Door: Lyda S
Datum: 15-04-2026 | Cijfer: 9.1 | Gelezen: 1567
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 12 minuten | Lezers Online: 10
Trefwoord(en): Bdsm, Bondage, Meesteres, Slavin, Spanking, Straf, Submission,
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 12 minuten | Lezers Online: 10
Trefwoord(en): Bdsm, Bondage, Meesteres, Slavin, Spanking, Straf, Submission,
De televisie wierp flikkerend licht over de woonkamer, een kakofonie van felle kleuren en hol gelach dat de stilte tussen ons alleen maar benadrukte. Ik zat onderuitgezakt op de bank, vingers loom trommelend op mijn knie, terwijl Sally naast me haar benen elegant over elkaar sloeg. Haar profiel tekende zich scherp af tegen het scherm. Ook zij keek met een zweem van verveling naar de presentator die te hard lachte om zijn eigen grappen.
Plotseling draaide ze haar hoofd. Haar ogen vonden de mijne – een gevaarlijke vonk die over droog gras danste. De lucht tussen ons veranderde op slag, zwaar en beladen.
„Heb je zin in een spel, mijn konijntje?“
Haar stem sneed laag en helder door de saaiheid van de avond. Mijn maag trok samen. Een warme golf van verwachting kroop langs mijn ruggengraat omhoog, vermengd met een scherpe steek van onrust. Ik wist wat die twinkeling betekende. En ik wist dat ik nooit zou weigeren.
„We gaan naar Café de Bagatel,“ vervolgde ze, „en daar leg ik je precies uit wat je vanavond moet doen.“
Ik slikte. Mijn hart sloeg wild tegen mijn ribben – geen gewoon bonzen meer, maar een onstuimig ritme van angst en verlangen dat mijn wangen deed gloeien.
„Eerst ga je je boven omkleden.“ Haar toon was kalm, bijna achteloos, alsof ze me vroeg een glas water te halen. „Iets verleidelijks. Een superkort minirokje. Een dunne, doorschijnende blouse – zonder bh. Wel een slipje. En je mooiste pumps met die hoge hakken, zodat je billen mooi worden opgetild. O ja… en het jarretelletje dat ik je gisteren heb gegeven, met die zwarte nylons met naad. Maak je klaar voor me.“
Haar mondhoek krulde licht toen ze de blos over mijn huid zag trekken.
Zonder een woord stond ik op en liep de trap op. In de slaapkamer liet ik mijn alledaagse kleren als een vergeten huid op de vloer vallen. Het ragfijne jarretelletje gleed om mijn middel, satijn koel tegen mijn warme buik. Langzaam rolde ik de nylons over mijn benen omhoog, streek ze glad tot de naad als een rechte, donkere lijn van hiel tot dij liep. Het delicate kant klikte vast met zachte, metalige klikjes.
Het minirokje schoof ik omhoog langs mijn dijen – zo kort dat de lucht meteen langs mijn huid streek, als een streling die beloofde wat komen ging. De blouse gleed over mijn schouders; de fijne stof omvatte me als een tweede huid, mijn tepels drukten er duidelijk doorheen, hard en verraderlijk. Ten slotte stapte ik in de zwarte stiletto’s. De hoogte dwong mijn rug in een lichte boog, tilde mijn billen op en veranderde elke beweging in een uitnodiging.
In de spiegel zag ik mezelf: kwetsbaar, uitdagend, volledig van haar. Een mengeling van opwinding en schaamte spoelde door me heen, heet en zoet. Dit ben ik voor haar. Dit is wat ze van me maakt. De gedachte bezorgde me een lichte huivering – niet alleen van angst, maar ook van een diepe, verraderlijke vreugde.
Met bonzend hart daalde ik de trap af. Elke stap op de hoge hakken was bewust, mijn heupen wiegden zacht, de naad van de nylons trok subtiel de aandacht. Toen ik de woonkamer binnenliep, draaide Sally zich om. Haar blik gleed over me heen – bezitterig, goedkeurend – van de glanzende pumps langs de strakke lijnen van mijn benen, over het rokje dat nauwelijks mijn billen bedekte, naar de doorschijnende blouse waar mijn borsten en harde tepels zich duidelijk aftekenden.
