We waren al vroeg wakker en namen ons ontbijt. Daar zagen we pas dat Peter een whatsapp had gestuurd. Hij zou rond zeven uur in de avond thuis zijn, hij zou ergens anders dineren. “Betaaldag” lachte Amari. We zouden weer met hem neuken en daar hadden we niks op tegen. We bestelde nog het eten voor onszelf en namen een heerlijke douche.
Om tien uur was Marty er weer. “Ik zal laten zien dat we je huis weten te vinden” zei ik, “dan hoef je ons niet iedere dag op te halen.” Zonder problemen kwamen we bij zijn huis en hij zei dat hij ons vanavond toch terug zou brengen maar morgen konden we alleen naar hem komen.
“Wat is jullie plan voor vandaag?” vroeg hij. “We gaan op zoek naar onze moeders” zei Amari. “En hoe gaan jullie die vinden?” Daar hadden we niet aan gedacht. Hij vertelde dat iedereen een overheidsnummer had. Vanaf de dag dat je was geboren. We hadden ondertussen de namen van onze
mama’s, we wisten waar ze geboren waren en hadden gewoond en dus moesten ze in de gemeente te vinden zijn. Marty liet een site zien waar je kon zoeken. “Veel geluk” zei hij, “met de lunch ben ik weer terug.”
Amari zocht naar haar
moeder en ik naar de mijne. Na een uur waren we beide behoorlijk gefrustreerd. We hadden helemaal niks kunnen vinden. Ik zocht nog op internet of er andere manieren waren en vond nog een paar mogelijkheden. Alles liep dood. Net zoals bij Amari. “We zijn gewoon te dom” zei ze. Ik haalde mijn schouders op. “Kranten” zei ik, “bij ons stond altijd in de krant als er iemand was geboren. Gelukkig had de krant alle edities gearchiveerd en online gezet. Maar in het jaar dat ma geboren was, waren er maar twee advertenties. En die twee mensen kende ik. Ma had er niet ingestaan.
“En ik dan?” vroeg ik hardop. “Wat bedoel je?” vroeg Amari. “Ik ga kijken of ik zelf wel te vinden ben.” Ik stond niet in het gemeentedossier, niet op welke andere plek dan ook. Laatste kans was de krant. Ook daar niet. “Laat me
meekijken” zei Amari. Ik liet haar de krant zien. We bladerde door de verschillende edities rond mijn geboorte. “Daar sta je” zei Amari ineens. Ik stond niet bij de geboren kinderen, ik stond bij de overleden kinderen. “Tijdens bevalling overleden” stond er. Ik kneep mezelf in mijn arm. “Ik leef toch echt” zei ik. Tien minuten later schreeuwde Amari. “Ik ben ook bij de bevalling overleden.”
“Wat is er?” vroeg Marty. “Ik hoorde je schreeuwen.” Ik vertelde dat we dood waren en liet het overlijdensbericht zien. “JUIST” zei Marty, “Maak maar een screenshot en sla het op.” Ik deed het meteen en Amari ook. “En nu gaan we lunchen, dan kunnen jullie daarna verder zoeken.” “Ik wil nog even kijken of ma ook is overleden” zei ik. “Na de lunch” ze Marty streng.
Het was goed dat we even afleiding hadden. Marty zei dat we nu al een hoop bereikt hadden en vroeg wat er voor de middag gepland stond. “De andere zoeken” zeiden we in koor. “Beperk je tot jullie twee en neem hooguit Chung mee” zei hij. “Als dat drie keer hetzelfde is dan mag je ervan uitgaan dat het bij de rest ook zo is. Bespaar je die tijd.”
Binnen een half uur bleek dat mijn ma en mijn dochter Emma ook tijdens de geboorte gestorven waren. Hetzelfde gold voor Amari en Chung. We bestonden niet, we hadden dus ook geen nummer en zouden dus ook nooit getraceerd kunnen worden. We wisten niet echt wat we nu moesten doen. “We lopen vast” zei ik tegen Marty. “Ga een stukje wandelen of doe wat anders. Parkeer het even, morgen heb je wellicht andere ideetjes.”
