Loa De Shemale

Het donker van de Rotterdamse nacht kleeft als natte zijde tegen Loa’s donkere huid terwijl ze met klikkende hakken over de stiller wordende Maasboulevard loopt. De stad dendert nog na in haar benen – baslijnen, het gedempte geraas van treinen, het geflits van laatste trams – maar in haar borstkas bonkt vooral een eenzame, gloeiende tinteling van wilde spanning. Ze is achttien, pas twee maanden in Nederland, en de Nederlandse kou prikt lustig in haar blote bovenbenen onder de korte leren rok. Cup D-tieten bewegen zwaar in de zwarte kanten top; tepelstaafjes met zilveren ringen prikken gevoelig tegen de stof als ze ademhaalt. Tussen haar dijen rust, halfslap maar al bezield, twintig centimeter donker vlees waar ze met niemand over durft te praten. Haar Tante in Ghana waarschuwde nog: „Loa, jij bent speciaal, maar de wereld is niet altijd lief.” Vandaag geeft ze de wereld een kans om het te bewijzen.

Voor de ingang van Club Parkzicht flitst paars neon over de stoep. Twee rokende jongens kijken op terwijl ze langsloopt; een van hen fluistert zacht „godver, check die tieten”, maar Loa’s blik blijft strak vooruit. Binnen wikkelt de damp van lasers en wietlucht zich om haar heen. De DJ draait trage afro-trap; het ritme klopt rechtstreeks tegen haar heupen. Ze bestelt een shot tequila aan de bar, gooit het achterover, voelt de vuurzee in haar keel glijden en besluit: dansen, nu, alsof de vloer haar tweede huid wordt.

Haar lichaam wentelt in een cocon van hiphopbeats; kontrolletje op kontrolletje, heupen draaiend, handen door kroesig zwart haar. Het zweet breekt uit tussen haar schouders, parelt langs haar ruggengraat, omlaag naar de spleet van haar billen. Ze voelt blikken op zich branden – mannen, vrouwen, wie dan ook – maar geen durft dichterbij te komen. Een goudblonde jongen aan de rand van de dansvloer valt op: slank, wijde spijkerbroek, wit T-shirt dat om zijn ribben fladdert, wenkbrauwen die een eeuwige verbijsterde frons lijken te dragen. Zijn ogen zijn blauw spiegelglas dat Loa maar blijft volgen.

Bij het vierde nummer komt hij naderbij, schuifelt onhandig mee op het beatje, niet lelijk maar vooral bezield door goede moed. Loa draait zich half naar hem toe, laat een lome glimlach rollen. Hij schrikt even van het felwit van haar tanden tegen de donkere huid, maar dan buigt hij naar voren – zenuwachtig, hoorbaar – en vraagt: „Kan ik je een drankje aanbieden?” Nederlands zonder zware tongval, stem een beetje schor van de spanning.

„Surprise me,” zegt Loa, diep uit haar borst, en ze ziet zijn ogen even flitsen naar de doorzichtige top waar haar piercingen priemen. Hij bestelt twee neonblauwe cocktails die naar kokos en sterke alcohol smaken. Terwijl ze drinken vertelt hij dat hij Jochem heet, twintig is, studeert aan de Hogeschool Rotterdam en vanavond eigenlijk alleen kwam omdat vrienden op het laatste moment afbelden. „Maar ik ben blij dat ze niet zijn meegegaan,” voegt hij er lacherig aan toe, rode gloed op zijn jonge wangen.

Ze praten over nachtelijke uitstraling van steden, favoriete muziek, hoe Nederland regen en vrijheid in één adem blaast. Jochem vraagt ernaar hoe het is om uit Ghana te komen; Loa ontwijkt het gevaarlijke onderwerp geslachtsverandering en spint luchtig verder over tropische nachten en kokosnootlucht. Elke keer als ze praat, leunt hij iets dichterbij, alsof haar stem een papieren bootje is dat hij moet vangen. Zijn blik valt steeds naar haar volle lippen, dan weer naar de ronding van haar billen in het leer. Na het derde cocktailglas klopt hij op een onzichtbare klok. „Zullen we even naar buiten gaan? Een frisse neus halen?”

