Door: Dannyboy
Datum: 15-06-2026 | Cijfer: 9.7 | Gelezen: 760
Lengte: Zeer Lang | Leestijd: 45 minuten | Lezers Online: 10
Trefwoord(en): Huisgenoot,
Lengte: Zeer Lang | Leestijd: 45 minuten | Lezers Online: 10
Trefwoord(en): Huisgenoot,
Vervolg op: Een Beeldschone Huisgenote - 124
Mandy en ik stonden in ons ondergoed in de gang. Onze dochters waren gelukkig snel in slaap gevallen. Mandy had mijn telefoon gepakt en wij bekeken de beelden van de achtertuin. Ze scrolde de video terug naar het tijdstip waarop het alarm afging en zette hem stil. Ik zag niets verdachts. De achterdeur was gewoon dicht, maar ik wist ongeveer waar de bewegingssensoren lagen. Toch zag ik niks.
‘’Wat is dit?’’ fluisterde Mandy toen ze naar een zwarte vlek achter de grote plant wees.
Ik keek aandachtig maar kon niet zeggen wat het was. Ze speelde de video af en we zagen een zwarte vlek achter de grote plant verdwijnen. We keken elkaar aan.
‘’Zou iemand achter de plant zijn?’’ vroeg ze fluisterend. Haar stem trilde.
‘’Ik weet het niet, het is niet duidelijk te zien. Eigenlijk moet de camera meer naar links staan, dan hebben we beter beeld.’’
Ze knikte. ‘’Maar wat doen we?’’
‘’Ik ga wel even naar beneden kijken en jij blijft hier,’’ antwoordde ik en stond op het punt naar de trap te lopen.
Mandy greep mijn arm en siste: ‘’Nee! Je gaat niet alleen. Ik ga met je mee.’’
Ik draaide me om en mijn blik bleef even hangen op haar mooie borsten. ‘’Prima, maar ik zou de badjas even aantrekken, Mandy.’’
Ze keek naar beneden en daarna naar mijn ogen. ‘’Wacht hier even. Waag het niet zonder mij te gaan.’’
Ze snelde naar de slaapkamer en daarna verdween ze naar de badkamer. Wat was ze van plan? Ze kwam terug met een steel van de vloertrekker, die ze aan mij gaf. Ik keek haar vragend aan.
Ze haalde haar schouders op. ‘’We hebben geen knuppel in huis.’’ Ondanks dat ik best nerveus was, moest ik zachtjes lachen.
We stonden bij de trap en ik deed het licht van beneden aan. Ik hield de steel stevig vast in mijn hand terwijl Mandy zich aan mijn arm vastklemde. Ik kon voelen dat ze een beetje bang was. Ik was zelf bepaald ook niet rustig. Ik vroeg me ineens af of het licht aandoen verstandig was, maar het deed er niet toe. We daalden heel langzaam af, onze voeten maakten geen geluid op de treden. Ergens halverwege hield ik halt.
‘’Heb je de sirene uitgeschakeld of het alarm?’’ vroeg ik fluisterend.
Mandy aarzelde even en haalde haar telefoon tevoorschijn. Haar wangen werden licht rood. ‘’Het hele alarm staat nu uit.’’
Ik humde terwijl ik nadacht. ‘’Dat was misschien niet zo handig. Nu kunnen we niet weten of iemand het huis is binnengekomen. Hoe lang stond de sirene aan?’’
‘’Best wel lang, want je was moeilijk wakker te krijgen,’’ antwoordde ze zacht en kneep in mijn arm. Ze was niet op haar gemak.
Ik knikte langzaam. ‘’Dat is goed. Die sirene zou Jenna, of iemand anders, wel hebben afgeschrikt. Maar goed, we gaan verder.’’
Het duurde een eeuwigheid maar we waren beneden in de gang en die was leeg. Ik legde mijn hand op de deurklink die naar de keuken leidde en ik hoorde de zware ademhaling van Mandy naast me. Toen schoot er iets door mijn hoofd dat ik veel eerder had moeten bedenken. ‘’Mandy, kijk naar de live-beelden van de camera in de achtertuin.’’
Ze had haar telefoon al in haar hand en de app stond open. Ze klikte op de knop en we keken samen naar de beelden, maar zagen niets wat verdacht was.
‘’Oké,’’ mompelde ik terwijl ik mijn hand weer op de deurklink zette. Met mijn andere hand klemde ik de steel stevig vast. De deurklink ging heel traag naar beneden en maakte gelukkig nauwelijks geluid. Ik duwde de deur voorzichtig naar voren en gluurde door de kier, maar zag alleen duisternis. Ik aarzelde even om het licht aan te doen en keek vragend naar Mandy, die zenuwachtig knikte. Ik haalde diep adem, deed het licht aan en stapte haastig naar binnen met de steel in de aanslag, klaar om toe te slaan. Mandy zag mijn manoeuvre niet aankomen en slaakte een zachte gil toen haar hand bijna van mijn arm gleed. De keuken was echter verlaten en stil.
De schuifdeuren tussen de keuken en woonkamer stonden open, maar het licht in de woonkamer was uit. We slopen rustig om de grote tafel heen en ik gluurde om de hoek naar de woonkamer, maar zag zoals ik had verwacht niets in het donker. Ik keek Mandy vragend aan of ze wilde kijken. Ze schudde haar hoofd heftig van nee. Voordat ik mijn hand om de hoek wilde steken om het licht in de woonkamer aan te doen, vroeg ik me af of wij niet aan het overdrijven waren. Ik keek in de bruine ogen van Mandy en zag dat ze het helemaal niet leuk vond. Waarom was ik zelf ook bang? Zou Jenna ons echt iets aandoen? Dat zou een hele domme actie van haar zijn geweest, gezien haar intelligentie. Het zou haar meteen verdacht maken als ze zoiets deed. Ik begon meer zelfvertrouwen te krijgen, deed het licht aan in de woonkamer en stapte zonder te aarzelen de kamer binnen. Weer zag Mandy dit niet aankomen en siste iets onverstaanbaars terwijl ze snel naast mij ging staan. Ik liep vastberaden de kamer verder in met Mandy die mijn arm nu niet meer losliet. De kamer was net als de rest van het huis verlaten. Ik keek naar de hand van Mandy op mijn arm. ‘’Je hoeft niet zo hard in mijn arm te knijpen,’’ zei ik zacht met een kleine glimlach.
Haar vingers ontspanden meteen. ‘’En wat doen we nu? De garage kijken?’’
Ik keek naar de gordijnen. ‘’Nee, we gaan eerst de achtertuin bekijken,’’ zei ik terwijl ik naar de gesloten gordijnen liep. Voordat ik mijn hoofd tussen de gordijnen wilde steken, moest ik onwillekeurig grinniken. Het leek wel een horrorfilm. Ik keek Mandy aan. ‘’Wil jij kijken? Ik kan toch niet veel zien.’’
Ze schudde heftig haar hoofd en keek me zelfs bijna boos aan.
‘’Hé, rustig meisje. Er is niemand in huis,’’ probeerde ik haar te kalmeren.
‘’Dat weet je niet, Danny. De garage hebben we nog niet bekeken. Je kunt daar ook binnenkomen via de achtertuin.’’
Daar had ze een punt, maar ik stak mijn hoofd tussen de gordijnen en tuurde de achtertuin in, al zag ik natuurlijk weinig in het donker. Ik voelde dat Mandy’s hand trilde op mijn arm. Ik haalde mijn hoofd terug en schoof de gordijnen open. Mandy hield haar adem in terwijl we naar buiten keken.
‘’En?’’ vroeg ik haar.
Ze schudde haar hoofd. ‘’Nee, ik zie niks. Ook niets achter de plant.’’
Ook toen ik de buitenlampen aandeed, zagen we niets in de achtertuin. Aan de ene kant was dat goed nieuws, maar aan de andere kant stelde het Mandy niet gerust. Dus gingen we naar de garage. Ik liep er met redelijk grote passen naartoe en was ervan overtuigd dat er niemand was. Mandy was daarentegen alleen maar nerveuzer geworden en probeerde mij af te remmen. Toen ik voorstelde dat ze hier bleef en ik alleen verder ging kijken, kreeg ik een boze blik van haar terug. Toen ik zelfverzekerd naar de deur liep en de deurklink pakte, werd ik ineens zenuwachtig. Om de een of andere reden had ik het gevoel dat er iets in de garage was. Ik wist niet waarom, maar het voelde niet goed. Mandy merkte mijn verandering op en werd alleen maar nerveuzer. Ik duwde de deurklink millimeter voor millimeter naar beneden, wetende dat dat veel geluid maakte. Toen hij helemaal beneden was, duwde ik de deur uiterst voorzichtig een klein beetje open. Mijn hart bonkte hard in mijn keel. Heel even was ik bang dat het uit mijn borstkas zou springen. Mandy kneep mijn arm bijna fijn, maar mijn aandacht was ergens anders. Ik haalde diep adem en keek Mandy aan, die begreep wat ik van plan was. De angst was duidelijk in haar ogen af te lezen. Ik haalde opnieuw adem en toen gebeurde alles snel. Mijn hand schoot door de kier van de deur en deed het licht aan. Daarna beukte ik de deur open en stormde de garage binnen met de steel in de aanslag. We stonden midden in de fel verlichte garage en keken vlug om ons heen. De garage was gewoon leeg en stil. Er was gewoon niemand. Ik kon weer rustig ademhalen en moest zachtjes lachen om alles.
Toen slaakte Mandy een luide gil. Binnen een duizendste van een seconde was ik alert en onderzocht ik de garage zo snel als ik kon, maar ik zag weer niets. Ik keek mijn vrouw aan, die angstig naar de deur staarde.
‘’Ik zag iets in de achtertuin,’’ zei ze terwijl ze beefde van angst.
‘’Pak je telefoon, Mandy,’’ zei ik terwijl ik de deur nauwlettend in de gaten hield. Ik kon niets zien door het raampje in de deur.
‘’Daar!’’ fluisterde ze terwijl ze naar een kleine zwarte vlek wees.
Nu zag ik inderdaad ook iets, maar ik kon niet goed zien wat het was. ‘’Het kan in ieder geval geen mens zijn,’’ zei ik.
Nu ik bijna zeker wist dat het geen persoon was, verdween de angst uit me. Ik haalde mijn telefoon tevoorschijn, liep naar de deur en wilde een foto maken door het raam. Door de felle verlichting in de garage zag ik alleen de weerspiegeling van de garage in het raam. Naast de deur zat ook een lichtschakelaar en ik deed het licht uit.
In een oogwenk stond Mandy naast me.
Ik maakte een aantal foto’s van de achtertuin en we bestudeerden de resultaten. Op een van de foto’s zagen we een duidelijke schim. Toen ik daarop inzoomde, moest ik ineens heel hard lachen.
Het was een zwarte kat van onze buren…
Mandy had het licht weer aangezet en keek me lang laatdunkend aan terwijl ik mijn best deed om niet verder te lachen. ‘’Het is helemaal niet grappig, Danny! Ik ben doodsbang geweest en dat allemaal voor niets door die stomme kat.’’
Na een tijdje was ik eindelijk uitgelachen. ‘’Sorry schatje,’’ zei ik en toen viel mijn blik op de half openstaande badjas van Mandy, waardoor er een mooi decolleté te zien was.
‘’Allemachtig, Danny! Ik scheet zowat in mijn broek van angst en jij kijkt nu naar mijn tieten?’’ riep Mandy uit.
