Je kan direct zien wanneer een auteur dyslectisch is of lui. Bij jou is het duidelijk dyslexie. Dit zijn de soort onschuldige spellingsfouten die het juist meer karakter geven en spannender maken. Prima.

Probeer wel de aanhalingstekens vol te houden. Grotendeels gaat dit goed maar enkele keer vergeet je ze en dan struikelt de lezer.

Vooral doorgaan.

Om in te haken; Het verhaal is uiteraard inherent 'fout'. En daar valt niet aan te ontkomen. Dus probeer dat ook niet. Wat het juist minder 'creepy' maakt als het (dus het verhaal, niet de karakters zelf) daar eerlijk over is en zich niet in allerlei bochten wringt om er toch alsnog een soort morele legitimiteit uit te onttrekken.

En dat gaat vooralsnog goed, in het vorige deel zegt die moeder "Als het helemaal alleen van mij zou afgehangen hebben, zou ik een paar dingen veranderd hebben" wat al aangeeft dat ze bereid is veel meer grenzen te overschrijden dan de vader toelaat. Dus laat die moeder vooral de manipulatieve secreet zijn die ook de (vrij sukkelige) vader blijft bewerken, zodat de lezer niet voor de gek gehouden hoeft te worden dat dit exact is wat de dochter al die tijd al wou.

Dit geldt overigens voor het grootste deel van de verhalen op deze site, maar er zijn weinig die dergelijke nuance zoeken, dus heeft het ook meestal geen zin om het op dit niveau daar over te hebben.

Nog steeds een van de beste, zo niet de beste schrijvers hier. Maar het lijkt alsof je meer lol met dit verhaal had kunnen hebben als de 'dader' wat langer onbekend had gehouden, een soort whodunnit, en een soort pervers complot om haar heen had laten ontstaan.