Buiten is het februari-koud, maar Jochem trekt zijn bomberjack uit en slaat het om haar schouders. Zijn hand blijft even hangen, vingers beroeren de rand van haar schouder, alsof hij nieuwsgierig is naar hoe glad, hoe warm zwarte huid voelt in nachtlucht. Ze lopen tot achter de glazen fietsenstalling, waar rokerspraat uitblijft; schemerige lichtpuntjes van de haveninstallaties weerspiegelen in het water. Hij draait zich naar haar toe, zijn adem stijgt wolkje voor wolkje.

„Ik wilde al de hele tijd dit doen,” bekent hij hees. Loa antwoordt met haar lichaam: stapt dichterbij, handen omhoog naar zijn nek, vingers in zijn blonde kuif. Hun lippen ontmoeten elkaar. De eerste kus is timide, maar bij de tweede schuift zij haar tong tussen zijn tanden, hij proeft kokos en een vleug zout op zijn adem. Jochem’s hand glijdt onwillekeurig naar haar heup, trekt haar tegen zich aan; zijn slanke lichaam trilt. Ze voelt zijn knokkels in het midden van haar rug, maar ook iets anders: een vage stijfheid die begint te zeuren in zijn spijkerbroek. Loa bijt zacht in zijn onderlip, trekt terug en fluistert: „Heb je zin om verder te kussen waar het stiller is?”

„M-mijn huis is vijf minuten fietsen,” stottert hij. „O nee, ik heb maar één fiets.”

„Dan lopen we,” grinnikt ze. „Je hebt twee been toch?”

Hij lacht nerveus, pakt haar hand vast en zoent haar nog een keer midden op het brugdek, boven het trage zwarte water, alsof hij wil laten zien dat hij niet bang is.

Het huis is een bovenwoning in een rijtje naast de oude havenkranen. Trappen kreunen, maar het appartement ruikt naar kaneelthee en mannelijke netheid: boeken over duurzaam bouwen, een wasrek met sokken, een driezitsbank die uitnodigt met grote kussens. Jochem werpt zijn sleutels in een schaaltje, wil iets zeggen over koffie, maar Loa duwt hem al naar de zitting, duwt het jack van zijn schouders, duwt haar tong terug waar die gebleven was. Ze ruikt zijn huivering, proeft die onder zijn kaakbeen en voelt hoe hij kreunt in zijn maag, een resonantie die lager en lager zakt.

Kleding droogt snel onder vingertoppen. Zijn T-shirt verdwijnt, onthult een ribbenkast die bijna doorschijnend is, kleine tepels hard van de kou én opwinding. Loa laat haar tong erover schieten, nipt, zacht als een glimmende naald. Terwijl ze hem zoent, glijden haar handen naar zijn gulp, drukt de platte hand over de bobbel die daar klopt. Jochem stoot een hijg uit, duwt heup naar voren, maar durft nog niet zelf iets te grijpen. Zij tilt zijn armen omhoog, trekt het shirt helemaal uit, gooit het weg. Dan trekt ze haar eigen top uit, zodat beide prachtige D-cups met hun metaalglanzende ringen vrij komen. Er valt een halo van licht op haar rondingen, vals maar fonkelend.

„Loa… god, wat’n mooie tieten,” hijgt hij, en hij leunt er onwillekeurig naar. Zijn mond omvat een tepel, trekt zacht, hapt voorzichtig tegen het zilver. Ze voelt de elektrische schok tot in haar ballen trekken. Met een hand werkt ze haar rok los, duwt die omlaag, blijft staan in een string van kant, strak genoeg om haar halfstijve pik plat te drukken naar beneden. Jochem’s hand aarzelt op haar heup, dan laat hij hem zakken, onder de rand van kant, en schrikt.

