Door: Johan en Suzan
Datum: 21-04-2026 | Cijfer: 9.2 | Gelezen: 715
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 13 minuten | Lezers Online: 15
Trefwoord(en): Beestachtig,
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 13 minuten | Lezers Online: 15
Trefwoord(en): Beestachtig,
Emma’s hart bonkte zo hard dat ze het in haar keel voelde toen ze de lange, modderige oprit op reed. Het was een grijze, koude oktobermiddag in Noord-Duitsland. De afgelegen boerderij lag diep tussen de dennenbossen, kilometers van de dichtstbijzijnde weg. Geen buren, geen verkeer, alleen het geluid van haar oude autootje dat over de kuilen hobbelde. Ze was dertig, één meter vijfenvijftig, tenger gebouwd, met lang blond haar dat nu vochtig plakte van de mist. Haar enorme borsten – vol, zwaar en bijna te groot voor haar kleine lichaam – drukten strak tegen de dunne stof van haar zwarte jurk.
Vijftigduizend euro. Contant. Dat was de enige reden waarom ze hier was. Schulden bij de bank, drie maanden huurachterstand, een baan die ze net was kwijtgeraakt. Ze had de mail drie keer gelezen voordat ze ja had gezegd. “Geen namen. Geen gezichten op camera behalve het jouwe. Alles wordt gefilmd. Je mag stoppen wanneer je wilt.” Ze had zichzelf wijsgemaakt dat het alleen voor het geld was. Maar diep vanbinnen wist ze dat er iets anders meespeelde – iets donkers, iets wat ze haatte. Een verborgen deel van haar dat al jaren fluisterde dat ze minder waard was dan de anderen, dat ze ergens diep vanbinnen een leegte had die alleen op deze manier gevuld kon worden. Waarom doe ik dit? dacht ze terwijl ze de auto parkeerde. Omdat ik zwak ben. Omdat ik altijd al heb geweten dat ik dit verdiende.
Toen ze uitstapte, stonden de tien mannen al buiten. Ze waren precies zoals beloofd: van een gespierde achttienjarige met een hongerige blik tot een kalme zestigjarige met grijs haar en een zware stem. Allemaal groot, sterk, gekleed in simpele donkere kleren. Ze zeiden niets, knikten alleen. De oudste man opende de deur van de grote schuur.
Binnen was het warm en gedempt verlicht. Drie professionele camera’s op statieven stonden klaar, met extra lenzen en microfoons. In de hoek lagen twaalf enorme honden rustig op dekens: rottweilers, Duitse herders, mastiffs en twee Deense doggen. Ze waren kalm, maar hun oren spitsten zich meteen toen Emma binnenkwam. Hun ogen volgden haar.
“Kleed je uit,” zei de oudste man rustig. “Heel langzaam. De camera’s draaien al vanaf nu.”
Emma’s vingers trilden. Dit is waanzin. Ik kan nog terug. Niemand dwingt me. Toch trok ze de rits van haar jurk naar beneden. De stof gleed over haar schouders en viel op de vloer. Haar enorme borsten sprongen vrij, zwaar en bleek in het zachte licht. Haar tepels werden hard van de kou en de zenuwen. Ze stapte uit haar stringetje en stond naakt voor hen. Haar wangen brandden. Kijk naar me. Kijk hoe ik mezelf verkoop. Dit is wat ik ben: een lichaam, niets meer. De schaamte was als een mes in haar borst, maar tegelijk voelde ze een warme golf tussen haar benen. Ze haatte zichzelf om die reactie.
“Op je knieën, handen achter je rug.”
Ze zakte door haar knieën op het zwarte zeil. Een van de mannen bond haar polsen vast met een zachte maar stevige leren riem. Haar borsten hingen nu zwaar naar voren. De spanning in de schuur was bijna tastbaar. Eerst kwamen alleen de mannen.
De achttienjarige stapte als eerste naar voren. Hij trok zijn broek naar beneden en duwde zijn harde, jonge pik langzaam in haar mond. Emma opende haar lippen. Hij gleed diep, tot in haar keel. Ze kokhalsde even, maar ademde door haar neus. Terwijl hij rustig in en uit bewoog, kwamen andere handen erbij. Tien paar handen streelden haar eerst zacht, toen harder. Ze kneedden haar borsten, trokken aan haar tepels, gleden tussen haar benen. Ze was al nat. Dat kon ze niet ontkennen. Een man van rond de veertig ging achter haar liggen en drong langzaam bij haar naar binnen. Hij was dik, vulde haar helemaal. Ze werd van twee kanten genomen, langzaam, ritmisch. Haar borsten schudden bij elke stoot.
