Wanneer mijn vader net na mijn 18de verjaardag overleed veranderde mijn hele toekomst. Daar mijn vader de kostwinner was geweest werd nu van mij verwacht om mijn financiële verantwoordelijkheid voor ons gezin te nemen. Gelukkig kreeg mijn mama een weduwepensioen maar echt veel was dit niet. Zelf had ik nog maar net mijn diploma maar hier kon ik eigenlijk geen baan mee vinden daar mijn diploma verreisde dat ik ging verder studeren. Er zat dus niets anders op dan éénder welke baan aan te nemen. Zo werd ik afwasser in het plaatselijke restaurant van ons dorp waar de omzet vooral gehaald werd van de alcohol die er verkocht werd. Want echt lekker eten kon je er niet daar de kok gewoon niet kon koken. Het was me dan ook een raadsel hoe het restaurant bleef draaien. Maar hier mocht ik van mijn mama niets over zeggen daar ik nu een broodwinning had voor ons gezin.

Steevast kwam ik laat thuis en ik mocht dan ook overdag uitslapen van mijn mama daar ik 's avonds weer moest werken. Echt plezierig werken was het er niet daar de kok zich vaak agressief naar mij gedroeg zeker wanneer hij gedronken had. Ik wilde wel een andere baan zoeken maar dit mocht ik dan weer niet van mijn mama daar ik best aardig verdiende.

Gaandeweg werd ook ik meer en meer ingezet bij het bereiden van de gerechten en zo ontdekte ik de smaak van het koken. Ik was een snelle leerling en dat zag de kok van het restaurant ook hij werd minder agressief naar mij en leerde mij de fijne kneepjes van het vak als hij nuchter was. Zo werd gaandeweg het restaurant ook een plek waar je weer lekker kon eten en dit vertaalde zich ook in de omzet van het restaurant.

Dit ontging ook de kok en zijn vrouw niet en daar ze mij absoluut wilden houden kreeg ik meer en meer inbreng. Daar de kok vooral 's avonds begon te drinken stelde ik voor om het concept van het restaurant te veranderen. In plaats van 's avonds ter plaatsen te koken stelde ik voor om overdag stoofgerechten te maken die we dan 's avonds konden serveren. Gelijk vond de kok dit een goed idee daar het economische vele interessanter was. Maar éénmaal het concept goed draaide wilde de kok terug naar het oude principe van zijn restaurant met alle gevolgen van dien. Al snel volgde het faillissement en zo stond ik zonder job op straat. Lang bleef ik niet werkeloos want een andere restaurant uitbater zag wel succes in mijn idee en bood me spontaan een baan aan. Zo werd ik kok in een nieuw stoofrestaurant waar gelijk alles anders was dan in het vorige restaurant. In het restaurant van mijn nieuwe baas heerste er een echte harmonie. Er was ook een echte samenwerking en echt iedereen hielp mee. Zo ook de tweelingdochters van de uitbaters die ik maar niet uit elkaar kon houden. De meisjes schepten er een plezier in om mij hiermee te plagen en ook hun vader kon hen onmogelijk uit elkaar houden. Beiden waren net als ik 21 jaar

In plaats van 's avonds te moeten werken was ik nu 's avonds thuis daar we overdag alles klaarmaakten. Gelijk moest ik van mijn werk naar huis komen daar mijn mama thuis nog stevig de plak zwaaide. Ook mijn loon moest ik iedere week gewoon afgeven en in de plaats daarvan kreeg ik een beetje zakgeld waarmee ik mocht doen wat ik wilde. Maar echt mee doen wat ik wilde zat er ook niet in want we waren 1960 en ik moest één ding van mijn mama en dat was me vooral gedragen.

Alles veranderde in 1961 wanneer mijn mama stierf ik was 21 jaar en hoefde niet meer voor mijn zus te zorgen daar deze net daarvoor getrouwd was. Ik stond er nu alleen voor en moest nu ook leren omgaan met mijn geld maar ook met mijn tijd. Er was nu geen strenge mama meer en langzaam maar zeker begon ik van de vrijheid te proeven. Zo ging ik na het werk wel eens een wijntje ergens drinken en ontdekte ik ook mijn eigen streek met de fiets. Ik proefde echt de vrijheid maar er was maar één ding waar ik echt op lette en dat was mijn geld. Jarenlang was mij geleerd om spaarzaam om te gaan met mijn geld en dat was iets wat ik wilde bewaren. Wanneer ik niet hoefde te werken nam ik steeds mijn eigen drinken bus en lunchpakket mee en gaandeweg ontdekte ik zo meer en meer de streek. Zo ontdekte ik verborgen plekken waar haast niemand kwam zo zat ik regelmatig aan een plekje aan het water die je enkel maar kon bereiken als je de ingang aan de bosjes vond. Tot mijn grootte verbazing was ik niet de enigste die van deze plek af wist. Ook Elena en Laura de dochters van mijn baas kende deze plek en zo kwam ik hen daar op een dag tegen met hun ouders. Antonio glimlachte naar mij wanneer hij mij zag en vroeg hoe het met me ging. Ik stamelde dat hij goed ging en hij glimlachte. “Er zijn maar heel weinige die deze plek kennen.” “Ja ik ben hier per toeval eens een keer beland.”