Ik keek onschuldig. ‘’Ik kan er niets aan doen. Ze zijn gewoon heel mooi om naar te kijken.’’
Ze trok haar badjas wijd open waardoor haar borsten volledig bloot kwamen te staan. ‘’Nou, gezien? Dan is het nu niet meer spannend.’’
Ik staarde een ogenblik roerloos naar haar mooie rondingen. Ik voelde dat ik opgewonden werd. ‘’Nou, ik ben het niet met je eens. Ze zijn nog steeds prachtig.’’
Ze zuchtte diep. ‘’Jij bent hopeloos.’’
Ik zette een stap naar voren en greep haar stevig beet met mijn handen op haar billen en keek haar ondeugend aan.
‘’Nee, Danny,’’ kreunde ze. ‘’Laat mij los. Ik wil slapen. Over een paar uur moeten we al op.’’
Ik hield mijn hoofd scheef. ‘’Wil je je spanning niet kwijtraken?’’ Ik toverde een grote grijns op mijn gezicht terwijl ik haar billen masseerde.
‘’Nee, Danny,’’ zei ze geïrriteerd maar ik kon zien dat ze haar best deed om niet te glimlachen. Ze duwde me van zich af. ‘’Kom, naar boven, smeerlap.’’
Mandy verdween en met een glimlach keek ik nog even naar buiten. De kat kwam in het licht van de buitenlamp en keek mij aan. Haar ogen glinsterden en toen was ze weer verdwenen. Ik deed de lichten uit en liep naar de keuken want ik had dorst gekregen. Ik pakte het sap uit de koelkast en dronk rechtstreeks uit het pak. Dat mocht niet van Mandy maar ze kwam er toch niet achter. Terwijl ik nog een slokje nam, was ik even in mijn gedachten verzonken. Misschien was het allemaal wel overdreven geweest. Jenna zou zoiets nooit doen, lijkt me. Ik vroeg me af of het alarmsysteem wel een goed idee was. De sensoren in de deuren en ramen waren wel handig, maar de bewegingssensoren in de tuin mogen van mij verwijderd worden. Mandy was goed bang geweest en dat was het laatste wat ik wilde. Morgen maar even met Nick bespreken. Ik nam nog een slokje uit het pak en werd van achteren vastgepakt. Ik schrok me te pletter en draaide mijn hoofd wild om om te kijken wie het was. Het bleek gelukkig Mandy te zijn. ‘’Jezus! Je liet mij schrikken!’’
Ze giechelde zachtjes. ‘’Sorry, lieverd. En wat ben je aan het doen, meneertje?’’
Ik bleef even stil. Niet omdat ik wist dat ik betrapt was op het drinken uit het pak, maar ik voelde twee warme borsten tegen mijn rug drukken. Haar handen streelden zachtjes over mijn borst en buik. Binnen een paar seconden was ik opgewonden geraakt. Mandy grinnikte toen ze mijn reactie merkte en pakte het pak drinken uit mijn hand. Ze nam zelf een flinke slok. Daarna zette ze het pak op het aanrecht en haar beide handen doken meteen in mijn boxershort en grepen mijn erectie beet. ‘’Je bent een stoute jongen,’’ fluisterde ze zacht en duwde mijn boxer naar beneden. Ik draaide me om en merkte dat ze naakt was. Haar ogen schitterden, wat ik al zo goed kende en wist wat het betekende.
Grommend draaide ik ons om en duwde haar met haar rug tegen de deur van de koelkast aan. Heel even werden haar ogen groot toen ze de koude deur voelde, maar ze beantwoordde mijn zoen gretig. Ze wilde duidelijk niet lang wachten, pakte mijn harde pik en liet hem meerdere keren langs haar lippen glijden. Toen haar kutje voldoende nat was, duwde ze mijn erectie in zich, terwijl we nog steeds hartstochtelijk aan het zoenen waren.
‘’Neuk me,’’ zei ze licht hijgend tussen de zoenen door.
Ik gehoorzaamde en zette het tempo flink hoog. Mandy ontving mijn harde stoten met kreunen. Ze had haar armen om mijn nek geslagen, haar hoofd rustte op mijn schouder en ze beet zacht in het vlees van mijn schouder toen ik haar een harde stoot gaf. Ik had haar stevige heupen gegrepen om nog harder te bewegen, want ik was zo geil. Mandy drukte haar warme lijf zo hard mogelijk tegen me aan, alsof ze ons samen wilde smelten.
‘’Fuck,’’ hijgde ze. ‘’Zo lekker! Harder!’’
Ik gromde, mijn voorhoofd barstte uit van het zweet.
‘’Oh,’’ kreunde ze hard. ‘’Jouw schaamhaar schuurt.’’
Ik had me al een tijdje niet meer echt geschoren en had nu kort, hard schaamhaar. Ik grijnsde en duwde mijn lichaam bij elke stoot hard tegen haar aan. Het duurde niet lang voordat ze haar hoogtepunt bereikte. Ze werd helemaal wild en probeerde mee te bewegen, wat haar echter niet lukte door mijn harde stoten. Haar lichaam kronkelde wild tussen mijn lichaam en de koelkast en ze beet hard in mijn schouder. Ik voelde het nauwelijks, want ik voelde mijn genot enorm snel toenemen in mijn lijf. Het was zo lekker dat ik alleen maar meer wilde en toen ontplofte ik. Met een paar krachtige stoten loosde ik, naar mijn gevoel miljoenen liters, in haar knijpende, verhitte kutje.
De rust keerde langzaam terug in de keuken en we keken elkaar hijgend aan.
‘’De spanning is nu weg,’’ zei ze zacht, waarna we allebei in lachen uitbarstten.
Toen slaakte ze een zucht. ‘’Dat was weer heerlijk, Danny.’’
‘’Ik ben het met je eens. Ik ben zo blij dat je mijn vrouw bent. Je bent echt zo mooi en lekker.’’
Mandy glimlachte lief. ‘’Ik ben altijd van jou en dat weet je.’’ Ze gaf me een zoentje op mijn mond. Ze pakte de handdoek en legde die snel op haar kruis toen ik naar achteren stapte. ‘’Waarom moet ik altijd jouw rommel opruimen?’’ mopperde ze terwijl ze naar boven liep. Met een voldane grijns liep ik achter haar aan naar boven, waarbij ik een schitterend uitzicht op haar wiegende billen had. Dat wist Mandy heel goed, maar ze gunde mij dat pleziertje.
De volgende dag op het werk vertelde Mandy over ons avontuur van afgelopen nacht. De dames moesten giechelen toen ze hoorden dat het om een zwarte kat bleek te gaan.
‘’Nou, jullie hebben een avontuur beleefd,’’ lachte Elise.
‘’Ons avontuur duurde nog langer, nietwaar, schoonheid?’’ zei ik grijnzend.
Anna pikte mijn toon meteen op en haar ogen fonkelden. Mandy rolde met haar ogen. ‘’Danny, ze hoeven ook niet alles te weten.’’
‘’Ja, ik wil het ook niet horen!’’ mompelde Sofie, die daarna serieus naar Mandy keek. ‘’Ben je echt bang voor Jenna?’’
‘’Nou, echt bang is misschien een groot woord, maar ik voel mij niet zo op mijn gemak,’’ antwoordde Mandy. ‘’Wij horen niets meer van haar. Wat betekent dat? Zou Jenna dat doen, Sofie? Zwijgen?’’
Sofie aarzelde even. ‘’Nu je dat zegt, ik weet het niet. Ik heb van Vera begrepen dat de organisatie van therapeuten op de hoogte is van het nieuws.’’
Mandy zuchtte. ‘’Waarom kan ik niet ontspannen? Ik heb het gevoel dat Jenna haar pijlen nu op Danny en mij heeft gericht.’’
‘’Ik zou me daar niet al te druk om maken,’’ zei Sofie voorzichtig. ‘’Zoiets zou Jenna nooit doen. Dat denk ik tenminste. Ze is wel slim en sluw, maar bij jullie inbreken? Nee, daar is zij veel te slim voor.’’
Ik knikte. ‘’Ja, daar had ik ook over nagedacht. Ik denk dat wij een beetje overdreven hebben gehandeld.’’
Elise kon er niets aan doen en moest giechelen. ‘’Jullie hebben wel een heel spannend avontuur beleefd, net als in een horrorfilm.’’
‘’Het was helemaal niet leuk,’’ bromde Mandy.
‘’Oh, was onze seks in de keuken niet leuk?’’ vroeg ik met een opgetrokken wenkbrauw.
De dames barstten in lachen uit.
‘’Danny!’’ riep Mandy verontwaardigd uit.
‘’Tralala, te veel informatie!’’ mompelde Sofie.
Anna keek mij ondeugend aan. Ik wist wat haar gedachten waren. De volgende keer wilde ze Mandy’s plaats innemen. Ik knipoogde naar haar.
In de avond kwam Nick met een grijns in ons huis binnen. ‘’Wat hoor ik? Jullie hebben een mooie avontuur beleefd.’’
‘’Lach maar, het was doodeng!’’ bromde Mandy.
Hij grinnikte. ‘’Maar ik hoorde dat jullie de bewegingensensoren in de tuin weg wil laten halen? Ik kan ze naar andere plek verplaatsen zodat de dieren niet bij kunnen komen?’’
Ik schudde mijn hoofd. ‘’Haal ze maar weg, de beveiliging in ons huis is voldoende.’’
Hij knikte. ‘’Prima, maar ik hoorde dat je de hele alarmsysteem uitschakelde, Mandy. Doe de volgende keer alleen de sirene uit.’’
‘’Ja, ik weet het. Ik was gewoon in paniek, geloof ik,’’ reageerde ze.
Ik ging met Nick mee naar de tuin en daar verwijderden we de sensoren. We stonden nu buiten gehoorafstand van Mandy en Nick keek mij aan. ‘’Als jullie nog steeds niet op jullie gemak zijn, kan ik mijn vrienden vragen of ze kunnen kijken wat Jenna van plan zijn.’’
Ik keek door de deur naar de keuken waar Mandy stond en aarzelde even. ‘’Ik heb het beloofd om geen iets illegaals te doen.’’
Hij knikte begrijpend. ‘’Maar als er toch iets gebeurt wat jullie aan Jenna verdenken, laat het mij weten.’’
Ik gaf een dreun op zijn schouder. ‘’Bedankt, makker. Dat zal ik onthouden.’’
Zaterdag hadden we een feest van de ouders van Elise. Ze waren vijfentwintig jaar getrouwd. Eerlijk gezegd had ik er niet zo veel zin in, want ik hield niet zo van feesten. Het kon natuurlijk gezellig zijn, maar voor mij als slechthorende en slechtziende man was het vaak lastig om met de gasten te communiceren. Toch ging ik natuurlijk mee, want ik kende Henk en Eline goed.
Ik droeg een lichtblauwe linnenbroek en een wit overhemd. Mandy keek me goedkeurend aan terwijl ik haar bewonderde. Ze droeg een zachtroze jurk met een mooi decolleté en had haar bruine haren wat voller gestyled. Ik kon niet anders dan haar een compliment geven en kreeg een dikke zoen als beloning.
Samen met Lizzy en Lindsay liep ik naar het huis van Anna en Lotte, want onze dochters zouden daar een nachtje logeren. Mandy ging op de tandem mee. Daar troffen we de rest van onze vrienden, behalve Elise en Bram. Zij waren al op het feest aanwezig. Het was een drukke boel in de woonkamer met al die vrolijke kinderen. Er waren drie oppassers aanwezig, vrienden van elkaar, die al vaker op onze kinderen hadden gepast. Ze vonden het altijd leuk om te doen.