Dit is voor het geld, dacht ze telkens opnieuw. Alleen voor het geld. Ik ben geen slecht mens. Maar toen ze voor de eerste keer klaarkwam – een diepe, trillende golf die haar hele lichaam deed schokken – voelde ze de schaamte als een koude douche over zich heen komen. Tranen liepen over haar wangen terwijl de pik in haar keel bleef bewegen. Ik geniet hiervan. Hoe kan ik hier genieten van? Ik ben vies. Ik verdien dit. De gedachte aan haar normale leven – haar vriendinnen die nu koffie dronken en praatten over hun carrières – maakte de kloof nog dieper. Ze was hier niet meer Emma, de aardige buurvrouw. Ze was een object. En dat besef maakte haar alleen maar natter.
Na bijna een uur trokken de mannen zich terug. Emma lag hijgend op het zeil, haar lichaam glom van zweet, haar kutje was rood en gezwollen, zaad droop langs haar dijen. Haar polsen deden pijn van de riem.
“Rust even,” zei de oudste man. “Drink wat water.” Hij hield een flesje aan haar lippen. Ze dronk gulzig, maar haar gedachten raasden door. Ik kan nog stoppen. Ik kan zeggen dat het genoeg is. Maar dan krijg ik niets. En dan blijf ik met mijn schulden zitten. En met dit gat in mezelf.
Toen kwam de eerste hond. Een grote zwarte rottweiler, bijna negentig kilo zwaar. Twee mannen leidden hem rustig naar haar toe. Emma ging op handen en knieën zitten zoals gevraagd. Haar hart bonkte. Dit kan ik niet. Dit is ziek. Dit is niet wie ik ben. De hond snuffelde aan haar, zijn warme neus duwde tussen haar benen. Zijn tong likte één keer kort over haar natte kutje. Ze schokte.
Hij klom op haar rug. Zijn zware lijf drukte haar kleine lichaam naar beneden. Zijn rode, glimmende pik schuurde zoekend tegen haar dijen en vond toen haar opening. Met één krachtige stoot gleed hij diep naar binnen. Emma hapte naar adem en kreunde hard. De hond begon meteen te pompen – snel, instinctief, ruw maar niet wild. Zijn knot zwol op, groter en groter, tot hij zich vastzette diep in haar. Het voelde alsof ze uit elkaar werd getrokken. Heet zaad spoot in lange, krachtige stralen in haar. Ze kwam opnieuw, harder dan daarnet, haar armen trilden, haar borsten sloegen tegen elkaar.
Terwijl de knot nog in haar zat – het duurde bijna vijftien minuten – kwam een van de mannen naar voren. Hij richtte zijn pik op haar borsten en piste warm over haar heen. De straal spatte op haar tepels, liep over haar buik en mengde zich met het zweet. Emma kreunde vernederd, maar haar lichaam reageerde met een nieuwe golf hitte. Ik laat me gebruiken als een toilet… wat ben ik voor mens? De pis was warm, vernederend, en toch voelde het als een bevestiging van wat ze al jaren vermoedde: dat ze diep vanbinnen wilde breken, wilde worden gereduceerd tot iets dierlijks, iets zonder waarde.
De rottweiler trok zich eindelijk terug. Een dikke stroom zaad liep uit haar. Ze kreeg nauwelijks tijd om bij te komen. De volgende hond was een Duitse herder. Hij nam haar op dezelfde manier, van achteren, maar deze keer duwde een man haar hoofd naar beneden zodat haar gezicht bijna het zeil raakte. Terwijl de herder stootte en zijn knot zich vastzette, piste een andere man over haar gezicht en in haar open mond. Ze slikte het bittere, warme vocht door, kokhalsde even, maar hield vol. De schaamte brandde in haar borst. Mijn vrienden zouden me nooit meer aankijken. Mijn familie zou zich kapot schamen.
Ze dacht aan haar moeder, die altijd zo trots was op haar ‘nette’ dochter. Als ze dit zag, zou ze me nooit meer aankijken.