Ze stond op en kwam dichtbij. „Draai je eens om.“
Ik draaide een langzame pirouette. Haar handen gleden over mijn heupen, trokken de blouse strak zodat de stof nog meer spande. Twee vingers haakte ze onder de zoom van mijn rokje en trok het een fractie omlaag – niet om het langer te maken, maar om de spanning te verhogen.
„Perfect,“ mompelde ze, terwijl haar duim even over mijn tepel streek, een vonk die recht naar beneden schoot. „Je ziet er precies uit zoals ik je hebben wil.“
Buiten tikten mijn hakken op de stoep. De koele avondlucht streelde mijn huid onder het dunne textiel. In Café de Bagatel hing een intieme gloed: warm, gedempt licht, donker hout en zachte jazz die als rook door de ruimte zweefde. Sally koos een tafeltje in de duisterste hoek, half verborgen achter een dik fluwelen gordijn. Ik schoof voorzichtig op het bankje, me pijnlijk bewust van hoe kort mijn rokje was, hoe mijn tepels nog steeds door de blouse priemden.
Sally leunde achterover, een ondeugend trekje om haar lippen. Haar voet gleed onder tafel langs mijn kuit. „Zo,“ zei ze zacht. „Nu zal ik je vertellen wat het spel van vanavond inhoudt…“
Ze leunde naar voren, haar stem laag en gebiedend. „Eerst haal je een drankje voor me. Rode wijn. Jij drinkt water. Niets anders.“
Mijn wangen brandden toen ik opstond. Het rokje schoof gevaarlijk hoog op. Met wiegende heupen liep ik naar de bar, de hoge hakken dwingend mijn gang. Ik voelde de blikken – hoofden die zich subtiel draaiden, ogen die over mijn lichaam gleden: de doorschijnende blouse, het ultrakorte rokje, de naad van de nylons als een uitnodigende lijn, mijn billen opgetild en uitdagend. Hun blikken streken als warme handen over me heen. Tussen mijn dijen ontwaakte een verraderlijke hitte, een pulserende vochtigheid die mijn slipje doordrenkte.
Ze zien me. Ze zien wat ik ben. En ik kan niets verbergen. De schaamte brandde, maar maakte me alleen maar natter. Een lichte angst mengde zich met de opwinding – wat als iemand me herkende? Wat als ze wisten hoe opgewonden ik was? Die gedachte liet mijn hart nog harder slaan, terwijl een zoete overgave zich tegelijkertijd nestelde in mijn buik.
Bij de bar bestelde ik met zachte, trillende stem. Terwijl ik wachtte, leunde ik iets naar voren; de barman probeerde professioneel te blijven, maar zijn ogen gleden omlaag. Met de glazen in mijn handen liep ik terug, elke stap een bewustzijn van het rokje dat schuurde, de blikken die me volgden.
Sally nam een slok wijn, liet de smaak even rusten en keek me strak aan. „Goed zo. Nu… trek je slipje uit. Langzaam. Leg het hier op tafel.“
Onder tafel haakte ik trillende vingers achter het elastiek. Ik schoof het slipje over mijn billen, langs mijn benen, over enkels en pumps. De koele lucht streek langs mijn naakte, vochtige geslacht. Ik legde het opgevouwen op tafel; een klein, glanzend vochtplekje verraadde alles.
„Doe je benen iets uit elkaar,“ zei ze zacht. „Net genoeg.“
Ik gehoorzaamde. De jarretels spanden licht.
„Betast jezelf. Vertel me wat je voelt.“
Mijn hand verdween onder het rokje. Vingers vonden gladde, hete plooien, al glanzend van verlangen. Ik spreidde ze zacht, raakte het gezwollen knopje aan. Een zachte zucht ontsnapte me.
„Ik ben… zó nat,“ fluisterde ik, stem trillend. „Mijn schaamlippen voelen dik, heet, doorweekt. Ze glijden open als zijde. Mijn opening pulseert, smachtend, trekt zich samen rond leegte. Mijn sap loopt warm en plakkerig langs mijn vingers, bijna druppelend.“
Ik duwde een vinger naar binnen; mijn binnenste omklemde hem gulzig, heet en glad. Een tweede volgde. Ik bewoog ritmisch, obscene natte geluidjes nauwelijks gedempt door de jazz. Mijn duim cirkelde om mijn clitoris, hard en kloppend. Zachte kreuntjes rolden over mijn lippen terwijl mijn heupen licht schokten.