We keken maar eens op de site van het resort. Je kon verschillende soorten kaarten kopen. De dagkaart liep van zeven in de ochtend tot zeven uur in de avond. “Van Ontbijt tot Diner” heette de kaart. De tijd kwam overeen met de ochtenddienst van ons. Dan was er de “Dans en Party” kaart. Vanaf acht uur in de avond tot één uur in de nacht. Dat was voor de mannen die in de danszaal, de ene na de andere hoer neukte. Dan was er een categorie “Diner en Overnachting”. De kaart voor de mannen die een vaste meid voor de dag zochten en ook in hun kamer overnachtte. Verder waren er nog 24 uurskaarten, weekkaarten en een soort van strippenkaarten, waarbij je korting kreeg als je meerdere keren dezelfde kaart kocht.
Terwijl we keken, hoe we verkocht werden, kregen we een whatsapp van Peter. “Alleen Chocola vanavond” stond er. “Je moet aan de bak straks” zei ik tegen Amari. Ze had er geen problemen mee. Net zomin als ik er een probleem mee had gehad als hij alleen mij had willen neuken.
We schreven de prijzen van de verschillende kaarten op en keken nog wat verder. “Werken bij ons” was een categorie. Daar stond dat meiden zich konden melden die het mannen naar de zin konden maken. Er stond niet dat ze dan moesten prostitueren maar dat was wel uit de tekst op te maken. Ze verdiende 50 dollar per privébezoek en als het bezoek langer dan één uur duurde, ontvingen ze 100 dollar. “Dus hij bespaarde 250 tot 300 dollar per dag dat we daar waren” zei Amari, “Als ik snel reken waren dat zo’n 70 dagen in het half jaar dat ik er was. Dat is toch 17.500 tot 21.000 dollar.” “Reken jij dat nou allemaal uit je hoofd?” vroeg ik verbaasd. “Zo moeilijk is dat toch niet” zei Amari. “Jij kwam drie weken later dus hebben ze 15.000 tot 18.000 aan jou bespaard.”
“Kun je dan ook uitrekenen hoeveel ze aan ons verdiende?” vroeg ik aan Amari. “Dat kan ze wellicht” zei Marty, “maar voor vandaag hebben jullie genoeg gedaan.” Hij wilde even vastleggen wat we hadden ontdekt. “We zijn officieel overleden” zei ik, “ook onze moeders en onze dochters.” “En we weten dat ze ongeveer 3.000 dollar per maand bespaarde omdat wij onze rekening in natura betaalde” zei Amari. “En wat willen jullie morgen gaan zoeken?” vroeg Marty. Ik zei dat ik wilde kijken hoe we toch weer levend konden zijn. Amari wilde kijken hoeveel winst er was gemaakt op haar aanwezigheid. Ik vroeg of ik een laptop mee kon nemen omdat ik vanavond niks te doen had. “Chocolaatje is de gewenste persoon vanavond” zei ik. Hij keek even in een boekenkast. “Lees deze maar vanavond” zei hij.
We liepen, onder begeleiding van Marty, terug. “OK, vanaf morgen vinden jullie zelf wel de weg op en neer” zei hij. “Twee slimme meiden.” We bedankte hem en gingen, met de gewassen kleding en het eten, dat we besteld hadden, naar binnen. Nu maakte ik het eten klaar en ruimde Amari de kleding op. Ook onze kleding was helemaal schoon zei ze toen ze klaar was.
We aten binnen omdat het begon te regenen. Na het diner ruimde ik alles op en maakte Amari zich klaar voor het werk wat ze had te doen. “Jammer dat Peter komt” zei ik, “anders had ik je nu plat op bed gelegd.” Ze keek op de klok en liep de slaapkamer van Peter in. Ik ging naar onze slaapkamer en ging op bed liggen. “Ik leef officieel niet” spookte het door mijn hoofd. Het was best een moeilijke dag geweest. Ik hoorde hoe Amari begon te kreunen. ‘Gevulde chocola’ dacht ik even en glimlachte. Ik stond op en pakte het boek dat Marty me had gegeven. Nu het droog was, kon ik buiten gaan lezen.