Zijn hele lichaam verstijft. Zijn vingers hebben iets hards, warms, dikkigs gevoeld dat daar beslist niet in een gewone slip thuishoort. Hij deinst terug, ogen wijd. „Wat… wat is dat?”

Loa’s hart bonkt, maar ze is voorbereid. Ze pakt zijn pols, drukt een kus op zijn klamme handpalm. „Rustig,” zegt ze zacht, maar ferm. „Ik ben anders dan meisjes die je kent. Ik ben een shemale, lieverd. De beste van twee continenten.” Ze haalt het elastiekje van haar string, laat de stof vallen. Twintig centimeter donkere vlees veert omhoog, half-verrast, half-glunderend. „Zie je? Borsten… en lul. Geen geheim meer.”

Jochem’s adem is een stotterende klinkspaan. Zijn blik schiet van haar gezicht naar het zwaard tussen haar dijen, weer terug. „Ik… had niet verwacht…”

„Je hoeft niets. Als je wil stoppen, zeg je het,” spreekt Loa, en ze houdt zijn hand vast. Dan trekt ze zijn gulp omlaag, graait naar binnen en haalt een keurig besneden, nog zachte 18-centimeter lul tevoorschijn die bloedrood en vertwijfeld trilt. „Maar misschien wil je wel verder met iemand die precies weet wat jouw lul nodig heeft.”

Hij slikt, kijkt naar haar hand die hem omvat. Niemand heeft hem ooit zo direct aangeraakt. Dan kijkt hij op, de frons is verdwenen, plaats gemaakt voor een glazige honger. „Ik wil verder,” fluistert hij. „Als jij me leidt.”

„Schat, ik neem je mee,” zegt Loa, en ze duwt hem naakt op de bank. Voor het eerst ziet ze hem helemaal: lange ledematen, smalle heupen, blond schaamhaar, penis die al harder wordt. Ze spreidt zich boven hem uit, haar D-borsten bungelend, en zoent hem diep. Terwijl zijn tong met de hare worstelt, knijpt ze zacht in zijn tepels; hij kreunt in haar mond. Ze laat haar lichaam zakken, schuurt haar eigen knuppel langs zijn buik, laat druppel voorvocht achter op zijn navel.

Dan zakt ze op haar knieën, tussen zijn dijen. Haar vingers maken een ring – langzaam, tergend – om zijn paal. Eerst trekt ze zacht, test zijn reaktie, dan steviger, ritmisch. Jochem valt achterover, ademt staccato. Een pareltje voorvocht parelt uit zijn slijpspuit; Loa likt het weg, proeft het zilte. „Lekker blanke jongen,” mompelt ze, en zonder waarschuwing neemt ze hem helemaal in haar mond.

Haar lippen glijden tot zijn schaambeen, tong wiegt onderlangs de onderzijde van de eikel, slokt, zuigt, laat weer los. Jochem’s heupen schieten omhoog, handen grijpen in haar kroeshaar. Ze spuugt een straaltje speeksel erover, vormt een vuist, beukt over zijn eikel heen en weer. Hij hijgt haar naam, „Lo-saa”, als een gebedje.

Ze komt omhoog, spreidt zijn benen wijd met de knieën omhoog. Pakt het kussen, propt het onder zijn kont. „Ik ga op je rijden, maar eerst maak ik je nat,” zegt ze hees. Ze spuugt in haar hand, wrijft over haar kontgaatje, doet hetzelfde bij hem. Twee vingers glijden bij zichzelf naar binnen – een korte siddering – dan richt ze zich boven hem. Terwijl ze hem zoent, positioneert ze zijn natte eikel tegen haar sterretje en laat zich zakken.