„Sally… alsjeblieft,“ smeekte ik later, dijen trillend. „Ik ben zo dichtbij. Mijn opening klopt, smeekt om ontlading. Mag ik… alsjeblieft komen?“
Haar mondhoek krulde in een wrede, lieflijke boog. „Vinger jezelf maar. Je komt niet klaar. Nog niet. Maak geluidjes zoveel je wilt. Laat horen hoe opgewonden je bent. Maar houd het tegen.“
Ik bleef bewegen – dieper, sneller – balancerend op de rand van genot en marteling. Telkens als de golf dreigde te breken, vertraagde ik, liet alleen mijn duim dansen tot het zakte, om dan opnieuw te stoten. „Ah… het is zo heet… ik wil zo graag… mijn opening knijpt zo hard…“
Uiteindelijk beval ze: „Stop. Haal je vingers eruit. Laat zien hoe nat ze zijn.“
Glitterend kwamen ze tevoorschijn, draden van mijn opwinding strekkend zich uit. Mijn opening bleef even open, kloppend, voordat ze zich sloot.
„Lik ze schoon,“ zei ze kalm.
Ik bracht ze naar mijn mond, likte en zoog de zoet-zilte smaak op, terwijl frustratie door me heen pulseerde. „Braaf konijntje. Maar je blijft precies zo klaar voor me.“
Op dat moment zwaaide de deur open. Een koude tochtvlaag gleed naar binnen, gevolgd door een lange, imposante gestalte. Casper. Zijn aanwezigheid vulde de ruimte als een donkere, magnetische kracht – brede schouders, scherpe kaak, ogen die alles leken te doorgronden. Hij straalde natuurlijke dominantie uit, alsof het café en iedereen erin van hem waren.
Zijn blik gleed door de zaak en bleef hangen bij ons tafeltje. Een klein, verrast trekje krulde zijn lippen toen hij ons herkende – en vooral míj, in deze outfit. Sally’s ogen lichtten op. Ze stak haar hand op en wenkte hem, een gebaar dat sprak van vertrouwdheid, van een gedeelde wereld die ik nog maar half kende.
Casper kwam met soepele stappen dichterbij. Hij schoof bij ons aan, zijn lichaam vulde de ruimte naast me. De dynamiek tussen hem en Sally was voelbaar – een stille verstandhouding. Zijn blik gleed over me heen: de blos op mijn wangen, de harde tepels onder de blouse, mijn onrustige houding.
Zonder waarschuwing legde hij zijn hand op mijn dij, hoog, vlak onder de zoom. De warmte brandde door de nylon. „We spelen toch geen spelletjes, konijn?“ zei hij met diepe, donkere stem, zijn ogen doordringend in de mijne. Zijn vingers knepen zacht maar dwingend.
Ik slikte, hartslag onstuimig.
Sally’s mondhoek krulde opnieuw. „Wat denk jij, Casper? Is ze er klaar voor?“
Casper trok één wenkbrauw op, toen gleed zijn hand verder omhoog, onder het rokje, over de naakte huid boven de kousen. Zonder terughoudendheid spreidden zijn vingers mijn schaamlippen. Een laag, goedkeurend geluid ontsnapte hem toen hij de hitte en het vocht voelde.
„Nat en heel klaar,“ zei hij, stem donker van lust. Zijn middelvinger gleed traag tussen mijn lippen, raakte mijn clitoris aan en duwde toen diep naar binnen. Mijn opening omklemde hem meteen, gulzig en heet. „Een echte slet dus… Ze smacht ernaar om gebruikt te worden.“
Zijn vinger bewoog ritmisch, met zachte, natte geluidjes. Ik kon een wanhopige kreun niet onderdrukken. Casper keek me strak aan, genietend, terwijl Sally tevreden toekeek.
„Mooi,“ zei Sally zacht. „Dan denk ik dat ons spel zojuist een stuk interessanter is geworden…“
Casper duwde dieper, zijn duim cirkelde traag over mijn clit. Zijn ogen boorden zich in de mijne, vol duistere belofte.
„En wat denk jij, konijn?“ vroeg hij met lage, gevaarlijke stem. „Ben je klaar om te spelen met ons allebei?“
Mijn adem stokte. In mijn hoofd tolden de gedachten: schaamte, opwinding, de angst voor wat komen ging – en daaronder een diepe, verrukkelijke overgave. Dit was het moment waarop ik al de hele avond had gewacht. Ik was hun konijntje. En ik kon niet wachten tot ze me mee zouden nemen.
