Dit is een fantasieverhaal over een netwerk van machtige mannen. Allemaal hebben ze een male-dominated bedrijf en werken ze samen met Dr. Elias Voss. Naast de standaard praktijken zoeken ze naar professionele jongemannen om ze uit te putten en klaar te maken voor een functie elders – dienend en niet vragend.

Dit eerste verhaal gaat over Alex, een recent afgestudeerde ingenieur die aan zijn eerste baan is begonnen bij Vanguard Works. Alex was 26 jaar en met zijn 1,70 m niet de langste. In het verleden had hij wel eens nagedacht over experimenteren met mannen, maar hij had nooit durven handelen. Na een burn-out bij Vanguard Works was hij begonnen met therapie… al liep dat allemaal anders dan hij had verwacht.


De paar dagen na de online sessie met Dr. Voss bleef Alex nog lang nadenken over wat er was gebeurd. De stem van de lange Duitser hing in zijn hoofd. Hij vond de sessie eigenlijk een beetje apart – die directe vragen over mannen, over oudere sterke types die de leiding namen, over loslaten. Toch had het hem een vreemd voldaan gevoel gegeven. Een rust die hij al maanden kwijt was. Alsof er eindelijk iets van de constante druk was afgevallen. Hij had hard gelegen tijdens de meditatie, en later die avond had hij zichzelf afgetrokken terwijl hij aan die diepe stem dacht. Het had goed gevoeld. Beter dan goed.

De avond voor zijn eerste fysieke sessie kreeg hij weer een bericht van de anonieme man op de app – de stevige 49-jarige die hem “sletje” en “boy” noemde.
“Nog steeds zo geil, boy?”
Alex antwoordde eerlijk dat hij dat was.
“Goed. Dan ga je nu voor me genieten. Doe je boxershort uit. Camera aan. Laat me zien hoe hard je bent.”
Alex aarzelde al veel minder dan de eerste keer. Het begon bijna routine te voelen. Hij zat naakt op zijn bed, camera gericht, zijn lul alweer stevig omhoog.
“Streel jezelf. Langzaam. Alleen de eikel. En zeg hardop wat je wilt.”
“Ik wil… een dikke pik in mijn mond,” fluisterde Alex.
“Harder. Laat me zien wat je echt bent.”
“Ik wil een oudere man die me gebruikt. Die me laat knielen.”
De man liet hem nog een paar minuten zo doorgaan: langzaam strelen, stoppen als hij te dichtbij kwam, zuigen op zijn eigen vingers terwijl hij in de camera keek, opnieuw beginnen. Uiteindelijk mocht Alex klaarkomen, maar alleen terwijl hij “dank u, meneer” zei. Toen hij klaar was, lag hij hijgend op bed, het scherm nog aan. De man stuurde alleen: “Goed zo, sletje. Zonder douchen of iets naar bed. Morgen meer.”

Alex voelde zich leeg en vreemd tevreden. Het verlangen zat dieper dan ooit. Hij gleed naakt onder de dekens, het drogende zaad nog op zijn buik, en viel in een diepe, rustige slaap.

De volgende ochtend werd hij zenuwachtig wakker. Zijn pik was alweer steenhard. Hij stond een moment voor de kledingkast. Iets in hem wilde indruk maken, maar tegelijk voelde hij zich saai en onzeker. Uiteindelijk koos hij voor een spijkerbroek en een wit T-shirt.
De privékliniek bleek een statig herenhuis. Het was er stil, de ramen lieten niets naar binnen zien en alles lag er perfect bij. Alex drukte op de bel, zijn hart in zijn keel.

De deur werd open gedaan door een aardige jongeman van ongeveer zijn eigen leeftijd, alleen veel breder en gespierder. Blonde krullen, geen grijs haar te bekennen, een open, vriendelijk gezicht. Hij begroette Alex en zei dat Dr. Voss al op hem wachtte. Afgeleid door die prachtige krullen drong de naam van de man niet echt tot Alex door. Hij leek wel wat op een personal trainer. De jongeman was redelijk lang, maar naast Dr. Elias Voss leek hij ineens klein. Alex voelde zich rood worden en merkte hoe zijn pik tegen zijn zwarte Calvin Klein-boxershort drukte.

