een rit van twintig minuten kwam hij aan bij het parkeerterrein van de recreatieplas. Hij zette zijn auto in het licht van een lantaarnpaal en zag dat er in elk geval geen andere auto's stonden. Wellicht waren er mensen op de fiets of lopend. Jeroen zocht en vond het begin van het pad dat door een klein bos liep en richting de plas zou moeten leiden. Het pad was onverlicht en hij was daarom blij dat hij zijn zaklamp had meegenomen.
In bos was het stil, op het geluid van zijn voetstappen, krakende takjes en getsjilp van vogels na. Na een korte wandeling over het pad kwam Jeroen aan bij het strandje. Het water lag als een donkere vlek rimpelloos voor hem. Op het strandje was het ook stil. Jeroen scheen even snel rond met de zaklamp, maar zag niemand. Op de grens tussen bos en strand vond hij een flinke struik, ideaal om zijn tas onder te verstoppen, voor het geval dat er een lolbroek op zou duiken.
Jeroen kleedde zich snel uit en stopte zijn kleding in zijn tas. Hij verborg de tas onder de struik. Naakt liep hij naar het water en genoot van de sensatie van het naakt zijn in de natuur. Hij sliep al tijden naakt, liep in huis af en toe ook wel eens naakt, maar dit was een ander gevoel. Het water was vrij fris, maar het was goed te doen. De bodem was zanderig, zonder schelpjes of steentjes. Jeroen waadde tot zijn middel het water in en liet zich voorover zakken.
Het was wat bevreemdend om naakt in zijn eentje in het donker rond te zwemmen. Het voelde echter wel fijn. Jeroen genoot van de geluiden. Het zachte gespetter dat door hemzelf werd veroorzaakt, de vogels in het bos. Opeens kwam daar een ander geluid bij. Iemand kwam neuriënd het strandje op lopen. De stem leek op die van een vrouw. Jeroen wachtte nieuwsgierig af wat er zou gaan gebeuren.
Het eerste andere geluid dat hij na het neuriën hoorde, waren voetstappen in het water. Er klonk eerst het geluid van kalme passen. Daarna volgde een hoorbare versnelling, tot rennen, gevolgd door een zachte plons. De andere persoon kwam boven en begon ook te zwemmen. Jeroen wilde een schrikreactie vermijden en zei halfluid: "Hallo? Niet schrikken, ik ben er ook".
Een leuke vrouwenstem antwoordde: "Hi! Fijn dat je het zegt hihi. Ahum, wil wel even zeggen dat ik naakt ben". Jeroen antwoordde opgelucht dat hij dat ook was. "Twee zielen, één gedachte," lachte ze. "Blijf praten als je het leuk vindt om te blijven kletsen. Dan kom ik op het geluid af". Jeroen hielp haar met wat smalltalk. Ze kwam naar hem toe gezwommen. Op een meter afstand stopte ze. Al watertrappelend praatten ze verder. Zij bleek Martine te heten en 43 te zijn, even oud als Jeroen. "Ik hoopte hier geen bekende tegen te komen en volgens mij is dat aardig gelukt," lachte Martine.
Jeroen gaf toe dat de kans inderdaad klein was dat hij haar kende. Ze begonnen al kletsend rustig richting het ondiepe gedeelte te zwemmen. Toen ze weer makkelijk op de bodem konden staan, praatten ze verder. Ze konden elkaar nog niet goed zien. Ze zagen slechts elkaars silhouet. Martine bleek gescheiden te zijn, net als Jeroen. Zij had twee kinderen, hij eentje. Ze vertelden om en om over hun levensloop. Martine liet ook de naam vallen van de middelbare school waar ze destijds op had gezeten.
Jeroen schrok even op. Hij had in dezelfde periode op dezelfde school gezeten. Martine vroeg lachend: "Ook HAVO gedaan gok ik?". Jeroen knikte, hoewel Martine dat natuurlijk niet kon zien. Er begon hem iets te dagen. "Had jij Maatschappijleer in je vakkenpakket?," vroeg hij. Martine lachte weer en giechelde: "Ja". Daarna sloeg ze haar hand voor haar mond. "Jeetje... Achter mij zat een Jeroen... Was jij dat? Nee toch?".