Het gevoel is een lange, dunne vlam die haar ruggengraat uitprikt. Zijn 18 centimeter glijdt erin, langzaam, haar spier eromheen kloppend. Jochem kreunt radeloos. „Fuck, je bent… zó strak,” stamelt hij. Loa’s adem stokt, dan begint ze te rijden: omhoog, omlaag, heupen swingen, tepels bungelend voor zijn gezicht. Hij zuigt gretig, terwijl zij met haar anus kneedt om zijn schacht. Ze verhoogt het tempo, verdubbelt het, spieren sluiten zich als een vochtige vuist. Elke stoot klinkt nat onder de vintage plaat die ergens een vergeten Marvin Gaye draait; haar billen kletsen tegen zijn dijen.

Hij gilt haar naam, „Ik kom, ik kom!” – maar ze grijnst, vertraagt, trekt zich terug tot zijn eikel er nog maar half inzit, knijpt zijn ballen samen. „Niet zo snel, jongen. Ik wil je tweede lading in andere vorm.” Ze tilt haar kont omhoog, laat zijn lul eruit glijden met een hoorbare ‘plop’. Sperma spuit meteen, klodders over zijn borst, druipt langs haar vingers. De lucht is een mix van tequila, mannenzaad en haar eigen bloedsnelle opwinding.

Nog hijgend draait Loa Jochem op zijn zij. „Nu jij,” zegt ze zacht, maar onmiskenbaar dominant. Ze snijdt een pakje glijmiddel open dat op de salontafel lag, smeert haar lul glimmend, druppelt de rest tussen zijn billen. Twintig centimeter donkere pik knikt zwaar. Ze spreidt zijn bovenbeen omhoog, legt zich erachter, drukt haar eikel ertegenaan. „Adem in,” beveelt ze. Hij doet het, en terwijl ze zoent, schuift ze naar binnen.

Eerst is er weerstand – spier verspert, kreten stokken. Dan geeft de ring mee; 20 centimeter glijden er langzaam, millimeter voor millimeter in. Jochem’s keel maakt een raspend geluid tussen pijn en extase. „Breathe, focus on mijn lippen,” fluistert Loa, en ze masseert zijn prostaat vanbinnen met kleine cirkels. Zijn pik, halfslap van net klaarkomen, komt weer tot leven in haar hand. Ze begint te stoten: voorzichtig, dan steeds dieper, heupen rollen als bij een langzame hula. Haar ballen tikken tegen zijn bil, haar piercings rinkelen zacht.

„V-verbazingwekkend,” stoot hij uit. Zijn eigen voorvocht glijdt over haar vingers als een zijden draad. Ze versnelt tempo, trekt hem tegelijk af in de maat van haar stoten – een duale stroom van genot. De bank kraakt ernstig; slijm, zweet, glijmiddel maken een vochtige jam. Jochem’s ogen draaien achteruit, hij gilt: „Fuck, ik kom weer!” Zijn nieuwe orgasme barst, spuit over de kussens, trajectloos maar krachtig. Loa voelt de druk in haar lul oplopen, bonkt nog een paar keer diep en explodeert dan: warme pulsen vullen zijn darmen, zoveel dat een beetje terug langs haar steel druipt.

Ze blijven even als één bevlekte sculptuur liggen – hij doezelend, zij hijgend. Dan trekt ze voorzichtig terug; haar lul valt eruit met een zachte ‘plof’, gevolgd door een straaltje eigen sperma. Jochem kreunt verloren.

Even is het stil, alleen hun adem. Dan schuift Loa omhoog, kust zijn wang, zijn mond. Hij hijgt nog, maar draait zich half, neemt haar pik – zacht, maar halfstijf – in zijn hand. „Spijt me van mijn schrik,” mompelt hij. „Kan ik… jou nog iets geven?”

Ze glimlacht, veegt haar haren naar achteren. „Vastpakken is een begin,” zegt ze. Hij kneedt haar slappe vlees, bloed stroomt langzaam terug. „Likken mag ook.”