„Ja,“ fluisterde ik, mijn stem nauwelijks meer dan een ademtocht. „Ik ben klaar.“
Vervolg:
Spel – Konijntje in het Donker
Deel 2: De Kelder
Plotseling draaide ze haar hoofd. Haar ogen vonden de mijne – een gevaarlijke vonk die over droog gras danste. De lucht tussen ons veranderde op slag, zwaar en beladen.
„Heb je zin in een spel, mijn konijntje?“
Haar stem sneed laag en helder door de saaiheid van de avond. Mijn maag trok samen. Een warme golf van verwachting kroop langs mijn ruggengraat omhoog, vermengd met een scherpe steek van onrust. Ik wist wat die twinkeling betekende. En ik wist dat ik nooit zou weigeren.
„We gaan naar Café de Bagatel,“ vervolgde ze, „en daar leg ik je precies uit wat je vanavond moet doen.“
Ik slikte. Mijn hart sloeg wild tegen mijn ribben – geen gewoon bonzen meer, maar een onstuimig ritme van angst en verlangen dat mijn wangen deed gloeien.
„Eerst ga je je boven omkleden.“ Haar toon was kalm, bijna achteloos, alsof ze me vroeg een glas water te halen. „Iets verleidelijks. Een superkort minirokje. Een dunne, doorschijnende blouse – zonder bh. Wel een slipje. En je mooiste pumps met die hoge hakken, zodat je billen mooi worden opgetild. O ja… en het jarretelletje dat ik je gisteren heb gegeven, met die zwarte nylons met naad. Maak je klaar voor me.“
Haar mondhoek krulde licht toen ze de blos over mijn huid zag trekken.
Zonder een woord stond ik op en liep de trap op. In de slaapkamer liet ik mijn alledaagse kleren als een vergeten huid op de vloer vallen. Het ragfijne jarretelletje gleed om mijn middel, satijn koel tegen mijn warme buik. Langzaam rolde ik de nylons over mijn benen omhoog, streek ze glad tot de naad als een rechte, donkere lijn van hiel tot dij liep. Het delicate kant klikte vast met zachte, metalige klikjes.
Het minirokje schoof ik omhoog langs mijn dijen – zo kort dat de lucht meteen langs mijn huid streek, als een streling die beloofde wat komen ging. De blouse gleed over mijn schouders; de fijne stof omvatte me als een tweede huid, mijn tepels drukten er duidelijk doorheen, hard en verraderlijk. Ten slotte stapte ik in de zwarte stiletto’s. De hoogte dwong mijn rug in een lichte boog, tilde mijn billen op en veranderde elke beweging in een uitnodiging.
In de spiegel zag ik mezelf: kwetsbaar, uitdagend, volledig van haar. Een mengeling van opwinding en schaamte spoelde door me heen, heet en zoet. Dit ben ik voor haar. Dit is wat ze van me maakt. De gedachte bezorgde me een lichte huivering – niet alleen van angst, maar ook van een diepe, verraderlijke vreugde.
Met bonzend hart daalde ik de trap af. Elke stap op de hoge hakken was bewust, mijn heupen wiegden zacht, de naad van de nylons trok subtiel de aandacht. Toen ik de woonkamer binnenliep, draaide Sally zich om. Haar blik gleed over me heen – bezitterig, goedkeurend – van de glanzende pumps langs de strakke lijnen van mijn benen, over het rokje dat nauwelijks mijn billen bedekte, naar de doorschijnende blouse waar mijn borsten en harde tepels zich duidelijk aftekenden.
Ze stond op en kwam dichtbij. „Draai je eens om.“
Ik draaide een langzame pirouette. Haar handen gleden over mijn heupen, trokken de blouse strak zodat de stof nog meer spande. Twee vingers haakte ze onder de zoom van mijn rokje en trok het een fractie omlaag – niet om het langer te maken, maar om de spanning te verhogen.