Jeroen voelde zichzelf verward. Hij was heimelijk verliefd geweest op de Martine die voor hem had gezeten bij het vak Maatschappijleer. Hij had er nooit iets mee durven doen, zelfs tijdens het ene lesuur waarin ze naast elkaar waren komen te zitten omdat Martine's buurvrouw Abigail en Jeroen's buurman Jelle die dag afwezig waren geweest. Jeroen en Martine hadden samen een opdracht gedaan die de hele klas in tweetallen moest doen. Achteraf had Jeroen zichzelf nog vaak afgevraagd waarom hij tijdens die les geen lief briefje onder Martine's neus geschoven had. Het antwoord op die vraag was altijd hetzelfde: te bang om een blauwtje te lopen. Teveel nagedacht over de consequenties van een afwijzing.
Dit schoot razendsnel door zijn hoofd. "Wat is jouw achternaam als ik vragen mag?," vroeg hij. Martine reageerde verbaasd, maar noemde hem toch. Jeroen had haar achternaam altijd onthouden en wist het nu zeker. "Ja, ik zat achter jou, honderd procent". Martine lachte: "Dat méén je niet? Echt?". Jeroen bevestigde het. Ze begonnen herinneringen op te halen en dat was ook voor Martine de bevestiging. Zo wisten ze beiden nog hoe de docent heette en kon Martine zich na enig nadenken ook die specifieke les herinneren. "Ik zat toen inderdaad een keer naast jou," zei ze. "Goh, wat een toeval".
Jeroen besloot zichzelf nu ook maar figuurlijk bloot te geven: "Heb je ooit in de gaten gehad dat ik je leuk vond?". Martine reageerde verrast: "Eh nee? Sorry... Maar dat kan ook heel goed aan mij hebben gelegen hoor. Was in die tijd een beetje een dromertje". Jeroen kon zich haar karakter niet op die manier herinneren. Wel herinnerde hij zich haar gezicht, mooie bruine ogen, haar slanke lichaam met borsten in proportie en haar redelijk lange benen. Martine was destijds ongeveer van dezelfde lengte als Jeroen.
Jeroen zuchtte: "Als je ziet hoe gezellig en vanzelfsprekend het nu voelt tussen ons, dan kan ik mezelf wel voor mijn kop slaan". "Niet doen," lachte Martine, "het is gewoon zo gelopen... Daar veranderen we helaas niets meer aan. We kunnen wel iets doen aan de toekomst. Ik vind het namelijk ook heel gezellig met jou en misschien wel een beetje meer dan dat". Nog voor Jeroen aan Martine kon vragen wat ze daarmee bedoelde, kwam ze dichterbij. Ze legde haar armen losjes op Jeroen's schouders en drukte daarna haar borsten zachtjes tegen zijn borstkas. Het voelde heerlijk. Jeroen pakte haar billen vast. "Kus me... Een jaar of 25 te laat dan...," fluisterde Martine.
Jeroen aarzelde nu niet en kuste haar op de lippen. Hij voelde haar stevige borsten, stijve tepels en lekkere kontje. Zij voelde zijn harde pik, die rechtop tussen hen in stond. Martine kwam even bij van hun eerste kus en fluisterde: "Heerlijk, ik wil meer". Ze begonnen weer te zoenen, tot Martine haar tong zachtjes in Jeroen's mond duwde. Jeroen ging erin mee. Ze tongzoenden genietend verder. Martine klemde haar benen om Jeroen's middel. Hij ondersteunde haar billen met zijn handen.
Martine gaf hem een knuffel. "Je had zojuist gelijk...". Jeroen vroeg naar wat ze bedoelde. "Ik kan jou nu ook wel voor je kop slaan," lachte ze. "Doe dan," daagde Jeroen haar lachend uit. Martine gaf hem een speels tikje op zijn wang. Jeroen kneep even in haar billen. "Oeh hmmm," zuchtte Martine. "Ik ben nat... en niet alleen door het water. Wil je sex met me?". "Ook 25 jaar te laat... Heel graag," stemde Jeroen in. Hij Met Martine om zich heen geklemd waadde naar het ondiepe gedeelte. Martine maakte zich los uit de omklemming en pakte Jeroen bij de hand. Ze leidde hem naar de overgang tussen zand en water.