Het boek ging over twee meiden die samen probeerde uit te vinden wie de eieren van hun tuinkippen stal. Altijd had iedere kip, iedere dag één ei gelegd en zo moesten er iedere dag tien eieren zijn. Maar opeens waren het er nog maar zes. Het boek was wat kinderachtig geschreven maar ook wel
spannend. Toen ik hoorde hoe Amari aan haar derde beurt begon, legde ik het boek weg, Ik zag dat het voor kinderen vanaf twaalf jaar was. Dat moest ik morgen toch maar even tegen Marty zeggen. Ik kleedde me uit en ging op bed liggen. Nog voor Amari klaar was met haar beurt, sliep ik al.
De volgende ochtend zette ik het ontbijt klaar. Ik hoorde een stevige kreun van Peter zonder luidde kreun van Amari. Hij had zijn ochtendnood in Amari geloosd. Iets later kwam Peter de keuken in en ging aan tafel zitten. “Chocolaatje is even de vulling aan het verwijderen en komt ook zo” zei hij. Ik keek naar de slaapkamerdeur van Peter en zag Amari komen. Ze stak drie vingers op om aan te geven dat Peter slechts drie keer in haar had gestoten. Typisch Peter.
Tijdens het ontbijt bestelde Peter vast zijn avondeten. “Ik ben erom vijf” zei hij. Hij vroeg of we al wat hadden gevonden en waar we mee bezig waren. Ik vertelde dat we niet meer leefde waarop hij in mijn tiet kneep en zei dat die toch echt levend was. Maar hij begreep wat ik bedoelde. Amari zei dat ze vandaag ging uitzoeken hoe het met het geld van het bedrijf zat. “Ik stuur je straks wel het jaarverslag” zei hij. Hij zou het opvragen en aan Amari sturen. “Daar staan alle financiële gegevens in” zei hij, “als je het niet begrijpt dan leg ik het wel een keer uit als ik de hele dag thuis ben.”
Eenmaal bij Marty aangekomen doken we meteen achter de laptop. Ik had een ideetje. Ik moest een keer weer herboren zijn. Ik zocht de hele ochtend maar vond nog niks. Bij de lunch zei Marty dat ik wellicht terug was gekeerd als een geadopteerd meisje. Er waren sites die adopties regelde. Tijdens de lunch kwamen ook twee berichten. Eén was voor Amari. Het was het jaarverslag. De andere ging aan ons beide. “Ik wil een Meander bezoeken vanavond” schreef hij. We begrepen niet wat hij bedoelde. “Wat is een Meander?” vroeg ik aan Marty. “Het woord heeft verschillende betekenissen” zei Marty, “het wordt vooral gebruikt als een slingerende beek of rivier.” Hij grijnsde even. “Maar ik denk dat Peter het nu gebruikt om een minder bekende betekenis. Een nauwe doorgang in een grot.” “Jouw beurt om te neuken vanavond” lachte Amari.
“Dit klopt voor geen meter” zei Amari toen we weer verder gingen met ons onderzoek. Ik vroeg wat er was. “Ze hebben veel meer inkomen in het jaarverslag dan dat ze kunnen verdienen aan de kaartverkoop. Ze kwam met heel veel getallen, waar ik helemaal niks van snapte. Ook Marty niet. Hij legde aan Amari uit hoe Excel werkte en liet haar alles invoeren.
Ondertussen zocht ik naar adoptiebureaus. “Ik ben er weer” riep ik. “Je was niet weg hoor” zei Amari. “Nee ik leef weer, ik ben op driejarige leeftijd geadopteerd door pa.” Amari keek met me mee. “Ben ik ook geadopteerd?” vroeg ze. Ik ging weer zoeken en na een kwartier kon ik het bevestigen. “Hetzelfde adoptiebureau” zei ik. Nu kwam de rest vanzelf. Emma was net na mijn vertrek door mijn pa geadopteerd en woonde op de boerderij waar ik was opgegroeid. Pa was dus niet weg en hij was me zeker niet komen ophalen. Hetzelfde gold voor mijn ma, de ma van Amari en Chung en de dochters van beide. Alle mannen woonde nog steeds op dezelfde boerderij.