De middag sleepte zich voort. Een voor een kwamen de honden. Een mastiff nam haar terwijl ze op haar rug lag, benen wijd gespreid. Zijn gewicht drukte haar diep in het zeil. Zijn lange pik reikte verder dan de mannen ooit hadden gedaan. Zijn knot bleef bijna twintig minuten zitten. Twee mannen pistten om beurten over haar borsten en buik terwijl hij in haar zat. Emma huilde stille tranen van genot en walging. Elke keer dat ik klaarkom, sterft er iets in me.
Maar het voelt zo goed. Waarom voelt het zo goed? Ze haatte de opwinding, haatte de manier waarop haar lichaam haar verraadde, maar kon het niet stoppen.
Tussendoor kwamen de mannen weer. Ze neukten haar mond, haar kutje, gebruikten haar borsten om tussen te glijden. Ze waren niet ruw, maar wel grondig. Regelmatig pistten ze over haar heen – soms in haar gezicht, soms over haar enorme tieten, soms recht in haar open kutje als een hond net was weggetrokken. Het warme vocht spoelde het zaad weg en maakte haar weer glad voor de volgende.
Emma verloor elk besef van tijd. Haar lichaam deed pijn. Haar knieën waren rood van het zeil, haar polsen schrijnden, haar kutje en kont waren gezwollen en gevoelig. Na de zesde hond – een Deense dog die haar bijna een half uur vastgehouden had – smeekte ze zachtjes om een korte pauze. De mannen gaven haar water, veegden haar gezicht schoon met een vochtige doek, maar de camera’s bleven draaien.
“Je doet het goed,” zei de oudste man zacht. “Nog zes honden. Je kunt het.”
Ze knikte, al wist ze niet of ze het echt kon. De schuldgevoelens werden zwaarder met elk orgasme. Ik verkoop mezelf als een beest. Voor geld. Ik ben vies. Ik ben kapot. Toch kroop ze zelf naar de volgende rottweiler toe toen hij werd gebracht. Ze spreidde haar benen en liet hem op haar klimmen. Zie je wel? Ik kies dit. Ik wil dit. Er is iets mis met me.
De laatste twee honden kwamen laat in de middag. De grootste mastiff nam haar op handen en knieën. Zijn knot was enorm. Ze schreeuwde het uit toen hij zich vastzette, maar het orgasme dat volgde was zo intens dat ze even zwart zag. Terwijl hij nog in haar zat, kwamen alle tien mannen om haar heen staan. Ze trokken zich af en pistten daarna tegelijk over haar hele lichaam – een warme, eindeloze regen over haar gezicht, haar open mond, haar rode, gezwollen borsten, haar buik en dijen. Emma slikte, huilde en kwam nog één laatste keer, zo hard dat haar hele lichaam schokte.
Toen de laatste knot eindelijk slonk en de hond zich terugtrok, lag Emma uitgeput in een plas van zaad, pis en zweet. Haar blonde haar plakte aan haar gezicht. Haar enorme borsten waren rood van handafdrukken en likken, haar tepels rauw. Haar kutje en kont pulseerden open, zaad stroomde er langzaam uit. Ze trilde over haar hele lichaam.
De oudste man maakte haar polsen los. Hij legde de dikke envelop met vijftigduizend euro naast haar neer en drapeerde een zachte deken over haar naakte, bevlekte lichaam.
“Je was perfect,” zei hij zacht. “Niemand zal dit ooit te weten komen. Je mag douchen in de boerderij. Daarna brengen we je terug naar je auto.”
Emma sloot haar ogen. De schaamte overspoelde haar nu volledig, zwaarder dan de uitputting. Wat heb ik gedaan? Ik heb mezelf kapotgemaakt. Voor geld. Ik ben een monster. Hoe kan ik ooit nog in de spiegel kijken? Ze dacht aan alle momenten waarop ze zichzelf had wijsgemaakt dat ze sterk was, dat ze haar leven onder controle had. Nu was dat allemaal weg. Ze was gereduceerd tot dit: een lichaam dat genot vond in vernedering. En het ergste was dat een klein, donker deel van haar – het deel dat ze altijd had ontkend – zich levendiger voelde dan ooit.
Ze pakte de envelop met trillende vingers en trok de deken strakker om zich heen.