Martine ging op haar rug liggen. "We hebben elkaar vanavond nog steeds niet echt goed gezien en nu al sex... Gaan we toch niet te snel opeens?," vroeg ze zich hardop af. Jeroen voelde tussen haar benen. Haar kale kutje was drijfnat. "Zo te voelen niet". Hij gaf haar de kans om zijn pik vast te pakken. "Hmmm voor jou is het zo voelen ook niet te snel," lachte Martine. Jeroen kwam op haar liggen. Martine spreidde tegelijk haar benen. Jeroen kuste haar op de mond en duwde zijn pik tegelijk bij haar naar binnen.
Martine kreunde: "Hmmm, nu al zo lekker. Neem me". Terwijl Maetine's cup B platgedrukt werd tussen hun lichamen, begon Jeroen met zijn 17cm in haar te stoten. Martine kreunde op een beschaafde manier. "Vind je het lekker? Je bent zo rustig?" vroeg Jeroen hijgend. "Heerlijk, echt waar. Ik ben gewoon niet zo uitbundig tijdens de sex. Maak je geen zorgen lieverd," lachte Martine, waarna ze iets harder kreunde omdat Jeroen wat harder doorstootte. Gerustgesteld neukte Jeroen door.
Hij voelde Martine's handen afwisselend op zijn rug, billen en achterhoofd. Ze tongzoenden genietend, vaak onderbroken door een kreun van Martine. "Hmmm, heb nog nooit eerder sex gehad in de buitenlucht, maar wat is het lekker," zuchtte ze. Dat kon Jeroen alleen maar met haar eens zijn. Ze overlegden even en besloten van standje te wisselen. Martine wilde graag liggend van achteren worden genomen. "Dan mag jij aan mijn borsten zitten als je wilt," beloofde ze.
Even later kreunde Martine genietend toen Jeroen al neukend haar borsten masseerde en ze zacht kneedde. "Hmmm wat lekker dit...," zuchtte ze. Jeroen genoot met volle teugen van de sex met de vrouw waar hij al jaren geleden verliefd op was. Het begon iets frisser te worden. Jeroen voelde dat Martine een beetje begon te rillen. "Wil je me hierna vaker zien?," vroeg hij, terwijl hij tempo opvoerde. "Ja graag. Dit smaakt nu al naar meer. We moeten elkaar niet meer laten gaan," lachte Martine, die haar lichaam steviger tegen Jeroen aandrukte.
Jeroen hield het tempo vast en hielp Martine aan haar hoogtepunt. Luid kreunend kwam ze klaar. "O wat heerlijk... Nu jij". Jeroen deed nog een keer zijn best en spoot zich niet veel later leeg in Martine's kutje. Met behulp van Martine's telefoon vonden ze de struik terug, waar Jeroen zijn spullen onder had verstopt. Hij stond op maar een paar meter afstand van Martine's spullen, die ze gewoon op het strandje had laten liggen. Ze kleedden zichzelf aan en wandelden terug naar de parkeerplaats.
"Ik ben komen lopen," zei Martine. "Ik ben met de auto, zal ik je even thuisbrengen?," bood Jeroen aan. "Nou graag, heel lief van je," lachte Martine. Eenmaal ingestapt bekeken ze elkaar voor het eerst in het licht van de binnenverlichting. "Niet veel veranderd, alleen ietsje ouder dan toen," concludeerden ze beiden. Ze gaven elkaar een kus, waarna Jeroen optrok en ze het parkeerterrein achter zich lieten. Hij bracht Martine naar huis. Toen ze uitstapte, keek ze achterom: "Ik zou je graag mee naar binnen willen vragen... maar de kinderen...". Jeroen snapte het. Ze wisselden snel telefoonnummers uit. Martine boog zich weer naar binnen voor nog een kus. "Tot heel snel, lieve Jeroen". Jeroen antwoordde: "Tot heel snel, lieve Martine". Ze knipoogde en sloeg het portier dicht.
Ze zwaaiden naar elkaar, waarna Martine zich omdraaide en naar haar voordeur liep. Jeroen keek haar na en reed langzaam weg.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben NutterflyE, 33 jaar. Genoten van dit begin? Op mijn prive pagina ontvouwt de fantasie zich verder, met intieme details en geheime gedachten...
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Colindab (35)
Yilonka (46)
Jadana (53)
Leijana (44)