Om acht uur namen we afscheid. Daarna vertrokken we op de tandem en de fiets naar het feest.
Daar aangekomen merkte ik, zoals ik had verwacht, dat het in de zaal wat rumoerig en een beetje donker was. Van Elise had ik begrepen dat er ongeveer negentig gasten zouden komen. We feliciteerden Henk en Eline met hun vijfentwintigjarig huwelijk en daarna zochten we een plekje. Tot mijn vreugde waren er bedienden die drankjes uitdeelden. Ik koos uiteraard voor bier. Met de camera van mijn telefoon keek ik rond door de zaal om te zien hoe de ruimte eruitzag. Ik zag weinig bekenden. Toen zag ik iemand zwaaien. Ik zoomde in en moest lachen. Het was Bram. Ik stak mijn hand op ter begroeting en ging weer zitten. Niet veel later was iedereen aanwezig en proostten Henk en Eline op een mooie avond.
Langzaam viel onze vriendengroep uiteen. Mandy bleef naast me zitten. Ik had van tevoren gezegd dat ze gerust met anderen mocht kletsen en mij wat minder in de gaten hoefde te houden. Alleen wist ik dat ze dat waarschijnlijk niet zou doen. Toen kwam er een vrouw naast me zitten en ik herkende haar meteen: José, de tante van Elise. Ik was blij haar te zien omdat haar stem heel duidelijk was en dat wist ze. We zaten gezellig te kletsen. Het gesprek verliep vrij vlot, al moest ze soms herhalen wat ze zei. Als de gasten vlak bij ons hard lachten, verstond ik haar niet meer. Gelukkig was José geduldig en dat stelde ik zeer op prijs.
Mandy was, na mijn goedkeuring, wat eigenlijk niet nodig was, bij een andere tafel gaan zitten. Ik had José al een tijdje niet meer gezien en daardoor konden we lekker lang bijpraten.
Op een gegeven moment waren we uitgepraat en verontschuldigde José zich omdat ze naar het toilet moest. Ik stak mijn hand op en kreeg een nieuw bier. Er kwam een andere vrouw naast mij zitten, maar die was al diep in gesprek met de anderen. Ik keek wat rond en nam een slok van mijn bier. Ik zat aan een tafel waar alleen vrouwen zaten. Er was een reden dat ik vaak bij de dames zat: ik kon hen beter verstaan vanwege hun hogere stemmen. Mandy plaagde mij altijd dat ik vrouwen gewoon leuker vond. Achteraf vond ik dat toch wel een beetje jammer. Ik wilde ook gewoon lekker ouwehoeren met de mannen. Maar het was voor mij gewoon heel moeilijk om ze te verstaan. En liplezen bij mannen was ook vaak lastiger omdat sommigen een snor of baard hadden.
Ik leunde achterover op mijn stoel met een glas in mijn hand en concentreerde me op de vrouw die naast mij zat. Ze was in gesprek met een andere vrouw, maar ik kon het niet volgen. Soms pikte ik hier en daar wat woorden op, maar ik had geen flauw idee waar het over ging. Ik keek om me heen en nam opnieuw een slok van mijn bier. Eigenlijk begon ik me nu al te vervelen. Dat had ik wel vaker op feestjes, maar daar was ik inmiddels aan gewend. Bovendien duurde dit feest maar tot half één, dus dat viel gelukkig mee.
Ik zag dat mijn vrouw gezellig met iemand anders zat te praten en daar was ik blij om. Ze hielp mij al zo veel dat ik haar haar eigen plezier gunde zonder steeds rekening met mij te hoeven houden. Gelukkig zat ze met haar rug naar mij toe, anders was ze meteen weer naast me komen zitten. Ik merkte dat ik glimlachte.
Plotseling plofte iemand naast me neer. ‘’Hey Danny, ben je alweer alleen?’’
Ik knipperde met mijn ogen en keek haar goed aan. Haar blonde haren staken fel af in het licht. ‘’Ha, Kelly!’’
‘’Verveel je je een beetje?’’ vroeg ze.
Ik haalde lachend mijn schouders op. ‘’Een beetje, maar dat heb ik vaak op feesten. Niet erg.’’
Ze keek om zich heen. ‘’Waar zou je willen zitten?’’
‘’Mij maakt het niet zo veel uit. Ik ken hier niet zo veel mensen. Ik zit hier wel prima.’’
‘’Zou je niet bij de mannen willen zitten?’’
‘’Nee, liever niet. Ik kan ze meestal niet goed verstaan.’’
Ze keek me aan. ‘’Maar dat zou je wel willen, toch? Even onder mannen kletsen?’’
Ik knikte. ‘’Ja, als ik goed horend was, had ik zeker bij hen willen zitten.’’
Kelly stond op en trok mij overeind. ‘’Dan gaan we daar zitten. Ik ga alles voor je vertalen. Ik ben je tolk.’’ Ze knipoogde, wat ik natuurlijk niet zag.
Ik was verrast. ‘’Dat lijkt me wel leuk, maar ik wil eerst naar het toilet.’’
‘’Zuiplap,’’ lachte ze vrolijk terwijl we naar de toiletten liepen.
Na het toiletbezoek gingen we bij de mannen zitten. De meeste mannen waren van middelbare leeftijd of ouder. Zo te horen hadden ze het naar hun zin en ik zag dat iedereen bier dronk. Een man boog naar mij toe en zei iets. Kelly vertaalde voor me: ‘’Jij bent toch Danny? Ik ben een vriend van Henk, maar ik heb verhalen over jou gehoord.’’
Ik glimlachte. ‘’Ja, ik ben inderdaad Danny. Ik ben goed bevriend met Elise en deze mooie dame naast me ook.’’
Iemand zei iets en toen werd er luid gelachen aan tafel.
Kelly vroeg iets aan de man en keek daarna mij aan. ‘’Deze man, Ed genaamd, zei dat ik inderdaad knap was.’’
Ik grijnsde. ‘’Je hebt een goede smaak.’’
Opnieuw werd er luid gelachen en ik merkte dat ik plezier had.
‘’De andere man vroeg hoeveel je kunt zien,’’ vertaalde Kelly.
‘’Nou, overdag en in een goed verlichte ruimte kan ik redelijk goed zien, zeker als ik de omgeving goed ken. Dan lijkt het alsof ik gewoon goedziend ben. Maar hier ben ik nog nooit geweest en het is een beetje donker. Daar heb ik al veel moeite mee. Ik kan jullie gezichten niet zo goed zien. Misschien is dat ook maar beter.’’
Ik grijnsde en er klonk opnieuw luid gelach.
Ik vervolgde: ‘’Ik zit vaak liever bij de vrouwen omdat ik ze beter kan verstaan vanwege hun hogere stemmen.’’
Kelly lachte. ‘’Jan, de broer van Henk, zegt dat hij je niet gelooft. Hij denkt dat je gewoon graag bij de mooie dames wilt zitten.’’
Ik grinnikte. ‘’Betrapt.’’
Er klonk gegrinnik en Kelly vertaalde weer: ‘’Ed zei: en stiekem aan de mooie dames zitten, hè?’’
Ik schoot in de lach. ‘’Nou, heren, ik zal jullie iets vertellen. Als ik in een druk café ben, laat ik mijn armen soms expres hangen. Als een mooie dame langs mij loopt, glijdt mijn hand soms over haar billen.’’
Aan tafel barstten alle mannen in lachen uit.
‘’Deze man met het witte shirt zei: hoe weet je dat het een vrouw is? Je kunt toch moeilijk zien?’’
Ik grinnikte. ‘’Je moet soms risico’s nemen.’’
Ik hoorde Kelly hard lachen. ‘’Danny, de andere man, Frans heet hij, vraagt of je dat ook bij mij deed.’’
Ik kon het niet laten om breed te grijnzen. ‘’Uiteraard!’’
De man die naast mij zat, riep luid genoeg zodat ik het zelf kon verstaan: ‘’Groot gelijk heb je!’’
Er werd veel gelachen en onder de tafel kneep Kelly in mijn been, maar ze lachte vrolijk mee.
‘’Ik ga even naar het toilet,’’ zei Kelly tegen me terwijl ze mij een dikke knipoog gaf. Deze keer zag ik het wel omdat haar gezicht in het licht stond. Ze riep iets naar de mannen en kwam overeind. Ik zag dat alle mannen naar haar keken terwijl Kelly heupwiegend naar het toilet liep. Ik hoorde hier en daar gefluit. Kelly keek lachend over haar schouder.
‘’Wat een kont,’’ hoorde ik de man naast me zeggen, die verrassend goed verstaanbaar was. Daarna praatten ze allemaal door elkaar heen, waardoor ik het niet meer kon volgen. Maar ik kon wel raden dat het over het kontje van Kelly ging.
De andere man, die naast de lege stoel van Kelly zat, pakte mijn hand. Ik dacht dat hij mij iets wilde vragen, maar hij legde mijn hand op de stoel en ik begreep het. Ik grinnikte en zei dat ik het zou doen. Volgens mij waren de mannen al een beetje aangeschoten. Ik deed wat rustiger aan omdat ik een beetje scherp wilde blijven om te kunnen communiceren.
Niet veel later kwam Kelly terug en ik merkte dat het stil werd aan tafel. Ze glimlachte toen ze zag dat alle mannen gretig naar haar keken. Ze schoof de stoel iets naar achteren en ging zitten. Ik had mijn hand snel op de stoel gelegd en kneep hard in haar bil. Kelly sprong met een gilletje omhoog en keek mij verontwaardigd aan. Er werd gejoeld en gelachen.
‘’Sorry, ik zag niet dat je op deze stoel ging zitten,’’ zei ik grijnzend. Weer klonk er gejoel.
Daarna werd er opnieuw hard gelachen.
Kelly vertaalde: ‘’Frans zei dat hij op sommige momenten ook slechtziend wil zijn.’’
Ik grinnikte. ‘’Elk nadeel heeft ook voordelen.’’
Ik zag alle mannen hun bier heffen om te proosten. Kelly en ik deden vrolijk mee.
We praatten over voetbal, maar ik vertelde dat ik steeds minder keek omdat ik de bal steeds moeilijker kon volgen en dat ik nu meer Formule 1 volg, vooral Max Verstappen. Ed en Jan waren ook fans van Max en gingen naast ons zitten terwijl Kelly zo veel mogelijk voor mij vertaalde. Het was een heel leuk gesprek. Als er weer een vunzige opmerking werd gemaakt, vertaalde Kelly die altijd voor mij omdat ze wist dat ik dat grappig vond.
Zo ging de gezellige avond voorbij.
We fietsten rustig naar huis. Ik dacht dat we ieder naar ons eigen huis zouden gaan, maar er was blijkbaar afgesproken dat we met z’n allen eerst naar het huis van Anna en Lotte gingen. Daar aangekomen troffen we de oppassers op de bank aan terwijl ze naar een film keken. We maakten kort een praatje met ze en daarna gingen ze naar huis. Anna en Lotte schonken nog snel een drankje voor ons in.
‘’Nou, ik wil even iets zeggen,’’ zei Kelly, die daarna naar mij keek. ‘’Hoe vond je het vandaag, Danny?’’
‘’Een hele leuke avond,’’ zei ik naar waarheid.