“Mama is het goed dat we gaan zwemmen?” Vroeg Elena aan haar mama en deze antwoordde “Natuurlijk daarom zijn we toch nog hier gekomen.” Gelijk ging ook Laura rechtstaan en voor mijn ogen begonnen beide meisjes zich uit te kleden. Ik voelde het bloed naar alle kanten stromen en draaide mijn hoofd weg daar de meisjes voor mij kwamen te staan in hun witte ondergoed. “Vind je ons dan zo lelijk Enrico?” Vroeg Laura me en Antonio duwde met zijn hand tegen mijn schouder. “Naar zoiets moois mag je toch kijken.” Zei hij tegen me en ik wist niet goed hoe ik moest reageren. Met blozende wangen keek ik naar Laura en Elena die voor mij stonden in hun ondergoed. Beide meisjes bleven niet lang staan daar ze in het water gingen. Het water maakte hun ondergoed volledig doorschijnend en wanneer ze gingen rechtstaan zag ik alles bij hen. Ik zag hun borsten maar ook hun vagina.

Giovanna keek naar mij en zei dat ik ook wel wat afkoeling kon gebruiken. Antonio deed net zijn kousen uit en in zijn witte onderbroek liep hij naar het water. Voor hij in het water ging zitten kon ik nog net zien dat ook hij een stijve had in zijn onderbroek. Even ging hij helemaal onder water met zijn hoofd en ging daarna rechtstaan. In zijn onderbroek kon je naast zijn stijve piemel niet naast kijken en met fonkelende ogen keken Laura, Elena en Giovanna hier naar. “Kom maar in het water Enrico.” Zei Antonio en wat mijn ouders me ten strengste hadden verboden deed ik nu. Ik kleedde me uit in het bijzijn van andere en mijn benen voelde als katoen aan wanneer ik in mijn witte onderbroek het water in ging. “Hij heeft ook een stijve net als papa.” Zei Elena tegen Laura en beide meisjes keken naar mijn kruis.

Het water voelde heerlijk aan en mijn hart sloeg nog sneller wanneer ik recht stond. Mijn handen gingen voor mijn kruis en Antonio, Laura, Elena en Giovanna vonden dit flauw. Antonio kwam naast mij staan en moedigde mij aan om mijn handen weg te doen van mijn kruis. Elena, Laura en Giovanna keken met pretoogjes naar mijn stijve piemel en balzak die goed zichtbaar waren in mijn doorschijnende onderbroek. Ook Giovanna kwam nu in haar ondergoed het water in en ze had beduidend groter borsten dan Elena en Laura.

Mijn hart bonsde nog steeds in mijn keel en mijn piemel was plankhard ik wist me totaal geen raad wat ik nu moest doen maar Antonio moedigde me aan om me gewoon te ontspannen. “Misschien moeten Elena en Laura hem helpen.” “Ja dat is een goed idee Giovanna ga maar anders rechtstaan Enrico.” Zei Antonio tegen mij en ik ging weer rechtstaan. Ook Laura en Elena gingen rechtstaan en kwamen naar mij toe. Ze wilden mijn onderbroek naar beneden trekken maar ik hield hen tegen. Antonia keek naar mij met een warme blik en zei “Laat mijn meisjes maar gewoon doen.”

Ik was totaal verbouwereerd en mijn onderbroek ging naar mijn enkels ik stond nu naakt voor hen met een joekel van een stijve tussen mijn benen. Laura en Elena begonnen me te strelen en de hand van Laura kwam als eerste aan mijn piemel. “We gaan je verlossen.” Fluisterde Elena in mijn oor en Laura begon aan mijn piemel te trekken. Het was een gevoel dat ik niet kende maar het voelde wel heel plezierig aan. Elena streelde mijn ballen en Giovanna en Antonio keken me met pretoogjes aan. Ik voelde dat ik moest plassen en zei dit ook met een hese stem maar Laura trok hierop naar harder aan mijn piemel en een wit spul spoot uit mijn piemel. 6 stralen hiervan belande in het water en Antonia keek naar mij en vroeg me hoe ik me voelde. Ik voelde me vreemd maar ook bevrijd ik wilde mijn onderbroek weer optrekken maar Giovanna moedigde me aan om deze in de zon te gaan leggen. Zodat ze kon drogen naakt ging ik uit het water en bij de rest van mijn kleren legde ik nu mijn onderbroek om te drogen. Naakt ging ik hierna terug in het water en Giovanna zei hier tegen mij. “Elena en Laura hebben jou nu een prettig gevoel gegeven nu moet je ook hen een prettig gevoel geven.” Ik wist niet goed wat ze hiermee bedoelde maar Antonio zei tegen mij dat meisjes het fijn vinden wanneer ze tussen hun benen gestreeld werden door iemand die ze heel aardig vinden. Hij legde me erna haarfijn uit wat ik moest doen en Elena en Laura deden nu hun onderbroeken uit. Mijn hart begon weer te bonzen wanneer ik deed wat Antonio me daarnet had uitgelegd. Zowel Laura en Elena voelde warm en nat tussen hun benen aan ik kon het niet goed begrijpen daar ze tussen hun benen warmer aan voelde dan het water. Maar beide meisjes begonnen opgewondener te ademhalen. Hun wangen werden ook nog roder en Giovanna stond recht uit het water en ging achter Laura en Elena staan. Ze maakte hun bh's los en beide meisjes deden hun bh's uit terwijl ik met mijn vinger in hen bewoog. Tussen mijn benen werd mijn piemel weer hard en Antonio zei tegen me dat dit heel normaal was.

Laura begon als eerste te zeggen dat ze ging komen en ik wist niet wat dit betekende ze nam mijn schouder vast en ik voelde mijn vingers nog natter worden. “Ben je klaargekomen lieverd?” Vroeg Giovanna haar en ze knikte ook Elena begon dit te zeggen en weer werden mijn vingers natter. Ik wilde mijn handen wassen in het water maar Giovanna moedigde me aan om te proeven en zo proefde ik de sappen van haar meisjes.

De Italiaanse zon stond hoog aan de hemel en we hadden nog zeeën van tijd om verder te genieten.