“De kosten klopt ook geen flikker van” zei Amari gefrustreerd. Het verschil was niet zo erg als bij de inkomsten maar toch significant. Omdat niemand hier wat van financiën begreep zou ze het aan Peter moeten vragen. “Het is mooi geweest voor vandaag” zei Marty. “Jij mag vanavond mijn boek wel lezen” zei ik tegen Amari. Ze was niet zo van lezen. Al snel bleek dat ze meer van gamen was. Daar had de vriend van Marty wel wat voor en gaf haar een Nintendo mee.
We waren mooi op tijd thuis. We verdeelde de taken weer en deden snel onze lingerie aan. Ik deed mijn netkousen die door jarretels werden vastgehouden, een minimaal stringetje en een push-up bh die mijn tepels niet bedekte. De lingerie van Amari was duidelijk minder sexy maar zij zou dan ook niet gebruikt gaan worden. Omdat Peter nog niet thuis was, zette we de spullen voor het eten al klaar zodat we straks snel aan tafel konden.
Iets na vijf uur kwam Peter thuis. Wij zaten al op het balkon. “Weer een heerlijk ontvangst” zei Peter. Ik ben iedere keer weer blij dat ik jullie in huis heb genomen. Als eerste kwam hij voorbij Amari en liet zich door haar kussen. Daarbij voelde hij even goed aan haar kutje. “Kom jij bij mij zitten Meandertje?” Natuurlijk ging ik bij hem op schoot zitten. “Ik zie dat je mijn app hebt begrepen.” Ik gaf hem een
kus en zei dat ik het een fijn koosnaampje vond.
We moesten vertellen hoe de dag was geweest. Eerst vertelde ik dat we weer bestonden en geadopteerd waren en dat de volgende generatie ook al geadopteerd was. “Ik voel ook een hele levende meid” zei hij. Vervolgens vertelde Amari over het geld. “Ze verdienen minimaal 250.000 per jaar meer dan dat ze kunnen hebben aan entreegeld. En de inkoop is zeker 125.000 meer in de boeken dan dat ze werkelijk maken” zei Amari. Peter vroeg hoe ze aan die bedragen kwam. Ik begreep helemaal niks van de getallen. Terwijl Peter met mijn tepels aan het spelen was, vroeg hij af en toe wat aan Amari. “Je hebt een punt” zei hij. “Stuur me morgen maar de Excelsheet, dan zal ik het aan mijn boekhouder navragen.”
Amari werd naar de keuken gestuurd om het eten klaar te maken. Peter en ik begonnen meteen te tongen. Hij stak een vinger in mijn kut. “De meander stroomt al naar buiten” zei hij. Ik was inderdaad al behoorlijk nat. Toen hij zijn vinger op mijn clitje duwde kwam er ook meteen een behoorlijke kreun. Weer gleed zijn vinger in mijn kut. Zijn mond ging naar mijn tietjes en hij begon aan mijn tepels te zuigen. Weer gleed zijn vinger, die nu nat was door mijn kutvocht, over mijn clitje. De kreun was al een stuk luider.
Hij pakte me op en zette me op zijn benen. Zo dat we elkaar konden aankijken en mijn benen aan beide kanten van zijn benen waren. Hij duwde zijn broek iets naar beneden waardoor zijn harde lul tevoorschijn kwam. “Voorgerechtje” zei ik met een lach en gaf hem een kus op zijn mond. Ondertussen duwde hij mijn heupen omhoog. Ik pakte zijn lul vast en zette die tegen mijn ingang. Langzaam liet hij me zakken. Langzaam kwam zijn enorme lul in me. Het onweerde nu al in mijn lijf.