Ze knikte blij. ‘’Dames, ik heb zitten nadenken. Ik stel voor dat wij om de beurt de tolk voor Danny zijn op feestjes. Het was echt heel leuk en grappig bij de mannen, toch Danny?’’
Ik knikte enthousiast. ‘’Ja, ik vond het geweldig.’’
‘’Ik vind het een heel goed idee,’’ zei Lotte. ‘’Ik heb jullie daar zien zitten en kon zien dat jullie het naar jullie zin hadden. Wat hebben jullie veel gelachen. Ik kon mijn eigen stem bijna niet meer horen!’’
‘’Bij het volgende feest ben ik aan de beurt!’’ riep Elise enthousiast, waardoor we allemaal in de lach schoten.
Ik keek om me heen. ‘’Als jullie dat voor mij willen doen, zou ik dat heel erg waarderen. Ik zag een beetje op tegen vanavond, maar wat heb ik genoten. Op deze manier wil ik zeker vaker naar feestjes gaan.’’
Mandy glimlachte. ‘’Dan doen we dat! Heel goed idee van je, Kelly! Dank je wel.’’
‘’Na Elise ben ik aan de beurt. Met mij erbij is er altijd spektakel,’’ zei Anna ondeugend.
Kelly keek rond. ‘’Laten we afspreken dat een van ons altijd het hele feest bij Danny blijft.’’
Iedereen was het met haar eens. Kelly wendde zich tot mij. ‘’Maar je moet wel weten dat niet elk feest reuzegezellig is. Soms heb je ook te maken met saaie mensen die veel te braaf zijn.’’
Ik knikte. ‘’Ik weet het.’’
Lotte zag dat onze drankjes op waren en stond op. ‘’En nu ophoepelen. Ik wil slapen.’’
We namen afscheid van elkaar. Als laatste gaf ik Kelly een lange, stevige knuffel.
‘’Kelly, ik ben heel dankbaar voor wat je vanavond voor mij hebt gedaan. Het was echt heel leuk en grappig. Dank je wel, mijn heldin. Ik sta bij je in het krijt.’’
Kelly glimlachte en schudde haar hoofd. ‘’Je bent mij niets verschuldigd en ik vond het zelf ook heel leuk om je tolk te zijn. En ik vind het fijn om te zien dat jij ook van de avond hebt kunnen genieten.’’
Ik gaf haar zonder pardon, waar iedereen bij was, een dikke zoen op haar lippen. ‘’Dank je wel.’’
Ze glimlachte. ‘’Mag ik je een tip geven? Tanden poetsen voordat je naar bed gaat.’’
We schoten in de lach en verlieten het huis.
Even later stond ik in mijn ondergoed mijn tanden te poetsen in de badkamer. Mandy was al klaar en ging achter mij staan om mij van achteren te knuffelen.
‘’Ik ben heel blij dat je vanavond genoten hebt, lieverd.’’
Ik knikte en mompelde met mijn tandenborstel in mijn mond: ‘’Jah, hets wass leuuk.’’
Ze grinnikte en knuffelde mij innig. ‘’Kelly’s idee is echt fantastisch. Vanaf nu zul je je nooit meer vervelen op feestjes.’’
Ik spoelde mijn mond schoon en draaide me om. Ze keek me ondeugend aan en drukte haar lippen op de mijne, onze tongen vonden elkaar vrij snel.
Ze verbrak de kus en pakte mijn hand. ‘’Kom, we gaan lekker slapen.’’
De volgende ochtend mocht ik voor het eerst in lange tijd weer eens uitslapen. Rond acht uur ging Mandy onze dochters ophalen. Om negen uur vond ik het welletjes en stond ik ook op. Mandy was nog niet terug en ik besloot de tafel te dekken voor een uitgebreide brunch. Dat deden we altijd op zondag als er geen volleybalwedstrijd op de planning stond. Ik was druk bezig in de keuken toen mijn drie favoriete dames binnenkwamen. Ik begroette mijn dochters hartelijk en ze waren blij om mij te zien. Daarna kreeg ik een zoen van Mandy.
We schoven aan tafel en maakten de planning voor die dag. Mandy wilde met de kinderen naar de speeltuin en daar had ik niet zo veel zin in. Ik wilde boven graag wat administratief werk doen voor de winkel. De afgelopen dagen had ik daar geen tijd voor gehad en nu kon ik er eindelijk rustig voor gaan zitten. Mandy vond het prima, zolang ik maar niet de hele dag aan het werk was.
Om half één vertrok Mandy met onze dochters naar de speeltuin. Ik wenste ze veel plezier en ging naar boven om aan het werk te gaan.
Terwijl ik rustig bezig was met een kopje koffie, wandelden Mandy, Lizzy en Lindsay hand in hand naar de speeltuin. Het was niet verrassend dat het druk was. Lizzy en Lindsay renden enthousiast naar de kleine glijbaan terwijl Mandy glimlachend plaatsnam op een houten bankje. Er zat ook een jonge moeder en ze raakten gezellig aan de praat terwijl hun kinderen volop plezier maakten.
Na een half uurtje moest de vrouw weg, waardoor Mandy nu alleen op het bankje zat. Ze vond het niet erg en genoot van de warme zonnestralen op haar gezicht. Lizzy en Lindsay vermaakten zich prima met de andere kinderen.
Plotseling zag ze een vreemde man die aan de andere kant van de speeltuin op een houten bankje zat en roerloos naar haar keek. Hij droeg een grijze trui met een capuchon over zijn hoofd, waardoor ze zijn gezicht niet goed kon zien. Maar ze wist bijna zeker dat hij naar haar keek. Het was ook vreemd dat de man een trui droeg, want het was heerlijk weer. Zijn handen zaten in de buidelzak van de hoodie alsof hij het koud had. Het was dan ook niet verwonderlijk dat er niemand naast hem op het bankje zat.
Mandy had de afgelopen dagen goed nagedacht en was tot de conclusie gekomen dat ze onnodig bang was geweest voor Jenna. Sofie maakte zich er in ieder geval niet zo druk om en dat werkte om de een of andere reden geruststellend. Ze dacht ook dat Jenna veel te slim was om fysiek geweld als wraakmiddel te gebruiken. Misschien zou ze ons financieel kapot proberen te maken. Maar dat was altijd beter dan fysiek geweld, dacht ze. Als Jenna slim was, zou ze helemaal niets doen om te voorkomen dat ze verdacht werd van de manipulatie in haar praktijk. Daarom zag Mandy nu geen reden meer om bang voor Jenna te zijn. Als Jenna voor haar neus stond, zou Mandy haar mannetje staan, dacht ze vastberaden.
‘’Mama! Kijk!’’ riep Lizzy luid, die op de glijbaan zat. Mandy keek glimlachend hoe haar dochter van de glijbaan naar beneden gleed. Lindsay was de volgende aan de beurt, maar Mandy kon de vreemde man, die ze vanuit haar ooghoek zag, niet negeren. Hij bleef nog steeds recht naar haar kijken. Mandy voelde zich een beetje ongemakkelijk. Toen stokte haar adem. Haar dochters renden naar de wip, die vlak bij de vreemde man stond.
‘’Lizzy, Lindsay! Hier even komen!’’ riep Mandy. Tot haar opluchting gehoorzaamden de kinderen meteen en renden enthousiast op hun moeder af. Mandy keek opnieuw vanuit haar ooghoek naar de vreemde man. Misschien staarde hij wel gewoon voor zich uit. Ze moest even testen of dat inderdaad zo was.
‘’Willen jullie op de schommel?’’
‘’Ja!’’ reageerden Lizzy en Lindsay verheugd.
‘’Nou, dan gaan we schommelen!’’ zei Mandy terwijl ze opstond. De schommels stonden aan de rechterkant van de speeltuin, waar de vreemde man zat. Dan moest hij zijn hoofd wel draaien als hij hen wilde blijven zien. Er waren twee schommels vrij en de meisjes gingen er gretig op zitten. Mandy ging achter hen staan en gaf hun een duwtje in de rug. Terwijl ze dat deed, gluurde ze stiekem naar de vreemde man. Ze wilde bijna een zucht van opluchting slaken toen ze zag dat de vreemde man zich een kwartslag op het bankje had gedraaid en opnieuw onbewogen naar haar staarde.
‘’Mama! Duwen!’’ riep Lindsay.
Mandy was haar kinderen heel even vergeten en gaf hun weer een zetje. Wat wilde die man? vroeg ze zich af. Ze merkte dat ze weer een beetje bang werd. Verdomme! Ze wilde hier eigenlijk meteen weggaan, maar haar dochters zouden direct protesteren omdat ze hier nog maar zo kort waren. Ze probeerde zich op haar kinderen te concentreren en die man te negeren, maar dat was onmogelijk.
Na een tijdje kon Mandy het niet meer verdragen, want de vreemde man bleef naar haar staren. Ze haalde haar dochters van de schommel en hurkte neer. ‘’Mama voelt zich niet zo lekker. Zullen we naar huis?’’ zei ze zacht zodat de man het niet kon verstaan.
‘’Nu al?’’ riep Lindsay verbaasd.
‘’Dan krijgen jullie straks een ijsje.’’
Lizzy en Lindsay keken elkaar aan en knikten enthousiast.
Mandy kwam opgelucht overeind, nam haar dochters bij de hand en wandelde rustig de speeltuin uit. Toen ze op de stoep waren, keek Mandy vluchtig over haar schouder en haar adem stokte. De man was opgestaan en liep, met zijn handen nog altijd in de buidelzakken, op hen af. Ze wilde meteen gaan rennen, maar dat zou alles alleen maar erger maken. Ze dwong zichzelf om rustig te blijven en liep verder richting huis.
Plotseling bedacht ze iets; als de man hen bleef volgen, zou hij weten waar ze woonden. Bovendien moest ze weten of hij hen echt volgde. Ze besloot een flinke omweg te maken.
‘’We gaan een stukje om wandelen, lieverds. Het is heerlijk weer.’’
‘’Ik wil ijs, mama!’’ protesteerde Lizzy.
Mandy lachte. ‘’Dat krijgen jullie straks.’’
Haar lach stierf vrijwel meteen weg. Ze sloegen rechtsaf en liepen een stukje rechtdoor. Mandy durfde bijna niet over haar schouder te kijken, maar ze deed het toch en zag dat de man hen nog steeds op een afstandje volgde. Mandy’s hart ging steeds sneller kloppen van angst. Hoe kon ze hem afschudden? Ze sloegen opnieuw af en de man bleef hen rustig volgen.
Ze wandelden nog een flink stuk om tot ze bijna thuis waren. De kinderen begonnen ongeduldig te worden, want ze wilden graag hun ijsje.
‘’Lieverds,’’ fluisterde Mandy licht hijgend van de spanning. ‘’Als ik ja zeg, gaan we rennen naar huis. Wie het eerst bij de deur is, wint.’’
De kinderen reageerden meteen enthousiast.
Mandy’s ademhaling werd alleen maar zwaarder toen ze de hoek naderde. Ze sloegen linksaf en zodra ze uit het zicht van de man waren, begon Mandy te rennen waardoor haar dochters enthousiast mee renden. Mandy had de sleutel al in haar hand.
