Beste Rainman, Je voorlaatste verhaal was van nu (18-09-2025) een jaar geleden. Ik vond het een heel bijzondere serie, die mooi geschreven was. Maar na 28 september 2024 volgde er een grote stilte. Na het nieuwe jaar heb ik niet meer gezocht naar een volgend deel. Tot deze week! Toen bleek, bij het kijken in jouw profiel, dat in maart deel 23 was verschenen. "Sinds een dag of twee..." was toch geen "Unvolendete" geworden. Ik hoop, ook al zou het met een frequentie van een keer per kwartaal zijn, dat je toch weer de draad oppakt van deze boeiende serie. Dus Rainman... bedankt voor deel 23 en om met Westy te spreken: ik heb toch wel heel veel sympathie voor Esther en ik vertrouw die Teun voor geen meter. Ik hoop dat er wat moois bloeit tussen Alex, Esther en Lotte.
Je begrijpt, dat ik uitzie naar deel 24
Bedankt Rainman.

Het net om van Duyvestein wordt steeds strakker aangetrokken. Ik hoop dat Jetty Mosterd geen bijzondere dingen ontdekt in Gorinchem. Er zal net als in de andere ziekenhuizen veel aangepast moeten worden, maar het zou prettig zijn als de crew te vertrouwen is.
Mooi verhaal weer Keith, met een sfeervolle erotische afsluiting.

Beste Danny, zoals te verwachten was dit weer een prima geschreven verhaal, maar als je - zoals ik - nooit verder gekomen bent als noodzakelijke vierde man bij het klaverjassen, dan wordt de uitgebreide beschrijving van dit hogeschool (?) poker wel lastig te volgen. Het einde was trouwens meer dan duidelijk: de vliezen van Lotte zijn gebroken en er is geen verbinding met de buitenwereld. Ik hoop niet dat het echt problematisch gaat worden.

Duidelijk was me ook, dat Nicks vader en Kelly's moeder nu een nieuw paar vormen. Leuke ontwikkeling in het verhaal. Op naar 114

Weer een heel gevarieerd verhaal. Opvangen van Brecht (komt toch steeds beter uit de verf), het succesvol bemiddelen tussen Anita en Greet en een ouderwets heftige bedscène en het bijna vergeten Sinterklaasfeest (Misschien kun je gedichten van Kees en Joline ook afdrukken, dan kan ik ze deels gebruiken...)
Kortom een heel mooi verhaal.

Bijzonder, Greet die het koor afvlucht. Misschien dezelfde gevoelens, die ouders hebben als hun kinderen op zichzelf gaan. Je wil het graag als doel van je opvoeding, maar de uitvoering staat je tegen.
Ik denk dus bij Greet: ze heeft het goed gedaan.
En dat denk ik ook weer van jou, Keith! Bedankt...

Wat een mooie aflevering met , Anne, Bas en Linda. Drie doortastende figuren trouwens. Misschien dat ze straks - als beloning voor het goede werk, want dat wordt het zeker - Zelda een opstapje kunnen geven naar de TU Eindhoven. Het wordt straks nog drukker in de Nederlandse gevangenissen als ook de diverse installatiebureaus een nieuw onderdak krijgen.

Een prima aflevering, met diverse beloften voor volgende delen. Wat voor verrassingen kunnen (Bas en) Linda de familie Duyvestein bezorgen. Dat lijken geen katjes om zonder handschoenen aan te pakken.
Marije, die weg gaat om hogerop te komen in de danswereld. Misschien dat we daar in de toekomst nog wat van horen.
En dichterbij natuurlijk: de voordracht op de KMA. Dat zal feest worden met die twee clowns...
Teveel voor een aflevering, of die moet gigantisch (en je schrijft al zulke grote delen) zijn.
Bedankt Keith

Het blijft me verbazen hoe de firma Duyvestein anderen voor haar misdadige karretje weet te spannen. Het wordt tijd, dat er een afronding in de rechtszaal komt voor van Duyvestein en c.s. Het verhaal is natuurlijk weer prachtig!!!

Voor Kees en de gemeente in Veldhoven is het natuurlijk jammer, dat Greet gaat stoppen als vaste organist. Voor haar natuurlijk, met de Sint Jan in gedachten, natuurlijk een goede zaak en uiteraard ook voor Kees om met anderen te leren samenspelen.

En ten slotte over mijn commentaar op Mini 382. Het was natuurlijk niet Cees met -10, maar Ron... Sorry
Het was een mooi verhaal. Ik heb genoten, Keith!!!

Beter laat dan nooit. Toch nog - bijna een week na uitkomen - wat opmerkingen over jouw "Mini-382". Wat een mooi en bijzonder stuk over Generaal Ivo en de sfeer in de krijgsmacht. Van een top-down organisatie is het toch steeds meer een organisatie geworden die steeds meer luistert naar de geluiden van de werkvloer. Zelf heb ik er geen ervaring mee, ik werd afgekeurd door een bril van -8 (nog geen -10 zoals Cees). Ik was er destijds niet rouwig om.
Het stuk met de erotische uitspattingen van Kees en Joline is ook bijzonder. Vooral- vind ik - het stukje waarin Kees verklaard waarom hij Joline niet inruilt voor Marion.
Top Keith!!!

Zo, Kees wordt toch even van diverse kanten op zijn ongewenste ondervraging gewezen. Ik ben benieuwd of daar juridisch nog problemen van kunnen komen, die niet door Angelique opgelost kunnen worden. Ik hoop het niet. Kees is dan wel af en toe een onbesuisde driftkop, maar wel een heel sympathieke. Gelukkig heeft hij mensen om zich heen, die hem ondersteunen en terechtwijzen.
Ivo, als generaal OOCL is als generaal al eerder opgetreden, maar niet onder zijn voornaam. Ik (lees Google) dacht dat er een vrouw aan het hoofd van OOCL stond. Kan met Fred en Harry toch ook weer een grappig verhaal worden.
Mooi verhaal, Keith, Bedankt.