„Perfect,“ mompelde ze, terwijl haar duim even over mijn tepel streek, een vonk die recht naar beneden schoot. „Je ziet er precies uit zoals ik je hebben wil.“
Buiten tikten mijn hakken op de stoep. De koele avondlucht streelde mijn huid onder het dunne textiel. In Café de Bagatel hing een intieme gloed: warm, gedempt licht, donker hout en zachte jazz die als rook door de ruimte zweefde. Sally koos een tafeltje in de duisterste hoek, half verborgen achter een dik fluwelen gordijn. Ik schoof voorzichtig op het bankje, me pijnlijk bewust van hoe kort mijn rokje was, hoe mijn tepels nog steeds door de blouse priemden.
Sally leunde achterover, een ondeugend trekje om haar lippen. Haar voet gleed onder tafel langs mijn kuit. „Zo,“ zei ze zacht. „Nu zal ik je vertellen wat het spel van vanavond inhoudt…“
Ze leunde naar voren, haar stem laag en gebiedend. „Eerst haal je een drankje voor me. Rode wijn. Jij drinkt water. Niets anders.“
Mijn wangen brandden toen ik opstond. Het rokje schoof gevaarlijk hoog op. Met wiegende heupen liep ik naar de bar, de hoge hakken dwingend mijn gang. Ik voelde de blikken – hoofden die zich subtiel draaiden, ogen die over mijn lichaam gleden: de doorschijnende blouse, het ultrakorte rokje, de naad van de nylons als een uitnodigende lijn, mijn billen opgetild en uitdagend. Hun blikken streken als warme handen over me heen. Tussen mijn dijen ontwaakte een verraderlijke hitte, een pulserende vochtigheid die mijn slipje doordrenkte.
Ze zien me. Ze zien wat ik ben. En ik kan niets verbergen. De schaamte brandde, maar maakte me alleen maar natter. Een lichte angst mengde zich met de opwinding – wat als iemand me herkende? Wat als ze wisten hoe opgewonden ik was? Die gedachte liet mijn hart nog harder slaan, terwijl een zoete overgave zich tegelijkertijd nestelde in mijn buik.
Bij de bar bestelde ik met zachte, trillende stem. Terwijl ik wachtte, leunde ik iets naar voren; de barman probeerde professioneel te blijven, maar zijn ogen gleden omlaag. Met de glazen in mijn handen liep ik terug, elke stap een bewustzijn van het rokje dat schuurde, de blikken die me volgden.
Sally nam een slok wijn, liet de smaak even rusten en keek me strak aan. „Goed zo. Nu… trek je slipje uit. Langzaam. Leg het hier op tafel.“
Onder tafel haakte ik trillende vingers achter het elastiek. Ik schoof het slipje over mijn billen, langs mijn benen, over enkels en pumps. De koele lucht streek langs mijn naakte, vochtige geslacht. Ik legde het opgevouwen op tafel; een klein, glanzend vochtplekje verraadde alles.
„Doe je benen iets uit elkaar,“ zei ze zacht. „Net genoeg.“
Ik gehoorzaamde. De jarretels spanden licht.
„Betast jezelf. Vertel me wat je voelt.“
Mijn hand verdween onder het rokje. Vingers vonden gladde, hete plooien, al glanzend van verlangen. Ik spreidde ze zacht, raakte het gezwollen knopje aan. Een zachte zucht ontsnapte me.
„Ik ben… zó nat,“ fluisterde ik, stem trillend. „Mijn schaamlippen voelen dik, heet, doorweekt. Ze glijden open als zijde. Mijn opening pulseert, smachtend, trekt zich samen rond leegte. Mijn sap loopt warm en plakkerig langs mijn vingers, bijna druppelend.“
Ik duwde een vinger naar binnen; mijn binnenste omklemde hem gulzig, heet en glad. Een tweede volgde. Ik bewoog ritmisch, obscene natte geluidjes nauwelijks gedempt door de jazz. Mijn duim cirkelde om mijn clitoris, hard en kloppend. Zachte kreuntjes rolden over mijn lippen terwijl mijn heupen licht schokten.