In de werkkamer leunde ik tevreden achterover op mijn stoel. Veel werk was gedaan en ik had zin in een nieuw kopje koffie. Ik pakte mijn mok en liep fluitend naar beneden. Toen vloog de voordeur open en stormden Lizzy en Lindsay gillend van pret naar binnen. Direct daarna volgde Mandy en deed haastig de deur dicht. Ik keek verbaasd toe. Mandy draaide zich om en leunde tegen de deur aan om op adem te komen, alsof ze een marathon had gerend. Haar gezicht was echter bleek en toen ik de angst in haar ogen zag, wist ik meteen dat er iets mis was…
‘’Wat is dit?’’ fluisterde Mandy toen ze naar een zwarte vlek achter de grote plant wees.
Ik keek aandachtig maar kon niet zeggen wat het was. Ze speelde de video af en we zagen een zwarte vlek achter de grote plant verdwijnen. We keken elkaar aan.
‘’Zou iemand achter de plant zijn?’’ vroeg ze fluisterend. Haar stem trilde.
‘’Ik weet het niet, het is niet duidelijk te zien. Eigenlijk moet de camera meer naar links staan, dan hebben we beter beeld.’’
Ze knikte. ‘’Maar wat doen we?’’
‘’Ik ga wel even naar beneden kijken en jij blijft hier,’’ antwoordde ik en stond op het punt naar de trap te lopen.
Mandy greep mijn arm en siste: ‘’Nee! Je gaat niet alleen. Ik ga met je mee.’’
Ik draaide me om en mijn blik bleef even hangen op haar mooie borsten. ‘’Prima, maar ik zou de badjas even aantrekken, Mandy.’’
Ze keek naar beneden en daarna naar mijn ogen. ‘’Wacht hier even. Waag het niet zonder mij te gaan.’’
Ze snelde naar de slaapkamer en daarna verdween ze naar de badkamer. Wat was ze van plan? Ze kwam terug met een steel van de vloertrekker, die ze aan mij gaf. Ik keek haar vragend aan.
Ze haalde haar schouders op. ‘’We hebben geen knuppel in huis.’’ Ondanks dat ik best nerveus was, moest ik zachtjes lachen.
We stonden bij de trap en ik deed het licht van beneden aan. Ik hield de steel stevig vast in mijn hand terwijl Mandy zich aan mijn arm vastklemde. Ik kon voelen dat ze een beetje bang was. Ik was zelf bepaald ook niet rustig. Ik vroeg me ineens af of het licht aandoen verstandig was, maar het deed er niet toe. We daalden heel langzaam af, onze voeten maakten geen geluid op de treden. Ergens halverwege hield ik halt.
‘’Heb je de sirene uitgeschakeld of het alarm?’’ vroeg ik fluisterend.
Mandy aarzelde even en haalde haar telefoon tevoorschijn. Haar wangen werden licht rood. ‘’Het hele alarm staat nu uit.’’
Ik humde terwijl ik nadacht. ‘’Dat was misschien niet zo handig. Nu kunnen we niet weten of iemand het huis is binnengekomen. Hoe lang stond de sirene aan?’’
‘’Best wel lang, want je was moeilijk wakker te krijgen,’’ antwoordde ze zacht en kneep in mijn arm. Ze was niet op haar gemak.
Ik knikte langzaam. ‘’Dat is goed. Die sirene zou Jenna, of iemand anders, wel hebben afgeschrikt. Maar goed, we gaan verder.’’
Het duurde een eeuwigheid maar we waren beneden in de gang en die was leeg. Ik legde mijn hand op de deurklink die naar de keuken leidde en ik hoorde de zware ademhaling van Mandy naast me. Toen schoot er iets door mijn hoofd dat ik veel eerder had moeten bedenken. ‘’Mandy, kijk naar de live-beelden van de camera in de achtertuin.’’
Ze had haar telefoon al in haar hand en de app stond open. Ze klikte op de knop en we keken samen naar de beelden, maar zagen niets wat verdacht was.
‘’Oké,’’ mompelde ik terwijl ik mijn hand weer op de deurklink zette. Met mijn andere hand klemde ik de steel stevig vast. De deurklink ging heel traag naar beneden en maakte gelukkig nauwelijks geluid. Ik duwde de deur voorzichtig naar voren en gluurde door de kier, maar zag alleen duisternis. Ik aarzelde even om het licht aan te doen en keek vragend naar Mandy, die zenuwachtig knikte. Ik haalde diep adem, deed het licht aan en stapte haastig naar binnen met de steel in de aanslag, klaar om toe te slaan. Mandy zag mijn manoeuvre niet aankomen en slaakte een zachte gil toen haar hand bijna van mijn arm gleed. De keuken was echter verlaten en stil.
De schuifdeuren tussen de keuken en woonkamer stonden open, maar het licht in de woonkamer was uit. We slopen rustig om de grote tafel heen en ik gluurde om de hoek naar de woonkamer, maar zag zoals ik had verwacht niets in het donker. Ik keek Mandy vragend aan of ze wilde kijken. Ze schudde haar hoofd heftig van nee. Voordat ik mijn hand om de hoek wilde steken om het licht in de woonkamer aan te doen, vroeg ik me af of wij niet aan het overdrijven waren. Ik keek in de bruine ogen van Mandy en zag dat ze het helemaal niet leuk vond. Waarom was ik zelf ook bang? Zou Jenna ons echt iets aandoen? Dat zou een hele domme actie van haar zijn geweest, gezien haar intelligentie. Het zou haar meteen verdacht maken als ze zoiets deed. Ik begon meer zelfvertrouwen te krijgen, deed het licht aan in de woonkamer en stapte zonder te aarzelen de kamer binnen. Weer zag Mandy dit niet aankomen en siste iets onverstaanbaars terwijl ze snel naast mij ging staan. Ik liep vastberaden de kamer verder in met Mandy die mijn arm nu niet meer losliet. De kamer was net als de rest van het huis verlaten. Ik keek naar de hand van Mandy op mijn arm. ‘’Je hoeft niet zo hard in mijn arm te knijpen,’’ zei ik zacht met een kleine glimlach.
Haar vingers ontspanden meteen. ‘’En wat doen we nu? De garage kijken?’’
Ik keek naar de gordijnen. ‘’Nee, we gaan eerst de achtertuin bekijken,’’ zei ik terwijl ik naar de gesloten gordijnen liep. Voordat ik mijn hoofd tussen de gordijnen wilde steken, moest ik onwillekeurig grinniken. Het leek wel een horrorfilm. Ik keek Mandy aan. ‘’Wil jij kijken? Ik kan toch niet veel zien.’’
Ze schudde heftig haar hoofd en keek me zelfs bijna boos aan.
‘’Hé, rustig meisje. Er is niemand in huis,’’ probeerde ik haar te kalmeren.
‘’Dat weet je niet, Danny. De garage hebben we nog niet bekeken. Je kunt daar ook binnenkomen via de achtertuin.’’
Daar had ze een punt, maar ik stak mijn hoofd tussen de gordijnen en tuurde de achtertuin in, al zag ik natuurlijk weinig in het donker. Ik voelde dat Mandy’s hand trilde op mijn arm. Ik haalde mijn hoofd terug en schoof de gordijnen open. Mandy hield haar adem in terwijl we naar buiten keken.
‘’En?’’ vroeg ik haar.
Ze schudde haar hoofd. ‘’Nee, ik zie niks. Ook niets achter de plant.’’
Ook toen ik de buitenlampen aandeed, zagen we niets in de achtertuin. Aan de ene kant was dat goed nieuws, maar aan de andere kant stelde het Mandy niet gerust. Dus gingen we naar de garage. Ik liep er met redelijk grote passen naartoe en was ervan overtuigd dat er niemand was. Mandy was daarentegen alleen maar nerveuzer geworden en probeerde mij af te remmen. Toen ik voorstelde dat ze hier bleef en ik alleen verder ging kijken, kreeg ik een boze blik van haar terug. Toen ik zelfverzekerd naar de deur liep en de deurklink pakte, werd ik ineens zenuwachtig. Om de een of andere reden had ik het gevoel dat er iets in de garage was. Ik wist niet waarom, maar het voelde niet goed. Mandy merkte mijn verandering op en werd alleen maar nerveuzer. Ik duwde de deurklink millimeter voor millimeter naar beneden, wetende dat dat veel geluid maakte. Toen hij helemaal beneden was, duwde ik de deur uiterst voorzichtig een klein beetje open. Mijn hart bonkte hard in mijn keel. Heel even was ik bang dat het uit mijn borstkas zou springen. Mandy kneep mijn arm bijna fijn, maar mijn aandacht was ergens anders. Ik haalde diep adem en keek Mandy aan, die begreep wat ik van plan was. De angst was duidelijk in haar ogen af te lezen. Ik haalde opnieuw adem en toen gebeurde alles snel. Mijn hand schoot door de kier van de deur en deed het licht aan. Daarna beukte ik de deur open en stormde de garage binnen met de steel in de aanslag. We stonden midden in de fel verlichte garage en keken vlug om ons heen. De garage was gewoon leeg en stil. Er was gewoon niemand. Ik kon weer rustig ademhalen en moest zachtjes lachen om alles.
Toen slaakte Mandy een luide gil. Binnen een duizendste van een seconde was ik alert en onderzocht ik de garage zo snel als ik kon, maar ik zag weer niets. Ik keek mijn vrouw aan, die angstig naar de deur staarde.
‘’Ik zag iets in de achtertuin,’’ zei ze terwijl ze beefde van angst.
‘’Pak je telefoon, Mandy,’’ zei ik terwijl ik de deur nauwlettend in de gaten hield. Ik kon niets zien door het raampje in de deur.
‘’Daar!’’ fluisterde ze terwijl ze naar een kleine zwarte vlek wees.
Nu zag ik inderdaad ook iets, maar ik kon niet goed zien wat het was. ‘’Het kan in ieder geval geen mens zijn,’’ zei ik.
Nu ik bijna zeker wist dat het geen persoon was, verdween de angst uit me. Ik haalde mijn telefoon tevoorschijn, liep naar de deur en wilde een foto maken door het raam. Door de felle verlichting in de garage zag ik alleen de weerspiegeling van de garage in het raam. Naast de deur zat ook een lichtschakelaar en ik deed het licht uit.
In een oogwenk stond Mandy naast me.
Ik maakte een aantal foto’s van de achtertuin en we bestudeerden de resultaten. Op een van de foto’s zagen we een duidelijke schim. Toen ik daarop inzoomde, moest ik ineens heel hard lachen.
Het was een zwarte kat van onze buren…
Mandy had het licht weer aangezet en keek me lang laatdunkend aan terwijl ik mijn best deed om niet verder te lachen. ‘’Het is helemaal niet grappig, Danny! Ik ben doodsbang geweest en dat allemaal voor niets door die stomme kat.’’
Na een tijdje was ik eindelijk uitgelachen. ‘’Sorry schatje,’’ zei ik en toen viel mijn blik op de half openstaande badjas van Mandy, waardoor er een mooi decolleté te zien was.
‘’Allemachtig, Danny! Ik scheet zowat in mijn broek van angst en jij kijkt nu naar mijn tieten?’’ riep Mandy uit.
Ik keek onschuldig. ‘’Ik kan er niets aan doen. Ze zijn gewoon heel mooi om naar te kijken.’’
Ze trok haar badjas wijd open waardoor haar borsten volledig bloot kwamen te staan. ‘’Nou, gezien? Dan is het nu niet meer spannend.’’
Ik staarde een ogenblik roerloos naar haar mooie rondingen. Ik voelde dat ik opgewonden werd. ‘’Nou, ik ben het niet met je eens. Ze zijn nog steeds prachtig.’’