“Het was alleen voor het geld,” fluisterde ze nauwelijks hoorbaar tegen zichzelf.
Ze geloofde het zelf niet meer. En ergens, diep onder de tranen, wist ze dat dit niet het einde was. Dat de leegte nu alleen maar groter was geworden. En dat ze misschien ooit zou terugkomen om hem opnieuw te vullen.
Vijftigduizend euro. Contant. Dat was de enige reden waarom ze hier was. Schulden bij de bank, drie maanden huurachterstand, een baan die ze net was kwijtgeraakt. Ze had de mail drie keer gelezen voordat ze ja had gezegd. “Geen namen. Geen gezichten op camera behalve het jouwe. Alles wordt gefilmd. Je mag stoppen wanneer je wilt.” Ze had zichzelf wijsgemaakt dat het alleen voor het geld was. Maar diep vanbinnen wist ze dat er iets anders meespeelde – iets donkers, iets wat ze haatte. Een verborgen deel van haar dat al jaren fluisterde dat ze minder waard was dan de anderen, dat ze ergens diep vanbinnen een leegte had die alleen op deze manier gevuld kon worden. Waarom doe ik dit? dacht ze terwijl ze de auto parkeerde. Omdat ik zwak ben. Omdat ik altijd al heb geweten dat ik dit verdiende.
Toen ze uitstapte, stonden de tien mannen al buiten. Ze waren precies zoals beloofd: van een gespierde achttienjarige met een hongerige blik tot een kalme zestigjarige met grijs haar en een zware stem. Allemaal groot, sterk, gekleed in simpele donkere kleren. Ze zeiden niets, knikten alleen. De oudste man opende de deur van de grote schuur.
Binnen was het warm en gedempt verlicht. Drie professionele camera’s op statieven stonden klaar, met extra lenzen en microfoons. In de hoek lagen twaalf enorme honden rustig op dekens: rottweilers, Duitse herders, mastiffs en twee Deense doggen. Ze waren kalm, maar hun oren spitsten zich meteen toen Emma binnenkwam. Hun ogen volgden haar.
“Kleed je uit,” zei de oudste man rustig. “Heel langzaam. De camera’s draaien al vanaf nu.”
Emma’s vingers trilden. Dit is waanzin. Ik kan nog terug. Niemand dwingt me. Toch trok ze de rits van haar jurk naar beneden. De stof gleed over haar schouders en viel op de vloer. Haar enorme borsten sprongen vrij, zwaar en bleek in het zachte licht. Haar tepels werden hard van de kou en de zenuwen. Ze stapte uit haar stringetje en stond naakt voor hen. Haar wangen brandden. Kijk naar me. Kijk hoe ik mezelf verkoop. Dit is wat ik ben: een lichaam, niets meer. De schaamte was als een mes in haar borst, maar tegelijk voelde ze een warme golf tussen haar benen. Ze haatte zichzelf om die reactie.
“Op je knieën, handen achter je rug.”
Ze zakte door haar knieën op het zwarte zeil. Een van de mannen bond haar polsen vast met een zachte maar stevige leren riem. Haar borsten hingen nu zwaar naar voren. De spanning in de schuur was bijna tastbaar. Eerst kwamen alleen de mannen.
De achttienjarige stapte als eerste naar voren. Hij trok zijn broek naar beneden en duwde zijn harde, jonge pik langzaam in haar mond. Emma opende haar lippen. Hij gleed diep, tot in haar keel. Ze kokhalsde even, maar ademde door haar neus. Terwijl hij rustig in en uit bewoog, kwamen andere handen erbij. Tien paar handen streelden haar eerst zacht, toen harder. Ze kneedden haar borsten, trokken aan haar tepels, gleden tussen haar benen. Ze was al nat. Dat kon ze niet ontkennen. Een man van rond de veertig ging achter haar liggen en drong langzaam bij haar naar binnen. Hij was dik, vulde haar helemaal. Ze werd van twee kanten genomen, langzaam, ritmisch. Haar borsten schudden bij elke stoot.