Binnen enkele ogenblikken hangt hij boven haar schoot, tong omhult de 20 centimeter die herrijst, paars en blinkend van hun vocht. Hij zuigt, spuugt, zuigt dieper, laat zich bijna kokhalzend vullen maar wil door. Loa’s vingers graaien in zijn blonde pieken. „Zo diep mogelijk, good boy,” stamelt ze. Haar heupen beginnen te stoten, ze hijgt, kreunt, „Ik ga je mond neuken, oké?” Hij knikt heftig, geeft de controle prijs. Ze pompt, laat hem slijmen, voelt hoe speeksel langs haar ballen gutst. Een laatste ruk, een kreet – ze spuit, slapend maar nog krachtig, schiet in zijn keel, op zijn tong. Hij slikt hoorbaar, laat een deel lopen over kin en druppelt op haar knieën.

Loa trekt hem omhoog, zoent hem vol sperma, deelt hun eigen geil. „Lekker,” fluistert ze. „Zullen we nog een rondje vrijen? Misschien onder de douche? Dan leer je pas kennen hoe zacht ik inzeep.”

Jochem’s ogen fonkelen, vuur en verlegenheid door elkaar. „Alsjeblieft,” hijgt hij.

Ze staan op, struikelen half, maar haar arm steekt uit, trekt hem mee naar de kleine badkamer. Warm water sist. Terwijl stoom opstijgt, trekt Loa hem onder de straal. Ze zeepen elkaar in: haar borsten, zijn bilspieren, haar nog half-stijve pik, zijn inmiddels slap wordende lul. Vingers glijden heen en weer, kussen worden tongzoenen, beide lichamen rollen tegen de tegels. De nacht is jong, hun dorst onverzadigbaar.

„Zolang als je maar durft,” zegt Loa terwijl ze een been om zijn heup slaat en zijn eikel weer tegen haar nog natte gaatje drukt. „Gaat hij weer?”

„Voor jou altijd,” antwoordt hij, en hij duwt voorzichtig naar binnen.

De doucheparels dansen over hun huid, maar binnenin tillen hele werelden elkaar op in bonkende stilte. De eerste zonnestralen van zaterdag kruipen over de dakrand terwijl twee jonge lichamen, nog vol vragen maar nu vooral vol begeerte, elkaar opnieuw vinden in warme golven. Loa’s lach echo’t tegen de koepel van de douche: „Dit is pas avontuur.”

En hij, terwijl hij haar neemt, weet dat hij nooit meer hetzelfde zal slapen – nu hij weet hoe het is om te geven én ontvangen, hoe het is om van een godin met beide geschenken diep en breed geneukt te worden. De ochtend kijkt mee, maar zegt niets; alleen het geluid van huid op huid, hijgende adem en kokend water vervult het kleine huisje in de oude haven. En ergens, tussen een kreun en een kus, besluiten ze dat dit hoofdstuk maar het begin is van een boek dat ze samen gaan uitschrijven – met inkt van zweet, sperma, en nog véél meer wilde Rotterdamse nachten.

Trefwoord(en): Afrika, Erotisch, Neuken, Pijpen, Shemale, Suggestie?

Meer verhalen die je waarschijnlijk leuk vindt

• Minimum Loon Daar Kom Ik Mijn Bed Niet V... (9.4) door Marius W
• Ontmaagd In De Supermarkt (9.5) door Leen
• Elke (9.2) door Henri82
• Speeltje (9.0) door Buzzer
• Ontmaagd Op Het Podium (9.2) door Leen
• Op Zomerkamp (9.1) door Steifeduo
• De Avonturen Van Arthur En Laura (9.6) door John Adams
• Gezellig Thuis (8.7) door DirtyMind23348
• Spelen Met Mijn Babysitter (9.2) door Xxxme
• Sletje Lisa Krijgt Wat Ze Wil (8.9) door De Seks Leraar

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!