Ze zuchtte diep. ‘’Jij bent hopeloos.’’
Ik zette een stap naar voren en greep haar stevig beet met mijn handen op haar billen en keek haar ondeugend aan.
‘’Nee, Danny,’’ kreunde ze. ‘’Laat mij los. Ik wil slapen. Over een paar uur moeten we al op.’’
Ik hield mijn hoofd scheef. ‘’Wil je je spanning niet kwijtraken?’’ Ik toverde een grote grijns op mijn gezicht terwijl ik haar billen masseerde.
‘’Nee, Danny,’’ zei ze geïrriteerd maar ik kon zien dat ze haar best deed om niet te glimlachen. Ze duwde me van zich af. ‘’Kom, naar boven, smeerlap.’’
Mandy verdween en met een glimlach keek ik nog even naar buiten. De kat kwam in het licht van de buitenlamp en keek mij aan. Haar ogen glinsterden en toen was ze weer verdwenen. Ik deed de lichten uit en liep naar de keuken want ik had dorst gekregen. Ik pakte het sap uit de koelkast en dronk rechtstreeks uit het pak. Dat mocht niet van Mandy maar ze kwam er toch niet achter. Terwijl ik nog een slokje nam, was ik even in mijn gedachten verzonken. Misschien was het allemaal wel overdreven geweest. Jenna zou zoiets nooit doen, lijkt me. Ik vroeg me af of het alarmsysteem wel een goed idee was. De sensoren in de deuren en ramen waren wel handig, maar de bewegingssensoren in de tuin mogen van mij verwijderd worden. Mandy was goed bang geweest en dat was het laatste wat ik wilde. Morgen maar even met Nick bespreken. Ik nam nog een slokje uit het pak en werd van achteren vastgepakt. Ik schrok me te pletter en draaide mijn hoofd wild om om te kijken wie het was. Het bleek gelukkig Mandy te zijn. ‘’Jezus! Je liet mij schrikken!’’
Ze giechelde zachtjes. ‘’Sorry, lieverd. En wat ben je aan het doen, meneertje?’’
Ik bleef even stil. Niet omdat ik wist dat ik betrapt was op het drinken uit het pak, maar ik voelde twee warme borsten tegen mijn rug drukken. Haar handen streelden zachtjes over mijn borst en buik. Binnen een paar seconden was ik opgewonden geraakt. Mandy grinnikte toen ze mijn reactie merkte en pakte het pak drinken uit mijn hand. Ze nam zelf een flinke slok. Daarna zette ze het pak op het aanrecht en haar beide handen doken meteen in mijn boxershort en grepen mijn erectie beet. ‘’Je bent een stoute jongen,’’ fluisterde ze zacht en duwde mijn boxer naar beneden. Ik draaide me om en merkte dat ze naakt was. Haar ogen schitterden, wat ik al zo goed kende en wist wat het betekende.
Grommend draaide ik ons om en duwde haar met haar rug tegen de deur van de koelkast aan. Heel even werden haar ogen groot toen ze de koude deur voelde, maar ze beantwoordde mijn zoen gretig. Ze wilde duidelijk niet lang wachten, pakte mijn harde pik en liet hem meerdere keren langs haar lippen glijden. Toen haar kutje voldoende nat was, duwde ze mijn erectie in zich, terwijl we nog steeds hartstochtelijk aan het zoenen waren.
‘’Neuk me,’’ zei ze licht hijgend tussen de zoenen door.
Ik gehoorzaamde en zette het tempo flink hoog. Mandy ontving mijn harde stoten met kreunen. Ze had haar armen om mijn nek geslagen, haar hoofd rustte op mijn schouder en ze beet zacht in het vlees van mijn schouder toen ik haar een harde stoot gaf. Ik had haar stevige heupen gegrepen om nog harder te bewegen, want ik was zo geil. Mandy drukte haar warme lijf zo hard mogelijk tegen me aan, alsof ze ons samen wilde smelten.
‘’Fuck,’’ hijgde ze. ‘’Zo lekker! Harder!’’
Ik gromde, mijn voorhoofd barstte uit van het zweet.
‘’Oh,’’ kreunde ze hard. ‘’Jouw schaamhaar schuurt.’’
Ik had me al een tijdje niet meer echt geschoren en had nu kort, hard schaamhaar. Ik grijnsde en duwde mijn lichaam bij elke stoot hard tegen haar aan. Het duurde niet lang voordat ze haar hoogtepunt bereikte. Ze werd helemaal wild en probeerde mee te bewegen, wat haar echter niet lukte door mijn harde stoten. Haar lichaam kronkelde wild tussen mijn lichaam en de koelkast en ze beet hard in mijn schouder. Ik voelde het nauwelijks, want ik voelde mijn genot enorm snel toenemen in mijn lijf. Het was zo lekker dat ik alleen maar meer wilde en toen ontplofte ik. Met een paar krachtige stoten loosde ik, naar mijn gevoel miljoenen liters, in haar knijpende, verhitte kutje.
De rust keerde langzaam terug in de keuken en we keken elkaar hijgend aan.
‘’De spanning is nu weg,’’ zei ze zacht, waarna we allebei in lachen uitbarstten.
Toen slaakte ze een zucht. ‘’Dat was weer heerlijk, Danny.’’
‘’Ik ben het met je eens. Ik ben zo blij dat je mijn vrouw bent. Je bent echt zo mooi en lekker.’’
Mandy glimlachte lief. ‘’Ik ben altijd van jou en dat weet je.’’ Ze gaf me een zoentje op mijn mond. Ze pakte de handdoek en legde die snel op haar kruis toen ik naar achteren stapte. ‘’Waarom moet ik altijd jouw rommel opruimen?’’ mopperde ze terwijl ze naar boven liep. Met een voldane grijns liep ik achter haar aan naar boven, waarbij ik een schitterend uitzicht op haar wiegende billen had. Dat wist Mandy heel goed, maar ze gunde mij dat pleziertje.
De volgende dag op het werk vertelde Mandy over ons avontuur van afgelopen nacht. De dames moesten giechelen toen ze hoorden dat het om een zwarte kat bleek te gaan.
‘’Nou, jullie hebben een avontuur beleefd,’’ lachte Elise.
‘’Ons avontuur duurde nog langer, nietwaar, schoonheid?’’ zei ik grijnzend.
Anna pikte mijn toon meteen op en haar ogen fonkelden. Mandy rolde met haar ogen. ‘’Danny, ze hoeven ook niet alles te weten.’’
‘’Ja, ik wil het ook niet horen!’’ mompelde Sofie, die daarna serieus naar Mandy keek. ‘’Ben je echt bang voor Jenna?’’
‘’Nou, echt bang is misschien een groot woord, maar ik voel mij niet zo op mijn gemak,’’ antwoordde Mandy. ‘’Wij horen niets meer van haar. Wat betekent dat? Zou Jenna dat doen, Sofie? Zwijgen?’’
Sofie aarzelde even. ‘’Nu je dat zegt, ik weet het niet. Ik heb van Vera begrepen dat de organisatie van therapeuten op de hoogte is van het nieuws.’’
Mandy zuchtte. ‘’Waarom kan ik niet ontspannen? Ik heb het gevoel dat Jenna haar pijlen nu op Danny en mij heeft gericht.’’
‘’Ik zou me daar niet al te druk om maken,’’ zei Sofie voorzichtig. ‘’Zoiets zou Jenna nooit doen. Dat denk ik tenminste. Ze is wel slim en sluw, maar bij jullie inbreken? Nee, daar is zij veel te slim voor.’’
Ik knikte. ‘’Ja, daar had ik ook over nagedacht. Ik denk dat wij een beetje overdreven hebben gehandeld.’’
Elise kon er niets aan doen en moest giechelen. ‘’Jullie hebben wel een heel spannend avontuur beleefd, net als in een horrorfilm.’’
‘’Het was helemaal niet leuk,’’ bromde Mandy.
‘’Oh, was onze seks in de keuken niet leuk?’’ vroeg ik met een opgetrokken wenkbrauw.
De dames barstten in lachen uit.
‘’Danny!’’ riep Mandy verontwaardigd uit.
‘’Tralala, te veel informatie!’’ mompelde Sofie.
Anna keek mij ondeugend aan. Ik wist wat haar gedachten waren. De volgende keer wilde ze Mandy’s plaats innemen. Ik knipoogde naar haar.
In de avond kwam Nick met een grijns in ons huis binnen. ‘’Wat hoor ik? Jullie hebben een mooie avontuur beleefd.’’
‘’Lach maar, het was doodeng!’’ bromde Mandy.
Hij grinnikte. ‘’Maar ik hoorde dat jullie de bewegingensensoren in de tuin weg wil laten halen? Ik kan ze naar andere plek verplaatsen zodat de dieren niet bij kunnen komen?’’
Ik schudde mijn hoofd. ‘’Haal ze maar weg, de beveiliging in ons huis is voldoende.’’
Hij knikte. ‘’Prima, maar ik hoorde dat je de hele alarmsysteem uitschakelde, Mandy. Doe de volgende keer alleen de sirene uit.’’
‘’Ja, ik weet het. Ik was gewoon in paniek, geloof ik,’’ reageerde ze.
Ik ging met Nick mee naar de tuin en daar verwijderden we de sensoren. We stonden nu buiten gehoorafstand van Mandy en Nick keek mij aan. ‘’Als jullie nog steeds niet op jullie gemak zijn, kan ik mijn vrienden vragen of ze kunnen kijken wat Jenna van plan zijn.’’
Ik keek door de deur naar de keuken waar Mandy stond en aarzelde even. ‘’Ik heb het beloofd om geen iets illegaals te doen.’’
Hij knikte begrijpend. ‘’Maar als er toch iets gebeurt wat jullie aan Jenna verdenken, laat het mij weten.’’
Ik gaf een dreun op zijn schouder. ‘’Bedankt, makker. Dat zal ik onthouden.’’
Zaterdag hadden we een feest van de ouders van Elise. Ze waren vijfentwintig jaar getrouwd. Eerlijk gezegd had ik er niet zo veel zin in, want ik hield niet zo van feesten. Het kon natuurlijk gezellig zijn, maar voor mij als slechthorende en slechtziende man was het vaak lastig om met de gasten te communiceren. Toch ging ik natuurlijk mee, want ik kende Henk en Eline goed.
Ik droeg een lichtblauwe linnenbroek en een wit overhemd. Mandy keek me goedkeurend aan terwijl ik haar bewonderde. Ze droeg een zachtroze jurk met een mooi decolleté en had haar bruine haren wat voller gestyled. Ik kon niet anders dan haar een compliment geven en kreeg een dikke zoen als beloning.
Samen met Lizzy en Lindsay liep ik naar het huis van Anna en Lotte, want onze dochters zouden daar een nachtje logeren. Mandy ging op de tandem mee. Daar troffen we de rest van onze vrienden, behalve Elise en Bram. Zij waren al op het feest aanwezig. Het was een drukke boel in de woonkamer met al die vrolijke kinderen. Er waren drie oppassers aanwezig, vrienden van elkaar, die al vaker op onze kinderen hadden gepast. Ze vonden het altijd leuk om te doen.
Om acht uur namen we afscheid. Daarna vertrokken we op de tandem en de fiets naar het feest.