Nu zijn lul helemaal in me zat begon ik te wippen. Peter duwde me iets naar achter zodat hij kon zien hoe zijn lul in mijn kutje gleed en weer tevoorschijn kwam. “Zo heerlijk strak” zei hij. Op en neer, Peter bleef naar zijn lul kijken. In en uit. Ik kreunde steeds luider. Heel even zoog Peter aan mijn tepels waardoor de bliksemschichten versterkt werden. Hij haalde zijn gezicht weer van mijn tieten en keek weer naar zijn lul. Ik had een opmerking willen maken maar net toen ik weer zakte, ontplofte de bommen in mijn kt en kwam ik heftig klaar. Heel even kon ik niet meer bewegen. “Doorwippen” zei Peter. Meteen begon ik weer te wippen en liet Peter kijken hoe zijn lul weer in mijn kut verdween. Weer kwam ik klaar maar nu kon ik wel door blijven bewegen. Ik zag het gezicht van Peter vertrekken. Hij begon sneller te ademen. Op en neer. Ik hoorde zijn kreun en zakte snel naar beneden. Op dat moment stroomde zijn sperma in me. Ik wachtte heel even en wipte nog twee keer op en neer en liet zijn lul weer diep in mijn kut. De tweede laag stroomde in me.
We zaten nog een paar minuten in dezelfde houding waarbij de lul van Peter in mijn kut bleef. “Al tijd voor het hoofdgerecht?” vroeg Amari. Ze had duidelijk gewacht met het opdienen van het eten. Peter liet me van hem afgaan. “Laat maar even druppen” zei hij toen hij zag dat ik me schoon wilde gaan maken. Ik ging op een stoel zitten en spreidde mijn benen zodat hij kon zien hoe zijn sperma uit mijn kutje lekte. Zelfs tijdens het eten zorgde ik ervoor dat hij naar mijn kut kon kijken. “Zo heerlijk strak” zei hij iedere keer weer.
Na het eten gingen we meteen naar zijn kamer en liet hij me toch even de laatste restanten sperma uitspoelen. Ze waren nog maar net weg of ik zat al op mijn knieën en werd er weer hard in mijn kut gestoten. Variatie was er niet, hard was het wel, en lekker was het zeker. En zoals altijd kwam de hardste stoot als laatst en stroomde mijn kut weer vol sperma. Later liet hij me nog een keer het werk doen en keek hij weer de hele tijd naar hoe zijn lul in mijn kut verdween.
“Kunnen jullie niet zestien blijven?” vroeg Peter toen ik mijn kut weer had leeggespoeld. “Doe maar een middeltje en ik neem het meteen” zei ik lachend en kroop tegen Peter aan. We tongde nog een beetje en vielen toen in slaap. De volgende ochtend had ik geluk. Hij liet me hem pijpen en spoot mijn mond vol. Toch beter dan drie stoten in je kut en dan sperma voelen. Peter was als eerste bij het ontbijt en ik volgde iets later. Ik maakte een pijpmondje om aan, Amari aan te geven dat ik hem pijpend wakker had gemaakt.
Na het ontbijt liepen we weer naar Marty. Maar erg succesvol waren we niet. Net als de rest van de week. Het enige wat bevestigd werd was dat Amari gelijk had gehad. Er moesten andere inkomstenbronnen zijn. De uitgavekant was wat moeilijker in te schatten maar het lag in de lijn der verwachting dat Amari ook daar gelijk had. Zelf had ik, omdat ik niet verder kwam met de andere dingen, nog een paar andere meiden gecontroleerd. Allemaal waren ze met de geboorte gestorven en drie jaar later geadopteerd, en daarmee weer levend geworden. Er was nog wel een klein ding dat ik gevonden had. Allemaal waren we uit een ander land geadopteerd. Ik kwam uit Zweden en Amari uit Suriname. Daarmee hadden we geen officiële registratie in Amerika, we hadden geen nummer en er was dan ook niks van ons bekend. Verder was ik vooral bezig geweest met het zoeken naar de meiden die waren vertrokken. Johan had me alle namen en foto’s gegeven die hij had. Allemaal waren ze van de aardbodem verdwenen.
Naggy (59)
Liever (31)
Darkworld (32)
Inge3s (47)