Dit is voor het geld, dacht ze telkens opnieuw. Alleen voor het geld. Ik ben geen slecht mens. Maar toen ze voor de eerste keer klaarkwam – een diepe, trillende golf die haar hele lichaam deed schokken – voelde ze de schaamte als een koude douche over zich heen komen. Tranen liepen over haar wangen terwijl de pik in haar keel bleef bewegen. Ik geniet hiervan. Hoe kan ik hier genieten van? Ik ben vies. Ik verdien dit. De gedachte aan haar normale leven – haar vriendinnen die nu koffie dronken en praatten over hun carrières – maakte de kloof nog dieper. Ze was hier niet meer Emma, de aardige buurvrouw. Ze was een object. En dat besef maakte haar alleen maar natter.
Na bijna een uur trokken de mannen zich terug. Emma lag hijgend op het zeil, haar lichaam glom van zweet, haar kutje was rood en gezwollen, zaad droop langs haar dijen. Haar polsen deden pijn van de riem.
“Rust even,” zei de oudste man. “Drink wat water.” Hij hield een flesje aan haar lippen. Ze dronk gulzig, maar haar gedachten raasden door. Ik kan nog stoppen. Ik kan zeggen dat het genoeg is. Maar dan krijg ik niets. En dan blijf ik met mijn schulden zitten. En met dit gat in mezelf.
Toen kwam de eerste hond. Een grote zwarte rottweiler, bijna negentig kilo zwaar. Twee mannen leidden hem rustig naar haar toe. Emma ging op handen en knieën zitten zoals gevraagd. Haar hart bonkte. Dit kan ik niet. Dit is ziek. Dit is niet wie ik ben. De hond snuffelde aan haar, zijn warme neus duwde tussen haar benen. Zijn tong likte één keer kort over haar natte kutje. Ze schokte.
Hij klom op haar rug. Zijn zware lijf drukte haar kleine lichaam naar beneden. Zijn rode, glimmende pik schuurde zoekend tegen haar dijen en vond toen haar opening. Met één krachtige stoot gleed hij diep naar binnen. Emma hapte naar adem en kreunde hard. De hond begon meteen te pompen – snel, instinctief, ruw maar niet wild. Zijn knot zwol op, groter en groter, tot hij zich vastzette diep in haar. Het voelde alsof ze uit elkaar werd getrokken. Heet zaad spoot in lange, krachtige stralen in haar. Ze kwam opnieuw, harder dan daarnet, haar armen trilden, haar borsten sloegen tegen elkaar.
Terwijl de knot nog in haar zat – het duurde bijna vijftien minuten – kwam een van de mannen naar voren. Hij richtte zijn pik op haar borsten en piste warm over haar heen. De straal spatte op haar tepels, liep over haar buik en mengde zich met het zweet. Emma kreunde vernederd, maar haar lichaam reageerde met een nieuwe golf hitte. Ik laat me gebruiken als een toilet… wat ben ik voor mens? De pis was warm, vernederend, en toch voelde het als een bevestiging van wat ze al jaren vermoedde: dat ze diep vanbinnen wilde breken, wilde worden gereduceerd tot iets dierlijks, iets zonder waarde.
De rottweiler trok zich eindelijk terug. Een dikke stroom zaad liep uit haar. Ze kreeg nauwelijks tijd om bij te komen. De volgende hond was een Duitse herder. Hij nam haar op dezelfde manier, van achteren, maar deze keer duwde een man haar hoofd naar beneden zodat haar gezicht bijna het zeil raakte. Terwijl de herder stootte en zijn knot zich vastzette, piste een andere man over haar gezicht en in haar open mond. Ze slikte het bittere, warme vocht door, kokhalsde even, maar hield vol. De schaamte brandde in haar borst. Mijn vrienden zouden me nooit meer aankijken. Mijn familie zou zich kapot schamen.
Ze dacht aan haar moeder, die altijd zo trots was op haar ‘nette’ dochter. Als ze dit zag, zou ze me nooit meer aankijken.
De middag sleepte zich voort. Een voor een kwamen de honden. Een mastiff nam haar terwijl ze op haar rug lag, benen wijd gespreid. Zijn gewicht drukte haar diep in het zeil. Zijn lange pik reikte verder dan de mannen ooit hadden gedaan. Zijn knot bleef bijna twintig minuten zitten. Twee mannen pistten om beurten over haar borsten en buik terwijl hij in haar zat. Emma huilde stille tranen van genot en walging. Elke keer dat ik klaarkom, sterft er iets in me.
Maar het voelt zo goed. Waarom voelt het zo goed? Ze haatte de opwinding, haatte de manier waarop haar lichaam haar verraadde, maar kon het niet stoppen.