Daar aangekomen merkte ik, zoals ik had verwacht, dat het in de zaal wat rumoerig en een beetje donker was. Van Elise had ik begrepen dat er ongeveer negentig gasten zouden komen. We feliciteerden Henk en Eline met hun vijfentwintigjarig huwelijk en daarna zochten we een plekje. Tot mijn vreugde waren er bedienden die drankjes uitdeelden. Ik koos uiteraard voor bier. Met de camera van mijn telefoon keek ik rond door de zaal om te zien hoe de ruimte eruitzag. Ik zag weinig bekenden. Toen zag ik iemand zwaaien. Ik zoomde in en moest lachen. Het was Bram. Ik stak mijn hand op ter begroeting en ging weer zitten. Niet veel later was iedereen aanwezig en proostten Henk en Eline op een mooie avond.
Langzaam viel onze vriendengroep uiteen. Mandy bleef naast me zitten. Ik had van tevoren gezegd dat ze gerust met anderen mocht kletsen en mij wat minder in de gaten hoefde te houden. Alleen wist ik dat ze dat waarschijnlijk niet zou doen. Toen kwam er een vrouw naast me zitten en ik herkende haar meteen: José, de tante van Elise. Ik was blij haar te zien omdat haar stem heel duidelijk was en dat wist ze. We zaten gezellig te kletsen. Het gesprek verliep vrij vlot, al moest ze soms herhalen wat ze zei. Als de gasten vlak bij ons hard lachten, verstond ik haar niet meer. Gelukkig was José geduldig en dat stelde ik zeer op prijs.
Mandy was, na mijn goedkeuring, wat eigenlijk niet nodig was, bij een andere tafel gaan zitten. Ik had José al een tijdje niet meer gezien en daardoor konden we lekker lang bijpraten.
Op een gegeven moment waren we uitgepraat en verontschuldigde José zich omdat ze naar het toilet moest. Ik stak mijn hand op en kreeg een nieuw bier. Er kwam een andere vrouw naast mij zitten, maar die was al diep in gesprek met de anderen. Ik keek wat rond en nam een slok van mijn bier. Ik zat aan een tafel waar alleen vrouwen zaten. Er was een reden dat ik vaak bij de dames zat: ik kon hen beter verstaan vanwege hun hogere stemmen. Mandy plaagde mij altijd dat ik vrouwen gewoon leuker vond. Achteraf vond ik dat toch wel een beetje jammer. Ik wilde ook gewoon lekker ouwehoeren met de mannen. Maar het was voor mij gewoon heel moeilijk om ze te verstaan. En liplezen bij mannen was ook vaak lastiger omdat sommigen een snor of baard hadden.
Ik leunde achterover op mijn stoel met een glas in mijn hand en concentreerde me op de vrouw die naast mij zat. Ze was in gesprek met een andere vrouw, maar ik kon het niet volgen. Soms pikte ik hier en daar wat woorden op, maar ik had geen flauw idee waar het over ging. Ik keek om me heen en nam opnieuw een slok van mijn bier. Eigenlijk begon ik me nu al te vervelen. Dat had ik wel vaker op feestjes, maar daar was ik inmiddels aan gewend. Bovendien duurde dit feest maar tot half één, dus dat viel gelukkig mee.
Ik zag dat mijn vrouw gezellig met iemand anders zat te praten en daar was ik blij om. Ze hielp mij al zo veel dat ik haar haar eigen plezier gunde zonder steeds rekening met mij te hoeven houden. Gelukkig zat ze met haar rug naar mij toe, anders was ze meteen weer naast me komen zitten. Ik merkte dat ik glimlachte.
Plotseling plofte iemand naast me neer. ‘’Hey Danny, ben je alweer alleen?’’
Ik knipperde met mijn ogen en keek haar goed aan. Haar blonde haren staken fel af in het licht. ‘’Ha, Kelly!’’
‘’Verveel je je een beetje?’’ vroeg ze.
Ik haalde lachend mijn schouders op. ‘’Een beetje, maar dat heb ik vaak op feesten. Niet erg.’’
Ze keek om zich heen. ‘’Waar zou je willen zitten?’’
‘’Mij maakt het niet zo veel uit. Ik ken hier niet zo veel mensen. Ik zit hier wel prima.’’
‘’Zou je niet bij de mannen willen zitten?’’
‘’Nee, liever niet. Ik kan ze meestal niet goed verstaan.’’
Ze keek me aan. ‘’Maar dat zou je wel willen, toch? Even onder mannen kletsen?’’
Ik knikte. ‘’Ja, als ik goed horend was, had ik zeker bij hen willen zitten.’’
Kelly stond op en trok mij overeind. ‘’Dan gaan we daar zitten. Ik ga alles voor je vertalen. Ik ben je tolk.’’ Ze knipoogde, wat ik natuurlijk niet zag.
Ik was verrast. ‘’Dat lijkt me wel leuk, maar ik wil eerst naar het toilet.’’
‘’Zuiplap,’’ lachte ze vrolijk terwijl we naar de toiletten liepen.
Na het toiletbezoek gingen we bij de mannen zitten. De meeste mannen waren van middelbare leeftijd of ouder. Zo te horen hadden ze het naar hun zin en ik zag dat iedereen bier dronk. Een man boog naar mij toe en zei iets. Kelly vertaalde voor me: ‘’Jij bent toch Danny? Ik ben een vriend van Henk, maar ik heb verhalen over jou gehoord.’’
Ik glimlachte. ‘’Ja, ik ben inderdaad Danny. Ik ben goed bevriend met Elise en deze mooie dame naast me ook.’’
Iemand zei iets en toen werd er luid gelachen aan tafel.
Kelly vroeg iets aan de man en keek daarna mij aan. ‘’Deze man, Ed genaamd, zei dat ik inderdaad knap was.’’
Ik grijnsde. ‘’Je hebt een goede smaak.’’
Opnieuw werd er luid gelachen en ik merkte dat ik plezier had.
‘’De andere man vroeg hoeveel je kunt zien,’’ vertaalde Kelly.
‘’Nou, overdag en in een goed verlichte ruimte kan ik redelijk goed zien, zeker als ik de omgeving goed ken. Dan lijkt het alsof ik gewoon goedziend ben. Maar hier ben ik nog nooit geweest en het is een beetje donker. Daar heb ik al veel moeite mee. Ik kan jullie gezichten niet zo goed zien. Misschien is dat ook maar beter.’’
Ik grijnsde en er klonk opnieuw luid gelach.
Ik vervolgde: ‘’Ik zit vaak liever bij de vrouwen omdat ik ze beter kan verstaan vanwege hun hogere stemmen.’’
Kelly lachte. ‘’Jan, de broer van Henk, zegt dat hij je niet gelooft. Hij denkt dat je gewoon graag bij de mooie dames wilt zitten.’’
Ik grinnikte. ‘’Betrapt.’’
Er klonk gegrinnik en Kelly vertaalde weer: ‘’Ed zei: en stiekem aan de mooie dames zitten, hè?’’
Ik schoot in de lach. ‘’Nou, heren, ik zal jullie iets vertellen. Als ik in een druk café ben, laat ik mijn armen soms expres hangen. Als een mooie dame langs mij loopt, glijdt mijn hand soms over haar billen.’’
Aan tafel barstten alle mannen in lachen uit.
‘’Deze man met het witte shirt zei: hoe weet je dat het een vrouw is? Je kunt toch moeilijk zien?’’
Ik grinnikte. ‘’Je moet soms risico’s nemen.’’
Ik hoorde Kelly hard lachen. ‘’Danny, de andere man, Frans heet hij, vraagt of je dat ook bij mij deed.’’
Ik kon het niet laten om breed te grijnzen. ‘’Uiteraard!’’
De man die naast mij zat, riep luid genoeg zodat ik het zelf kon verstaan: ‘’Groot gelijk heb je!’’
Er werd veel gelachen en onder de tafel kneep Kelly in mijn been, maar ze lachte vrolijk mee.
‘’Ik ga even naar het toilet,’’ zei Kelly tegen me terwijl ze mij een dikke knipoog gaf. Deze keer zag ik het wel omdat haar gezicht in het licht stond. Ze riep iets naar de mannen en kwam overeind. Ik zag dat alle mannen naar haar keken terwijl Kelly heupwiegend naar het toilet liep. Ik hoorde hier en daar gefluit. Kelly keek lachend over haar schouder.
‘’Wat een kont,’’ hoorde ik de man naast me zeggen, die verrassend goed verstaanbaar was. Daarna praatten ze allemaal door elkaar heen, waardoor ik het niet meer kon volgen. Maar ik kon wel raden dat het over het kontje van Kelly ging.
De andere man, die naast de lege stoel van Kelly zat, pakte mijn hand. Ik dacht dat hij mij iets wilde vragen, maar hij legde mijn hand op de stoel en ik begreep het. Ik grinnikte en zei dat ik het zou doen. Volgens mij waren de mannen al een beetje aangeschoten. Ik deed wat rustiger aan omdat ik een beetje scherp wilde blijven om te kunnen communiceren.
Niet veel later kwam Kelly terug en ik merkte dat het stil werd aan tafel. Ze glimlachte toen ze zag dat alle mannen gretig naar haar keken. Ze schoof de stoel iets naar achteren en ging zitten. Ik had mijn hand snel op de stoel gelegd en kneep hard in haar bil. Kelly sprong met een gilletje omhoog en keek mij verontwaardigd aan. Er werd gejoeld en gelachen.
‘’Sorry, ik zag niet dat je op deze stoel ging zitten,’’ zei ik grijnzend. Weer klonk er gejoel.
Daarna werd er opnieuw hard gelachen.
Kelly vertaalde: ‘’Frans zei dat hij op sommige momenten ook slechtziend wil zijn.’’
Ik grinnikte. ‘’Elk nadeel heeft ook voordelen.’’
Ik zag alle mannen hun bier heffen om te proosten. Kelly en ik deden vrolijk mee.
We praatten over voetbal, maar ik vertelde dat ik steeds minder keek omdat ik de bal steeds moeilijker kon volgen en dat ik nu meer Formule 1 volg, vooral Max Verstappen. Ed en Jan waren ook fans van Max en gingen naast ons zitten terwijl Kelly zo veel mogelijk voor mij vertaalde. Het was een heel leuk gesprek. Als er weer een vunzige opmerking werd gemaakt, vertaalde Kelly die altijd voor mij omdat ze wist dat ik dat grappig vond.
Zo ging de gezellige avond voorbij.
We fietsten rustig naar huis. Ik dacht dat we ieder naar ons eigen huis zouden gaan, maar er was blijkbaar afgesproken dat we met z’n allen eerst naar het huis van Anna en Lotte gingen. Daar aangekomen troffen we de oppassers op de bank aan terwijl ze naar een film keken. We maakten kort een praatje met ze en daarna gingen ze naar huis. Anna en Lotte schonken nog snel een drankje voor ons in.
‘’Nou, ik wil even iets zeggen,’’ zei Kelly, die daarna naar mij keek. ‘’Hoe vond je het vandaag, Danny?’’
‘’Een hele leuke avond,’’ zei ik naar waarheid.
Ze knikte blij. ‘’Dames, ik heb zitten nadenken. Ik stel voor dat wij om de beurt de tolk voor Danny zijn op feestjes. Het was echt heel leuk en grappig bij de mannen, toch Danny?’’
Ik knikte enthousiast. ‘’Ja, ik vond het geweldig.’’
‘’Ik vind het een heel goed idee,’’ zei Lotte. ‘’Ik heb jullie daar zien zitten en kon zien dat jullie het naar jullie zin hadden. Wat hebben jullie veel gelachen. Ik kon mijn eigen stem bijna niet meer horen!’’