„Sally… alsjeblieft,“ smeekte ik later, dijen trillend. „Ik ben zo dichtbij. Mijn opening klopt, smeekt om ontlading. Mag ik… alsjeblieft komen?“
Haar mondhoek krulde in een wrede, lieflijke boog. „Vinger jezelf maar. Je komt niet klaar. Nog niet. Maak geluidjes zoveel je wilt. Laat horen hoe opgewonden je bent. Maar houd het tegen.“
Ik bleef bewegen – dieper, sneller – balancerend op de rand van genot en marteling. Telkens als de golf dreigde te breken, vertraagde ik, liet alleen mijn duim dansen tot het zakte, om dan opnieuw te stoten. „Ah… het is zo heet… ik wil zo graag… mijn opening knijpt zo hard…“
Uiteindelijk beval ze: „Stop. Haal je vingers eruit. Laat zien hoe nat ze zijn.“
Glitterend kwamen ze tevoorschijn, draden van mijn opwinding strekkend zich uit. Mijn opening bleef even open, kloppend, voordat ze zich sloot.
„Lik ze schoon,“ zei ze kalm.
Ik bracht ze naar mijn mond, likte en zoog de zoet-zilte smaak op, terwijl frustratie door me heen pulseerde. „Braaf konijntje. Maar je blijft precies zo klaar voor me.“
Op dat moment zwaaide de deur open. Een koude tochtvlaag gleed naar binnen, gevolgd door een lange, imposante gestalte. Casper. Zijn aanwezigheid vulde de ruimte als een donkere, magnetische kracht – brede schouders, scherpe kaak, ogen die alles leken te doorgronden. Hij straalde natuurlijke dominantie uit, alsof het café en iedereen erin van hem waren.
Zijn blik gleed door de zaak en bleef hangen bij ons tafeltje. Een klein, verrast trekje krulde zijn lippen toen hij ons herkende – en vooral míj, in deze outfit. Sally’s ogen lichtten op. Ze stak haar hand op en wenkte hem, een gebaar dat sprak van vertrouwdheid, van een gedeelde wereld die ik nog maar half kende.
Casper kwam met soepele stappen dichterbij. Hij schoof bij ons aan, zijn lichaam vulde de ruimte naast me. De dynamiek tussen hem en Sally was voelbaar – een stille verstandhouding. Zijn blik gleed over me heen: de blos op mijn wangen, de harde tepels onder de blouse, mijn onrustige houding.
Zonder waarschuwing legde hij zijn hand op mijn dij, hoog, vlak onder de zoom. De warmte brandde door de nylon. „We spelen toch geen spelletjes, konijn?“ zei hij met diepe, donkere stem, zijn ogen doordringend in de mijne. Zijn vingers knepen zacht maar dwingend.
Ik slikte, hartslag onstuimig.
Sally’s mondhoek krulde opnieuw. „Wat denk jij, Casper? Is ze er klaar voor?“
Casper trok één wenkbrauw op, toen gleed zijn hand verder omhoog, onder het rokje, over de naakte huid boven de kousen. Zonder terughoudendheid spreidden zijn vingers mijn schaamlippen. Een laag, goedkeurend geluid ontsnapte hem toen hij de hitte en het vocht voelde.
„Nat en heel klaar,“ zei hij, stem donker van lust. Zijn middelvinger gleed traag tussen mijn lippen, raakte mijn clitoris aan en duwde toen diep naar binnen. Mijn opening omklemde hem meteen, gulzig en heet. „Een echte slet dus… Ze smacht ernaar om gebruikt te worden.“
Zijn vinger bewoog ritmisch, met zachte, natte geluidjes. Ik kon een wanhopige kreun niet onderdrukken. Casper keek me strak aan, genietend, terwijl Sally tevreden toekeek.
„Mooi,“ zei Sally zacht. „Dan denk ik dat ons spel zojuist een stuk interessanter is geworden…“
Casper duwde dieper, zijn duim cirkelde traag over mijn clit. Zijn ogen boorden zich in de mijne, vol duistere belofte.
„En wat denk jij, konijn?“ vroeg hij met lage, gevaarlijke stem. „Ben je klaar om te spelen met ons allebei?“
Mijn adem stokte. In mijn hoofd tolden de gedachten: schaamte, opwinding, de angst voor wat komen ging – en daaronder een diepe, verrukkelijke overgave. Dit was het moment waarop ik al de hele avond had gewacht. Ik was hun konijntje. En ik kon niet wachten tot ze me mee zouden nemen.
„Ja,“ fluisterde ik, mijn stem nauwelijks meer dan een ademtocht. „Ik ben klaar.“
Vervolg:
Spel – Konijntje in het Donker
Deel 2: De Kelder
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10

Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!