Op een heel opwindende manier maak je verschil duidelijk tussen geile lust, opwindend verlangen en lichamelijk gunnen.

Als lezer kan je voor Frank alleen maar hopen dat zijn Carladroom uitkomt. Maar eerst nog wat verlangen!

Twee kerstspecials van Roberteros. Twee zeer lange verhalen, die de spanning in mijn hoofd en lichaam doen opbouwen naar zelden geziene hoogtes. Twee verhalen waarin aan twee prachtdames een kans wordt gegeven om zich hun fantasie te verbeelden. Roberteros, wat verwen je ons.

Nog meer dan bij Lotte krijgt Zara van jou een mooi kerstcadeau: de kans om praktische bezwaren even te vergeten en in een droomwereld te stappen. In het vorige verhaal kon ze enkel ondergaan. Nu krijgt ze de kans om de slet in zich ook te laten geven.
Ik hoop dat ze evenveel genoten heeft van dit verhaal als ik.

Roberteros, je slaagt erin om onderdanigheid en slet-zijn zo te verwoorden dat vooroordelen met de grond gelijk worden gemaakt. Je belicht de menselijke kant. Je toont dat de betekenis van deze woorden niet pejoratief is. Het zijn woorden die in jouw verhalen geuzennamen worden.
Zoals jij het vertelt, lijkt het te mooi om waar te zijn. Ik weet dat het waar is. Het zou mooi zijn als iedereen dit wist.

Sinds het einde van Lottes verhalen (meestal bij het verschijnen van een nieuw Zara-verhaal) heb ik me af en toe afgevraagd hoe het met de echte Lotte zou zijn. Hoe ze van haar verhalen genoot, schreef ze zelf al in reacties bij die verhalen. Had het ook gevolgen voor haar echte leven? Ik mag me dit afvragen. Ik hoop dat het een vraag en een mysterie blijft. De kracht van je verhalen blijft hierdoor net overeind.
Aangenaam verrast was ik toen ze onlangs zelf een tipje van de Lotte-sluier oplichtte in een reactie bij een van mijn verhalen. Dit leverde haar een kleine cameo in mijn verhaal op. Ik vrees dat ze er meer van had verwacht. Ik laat het dan ook aan betere schrijvers dan mezelf om Lotte alle eer aan te doen.

En nu kom je met dit vervolg. En wat voor één! Ik snap de reactie van Lotte. Ook ik bleef verward achter. Je tilt haar verlangen naar een niveau dat m.i. onderdanigheid overstijgt. Zoals steeds kader je ook alles heel duidelijk. Geven en nemen. Van beide kanten. Een wisselwerking op basis van gelijkwaardigheid op verschillende niveaus.
Wat me het meest trof, was de zin "Ik ben nog nooit iemand tegengekomen die precies in het midden zit."

Van alle Lotte-verhalen is dit degene die me het meest doet vergeten dat jij aan het woord bent, en niet Lotte. Met momenten geloofde ik dat Lotte zelf sprak. Ik snap dat ze dit verhaal heel persoonlijk vindt. Het siert jou als schrijver.
Dat dit verhaal opwindend is, hoeft geen betoog. Helaas dekt het woord de lading niet. "Opwindend" is niet sterk genoeg. Ik vind geen woord dat het opwindende karakter beter verwoordt.

Roberteros en Lotte: dank je wel! Zonder jullie beiden had ik dit niet kunnen lezen.

Je verhaal wordt hoe langer hoe heerlijker. Nu Eva bevrijd is, wacht het onbeperkt genieten. Liefdevol en teder. Vol vertrouwen en gunnend zonder jaloezie.

Je weet alles zo te verbeelden dat je als lezer deelgenoot wordt gemaakt van de gebeurtenissen. Mijn hoofd is nu gevuld met vervuld verlangen. Dat voelt goed.

Ik heb geen flauw idee waarom de score bij dit verhaal zo laag is. Ik ben er weg van. Het lijkt wel een filmscenario van een heel goede en spannende film. De beschrijvingen van Reza’s vervreemdende beleving is van een uitzonderlijk hoog niveau.
Het gesprek tussen de secretaris en Jodi deed me aan een scene uit een Tarantino-film denken.

Enkel de overgang van het vertelstandpunt van Reza naar Jodi was wat verwarrend.

Ik kijk reikhalzend uit naar het vervolg!
Ik gaf een 10. Volgens mij terecht.

Dit verhaal was het wachten meer dan waard.

Manon wentelt zich in het onderdanigheidsgevoel. De spanning van het onverwachte verhoogt haar geilheid. Het vertrouwen laat haar optimaal genieten. En ik genoot mee.

Even was ik Daniël. Niet moeilijk, want ik deel zijn gedachten. Ik zat op de zolder en ik zag in mijn hoofd Manon genieten. Net als bij Daniël is dominantie niet mijn ding, maar wist het gebeuren me toch enorm op te winden. Je toont immers dat dominantie er ten dienste is van de ander, niet van de dominant. Jij kan dit, Eline. Jij weet lezers met woorden mee te trekken in gedachten, emoties en geilheid. Jij weet visies zo in je verhaal te verwerken dat ze vanzelfsprekend zijn.

Een 10 kwam jouw weg op!

De liefdevolheid waarmee deze ontmaagding Tom werd gegund, is zeer mooi beschreven. Met een tikkeltje meer beleving en emotie, zou het nog opwindender zijn geweest.

Een mooi verhaal.

Veel dank voor de fijne reacties. 😊
Het tweede deel is bijna klaar. Ik hoop het volledige verhaal in 2020 af te krijgen. Kerstdag zal niet meer lukken, maar de kerstsfeer duurt nog wel even verder.

Het blijft me keer op keer verbazen hoe ik in je verhalen wordt meegesleurd. Ik geniet van het vrije, het ongedwongene, het taboeloze, het pure genieten. Je overgeven aan de lust en de opwinding.
Kon het maar zo simpel zijn.

Blijf schrijven, Maria!

Weer verleg je wat grenzen. Bas fantaseert over Jennifer. Laura toont Bas haar geile zelf. Robin ondergaat Jennifer niet meer maar toont initiatief. Jennifer laat haar geilheid de overhand nemen en droomt nu waarschijnlijk ook van de kleine Bas.

Ik keek mee toe naar dit alles en vond het onwaarschijnlijk opwindend.