‘’Bij het volgende feest ben ik aan de beurt!’’ riep Elise enthousiast, waardoor we allemaal in de lach schoten.
Ik keek om me heen. ‘’Als jullie dat voor mij willen doen, zou ik dat heel erg waarderen. Ik zag een beetje op tegen vanavond, maar wat heb ik genoten. Op deze manier wil ik zeker vaker naar feestjes gaan.’’
Mandy glimlachte. ‘’Dan doen we dat! Heel goed idee van je, Kelly! Dank je wel.’’
‘’Na Elise ben ik aan de beurt. Met mij erbij is er altijd spektakel,’’ zei Anna ondeugend.
Kelly keek rond. ‘’Laten we afspreken dat een van ons altijd het hele feest bij Danny blijft.’’
Iedereen was het met haar eens. Kelly wendde zich tot mij. ‘’Maar je moet wel weten dat niet elk feest reuzegezellig is. Soms heb je ook te maken met saaie mensen die veel te braaf zijn.’’
Ik knikte. ‘’Ik weet het.’’
Lotte zag dat onze drankjes op waren en stond op. ‘’En nu ophoepelen. Ik wil slapen.’’
We namen afscheid van elkaar. Als laatste gaf ik Kelly een lange, stevige knuffel.
‘’Kelly, ik ben heel dankbaar voor wat je vanavond voor mij hebt gedaan. Het was echt heel leuk en grappig. Dank je wel, mijn heldin. Ik sta bij je in het krijt.’’
Kelly glimlachte en schudde haar hoofd. ‘’Je bent mij niets verschuldigd en ik vond het zelf ook heel leuk om je tolk te zijn. En ik vind het fijn om te zien dat jij ook van de avond hebt kunnen genieten.’’
Ik gaf haar zonder pardon, waar iedereen bij was, een dikke zoen op haar lippen. ‘’Dank je wel.’’
Ze glimlachte. ‘’Mag ik je een tip geven? Tanden poetsen voordat je naar bed gaat.’’
We schoten in de lach en verlieten het huis.
Even later stond ik in mijn ondergoed mijn tanden te poetsen in de badkamer. Mandy was al klaar en ging achter mij staan om mij van achteren te knuffelen.
‘’Ik ben heel blij dat je vanavond genoten hebt, lieverd.’’
Ik knikte en mompelde met mijn tandenborstel in mijn mond: ‘’Jah, hets wass leuuk.’’
Ze grinnikte en knuffelde mij innig. ‘’Kelly’s idee is echt fantastisch. Vanaf nu zul je je nooit meer vervelen op feestjes.’’
Ik spoelde mijn mond schoon en draaide me om. Ze keek me ondeugend aan en drukte haar lippen op de mijne, onze tongen vonden elkaar vrij snel.
Ze verbrak de kus en pakte mijn hand. ‘’Kom, we gaan lekker slapen.’’
De volgende ochtend mocht ik voor het eerst in lange tijd weer eens uitslapen. Rond acht uur ging Mandy onze dochters ophalen. Om negen uur vond ik het welletjes en stond ik ook op. Mandy was nog niet terug en ik besloot de tafel te dekken voor een uitgebreide brunch. Dat deden we altijd op zondag als er geen volleybalwedstrijd op de planning stond. Ik was druk bezig in de keuken toen mijn drie favoriete dames binnenkwamen. Ik begroette mijn dochters hartelijk en ze waren blij om mij te zien. Daarna kreeg ik een zoen van Mandy.
We schoven aan tafel en maakten de planning voor die dag. Mandy wilde met de kinderen naar de speeltuin en daar had ik niet zo veel zin in. Ik wilde boven graag wat administratief werk doen voor de winkel. De afgelopen dagen had ik daar geen tijd voor gehad en nu kon ik er eindelijk rustig voor gaan zitten. Mandy vond het prima, zolang ik maar niet de hele dag aan het werk was.
Om half één vertrok Mandy met onze dochters naar de speeltuin. Ik wenste ze veel plezier en ging naar boven om aan het werk te gaan.
Terwijl ik rustig bezig was met een kopje koffie, wandelden Mandy, Lizzy en Lindsay hand in hand naar de speeltuin. Het was niet verrassend dat het druk was. Lizzy en Lindsay renden enthousiast naar de kleine glijbaan terwijl Mandy glimlachend plaatsnam op een houten bankje. Er zat ook een jonge moeder en ze raakten gezellig aan de praat terwijl hun kinderen volop plezier maakten.
Na een half uurtje moest de vrouw weg, waardoor Mandy nu alleen op het bankje zat. Ze vond het niet erg en genoot van de warme zonnestralen op haar gezicht. Lizzy en Lindsay vermaakten zich prima met de andere kinderen.
Plotseling zag ze een vreemde man die aan de andere kant van de speeltuin op een houten bankje zat en roerloos naar haar keek. Hij droeg een grijze trui met een capuchon over zijn hoofd, waardoor ze zijn gezicht niet goed kon zien. Maar ze wist bijna zeker dat hij naar haar keek. Het was ook vreemd dat de man een trui droeg, want het was heerlijk weer. Zijn handen zaten in de buidelzak van de hoodie alsof hij het koud had. Het was dan ook niet verwonderlijk dat er niemand naast hem op het bankje zat.
Mandy had de afgelopen dagen goed nagedacht en was tot de conclusie gekomen dat ze onnodig bang was geweest voor Jenna. Sofie maakte zich er in ieder geval niet zo druk om en dat werkte om de een of andere reden geruststellend. Ze dacht ook dat Jenna veel te slim was om fysiek geweld als wraakmiddel te gebruiken. Misschien zou ze ons financieel kapot proberen te maken. Maar dat was altijd beter dan fysiek geweld, dacht ze. Als Jenna slim was, zou ze helemaal niets doen om te voorkomen dat ze verdacht werd van de manipulatie in haar praktijk. Daarom zag Mandy nu geen reden meer om bang voor Jenna te zijn. Als Jenna voor haar neus stond, zou Mandy haar mannetje staan, dacht ze vastberaden.
‘’Mama! Kijk!’’ riep Lizzy luid, die op de glijbaan zat. Mandy keek glimlachend hoe haar dochter van de glijbaan naar beneden gleed. Lindsay was de volgende aan de beurt, maar Mandy kon de vreemde man, die ze vanuit haar ooghoek zag, niet negeren. Hij bleef nog steeds recht naar haar kijken. Mandy voelde zich een beetje ongemakkelijk. Toen stokte haar adem. Haar dochters renden naar de wip, die vlak bij de vreemde man stond.
‘’Lizzy, Lindsay! Hier even komen!’’ riep Mandy. Tot haar opluchting gehoorzaamden de kinderen meteen en renden enthousiast op hun moeder af. Mandy keek opnieuw vanuit haar ooghoek naar de vreemde man. Misschien staarde hij wel gewoon voor zich uit. Ze moest even testen of dat inderdaad zo was.
‘’Willen jullie op de schommel?’’
‘’Ja!’’ reageerden Lizzy en Lindsay verheugd.
‘’Nou, dan gaan we schommelen!’’ zei Mandy terwijl ze opstond. De schommels stonden aan de rechterkant van de speeltuin, waar de vreemde man zat. Dan moest hij zijn hoofd wel draaien als hij hen wilde blijven zien. Er waren twee schommels vrij en de meisjes gingen er gretig op zitten. Mandy ging achter hen staan en gaf hun een duwtje in de rug. Terwijl ze dat deed, gluurde ze stiekem naar de vreemde man. Ze wilde bijna een zucht van opluchting slaken toen ze zag dat de vreemde man zich een kwartslag op het bankje had gedraaid en opnieuw onbewogen naar haar staarde.
‘’Mama! Duwen!’’ riep Lindsay.
Mandy was haar kinderen heel even vergeten en gaf hun weer een zetje. Wat wilde die man? vroeg ze zich af. Ze merkte dat ze weer een beetje bang werd. Verdomme! Ze wilde hier eigenlijk meteen weggaan, maar haar dochters zouden direct protesteren omdat ze hier nog maar zo kort waren. Ze probeerde zich op haar kinderen te concentreren en die man te negeren, maar dat was onmogelijk.
Na een tijdje kon Mandy het niet meer verdragen, want de vreemde man bleef naar haar staren. Ze haalde haar dochters van de schommel en hurkte neer. ‘’Mama voelt zich niet zo lekker. Zullen we naar huis?’’ zei ze zacht zodat de man het niet kon verstaan.
‘’Nu al?’’ riep Lindsay verbaasd.
‘’Dan krijgen jullie straks een ijsje.’’
Lizzy en Lindsay keken elkaar aan en knikten enthousiast.
Mandy kwam opgelucht overeind, nam haar dochters bij de hand en wandelde rustig de speeltuin uit. Toen ze op de stoep waren, keek Mandy vluchtig over haar schouder en haar adem stokte. De man was opgestaan en liep, met zijn handen nog altijd in de buidelzakken, op hen af. Ze wilde meteen gaan rennen, maar dat zou alles alleen maar erger maken. Ze dwong zichzelf om rustig te blijven en liep verder richting huis.
Plotseling bedacht ze iets; als de man hen bleef volgen, zou hij weten waar ze woonden. Bovendien moest ze weten of hij hen echt volgde. Ze besloot een flinke omweg te maken.
‘’We gaan een stukje om wandelen, lieverds. Het is heerlijk weer.’’
‘’Ik wil ijs, mama!’’ protesteerde Lizzy.
Mandy lachte. ‘’Dat krijgen jullie straks.’’
Haar lach stierf vrijwel meteen weg. Ze sloegen rechtsaf en liepen een stukje rechtdoor. Mandy durfde bijna niet over haar schouder te kijken, maar ze deed het toch en zag dat de man hen nog steeds op een afstandje volgde. Mandy’s hart ging steeds sneller kloppen van angst. Hoe kon ze hem afschudden? Ze sloegen opnieuw af en de man bleef hen rustig volgen.
Ze wandelden nog een flink stuk om tot ze bijna thuis waren. De kinderen begonnen ongeduldig te worden, want ze wilden graag hun ijsje.
‘’Lieverds,’’ fluisterde Mandy licht hijgend van de spanning. ‘’Als ik ja zeg, gaan we rennen naar huis. Wie het eerst bij de deur is, wint.’’
De kinderen reageerden meteen enthousiast.
Mandy’s ademhaling werd alleen maar zwaarder toen ze de hoek naderde. Ze sloegen linksaf en zodra ze uit het zicht van de man waren, begon Mandy te rennen waardoor haar dochters enthousiast mee renden. Mandy had de sleutel al in haar hand.
In de werkkamer leunde ik tevreden achterover op mijn stoel. Veel werk was gedaan en ik had zin in een nieuw kopje koffie. Ik pakte mijn mok en liep fluitend naar beneden. Toen vloog de voordeur open en stormden Lizzy en Lindsay gillend van pret naar binnen. Direct daarna volgde Mandy en deed haastig de deur dicht. Ik keek verbaasd toe. Mandy draaide zich om en leunde tegen de deur aan om op adem te komen, alsof ze een marathon had gerend. Haar gezicht was echter bleek en toen ik de angst in haar ogen zag, wist ik meteen dat er iets mis was…
Trefwoord(en): Huisgenoot, Suggestie?
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
SjoekeS (33)
Netflixmet (33)
Fennely (25)