Tussendoor kwamen de mannen weer. Ze neukten haar mond, haar kutje, gebruikten haar borsten om tussen te glijden. Ze waren niet ruw, maar wel grondig. Regelmatig pistten ze over haar heen – soms in haar gezicht, soms over haar enorme tieten, soms recht in haar open kutje als een hond net was weggetrokken. Het warme vocht spoelde het zaad weg en maakte haar weer glad voor de volgende.
Emma verloor elk besef van tijd. Haar lichaam deed pijn. Haar knieën waren rood van het zeil, haar polsen schrijnden, haar kutje en kont waren gezwollen en gevoelig. Na de zesde hond – een Deense dog die haar bijna een half uur vastgehouden had – smeekte ze zachtjes om een korte pauze. De mannen gaven haar water, veegden haar gezicht schoon met een vochtige doek, maar de camera’s bleven draaien.
“Je doet het goed,” zei de oudste man zacht. “Nog zes honden. Je kunt het.”
Ze knikte, al wist ze niet of ze het echt kon. De schuldgevoelens werden zwaarder met elk orgasme. Ik verkoop mezelf als een beest. Voor geld. Ik ben vies. Ik ben kapot. Toch kroop ze zelf naar de volgende rottweiler toe toen hij werd gebracht. Ze spreidde haar benen en liet hem op haar klimmen. Zie je wel? Ik kies dit. Ik wil dit. Er is iets mis met me.
De laatste twee honden kwamen laat in de middag. De grootste mastiff nam haar op handen en knieën. Zijn knot was enorm. Ze schreeuwde het uit toen hij zich vastzette, maar het orgasme dat volgde was zo intens dat ze even zwart zag. Terwijl hij nog in haar zat, kwamen alle tien mannen om haar heen staan. Ze trokken zich af en pistten daarna tegelijk over haar hele lichaam – een warme, eindeloze regen over haar gezicht, haar open mond, haar rode, gezwollen borsten, haar buik en dijen. Emma slikte, huilde en kwam nog één laatste keer, zo hard dat haar hele lichaam schokte.
Toen de laatste knot eindelijk slonk en de hond zich terugtrok, lag Emma uitgeput in een plas van zaad, pis en zweet. Haar blonde haar plakte aan haar gezicht. Haar enorme borsten waren rood van handafdrukken en likken, haar tepels rauw. Haar kutje en kont pulseerden open, zaad stroomde er langzaam uit. Ze trilde over haar hele lichaam.
De oudste man maakte haar polsen los. Hij legde de dikke envelop met vijftigduizend euro naast haar neer en drapeerde een zachte deken over haar naakte, bevlekte lichaam.
“Je was perfect,” zei hij zacht. “Niemand zal dit ooit te weten komen. Je mag douchen in de boerderij. Daarna brengen we je terug naar je auto.”
Emma sloot haar ogen. De schaamte overspoelde haar nu volledig, zwaarder dan de uitputting. Wat heb ik gedaan? Ik heb mezelf kapotgemaakt. Voor geld. Ik ben een monster. Hoe kan ik ooit nog in de spiegel kijken? Ze dacht aan alle momenten waarop ze zichzelf had wijsgemaakt dat ze sterk was, dat ze haar leven onder controle had. Nu was dat allemaal weg. Ze was gereduceerd tot dit: een lichaam dat genot vond in vernedering. En het ergste was dat een klein, donker deel van haar – het deel dat ze altijd had ontkend – zich levendiger voelde dan ooit.
Ze pakte de envelop met trillende vingers en trok de deken strakker om zich heen.
“Het was alleen voor het geld,” fluisterde ze nauwelijks hoorbaar tegen zichzelf.
Ze geloofde het zelf niet meer. En ergens, diep onder de tranen, wist ze dat dit niet het einde was. Dat de leegte nu alleen maar groter was geworden. En dat ze misschien ooit zou terugkomen om hem opnieuw te vullen.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben NBekend, 44 jaar. Dit verhaal laat je verlangen naar meer? Op mijn prive pagina ervaar je hoe de spanning en verleiding toenemen...Trefwoord(en): Beestachtig, Suggestie?
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Catsuit (43)
Jancor (51)
Hakjes (32)
Wilm4 (62)