Ditmaal kan de moeder niet meer als aanleiding worden genoemd. Het genot is nu gekend en veegt alle verdere argumenten van tafel.

Geen passionele lust, maar schoorvoetend verlangen met een vleugje liefdevolheid.

Rishi en Pooja lijken wel onverzadigbaar. Niets is hen te veel. Ongelofelijk die twee! 😁

28 delen geleden was je een meisje dat een pornoblaadje vond met foto’s van haar ouders. Sindsdien bewandelde je een pad van speelse ontdekking, genotvolle ontwikkeling en geil zelfbewustzijn.

Nu toon je een jonge vrouw die verleidt en zich graag laat verleiden. Een vrouw die onomwonden durft te genieten van de mogelijkheden van haar lichaam.

En zoals we dit gewoon zijn van jou mogen we hiervan toeschouwer zijn. Ik genoot mee. Daar mag je geen seconde aan twijfelen.

De sneeuw inspireert je duidelijk. 🙂

Niet erg, want je geeft ons hier weer een verhaal dat ons meeneemt naar een intiem moment dat voortvloeit uit de mogelijkheid en de openheid van twee mensen. Geen complexe toestanden. Even genieten van elkaar.

Je vertelt dit met een spannende opbouw die me heel erg boeide.

Danny, Aphrodite bedoelt: plaag die arme lezers niet zo! 😁

Alweer een prachtig verhaal, Danny!

Je combineert elementen uit het verleden (de vaas, je moeilijke periode) en het heden (volleybal). Als rode draad is steeds Anna aanwezig, want ook zij speelde haar rol in verleden en heden.
Op die manier laat je ons het hele verhaal uitkijken naar het nakende triootje.

Zal ze teleurgesteld blijven? Toch niet.
Zullen ze de finale winnen en belandt Anna door de euforie in hun bed? Nope.
Zoekt ze na het verlies troost in hun bed? Helaas.
Het feestje bij Anna’s ouders? Gewaagd maar daarom net spannender. Zou Danny.. ?

Misschien in volgend verhaal? Het zal in elk geval weer een menselijk en liefdevol Dannyverhaal zijn.

En toch blijft die dekselse Lotte door mijn hoofd spoken... 😁

Onverwacht opgewekte opwinding leidt tot een ongekend intiem moment. Even niet nadenken. Overgave aan het verlangen van het lichaam. En genieten.
Duidelijkheid van Karen. Eerlijkheid van Marloes? Wat doet dit met haar? Ze zegt dat ze het begrijpt. Volgt haar hart haar hoofd?

Writer, dit is zo mooi en ingetogen. Het voelde als een eer om hiervan getuige te mogen zijn.

In één verhaal heb je de volledige situatie ontmijnd. Niet moeilijk, want bevinden ons in een Keith-wereld waarin iedereen liefdevol en ook schalks met elkaar omgaat.
Een wereld om van te dromen. En jij biedt ons die droom elke keer weer opnieuw aan.

Love, exciting and new
Come aboard. we're expecting you.
Love, life's sweetest reward.
Let it flow, it floats back to you.

The love boat soon will be making another run
The love boat promises something for everyone

Er is een nieuw seizoen van deze serie uit mijn jeugd. De nieuwe scriptwriter is een toppertje. Plezier gegarandeerd! Ik kijk nu al uit naar het volgende deel.

Maria, you rock!

Roberteros, meen je dat nu echt? Spijt het je dat dit verhaal nog niet gedaan is? Wat mij betreft, blijft dit doorgaan.

Je schrijft hier een ode. Een ode aan de romantiek waar ik zo van hou. Een lofzang aan de goddelijke schoonheid van het vrouwelijke lichaam. Een verheerlijking van de sensuele aantrekkingskracht van twee mensen die zich liefdevol aan elkaar overgeven. Een verering van Lotte, een begeerlijke, geile vrouw.

Je woorden sloten me op in mijn hoofd, waar ik elke blik zag , elke zucht hoorde , elke aanraking voelde. Je deed mer verlangen, snakken en hunkeren. Ik wilde de intensiteit van de opgebouwde spanning beleven. En dat lukte. Je zinnen hielpen daarbij. Ze staken vol met eros. Jouw kenmerk.

Ik kan nu enkel wachten op het vervolg. En hopen dat dit dan niet het laatste verhaal zal zijn over Lotte, de droomvrouw die je in je verhalen hebt geboetseerd vanuit een muze, die zichzelf begeerd en verheerlijkt mag voelen door een ware woordkunstenaar.