Binnen was de kliniek nog luxer dan hij had verwacht. In de wachtkamer stond een beeld van de David van Michelangelo, maar dan met een duidelijk grotere pik en een rondere kont.
Dr. Voss ontving hem in een warme kamer met een massagetafel. De man was nog indrukwekkender in het echt – bijna twee meter, brede schouders, zilvergrijs haar, die diepe stem met licht Duits accent. Hij droeg een blauwe pantalon en een strak wit overhemd met opgerolde mouwen die zijn armen accentueerden. Een paar knoopjes te veel open gaven zicht op zijn borst.
“Trek je shirt uit,” zei hij kalm.
Alex gehoorzaamde. De lange therapeut masseerde hem met krachtige, olieachtige handen. Zijn vingers gleden steeds lager over Alex’ rug, over de ronde bult van zijn billen, zonder ooit echt de intieme zones te raken.
“Je lichaam wil dienen,” fluisterde Voss. “Het is al die tijd uitgeput omdat het tegen zijn natuur vocht.”
Na de massage moest Alex op zijn knieën voor de therapeut zitten. Naakt vanaf het middel, alleen nog in zijn boxershort. Voss zat ontspannen in een grote stoel, benen wijd. De dikke contour van zijn lul was duidelijk zichtbaar onder de stof.
“Leg je handen op je knieën. Kijk me aan. Goed zo.”
Alex voelde zich klein en opgewonden. De geur die van Voss afkwam was sterk, kruidig en mannelijk – rustgevend en tegelijk erotisch. Zijn pik drukte hard tegen de stof, moeilijk te verbergen.
Waarom voelt dit zo veilig? dacht hij. Ik zit halfnaakt voor een man die ik nauwelijks ken en ik wil niet opstaan.
Voss zag de bult en glimlachte. “Je mag hard worden. Dat is natuurlijk.”
Na ongeveer tien minuten ging er ergens een bel. Voss legde zijn handen op Alex’ schouders en masseerde ze nog even terwijl de jongeman op zijn knieën bleef zitten.
“Je hebt het goed gedaan. Hier mag je helemaal vrij zijn.”
“Kijk me aan,” zei hij.
Alex draaide zijn hoofd. Per ongeluk raakte zijn wang de harde pik van Dr. Voss door de stof heen. Hij bevroor even. Voss keek hem rustig aan.
“Wat zeggen we aan het eind van een sessie?”
Alex antwoordde bijna gehypnotiseerd, zonder aarzeling: “Dank u, meneer.”

Die avond verscheen er in de app een nieuwe opdracht: “Kniel 10 minuten naakt voor je spiegel en herhaal: Ik ben gemaakt om te dienen.”
Alex deed het. Hij keek naar zijn eigen harde lul in de spiegel, herhaalde de zin hardop en voelde zich voor het eerst echt bevrijd. De anonieme man stuurde later nog een bericht: “Goed gedaan, boy. Blijf oefenen. Je komt alleen klaar als je toestemming krijgt.”

Op het werk ging de re-integratie langzaam. De bedrijfsarts had hem parttime laten terugkeren, met lichte taken. De eerste dagen liep Alex vooral dossiers na en hielp hij mee in de administratie. Op de derde dag kwam senior partner Maarten zelf naar zijn bureau. De 52-jarige, stevige man met grijs haar en een kalme dominantie leunde tegen de rand van het bureau.
“Alex, toch? Ik heb gehoord dat je weer begint. Goed zo.” Zijn stem was rustig, maar er zat iets in dat Alex meteen rechtop liet zitten. “Je gaat de komende weken een beetje met mij meelopen. Lichte dingen. Koffie, notities, wat opruimen. Niks zwaars. We bouwen het rustig op.”
Alex knikte. “Ja, meneer.”
Het woord voelde anders in zijn mond. Warmer. Maarten glimlachte kort.
“Mooi. Morgen om negen bij mij op kantoor.”

Die avond knielde Alex weer voor de spiegel. De anonieme man liet hem opnieuw een paar kleine opdrachten doen: naakt voor de camera, handen op de knieën, hardop zeggen dat hij wilde dienen. Dit keer mocht hij klaarkomen – sneller dan de vorige keer, bijna op commando.
Het wordt makkelijker, dacht hij terwijl hij in het donker lag. En ik wil steeds meer.